Ετσι τώρα ζητά να κληθούν και άλλα πρόσωπα στην Επιτροπή Θεσμών και καλεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης να την συνυπογράψουν.

Με ανάρτησή του επισημαίνει:

Η Ελληνική Λύση δικαιώθηκε για ακόμα μια φορά, επειδή δεν βιάστηκε όπως όλα τα κόμματα, εν βρασμώ να καταθέσουν αίτημα κλήσης συγκεκριμένων ατόμων για την επιτροπή. Τώρα λοιπόν που υπάρχουν νέα στοιχεία και το λέγαμε από την Παρασκευή, να κληθούν πέραν του κου. Ντίλιαν, ο Γρηγόρης Δημητριάδης, ο Κοντολέων, ο Βαρβιτσιώτης, ο Σμυρλής και ο Χαρπάζ. Η στάση μας θεσμική και αποτελεσματική. Δεν θυσιάζουμε την ουσία για την επικοινωνία. Δεν εξαρτώμαστε από κανέναν, ούτε από ολιγάρχη, ούτε από το Μαξίμου, ούτε δρούμε πολιτικάντικα, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κόμματα. Καλούμε, λοιπόν, πλέον με τα νέα στοιχεία, που από το Σαββατοκύριακο υπάρχουν, όλα τα υπόλοιπα κόμματα, να συνυπογράψουν την σωστή αίτησή μας, με κλήση όλων αυτών, ώστε να αποδειξουν ότι θέλουν την διαλεύκανση της υποθέσεως και όχι την συγκάλυψη. Εμείς δρούμε με τα στοιχεία, όχι με πυροτεχνήματα για την επικοινωνία.

«Δημοσίευμα της εφημερίδας ”Το Βήμα” αναφέρεται στην ύπαρξη εγγράφου με τη μορφή συμφωνητικού συνεργασίας από το 2020 ανάμεσα στο εταιρικό σχήμα του Ταλ Ντίλιαν και της ΕΥΠ για τη χρήση του Predator, με δεσμευτικές αναφορές για νόμιμη λειτουργία του.

Το έγγραφο αυτό αποκαλύπτει η εφημερίδα ότι επικαλείται η πλευρά του ιδιοκτήτη της Intellexa όταν δηλώνει ότι κρατικές αρχές κατείχαν και λειτούργησαν το κατασκοπευτικό λογισμικό.
Έχει ενδιαφέρον ότι το εν λόγω συμφωνητικό φέρεται να έχει τις υπογραφές των δύο μερών ενώ δεν έλαβε άλλο χαρακτήρα, αφού δεν υπήρχε νομικό υπόβαθρο για την επίσημη απόκτηση και χρήση τέτοιου είδους λογισμικού.

Η κλήση στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας του κ. Ντίλιαν και του κ. Δημητριάδη, ο οποίος σε δηλώσεις του πρόσφατα είχε σημειώσει ότι θυσιάστηκε για το καλό της κυβέρνησης, -όπως έχει υποβάλει αίτημα το ΠΑΣΟΚ- , είναι αναγκαία.

Όπως και η ενεργοποίηση των δικαστικών αρχών, που οφείλουν να λάβουν γνώση του εν λόγω συμφωνητικού».

«Ο Ντίλιαν ξέρει περισσότερα από όσα η Δικαιοσύνη: Αποκαλύπτει συμφωνία με την ΕΥΠ

Ο ισραηλινός απόστρατος, που παρέχει κατασκοπευτικά λογισμικά σε κυβερνήσεις, ξαναχτυπά.

Μετά τον ανοιχτό εκβιασμό στον πρωθυπουργό με τις δηλώσεις περί Νίξον που έχασε τις εκλογές όταν προσπάθησε να συγκαλύψει το Watergate και την παρέμβαση της τελευταίας βδομάδας, ο Ταλ Ντίλιαν, επανέρχεται.

Στο Βήμα σήμερα, η πλευρά Ντίλιαν δηλώνει ανοιχτά πως το «ντιλάρισμα» για τις παράνομες παρακολουθήσεις έλαβε μορφή συμφωνητικού συνεργασίας ανάμεσα στην εταιρία του και την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών το 2020.

Ναι, την ΕΥΠ, την οποία η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου μέχρι σήμερα έχει στο απυρόβλητο, αφού «δεν είδε» καμία αποχρώσα ένδειξη για την εμπλοκή της.

Την ΕΥΠ, της οποίας άμεσος προϊστάμενος ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Επικαλείται, επίσης, η πλευρά Ντίλιαν, την ύπαρξη δεκάδων e-mails ανάμεσα στην εταιρία του, INTELLEXA και κρατικούς υπαλλήλους (κυρίως πράκτορες της ΕΥΠ), όπως αναφέρεται, σε σχέση με τη χρήση του παράνομου κατασκοπευτικού λογισμικού «Predator» (έπρεπε να λυθούν και οι απορίες για την καθημερινή χρήση!)

Γιατί η Δικαιοσύνη δεν έχει ακόμη αποκτήσει πρόσβαση στο υλικό που επικαλείται η πλευρά Ντίλιαν;

Ο Αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου, κ. Μπακέλας, στον οποίο εκκρεμεί αυτή η στιγμή η υπόθεση θα παρέμβει, ως οφείλει;

Αυτήν την «πολιτική ευθύνη», της συγκάλυψης, ανέλαβε ο κ. Δημητριάδης, όταν παραιτήθηκε;

Ας απαντήσει ο πολιτικός του προϊστάμενος και υπεύθυνος για την ΕΥΠ, Κυριάκος Μητσοτάκης».

«Μετά τις αποκαλύψεις του ”Βήματος” δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι ήταν η ΕΥΠ που προμηθεύτηκε το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator. Και η ΕΥΠ είχε άμεσο προϊστάμενο τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον ανιψιό του Γρηγόρη Δημητριάδη.

Αποδεικνύεται ότι οι παράνομες υποκλοπές με Predator ήταν η συνέχεια των κατ’ευφημισμό νόμιμων παρακολουθήσεων μέσω ΕΥΠ. Δεν ήταν υπόθεση ιδιωτών. Ήταν κυβερνητική επιλογή και σχέδιο.

Το Μέγαρο Μαξίμου χρησιμοποίησε παράνομο λογισμικό μέσω της ΕΥΠ για να παρακολουθεί υπουργούς, ανώτατους αξιωματικούς, δικαστικούς, δημοσιογράφους, πολιτικούς. Αυτό αποτελεί ευθεία επίθεση στον πυρήνα του κράτους δικαίου.

Και τα πράγματα κάνει ακόμη χειρότερα το ότι η κυβέρνηση όχι μόνο δεν έχει αναλάβει την ευθύνη, αλλά έχει μεθοδεύσει μια προκλητική συγκάλυψη των ευθυνών της, αξιοποιώντας την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία στη Βουλή και χειραγωγώντας συστηματικά την ηγεσία της Δικαιοσύνης.

Όμως, πλέον υπάρχουν νέα στοιχεία. Πράγμα που σημαίνει ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να λέει η υπόθεση έκλεισε. Αντιθέτως, τώρα είναι η ώρα να έρθουν όλα στο φως.

Μια κυβέρνηση που παρανομεί συνειδητά και ανερυθρίαστα, όπως έκανε η κυβέρνηση Μητσοτάκη, είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Είναι μια κυβέρνηση που πρέπει να φύγει το συντομότερο δυνατό. Και όσα στελέχη της εμπλέκονται, πρέπει να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη.

Η πλήρης διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών για αυτό το τεράστιο σκάνδαλο, για το ελληνικό Γουότεργκεϊτ, είναι μία από τις δεσμεύσεις μας. Καμία ασυλία για όσους υπονομεύουν τη δημοκρατία».

Αναφορικά με τη δήλωση του Τ. Ντίλιαν στην Εφημερίδα των Συντακτών, η εκπρόσωπος τύπου της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, σημείωσε πως μετά από τον πλήρη εξευτελισμό της βουλής από την κυβέρνηση με το εύρημα της εθνικής ασφάλειας, η μόνη ανεκτή εξέλιξη είναι η ανάσυρση της υπόθεσης από τον Άρειο Πάγο.

Σχετικά με τις δηλώσεις του κ. Χατζηδάκη για την ΔΕΗ και τις ευθύνες της κυβέρνησης Τσίπρα, η Θεώνη Κουφονικολάκου ανέδειξε τα fake news της κυβέρνησης μιας και το καθαρό χρέος της ΔΕΗ το 2014 ήταν 4,9 δισ. ευρώ ενώ το 2019 μειώθηκε στα 3,6 δισ. ευρώ. Αυτή η μείωση επιτεύχθηκε ενώ παράλληλα στηρίχτηκαν αποτελεσματικά τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις από πρόσθετη ενεργειακή επιβάρυνση, διατηρώντας τους λογαριασμούς ρεύματος σε βιώσιμα για τους καταναλωτές επίπεδα, με αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών αλλά και τη μείωση της ενεργειακής φτώχειας. Σήμερα η ΔΕΗ καταγράφει καθαρό χρέος, 6,5 δισ. ευρώ σε απόλυτα μεγέθη.

Τέλος σημείωσε πως η όποια οικονομική πρόοδος έχει σημειώσει η ΔΕΗ, οφείλεται καθαρά στην απολιγνιποίηση και όχι σε κάποιο οικονομικό θαύμα της κυβέρνησης.

Σε ό,τι αφορά τις δηλώσεις του δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα για μετεκλογική συνεργασία ΕΛ.Α.Σ – ΠΑΣΟΚ στο ενδεχόμενο επαναληπτικών εκλογών, η Θεώνη Κουφονικολάκου απάντησε πως αυτό είναι ένα ερώτημα που πρέπει να απαντήσει ο Νίκος Ανδρουλάκης και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ειδικά όσοι από αυτούς αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ.

Εκφράζει τη βαθιά λύπη του για την απόρριψη της πρότασης του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για εξεταστική επιτροπή. Επικαλείται τις παρεμβάσεις των τριών πρώην πρωθυπουργών Αντώνη Σαμαρά, Κώστα Καραμανλή και Αλέξη Τσίπρα υπέρ μιας αξιόπιστης διαδικασίας που θα αποκαλύψει όλη την αλήθεια. Απορρίπτει τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης περί άμεσης ευθύνης «τεσσάρων ιδιωτών», ενώ εν όψει Εφετείου γνωστοποιεί ότι θα ζητήσει να κληθούν όλοι οι σχετικοί μάρτυρες, ώστε να επιτευχθεί η πλήρης αθώωσή του.

Αναλυτικά η ερώτηση και η απάντηση:

«Τις τελευταίες εβδομάδες, η υπόθεση των παρακολουθήσεων επανήλθε στην επικαιρότητα μετά την απόφαση της κυβέρνησης να εμποδίσει τη σύσταση κοινοβουλευτικής εξεταστικής επιτροπής επικαλούμενη λόγους εθνικής ασφάλειας. Λίγο πριν από αυτό, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αποφάσισε να θέσει στο αρχείο πρόσθετες έρευνες σχετικά με την υπόθεση. Ποια είναι η απάντησή σας σε αυτές τις εξελίξεις;»

Η δήλωση – απάντηση του Ταλ Ντίλιαν

Καθώς βγαίνουμε από τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, μια ημέρα βαθιάς πνευματικής, πολιτιστικής και εθνικής σημασίας για τον ελληνικό λαό, κάνουμε την παρούσα δήλωση με βαθύ σεβασμό προς τις αξίες της αλήθειας, της δικαιοσύνης και της θεσμικής ακεραιότητας, οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας της Ελλάδας.

Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολουθήσαμε στενά τις σημαντικές κοινοβουλευτικές συζητήσεις σχετικά με την υπόθεση αυτή και τις επιπτώσεις της για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, ιδιαίτερα εν μέσω της δημόσιας συζήτησης για τις εκλογές, την ποιότητα της διακυβέρνησης και το κράτος δικαίου.

Χαιρετίζουμε τη σαφή αναγνώριση στο Κοινοβούλιο, η οποία επιβεβαιώθηκε από τον επικεφαλής της ΕΥΠ σε κατάθεσή του κεκλεισμένων των θυρών (με εξαίρεση ορισμένες ανεύθυνες διαρροές), ότι ουδέποτε υπήρξε κοινό επιχειρησιακό κέντρο μεταξύ των τεσσάρων ιδιωτών και της μυστικής υπηρεσίας. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι αυτή η σημαντική κατάθεση, η οποία αποκλείει τη συμμετοχή μας σε οποιοδήποτε έγκλημα, δεν εξετάστηκε δεόντως από την Επιτροπή Ζήση, ούτε παρουσιάστηκε στο δικαστήριο πριν διατυπωθούν αντίθετοι ισχυρισμοί.

Μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι ο προηγούμενος διοικητής της ΕΥΠ δεν κλήθηκε να καταθέσει στις κοινοβουλευτικές συζητήσεις της περασμένης εβδομάδας. Είμαστε βέβαιοι ότι θα μπορούσε να είχε καταστήσει σαφές πως οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον χώρο, για προφανείς λόγους, πωλούν μόνο τεχνολογία και ποτέ δεν τη λειτουργούν, ούτε συμμετέχουν σε επιχειρήσεις. Πιστεύουμε ότι τέτοιες καταθέσεις θα είχαν αποτρέψει εξ αρχής την άσκηση διώξεων εναντίον μας.

Σκοπεύουμε να καλέσουμε όλους τους σχετικούς μάρτυρες κατά την εκδίκαση της έφεσης, ώστε να επιτύχουμε πλήρη αθώωση.

Ας είμαι σαφής: είμαστε πάροχος τεχνολογίας, όχι μισθοφόροι. Η τεχνολογία μας χρησιμοποιείται καθημερινά για την υποστήριξη της ασφάλειας εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως. Πωλούμε σε κρατικές υπηρεσίες σύμφωνα με όλους τους απαιτούμενους κανονισμούς, αλλά ποτέ δεν λειτουργούμε τα συστήματα για λογαριασμό τους.

Δεν λειτουργήσαμε ποτέ κανένα σύστημα στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, απορρίπτουμε κατηγορηματικά τις δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης που αποδίδουν άμεση ευθύνη στους «τέσσερις ιδιώτες», πριν ολοκληρωθεί η δικαστική διαδικασία και χωρίς να έχουν παρουσιαστεί όλα τα πραγματικά στοιχεία και οι αποδείξεις. Αυτό δεν συνιστά κράτος δικαίου.

Στην Ελλάδα, ο υπουργός Δικαιοσύνης θα έπρεπε να γνωρίζει πως όταν κάποιος ασκεί έφεση για πλημμεληματικές κατηγορίες, η υπόθεση εξετάζεται από την αρχή και τεκμαίρεται αθώος μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο. Αυτό είναι κράτος δικαίου.

Παρά τα πολιτικά αφηγήματα, μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο που να αποδεικνύει ότι συμμετείχαμε σε οποιοδήποτε έγκλημα.

Λυπούμαστε βαθύτατα που δεν συστάθηκε κοινοβουλευτική εξεταστική επιτροπή. Συμμεριζόμαστε την έκκληση του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά για τη σύσταση μιας τέτοιας επιτροπής, στο πλαίσιο της οποίας θα ήμασταν πρόθυμοι να αναζητήσουμε δικαιοσύνη, και τα αποδεικτικά στοιχεία θα δείξουν ότι δεν πράξαμε τίποτα μεμπτό.

Ο ελληνικός λαός, που εκπροσωπείται από διαφορετικά πολιτικά κόμματα, αξίζει μια αξιόπιστη διαδικασία που μπορεί να αποκαλύψει όλη την αλήθεια, όπως έχει ζητήσει ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής αναφορικά με τη σημασία της θεσμικής διαφάνειας και της πολιτικής λογοδοσίας, καθώς και ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την έμφαση που δίνει στην αποκατάσταση της δημόσιας εμπιστοσύνης και του κράτους δικαίου.

Αυτές οι φωνές ενισχύουν την επείγουσα ανάγκη για μια αξιόπιστη διαδικασία που θα μπορέσει να αποκαλύψει ολόκληρη την αλήθεια, επιτρέποντάς μας να επιτύχουμε πλήρη αθώωση.

Επιδιώκουμε μόνο την πλήρη και ισορροπημένη διερεύνηση των πραγματικών περιστατικών και θα αξιοποιήσουμε κάθε κατάλληλο νομικό μέσο, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Ο ρόλος μας είναι σαφής: δεν χρειάζεται να αποδείξουμε ότι δεν τελέστηκαν αδικήματα -αυτό δεν το γνωρίζουμε- αλλά να καταδείξουμε ότι δεν είχαμε καμία απολύτως σχέση με οποιεσδήποτε φερόμενες δραστηριότητες.

Παραμένουμε προσηλωμένοι στην αρχή ότι η υπόθεση αυτή πρέπει να κριθεί βάσει αποδείξεων και όχι πολιτικών αφηγημάτων και ότι το κράτος δικαίου πρέπει να προστατεύεται από την πολιτικοποίηση.

Ανδρέας Μαραθιάς

Η Πλεύση Ελευθερίας μάλιστα κατέθεσε ένσταση αντισυνταγματικότητας την οποία στήριξαν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καταγγέλλοντας  απόπειρα δημιουργίας “κομματικού στρατού” και “σώματος πραιτωριανών” μέσα στην ΕΥΠ.

Α. Σκέρτσος: Γίνατε “ουρά” της Ζ. Κωνσταντοπούλου

Η σκληρή στάση της αντιπολίτευσης επί του επίμαχου άρθρου 35,προκάλεσε  την έντονη αντίδραση του Άκη Σκέρτσου, ο οποίος στηλίτευσε το γεγονός ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης έγιναν “ουρά” του  τελευταίου κόμματος  που μπήκε στη Βουλή με 3,17%, χαρακτηρίζοντας την ένσταση “αβάσιμη και απαράδεκτη”.

“Θα περίμενα από τα κόμματα της αντιπολίτευσης να ορθώσουν ανάστημα, να λειτουργούν με τρόπο ορθολογικό και επιστημονικό και να μην γίνουν ουρά της Ζωής Κωνσταντοπούλου για ένα ζήτημα που θίγει τον πυρήνα της εθνικής ασφάλειας. Βλέπετε αντισυνταγματικότητα εκεί που δεν την βλέπει κανείς!” σχολίασε ο υπουργός Επικρατείας και πρόσθεσε “Λυπάμαι πολύ που η αντιπολίτευση γίνεται ουρά της Πλεύσης Ελευθερίας η οποία αναδεικνύεται σε φυσικό ηγέτη της αντιπολίτευσης”.

“Δημοκρατία χωρίς εσωτερική και εξωτερική εθνική ασφάλεια της πατρίδας υπάρχει; ‘Όχι δεν υπάρχει είναι η απάντηση. Χωρίς την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών υπάρχει χώρα; Όχι. Η απάντηση λοιπόν είναι ότι δεν υπάρχει δημοκρατία, χώρα ασφάλεια εσωτερικά και εξωτερικά, χωρίς την ΕΥΠ. Αλλά για να υπάρχει ασφάλεια χρειάζεται η ΕΥΠ να έχει και στελεχιακό δυναμικό για να μπορεί να ανταποκριθεί στην εθνική αποστολή της και να λειτουργεί ως ασφάλεια της χώρας” τόνισε και αφού  απέρριψε τις αιτιάσεις περί παραβίασης της αρχής ισότητας, σημειώνοντας ότι η ΕΥΠ, με βάση τον νόμο έχει δικό της ειδικό καθεστώς λειτουργίας, κάλεσε την αντιπολίτευση να επιδείξει υπευθυνότητα και να μην επιχειρηματολογεί με “fake news”.

Πυρ ομαδόν από την αντιπολίτευση

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Δημήτρης Μάντζος, κατήγγειλε πως η επίμαχη διάταξη εγείρει σοβαρά νομικά, πολιτικά και συνταγματικά ζητήματα, μιλώντας για προεκλογική ρύθμιση με στόχο τη δημιουργία ειδικού καθεστώτος “κομματικής τακτοποίησης”στην ΕΥΠ, καθώς “Βλέπουμε την οικοδόμηση ενός κομματικού μηχανισμού μονιμοποίησης ημετέρων στην ΕΥΠ και δίνοντας τη δυνατότητα μετάταξης υπαλλήλων και δημιουργίας προσωποπαγών θέσεων”

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος το ΣΥΡΙΖΑ, Θεόφιλος Ξανθόπουλος, έκανε λόγο για “απόλυτα παραδεκτή και νόμιμη ένσταση αντισυνταγματικότητας για το κράτος δικαίου και την αρχή της ισότητας”, χαρακτηρίζοντας τη διάταξη “φύλο συκής της κυβέρνησης με στόχο τη δημιουργία πέμπτης φάλαγγας στη δομή της ΕΥΠ». «Δεν διστάζετε να δημιουργήσετε προκλητικά έναν πυρήνα βαθέους κράτους στην ΕΥΠ για να στεγανοποιήσετε οποιαδήποτε πληροφορία για το δυσώδες σκάνδαλο των υποκλοπών και του predator», πρoσέθεσε ο κ. Ξανθόπουλος.

Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, επισήμανε ότι “το Σύνταγμα γίνεται λάστιχο από την εκάστοτε κυβέρνηση που αξιοποιεί την πλειοψηφία της”, εκφράζοντας  εξέφρασε την αντίθεση του όχι μόνο στο άρθρο 35 για την ΕΥΠ, αλλά και στο άρθρο 34 που αφορά την Προεδρία της Δημοκρατίας, δηλώνοντας ότι υπερψηφίζει την ένσταση αντισυνταγματικότητας.

Από τη Νέα Αριστερά, ο Νάσος Ηλιόπουλος έκανε λόγο για “ξεκάθαρη παραβίαση του άρθρου 103 του Συντάγματος” τονίζοντας ότι “στόχος της κυβέρνησης είναι η δημιουργία, η μονιμοποίηση και η προστασία σώματος πραιτοριανών στην ΕΥΠ”και ότι “Η πρόσκαιρη πλειοψηφία που έχετε δεν σας προστατεύει όμως για καιρό από το μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών”.

“Είμαστε πάλι στο ίδιο έργο θεατές με μια ακόμα καταχρηστική αντιδημοκρατική συμπεριφορά της κυβέρνησης που φέρνει διατάξεις για παρέκκλιση του νόμου, εξυπηρετώντας συγκεκριμένα για την ίδια συμφέροντα», ανέφερε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης, Κωνσταντίνος Χήτας και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της “Νίκης”, Γιώργος Ρούντας υποστήριξε ότι “πονηρά και ύπουλα η κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει ένα προσωπικό εργαλείο επιβίωσης δημιουργώντας μέσα στην ΕΥΠ κομματικό στρατό γιατί φοβάται τον δημόσιο έλεγχο στο μεγάλο σκάνδαλο των υποκλοπών”.

Εκ μέρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Αλέξανδρος Καζαμίας, αναπτύσσοντας την ένσταση, η οποία σημειωτέον απορρίφθηκε από την πλειοψηφία της ΝΔ, είχε αναφέρει  ότι “ο άρθρο 35 που προβλέπει τον τρόπο διορισμού και στελέχωσης της ΕΥΠ, δεν έχει καμία συνάφεια με το νομοσχέδιο και παραβιάζει την αρχή της ισότητας και το κράτος δικαίου”, ζητώντας “Να αποσυρθεί η φωτογραφική αντισυνταγματική διάταξη, στόχος της οποίας είναι η ωμή παρέμβαση ελέγχου του διαβρωμένου πεδίου της ΕΥΠ”

Στην ομιλία του ο Κώστας Καραμανλής άφησε αιχμές για τη Δημοκρατία, τη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς στη χώρα κάνοντας λόγο για χειραγώγηση ενώ δεν άφησε ασχολίαστο και το θέμα των υποκλοπών. «Ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας» είπε χαρακτηριστικά και συνέχισε :«όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται. Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία. Το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται».

Ο πρώην πρωθυπουργός, παρουσία του πρώην ΠτΔ, Προκόπη Παυλόπουλου, του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, του Χρήστου Σταϊκούρα, του Αντώνη Σαμαρά, του Ευάγγελου Αποστολάκη και πολλών άλλων μίλησε για «την απογοητευτική αδυναμία της ΕΕ να αναλάβει ένα διεθνή ρόλο ανάλογο με την πραγματική της δυνατότητα» και σημείωσε μεταξύ άλλων ότι «βρίσκεται υπό κατάρρευση η παραδοσιακή συνοχή της Δύσης».

Σημείωσε ότι ΗΠΑ και ΕΕ πάντα είχαν διαφορές, αλλά πλέον αυτές είναι αγεφύρωτες ενώ άφησε αιχμές για δύο μέτρα και δύο σταθμά από την ΕΕ στις περιπτώσεις Ουκρανίας και Κύπρου. Ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρθηκε εκτενώς στην επεκτατική τάση της Τουρκίας, χαρακτήρισε αδιανόητο το «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» και χαρακτήρισε αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι «η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών», είπε χαρακτηριστικά.

«Το βιβλίο των Αρβανιτόπουλου και Φίλη είναι μια ακριβής απεικόνιση της νέας πραγματικότητας που βιώνουμε πλέον στο διεθνές σύστημα, της «Νέας Παγκόσμιας Τάξης», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον τίτλο, κατ’ ευφημισμόν, στην πραγματικότητα ΑΤΑΞΙΑΣ, και μια πολύ εύστοχη διερεύνηση των στοιχείων που την ερμηνεύουν. Οι συγγραφείς εμβαθύνουν σε όλες τις παραμέτρους που διαφοροποιούν αυτήν την κατάσταση σε σχέση με το μεταπολεμικό διεθνές σύστημα και αποκρυσταλλώνουν τις νέες παραμέτρους, με τις οποίες ερχόμαστε πλέον αντιμέτωποι. Ως συνισταμένη των δεδομένων που χαρακτηρίζουν αυτήν την νέα πραγματικότητα, οι συγγραφείς προσδιορίζουν «Το Δίκαιο της Ισχύος», σε αντιδιαστολή με τη φιλελεύθερη δημοκρατική δικαιοκρατική τάξη που, διακηρυκτικά έστω, ταυτοποιούσε τον δυτικό μεταπολεμικό κόσμο. Η κωδικοποίηση αυτή είναι εξ ορισμού ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την κατανόηση του νέου διεθνούς συστήματος που αναδύεται» είπε κατά την έναρξη της ομιλίας του ο Κώστας Καραμανλής.

Συμπλήρωσε πως «ο σημερινός κόσμος απομακρύνεται οριστικά από τα δεδομένα της μεταπολεμικής τάξης πραγμάτων. Τόσο ο διπολικός κόσμος της εποχής του Ψυχρού Πολέμου όσο και η ηγεμονία της μοναδικής υπερδύναμης στα χρόνια που ακολούθησαν την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ, πρόσφεραν ένα σημαντικό βαθμό σταθερότητας. Σίγουρα ο κόσμος δεν ήταν ειδυλλιακός, υπήρχαν εντάσεις, συγκρούσεις, περιφερειακοί πόλεμοι, αλλά το σύστημα ήταν σχετικά σταθερό. Σήμερα, ωστόσο, αυτός ο παράγοντας της σταθερότητας αλλάζει ταχύτατα και σε βάθος. Ένας νέος πολυπολικός κόσμος αναδύεται. Βεβαίως οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ηγετική δύναμη στον κόσμο, κυρίως σε κάποιους τομείς (στρατιωτικό), ωστόσο δυσκολεύονται να επιβάλουν τη θέλησή τους, όπως αποδεικνύεται συχνά τα τελευταία χρόνια».

Εξήγησε πως «αυτό, σε συνδυασμό με την απογοητευτική αδυναμία της ΕΕ να αναλάβει ένα διεθνή ρόλο ανάλογο με την πραγματική της δυνατότητα, οδηγεί στο να διολισθαίνει η Δύση προοδευτικά σε θέση αμηχανίας. Παράλληλα, βρίσκεται υπό κατάρρευση η παραδοσιακή συνοχή της Δύσης. Στο παρελθόν, ΗΠΑ και ΕΕ είχαν μεν πάντα διαφορές, αλλά πλέον αυτές φαίνονται αγεφύρωτες. Αυτή η πραγματικότητα επιτρέπει σε άλλες δυνάμεις να γεμίσουν το κενό ή τουλάχιστον να το εκμεταλλευτούν. Αμφισβητώντας ολοένα και περισσότερο την πρωτοκαθεδρία της Δύσης και την τάξη που βασίζεται σε κανόνες που αυτή έχει επιβάλει στο διεθνές σύστημα, η Κίνα, η Ρωσία, αλλά και μικρότεροι παίκτες, όπως το Ιράν, η Τουρκία και άλλοι, επιδεικνύουν μια συνεχώς αυξανόμενη δραστηριοποίηση και παρεμβατικότητα, στην προσπάθειά τους να προωθήσουν τα συμφέροντα και την επιρροή τους. Άλλωστε, την υποτιθέμενη αυτή τάξη ακυρώνει λεκτικά και έμπρακτα ο ίδιος ο μεταπολεμικός αρχιτέκτονάς της, δηλαδή οι ΗΠΑ».

Ο Κώστας Καραμανλής αναφερόμενος στην παγκόσμια τάξη πραγμάτων σημείωσε πως «η διεθνής σκηνή είναι πολύ πιο ασταθής σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη φάση, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχουμε εισέλθει σε μια φάση αυξανόμενης αβεβαιότητας. Στο πλαίσιο αυτό, το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο βιβλίο, ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης. Πρόκειται, επομένως, για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει φέρει ξανά στην καρδιά της Ευρώπης έναν πόλεμο μεγάλης έντασης και διάρκειας. Αυτό, σε συνδυασμό με τον παρατεταμένο πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τη σύγκρουση με το Ιράν, οδηγούν σε διαρκή παγκόσμια αστάθεια και μακροχρόνιους οικονομικούς και κοινωνικούς κλυδωνισμούς στο εσωτερικό των χωρών της Δύσης».

»Εύστοχα υποστηρίζουν οι συγγραφείς] συνέχισε ο Κώστας Καραμανλής, «ότι το αναδυόμενο σκηνικό θα λειτουργεί στη βάση σφαιρών επιρροής και αυξανόμενης χρήσης απροκάλυπτης βίας, ή απειλής χρήσης της, με ολοένα και μεγαλύτερη απαξίωση των θεσμών και κανόνων του μεταπολεμικού κόσμου και του Διεθνούς Δικαίου. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, στηριζόμενες και στη συντριπτική στρατιωτική υπεροχή τους, όχι όμως με ιδιαίτερη επιτυχία. Οι άλλοι πρωταγωνιστές της διεθνούς σκηνής επιχειρούν να αναβαθμίσουν το ρόλο τους, να αυξήσουν την επιρροή τους και σταδιακά να ανατρέψουν το μεταπολεμικό καθεστώς που οικοδομήθηκε από τη Δύση, κατά τη δική τους εκτίμηση προς ίδιον όφελος. Μεσαίοι παίκτες αισθάνονται ότι έχουν το περιθώριο μεγαλύτερων πρωτοβουλιών και ευχέρειας κινήσεων για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, ειδικά όσοι έχουν αναθεωρητικές βλέψεις (όπως η Τουρκία). Η ΕΕ αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω απροθυμίας ή έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, αλλά και λόγω των αδυναμιών της σε ό,τι αφορά στην ταχεία λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής μεταξύ των κρατών μελών».

Ο Κώστας Καραμανλής στην ομιλία του αναφέρθηκε στην περίπτωση τυ πολέμου της Ουκρανίας εξηγώντας πως «ο, δυστυχώς, παρατεινόμενος και αιματηρός πόλεμος της Ουκρανίας αναδεικνύει ανάγλυφα πολλές από τις αντιφάσεις της διεθνούς ζωής. Η Ρωσία αδίκως και παρανόμως εισβάλλει στην Ουκρανία. Η συμπεριφορά της συλλογικής Δύσης προηγουμένως δεν είναι αναμάρτητη, αφού ποικιλοτρόπως επιχείρησε να εντάξει την Ουκρανία στο δυτικό στρατόπεδο. Με την εισβολή, η Δύση, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ, στηρίζει με κάθε τρόπο την Ουκρανία, μέχρι την αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ, οπότε επέρχεται η πλήρης ανατροπή των δεδομένων. Οι ΗΠΑ προσεγγίζουν τη Ρωσία, πιέζουν την Ουκρανία να δεχθεί επώδυνη γι’ αυτήν διευθέτηση και οι Ευρωπαίοι μένουν αποσβολωμένοι στα κρύα του λουτρού.

»Μία από τις σημαντικότερες ίσως διαπιστώσεις του βιβλίου είναι ότι η ανάδυση της Κίνας θα εξισορροπήσει ή και θα υπερακοντίσει μακροπρόθεσμα τις ΗΠΑ. Προς το παρόν η Κίνα, χρησιμοποιεί την οικονομική διπλωματία για να εδραιώσει την επιρροή της στον κόσμο και οικοδομεί περιφερειακούς οικονομικούς οργανισμούς και συμμαχίες, επενδύοντας σε μία συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από συνέπεια, αλλά και προσήλωση στην αρχή της μη επεμβατικότητας. Όσο, όμως, οι δυνατότητές της μεγαλώνουν τόσο θα επεκτείνονται και οι φιλοδοξίες της. Δεν πέρασε απαρατήρητη η αναφορά στη λεγόμενη «παγίδα του Θουκυδίδη», με εμφανή τον υπαινιγμό ότι η αλλαγή των συσχετισμών μπορεί να οδηγήσει στην αντίδραση του σημερινού πρωταγωνιστή από τον φόβο ότι η ανερχόμενη δύναμη απειλεί την πρωτοκαθεδρία του» σημείωσε ο Κώστας Καραμανλής.

Συνέχισε λέγοντας πως «στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, ο πόλεμος έχει καταδείξει, περισσότερο ίσως και από αυτόν στην Ουκρανία, πώς αλληλεπιδρούν πλέον μεταξύ τους οι πόλοι αυτού του παγκόσμιου πολυπολικού συστήματος. Οι ΗΠΑ διατηρούν ακόμα τον πρώτο ρόλο, αλλά δυσκολεύονται να επιβάλλουν τη βούλησή τους, Ρωσία, Κίνα, καθώς και άλλοι μικρότεροι δρώντες, παίζουν το δικό τους ρόλο επιρροής στις εξελίξεις, συνομιλώντας ταυτοχρόνως με τις ΗΠΑ και αλληλεπιδρώντας με αυτές. Τη στιγμή που, για πρώτη ίσως φορά, κανένα ευρωπαϊκό κράτος δεν έχει σταθεί στο πλευρό των ΗΠΑ και το Ευρω-Ατλαντικό χάσμα δείχνει αγεφύρωτο όσο ποτέ. Ενώ και πάλι η ΕΕ, παρά το γεγονός ότι σωστά δεν εμπλέκεται στον πόλεμο, δεν καταφέρνει ωστόσο να εμφανιστεί ως σημαίνων δρών.

»Μία καίρια επισήμανση του βιβλίου είναι ότι το τοπίο για τη Δύση επιβαρύνεται πολύ από τις αρνητικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης, των κοινωνικών ανισοτήτων και του μεταναστευτικού στις κοινωνίες των δυτικών χωρών. Στην Ευρώπη, ο ευρωσκεπτικισμός αμφισβητεί τις αρχές της ενιαίας αγοράς και της οικονομικής ολοκλήρωσης και, στις ΗΠΑ, τα πλεονεκτήματα του ελεύθερου εμπορίου αμφισβητούνται ανοιχτά. Το γεγονός ότι όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λιγότερων ατόμων και το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων διαρκώς διευρύνεται είναι ανησυχητικό, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών. Αυτό που κάνει, ωστόσο, τις κοινωνικές ανισότητες μια μεγάλη και πιεστική παγκόσμια πρόκληση της εποχής μας είναι η προοπτική ότι, εξαιτίας των οικονομικών εξελίξεων και των τεχνολογικών ανακαλύψεων, πιθανότατα θα κλιμακωθούν δραματικά. Είναι ένα μεγάλο ερώτημα ποιo ποσοστό του πληθυσμού θα έχει τις δεξιότητες για να συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία παραγωγής, τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές και την επαγγελματική κινητικότητα στο εγγύς μέλλον. Και ποιο θα μπορεί να εξασφαλίσει πρόσβαση στις σύγχρονες υπηρεσίες υγείας, ιατροφαρμακευτικής κάλυψης και παιδείας.

»Παράλληλα, εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες αποσταθεροποιούν την κοινωνική συνοχή και το αξιακό σύστημα της μεταπολεμικής Δύσης. Ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας. Όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται. Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία. Το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται. Όλα αυτά ανατρέπουν το αφήγημα της Δυτικής υπεροχής. Όμως, αντί συγκροτημένης προσπάθειας ανάσχεσης των αρνητικών συνεπειών τους, βλέπουμε συχνά την εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές. Καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα. Συχνά, μάλιστα, με καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου. Πώς να απορεί κανείς, λοιπόν, με την εκρηκτική ενδυνάμωση αντισυστημικών τάσεων» τόνισε ο Κώστας Καραμανλής.

Ο πρώην πρωθυπουργός υπογράμμισε ακόμα πως «σε αυτό το νέο σκηνικό που διαμορφώνεται, είναι ζωτικής σημασίας να δούμε τα της ηπείρου μας και κυρίως τα της ΕΕ. Σήμερα, η ΕΕ πρέπει να καταλάβει ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στις αμερικανικές δυνάμεις για την ασφάλειά της, ούτε, φυσικά, να περιμένει ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ θα της εξασφαλίσει ξανά την αμυντική κάλυψη, την οποία της παρείχε μέχρι τώρα η Ουάσιγκτον. Πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει γυρισμός και να προωθήσει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα της επιτρέψουν να είναι αυτάρκης στον αμυντικό τομέα. Και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι κίνδυνοι στην περιοχή της είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι αντιλαμβάνεται και δεν προέρχονται μόνο από την ανατολή, αλλά και από το νότο, δηλαδή από την Τουρκία και άλλους παράγοντες αστάθειας στα νότια σύνορά της.

»Επιπλέον, δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη ως η πιο κρίσιμη ίσως έννοια της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η αλληλεγγύη με την έννοια, όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό. Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος».

Επιμένοντας στα της Ευρώπης, ο Κώστας Καραμανλής επισήμανε πως «προκειμένου, όμως, η αμυντική ικανότητα της ΕΕ να είναι αποτελεσματική θα πρέπει να αποφύγει κάθε είδους εξαρτήσεις. Είναι απολύτως απαραίτητο η ΕΕ να αποκτήσει αυτόνομη αμυντική ικανότητα που δεν θα εξαρτάται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Το ίδιο ισχύει και για τυχόν εξαρτήσεις από τους λεγόμενους ομοϊδεάτες εκτός ΕΕ εταίρους. Δηλαδή, η συζήτηση που γίνεται για αμυντική συνεργασία με τη Βρετανία, την Ουκρανία ή την Τουρκία δείχνει την, ακόμη και τώρα, πεισματική άρνηση και αδυναμία της ΕΕ να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις».

Ο Κώστας Καραμανλής στην ομιλία του αναφέρθηκε εκτενώς στην Ελλάδα σημειώνοντας πως «σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα ειδικά, είναι κραυγαλέες οι αντιφάσεις της ΕΕ στο θέμα της ενιαίας ασφάλειας και άμυνας. Τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη μέλη. Ειδικά όσον αφορά την Κύπρο, ένα ακόμη κράτος μέλος της ΕΕ, υπάρχει μια προκλητική αντίφαση στη στάση των περισσότερων συμμάχων και εταίρων. Δηλαδή, ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που θέτουν τον επιτιθέμενο και το θύμα σε ισότιμη βάση ή που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία, σε πλήρη ασυμφωνία με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αυτή η αναντιστοιχία εκθέτει σοβαρά όσους ισχυρίζονται ότι αγωνίζονται για αξίες και αρχές και εγείρει την υποψία ότι η υποστήριξη προς την Ουκρανία δεν υπαγορεύεται από αρχές αλλά από γεωπολιτικές επιδιώξεις. Στην πραγματικότητα, αποδυναμώνει την πολιτική, νομική και ηθική ανωτερότητα του δυτικού αφηγήματος».

»Μέσα στην νέα αυτή πραγματικότητα, η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις και να χαράξει την πορεία εκείνη που θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη της, θα τη θέσει σε πλεονεκτική θέση στο γεωπολιτικό χάρτη και θα την προστατεύσει από τις βλέψεις άλλων. Το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα. Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της ΕΕ που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία.

»Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή. Δεν μπορεί εμείς να τασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό του αμυνόμενου και η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά – προσέξτε – ακόμα ακόμα και αυτός ο αμυνόμενος, να μην τάσσεται στο δικό μας πλευρό όταν απειλούμαστε! Θα πρέπει, λοιπόν, να γίνει κατανοητό ότι Ελλάδα και Κύπρος φυλάμε τα νοτιοανατολικά σύνορα της Ευρώπης από κινδύνους υπαρκτούς και υπαρξιακούς που απειλούν την εδαφική ακεραιότητα της ΕΕ. Μάλιστα, εκτός από την τουρκική επεκτατικότητα, πρόσφατα έγινε κατανοητό ότι το τόξο Ελλάδας – Κύπρου αποτελεί τον προμαχώνα της ΕΕ στα νοτιοανατολικά της σύνορα απέναντι σε απειλές που προέρχονται και πέρα από την Ανατολική Μεσόγειο.

»Και εδώ θα ήθελα να πω δυο λόγια για ένα θέμα που θεωρώ πολύ σοβαρό. Ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις. Να δεσμεύει το ίδιο το κράτος. Φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών. Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών».

Κλείνοντας την ομιλία του ο Κώστας Καραμανλής εξήγησε πως »όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει – το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος. Σωστά, λοιπόν, ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας, πιστεύω όμως ότι ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας. Καλοτάξιδο το βιβλίο!».

Η παρέμβασή του προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση. Ο Δημήτρης Μάντζος από το ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο για αιφνιδιαστική παρέμβαση, ενώ ο Σωκράτης Φάμελλος του ΣΥΡΙΖΑ αντέδρασε έντονα φωνάζοντας: «Ξεκίνησε το πραξικόπημα».

Ο κ. Βορίδης επέμεινε ότι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ αφορά τη λειτουργία της ΕΥΠ και συνεπώς σχετίζεται άμεσα με ζητήματα εθνικής ασφάλειας, εθνικής άμυνας και εξωτερικής πολιτικής, δηλαδή με το αντικείμενο δράσης των μυστικών υπηρεσιών. Με βάση αυτό το επιχείρημα, υποστήριξε ότι το Σύνταγμα προβλέπει ρητά πως τέτοιου είδους κοινοβουλευτικές έρευνες απαιτούν απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας της Βουλής, δηλαδή 151 ψήφους, και όχι την πλειοψηφία των 120 βουλευτών.

«Εισάγεται η πρόταση σας με το 144 παρ 5 το λεγόμενο δικαίωμα της μειοψηφίας. Ποια διάταξη παραβιάζεται με αυτό τον τρόπο εισαγωγής; Το 144 παρ 6 που ορίζει ότι η απόφαση Ολομέλειας για ζητήματα που ανάγονται στην εξωτερική πολιτική και εθνική άμυνα θέλει απόλυτη πλειοψηφία», είπε αρχικά ο κ. Βορίδης για να προσθέσει σε άλλο σημείο:

«Το παρεμπίπτων συνίσταται στο ότι σύμφωνα με τα οριζόμενα για σύσταση εξεταστικής όταν αφορά ζήτημα εθνικής άμυνας ή εξωτερικής πολιτικής για να συσταθεί δεν αρκεί η μειοψηφία αλλά απαιτείται πλειοψηφία. Δεν είναι ότι δεν δύναται να συσταθεί εξεταστική αλλά ότι συντείνεται με απόφαση πλειοψηφίας». Ο ίδιος ανέγνωσε τον σχετικό νόμο για την αποστολή της ΕΥΠ όπου μεταξύ άλλων ορίζει ότι οι δράση της στοχεύει στην εδαφική ακεραιότητα με συλλογή πληροφοριών που αφορούν στρατιωτικά και εθνικά συμφέροντα της χώρας. 

«Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ μόνο στον τίτλο της λέει για εικαζόμενη συμμετοχή ΕΥΠ στην υπόθεση. Απλό λογικό ερώτημα: η προστασία εδαφικής ακεραιότητας έχει σχέση με την εθνική άμυνα ή όχι; Η προστασία εθνικών στρατηγικών συμφερόντω και δη στρατιωτικών έχει σχέση με εθνική άμυνα ; Αν λοιπόν υπάρχει παράνομη παρακολούθηση ή παράνομη σύναψη σύμβασης από την ΕΥΠ θα ελεγχθεί. Αυτοί οι έλεγχοι για την διακρίβωσης νόμιμης ή παράνομης πράξης εμπίπτουν στην έννοια εθνικής ασφάλειας που απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία ώστε να μην μπορεί μεμονωμένα μια μειοψηφία να το κάνει. Το Σύνταγμα θέτει την εξαίρεση όχι ο Βορίδης.  Η θέση μας είναι ότι η Βουλή μπορεί να πάρει απόφαση ελέγχου αλλά με την πλειοψηφία που ορίζει το σύνταγμα», είπε.

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε «αποτελεσματικό το επιτελικό κράτος για τους ωφελούμενους», σημειώνοντας παράλληλα ότι «ο κόσμος στην ύπαιθρο νιώθει ανασφάλεια».

Συνεχίζοντας την επίθεσή του προς την κυβέρνηση, ο κ. Ανδρουλάκης ανέφερε πως «διαφθορά υπήρχε στη χώρα, αλλά τα σκάνδαλα της τελευταίας εποχής δεν γεννήθηκαν στην περιφέρεια αλλά στον πυρήνα της εξουσίας».

Όπως είπε, «ο ελληνικός λαός θέλει όλα αυτά να τα στείλει στο παρελθόν και είναι ανάγκη η πολιτική αλλαγή», ενώ σχολιάζοντας την ακρίβεια σημείωσε ότι «ο πρωθυπουργός δηλώνει θυμωμένος με μια κατάσταση που προέρχεται από δικές τους επιλογές».

Αναφερόμενος στην υπόθεση των υποκλοπών, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι επί 3,5 χρόνια δέχεται επιθέσεις και υπονοούμενα από κυβερνητικά στελέχη σχετικά με την ενημέρωσή του από την ΕΥΠ.

«Τριάμισι χρόνια λάσπη και χυδαία υπονοούμενα γιατί τόλμησα να αποκαλύψω το παρακράτος σας. Χθες κατέρρευσαν όλα. Δεν υπάρχει τίποτα που να επιβεβαιώνει τις αθλιότητές σας», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως «η απάντηση ήταν να μας απειλήσουν» και διερωτώμενος: «Είναι κρατικό μυστικό η αλήθεια;».