Σημειώνεται ότι το post ήταν εντελώς καλοπροέραιτο, χωρίς κάποια διάθεση κόντρας.

Πιο αναλυτικά όσα ανέφερε η κ. Ακρίτα:

Πρόεδρε του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, αγαπητέ Στέφανε.
Στην συνέντευξη σας ακουσα ότι ο σύντροφος σας κι εσείς σκοπεύετε να γίνετε γονείς μέσα από το θεσμό της παρένθετης μητέρας. Με όλο τον σεβασμό στην επιλογή σας, υπάρχουμε κι εμείς, οι μητέρες υιοθετημένων παιδιών, που δίνουμε χρόνια ολόκληρα αγώνα για να εξομαλυνθούν οι διαδικασίες υιοθεσίας και να αποκτήσουν οικογένεια όλα τα παιδιά που τη στερούνται.
Άποψή μου – μέσα απο την προσωπική μου εμπειρία – είναι ότι το ζητούμενο δεν πρέπει να είναι η αναπαραγωγή του DNA μας (και σιγά το DNA δηλαδή) αλλά η αγκαλιά, η στοργή και η προστασία σε ένα παιδί που ήδη βρίσκεται ανάμεσα μας.
Ας αγωνιστούμε όλοι μαζί για να αμβλυνθούν οι αγκυλώσεις του θεσμού της υιοθεσίας, έτσι ώστε να γίνουν γονείς όσοι το επιθυμούν και πληρούν τα κριτήρια.
Δεν πειράζει, ας μη μάς μοιάζει το παιδί μας. Δεν έγινε και τίποτα.
Γνώμη μου. Την πετάτε ή την κρατάτε.

Χθες ο Στέφανος Κασσελάκης είχε αναφέρει:

Στον Σταύρο Θεοδωράκη και την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» ήταν καλεσμένος ο νέος πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Στέφανος Κασσελάκης, ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στη σχέση του με τον σύντροφο του, Τάιλερ, αλλά και το γεγονός ότι θέλουν στο μέλλον να αποκτήσουν δυο παιδιά, μέσω παρένθετης μητέρας.

Πιο συγκεκριμένα, αυτά θα ήθελαν να είναι αγόρια και να τα ονομάσουν Απόλλωνα και Ηλία. Επίσης έκανε αναφορά και για τον τρόπο που τον αντιμετωπίζουν μαζί με τον Τάιλερ στη χώρα μας, λέγοντας ότι δεν έχει δεχθεί bullying στην Ελλάδα.

Πιο αναλυτικά τόνισε: «Δεν έχω δεχθεί bullying, όχι, ούτε με τον Τάιλερ. Και στην Αμερική υπάρχει κάποια ομοφοβία και bullying αλλά δεν έχουμε δεχθεί. Μπορεί κάποια φορά να κοιτάει κάποιος με στραβά μάτια αλλά στο τέλος της ημέρας ξέρουμε ποιοι είμαστε. Ο Τάιλερ είναι ένα χρυσό παιδί που έχει βοηθήσει πάρα πολύ κόσμο στα νοσοκομεία, στις ΜΕΘ.

Θεωρώ ότι είμαστε ήδη οικογένεια. Οικογένεια γίνεσαι όταν έχεις έναν συνάνθρωπο με τον οποίο ευθυγραμμίζεσαι ψυχολογικά, αξιακά και δημιουργείς το οικοσύστημα σου. Δύο άνθρωποι, που επιλέγουν την αγάπη, είναι οικογένεια. Η αγάπη κάνει την οικογένεια. Εγώ και ο Τάιλερ, ο Τάιλερ και γω, θα θέλαμε να επεκτείνουμε την οικογένεια μας. Θα θέλαμε να αποκτήσουμε δύο αγόρια, τον Απόλλωνα και τον Ηλία. Κάποια μέρα ίσως να τα βαπτίσουμε, δεν ξέρω, θα δούμε. Θα θέλαμε πάντως να έχουμε δύο αγόρια με παρένθετη μητέρα γιατί θα θέλαμε η προσωπικότητα του καθενός μας να μεταφερθεί στα παιδιά έτσι ώστε, προφανώς αγαπάμε ο ένας τον άλλον, να υπάρχει αυτή η συνέχεια.

Προφανώς είναι πολύ σημαντικό ότι άλλα ζευγάρια επιλέγουν την υιοθεσία και στα μάτια μου είναι εξίσου οικογένειες. Είναι προσωπική επιλογή του καθενός. Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό, μιλάμε για ζωές του κόσμου και επιτέλους πρέπει να το καταλάβει αυτό η κυβέρνηση και, άμα θέλει νομοσχέδιο για την ισότητα στον γάμο, εμείς έχουμε καταθέσει ένα ως ΣΥΡΙΖΑ πριν από περίπου έναν χρόνο και θα το ξαναστείλουμε. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα».

Και αυτό διότι εννέα Γάλλοι πολίτες, με χώρα καταγωγής το Μάλι, μια από τις πτωχότερες χώρες του πλανήτη, κατέθεσαν μήνυση κατά μιας οργάνωσης ονόματι «Ηλιαχτίδα», υποστηρίζοντας πως όταν ήταν παιδιά, δηλαδή περί το 1990, τα έδωσε για υιοθεσία σε γαλλικές οικογένειες, χωρίς να είναι σαφές ότι οι φυσικοί τους γονείς είχαν συναινέσει.

Κάποιοι εξ αυτών έχουν ήδη βρει τους φυσικούς τους γονείς, οι οποίοι βεβαιώνουν πως η «Ηλιαχτίδα» ήταν μια γαλλική οργάνωση πιστοποιημένη από το γαλλικό υπουργείο Εξωτερικών η οποία τους πλησίασε λέγοντας πως στόχος της ήταν να βοηθήσει τα παιδιά τους, χωρίς όμως να τους πει πως θα τα έδινε για υιοθεσία σε γαλλικές οικογένειες.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους φυσικούς γονείς ήταν και είναι πάμπτωχοι και αγράμματοι, ωστόσο υποστηρίζουν πως ουδέποτε συναίνεσαν να δώσουν τα παιδιά τους για υιοθεσία. Όσο δε για τις γαλλικές οικογένειες που υιοθέτησαν τα παιδιά δηλώνουν πως η «Ηλιαχτίδα» έκανε ότι έκανε με το αζημίωτο, αλλά διαβεβαιώνοντας πως πρόκειται για παιδιά εγκαταλελειμμένα από τις οικογένειες τους.

Σύμφωνα με την γαλλική εφημερίδα, το Μάλι δεν ήταν η μόνη χώρα του κόσμου που δρούσε κατ´αυτόν τον τρόπο η «Ηλιαχτίδα». Ανάλογες δραστηριότητες είχε αναπτύξει στην Ινδία, στη Χιλή, στη Νότια Κορέα, στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στη Μαδαγασκάρη, στην Αϊτή, στην Κίνα κ.α. , έχοντας συνολικά διεκπεραιώσει πάνω από 7.000 υιοθεσίες.

Άλλωστε οι Γάλλοι πολίτες που γεννήθηκαν σε κάποια πτωχή χώρα του πλανήτη και στη συνέχεια υιοθετήθηκαν από γαλλικές οικογένειες, είναι σήμερα γύρω στις 100.000. Οι περισσότερες υιοθεσίες έγιναν περί το 1990, όποτε υπήρξε έκρηξη του φαινομένου στη Γαλλία. Στη συνέχεια μειώθηκαν σημαντικά, κάτι που μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι πολλές αρμόδιες για τις υιοθεσίες γαλλικές κρατικές υπηρεσίες είχαν καταστήσει σαφές πως δεν διαθέτουν ούτε τις υποδομές ούτε το προσωπικό που θα τους επέτρεπαν να ελέγχουν σχολαστικά ένα τόσο μεγάλο αριθμό υιοθεσιών.

Στο μεταξύ βέβαια είχαν περατωθεί υιοθεσίες με πλαστές ταυτότητες και πλαστά πιστοποιητικά υγείας των παιδιών, ή είχαν εντοπιστεί περιπτώσεις υιοθεσιών παιδιών που οι γονείς τους τα θεωρούσαν νεκρά κ.ο.κ. Χαρακτηριστική πάντως του κλίματος που επικρατούσε εκείνα τα χρόνια στην «Ηλιαχτίδα» είναι η εξομολόγηση μιας εθελόντριας στη Monde η οποία θυμάται στελέχη της οργάνωσης να λένε για τις γυναίκες στο Μάλι ότι «γεννάνε τα παιδιά σαν τις κουνέλες» και ότι «αν τους πάρουμε ένα θα σωθούν τα άλλα δέκα».