Σε ανάρτηση του στα κοινωνικά δίκτυα, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκος Τσάφος ανέφερε ότι η Ελλάδα είναι η 10η φθηνότερη χώρα στην ΕΕ ως προς την τελική τιμή ρεύματος για το 2025.

Ο Νίκος Τσάφος, βασιζόμενος σε στοιχεία του The Green Tank (ελληνικό περιβαλλοντικό think tank), αφήνει αιχμές για όσους υποστηρίζουν πως η Ελλάδα βρίσκεται στις κορυφαίες θέσεις ως προς την ακρίβεια του ρεύματος, παραθέτοντας πίνακα που τονίζει ότι στηρίζεται σε στοιχεία της Eurostat.

Ανάμεσα σε άλλα, απορρίπτει τον ισχυρισμό που αναφέρει πως «η Ελλάδα πληρώνει πολύ ακριβά την ενέργεια», τονίζοντας ότι προέρχεται από μια παρερμηνεία των αριθμών.

Επισημαίνει ότι υπάρχουν κόστη που εμείς βάζουμε στην στήλη «ενέργεια και προμήθεια» ενώ άλλες χώρες τα βάζουν στις «χρεώσεις δικτύου» και θέτοντας το ζήτημα σε συνολική βάση, αναφέρει πως «το θέμα είναι λογιστικό και όχι ενεργειακό».

Καταλήγοντας, ο Νίκος Τσάφος στέκεται στο ότι το φαινομενικό «χάσμα» μεταξύ χονδρικής και λιανικής περιορίζεται σημαντικά, και άρα η κερδοφορία που παραμένει είναι αρκετά χαμηλότερη από αυτή που φαίνεται εκ πρώτης όψεως στα γραφήματα της ανάλυσης του Green Tank.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, οι πολίτες, οι επιχειρήσεις και οι φορείς της χώρας καλούνται να συμμετέχουν στη δημόσια, ηλεκτρονική διαβούλευση (http://www.opengov.gr/minenv/?p=13352), καταθέτοντας τις προτάσεις τους.

Υπενθυμίζεται στην ανακοίνωση ότι το αναθεωρημένο Σχέδιο έχει καταρτιστεί, με γνώμονα την ελαχιστοποίηση του κόστους της ενεργειακής μετάβασης, προτάσσοντας τις παρεμβάσεις που είναι οι ωριμότερες και φθηνότερες και θα έχουν το μεγαλύτερο όφελος για την εθνική οικονομία. Ως αποτέλεσμα αυτού, θα επιτευχθούν οι στόχοι που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση, και ταυτόχρονα θα μειωθεί το ενεργειακό κόστος για τους Έλληνες πολίτες.

Οι στόχοι

Όπως σημειώνεται, έχοντας υπερκαλύψει τους στόχους που είχαν τεθεί στο πρώτο ΕΣΕΚ το 2019, για τη διείσδυση των ΑΠΕ και τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, η χώρα μας θέτει, πλέον, πιο φιλόδοξους ενεργειακούς και κλιματικούς στόχους. Μεταξύ άλλων, το αναθεωρημένο σχέδιο του ΕΣΕΚ θέτει ως στόχο τη μείωση των εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου κατά 58,6% έως το 2030, έχοντας ως κεντρική επιδίωξη για την περίοδο αυτή το περαιτέρω «πρασίνισμα» της ηλεκτροπαραγωγής, με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας να καλύπτουν σχεδόν το 77% των αναγκών για ηλεκτρική ενέργεια στο τέλος της δεκαετίας και την ταυτόχρονη ανάπτυξη συστημάτων αποθήκευσης ενέργειας.

Συγκεκριμένα, η εγκατεστημένη ισχύς των φωτοβολταϊκών προβλέπεται να φτάσει στα 13,5 GW, από 5,430 GW το 2022 και των χερσαίων αιολικών στα 8,9 GW, από 4,7 GW. Πρόσθετη αιολική ισχύ 1,9 GW θα προέλθει από τη νέα τεχνολογία των υπεράκτιων αιολικών πάρκων, ενώ το Σχέδιο προβλέπει ταχεία ανάπτυξη της αποθήκευσης ενέργειας στην εξαετία, με εγκατάσταση μπαταριών και υλοποίηση έργων αντλησιοταμίευσης.

Παράλληλα, επιδιώκεται η επέκταση του εξηλεκτρισμού στους τομείς όπου αυτό είναι εφικτό, όπως οι ελαφρές μεταφορές, με στόχο ένα στα δύο νέα επιβατικά οχήματα να είναι ηλεκτρικά σε βάθος εξαετίας, ενώ έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη των αναγκαίων υποδομών φόρτισης, καθώς και σε κάποιους κλάδους της βιομηχανίας. Τέλος, θα συνεχιστεί η αναβάθμιση του κτιριακού μας αποθέματος, με στόχο για αναβάθμιση περίπου 400.000 κατοικιών έως το 2030.

Καθώς πλησιάζουμε, πλέον, στο τέλος της δεκαετίας, όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση, ο επικαιροποιημένος σχεδιασμός εστιάζει ακόμα πιο μακριά στο μέλλον, προβλέποντας ριζικό μετασχηματισμό του ενεργειακού μας συστήματος έως το 2050. Νέες τεχνολογίες, όπως το πράσινο υδρογόνο, το βιομεθάνιο, η δέσμευση και αποθήκευση CO2 και τα συνθετικά καύσιμα, αναμένεται να συντελέσουν, σημαντικά, στην αποανθρακοποίηση κλάδων που χαρακτηρίζεται δύσκολη η απανθρακοποίησή τους (hard to abate), ενώ ο εξηλεκτρισμός, σε συνδυασμό με την πλήρη κάλυψη των αναγκών για ηλεκτρική ενέργεια από ΑΠΕ, θα βοηθήσει στη ραγδαία μείωση των εκπομπών στις μεταφορές και τη θέρμανση-ψύξη.

Θ. Σκυλακάκης: Στόχος η επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας το 2050

Με αφορμή την έναρξη της δημόσιας διαβούλευσης, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Θόδωρος Σκυλακάκης, δήλωσε: «Το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ), που θέτουμε σε δημόσια διαβούλευση, αποτελεί έναν αναλυτικό, οδικό χάρτη με συγκεκριμένους ενεργειακούς και κλιματικούς στόχους για την επίτευξη της κλιματικής ουδετερότητας το 2050, με αρχικό ορόσημο το 2030. Οι φιλόδοξοι στόχοι που συμπεριλαμβάνει το Σχέδιο θέτουν στο επίκεντρο την προστασία του περιβάλλοντος και το όφελος των καταναλωτών, μέσα από την υλοποίηση πρωτοβουλιών για τη μείωση των εκπομπών ρύπων, καθώς και για τη μείωση του ενεργειακού κόστους. Αναμένουμε τα σχόλια των πολιτών και των φορέων για την οριστικοποίηση του ΕΣΕΚ, ώστε να πάρει σειρά η εντατική προσπάθεια για τη σταδιακή επίτευξη των στόχων».

Η υφυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Αλεξάνδρα Σδούκου, τόνισε: «Το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, λαμβάνοντας υπόψη του τα άλματα που έχουμε κάνει τα τελευταία 5 χρόνια στην ενεργειακή μετάβαση της χώρας μας, αποτυπώνει το σχεδιασμό μας που κινείται σε τρεις άξονες: μείωση των εκπομπών ρύπων, ώθηση στην οικονομική ανάπτυξη και ταυτόχρονα μόνιμη μείωση του κόστους ενέργειας για τους καταναλωτές. Στο πλαίσιο αυτό, το αναθεωρημένο Σχέδιο καταρτίστηκε με γνώμονα το ελάχιστο κόστος για το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Μέσω της διαβούλευσης το λόγο αποκτούν πλέον οι πολίτες, οι φορείς και οι επιχειρήσεις που θα έχουν την ευκαιρία να εκφράσουν τις δικές τους απόψεις, τις οποίες ενθαρρύνουμε και αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον».

Σήμερα το υπουργείο έδωσε στη δημοσιότητα, 10 ερωτήσεις και απαντήσεις για το νερό:

1. Η αντιπολίτευση καταγγέλλει ότι θέλετε να ιδιωτικοποιήσετε το νερό. Ισχύει κάτι τέτοιο;

• Είναι άλλο ένα ψέμα. Δεν υπάρχει καμία ιδιωτικοποίηση. Το νερό ήταν, είναι και θα παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο. Δεν υπάρχει καμία πρόθεση και δεν είναι σωστό να ιδιωτικοποιηθεί το νερό. Το νερό δεν είναι εμπορεύσιμο προϊόν. Η νομολογία του ΣτΕ προσδιορίζει τον δημόσιο χαρακτήρα των φορέων παροχής υπηρεσιών ύδατος.
• Για πρώτη φορά όμως στο νόμο που φέρνει η Κυβέρνηση με το άρθρο 1 της αιτιολογικής έκθεσης και το άρθρο 3 του νομοσχεδίου θωρακίζεται ο δημόσιος χαρακτήρας των παρόχων ύδατος
• Δεν εκχωρούμε καμία αρμοδιότητα υδατικής πολιτικής προς μια Ρυθμιστική Αρχή. Αναφέρεται ρητά ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας είναι ο αρμόδιος φορέας που χαράσσει την πολιτική για την προστασία και τη διαχείριση των υδάτων.
• Στο άρθρο 1 του νομοσχεδίου αναφέρεται ρητά ότι μεταφέρεται η αρμοδιότητα «εποπτείας και ελέγχου» και μόνο.

2. Άρα, γιατί υπάρχει ανάγκη νομοθετικής ρύθμισης;

Διότι χρειάζεται να διασφαλίσουμε διαφάνεια και λογοδοσία, ιδιαίτερα επειδή οι πάροχοι ύδατος είναι δημόσια μονοπώλια. Πρέπει να εξασφαλίσουμε χαμηλές τιμές και το ότι η τιμολόγηση του νερού γίνεται σύμφωνα με το νόμο ενώ η ποιότητα του πρέπει να καταμετράται συστηματικά και σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές οδηγίες.

3. Ποιες είναι οι παθογένειες, οι οποίες πρέπει να εκλείψουν;

• Είναι αρκετές. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εξής: Μεγάλος κατακερματισμός των υπηρεσιών ύδατος σε πολλούς παρόχους (295 αυτή τη στιγμή).
• Ανεπαρκής έλεγχος των οικονομικών στοιχείων των παρόχων υπηρεσιών ύδατος και των βασικών κέντρων κόστους.
• Ανεπαρκή στοιχεία: Μόλις το 42% των οργανισμών υποβάλει συστηματικά τα στοιχεία που υποχρεούται από τον νόμο στην πλατφόρμα του συστήματος.
• Ανομοιομορφία σε ότι αφορά στο ποσοστό ανάκτησης του κόστους των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης. Το επίπεδο ανάκτησης του κόστους των παρόχων υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, πλην ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ που είναι πιο οργανωμένες, κυμαίνεται από 21% έως 202%.
• Το 2019, το συνολικό ποσοστό απωλειών των παρόχων φτάνει έως και το 62%, και κατά μέσο όρο έχουμε απώλειες που φτάνουν το 35,6%, σε ότι αφορά το πόσιμο νερό. Υπάρχουν ΔΕΥΑ που δηλώνουν ότι έχουν 65% απώλειες στο νερό.
• Έλλειψη συστηματικής αποτύπωσης της κατάστασης του δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης, ώστε να προτεραιοποιηθούν τα απαιτούμενα έργα.
• Έλλειψη κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους κανόνες κοστολόγησης και τιμολόγησης των υπηρεσιών ύδατος.
• Πρόσθετο στοιχείο: 2015 – 2019, Κυβέρνηση Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Επιβλήθηκαν στις ΔΕΥΑ συνολικά 9 πρόστιμα. Αντίθετα την τελευταία τριετία, κατά την διακυβέρνηση της χώρας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχουν επιβληθεί 62 πρόστιμα.

4. Αφού η διαχείριση του νερού στην Ελλάδα γίνεται από δημόσιους παρόχους, τι την θέλουμε τη Ρυθμιστική Αρχή;

Σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες όπου η διαχείριση του νερού γίνεται από δημόσιους φορείς, υπάρχουν Ανεξάρτητες Ρυθμιστικές Αρχές. Η ρύθμιση της αγοράς δεν χρειάζεται μόνο για τη ρύθμιση του ανταγωνισμού μεταξύ ιδιωτών. Χρειαζόμαστε και δημιουργούμε ισχυρούς δημόσιους φορείς διαχείρισης ύδατος.

5. Με δεδομένο ότι κι εσείς λέτε πως οι πάροχοι είναι φυσικά μονοπώλια, γιατί απαιτείται ρύθμιση;

Προχωρούμε σε μια δομική μεταρρύθμιση για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα, προς όφελος των πολιτών και του δημοσίου συμφέροντος. Όλα έρχονται στο φως, η ποιότητα, οι απώλειες και η υπερανάκτηση του κόστους του νερού όποτε συμβαίνει. Η Κυβέρνηση πιστεύει ότι μόνο μια ισχυρή, δημόσια και ανεξάρτητη αρχή, μπορεί να ασκεί αποφασιστικά έλεγχο για την ασφάλεια και την ποιότητα του νερού ιδιαίτερα όταν έχουμε δημόσιους μονοπωλιακούς οργανισμούς!

6. Δηλαδή δεν γίνεται να παραμείνει ο δημόσιος έλεγχος στη διαχείριση των υδάτων στη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος του Υπουργείου;

Δίνουμε την εποπτεία σε μια Ανεξάρτητη Δημόσια Ρυθμιστική Αρχή. Και αυτός είναι δημόσιος έλεγχος. Οι Ανεξάρτητες Αρχές είναι αυτό που λέει το όνομά τους: Ανεξάρτητες! Δεν υπάγονται σε ιεραρχικό έλεγχο εκ μέρους του αρμόδιου Υπουργού. Τα μέλη τους, έχουν λειτουργική ανεξαρτησία. Άλλωστε η Ρυθμιστική Αρχή ΔΕΝ έχει αρμοδιότητα τιμολόγησης, μόνο εποπτείας και ελέγχου, τίποτα άλλο.

7. Ποιες αρχές ελέγχουν την ασφάλεια του πόσιμου νερού, πως και πότε;

Το Υπουργείο Υγείας είναι υπεύθυνο για τον έλεγχο της ποιότητας του πόσιμου νερού, με την αντίστοιχη νομοθεσία για το πόσιμο νερό σε εφαρμογή της αντίστοιχης ενωσιακής, από την οποία έχουμε ζητήσει να προστεθούν κυρώσεις σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης.

Πλέον, μέσα από τα στοιχεία και τους δείκτες που υποχρεώνουμε τους παρόχους να υποβάλλουν στην Αρχή, μπαίνει μια τάξη και εξασφαλίζεται διαφάνεια και έλεγχος αναφορικά με την τήρηση των υποχρεώσεων συστηματικής παρακολούθησης από τους παρόχους της ποιότητας του πόσιμου νερού.

8. Τι ποινές προβλέπονται για μη τήρηση κείμενης νομοθεσίας;

Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καν σύστημα κυρώσεων για την μη τήρηση της κείμενης νομοθεσίας. Επί ημερών του ΣΥΡΙΖΑ, το 2017, θεσπίστηκε η ΚΥΑ τιμολόγησης, η οποία δεν περιέχει καθόλου κυρώσεις.

Σήμερα, καλύπτουμε αυτό το κενό, με το άρθρο 18 θεσπίζοντας συγκεκριμένες άμεσες και έμμεσες κυρώσεις, με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών σε ένα φυσικό αγαθό. Θωρακίζουμε τον έλεγχο του κράτους επί των υπηρεσιών ύδατος με σκοπό την προστασία της υγείας των πολιτών και την προστασία του περιβάλλοντος. Ταυτόχρονα, διασφαλίζεται η ορθολογική χρήση των οικονομικών πόρων και συγκρατείται το κόστος για τον πολίτη, σύμφωνα με τους κανόνες που θέτει η Πολιτεία.

9. Τι αλλάζει σε όλα τα παραπάνω με την νέα Ρυθμιστική Αρχή;

Η νέα Εθνική Ρυθμιστική Αρχή Υδάτων έχει ως στόχο την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων και των διοικητικών κενών που υπάρχουν.

Η νέα Εθνική Ρυθμιστική Αρχή στοχεύει σε 3 βασικούς άξονες:

• Αύξηση της λογοδοσίας των δημοσίων και δημοτικών Παρόχων Υπηρεσιών Ύδατος, με προώθηση της αποτελεσματικότητας και της διαφάνειας των υπηρεσιών.
• Ενίσχυση της εποπτείας των δημοσίων και δημοτικών Παρόχων Υπηρεσιών Ύδατος, με γνώμονα την αποτελεσματική και οικονομικά συμφέρουσα διαχείριση για τους πολίτες.
• Συμμόρφωση των δημοσίων και δημοτικών Παρόχων Υπηρεσιών Ύδατος με τη σχετική νομοθεσία, και την επιβολή προστίμων, όπου διαπιστώνονται παραβάσεις.

Διασφαλίζεται:

Η ποιότητα των υπηρεσιών, λαμβάνοντας υπόψη τη σχέση κόστους – αποτελεσματικότητας.

• Ο καθορισμός ενός σαφούς και διαφανούς συστήματος κοστολόγησης και τιμολόγησης, βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων, προς όφελος των καταναλωτών.
• Η αύξηση της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών, μέσω της υποχρέωσης σύνταξης πενταετών επιχειρησιακών σχεδίων, και ετήσιου προγραμματισμού.

10. Τι επιτυγχάνεται με αυτές τις αλλαγές;

• Λειτουργικό και σύγχρονο σύστημα διακυβέρνησης μέσω μιας Εθνικής Στρατηγικής για την προστασία και τη διαχείριση των επιφανειακών και υπογείων υδάτων.
• Την προώθηση συνθηκών ίσης πρόσβασης, της ασφάλειας εφοδιασμού και της εξοικονόμησης ύδατος. Με λίγα λόγια περισσότερο και καλύτερο νερό για τους πολίτες.

Το Επιστημονικό Συμβούλιο παραθέτει το κοινοτικό πλαίσιο για την πολιτική ύδατος και τη νομολογία του ΣτΕ και, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει ότι «τίθεται το ερώτηµα αν και κατά πόσον οι µεταβιβαζόµενες µε τον παρόν νοµοσχέδιο αρµοδιότητες στη Ρ.Α.Α.Ε.Υ. συµβαδίζουν µε τη νομολογία του Συµβουλίου της Επικρατείας».

Συνοπτικά, σύμφωνα με την έκθεση του Επιστημονικού Συμβουλίου:

-Η Οδηγία 2000/60/ΕΚ, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τοµέα της πολιτικής των υδάτων, έθεσε το νοµοθετικό πλαίσιο για την ορθή διαχείριση και προστασία των υδατικών πόρων και την αποτροπή της περαιτέρω υποβάθµισής τους. Στο Προοίµιό της αναφέρεται ότι «το ύδωρ δεν είναι εµπορικό προϊόν όπως όλα τα άλλα, αλλά αποτελεί κληρονοµιά που πρέπει να προστατεύεται και να τυγχάνει της κατάλληλης µεταχείρισης», καθώς και ότι «η ύδρευση συνιστά υπηρεσία κοινής ωφέλειας».

-Σε εφαρμογή των προβλέψεων της Οδηγίας, ψηφίστηκε το 2003 νόμος με τον οποίο συστάθηκε η Εθνική Επιτροπή Υδάτων. Η Εθνική Επιτροπή Υδάτων καταργείται με το νόμο που εισάγεται σήμερα στην Ολομέλεια.

-Από την Εθνική Επιτροπή Υδάτων η οποία χαράσσει την πολιτική για την προστασία και διαχείριση των υδάτων, είχε εκδοθεί απόφαση, όπως προέβλεπε ο νόμος 3199/2003, για την «Έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιµολόγησης υπηρεσιών ύδατος. Μέθοδος και διαδικασίες για την ανάκτηση κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του». Ωστόσο, δεν προχώρησε η εφαρμογή ενιαίου πλαισίου τιμολόγησης των υπηρεσιών ύδατος για τις διάφορες χρήσεις του. Το κενό αυτό επιχειρείται να καλυφθεί με το σημερινό σχέδιο νόμου που αναθέτει την εποπτεία και την παρακολούθηση των υπηρεσιών ύδατος στην ανεξάρτητη αρχή.

-Με το υφιστάμενο πλαίσιο, κατά τον προσδιορισµό του κόστους των υπηρεσιών ύδατος λαµβάνονται υπόψη τρεις συνιστώσες: το χρηµατοοικονοµικό κόστος του παρόχου (σ.σ. επενδυτικό, λειτουργικό, δαπάνες συντήρησης, κόστος δανεισµού κ.λπ.), το περιβαλλοντικό κόστος, το οποίο συνίσταται στο κόστος της απόκλισης της κατάστασης των υδάτων από την (προστατευόµενη) καλή κατάστασή τους, και το κόστος φυσικού πόρου (που συνθέτουν το περιβαλλοντικό κόστος), δηλαδή το κόστος άλλων εναλλακτικών χρήσεων του ύδατος, οι οποίες είναι αναγκαίες σε περίπτωση που το υδατικό σύστηµα χρησιµοποιείται πέραν του ρυθµού της φυσικής του αναπλήρωσης.

-«Υπό το φως των ανωτέρω, διατυπώνεται προβληµατισµός κατά πόσον οι προτεινόµενοι στα υπό ψήφιση άρθρα ορισµοί και διαδικασίες κοστολόγησης και τιµολόγησης των υπηρεσιών ύδατος εκπληρώνουν την απαίτηση για προηγούµενη οικονοµική ανάλυση, η οποία αποτελεί τη νόµιµη προϋπόθεση και το αιτιολογικό έρεισµα της τιµολογιακής πολιτικής, στηρίζεται στην ανάλυση των χαρακτηριστικών συγκεκριµένης περιοχής και διέπεται από την αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”, κατανέµει, δηλαδή, τα οικονοµικά βάρη στους χρήστες των υπηρεσιών ύδατος µε γνώµονα τις προκαλούµενες από τις δραστηριότητές τους επιπτώσεις στην κατάσταση των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, κατά τρόπον ώστε, µέσω της τιµολόγησης των εν λόγω υπηρεσιών, να προστατεύονται κατά τρόπον αποτελεσµατικό οι υδατικοί πόροι και να ελέγχεται η υπερβολική κατανάλωση του ύδατος», αναφέρει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής και υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με το ΣτΕ πρέπει να λαµβάνονται υπόψιν, κατά την ανάκτηση του κόστους, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε περιοχής λεκάνης απορροής, οι κρατούσες γεωγραφικές και κλιµατολογικές συνθήκες και τα δεδοµένα που προκύπτουν από την οικονοµική ανάλυση της χρήσης του ύδατος.

-«Εν προκειµένω δεν θεσπίζονται συγκεκριµένοι κανόνες και διαδικασίες µε τις οποίες να διασφαλίζεται ότι οι πάροχοι των υπηρεσιών ύδατος προσαρµόζουν την τιµολογιακή τους πολιτική στα δεδοµένα που προκύπτουν από τα εγκεκριµένα σχέδια διαχείρισης των λεκανών απορροής ποταµών ούτε προβλέπεται ότι, κατά την έγκριση των τιµολογίων των παρόχων από τις αρµόδιες αρχές, ελέγχεται η τήρηση των κατευθύνσεων που τίθενται στα σχέδια διαχείρισης, ώστε να εξασφαλίζεται ότι η τιµολογιακή πολιτική διαµορφώνεται κατά τρόπο σύµφωνο προς τις ανωτέρω επιταγές του νόµου και της οδηγίας, κατ’ εκτίµηση των κοινωνικών, περιβαλλοντικών και οικονοµικών αποτελεσµάτων της ανάκτησης και της αρχής “ο ρυπαίνων πληρώνει”», σημειώνει το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής.

-Περαιτέρω δεν προσδιορίζονται συγκεκριµένες παράµετροι, κατ’ εκτίµηση των οποίων πρέπει να καθορίζεται το επίπεδο ανάκτησης του κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις, σύµφωνα µε τα κριτήρια που µνηµονεύονται στο άρθρο 12 του ν. 3199/2003».

-Σύμφωνα με το ΣτΕ, η εθνική πολιτική παροχής υπηρεσιών ύδρευσης, συµπεριλαµβανοµένης και της τιµολόγησης αυτών, σχεδιάζεται από τα κράτη µέλη ως πολιτική παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, µε βασικό κριτήριο την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων της οδηγίας 2000/60/ΕΚ.

-Έχει κριθεί ότι οι διατάξεις του νόμου που αφορά στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας, είναι διατάξεις που υπαγορεύονται από λόγους δηµοσίου συµφέροντος, που συνίστανται στην ανάπτυξη της αγοράς ενέργειας και στην προστασία και προαγωγή του ελεύθερου υγιούς ανταγωνισµού στον τοµέα αυτό προς όφελος των καταναλωτών.

-«Τίθεται το ερώτηµα αν και κατά πόσον οι µεταβιβαζόµενες µε τον παρόν νοµοσχέδιο αρµοδιότητες στη Ρ.Α.Α.Ε.Υ. συµβαδίζουν µε τη νομολογία του Συµβουλίου της Επικρατείας», σύμφωνα με το οποίο η παροχή υπηρεσιών κοινής ωφελείας, όπως υδρεύσεως και αποχετεύσεως, δεν συνιστά δραστηριότητα αναπόσπαστη από τον πυρήνα της κρατικής εξουσίας και δύναται να ανατίθεται σε δηµόσια επιχείρηση υπό µορφή ανώνυµης εταιρείας, όπως η ΕΥΔΑΠ ΑΕ, η οποία παρέχει υπηρεσίες κοινής ωφέλειας απολύτως ζωτικής σηµασίας.

-Δεδομένης της νομολογίας του ΣτΕ είναι συνταγµατικώς επιβεβληµένος ο έλεγχος της ΕΥΔΑΠ ΑΕ από το Ελληνικό Δηµόσιο, όχι απλώς µε την άσκηση εποπτείας επ’ αυτής, αλλά και διά του µετοχικού της κεφαλαίου. (σ.σ. με το άρθρο 27 του σχεδίου νόμου, «η εποπτεία της «Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε.» και του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου «ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΓΙΩΝ Ε.ΥΔ.Α.Π.» μεταφέρεται στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας»).

Στην ολομέλεια

Το νομοσχέδιο εισάγεται για συζήτηση στην Ολομέλεια την προσεχή Δευτέρα. Η κυβέρνηση έχει δηλώσει ότι η ανάθεση του νερού στον εποπτικό έλεγχο της ΡΑΕ θα ενισχύσει τη διαφάνεια και ορθολογικότητα της υδατικής πολιτικής, θα αναβαθμίσει τη θέση των καταναλωτών, μέσω της θέσπισης λογοδοσίας των φορέων παροχής υπηρεσιών ύδατος και διαχείρισης αποβλήτων, καθώς και μέσω του ελέγχου των αναπτυξιακών-επενδυτικών και τιμολογιακών πολιτικών.

Ο ίδιος ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας έχει δηλώσει ότι θέλει να διατηρήσει το δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών παροχής ύδατος, και του πόσιμου νερού στις πόλεις και του αρδευτικού νερού στις καλλιέργειες. Όπως όμως έχει δηλώσει, σήμερα ο έλεγχος είναι πλημμελής και γι΄αυτό απαιτείται συστηματικά να ελέγχει και να εποπτεύει μια δημόσια ανεξάρτητη αρχή.

Κατά την επεξεργασία του νομοσχεδίου στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) επισήμαναν ότι στο νομοσχέδιο (άρθρο 11) ορίζεται πως η Ρυθμιστική Αρχή Αποβλήτων, Ενέργειας και Υδάτων (σ.σ. σήμερα είναι η ΡΑΕ) θα πρέπει να «παρακολουθεί και εποπτεύει την ορθή εφαρμογή συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών ύδατος σε τρίτους». «Ευλόγως συνεπώς», όπως σημειώνουν «όλοι οι φορείς της αυτοδιοίκησης έχουν την άποψη ότι, εν τέλει, πίσω από την υπόθεση αυτή, κρύβεται ιδιωτικοποίηση». Στο ίδιο περίπου κλίμα κινούνται και οι Φορείς Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΦΟΣΔΑ), οι οποίοι ζητούν ενίσχυσή τους, με μόνιμο προσωπικό, και απόσυρση του νομοσχεδίου. Τις διαβεβαιώσεις του υπουργείου για τη βούληση της κυβέρνησης το νερό να μην ιδιωτικοποιηθεί αμφισβήτησαν οι εκπρόσωποι των εργαζομένων σε ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ που κάλεσαν την κυβέρνηση να απαντήσει «προς τι το ΣΔΙΤ στο εξωτερικό υδροδοτικό σύστημα της Αθήνας» και δήλωσαν αντίθετοι με την υπαγωγή του νερού σε μια «ρυθμιστική αρχή της αγοράς».

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν καταγγείλει ότι το νομοσχέδιο είναι αντισυνταγματικό και κινείται αντίθετα με την απόφαση του ΣτΕ για το νερό. «Το νερό δεν είναι εμπορικό προϊόν, για να ρυθμίζεται σε καθεστώς αγοράς», έχουν υπογραμμίσει. Μετά την ολοκλήρωση της επεξεργασίας του νομοσχεδίου, στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας έγινε γνωστό ότι θα υπάρξουν αλλαγές στο νομοσχέδιο, οι οποίες θα ανακοινωθούν, κατά τη συζήτηση στην ολομέλεια.

Την εβδομάδα που πέρασε, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Κώστας Σκρέκας συναντήθηκε με αντιπροσωπεία της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδος (ΚΕΔΕ) της Ένωσης Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης – Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ). Μετά τη συνάντηση εκδόθηκε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία, η πολιτεία διατηρεί το σύνολο των ρυθμιστικών- κανονιστικών αρμοδιοτήτων για την άσκηση της υδατικής πολιτικής, συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής κοστολόγησης και τιμολόγησης της ύδρευσης και της αποχέτευσης.

Αυτό αναφέρεται σε σχετική ανάρτηση του ΤΑΙΠΕΔ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Συγκεκριμένα σημειώνονται τα εξής:

«Συμβάλλουμε στη θωράκιση των ελληνικών δασών από την κλιματική κρίση.

Το ΤΑΙΠΕΔ, εταιρεία μέλος του Growthfund (Υπερταμείο) – The National Fund of Greece, ολοκλήρωσε ταχύτατα και με απόλυτη επιτυχία το πρόγραμμα Anti-nero που του ανέθεσε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για τον καθαρισμό δεκάδων δασικών οικοσυστημάτων σε ολόκληρη τη χώρα.

Σε χρόνο ρεκόρ, από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο 2022, δημοπρατήθηκαν από το Ταμείο έργα ύψους 39,5 εκατ. ευρώ για:

• Τον καθαρισμό 80.000 στρεμμάτων σε 40 γεωγραφικές ενότητες σε όλη τη χώρα.
• Τη συντήρηση και διάνοιξη 12.000 χιλιομέτρων δασικών δρόμων.
• Τη συντήρηση και διάνοιξη 1.600 χιλιομέτρων αντιπυρηνικών ζωνών.

Ο εντεταλμένος σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ, Παναγιώτης Σταμπουλίδης, τόνισε: «Είμαστε υπερήφανοι, γιατί με διαφάνεια, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, υλοποιήσαμε ένα μεγάλο έργο για την προστασία του φυσικού πλούτου της χώρας μας, που απειλείται από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, συμβάλλοντας παράλληλα στην απορρόφηση των πόρων του Εθνικού Προγράμματος Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης Ελλάδα 2.0. Εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου, θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα της Μονάδας Συμβάσεων Στρατηγικής Σημασίας του ΤΑΙΠΕΔ που εργάστηκε άοκνα για την υλοποίηση αυτού του σπουδαίου έργου».