Τα περιστατικά σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια του ετήσιου φεστιβάλ Alue-Do στην περιοχή Οζόρο, στην πολιτεία Δέλτα της Νιγηρίας. Βίντεο που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δείχνουν γυναίκες να τρέχουν σε δρόμους γεμάτους κόσμο, ενώ ομάδες ανδρών τις καταδιώκουν.

Σε αρκετά από τα αποσπάσματα, οι γυναίκες περικυκλώνονται, δέχονται επιθέσεις και εξευτελισμό, ενώ παρευρισκόμενοι καταγράφουν τα γεγονότα, με ορισμένους να αντιδρούν με επιδοκιμασίες. Οι εικόνες αυτές προκάλεσαν έντονη διεθνή κατακραυγή, με χρήστες του διαδικτύου να χαρακτηρίζουν την εκδήλωση ως «φεστιβάλ βιασμού».

Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν επρόκειτο για μεμονωμένο περιστατικό. Πολλαπλά βίντεο δείχνουν παρόμοιες επιθέσεις σε διαφορετικά σημεία κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ, με τη συμμετοχή μεγάλου αριθμού ανδρών, ακόμη και ανηλίκων.

Πολλά από τα θύματα, που φέρεται να είναι φοιτήτριες από κοντινό πανεπιστήμιο, μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία, αντιμετωπίζοντας τραυματισμούς και σοβαρό ψυχολογικό σοκ.

Η αστυνομία στην πολιτεία Δέλτα επιβεβαίωσε τη σύλληψη πολλών υπόπτων σε σχέση με τα περιστατικά, μεταξύ των οποίων ένας τοπικός ηγέτης και τέσσερις νεαροί που έχουν ταυτοποιηθεί σε βίντεο που έγιναν viral.

Ο εκπρόσωπος της αστυνομίας, Μπράιτ Εντάφε, δήλωσε ότι οι εμπλεκόμενοι θα αντιμετωπίσουν κατηγορίες, ενώ ο επικεφαλής της αστυνομίας της πολιτείας, Αΐνα Αντεσόλα, έδωσε εντολή για την άμεση μεταφορά των υπόπτων στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο Αστυνομικός Διευθυντής έχει δώσει εντολή οι ύποπτοι να μεταφερθούν άμεσα στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών. Είναι αποφασισμένος να διασφαλίσει ότι όποιος εμπλέκεται θα συλληφθεί και θα οδηγηθεί στη δικαιοσύνη».

Οι αρχές σημείωσαν ότι, μέχρι στιγμής, δεν έχουν κατατεθεί επίσημες καταγγελίες για βιασμό, καλώντας ωστόσο θύματα και μάρτυρες να προσέλθουν και να καταθέσουν. Τις επόμενες ημέρες, ο αριθμός των συλληφθέντων αυξήθηκε, με περισσότερα από δώδεκα άτομα να βρίσκονται υπό κράτηση, καθώς οι αρχές εξετάζουν οπτικό υλικό και μαρτυρίες.

Η αστυνομία ανέφερε ότι οι συλλήψεις προέκυψαν στο πλαίσιο στοχευμένης έρευνας, ενώ δεν αποκλείεται να ταυτοποιηθούν και άλλοι εμπλεκόμενοι καθώς η διαδικασία συνεχίζεται. Οι αρχές χαρακτήρισαν τα περιστατικά ως ενέργειες «εγκληματικών στοιχείων» που εκμεταλλεύτηκαν το φεστιβάλ, επιχειρώντας να αποσυνδέσουν τη βία από τον πολιτιστικό χαρακτήρα της εκδήλωσης. Τοπικοί ηγέτες προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα, αρνούμενοι ότι σημειώθηκαν βιασμοί και υποστηρίζοντας ότι το φεστιβάλ παρερμηνεύτηκε.

Σε ανακοίνωσή τους, περιέγραψαν το Alue-Do ως τελετουργία γονιμότητας, αναφέροντας ότι συμβολικές πράξεις, όπως το τράβηγμα ή η ρίψη άμμου σε άτομα, συνδέονται παραδοσιακά με ευχές για τεκνοποίηση. Παράλληλα, χαρακτήρισαν τις αναφορές για εκτεταμένη σεξουαλική βία ως «ψευδείς και παραπλανητικές», τονίζοντας ότι δεν έχει καταγραφεί επίσημα κανένα περιστατικό βιασμού. Ωστόσο, παραδέχθηκαν ότι ορισμένα άτομα ενδέχεται να επέδειξαν «ανεύθυνη συμπεριφορά», επισημαίνοντας ότι τέτοιες ενέργειες δεν αποτελούν μέρος της παράδοσης.

Οι εξηγήσεις αυτές δεν φαίνεται να μείωσαν τις αντιδράσεις, καθώς τα βίντεο έχουν συγκεντρώσει εκατομμύρια προβολές σε πλατφόρμες όπως Facebook, Instagram και X. Οι εικόνες προκάλεσαν σοκ, όχι μόνο για τη βιαιότητα των επιθέσεων, αλλά και για το γεγονός ότι εκτυλίχθηκαν σε δημόσια θέα, χωρίς ουσιαστική παρέμβαση. Σε ένα από τα βίντεο διακρίνεται νεαρή γυναίκα να κλαίει και να προσπαθεί να καλύψει το σώμα της, ενώ δέχεται επίθεση από ομάδα ανδρών που την έχουν περικυκλώσει.

Μία από τις γυναίκες που δέχθηκαν επίθεση, η φοιτήτρια Εζούεγκο Ιτζεόμα Ρόζμαρι, κατέθεσε ότι έγινε στόχος αμέσως μόλις έφτασε κοντά στον χώρο με μοτοσικλέτα. «Μόλις κατέβηκα, άρχισαν να φωνάζουν “πιάστε την, πιάστε την, είναι γυναίκα” και όρμησαν πάνω μου σαν μέλισσες», δήλωσε.

«Ένα μεγάλο πλήθος άρχισε να τραβά τα ρούχα μου μέχρι που με άφησαν γυμνή. Μου τραβούσαν το στήθος και άγγιζαν όλο μου το σώμα… Φώναζα για βοήθεια». Όπως ανέφερε, τελικά διασώθηκε από περαστικό, ωστόσο το κινητό της αφαιρέθηκε, ενώ συνεχίζει να αντιμετωπίζει σωματικές και ψυχολογικές συνέπειες και δεν έχει επιστρέψει στο πανεπιστήμιο.

Το περιστατικό έχει ενισχύσει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των γυναικών σε δημόσιους χώρους, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια μαζικών εκδηλώσεων. Τοπικές αναφορές κάνουν λόγο για άτυπους περιορισμούς στην παρουσία γυναικών σε συγκεκριμένα σημεία του φεστιβάλ, γεγονός που δημιουργεί ένα πλαίσιο όπου τέτοιες επιθέσεις δεν εμφανίζονται ως τυχαίες.

Η ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, Ρίτα Αΐκι, από την οργάνωση Women’s Rights Advancement and Protection Alternative, τόνισε ότι το ζήτημα υπερβαίνει το συγκεκριμένο περιστατικό. «Δεν αφορά μόνο όσα βλέπουμε στα βίντεο. Αφορά τις συνθήκες που επιτρέπουν να συμβαίνει τέτοια βία σε δημόσια θέα, με τόσο κόσμο να παρακολουθεί χωρίς να παρεμβαίνει», ανέφερε. «Όταν τέτοιες πράξεις εκτυλίσσονται δημόσια και αντιμετωπίζονται ως θέαμα, το ζήτημα ξεπερνά τις μεμονωμένες ευθύνες», πρόσθεσε.

Το σχέδιο προετοιμαζόταν το διάστημα μεταξύ Αυγούστου του 2024 και Φεβρουαρίου του 2025, με τον ύποπτο να παρακολουθείται από το δεύτερο μισό του 2024, διευκρίνισε ο εισαγγελέας Χένρικ Όλιν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο 18χρονος σχεδίαζε να πυροδοτήσει εκρηκτικά που θα έφερε πάνω του κατά τη διάρκεια του Πολιτιστικού Φεστιβάλ της Στοκχόλμης, το οποίο προσελκύει 2 εκατομμύρια επισκέπτες, σε ένα διάστημα πέντε ημερών τον Αύγουστο.

«Μπορέσαμε να διαπιστώσουμε πως επρόκειτο για έναν νεαρό άνδρα, που ριζοσπαστικοποιήθηκε μόνος του, ο οποίος έτρεφε ξεκάθαρα συμπάθεια προς τον βίαιο ισλαμισμό. Συγκεκριμένα, προς την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος», είπε ο Όλιν, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Ο άνδρας είχε ορκιστεί πίστη στο Ισλαμικό Κράτος πολλές φορές, συμπλήρωσε.

Επιπλέον, θεωρείται ύποπτος για «προετοιμασία σοβαρών εγκλημάτων, (με τη χρήση) εύφλεκτων και εκρηκτικών προϊόντων και για εκπαίδευση σε τρομοκρατικές ενέργειες».

Αν και ο ύποπτος δεν κατασκεύασε εκρηκτικά, μελετούσε πώς να τα φτιάξει και είχε αγοράσει τα απαραίτητα υλικά για την κατασκευή τους, δήλωσαν οι εισαγγελείς.

Αγόρασε, επίσης, μια κάμερα που τοποθετείται στο σώμα με στόχο να καταγράψει την επίθεση και είχε επισκεφθεί το σημείο όπου σκόπευε να διαπράξει το έγκλημα, στο κέντρο της Στοκχόλμης.

«Εκτιμάμε, όμως ίσως ακόμα περισσότερο οι υπηρεσίες ασφαλείας, ότι αυτή η έρευνα επέτρεψε να αποτρέψουμε μία σοβαρή τρομοκρατική επίθεση στη Σουηδία», τόνισε ο Όλιν.

Η αστυνομία χρησιμοποίησε έναν μυστικό πράκτορα που υποστήριζε πως ήταν μέλος μιας ισλαμιστικής οργάνωσης και προσπάθησε να πείσει τον άνδρα ότι θα διέπραταν μαζί την επίθεση.

Ο άνδρας συνελήφθη στη Στοκχόλμη την 11η Φεβρουαρίου και έκτοτε είναι προφυλακισμένος. Σε βάρος του ασκήθηκαν επίσης διώξεις, μαζί με έναν έφηβο ηλικίας 17 ετών, για απόπειρα δολοφονίας στη Γερμανία τον Αύγουστο του 2024.

Και οι δύο κατηγορήθηκαν για «συμμετοχή σε μια τρομοκρατική οργάνωση», σύμφωνα με το δελτίο Τύπου.

Η δίκη θα ξεκινήσει τη 12η Νοεμβρίου και αναμένεται να διαρκέσει έως τις 26 Νοεμβρίου.

Στην πρεμιέρα, το παρών έδωσε ο Γιώργος Λάνθιμος και ανέβηκε στη σκηνή για να μιλήσει στο κοινό, φέρνοντας μαζί του μια έκπληξη. O σκηνοθέτης έβαλε να παίξει στο κινητό του ένα ηχητικό μήνυμα της μούσας και πρωταγωνίστριας της ταινίας, Έμα Στόουν, η οποία δεν μπόρεσε να ταξιδέψει στην Αθήνα. Το μήνυμα μάλιστα, ήταν στα ελληνικά.

«Εγώ θα μοιραστώ μαζί σας μια πολύ ιδιαίτερη ικανότητα που έχει η Έμα Στόουν. Ενώ δεν μιλάει ελληνικά πραγματικά πέρα από δυο τρεις λέξεις, ξέρει τέλεια την ελληνική αλφάβητο και μπορεί να διαβάσει οποιοδήποτε κείμενο χωρίς να καταλαβαίνει τι σημαίνει. Οπότε, της έγραψα κάτι στα ελληνικά και της ζήτησα να μας το ηχογραφήσει», είπε ο Γιώργος Λάνθιμος.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας Νύχτες Πρεμιέρας (@athensfilmfestival)

Η νέα ταινία του Λάνθιμου, με πρωταγωνίστρια την Έμα Στόουν, ακολουθεί την ιστορία δύο νεαρών ανδρών, που είναι υπέρμαχοι των θεωριών συνωμοσίας, που απαγάγουν την CEO μιας μεγάλης εταιρείας, πιστεύοντας ότι είναι εξωγήινη και σχεδιάζει να καταστρέψει τη Γη.

Στην τελετή απονομής των βραβείων της 27ης διοργάνωσης που ολοκληρώνεται απόψε (16/3), τα μέλη της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Διαγωνιστικού Τμήματος του Φεστιβάλ, είναι οι:

• Δημήτρης Αθυρίδης (σκηνοθέτης και φωτογράφος)
• Λόρεν Γκρίνφιλντ (σκηνοθέτιδα)
• Σίγκνε Μπίργκε Σέρενσεν (παραγωγός)

Αναφέρθηκαν στους λόγους που ξεχώρισαν τη συγκεκριμένη ταινία, ως εξής:

«Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ που έκανε τη διεθνή του πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη και βασική πρωταγωνίστριά του είναι η κωμικός Νόαμ Σούστερ Ελιάσι, που μιλά εξίσου άπταιστα αραβικά και εβραϊκά και η οποία δημιουργεί ένα μοναδικό προσωπικό και πολιτικό σόου. Η ανατροφή της στη μοναδική κοινότητα στο σύγχρονο Ισραήλ όπου οι Παλαιστίνιοι και οι Εβραίοι έχουν συνυπάρξει ως γείτονες και φίλοι από το 1970, την επονομαζόμενη “Όαση Ειρήνης”, της χαρίζει μια μοναδική προοπτική στην αυθεντική έννοια της συνύπαρξης, σε μια κοινωνία όπου η ειρήνη και η αμοιβαία κατανόηση μοιάζουν με χίμαιρα.

Μέσα από μια καθηλωτικά δομημένη αφήγηση, και αμφισβητώντας άφοβα όλα τα ταμπού του συγκεκριμένου τόπου, η αφοπλιστική φωνή και το χιούμορ της Νόαμ μάς παρακινούν να αγγίξουμε ένα βαθύτερο επίπεδο κατανόησης ενόσω γελάμε και κλαίμε μαζί της, αλλά και να αναθεωρήσουμε τις προκαταλήψεις μας με ανοιχτά μυαλά και ανοιχτές καρδιές».

Τα βραβεία των υπόλοιπων διαγωνιστικών τμημάτων του 27ου ΦΝΘ

Στην κατηγορία όπου νέοι δημιουργοί δοκιμάζουν να αποτυπώσουν την πραγματικότητα, το διεθνές διαγωνιστικό Newcomers, το βραβείο «Χρυσός Αλέξανδρος – Δημήτρης Εϊπίδης», που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000 ευρώ, απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ «Πώς να χτίσεις μια βιβλιοθήκη» των Μάια Λέκοου και Κρίστοφερ Κινγκ, ενώ ο Αργυρός Αλέξανδρος συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 4.000 ευρώ και δόθηκε στην ταινία «Eδώ μιλάνε για λατρεία» του Βύρωνα Κριτζά. Στο ίδιο τμήμα, ειδική μνεία έλαβε η «Φάρμα κατοικιδίων» των Φιν Βάλτερ και Μάρτιν Α. Βάλτερ.

Στο διαγωνιστικό τμήμα Film Forward, που παρουσιάζει ταινίες που πειραματίζονται με τη φόρμα και τη μέθοδο της ταινίας τεκμηρίωσης, τον Χρυσό Αλέξανδρο κατέκτησε η «Ατελείωτη Κούκι» των Σεθ Σκράιβερ και Πίτερ Σκράιβερ, βραβείο που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 6.000 ευρώ και τον Αργυρό Αλέξανδρο, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ πήρε το «Εν τω μεταξύ» της Κάθριν Γκαντ. Ειδική Μνεία απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ «Μουσείο της νύχτας» του Φερμίν Ελόι Ακόστα.

Το διαγωνιστικό τμήμα Immersive: All Around Cinema, που αγκαλιάζει δημιουργίες που αξιοποιούν τις πιο σύγχρονες νέες τεχνολογίες για να παρουσιάσουν διαφορετικές όψεις μιας εκτεταμένης πραγματικότητας, ξεπερνώντας τα κινηματογραφικά είδη και βυθίζοντας τον θεατή σε μια διαδραστική εμπειρία, ο Χρυσός Αλέξανδρος που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 2.000 ευρώ απονεμήθηκε στην ταινία «Το γλυκό τέλος του κόσμου!» του Στέφανο Κόνκα Μπονιτσόνι.

Τα καλύτερα podcast και τα άλλα βραβεία του ΦΝΘ

Το Βραβείο του Διαγωνιστικού Podcast, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ απονεμήθηκε στο podcast «Τυφλή γοητεία» των Μιχάλη Αγραφιώτη, Στέλλας Κανταρτζή και Ελευθερίας Αυγερινού. Ειδική Μνεία απονεμήθηκε στο podcast «Φωνές δικαίωσης» του Ανδρέα Βάγια, ενώ και φέτος, το Φεστιβάλ, σε συνεργασία με την Ανωτάτη Σχολή Louis Lumière και το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, προσφέρουν το βραβείο-υποτροφία ENS Louis Lumière-Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος για Ανερχόμενο Δημιουργό Ακουστικού Ντοκιμαντέρ, το οποίο έλαβε η Κατερίνα Γιαννίση για το podcast «Κόι νο γιοκάν», που είχε παρουσιαστεί στην Ενότητα Nexus του Τμήματος Podcast του 65ου ΦΚΘ και ειδική μνεία απονεμήθηκε από το ENS Louis Lumière στον Δήμο Βρύζα για το podcast «Χαιρετισμοί», που είχε παρουσιαστεί στην ίδια ενότητα.

To Mermaid Award, το βραβείο του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης για την καλύτερη ταινία LGBTQI+ θεματικής του επίσημου προγράμματος, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ «GEN» του Τζανλούκα Ματαρέζε. Ειδική Μνεία έλαβε το ντοκιμαντέρ «On Lavender» των Μάκη Ευαγγελάτου και Ειρήνης Χατζή.

Το Βραβείο Προσβασιμότητας της Alpha Bank, που δίνεται για δεύτερη φορά στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 3.000 ευρώ και απονέμεται είτε σε μια προσωπικότητα είτε σε μια ταινία που αναδεικνύει ζητήματα προσβασιμότητας στις τέχνες, δόθηκε στο ντοκιμαντέρ «Βίκτορ» του Ολιβιέ Σαρμπίλ.

Η ΕΡΤ απένειμε το πρώτο βραβείο της, που συνοδεύεται από το χρηματικό έπαθλο των 3.000 ευρώ, στην ελληνική παραγωγή που κερδίζει το βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI και αυτή ήταν το ντοκιμαντέρ «Σμιλεμένες ψυχές» του Σταύρου Ψυλλάκη.

Το βραβείο Human Rights in Motion, που δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης για να αναδείξει τον ισχυρό δεσμό ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τιμώντας τον σκηνοθέτη της ταινίας που αποτυπώνει με τον πιο ουσιαστικό τρόπο τον αγώνα για την ελευθερία, τη δημοκρατία και τα θεμελιώδη δικαιώματα, από φέτος, απονέμεται σε τέσσερα κορυφαία φεστιβάλ ντοκιμαντέρ της Ευρώπης: το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το FIPADOC στο Μπιαρίτζ της Γαλλίας, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Σέφιλντ και το doclisboa στη Λισαβόνα. Στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το βραβείο, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ, διεκδίκησαν όλες οι ταινίες των τριών διαγωνιστικών τμημάτων που πραγματεύονται ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατικών αξιών και το έλαβε το ντοκιμαντέρ «Συνύπαρξη, λέμε τώρα!» της Άμπερ Φάρες. Την απονομή έκανε ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης Θεόδωρος Ρουσόπουλος.

Το καθιερωμένο βραβείο της Βουλής των Ελλήνων «Ανθρώπινες Αξίες» απονεμήθηκε στην ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ «Κάτω από τις σημαίες, ο ήλιος» του Χουάνχο Περέιρα.

Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων και Δημιουργίας απένειμε βραβείο αξίας 3.000 ευρώ σε ντοκιμαντέρ πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη του Ελληνικού Προγράμματος, που πραγματοποιεί την ελληνική του πρεμιέρα στο Φεστιβάλ, στο «Λο» του Θανάση Βασιλείου.

Το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας, φέρνει σε επαφή δύο θεσμούς που τους ενώνουν η έντονη ευαισθητοποίηση και οι συγγενικοί στόχοι, και που λειτουργούν συμπληρωματικά: Το Φεστιβάλ προωθεί και προβάλλει έργα δημιουργών που αποκαλύπτουν την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δίνοντας στη συνέχεια τη σκυτάλη στο δύσκολο έργο της Διεθνούς Αμνηστίας που κινητοποιείται, ασκεί πιέσεις και αφυπνίζει τη συνείδηση του κόσμου. Η επιβράβευση από έναν ανθρωπιστικό θεσμό στο πλαίσιο ενός κινηματογραφικού θεσμού έχει διπλή σημασία για τον ντοκιμαντερίστα, καθώς η δημιουργία του τιμάται σε διπλό επίπεδο – καλλιτεχνικό αλλά και ανθρωπιστικό. Το βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας λοιπόν, απονεμήθηκε στο ντοκιμαντέρ «Λευτεριά στον Λέοναρντ Πελτιέ» των Τζέσι Σορτ Μπουλ και Ντέιβιντ Φρανς.

H Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI, που αποτελείται από καταξιωμένους επαγγελματίες στον χώρo της κινηματογραφικής κριτικής, απένειμε δύο βραβεία. Για την καλύτερη ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού στο ντοκιμαντέρ «Λευτεριά στον Λέοναρντ Πελτιέ» των Τζέσι Σορτ Μπουλ και Ντέιβιντ Φρανς και για την καλύτερη ελληνική ταινία που εντάσσεται στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ, στις «Σμιλεμένες ψυχές» του Σταύρου Ψυλλάκη.

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) απένειμε το βραβείο της στην καλύτερη ελληνική ταινία του Επίσημου Προγράμματος «Επιστροφή στην πατρίδα» των Χρύσας Τζελέπη και Άκη Κερσανίδη.

Το βραβείο του ελληνικού τμήματος του WIFT (Women in Film & Television), που απονέμεται σε σκηνοθέτρια ταινίας που προβάλλεται στο πλαίσιο των διεθνών διαγωνιστικών προγραμμάτων του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης κατέκτησε η Εύα Στεφανή για το ντοκιμαντέρ «Η καρδιά του ταύρου».

Το βραβείο που απονέμει η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς στην καλύτερη ταινία περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, έλαβε το ντοκιμαντέρ «Αναζητώντας την ειρήνη» των Νικόλ Γκόρμλι και Ντέμπρα Αρόκο.

Η Επιτροπή του Βραβείου Νεότητας, η οποία αποτελείται από φοιτητές του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απένειμε το βραβείο της στο ντοκιμαντέρ «Σμιλεμένες ψυχές» του Σταύρου Ψυλλάκη και ειδικό βραβείο στην ταινία «Η καρδιά του ταύρου» της Εύας Στεφανή.

Τέλος, η Fischer, ο επίσημος χορηγός των Βραβείων Κοινού, απένειμε συνολικά πέντε βραβεία: Το Βραβείο Κοινού «Peter Wintonick» σε διεθνή ταινία άνω των 50 λεπτών στο ντοκιμαντέρ «Όταν η Ισλανδία μπήκε στον πάγο» της Πάμελα Χόγκαν, σε διεθνή ταινία κάτω των 50′ στο ντοκιμαντέρ «Η κυρία του ασανσέρ» του Μάρτσιν Μοτζελέφσκι, σε ελληνική ταινία άνω των 50′ στο «Εδώ μιλάνε για λατρεία» του Βύρωνα Κριτζά, σε ελληνική ταινία κάτω των 50′ στο «Επιστροφή στο Ντεπώ» του Δημήτρη Ζάχου, καθώς και Βραβείο Κοινού Fischer Platform+ για ελληνική ταινία που προβάλλεται online και πραγματοποιεί την πρεμιέρα της στο 27ο ΦΝΘ στο ντοκιμαντέρ «Αρκτική Οδύσσεια» του Ευάγγελου Ρασσιά.

Η ταινία, που είναι συμπαραγωγή Παλαιστίνης, Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Κατάρ, παρουσιάζει τέσσερις χαρακτήρες που βιώνουν τις δικές τους ξεχωριστές πραγματικότητες ενώ συνδέονται με άρρηκτους δεσμούς και ρίχνει φως στις σύνθετες σχέσεις μεταξύ φύλων, γενεών και πολιτισμών σε μια πολύπαθη επικράτεια. Ο Ραμί, ένας Παλαιστίνιος που ζει στη Χάιφα, έρχεται αντιμέτωπος με την ξαφνική μεταστροφή της Εβραίας συντρόφου του, η οποία επανεξετάζει την απόφασή της για άμβλωση. Η μητέρα του, η Χανάν, βυθίζεται με μια σοβαρή οικονομική κρίση και μπλέκει σε έναν κυκεώνα προβλημάτων καθώς διεκδικεί αποζημίωση για το ατύχημα της κόρης της, της Φίφι. Η Μίρι πρέπει να διαχειριστεί την κατάθλιψη της δικής της κόρης και, ταυτόχρονα, επιχειρεί να υπονομεύσει την εγκυμοσύνη της αδερφής της με τον Ράμι. Η Φίφι, από την πλευρά της, κουβαλάει ένοχα ένα μυστικό που απειλεί να κλονίσει την οικογενειακή της υπόληψη, αλλά και τη νέα της σχέση με τον Δρ. Ουαλίντ.

Ήταν μια ταινία με «λεπτομερή και επιμελημένη ύφανση διαφορετικών αφηγήσεων και οπτικών, που φέρνουν στο προσκήνιο την πολυπλοκότητα των δυναμικών και σχετίζονται με τις έννοιες του έθνους, του κοινωνικού φύλου και των τάξεων, οι οποίες διαιρούν τις κοινωνίες, αλλά και το καθρέφτισμα του μέλλοντος στο πρόσωπο μιας νεαρής γυναίκας», αναφέρεται στο σκεπτικό της κριτικής επιτροπής, η οποία αποτελούνταν από τους Κωνσταντίνο Κοντοβράκη (παραγωγό), Ντενί Κοτέ (σκηνοθέτη) και Σάρα Ντράιβερ (σκηνοθέτιδα και παραγωγό).

Αργυρός Αλέξανδρος στην ταινία «Η Τζούλι μένει σιωπηλή» του Λεονάρντο βαν Ντάιλ

Μία ταινία από το Βέλγιο και τη Σουηδία, κατέκτησε τον Αργυρό Αλέξανδρο της φετινής διοργάνωσης. Πρόκειται για το φιλμ «Η Τζούλι μένει σιωπηλή», που έχει να κάνει με τη ζωή του πλέον ελπιδοφόρου ταλέντου μιας κορυφαίας ακαδημίας τένις του Βελγίου. Αν και αυτή περιστρέφεται γύρω από το άθλημα στο οποίο έχει αφοσιωθεί από παιδί, η καθημερινότητα στις τάξεις του συλλόγου κλονίζεται από την είδηση της αυτοκτονίας μιας νεαρής αθλήτριας. Μόλις ο προπονητής της Τζούλι βρεθεί στο στόχαστρο των Αρχών και τεθεί εκτός ακαδημίας με συνοπτικές διαδικασίες, όλα τα μέλη του κλαμπ ενθαρρύνονται να βγουν μπροστά και να μιλήσουν. Όμως η Τζούλι μένει σιωπηλή… Το πλημμυρισμένο από εσωτερική ένταση ντεμπούτο του Λεονάρντο βαν Ντάιλ -αναμφίβολα ένα από τα πλέον αξιομνημόνευτα των φετινών Καννών- σκιαγραφεί την άφταστη δυσκολία τού να σπάσει τη σιωπή του ένα άτομο που έχει πέσει θύμα κακοποίησης. Κάθε πλάνο εδώ ζυγίζει με ακρίβεια χιλιοστού το βάρος αυτής της σιωπής, όσο εκείνη αποτυπώνει με τη σειρά της κάτι από την πραγματική διάσταση του τραύματος. Προικισμένο με τη λιτή ερμηνεία της τενίστριας Τέσα φαν ντερ Μπρουκ, έξοχα κινηματογραφημένο από τον Νίκο Καρακατσάνη και αυθεντικά υποβλητικό, το Η Τζούλι μένει σιωπηλή είναι μια γροθιά στο στομάχι που θυμίζει κάτι από το εξίσου συγκλονιστικό Never Rarely Sometimes Always.

«Μια ταινία ψυχολογικών αποχρώσεων, που αποπνέει συγχρόνως δύναμη και ηρεμία. Μια πανέμορφη φιλμοκατασκευή, με εξίσου όμορφες ερμηνείες και κινηματογράφηση», σημειώνει η κριτική επιτροπή στο σκεπτικό της.

Αντίστοιχα, το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού απονεμήθηκε στον Μαχμούντ Μπάκρι για την ερμηνεία του στην ταινία «Σε μια άγνωστη γη» του Μάχντι Φλάιφελ και το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στην Ζοάνα Σάντος για την ερμηνεία της στην ταινία «Σε πτώση» της Λάουρα Καρέιρα.

Βραβεία Meet the Neighbors +

Το διαγωνιστικό τμήμα Meet the Neighbors + περιλαμβάνει πρώτες ή δεύτερες ταινίες δημιουργών από τις 36 χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.

Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους «Χρυσός Αλέξανδρος – Μισέλ Δημόπουλος», που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 10.000Euro, απονεμήθηκε στην ταινία «Βιτόρια» των Αλεσάντρο Κασίγκολι και Κέισι Κάουφμαν, ενώ το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας «Αργυρός Αλέξανδρος», που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5.000Euro, απονεμήθηκε στη Λάιλα ‘Αμπας για τη σκηνοθεσία της ταινίας «Ευχαριστούμε για τη συναλλαγή σας». Ο Βολοντίμιρ Κραβτσούκ κατέκτησε το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού για την ερμηνεία του στην ταινία «Εσύμπαν» του Πάβλο Όστρικοβ και η Αντόνια Ζέγκερς το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού για την ερμηνεία της στην ταινία «Οι ξεριζωμένες» της Μπελέν Φούνες.

Για την ερμηνεία της στην ίδια ταινία, Ειδική Μνεία για Γυναίκα Ηθοποιό πήρε η Ελβίρα Λάρα, ενώ Ειδική Μνεία απονεμήθηκε σε όλο το καστ της ταινίας «Killerwood» του Χρήστου Μασσαλά.

Βραβεία διαγωνιστικού >>Film Forward

Το διαγωνιστικό τμήμα >>Film Forward παρουσιάζει το έργο νέων, τολμηρών σκηνοθετών που, μέσα από την πρώτη ή τη δεύτερη ταινία τους, αμφισβητούν τη σχέση μας με την πραγματικότητα και επιχειρούν να την αναδιαπραγματευτούν πέρα από τις συμβάσεις των κινηματογραφικών ειδών.

Το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μεγάλου Μήκους «Χρυσός Αλέξανδρος», που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 8.000 ευρώ, απονεμήθηκε στην ταινία «Οικουμενική γλώσσα» του Μάθιου Ράνκιν, ενώ το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας «Αργυρός Αλέξανδρος», που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 4.000 ευρώ, απονεμήθηκε στον Νόαζ Ντέσε για την ταινία «Χoftex». Η κριτική επιτροπή του τμήματος απένειμε Ειδική Μνεία στην ταινία «Μαλδίβες» του Ντανιέλ Μπόλντα.

Βραβεία Διαγωνιστικού Immersive: All Around Cinema

Το διαγωνιστικό τμήμα Immersive: All around Cinema αγκαλιάζει δημιουργίες που αξιοποιούν τις πιο σύγχρονες νέες τεχνολογίες και παρουσιάζουν διαφορετικές όψεις μιας εκτεταμένης πραγματικότητας.

Τον «Χρυσό Αλέξανδρο» o οποίος συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, έλαβε στην ταινία «Play Life» των Ζιλβίνας Ναουζόκας, Βίλιους Πετράουσκας, Μάντας Πρόνκους και Ντονάτας Ουλβίδας.

Ειδική Μνεία απονεμήθηκε στην ταινία «Το Ταξίδι του Πειραιά» του Φίλιππου Τσίτου.

Βραβεία Διαγωνιστικού Podcast

Το Βραβείο Καλύτερου Podcast, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, διεκδίκησαν φέτος επτά ελληνόφωνα και τρία αγγλόφωνα πόντκαστ και απονεμήθηκε στο «Φίλοι σε οριακούς χώρους» της Αναστασίας Σωτηροπούλου. Ειδική Μνεία απονεμήθηκε στο πόντκαστ «Μια ιστορία που λένε τα βουνά» των MASH (Χρήστος Καπενής και Κατερίνα Αναστασίου).

Βραβείο Mermaid

Το βραβείο Mermaid του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, που απονέμεται στην καλύτερη ταινία LGBTQIA+ θεματικής του επίσημου προγράμματος και το υποστηρίζει η Mastercard με χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ, έλαβε το «Όλα θα πάνε καλά» του Ρέι Γιενγκ.

Βραβείο Smart7

Στοχεύοντας στην ενίσχυση και προώθηση της διεθνούς κυκλοφορίας των ευρωπαϊκών ταινιών, η συμμαχία κινηματογραφικών φεστιβάλ Smart7 φιλοξενεί διαγωνιστικό τμήμα, όπου επτά ταινίες (μία από κάθε συμμετέχουσα χώρα) διεκδικούν το βραβείο Smart7, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 5.000 ευρώ. Το δίκτυο απαρτίζεται από τα: Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Ελλάδα), Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου New Horizons (Πολωνία), Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου IndieLisboa (Πορτογαλία), Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Τρανσιλβανίας (Ρουμανία), Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου FILMADRID (Ισπανία). Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ρέικιαβικ (Ισλανδία) και Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βίλνιους Kino Pavasaris (Λιθουανία).

Το Βραβείο Smart7 απονεμήθηκε στην ταινία «Αυτή δεν είναι η ταινία μου» της Μαρία Σμπόσκα.

Βραβείο Φως

Ένα νέο βραβείο έκανε την εμφάνισή του στο 65ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για το βραβείο ΦΩΣ powered by ΔEH, υποψήφιοι για το οποίο είναι πρωτοεμφανιζόμενες και πρωτοεμφανιζόμενοι ηθοποιοί, σε πρώτο ή δεύτερο ρόλο, σε ελληνική ταινία μεγάλου μήκους που συμμετέχει στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ.

Το Βραβείο ΦΩΣ για πρωτοεμφανιζόμενο ηθοποιό, που συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο των 3.000 ευρώ απονεμήθηκε στον Γιάννη Καράμπαμπα για την ερμηνεία του στην ταινία «Wishbone» της Πέννυς Παναγιωτοπούλου και το αντίστοιχο για πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιό εξ ημισείας στις Εύα Σαμιώτη και Μυρτώ Μεϊτάνη-Καστρινάκη για την ταινία «Ριβιέρα» του Ορφέα Περετζή.

Βραβείο προσβασιμότητας Alpha Bank

Το Βραβείο Προσβασιμότητας της Alpha Bank συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ύψους 3.000 ευρώ και απονέμεται είτε σε μια προσωπικότητα είτε σε μια ταινία που αναδεικνύει ζητήματα προσβασιμότητας στις τέχνες. Φέτος, απονεμήθηκε εξ ημισείας στον σκηνοθέτη Λέοναρντ Μινκ και στον ηθοποιό Μπεν Κέρμερ για την ταινία «Tremolo».

Βραβεία ΕΡΤ

Το πρώτο βραβείο της ΕΡΤ, αξίας 3.000 ευρώ, που απονέμεται στην ελληνική ταινία που επιλέγει η Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI), έλαβε η «Ριβιέρα» του Ορφέα Περετζή. Το δεύτερο βραβείο της ΕΡΤ, αξίας 2.000 ευρώ, απονέμεται στο ελληνικό πρότζεκτ που διακρίνεται στο AGORA Works in Progress, ενώ από πέρσι θεσπίστηκε ένα τρίτο βραβείο, το Βραβείο Πρωτότυπης Μουσικής ΕΡΤ, με χρηματικό έπαθλο 2.000 ευρώ, που απονεμήθηκε στον Γιάννη Βεσλεμέ για τη μουσική της ταινίας «Μαλδίβες» του Ντανιέλ Μπόλντα.

Βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» της Βουλής των Ελλήνων

Η Βουλή των Ελλήνων απονέμει το καθιερωμένο βραβείο «Ανθρώπινες Αξίες» σε ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος και δόθηκε στην ταινία «Η Τζούλι μένει σιωπηλή» του Λεονάρντο βαν Ντάιλ.

Βραβεία ΕΚΚΟΜΕΔ

Στο πλαίσιο του 65ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, Οπτικοακουστικών Μέσων & Δημιουργίας – Creative Greece (EKKΟΜΕΔ) απένειμε δύο βραβεία.

Το Βραβείο του ΕΚΚΟΜΕΔ, αξίας 5.000 ευρώ, που απονέμεται σε πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη ή πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθέτρια, σε ελληνική παραγωγή που κάνει πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα («Επίσημη Πρώτη») έλαβε ο Κωστής Χαραμουντάνης για την ταινία «Κιούκα πριν το τέλος του καλοκαιριού» και το Location Award, αξίας 1.500 ευρώ, το οποίο απονέμεται από τη Διεύθυνση Hellenic Film Commission του ΕΚΚΟΜΕΔ, σε location manager (ή σκηνοθέτη/σκηνοθέτρια, σε περίπτωση που δεν υπάρχει location manager) ταινίας πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη ή πρωτοεμφανιζόμενης σκηνοθέτριας, σε ελληνική παραγωγή που κάνει πρεμιέρα στο επίσημο πρόγραμμα, δόθηκε στους Μάριο Δημόπουλο και Νίκη Σαλιαγκοπούλου για την ταινία «Ριβιέρα» του Ορφέα Περετζή.

Βραβείο Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου

Το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου, με αφορμή την 40ή επέτειο από την ίδρυσή του, θέσπισε το 2019 Βραβείο που απονέμεται σε ταινία του ελληνικού προγράμματος που κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ. Η ταινία θα πρέπει να επιδεικνύει μια ολοκληρωμένη αισθητική πρόταση, να προάγει την κινηματογραφική τέχνη και να αναδεικνύει τις συγγένειές της με τις άλλες τέχνες.

Το Βραβείο Ιδρύματος Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου φέτος απονεμήθηκε στην ταινία «Arcadia» του Γιώργου Ζώη.

Βραβείο της Φίνος Φιλμ

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, η Φίνος Φιλμ απονέμει βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ξεχωρίζοντας μια ελληνική ταινία που κάνει πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου και για φέτος ξεχώρισε την ταινία «Κιούκα πριν το τέλος του καλοκαιριού» του Κωστή Χαραμουντάνη.

Βραβεία Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI)

#TIFF65 -> Το Σάββατο γιορτάζουμε τα 60 χρόνια της «Δεσποινίς Διευθυντής» με την επετειακή προβολή της ταινίας στο 65ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
🎬 Αίθουσα Παύλος Ζάννας, Κτίριο Ολύμπιον, Πλατεία Αριστοτέλους, Σάββατο 9/11 στις 19:00. pic.twitter.com/aAxXjaewrI

— Finos Film (@FinosFilm) November 8, 2024

Η Διεθνής Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου FIPRESCI, που αποτελείται από καταξιωμένους επαγγελματίες στον χώρο της κινηματογραφικής κριτικής, απονέμει δύο βραβεία. Ένα στην καλύτερη ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού, που απονεμήθηκε στην ταινία «Arcadia» του Γιώργου Ζώη και ένα στην καλύτερη ελληνική ταινία που πραγματοποιεί την πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ, το οποίο έλαβε η ταινία «Ριβιέρα» του Ορφέα Περετζή.

Βραβείο της ΠΕΚΚ

Η Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) απονέμει το βραβείο της στην καλύτερη ταινία του Ελληνικού Προγράμματος και επέλεξε την ταινία «Κρέας» του Δημήτρη Νάκου.

Βραβείο WIFT GR

Το βραβείο του ελληνικού τμήματος του WIFT (Women in Film & Television) απονέμεται σε ταινία του Διεθνούς Διαγωνιστικού τμήματος ή του διαγωνιστικού τμήματος «Meet the Neighbors+» ή του διαγωνιστικού τμήματος >>Film Forward για την καλύτερη γυναικεία συνεισφορά και παρουσία μπροστά ή πίσω από την κάμερα.

Η κριτική επιτροπή του τμήματος επέλεξε για το βραβείο WIFT GR την ταινία «Ζαχαρονήσι» της Γιοχανέ Γκόμες Τερέρο.

Βραβείο Crew United

Το Βραβείο Crew United, που περιλαμβάνει πενταετή δωρεάν συνδρομή ως Premium Μέλος στην πλατφόρμα της Crew United, απονεμήθηκε στον Δημήτρη Νάκο για την ταινία «Κρέας».

Βραβεία Επιτροπής Νεότητας Φοιτητών Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης

Η Επιτροπή του Βραβείου Νεότητας, η οποία αποτελείται από φοιτητές του Τμήματος Κινηματογράφου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απένειμε το Βραβεία Καλύτερης Ταινίας στην ταινία «Κιούκα πριν το τέλος του καλοκαιριού» του Κωστή Χαραμουντάνη και το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στην ταινία «Κρέας» του Δημήτρη Νάκου. Υποψήφιες ήταν ελληνικές ταινίες που έκαναν την πρεμιέρα τους στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου.

Βραβεία Κοινού Fischer

Τέλος, η Fischer, επίσημος χορηγός των Βραβείων Κοινού εδώ και μια δεκαετία, απένειμε πέντε βραβεία στις ταινίες που θα συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους των θεατών. Τέσσερα για διεθνείς παραγωγές που έκαναν ελληνική πρεμιέρα στο Φεστιβάλ και το βραβείο «Μιχάλης Κακογιάννης» στην ελληνική παραγωγή που έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ.

Συγκεκριμένα τα βραβεία έλαβαν οι ταινίες: Βραβείο Κοινού Fischer – Διεθνές Διαγωνιστικό: «Σε μια άγνωστη γη» του Μάχντι Φλάιφελ. Βραβείο Κοινού Fischer – Meet the Neighbors+: «Ο Μοϊκανός» του Φρεντερίκ Φαρουτσί. Βραβείο Κοινού Fischer – >>Film Forward: «Κιούκα πριν το τέλος του καλοκαιριού» του Κωστή Χαραμουντάνη. Βραβείο Κοινού Fischer – Επίσημο Πρόγραμμα: «Φως Οδηγός» των Κέλι Ο’ Σάλιβαν και ‘Αλεξ Τόμσον. Βραβείο Κοινού Fischer «Μιχάλης Κακογιάννης» – Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου: «Wishbone» της Πέννυς Παναγιωτοπούλου.

Βραβεία της Αγοράς

Νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα απονεμήθηκαν τα βραβεία της Αγοράς του 65ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αξιοποιώντας όλα τα διαθέσιμα εργαλεία και τις νέες τεχνολογίες, η Αγορά του Φεστιβάλ παρουσίασε έναν νέο κύκλο δράσεων και υποστήριξε επιτυχημένες πρωτοβουλίες που πραγματοποιήθηκαν τόσο σε φυσικούς χώρους όσο και διαδικτυακά.

Άλλα 17 άτομα τραυματίστηκαν με τους 8 να μεταβαίνουν στο νοσοκομείο και με τους υπόλοιπους να βρίσκονται σε κατάσταση σοκ.

Choc et sidération à Crépol après la mort d'un ado de 16 ans dans une rixe à la fin d'un bal dans le village #Drôme https://t.co/7xJSssA4CL pic.twitter.com/uHOAnFwYbn

— France Bleu Drôme Ardèche (@francebleuDA) November 19, 2023

Σύμφωνα με τη daily mail όλα ξεκίνησαν όταν ο φύλακας της εισόδου εμπόδισε τη συμμορία και ακολούθησε η επίθεση από την οποία τραυματίστηκε και ο ίδιος.

Τα κίνητρα της επίθεσης παραμένουν υπό διερεύνηση ενώ οι δράστες αναζητούνται, σημειώνει η βρετανική εφημερίδα.

«Οι δράστες δεν ήρθαν για να διασκεδάσουν αλλά για να προκαλέσουν κακό. Η οικογένεια του θύματος ζει μία τραγωδία. Κάποιοι βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή», είπε ο δήμαρχος.

Ο έφηβος που έχασε τη ζωή του ήταν μέλος της ομάδας ράγκμπι FC Romans-Péage.

Βρέθηκε στον λάθος τόπο τη λάθος στιγμή. Η 30χρονη tattoo artist Shani Louk βρήκε τραγικό θάνατο στο Ισραήλ όταν τρομοκράτες της Χαμάς την απήγαγαν, τη δολοφόνησαν και περιέφεραν σαν τρόπαιο το άψυχο σώμα της πάνω σε ένα φορτηγό. Η άτυχη γυναίκα είχε πάει στο Ισραήλ για να παρακολουθήσει ένα μουσικό φεστιβάλ.

Μια τρομακτική πράξη βίας

Ο πλανήτης συγκλονίστηκε όταν έμαθε για τη νέα έξαρση των πολεμικών συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή. Οι προσωπικές ιστορίες ωστόσο αποτελούν μία ακόμη πτυχή του πολέμου και δεν αφήνουν κανέναν ασυγκίνητο. Τελευταίο γνωστοποιημένο περιστατικό, η στυγερή δολοφονία της Shani Louk, μιας νέας γυναίκας από τη Γερμανία που λάτρευε τη μουσική και επισκέφθηκε το Ισραήλ για ένα μουσικό φεστιβάλ.

Η Shani απήχθη με τραγικό τρόπο από τρομοκράτες της Χαμάς και η ζωή της κόπηκε σε μια παράλογη πράξη βίας.

Δείτε φωτογραφίες: Οι μαχητές της Χαμάς περιφέρουν σε αγροτικό το άψυχο κορμή της Γερμανίδας

Το πτώμα της ανακαλύφθηκε αργότερα στο πίσω μέρος ενός φορτηγού, βεβηλωμένο και περιφερόμενο με μια ανατριχιαστική αδιαφορία για την ιερότητα της ζωής. Αλλά η φρίκη δεν τελείωσε εκεί. Οι εικόνες του πτώματος της Shani εμφανίστηκαν στη συνέχεια σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα, προκαλώντας οργή και καταδίκη.

Οι τρομοκράτες κάθονταν πάνω στο σώμα της, τη χλεύαζαν και κάποιοι έφτυναν πάνω τους. Η Χαμάς είχε ισχυριστεί ότι το πτώμα ανήκε σε γυναίκα Ισραηλινή στρατιώτη – αλλά χθες το βράδυ επιβεβαιώθηκε από την ξαδέλφη της Tomasina Weintraub-Louk, ότι ήταν η Shani η οποία δήλωσε στη Mailonline ότι η οικογένεια αναγνώρισε τα χαρακτηριστικά τατουάζ στα πόδια και τα ράστα μαλλιά της.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Shan (@shanukkk)

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Shan (@shanukkk)

H μητέρα της Shani Louk ζητάει βοήθεια

Η μητέρα της Shani Louk, της γυναίκας της οποίας το πτώμα εθεάθη σε βίντεο στο πίσω μέρος ενός φορτηγού που οδηγούσαν Παλαιστίνιοι τρομοκράτες στη Γάζα. Επιβεβαίωσε ότι είχε δει την κόρη της στο βίντεο & ζήτησε τη βοήθεια του κοινού για περισσότερες πληροφορίες.

#ShaniLouk https://t.co/z0G0u7pHI1

— Marco Vogt (@MarcoPVogt) October 8, 2023

«Δεν έχουμε ακούσει τίποτα. Ελπίζουμε σε θετικά νέα. Είναι σίγουρα η Shani. Ήταν σε ένα μουσικό φεστιβάλ για την ειρήνη. Αυτό είναι ένας εφιάλτης για την οικογένειά μας», δήλωσε η γυναίκα.

Το μουσικό φεστιβάλ στο οποίο συμμετείχε η Shani ήταν ένα από τα πρώτα σημεία που δέχτηκε επίθεση από την τρομοκρατική ομάδα, με πληροφορίες να αναφέρουν ότι δεκάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν επί τόπου, ενώ περισσότεροι πιάστηκαν όμηροι από τους μαχητές.

«Ο ελληνικός λαός έχει ζήσει πολλές πολιτικές τερατογενέσεις, γιατί τέτοιες είναι όλες οι αστικές, οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Όλες τους είναι κυβερνήσεις μειοψηφίας στην πραγματικότητα, ακόμα και με τους όρους της αστικής δημοκρατίας. Και υπηρετούν μια μειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, την πλουτοκρατία.

Αν -η μόνιμη για την αστική τάξη- ανάγκη της “πολιτικής σταθερότητας”, το απαιτήσει, αύριο μπορεί να δούμε και μια κυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το ΠΑΣΟΚ γιατί αυτά που τους ενώνουν, όπως οι κοινές στρατηγικές τους επιλογές, είναι πιο σημαντικές, από αυτά που τους χωρίζουν.

Άλλωστε, αυτές οι κοινές στρατηγικές επιλογές, οδήγησαν τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ, να έχουν ψηφίσει ένα μεγάλο μέρος των αντιλαϊκών νομοσχεδίων της “επάρατης” ΝΔ. Και λίγα χρόνια πριν είδαμε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να ψηφίζουν το 3ο μνημόνιο που έφερε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την οποία επίσης χαρακτήρισαν “πολιτική τερατογένεση”» δήλωσε μεταξύ άλλων ο Δ. Κουτσούμπας.

Ολόκληρη η ομιλία:

Φίλες και φίλοι

συντρόφισσες και σύντροφοι,

Σε κάθε γωνιά αυτής της κόκκινης πολιτείας αντηχούν τα λόγια του Νίκου Μπελογιάννη, που με το γαρύφαλλο στο χέρι, το πλατύ χαμόγελο και την αποφασιστική στάση μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, “ξεκλείδωσε” την αθανασία.

Ναι, αντηχεί παντού το μήνυμα ελπίδας του Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή:

Σε έναν κόσμο γερασμένο, που γεννά τέρατα και έχει να επιδείξει μόνο εφιαλτικές εικόνες, η νέα γενιά με το ΚΚΕ, μπορεί να παλέψει και να δημιουργήσει το “μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό”. Το Σοσιαλισμό!

Είμαστε περήφανοι που με την αταλάντευτη δράση μας δίνουμε νόημα στο τι είναι μεγάλο και σημαντικό στη ζωή. Γιατί μεγάλο είναι να γίνεσαι “ένα” με τους χιλιάδες που βιώνουν την εκμετάλλευση. Μεγάλο είναι να “δίνεις μαχαίρι σ’ ολουνούς” για να γίνεται “φως”, να γίνεται “νους”…

Για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση, να ζήσουν τα νέα παιδιά όπως τους αξίζει στη σημερινή εποχή. Μεγάλο είναι να μη συμμορφώνεσαι στις υποδείξεις των καλοταϊσμένων του συστήματος, για το τι είναι “ρεαλιστικό” να γίνει σήμερα.

Να είσαι δηλαδή με τους αγωνιστές εργάτες στο λιμάνι της Cosco που έσφιξαν τις γροθιές τους, πάλεψαν και τα κατάφεραν! Και να μην παρασύρεσαι από όσους υπηρετούν τις περιβόητες “εμβληματικές επενδύσεις” και θέλουν σακατεμένους εργάτες και δικαιώματα.

Σημαίνει να παίρνεις θέση δίπλα στις γυναίκες και τα παιδιά των εργατών της ΛΑΡΚΟ που στα χέρια τους η σκουριά γίνεται χρυσός, και όχι μ’ αυτούς που αποφασίζουν να “καθαρίσουν” τις επιχειρήσεις από τους εργάτες.

Σημαίνει να στέκεσαι δίπλα στους οικοδόμους που λιώνουν στα εργοτάξια,  ανεβαίνουν στις σκαλωσιές, και υπογράφουν τελικά Συλλογική Σύμβαση μετά από αγώνα και όχι με αυτούς που τους λένε πως “είναι μάταιο να αγωνίζονται, γιατί οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα”!!!

Μεγάλο σημαίνει να είσαι με την αθωότητα και την ορμή των μαθητών. Με τα τραγούδια και τα συνθήματα των φοιτητών που παλεύουν για μόρφωση και ζωή…

Και όχι με αυτούς που τους βρίζουν, τους συκοφαντούν και θέλουν να καταστείλουν τους αγώνες τους, είτε με τα ΜΑΤ όπως κάνει η ΝΔ, είτε με τα αντιδραστικά καλέσματα “να μην απαντούν στην ένταση με ένταση”, αλλά να περιμένουν κάποιον… “σωτήρα”, όπως τους λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Μεγάλο και σημαντικό είναι να είσαι παντού, όπου η αδικία μεγαλώνει, όπου η καταστολή και ο αυταρχισμός γιγαντώνεται, όπου οι κραυγές των καταπιεσμένων υψώνονται, για να μη μένει κανένας μόνος του!

Μεγάλο και σημαντικό είναι να μην κλείνεις τα μάτια, αλλά να καταγγέλλεις τη φρίκη του καπιταλισμού…

Γιατί φρίκη είναι να χάνουν τη ζωή τους στα έργα 6.500 εργάτες, για τη διοργάνωση του φετινού Μουντιάλ στο Κατάρ. Κι όπως είπε και ο παλαίμαχος σπουδαίος ποδοσφαιριστής Καντονά, κάνοντας την καταγγελία, “μερικές φορές στη ζωή πρέπει να πάρεις αποφάσεις”!

Ε, ναι λοιπόν! Μια τέτοια απόφαση, να ξεμπερδέψουμε με τη φρίκη του καπιταλισμού, πρέπει να πάρουν σήμερα όλοι οι νέοι άνθρωποι. Να παλέψουν με το ΚΚΕ, για το μεγάλο, το ωραίο, το συγκλονιστικό! Για το τέλος του καπιταλισμού και το άνοιγμα του δρόμου για το σοσιαλισμό!

Γιατί σήμερα το μεγάλο ΝΑΙ για σας τους νέους και τις νέες, στο καταστατικό και στην οργάνωση της ΚΝΕ, είναι το μεγάλο ΝΑΙ, στο δύσκολο αλλά μοναδικά όμορφο ταξίδι.     Για μια κοινωνία που ο καθένας θα εργάζεται με τις δυνατότητες του και ο καθένας θα αμείβεται με τις ανάγκες του, στην πραγματική κοινωνία των ανθρώπων.

Στην κοινωνία αυτή που η ελευθερία θα μετριέται στη δυνατότητα του εργαζόμενου ανθρώπου να μην είναι άνεργος, να έχει ο καθένας και η καθεμιά εξασφαλισμένη δουλειά και να καρπώνεται τα αποτελέσματα της δουλειάς του. Όπου οι σχέσεις των ανθρώπων θα απελευθερωθούν από κάθε οικονομικό και άλλο καταναγκασμό, που η πραγματική αγάπη και αλληλεγγύη θα γίνεται πράξη στο σύνθημα “ένας για όλους και όλοι για έναν”!

Σε αυτή την κοινωνία -που ξέρουμε πως θα έρθει και θα νικήσει με τους αγώνες και τις θυσίες μας- ένας ‘καταναγκασμός” θα υπάρχει και θα κυριαρχεί: η απαγόρευση εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, δηλαδή, η απαγόρευση της αδικίας.

Αυτό το όραμα-στόχο, αυτόν τον σκοπό, δεν τον αφήνουμε στην άκρη για το απώτερο μέλλον. Ούτε, φυσικά, σταματάμε τον καθημερινό αγώνα, για το μεροκάματο, την ασφάλιση, την παιδεία, την υγεία, το εισόδημα στο χωράφι και το μαγαζί.  Είμαστε παντού και πάντα στην πρώτη τη γραμμή.

Στην πάλη για το σήμερα, στις χαραμάδες, στις ρωγμές που ανοίγουμε, δείχνουμε τη μεγάλη λεωφόρο της αντεπίθεσης και της νίκης!

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Ολόκληρα 48 χρόνια τώρα, το Φεστιβάλ της ΚΝΕ, κάτι τέτοια “Σαββατόβραδα”, έχει “μοσχοβολήσει βασιλικό κι ασβέστη”.

Έχουν τραγουδηθεί στις κόκκινες πολιτείες του, οι πόθοι, τα βάσανα και η λεβεντιά των ανθρώπων του μόχθου. Έχουν υμνηθεί οι αγώνες του λαού μας, οι αλύγιστοι της ταξικής πάλης.

Όπως οι σύντροφοί μας που, πριν το θάνατο, οργάνωναν γλέντια και χόρευαν “χορούς κυκλωτικούς”, σίγουροι πως η ζωή θα βρει τη δύναμη και θα νικήσει!

Με τις δημιουργίες των μεγάλων καλλιτεχνών, κι αυτές των νέων δημιουργών… Με τα θεατρικά σκετς που ετοιμάζουν και παρουσιάζουν οι μαθητές… Με τους καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς, τα καλέσματα σε εικαστικές δημιουργίες, τα νέα παιδιά στέλνουν τα  “χαιρετίσματα στην εξουσία”… “κι ονειρεύονται”.

Και φέτος, αυτό το μεγάλο και σπουδαίο πολιτικό και πολιτιστικό γεγονός συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας. 3 μέρες, 350 καλλιτέχνες στις 5 σκηνές του Φεστιβάλ της Αθήνας. Μαζί μας είναι αντιπροσωπείες από 35 Κομμουνιστικές και αντιιμπεριαλιστικές νεολαίες. Ανάμεσά τους, αγκαλιασμένοι, οι σύντροφοι από την Ουκρανία και τη Ρωσία. Όπως και οι σύντροφοι από την Τουρκία, την Συρία, την Κύπρο. Με χέρια ενωμένα, με υψωμένες γροθιές.

Εδώ μαζί μας και οι σύντροφοι από την αγαπημένη μας Κούβα. Τους εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας, στον αγώνα ενάντια στο εξοντωτικό εμπάργκο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Ευχόμαστε κάθε επιτυχία και στην Διεθνή Συνάντηση των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που τον Οκτώβρη θα φιλοξενηθεί στην Αβάνα από το ΚΚ Κούβας!

Καλωσορίζουμε τους χιλιάδες νέους και νέες που κατακλύζουν απόψε το χώρο του Φεστιβάλ! Σε αυτήν τη μεγάλη, συγκλονιστική συγκέντρωση που δεν υπάρχουν λόγια για να την περιγράψεις. Μια πραγματική όαση, μια έκρηξη ελπίδας και αισιοδοξίας, κόντρα σε ό, τι σάπιο, έχουν βαλθεί -σώνει και καλά- να μας κάνουν να μάθουμε να αγαπάμε.

Εμείς όμως, “έχουμε τη ζωή πάρα πολύ αγαπήσει”, γι’ αυτό αταλάντευτα δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ομορφύνει.

‘Μην καρτεράτε να λυγίσουμε”, τους απαντάμε με μια φωνή! Εμείς αγαπάμε “τον άνθρωπο που τον μποδίζουν να βαδίσει, που τον αλυσοδένουνε”. Υψώνουμε τείχος στον ρατσισμό και τσακίζουμε τον φασισμό!

Πιάνουμε τα χέρια, και γινόμαστε μια αλυσίδα, ενάντια στην πολύμορφη βία κατά των γυναικών, στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα αυτές τις μέρες στο Ιράν. Παλεύουμε ενάντια στον αυταρχισμό, την καταστολή, την πανεπιστημιακή αστυνομία και τους κάθε λογής χαφιέδες και “ωτακουστές” του κράτους της δικτατορίας του κεφαλαίου.

Είναι όντως συγκλονιστικό να πολεμάς, να τραγουδάς και να έχεις βαθιά πίστη ότι όσο “σκοτάδι κι αν ρίχνει η νύχτα”, το ξημέρωμα δεν θα αργήσει και “οι πιο όμορφες μέρες θα ’ρθουν”. Είναι συγκλονιστικό αυτό που συμβαίνει σήμερα εδώ!

Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διασκεδάζουν και ταυτόχρονα συζητούν για το σχολείο, τη σχολή και τη δουλειά τους. Συζητούν για το πως θα οργανώσουν τον αγώνα τους, πως θα χτίσουν μαζί με το ΚΚΕ “ασπίδα για το σήμερα”, πως θα θεριέψουν την ελπίδα για το αύριο!

Ναι, αυτό επείγει σήμερα! Με τον αγώνα μας να χτίσουμε “ασπίδα” για το σήμερα, δυναμώνοντας την ελπίδα για το αύριο. Και μπορούμε!

Χωρίς να χάνουμε άλλο χρόνο, αχρηστεύουμε τη σκουριασμένη παγίδα της αναμονής που έχουν στήσει τα επιτελεία του συστήματος. Το σύστημα θέλει, να είναι ο λαός, μια ζωή “στο περίμενε”, και να μπορούν αυτοί να “τρέχουν” τα αντιλαϊκά σχέδιά τους, για να τον ισοπεδώνουν.

Γι’ αυτό του λένε: “Περίμενε πότε θα βγούμε από την οικονομική κρίση για να έρθει η ανάπτυξη μπας και περισσέψει και για σένα κάτι”, “Περίμενε μη χάσουμε τώρα την ευκαιρία της ανάπτυξης κι εδώ είμαστε μετά”. “Περίμενε γιατί τώρα μας έτυχε κι αυτή η στραβή του πολέμου, όπως πριν αυτή της πανδημίας”, “Περίμενε να βγάλουμε τον δύσκολο χειμώνα που έρχεται”, “Περίμενε πότε θα γίνουν εκλογές μπας και κάτι αλλάξει”. “Περίμενε, περίμενε”… Και όλο στο περίμενε!

Και τα εκλογικά σενάρια να δίνουν και να παίρνουν. Μια με τη συζήτηση για τον εκλογικό νόμο: “θα αλλάξει ή δε θα αλλάξει;” Μια με τις προσθέσεις και τα μαθηματικά: “Βγαίνουν, δε βγαίνουν τα κουκιά για το επόμενο αντιλαϊκό κυβερνητικό σχήμα;”.

Και κάπου εκεί ο Μητσοτάκης ανακάλυψε την “πολιτική τερατογένεση” -πιάνοντας στο στόμα του και το ΚΚΕ- για να ‘χει να λέει και να δουλεύει το δικό του αφήγημα- ψευτοδίλημμα. Όπως άλλωστε κάνει και ο Τσίπρας, δίνοντας ο ένας πάσα στον άλλον.

Ο ελληνικός λαός έχει ζήσει πολλές πολιτικές τερατογενέσεις, γιατί τέτοιες είναι όλες οι αστικές, οι αντιλαϊκές κυβερνήσεις. Όλες τους είναι κυβερνήσεις μειοψηφίας στην πραγματικότητα, ακόμα και με τους όρους της αστικής δημοκρατίας. Και υπηρετούν μια μειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, την πλουτοκρατία.

Αν -η μόνιμη για την αστική τάξη- ανάγκη της “πολιτικής σταθερότητας”, το απαιτήσει, αύριο μπορεί να δούμε και μια κυβέρνηση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το ΠΑΣΟΚ γιατί αυτά που τους ενώνουν, όπως οι κοινές στρατηγικές τους επιλογές, είναι πιο σημαντικές, από αυτά που τους χωρίζουν.

Άλλωστε, αυτές οι κοινές στρατηγικές επιλογές, οδήγησαν τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και τον ΣΥΡΙΖΑ, να έχουν ψηφίσει ένα μεγάλο μέρος των αντιλαϊκών νομοσχεδίων της “επάρατης” ΝΔ. Και λίγα χρόνια πριν είδαμε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να ψηφίζουν το 3ο μνημόνιο που έφερε η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, την οποία επίσης χαρακτήρισαν “πολιτική τερατογένεση”.

Αυτές οι κοινές στρατηγικές επιλογές και η ανάγκη “πολιτικής σταθερότητας” σε βάρος του λαού, οδήγησαν πριν 10 χρόνια, το τότε ΠΑΣΟΚ που ήταν το “φως” να συγκυβερνήσει με τη ΝΔ που ήταν το “σκότος”. Γεγονός που φάνταζε αδιανόητο, μέχρι εκείνη τη στιγμή, όπως θυμούνται οι παλιότεροι.

Σήμερα παρόμοιες ψεύτικες διαχωριστικές γραμμές με τη ΝΔ βάζει και ο ΣΥΡΙΖΑ. Για να σερβίρει την ξαναζεσταμένη σούπα των δήθεν “προοδευτικών” ή “δημοκρατικών” κυβερνήσεων! Φυσικά πρόκειται για κακέκτυπο, αλλά τους έχουν τελειώσει και τα εφευρήματα.

Μια κουβέντα θα τους πούμε. Άλλωστε, το ξέρουν πολύ καλά, όπως το ξέρει και όλος ο ελληνικός λαός: Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να δείξει ανοχή, πολύ περισσότερο να στηρίξει, μια κυβέρνηση αντιλαϊκή, αστική, όποιο όνομα κι αν χρησιμοποιήσει.

Αυτές είναι οι πραγματικές τερατογενέσεις, από τη σκοπιά των συμφερόντων του λαού μας. Στην “εποχή των τεράτων”, δηλαδή στην εποχή του καπιταλισμού που σαπίζει, τον οποίο όλοι τους προσπαθούν να εμφανίσουν με δήθεν “ανθρώπινα” χαρακτηριστικά, οι λαοί μπορούν αγωνιστικά να ξεπεράσουν τέτοιου είδους επικίνδυνες αυταπάτες.

Το ΚΚΕ παλεύει για να μπει στο “χρονοντούλαπο” της Ιστορίας οριστικά κι αμετάκλητα αυτή τη φορά, η εποχή που γεννά “τέρατα”, για να γεννηθεί ο “νέος κόσμος”, ο σοσιαλισμός.

Κι αν πριν μερικά χρόνια κάποιοι δυσκολεύονταν να κατανοήσουν τη στάση μας, σήμερα με ικανοποίηση βλέπουν, πως αν στη χώρα μας υπάρχουν ζωντανές δυνάμεις στο εργατικό κίνημα, που κάθε μέρα πολλαπλασιάζονται, είναι γιατί υπάρχει ένα Κόμμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, που πήγε κόντρα στο ρεύμα.

Χωρίς να υπολογίζει κανένα κόστος, ούτε στήριξε, ούτε ανέχτηκε αντιλαϊκές κυβερνήσεις, όπως το 2015. Την κυβέρνηση δηλαδή, που δήθεν θα έφερνε την ελπίδα από “αριστερά”, για να τσακίσει μετά, μαζί με την ελπίδα και το εργατικό κίνημα, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες στο σύστημα.

Το ίδιο κάνει και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ, μιλώντας μάλιστα για μια “ειρηνική επανάσταση”! Όποιος στις μέρες μας βάζει κοσμητικά επίθετα μπροστά από την επανάσταση, έχει ήδη υπογράψει συνθηκολόγηση με το άδικο σύστημα της εκμετάλλευσης. Καμιά αναμονή λοιπόν, δεν πρέπει να δείξει ο λαός μας! Καμιά ανοχή!

Φίλες και φίλοι

συντρόφισσες και σύντροφοι

Αυτή η “κανονικότητα” του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης είναι η αιτία για την ακρίβεια και την ενεργειακή φτώχεια, που φανερώνει ότι στον καπιταλισμό, ακόμη και τα πιο αναγκαία αγαθά, όπως τα τρόφιμα, το ρεύμα, τα φάρμακα, τα εμβόλια, είναι εμπορεύματα, με τις τιμές να καθορίζονται με κριτήριο το κέρδος.

Αυτό που οι καπιταλιστές παρουσιάζουν ως φάρμακο για το ένα σύμπτωμα είναι φαρμάκι για τα υπόλοιπα:

Ρίχνουν άφθονο κρατικό χρήμα από τις τσέπες του λαού για να θωρακίσουν την κερδοφορία των ομίλων και “φουντώνουν” τον πληθωρισμό.

Αυξάνουν τα επιτόκια για να αντιμετωπίσουν τον πληθωρισμό και αυξάνουν μαζί και τα κρατικά χρέη, οξύνοντας τους ανταγωνισμούς.

Γιατί όσα μέτρα και αν πάρουν δεν “αγγίζουν” την ίδια την αρρώστια, το καπιταλιστικό κέρδος. Δεν αγγίζουν το ίδιο το μεγάλο πρόβλημα που βρίσκεται στο DNA του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, την υπερσυσσώρευση κεφαλαίων που δε βρίσκει κερδοφόρες διεξόδους.

Δείτε τι συμβαίνει στην ΕΕ, όπου αποδείχτηκε ότι η πολιτική της δεν αποτελεί ασπίδα, όπως παραμυθιάζουν τα αστικά κόμματα, αλλά μια απ’ τις βασικές αιτίες των προβλημάτων μας.

Τα “δώρα” της για τον φετινό δύσκολο χειμώνα, που προκαλούν οι επιλογές της, θα είναι οι υποχρεωτικές περικοπές θέρμανσης και στο ηλεκτρικό ρεύμα, οι πανάκριβες τιμές και ορισμένες επιδοτήσεις που θα προέρχονται από εμάς τους ίδιους ως φορολογούμενους. Επιδοτήσεις που θα επιδοτούν την ακρίβεια και τα κέρδη των πράσινων ομίλων. Επιδοτήσεις που θα εξανεμίζονται αμέσως απ’ την ακρίβεια. Επιδοτήσεις όπως αυτές που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, που αυξάνουν το επίδομα θέρμανσης κατά 100 ευρώ ανά νοικοκυριό, για 3 εκατομμύρια νοικοκυριά.

Αστειότητες δηλαδή, με βάση τις ανάγκες των κατοίκων, ιδιαίτερα της Βόρειας Ελλάδας.

Η ΕΕ έχει ηττηθεί στον ενεργειακό πόλεμο και το μάρμαρο θα το πληρώσουν οι λαοί της. Αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να αναπληρώσει τις απώλειες του ρωσικού φυσικού αερίου. Μετά τα νέα μέτρα που ανακοίνωσε η Κομισιόν, οι διεθνείς τιμές φυσικού αερίου ανέβηκαν αντί να πέσουν.

Ακόμα κι αν συμφωνήσουν τα κράτη-μέλη της για επιβολή πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου, αυτό δεν μπορούν να το επιβάλουν, όχι μόνο στη Ρωσία αλλά και στους υπόλοιπους προμηθευτές, όπως οι ΗΠΑ, η Νορβηγία, η Αλγερία, γιατί όλοι αρνούνται να μειώσουν σημαντικά τα μεγάλα κέρδη τους.

Γι’ αυτό και έχει ξεκινήσει ήδη το κλείσιμο, η μείωση της παραγωγής και οι απολύσεις σε μεγάλα εργοστάσια της ενεργοβόρας βιομηχανίας στην Ευρώπη, όπως στους κλάδους του αλουμινίου και της χημικής βιομηχανίας.     Αν κλιμακωθεί ο πόλεμος και υπάρξει πλήρης διακοπή εισροής φυσικού αερίου απ’ τη Ρωσία, η κατάσταση θα επιδεινωθεί δραματικά.

Όμως η έκρηξη των τιμών της ενέργειας δεν οφείλεται μόνο στην κλιμάκωση του ενεργειακού πολέμου μεταξύ ΝΑΤΟ, ΕΕ και Ρωσίας. Τα καύσιμα και το ηλεκτρικό ρεύμα αποτελούσαν ακριβά εμπορεύματα πολύ πριν ξεκινήσει η στρατιωτική αναμέτρηση στο έδαφος της Ουκρανίας. Η συνεχής αύξηση των τιμών είναι αποτέλεσμα της “απελευθέρωσης της αγοράς ενέργειας” με όλες τις μορφές της, όπως το Χρηματιστήριο Ενέργειας που αποτελεί το βασίλειο της κερδοσκοπίας, το οποίο θέσπισε ο ΣΥΡΙΖΑ και τώρα το παίζει “αθώα περιστερά”.

Κόλλησε η βελόνα του να λέει “να γίνει η Ελλάδα σαν τα άλλα ευρωπαϊκά κράτη”, λες και δεν βιώνουν οι λαοί παντού τα ίδια αδιέξοδα, λες και δεν ετοιμάζονται όλες οι κυβερνήσεις να φορτώσουν τα βάρη πάλι στους λαούς τους.

Το ίδιο θα κάνουν και στη χώρα μας, όπως και αν καταλήξουν τα εκλογικά μαγειρέματα… Γιατί ένα πράγμα τους κόφτει:

Να συνεχιστεί την επόμενη μέρα η πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας στο βωμό των κερδών των μεγάλων ομίλων. Αυτό αποδείχθηκε ξανά, πριν λίγες μέρες, όταν η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισαν μαζί την ιδιωτικοποίηση των ναυπηγείων της Ελευσίνας, όπως είχαν κάνει και στα Ναυπηγεία της Σύρου, με την παράδοσή τους στον ίδιο αμερικανικό όμιλο.

Άσχετα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ πριν γίνει κυβέρνηση, μιλούσε για την ανάγκη να διασφαλιστεί ο δημόσιος έλεγχος και η δημόσια ιδιοκτησία των ναυπηγείων! Σήμερα κατηγορεί τη ΝΔ για την απώλεια του 51% του Δημοσίου στη ΔΕΗ. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν, που παραχώρησε το 17% και εφάρμοσε το σύστημα ΝΟΜΕ με το οποίο η ΔΕΗ υποχρεώθηκε να πουλά το παραγόμενο ρεύμα κάτω απ’ το κόστος στους ανταγωνιστές της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν, που μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ συμφώνησαν με το 3ο μνημόνιο, τη μείωση του μεριδίου στη ΔΕΗ στο 50% του συνόλου αγοράς, για να επιταχυνθεί η πολιτική “απελευθέρωσης της αγοράς”.

Αποδείχθηκε επίσης ότι δεν υπάρχει φιλολαϊκή συνταγή στο πλαίσιο της “απελευθερωμένης” αγοράς. Αυξήσεις στο ρεύμα για τα λαϊκά νοικοκυριά είχαμε και όταν το 51% της ΔΕΗ άνηκε στο κράτος, αυξήσεις έχουμε και σήμερα που η κυβέρνηση εξακολουθεί να ελέγχει το μάνατζμεντ της επιχείρησης.

Σε κάθε περίπτωση τα βάρη πέφτουν στις πλάτες του λαού! Και όταν το κράτος επιδοτεί τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων και όταν αναλαμβάνει τις ζημιές τους, όπως πρόσφατα με τις επανακρατικοποιήσεις στη Γαλλία και στη Γερμανία. Το κράτος του κεφαλαίου δεν αποτελεί ποτέ το αντίβαρο, αλλά πάντοτε το μεγάλο στήριγμα των μονοπωλιακών ομίλων.

Αυτό που επείγει σήμερα για να ανακουφιστεί ουσιαστικά ο λαός είναι:

• η αξιοποίηση όλων των εγχώριων πηγών ενέργειας,

• κόντρα στις δεσμεύσεις της ΕΕ,

• η κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας,

• του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης και του ΦΠΑ σε καύσιμα και ενέργεια.

Όλα τα υπόλοιπα που προτείνουν η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ είναι ανακύκλωση του προβλήματος.

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Τα όσα ζούμε με το σκάνδαλο των υποκλοπών και των παρακολουθήσεων, δεν είναι απλά εκτροπή, αλλά η κανονικότητα ενός κράτους που θωρακίζει τη δικτατορία του κεφαλαίου για να αντιμετωπίσει τον “εχθρό λαό” και μάλιστα σε μια περίοδο που φουντώνει η λαϊκή οργή. Κι αυτό το κράτος είναι βαθιά ταξικό, αντιδραστικό είτε η ΝΔ το πλασάρει ως “επιτελικό”, “ψηφιακό”, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ το καμουφλάρει δήθεν ως “δίκαιο”. Και στη θωράκιση αυτού του αντιδραστικού κράτους έχουν βάλει πλάτη όλοι!

Γιατί όλοι μαζί διαμόρφωσαν, ενίσχυσαν το σκοτεινό και αντιδραστικό θεσμικό πλαίσιο του “μεγάλου αδερφού” που βάζει στο στόχαστρο τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού. Και τώρα όλοι πρωταγωνιστούν σε ένα άλλο σκάνδαλο.

Κι αυτό είναι το σκόπιμο και μεθοδευμένο θάψιμο της υπόθεσης των υποκλοπών συνολικά και ειδικά σε βάρος του ΚΚΕ, όπως αποδείχτηκε με τη στάση τους στην Εξεταστική.

Είναι βαθιά γελασμένοι αν νομίζουν ότι θα καταφέρουν να κουκουλώσουν την υπόθεση παρακολούθησης του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ δεν είναι χτεσινό, γνωρίζει καλά τους μηχανισμούς, τα μέσα και τις μεθόδους του κράτους και των κυβερνήσεων. Με όλα αυτά έχει αναμετρηθεί και αναμετριέται αδιάκοπα σε όλη την ιστορία του.

Αυτό θα συνεχίσει να κάνει, γιατί αυτός είναι ο δρόμος για όλο το λαό μας:

Να μη δείξει καμία εμπιστοσύνη αλλά να συγκρουστεί με τους κάθε λογής αυτόκλητους “σωτήρες”, που αν κάτι θέλουν να σώσουν δεν είναι τα δικαιώματα του λαού, αλλά τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.

Κι αυτά ήδη γράφονται με μεγάλα γράμματα στο αντιλαϊκό πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης που ήδη έχει σταλεί στο τυπογραφείο. Και δεν χρειάζονται κάποιες ιδιαίτερες προεκλογικές ή μετεκλογικές “συμφωνίες κυρίων” ανάμεσα στη ΝΔ, τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, που θυμίζουν και λίγο το “τραβάτε με κι ας κλαίω”. Γιατί όλοι τους έχουν προκαταβολικά συμφωνήσει στα κύρια, στα βασικά κεφάλαια αυτού του προγράμματος, που ήδη έχουν γραφτεί με μεγάλα γράμματα.

Με μεγάλα γράμματα γράφει το πρόγραμμά τους την πολιτική της “πράσινης μετάβασης” και της “απελευθέρωσης της ενέργειας” που δεν περιμένει το χειμώνα για να φέρει τη βαρυχειμωνιά στα λαϊκά νοικοκυριά.

Με μεγάλα γράμματα γράφει τις δεσμεύσεις της ΕΕ και του Ταμείου Ανάπτυξης, αυτού του νέου υπερμνημόνιου για το λαό, που όλοι έχουν συμφωνήσει. Όλη η φαγωμάρα μεταξύ τους, είναι για το πού, σε ποιους μονοπωλιακούς ομίλους θα καταλήξει το ζεστό χρήμα που θα πληρώσει ξανά ο λαός.

Με μεγάλα γράμματα γράφει τις επικίνδυνες δεσμεύσεις απέναντι στο ΝΑΤΟ, τις στρατιωτικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ, τη Γαλλία που βάζουν το λαό μας, τη χώρα μας σε επικίνδυνες πολεμικού χαρακτήρα περιπέτειες.

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Οι μέρες που ζούμε είναι οπωσδήποτε κρίσιμες. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία οδεύει προς νέα ολέθρια κλιμάκωση. Νέες εστίες έντασης και ανταγωνισμών προστίθενται ανάμεσα στο στρατόπεδο των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και στο υπό διαμόρφωση ευρασιατικό, με τη Ρωσία και την Κίνα. Από παντού ακούγονται κραυγές πολεμικής προετοιμασίας.

Την ίδια ώρα, μια νέα καπιταλιστική οικονομική κρίση είναι προ των πυλών, ίσως και η πιο βαθιά των τελευταίων 15 χρόνων.

Κανένας πόλεμος δεν τερματίζεται, όταν και οι δύο πλευρές ενισχύουν τη συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και πολεμικού υλικού.

ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ στηρίζουν πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά, ως εκεί που δεν παίρνει, την αντιδραστική κυβέρνηση του Ζελένσκι. Με σύγχρονα πολεμικά συστήματα, στρατιωτικούς συμβούλους, μισθοφόρους, αποθέματα από τις πολεμικές αποθήκες των χωρών του ΝΑΤΟ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, συνεχίζουν και κλιμακώνουν τον πόλεμο για τα συμφέροντα των δυτικών μονοπωλίων.

Το ίδιο κάνει και η Ρωσία που βλέπει ν’ απομακρύνονται οι άμεσοι στόχοι που είχε θέσει με την απαράδεκτη και καταδικαστέα στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία. Παίρνει μέτρα και πολιτικά με τα δημοψηφίσματα στα εδάφη της Ουκρανίας και στρατιωτικά με τη νομιμοποίηση παραστρατιωτικών “εθελοντικών” τμημάτων, τη “μερική επιστράτευση” εφέδρων, ακόμα και την απειλή χρήσης πυρηνικών όπλων.

Σήμερα όμως, δεν είμαστε στην αρχή του πολέμου. Είμαστε μήνες μετά, και όλοι μπορούν να κατανοήσουν, ότι οι αστικές τάξεις και οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες τους, συγκρούονται για το μοίρασμα του ορυκτού πλούτου, της ενέργειας, των εδαφών και του εργατικού δυναμικού, των αγωγών και των δικτύων μεταφοράς εμπορευμάτων, γεωπολιτικών στηριγμάτων, μεριδίων των αγορών.

Σήμερα όλοι μπορούν να δουν πως η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα κόμματα του ευρωατλαντισμού, ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, έχουν βαριές ευθύνες για την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο. Έχουν βαριές ευθύνες για την αξιοποίηση των στρατιωτικών βάσεων και υποδομών της χώρας, για την αποστολή οπλικών συστημάτων, πυρομαχικών και άλλων. Για τη διεύρυνση της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας με νέες χώρες, όπως η Σουηδία και η Φιλανδία, που μαζί ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν προχθές.

Έχουν βαριές ευθύνες γιατί η εμπλοκή αυτή, έχει μετατρέψει τη χώρα μας σε πολεμικό ορμητήριο, αλλά και σε στόχο αντιποίνων, επιθέσεων σε ενδεχόμενη, αλλά πιθανή, εξάπλωση της πολεμικής σύγκρουσης.

Ήδη στην τελευταία Σύνοδο κορυφής της Μαδρίτης, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ μίλησε για πόλεμο “πλήρους κλίμακας μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ” με “βάσανα, ζημιές, θάνατο, καταστροφή”!

Ακριβώς. Γεμάτος βάσανα, ζημιές, θάνατο και καταστροφή, είναι τελικά ο κόσμος τους. Ο οποίος δεν έγινε καλύτερος, όπως υπόσχονταν, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού. Τα μεγάλα λόγια για “σταθερότητα, ειρήνη και ασφάλεια” των λαών έγιναν στάχτη στα πεδία των μαχών.

Φίλες και φίλοι,

Σε αυτές τις συνθήκες, κλιμακώνεται η τουρκική επιθετικότητα. Ο Ερντογάν παραληρεί, θέτοντας απαράδεκτες διεκδικήσεις σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, και η τούρκικη αστική τάξη προετοιμάζει το γειτονικό λαό που πεινάει, για πόλεμο.

Και σε αυτές τις συνθήκες, η ελληνική κυβέρνηση απέσυρε πολύτιμο στρατιωτικό εξοπλισμό από τα σύνορα.

Το παραμύθι, ότι η εμπλοκή στα σχέδια των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ μας θωρακίζει απέναντι στην επιθετικότητα της Τουρκίας, έχει τελειώσει προ πολλού. Το έχουν τελειώσει οι ιμπεριαλιστές σύμμαχοί τους που στρώνουν κόκκινα χαλιά στην Τουρκία για να την αποσπάσουν από την επιρροή της Ρωσίας.

Καθώς όμως θα τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια της Ελλάδας, που για λογαριασμό της αστικής της τάξης, έχει σηκώσει τη σημαία του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή, είναι πολύ εύκολο, μετά τα “νταηλίκια γιοκ” του Μητσοτάκη, να ακολουθήσουν τα “καζάν-καζάν” του Ερντογάν για έναν επώδυνο συμβιβασμό με θύμα τα κυριαρχικά δικαιώματα του ελληνικού λαού.

Ας βγάλουν και κανένα ιστορικό συμπέρασμα…

Τον ίδιο ρόλο, αναλάμβανε για χάρη των ιμπεριαλιστών συμμάχων της, η ελληνική αστική τάξη και πριν 100 χρόνια, με αποτέλεσμα ο λαός μας να ζήσει μια μεγάλη καταστροφή, τη Μικρασιατική Καταστροφή. Αυτό επέβαλε τότε ο δήθεν “πατριωτισμός” της άρχουσας αστικής τάξης της χώρας.

Όπως τώρα επιβάλει εμπλοκή στον πόλεμο στην Ουκρανία, συνολικά στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς για να κονομήσουν μια χούφτα εκμεταλλευτές.

Όμως οι εργαζόμενοι, οι άνθρωποι του μόχθου, δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα με τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους εφοπλιστές, που διαμορφώνουν τον “πατριωτισμό” τους όπως συμφέρει τη δική τους τάξη και φυσικά τους περιβόητους “συμμάχους” τους.

Τη μια στέλνουν στρατιωτικό πολεμικό υλικό εκτός συνόρων, αποδυναμώνοντας την άμυνα, την άλλη μαγειρεύουν υποχωρήσεις σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στα τραπέζια του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Αλήθεια, είναι αυτό πατριωτισμός;

Ο γνήσιος λαϊκός πατριωτισμός, δεν ταυτίζεται με τα σχέδια των ιμπεριαλιστών. Το αντίθετο, τα αντιπαλεύει! Επιβάλλεται ο λαός να μη δείξει καμιά εμπιστοσύνη στην όποια αστική κυβέρνηση τον εμπλέκει στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Είναι άλλωστε γνωστό και αποδεκτό γενικά, ότι ο πόλεμος είναι συνέχεια της πολιτικής με στρατιωτικά μέσα!

Με το ΚΚΕ στην πρώτη γραμμή, ο κάθε  πατριώτης, ο κάθε άνθρωπος καλής θέλησης, μπορεί και πρέπει να οργανωθεί και να αγωνιστεί για την προάσπιση των συνόρων, της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και να μη δείξει καμιά εμπιστοσύνη στις αστικές κυβερνήσεις, να απαιτήσει καμιά συμμετοχή εκτός συνόρων ένοπλων δυνάμεων και πολεμικού υλικού, σε κάθε ιμπεριαλιστικό πόλεμο, να ανατρέψει αυτούς που τον σέρνουν στη σφαγή για να έρθει αυτός στην εξουσία και να υπογράψει μόνιμη ειρήνη και ευημερία!

Να βρεθεί με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή για να μην πληρώσει ο λαός τις συνέπειες του πολέμου, για να σωθεί από την πείνα και το θάνατο.

Γιατί, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι και για την άμυνα της χώρας ισχύει πως “μόνο ο λαός θα σώσει το λαό”!

Φίλες και φίλοι

Συντρόφισσες και σύντροφοι

Τα κόμματα του κατεστημένου, ρίχνουν στο λαό “άδεια” για να πιάσουν “γεμάτα”. Στην πραγματικότητα για να εγκλωβίσουν τη δυσαρέσκεια που δυναμώνει, να βάλουν φρένο στις αγωνιστικές διαθέσεις.

Κι όμως, αν κάτι θετικό μπορεί να προκύψει για το λαό, αυτό δεν θα έρθει από τους χειρισμούς, και τις επιλογές που θα κάνει η άρχουσα τάξη και τα κόμματά της. Θα έρθει, μόνο από τη δράση και τις επιλογές που θα κάνει ο ίδιος ο λαός που δεν περιμένει, βγαίνει μπροστά και γίνεται αυτός ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων!

Ότι κέρδισε ο λαός δεν το κέρδισε περιμένοντας από “τα πάνω”, μια αστική κυβέρνηση, που κάθε φορά, αποδεικνύεται χειρότερη από την προηγούμενη, γιατί έχει “κορώνα στο κεφάλι της” τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τις δεσμεύσεις της ΕΕ, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Ότι κέρδισαν οι εργαζόμενοι, ο λαός, το κέρδισαν επιμένοντας στην προετοιμασία, την οργάνωση, τη διεκδίκηση που ξεκινά “από τα κάτω”, στο σωματείο, στο σύλλογο, στην επιτροπή αγώνα και συνενώνεται πανελλαδικά σε ένα ενιαίο μέτωπο πάλης.

Εκεί, που τώρα πρέπει να σημάνει ένας νέος αγωνιστικός συναγερμός. “Πάλης ξεκίνημα, νέοι αγώνες”, πρέπει να σαλπίσει παντού σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, και σπουδών, σε κάθε πόλη, γειτονιά και χωριό.

Με το ΚΚΕ για να αρχίζουν να αλλάζουν οι πολιτικοί συσχετισμοί παντού:

Από το κάθε σωματείο και σύλλογο, μέχρι τις βουλευτικές εκλογές που θα γίνουν το αργότερο μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, αλλά και τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που θα γίνουν του χρόνου τον Οκτώβρη.

Και οι συσχετισμοί αλλάζουν. Όταν στηρίζεις και εμπιστεύεσαι αυτούς που σταθερά παλεύουν για να τους αλλάξουν! Αυτούς που δε λογαριάζουν θυσίες, δε συμβιβάζονται, δεν κάνουν βήμα πίσω, αλλά αγωνίζονται μόνο για να τραβήξουν μπροστά και όλους τους υπόλοιπους. Προχωρούν μπροστά, κερδίζουν ανάσες και εμποδίζουν τα χειρότερα. Γιατί ξέρουν πως το αδύνατο, μπορεί να γίνει δυνατό.

Έτσι κι έγινε σε μια σειρά σωματεία, Εργατικά Κέντρα, Ομοσπονδίες, γιατί οι εργάτες εμπιστεύτηκαν τους κομμουνιστές, το ΠΑΜΕ, άλλους αγωνιστές που συμπορεύονται μαζί του.

Έτσι κι έγινε στους φοιτητικούς συλλόγους, όπου οι φοιτητές εμπιστεύτηκαν τα μέλη και τους φίλους της ΚΝΕ και ανέδειξαν την “Πανσπουδαστική” σε πρώτη δύναμη για πρώτη φορά μετά το 1986. Σκορπίζοντας έτσι, χαρά και αισιοδοξία σε νέους και νέες, αλλά και στους παλιότερους αγωνιστές.

Κι έτσι μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να γίνεται. Γι αυτό χρειάζεται να δυναμώσει η αγωνιστική συμπόρευση με το ΚΚΕ παντού, σε όλες τις μάχες και στις εκλογές!

Αυτή είναι η απάντηση σήμερα σε όλους όσοι μονολογούν: “Και τι να κάνουμε”…;      Αυτό ακριβώς να κάνετε! Να εμπιστευτείτε το ΚΚΕ, την ΚΝΕ. Να πάρετε τη θέση σας στο κίνημα, στους αγώνες, να συμπορευτείτε με το ΚΚΕ. Για να φέρουμε τα πάνω- κάτω. Μπορούμε!

Όταν η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, συνολικά τα κόμματα του κεφαλαίου γράφουν στο πρόγραμμα τους με μεγάλα γράμματα τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου…, τότε η εργατική τάξη, ο λαός πρέπει να γράψει με μεγάλα γράμματα: Δυνατό ΚΚΕ!

Γιατί μόνο το ΚΚΕ έχει σύγχρονο επεξεργασμένο πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας με την εργατική τάξη, το λαό στην εξουσία. Πρόγραμμα που πατάει στις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας μας. Αξιοποιεί το εργατικό επιστημονικό δυναμικό της και δίνει απάντηση στο κρίσιμο ζήτημα:

Ο λαός, η νεολαία αυτού του τόπου, να ζήσει όπως τους αξίζει, όπως ορίζει η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας. Με ικανοποιημένες τις σύγχρονες πραγματικές ανάγκες, απαλλαγμένοι από τις αλυσίδες της ανεργίας, της φτώχειας, της ανασφάλειας και του πολέμου.

Γιατί μόνο το ΚΚΕ έχει πρόταση για τη μεγάλη κοινωνική συμμαχία όλων των καταπιεσμένων, ενάντια στα μονοπώλια και το σύστημά τους, με στόχο την ανατροπή τους. Γιατί τελικά, μόνο το ΚΚΕ μπορεί να ηγηθεί της μεγάλης λαϊκής αντεπίθεσης.

Το αποδεικνύει καθημερινά η δράση των κομμουνιστών και των άλλων αγωνιστών, που παλεύουν κόντρα σε θεούς και σε δαίμονες για να σηκώσουν κεφάλι οι εργάτες, οι αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματίες, επιστήμονες, αγρότες, όλοι οι άνθρωποι του μόχθου, οι νέοι και οι γυναίκες.

Γιατί το ΚΚΕ κουβαλάει στις πλάτες του μια ηρωική ιστορία και πείρα, την ιστορία των αλύγιστων της ταξικής πάλης από την οποία βγάζει συμπεράσματα, γίνεται πιο ικανό και προχωρά μπροστά.

Γιατί μόνο το ΚΚΕ μπορεί να εμπνεύσει τα πιο όμορφα, τα πιο μεγάλα ιδανικά, αυτά του αγώνα για το μεγάλο, το ωραίο, το συγκλονιστικό! Το Σοσιαλισμό!

Την είδηση μετέδωσε στις 22 Ιουνίου το Politico. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των δημοσιογράφων Hannah Roberts και Giorgio Leali «… τον Δεκέμβριο, στο ετήσιο φεστιβάλ Atreiu – μια εκδήλωση για τη δεξιά νεολαία της Ιταλίας που ιδρύθηκε από τη Μελόνι το 1998 – προσκλήθηκαν και παρέστησαν υπουργοί και ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μαργαρίτης Σχοινάς ως ομιλητές».

Ο Έλληνας πολιτικός και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με καταγωγή από την ιστορική Φούρκα της Χαλκιδικής υπέπεσε σε βαρύ πολιτικό ατόπημα εκτός και αν ο ίδιος θεωρεί ότι μίλησε σε μια συγκέντρωση και σε ένα φεστιβάλ του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

Την ίδια στιγμή υπάρχει μείζον πολιτικό θέμα τόσο για τον ίδιο όσο και την Κομισιόν και είναι απορίας άξιο γιατί δεν έχουν δοθεί απαντήσεις από τις 22 Ιουνίου που το δημοσίευμα ήρθε στο φως.

Όπως αναφέρει επίσης το Politico, τα ολισθήματα του αντιπροέδρου της Κομισιόν δεν σταματούν εκεί. Πρόσφατα, φέρεται να “έσπασε” την συμφωνία μεταξύ των μελών της Επιτροπής να μην συναντούν και να μην αναπτύσσουν πολιτικές επαφές με ακροδεξιά κόμματα, καθώς συναντήθηκε με αντιπροσωπεία του ακροδεξιού ισπανικού Vox.

Γράφει το Politico:

Europe’s far right and the new racist normal

JULY 20, 2022 05:02 AM

As prejudiced rhetoric becomes a political fixture across the bloc, Europe is setting a disturbing tone.…Just recently, for example, Vice President of the European Commission Margaritis Schinas appeared to break the “cordon sanitaire” policy when he met with MEPs from Spain’s far-right Vox party — a policy that was, ironically, used as a mechanism to limit far-right influence with the rise of Jean-Marie Le Pen’s National Front party in 1980s.…

«Η πανδημία ήρθε ξαφνικά και έπληξε όλη τη Γη, έκλεισε τον κόσμο στα σπίτια του και έθεσε περιορισμούς στη διασκέδαση», ανέφερε κατά τη διαδικτυακή παρουσίαση του φετινού προγράμματος ο διευθυντής του Φεστιβάλ, Théo Koutsaftis, προσθέτοντας και τα εξής:

«Γι’ αυτό το λόγο το φεστιβάλ “έχασε” ένα χρόνο από τη συνεχή του παρουσία στα δρώμενα της πρωτεύουσας. Επειδή όμως το Φεστιβάλ αποτελείται από ανθρώπους, που όπως όλοι δεν παύουν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο αύριο και να προσπαθούν να βρίσκουν λύσεις και τρόπους για να ξεπερνούν τις δυσκολίες, αποφάσισε να μην ξαναλείψει από το κοινό του, να μείνει ενεργό μέσα από την ευελιξία που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες και αυτή τη φορά, αντί να μείνει στην πρωτεύουσα, να φτάσει διαδικτυακά σε κάθε σπίτι, σε κάθε πόλη και επαρχία της Ελλάδας και να κάνει νέες γνωριμίες».

Στο ρυθμό της εποχής, το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου ανανεώνει τις συμμαχίες του, τις φιλίες του, τους δεσμούς του με το κοινό, τις συνεργασίες του με τους διανομείς, τους φορείς, τις γαλλόφωνες πρεσβείες και παρουσιάζει ένα πρόγραμμα-«ελπίδα για αντάμωση και επικοινωνία».

Στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ συμμετέχουν τρείς ταινίες, οι οποίες έχουν κερδίσει βραβεία και διακρίσεις: To «Ντε Γκωλ» του Gabriel le Bomin (Swann d’or καλύτερου ηθοποιού στον Lambert Wilson, στο Φεστιβάλ Cabourg 2020), τo «Ένας γιος» του Mehdi M. Barsaoui (César 2021 καλύτερου ηθοποιού και βραβείο Orizzonti καλύτερης ανδρικής ερμηνείας στη Βενετία το 2019 για τον Sami Bouajila) και το «Καλοκαίρι του ‘85» του François Ozon (δύο βραβεία καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στους Félix Lefebvre & Benjamin Voisin, και βραβείο φωτογραφίας, στα Lumières de la presse étrangère 2020).

Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η συμμετοχή αυτών των ταινιών στο φεστιβάλ σηματοδοτεί κυρίως την ελπίδα και την αισιοδοξία των διανομέων που τις επέλεξαν και που θα τις προβάλλουν στις αίθουσες μόλις το επιτρέψουν οι υγειονομικές συνθήκες, για ένα καλύτερο αύριο στο χώρο του σινεμά.

Το προσκεκλημένο γαλλικό φεστιβάλ «Champs-Élysées Film Festival», που έχει φέτος το προνόμιο της λευκής κάρτας στο 21ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου και συγχρόνως γιορτάζει τα 10 του χρόνια, παρουσιάζει τέσσερις ταινίες που εκπροσωπούν επάξια τη στόχευσή του στο ανεξάρτητο γαλλικό σινεμά.

Το καθιερωμένο πανόραμα γαλλικών και γαλλόφωνων ταινιών, παρουσιάζει 18 ταινίες, από τις οποίες οι έξι είναι συμμετοχές των γαλλόφωνων πρεσβειών στην Αθήνα, «διαμαντάκια» εγχώριας παραγωγής που ξεχωρίζουν.

Μια ακόμα ελπιδοφόρα συμμαχία ανανεώνεται με τη συμμετοχή στη φετινή διοργάνωση, του Παιδικού και Εφηβικού Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας, με τέσσερις μικρού μήκους ταινίες για εφήβους, που μαζί με άλλες δυο μεγάλου μήκους συνθέτουν τις «Νεανικές προβολές» που θα διασκεδάσουν αλλά και θα προσκαλέσουν τη νέα γενιά να ανακαλύψει την κινηματογραφική έκφραση των προβληματισμών της εφηβείας.

Αυτή την επετειακή για την Ελλάδα χρονιά, δεν θα μπορούσε να λείψει από το Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου ένα αφιέρωμα στα ιερά τέρατα της έβδομης τέχνης. Σε συνεργασία με την Ταινιοθήκη της Ελλάδος, σταθερό υποστηρικτή της γαλλόφωνης παραγωγής, ξεκινά το αφιέρωμα «Ελλάδα-Γαλλία: κινηματογραφικές συναντήσεις».

Η πρώτη από τις τέσσερις θεματικές του αφιερώματος, καλεί οκτώ Έλληνες και Ελληνίδες σκηνοθέτες να επιλέξουν γαλλικές ταινίες-σταθμούς στην ιστορία του σινεμά.
Το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος και στην 21η διοργάνωση του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου στηρίζει τους Έλληνες συνεργάτες και δημιουργούς.

Συνεργάζεται με το Φεστιβάλ Gros Plan για τη δημιουργία ενός ερωτηματολογίου, με σκοπό να γνωρίσει καλύτερα τους θεατές του και τη γνώμη τους για τις ταινίες. Τα ερωτηματολόγια θα είναι διαθέσιμα μετά την αγορά εισιτηρίου στην πλατφόρμα προβολών.

Ακόμη, συνεργάζεται για το εικαστικό του επικοινωνιακού υλικού με το δημιουργικό γραφείο Nowhere Studio και αναθέτει τη δημιουργία του φετινού τρέιλερ του Φεστιβάλ (https://www.youtube.com/watch?v=c80H24MWX4A) στoν νέο Έλληνα σκηνοθέτη, Kωνσταντίνο Αντωνόπουλο.

Επίσης, προσκαλεί νέα παιδιά, μαθητές και μαθήτριες του Ομίλου Κινηματογράφου του 2ου Πρότυπου Γενικού Λυκείου Αθηνών και της Ελληνογαλλικής Σχολής Ευγένιος Ντελακρουά, να συμμετέχουν ως μέλη της κριτικής επιτροπής που θα δώσει ένα από τα δύο βραβεία.

Ταινία έναρξης της φετινής διοργάνωσης είναι το «Ντε Γκωλ» του Gabriel le Bomin. Η βιογραφική αυτή ταινία εστιάζει στις τελευταίες ημέρες πριν από την αναχώρηση του Ντε Γκωλ το 1940 στην Βρετανία και στην Οδύσσεια της οικογένειάς του για να φτάσει μέχρι το Λονδίνο.

Και αυτή τη χρονιά θα απονεμηθούν δύο βραβεία στις ταινίες που συμμετέχουν στο διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ: το Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής το οποίο αποτελεί μια προσφορά του ΟΠΑΝΔΑ, καθώς και το Βραβείο Κοινού Fischer, το οποίο απονέμεται κατόπιν ψηφοφορίας των θεατών με την ολοκλήρωση της θέασης των ταινιών.

Τέλος, θα πραγματοποιηθούν διαδικτυακές συναντήσεις με σκηνοθέτες και ηθοποιούς των ταινιών που συμμετέχουν στο 21ο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου.

Χρήσιμες πληροφορίες :
-Τιμή εισιτηρίου ταινιών εκτός Διαγωνιστικού: 3 ευρώ η κάθε προβολή. Οι ταινίες όλων των τμημάτων του Φεστιβάλ εκτός του Διαγωνιστικού, είναι διαθέσιμες για όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, μέχρι εξαντλήσεως των εισιτηρίων.

Όταν αποφασίσετε να ξεκινήσετε την θέαση (όταν πατήσετε Play), έχετε στη διάθεσή σας 48 ώρες για να την ολοκληρώσετε. Όλες οι θεάσεις θα σταματήσουν αυτόματα τα μεσάνυχτα της 14ης Απριλίου.

-Τιμή εισιτηρίου ταινιών Διαγωνιστικού: 4 ευρώ η κάθε προβολή. Οι ταινίες του Διαγωνιστικού θα είναι διαθέσιμες για συγκεκριμένες ημερομηνίες: η καθεμία για δυο μέρες. Η θέαση θα πρέπει να γίνει μέσα στις 48 ώρες διαθεσιμότητας.

-Θα διατεθεί περιορισμένος αριθμός πακέτων εισιτηρίων για ενότητες του Φεστιβάλ σε προνομιακή τιμή.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ