Η εκδήλωση λαμβάνει χώρα στη Στέγη Ποντιακού Πολιτισμού, όπου για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου θα συζητήσουν οι: Σωκράτης Βατάλης (Πολιτικός Μηχανικός), Ευγενία Γάκη (Εκπαιδευτικός), Θόδωρος Καρυπίδης (Πρώην Περιφερειάρχης – Δημοσιογράφος), Θέμης Μουμουλίδης (Σκηνοθέτης-συγγραφέας) και Στέφανος Μπαλταγιάννης (Διευθυντής ΕΣΥ). Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία του Αλέξη Τσίπρα.

Την παρουσίαση και στον συντονισμό της εκδήλωσης κάνει η Γεωργία Λοτσοπούλου.

Ο Αλέξης Τσίπρα μιλά στο «Ολύμπιον» για το βιβλίο του, την “καταστροφική πολιτική” της κυβέρνησης Μητσοτάκη και το μεγάλο διακύβευμα σήμερα.

Για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάνει λόγο για πολιτική ευθύνη σχετικά με τις διαχρονικές παθογένειες και τις καθυστερήσεις στην εξάρθρωση ενός «αποστήματος διαφθοράς». Στέλνοντας μήνυμα πλήρους διαφάνειας με τη φράση «όλα στο φως», ξεκαθαρίζει πως η μεταφορά αρμοδιοτήτων στην ΑΑΔΕ αποτελεί την οριστική δικλείδα ασφαλείας για την προστασία των έντιμων αγροτών.

Παράλληλα, η εκπρόσωπος της ΝΔ σχολιάζει με αιχμηρό τρόπο τις διεργασίες στο πολιτικό σκηνικό. Αναφερόμενη στη φημολογία περί ίδρυσης «κόμματος Καρυστιανού», η κυρία Σδούκου διαχωρίζει την ανθρώπινη τραγωδία από την πολιτική δράση, εκτιμώντας πως ένας τέτοιος σχηματισμός θα έπληττε κυρίως εκείνες τις δυνάμεις που επιχείρησαν να «επενδύσουν» πολιτικά στον πόνο των Τεμπών. Ταυτόχρονα, εμφανίζεται κατηγορηματική ως προς τη σταθερότητα της Νέας Δημοκρατίας, σημειώνοντας ότι το κόμμα δεν ετεροπροσδιορίζεται από «κλίματα» ή «ξαναζεσταμένα» πολιτικά σενάρια, είτε αυτά αφορούν τον κ. Τσίπρα είτε τον κ. Σαμαρά.

Συνέντευξη

Χρόνης Διαμαντόπουλος

–Κυρία εκπρόσωπε το θέμα των ημερών συνεχίζει να είναι οι αγροτικές κινητοποιήσεις. Εκτιμάτε ότι θα αποδώσει η συνάντηση της Τρίτης με τον πρωθυπουργό;

Πράγματι, αυτό είναι το θέμα που μας απασχολεί εδώ και πολύ καιρό και αυτό που επιδιώκουμε διαρκώς και το έχουμε δείξει είναι να κλείσει με ομαλό τρόπο. Τόσο για τους αγρότες που η θέση τους είναι στις δουλειές τους και στα χωράφια τους, όσο και για τους πολίτες που υπέστησαν μεγάλη ταλαιπωρία και τους επαγγελματίες που υπέστησαν ζημιά όλο αυτό το διάστημα. Όμως πρέπει να σας πω ότι η συνάντηση της Τρίτης δεν είναι μια συνάντηση ούτε «σε κενό» ούτε τυπική. Γίνεται ενώ η κυβέρνηση έχει κάνει πολλά γενναία βήματα, έδειξε ότι νοιάζεται, αλλά και ότι υλοποιεί αυτά που υπόσχεται.

Οι πληρωμές παρά τους αυστηρούς ελέγχους που έγιναν ολοκληρώθηκαν εγκαίρως. Επιπλέον να τονίσω ότι η εξειδίκευση των μέτρων απαντά σε αιτήματα των αγροτών, ότι ο ΕΛΓΑ πλέον θα αποζημιώνει στο 100%, ότι η τιμή του ρεύματος μειώνεται περαιτέρω, ότι ο ΕΦΚ θα επιστρέφεται στην αντλία. Αυτά είναι μέτρα που η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πήρε, για το σύνολο των αγροτών.

H κυβέρνηση δεν αντιδρά απλά, όπως θέλουν να εμφανίζουν κάποιοι, αλλά δρα προκαταβολικά και εγκαίρως με ένα συγκεκριμένο σχέδιο

Οπότε απαντώντας στο ερώτημα σας  θα σας πω ότι ναι, είμαι αισιόδοξη για την συνάντηση της Τρίτης και θα σας προσθέσω έναν ακόμα λόγο πολύ σημαντικό: Γνωρίζω πολύ καλά την μεγάλη σημασία που δίνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον πρωτογενή τομέα, το ότι δεν επιθυμεί μια πρόσκαιρη λύση «για να πάμε λίγο παρακάτω», αλλά έναν σχεδιασμό που θα κάνει την Ελληνική γεωργία και την κτηνοτροφία ανταγωνιστικές, ικανές να παράγουν προϊόντα που με την ποιότητα και την τιμή τους θα στέκονται σε κάθε αγορά.

Και επειδή προέρχομαι από μία αγροτική περιοχή, όπως είναι τα Γρεβενά θα σας πω μετά λόγου γνώσεως: ο πρωτογενής τομέας στην χώρα μας, μπορεί να απογειωθεί αρκεί με διάλογο και συναινέσεις να συμφωνήσουμε που θέλουμε να πάμε.

–Όσα υπόσχεται η κυβέρνηση, στην συντριπτική τους πλειονότητα έπρεπε να έχουν υλοποιηθεί εδώ και μήνες. Γιατί αυτές οι καθυστερήσεις;

Χαίρομαι που με ρωτάτε για κάτι που ακούω διαρκώς να λέγεται στον δημόσιο λόγο και αποτελεί μία τελείως λάθος προσέγγιση. Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω το γιατί. Τι λέει το σκεπτικό αυτό; Πως Η κυβέρνηση εμφανίζεται ξαφνικά να υπόσχεται κάποια πράγματα, ενώ στην πράξη είναι το ακριβώς αντίθετο και μάλιστα σε πολλαπλά επίπεδα.

Για παράδειγμα, μέσα στα μέτρα που ανακοινώθηκαν είναι το αφορολόγητο στην αντλία, όπου θα δημιουργηθεί μια εφαρμογή για να μπορούν οι αγρότες πράγματι να αγοράζουν πετρέλαιο χωρίς να καταβάλλουν τον ΕΦΚ, κάτι που ήταν αίτημά τους.

Η πολιτική που ασκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι από κάτω προς τα πάνω και σε αυτή την διαδικασία ο κομματικός οργανισμός της ΝΔ έχει ενεργό και σημαντικό ρόλο

Δεν είναι όμως ένα μέτρο που εμφανίστηκε ξαφνικά, καθώς ψηφίστηκε για πρώτη φορά το 2024 και είχε προηγηθεί πριν από περίπου δύο μήνες η αύξηση του ορίου επιστροφής κατά 50%. Δηλαδή περισσότερα χρήματα για τους πραγματικούς αγρότες και αυτούς που τα δικαιούνται. 

Ταυτόχρονα, υπάρχει και το επόμενο βήμα καθώς θα συσταθεί επιτροπή που θα επανεξετάσει τα όρια της επιδότησης του ΕΦΚ αγροτικού πετρελαίου ανά καλλιέργεια. Με απλά λόγια η κυβέρνηση δεν αντιδρά απλά, όπως θέλουν να εμφανίζουν κάποιοι, αλλά δρα προκαταβολικά και εγκαίρως με ένα συγκεκριμένο σχέδιο που έχει αρχή, μέση και τέλος, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα των αγροτών και λαμβάνοντας πάντα και τα μηνύματα της κοινωνίας.

–Τα μηνύματα που έρχονται από τους βουλευτές της ΝΔ από την περιφέρεια ποια είναι; Οι εκπρόσωποι των τοπικών οργανώσεων της ΝΔ, τι σας λένε, υπάρχει ανησυχία για την επιρροή της ΝΔ;

Τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, οι βουλευτές αλλά και τα στελέχη της κυβέρνησης είναι αναπόσπαστα κομμάτια της κοινωνίας. Δεν αντιλαμβάνονται απλώς τα κοινωνικά μηνύματα, είναι ενεργά μέλη των τοπικών κοινωνιών.

Έχετε ωστόσο δίκιο που επισημαίνεται τον ρόλο των τοπικών οργανώσεων καθώς είναι πράγματι κρίσιμος στο να μεταφέρουν τους δικούς τους προβληματισμούς. Τον ίδιο ρόλο έχουν βέβαια έχουν και οι βουλευτές μας που επίσης αποτελούν τον πομπό αναμετάδοσης τοπικών θεμάτων. Και πρέπει να σας πως ότι, βλέποντας αυτή την αλυσίδα το πως λειτουργεί τους τελευταίους μήνες, είμαστε το μόνο κόμμα που έχουμε στελέχη σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας, αποκτώντας τελικά πραγματική εικόνα για τα ζητήματα που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες.

H στάση της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι μόνο τρεις λέξεις. Όλα στο φως

Και σε αυτή την πολύ σημαντική διαδικασία, που αν θέλετε την γνώμη μου, είναι στο τέλος και η πραγματική ουσία της πολιτικής, έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι τοπικές μας οργανώσεις. Η πολιτική που ασκεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι από κάτω προς τα πάνω και σε αυτή την διαδικασία ο κομματικός οργανισμός της ΝΔ έχει ενεργό και σημαντικό ρόλο.

-Εντός των επόμενων ημερών αναμένεται στη Βουλή μια νέα δικογραφία για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Πιστεύετε ότι μπορεί να πυροδοτήσει νέες εξελίξεις;

Θα σας πω ότι ακούω να μιλούν -κατά καιρούς- δημοσιογράφοι για μια νέα δικογραφία. Εγώ δεν μπορώ να ξέρω αν υπάρχει, δεν μπορώ να ξέρω τι περιέχει εφόσον υπάρχει. Για την ακρίβεια δεν είναι δουλειά μου να ξέρω και θεσμικά δεν πρέπει να ξέρω.

Οπότε η ερώτησή σας δεν μπορεί να απαντηθεί, γιατί αφορά μια υπόθεση και όχι ένα γεγονός. Αυτό που μπορώ να σας πω, είναι το ποια είναι η στάση της Νέας Δημοκρατίας σε ό,τι αφορά την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, και είναι μόνο τρεις λέξεις. Όλα στο φως.

Η πολιτική ευθύνη (για τον ΟΠΕΕΠΕ) έχει συνολικά αναληφθεί από την κυβέρνηση. Από την ανάληψη αυτής της ευθύνης προφανώς δεν εξαιρούνται οι αρμόδιοι υπουργοί της περιόδου

Δεν μας ενδιαφέρει ποιο όνομα μπορεί να συμπεριλαμβάνεται, δεν μας ενδιαφέρει αν είναι πράσινος, μπλε, κόκκινος ή ροζ, δεν μας ενδιαφέρει ποια θέση έχει ή είχε, δεν μας ενδιαφέρει πότε μπορεί να παρανόμησε ή σε ποιο βαθμό παρανόμησε. Η θέση μας παραμένει σταθερή, γιατί είναι μια θέση και στάση αρχής για την παράταξή μας. Όλα στο φως λοιπόν.

-Από τις μαρτυρίες που ακούσαμε στην Εξεταστική Επιτροπή στη Βουλή, το κόμμα της ΝΔ, τι συμπέρασμα έχει βγάλει έως τώρα; Ποιες είναι οι ευθύνες των υπουργών της κυβέρνησης και των διοικητών του ΟΠΕΚΕΠΕ που επέλεξε σ’ αυτό το «σκάνδαλο», όπως έχει χαρακτηριστεί;

Ας ξεκινήσουμε αντίστροφα, από το θέμα των ευθυνών. Η πολιτική ευθύνη έχει συνολικά αναληφθεί από την κυβέρνηση, έχουμε αποδεχθεί ότι έχουμε καθυστερήσει και ότι δεν καταφέραμε από την αρχή να σπάσουμε ένα απόστημα διαφθοράς που υπήρχε. Από την ανάληψη αυτής της ευθύνης προφανώς δεν εξαιρούνται οι αρμόδιοι υπουργοί της περιόδου, κάτι που και οι ίδιοι έχουν αναφέρει. Θα σας πω όμως ότι αυτό ως γεγονός δεν είναι κάτι συνηθισμένο στην Ελληνική πολιτική ζωή. Αντίθετα, αν δούμε το παρελθόν θα δούμε να κυριαρχεί ότι πολλές προηγούμενες κυβερνήσεις μετήλθαν κάθε δυνατό τρόπο, στρεψοδίκησαν στον μέγιστο δυνατό βαθμό για να αποφύγουν να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη. Η κυβέρνηση Τσίπρα ήταν ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτής της νοοτροπίας. Πάμε όμως στο πιο ουσιαστικό κομμάτι, στο τι συνέβη και πως αυτό προκύπτει από την εξεταστική. Εδώ έχει γίνει φανερό ότι πρόκειται για μια υπόθεση που έχει διαχρονικό χαρακτήρα. Που εκκινεί από το 2011, όταν η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ αλλάζει τον τρόπο ελέγχου του αριθμού των ζώων, πάμε στο 2015 με την επονομαζόμενη τεχνική λύση που υπογράφει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και στις δικές μας μέρες όπου όλο αυτό το απόστημα συνέχισε να υπάρχει.

Ταυτόχρονα είναι και μια υπόθεση που αναδεικνύει τις διαχρονικές αδυναμίες της διοίκησης. Μπορεί ένας πολίτης εύλογα να αναρωτηθεί, αν υπήρχε Κτηματολόγιο, αν υπήρχαν ολοκληρωμένα σχέδια βόσκησης, αν τα συστήματα των υπηρεσιών ήταν απολύτως διασυνδεδεμένα, θα μπορούσε να συμβεί αυτό που όλοι βλέπουμε; Όχι είναι η απάντηση και θα μου επιτρέψετε εδώ να πω δυο πράγματα. Από τη μια πλευρά βλέπουμε αυτή την Ελλάδα, την Ελλάδα που θέλουμε να αφήσουμε πίσω, που μας έχει «πληγώσει» πολλές φορές.

Θα πρέπει όμως να είμαστε ειλικρινείς, όταν αναφερόμαστε στον Μαδούρο, αναφερόμαστε σε έναν δικτάτορα, που δεν αναγνωριζόταν ως νόμιμος πρόεδρος ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την ΕΕ

Από την άλλη πλευρά όμως υπάρχει η Ελλάδα του Gov.gr, υπάρχει η Ελλάδα της διανομής φαρμάκων, η Ελλάδα που έφτιαξε σε χρόνο ρεκόρ το αρτιότερο ηλεκτρονικό σύστημα ραντεβού για εμβολιασμό. Η Ελλάδα που τρέχει με μεγάλο αριθμό ανάπτυξης και έχει μειώσει σε αριθμό ρεκόρ την ανεργία. Είναι η Ελλάδα που παλεύουμε να κυριαρχήσει παντού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν κάνουμε λάθη ή ότι δεν υπάρχουν καθυστερήσεις.

Είναι όμως η Ελλάδα που στοχεύουμε και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είναι ακριβώς σε αυτή τη λογική:περισσότερος έλεγχος, πλήρης διαφάνεια και εν τέλει, περισσότερα χρήματα για τους έντιμους αγρότες.

-Κυρία Σδούκου θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν η Ελλάδα, θεωρεί ότι το διεθνές δίκαιο είναι σεβαστό ή αν οι θέσεις των κ.κ. Γεωργιάδη και Πλεύρη, είναι αυτές που ενστερνίζεται στο σύνολό της η ελληνική κυβέρνηση;

Πρώτα από όλα θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: δεν αμφισβητήθηκε ποτέ το Διεθνές Δίκαιο και η προσήλωση της χώρας σε αυτό. Επειδή αναφέρατε συγκεκριμένα πρόσωπα, να σας πω ότι και οι ίδιοι έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης, για παράδειγμα ο κ. Γεωργιάδης έχει αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «το Διεθνές Δίκαιο και ισχύει και το υποστηρίζουμε και αυτό πρέπει να κάνουμε και αυτό πιστεύουμε» και τα μεταφέρω αυτολεξεί για να διαλυθεί οποιαδήποτε άλλη εντύπωση έχει δημιουργηθεί.

Ας πάμε όμως πέρα από τα πρόσωπα, στη στάση της χώρας και ιδίως στην υπόθεση Μαδούρο από όπου πηγάζει η ερώτησή σας. Η Ελλάδα, όντας εκλεγμένο μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αυτή την περίοδο, τοποθετήθηκε στην έκτακτη συνεδρίαση που συγκλήθηκε και τοποθετήθηκε απολύτως καθαρά, αναφέροντας ότι ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών και το Διεθνές Δίκαιο, συμπεριλαμβανομένου του Δικαίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρέπει να γίνονται πάντοτε σεβαστά. 

Θεωρώ ότι ένα κόμμα από την κ. Καρυστιανού θα επηρέαζε κόμματα που είχαν «επενδύσει» πολιτικά πάνω στην τραγωδία των Τεμπών και όλο αυτό το διάστημα «τόκιζαν» στον πόνο, στην πληγή που έχει αφήσει στην κοινωνία, σε όλους μας

Θα πρέπει όμως να είμαστε ειλικρινείς, όταν αναφερόμαστε στον Μαδούρο, αναφερόμαστε σε έναν δικτάτορα, που δεν αναγνωριζόταν ως νόμιμος πρόεδρος ούτε από την Ελλάδα, ούτε από την ΕΕ. Οπότε ναι, είναι αυτονόητη η υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου και η προσήλωση σε αυτό. Είναι όμως παράξενη η υπεράσπιση ενός δικτάτορα με σωρεία παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο ιστορικό του από κάποιους και νομίζω ότι θα πρέπει να την εξηγήσουν, εκτός και αν εξηγείται από τις στενές σχέσεις που είχαν στο παρελθόν, αυτό όμως είναι κάτι που θα πρέπει να μας το πουν οι ίδιοι.  

-Το “κόμμα Καρυστιανού” σε ποιο βαθμό θα επηρεάσει το σύστημα των κομμάτων και γενικότερα τις πολιτικές εξελίξεις;

Πρώτα από όλα θέλω να διαχωρίσω τη μητέρα που βίωσε μια τραγωδία από τα υπόλοιπα. Από εκεί και πέρα, η κυρία Καρυστιανού όπως κάθε πολίτης μπορεί να ιδρύσει ή να συμμετάσχει σε κάποιο κόμμα και προφανώς κρίνεται για το τι λέει και κάνει με πολιτικά κριτήρια. Θα πρέπει για παράδειγμα η ίδια να εξηγήσει στους πολίτες πως η απόλυτα αρνητική απάντηση στο ενδεχόμενο ενασχόλησης με την πολιτική, μεταβλήθηκε σε δημιουργία κόμματος.

Θα πρέπει να απαντήσει στην πληθώρα δημοσιευμάτων ότι στο μελλοντικό κόμμα της θα ενταχθεί ο πρώην υποψήφιος αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φαραντούρης κρατώντας μάλιστα την έδρα του στο Ευρωκοινοβούλιο και να μας πει αν κάτι τέτοιο φέρνει νέα πολιτικά ήθη ή αναπαράγει τα παλαιότερα και -επιτρέψτε μου να πω- τα χειρότερα.

Το πιθανό κόμμα του κ. Τσίπρα είναι κάτι που δεν επηρεάζει την Νέα Δημοκρατία εκλογικά. Σε ότι αφορά τον κ. Σαμαρά, η μόνη απάντηση που μπορεί κάποιος να δώσει είναι ότι δεν έχει διαφανεί κάποια τέτοια κίνηση

Για να μην θεωρήσετε όμως ότι υπεκφεύγω, θα σας πω το εξής με απόλυτη ευθύτητα, θεωρώ ότι ένα κόμμα από την κ. Καρυστιανού θα επηρέαζε το πολιτικό σύστημα. Θα επηρέαζε όμως κόμματα που είχαν «επενδύσει» πολιτικά πάνω στην τραγωδία των Τεμπών και όλο αυτό το διάστημα «τόκιζαν» στον πόνο, στην πληγή που έχει αφήσει στην κοινωνία, σε όλους μας. Ξέρετε και ξέρουν και οι αναγνώστες ποια είναι αυτά τα κόμματα. Είναι σαφές λοιπόν ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα επηρεαστεί από ένα τέτοιο κόμμα, έχουμε άλλη πολιτική προσέγγιση, έχουμε στέρεη ιδεολογική βάση. Κυρίως είμαστε ένα κόμμα αρχών που δεν πηγαίνει με το κύμα, δεν παρασύρεται από το «κλίμα» όπως αποδείχτηκε την περίοδο της ακραίας συνωμοσιολογίας με τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια. Και ξέρετε πως ακόμα και αν πρόσκαιρα μας κατηγόρησαν, στο τέλος δικαιωθήκαμε από την συνεπή στάση μας να πούμε την αλήθεια.

-Και αν δούμε νέα κόμματα από τους κυρίους Τσίπρα και Σαμαρά; Αυτά πώς θα επηρεάσουν το πολιτικό σύστημα;

Να πούμε ότι είναι δύο διαφορετικές περιπτώσεις, υπό την έννοια ότι ο κ. Τσίπρας έχει κάνει πιο σαφή την πρόθεσή του να ιδρύσει κόμμα, ενώ ο κ. Σαμαράς, παρότι έχει εκφράσει διαφωνίες σε πολιτικές, δεν έχει κάνει κάτι αντίστοιχο. Συνεπώς δεν μιλάμε για ίδιες περιπτώσεις. 

Στο δια ταύτα να σας πω ότι το πιθανό κόμμα του κ. Τσίπρα είναι κάτι που δεν επηρεάζει την Νέα Δημοκρατία εκλογικά. Δεν μπορώ να φανταστώ έναν πολίτη που ασπάσθηκε το όραμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για την χώρα, είτε το 2019, είτε το 2023 να συγκινείται από την ρητορική του κ. Τσίπρα. Ξέρετε, το ξαναζεσταμένο φαγητό, σε όσο όμορφο πιάτο και αν το βάλεις, όσο όμορφη και αν είναι η γωνία από όπου θα το φωτογραφίσεις, παραμένει χθεσινό ξαναζεσταμένο φαγητό. Και για να είμαστε ειλικρινείς, ο κ. Τσίπρας δεν το ζέστανε καν καλά, δεν άλλαξε ούτε ύφος, ούτε λέξεις και αναφέρομαι σε αυτά γιατί ιδέες και νοοτροπία δεν μπορούσε να αλλάξει ούτως ή άλλως. Δεν φέρνει το καινούργιο, αλλά θα συνδιαλεχθεί με τα σπασμένα κομμάτια του παλιούΣΥΡΙΖΑ που καταδικάστηκε εκλογικά. Ως τώρα εξάλλου, το μόνο καινούργιο που έκανε ήταν να βάλει τους συνοδοιπόρους του στον εξώστη.

Σε ότι αφορά τον κ. Σαμαρά, η μόνη απάντηση που μπορεί κάποιος να δώσει είναι ότι δεν έχει διαφανεί κάποια τέτοια κίνηση. Αρα δεν μπορώ να απαντήσω σε υποθετικά σενάρια. Καταλαβαίνω  το ενδιαφέρον των πολιτικών σεναρίων, όμως η δρώσα πολιτική και η σεναριολογία δεν πάνε μαζί. Και εγώ προτιμώ το πρώτο.

Όπως τόνισε ο πρώην πρωθυπουργός «το κύμα της πολεμικής, της εμπάθειας και της  συκοφάντησης  για το βιβλίο που συζητάμε σήμερα, δεν σηκώθηκε μόνο γιατί αυτό καταρρίπτει τους μύθους τους για το παρελθόν. Αλλά και γιατί, κυρίως θα έλεγα, τους ανησυχεί και τους φοβίζει το ταξίδι του αύριο. Αυτό που τους βολεύει είναι η στασιμότητα, η απάθεια, ο βάλτος. Και αυτή τη στασιμότητα απειλεί η Ιθάκη».

Ο κ. Τσίπρας ήταν ιδιαιτέρως αιχμηρός. «Η κυβέρνηση καταρρέει κάτω από το βάρος της αναποτελεσματικότητάς της και της διαφθοράς. Στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας έχει πια τελειώσει. Και το γνωρίζουν και οι ίδιοι ότι έχουν τελειώσει», σχολίασε εμφατικά ο πρώην πρωθυπουργός στον απόηχο της ομιλίας Μητσοτάκη στη Βουλή για τον προϋπολογισμό 2026. 

«Ο λαός, οι πολίτες, η κοινωνία, που διεκδικεί μια πολιτική αλλαγής και προόδου, είναι σήμερα ο κοιμισμένος γίγαντας που μπορεί όλα να τα αλλάξει. Η πολιτική αλλαγή είναι κοινωνική και εθνική ανάγκη», πρόσθεσε. 

«Οφείλουμε συνεπώς να επιταχύνουμε. Αυτό που τους βολεύει είναι η στασιμότητα», σημείωσε με νόημα ο Αλέξης Τσίπρας προχωρώντας ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα. 

«Ανακοίνωσέ το», φώναξε ξαφνικά ένας πολίτης από το κοινό. «Στις επόμενες εκδηλώσεις πρέπει τους ανυπόμονους να τους κρατάμε στο φουαγιέ», απάντησε ο Αλέξης Τσίπρας και το κοινό γέλασε. 

Η Ιθάκη δεν είναι ένα βιβλίο που αφηγείται μόνο τις περιπέτειες του χτες που μας κόστισαν, αλλά οδήγησαν την πατρίδα έξω από τα δεσμά που άλλοι της είχαν επιβάλει. Είναι ένα βιβλίο που θέλει να σκιαγραφήσει, έστω και σε αδρές γραμμές τη ρότα του αύριο. Και για αυτό πυροβολείται. Το κύμα της πολεμικής για το βιβλίο δεν σηκώθηκε μόνο γιατί αυτό καταρρίπτει τους μύθους τους για το παρελθόν. Αλλά και γιατί, τους ανησυχεί και τους φοβίζει το ταξίδι του αύριο», ανέφερε ο πρώην πρωθυπουργός μιλώντας για το best seller βιβλίο του. 

«Το κύμα της πολεμικής, της εμπάθειας και της συκοφάντησης για το βιβλίο που συζητάμε σήμερα, δεν σηκώθηκε μόνο γιατί αυτό καταρρίπτει τους μύθους τους για το παρελθόν. Αλλά και γιατί, κυρίως θα έλεγα, τους ανησυχεί και τους φοβίζει το ταξίδι του αύριο. Αυτό που τους βολεύει είναι η στασιμότητα, η απάθεια, ο βάλτος. Και αυτή τη στασιμότητα απειλεί η Ιθάκη», εξήγησε. 

«Οι ερασιτέχνες της πολιτικής, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τα καταφέρανε εκεί που απέτυχαν με τραγικά αποτελέσματα για την κοινωνία και την πατρίδα οι επαγγελματίες της εξουσίας. Οι γόνοι και τα τζάκια βύθισαν τη χώρα στην κρίση και τη χρεοκοπία, ενώ εμείς την οδηγήσαμε στην ασφάλεια και τη δημοκρατική κανονικότητα», σχολίασε μιλώντας για το παρελθόν της χρεοκοπίας. 

«Έχει σχέση με το σήμερα και το αύριο, ότι οι ερασιτέχνες της πολιτικής, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τα καταφέρανε εκεί που απέτυχαν με τραγικά αποτελέσματα για την κοινωνία και την πατρίδα οι επαγγελματίες της εξουσίας. Ότι οι γόνοι και τα τζάκια βύθισαν τη χώρα στην κρίση και τη χρεοκοπία, ενώ εμείς την οδηγήσαμε στην ασφάλεια και τη δημοκρατική κανονικότητα. Ότι εμείς που δεν τελειώσαμε τα πανάκριβα σχολεία και πανεπιστήμια, όχι μόνο τα καταφέραμε αλλά σεβαστήκαμε και το τελευταίο ευρώ από τις θυσίες του λαού μας. Αναδείξαμε την εντιμότητα σε κανόνα διακυβέρνησης. Αντισταθήκαμε στην κρυφή, ή και φανερή, έλξη των δημόσιων ταμείων. Ενώ οι χορτασμένοι των κολεγίων, αποδείχθηκαν αχόρταγοι» πρόσθεσε σκωπτικά. 

• Επιτέθηκε στην κυβέρνηση σχολιάζοντας πως «έχουν μετατρέψει τη χώρα σε έναν απέραντο βάλτο διαφθοράς.

Τον βάλτο των υποκλοπών. Τον βάλτο των Τεμπών και της συγκάλυψης. Τον βάλτο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Τον βάλτο των καρτέλ στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα Σούπερ Μάρκετ και στις τράπεζες που θησαυρίζουν από την ασφυξία εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών. Τον βάλτο μιας κοινωνίας των τεσσάρων πέμπτων, στην οποία το ένα πέμπτο θα ζει με άνεση, αποταμιεύοντας, και τα τέσσερα πέμπτα θα επιβιώνουν με όρους καθημερινής αγωνίας». 

«Είναι τόσο βαθιά διεφθαρμένοι που αξιοποίησαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, όχι για να στηρίξουν την παραγωγή, αλλά για να στηρίξουν τα δικά τους πελατειακά δίκτυα. Είδαμε το αποκρουστικό πρόσωπο των φραπέδων και των χασάπηδων. Δεν είδαμε όμως ακόμη τα πρόσωπα των συνένοχών τους στα κυβερνητικά έδρανα. Η χώρα χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας, μια νέα ηθική διακυβέρνησης αλλά και μια νέα συλλογική κουλτούρα. Έναν νέο πατριωτισμό που σαν συλλογικό κύμα θα παρασύρει τη διαφθορά αλλά και την κοινωνική αδικία. Γιατί δεν είναι μόνο οι φραπέδες με τα ανοιχτά πουκάμισα. Πολλές φορές είναι και οι Εσπρέσσο με τα λευκά κολάρα και τις γραβάτες – και ίσως πολύ περισσότερο αυτοί- που λυμαίνονται τις συλλογικές δυνατότητες του τόπου μας, για να βγάζουν υπερκέρδη», σημείωσε. 

• Στο ξεκίνημα της εκδήλωσης παρενέβη ο Απόστολος Νεμουτιάνος, εκπρόσωπος των κτηνοτρόφων Ερυμάνθου, μιλώντας για τα προβλήματα του αγροτικού κόσμους και μεταφέροντας το κλίμα από τις μαζικές κινητοποιήσεις των παραγωγών. 

«Ακούσαμε όλοι τον Αποστόλη, ένα νέο αγρότη, που αγωνίζεται με χιλιάδες συναδέλφους του στα μπλόκα της οργής, σε όλη τη χώρα. Όρους σύνδεσης πήραν μόνο οι μεγάλοι παραγωγοί ενέργειας. Για να γίνουν ακόμη μεγαλύτεροι. Και οι αγρότες απέξω. Γιατί η κυβερνητική επιλογή ήταν να τους αφήσουν μόνους. Σχεδιασμός της σημερινής κυβέρνησης ήταν να επενδύσει σε ένα παραγωγικό μοντέλο θνησιγενές, σε αυτό ακριβώς που μας οδήγησε στην κρίση. Στο real estate και στον τουρισμό. Ο πρωτογενής και ο δευτερογενής τομέας στον αυτόματο πιλότο. Για αυτό και τα λεφτά του ταμείου ανάκαμψης πήγανε σε τριάντα επιχειρήσεις. Στον αγροτικό τομέα μόνο το 4%», υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας στην ομιλία του. 

«Οι αγρότες δίκαια εξεγείρονται. Αφού έχουν ρημάξει με την έμμεση φορολογία και τον υψηλό ΦΠΑ σκόπιμα τη πλειοψηφία των φορολογούμενων προκειμένου να έχουν πλεόνασμα προεκλογικά και να κάνουν παροχές με μικροπολιτική σκοπιμότητα. Ε ας τα δώσουν τώρα στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους. Ας τους δώσουν τώρα στο 100% όσα δηλώσανε, από εθνικούς πόρους, έστω με τη μορφή επιστρεπτέας προκαταβολής και ας γίνει ο τελικός συμψηφισμός όταν ολοκληρωθούν οι έλεγχοι των δικαιούχων. Ας προχωρήσουν επίσης στην πλήρη καταβολή των αποζημιώσεων στους πληγέντες και στην αναστολή των φορολογικών και ασφαλιστικών τους υποχρεώσεων μέχρι να ορθοποδήσουν»

• Αιχμηρός ήταν ο πρώην πρωθυπουργός για την οικονομική πολιτική του παρελθόντος και όσους χρεοκόπησαν τη χώρα. Επιχείρησε επίσης να αναδείξει όσα κατάφερε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και ανέφερε επιγραμματικά τα σημαντικότερα επιτεύγματα. 

«Κάποιοι ξεχνάνε ότι η χώρα δε χρεοκόπησε το 2015. Η χώρα χρεοκόπησε από το 2008. Και αποτελειώθηκε από το 2012 ως το 2015. Δεν ζητούν μόνο το λόγο με τα τερατώδη ψέματα ότι εμείς ρίξαμε την Ελλάδα στα βράχια. Εμείς, όχι η κλεπτοκρατία και τα Greek statistics Ζητούν το λόγο και επί της οικονομίας.  Η αλήθεια όμως είναι πεισματάρα. Αφού επιμένουν όμως στη σύγκριση, ας ρωτήσουν έναν μισθωτό πότε έπιανε περισσότερο ο μισθός του; Το 2019 ή σήμερα ; Ας ρωτήσουν πόσο ερχόντουσαν οι λογαριασμοί του ρεύματος τότε και σήμερα. Ποια κυβέρνηση υπήρξε πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ακρίβειας; Ποια κυβέρνηση αντιμετώπισε πιο αποτελεσματικά τις κοινωνικές ανισότητες; Ποια κυβέρνηση υπήρξε πιο αποτελεσματική στα θέματα της υγείας; Ποια κυβέρνηση υπήρξε πιο αποτελεσματική στην Παιδεία; Ποια κυβέρνηση επέδειξε μεγαλύτερο σεβασμό στους θεσμούς και ιδιαίτερα τη δικαιοσύνη; Τέλος, αλλά όχι έσχατο, αν τολμάνε ας ρωτήσουνε και ποια κυβέρνηση υπήρξε η πιο έντιμη;» ρώτησε ο πρώην πρωθυπουργός. 

Τέλος, ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε ξανά για την αντιπολίτευση και τις διεργασίες που απαιτούνται. «Με κατηγορούνε πολλοί ότι είμαι σκληρός όχι μόνο με την κυβέρνηση αλλά και με την αντιπολίτευση. Δεν είμαι εγώ σκληρός, σκληρή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε.  Η κραυγή «να γίνει κάτι» αντηχεί απελπισμένα. Αναζητούν όλοι ελπίδα. Και για να αναζητείται η ελπίδα, προφανώς δεν υπάρχει στους σημερινούς πολιτικούς σχηματισμούς».

«Ανάδειξη μέσα από κοινωνικές διεργασίες, μιας πολιτικής δύναμης που θα έχει τη βούληση, το θάρρος, αλλά και την αποδεδειγμένη στην πράξη πολιτική εμπειρία και αποφασιστικότητα, να συγκρουστεί όχι μόνο με τις παθογένειες, αλλά και με ό, τι τις γεννάει και τις αναπαράγει: Την ασυδοσία του μεγάλου πλούτου και τον εναγκαλισμό του με την πολιτική εξουσία. Τη δύναμη και το θάρρος να επιβάλλει ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Έτσι ώστε εκείνοι που έχουν τα περισσότερα να καταβάλλουν τα περισσότερα. Και να θεσπιστεί μια πατριωτική εισφορά, ένας ειδικός φόρος, που θα επενδύεται στη νέα γενιά», σημείωσε χαρακτηριστικά. 

«Χρειάζεται μια δημιουργική διεργασία επανίδρυσης της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης. Που θα ξεπεράσει την αδρανή γραφειοκρατία των σημερινών πολιτικών σχηματισμών. Από τα κάτω και με τους πολίτες ενεργούς. Με πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης των πολιτών που μπορούν να γίνουν δυνάμεις αφύπνισης, αντίστασης και κινητοποίησης στις τοπικές κοινωνίες και στους κλάδους της παραγωγής που σηκώνουν τα βάρη της σημερινής πολιτικής. Για μια νέα δυναμική, οργανωμένη από τα κάτω, που θα αποκρυσταλλωθεί σε πολιτικό κίνημα, ικανό και αποφασισμένο να ανατρέψει τους συσχετισμούς και να φέρει τη πολιτική αλλαγή. Έτσι που στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, η σημερινή κυβέρνηση να βρει απέναντί της ισχυρό αντίπαλο, ικανό να την κερδίσει. Η πολιτική αλλαγή είναι κοινωνική και εθνική ανάγκη», υπογράμμισε. 

«Οφείλουμε συνεπώς να επιταχύνουμε. Να απευθυνθούμε με το θάρρος του δίκιου στους πολίτες όλων των παρατάξεων, όπως και σε εκείνους που έχουν αποσυρθεί απογοητευμένοι. Οι πρωτοβουλίες για μια προοδευτική παράταξη νίκης είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίες. Χωρίς αποκλεισμούς, προαπαιτούμενα, πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, να δώσουμε περιεχόμενο στη διάθεση του προοδευτικού πολίτη να μη μείνει αδρανής. Με μια γόνιμη και δημιουργική ρήξη με το παρελθόν», κατέληξε ο πρώην πρωθυπουργός. 

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΤΣΙΠΡΑ

Φίλες και φίλοι,

Σας ευχαριστώ που είστε απόψε εδώ.

Είμαι πολύ χαρούμενος που είμαι ξανά μαζί σας στην Πάτρα, την Αχαΐα, τον δημοκρατικό αυτό τόπο με τον οποίο με συνδέουν δεσμοί αγάπης και εμπιστοσύνης.

Ευχαριστώ επίσης όσες και όσους μας παρακολουθούν από το διαδίκτυο.

Τις δεκάδες χιλιάδες γυναίκες και άνδρες που αγόρασαν την Ιθάκη.

Και διάβασαν ή διαβάζουν την Ιθάκη.

Γιατί η συντριπτική πλειοψηφία όσων έσπευσαν να την αποδομήσουν, είναι φανερό ότι δεν έχουν καν ξεφυλλίσει το βιβλίο.

Ευχαριστώ λοιπόν όσους τη διαβάζουν, γιατί στην ψηφιακή εποχή της εικόνας, των γρήγορων μηνυμάτων και των συνθημάτων, το διάβασμα ενός βιβλίου δεν αποτελεί μόνο πράξη πολιτισμού, αλλά και αντίστασης.

Πόσο δε μάλλον η υπεράσπιση της αλήθειας όταν αυτή δε βολεύει τους ισχυρούς του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου.

Και βέβαια χρωστώ ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Βασίλη Αϊβαλή, τη Θεώνη Κουφονικολάκου, τον Γιώργο Παππά, τον Γιώργο Σιακαντάρη και τον Αιμίλιο Χειλάκη.

Και στην δημοσιογράφο Λίνα Μπάστα και τον τηλεοπτικό σταθμό ΙΟΝΙΑΝ που καλύπτει ζωντανά τη σημερινή μας εκδήλωση.

Η Ιθάκη, όπως έχουν καταλάβει όλοι, φίλοι και αντίπαλοι, δεν είναι ένα βιβλίο που αφηγείται μόνο τις περιπέτειες του χτες.

Δικές μας και της πατρίδας.

Περιπέτειες που μας κόστισαν, αλλά οδήγησαν την πατρίδα έξω από τα δεσμά που άλλοι της είχαν επιβάλει.

Είναι ένα βιβλίο που θέλει να σκιαγραφήσει, έστω και σε αδρές γραμμές τη ρότα του αύριο.

Και για αυτό πυροβολείται.

Και ομολογώ ότι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που αφιέρωσα χρόνο, κόπο, αγωνία, για τη συγγραφή του.

Η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας ως προϋπόθεση όχι μόνο για να κατανοήσουμε το χθες, αλλά να εξηγήσουμε το σήμερα και να σχεδιάσουμε το αύριο.

Η Ιθάκη είναι το ωραίο ταξίδι, γράφει ο Καβάφης.

Η υπεράσπιση της δημοκρατίας απέναντι σε μια παγερή γραφειοκρατία.

Η σύγκρουση του λαού μας με τα ιερατεία του κοινωνικού κυνισμού.

Της κυβέρνησή μας με τις ευρωπαϊκές ελίτ αλλά και τους συνοδοιπόρους τους μέσα στη χώρα.

Αλλά είναι και τα μαθήματα που αποκομίσαμε από το ταξίδι.

Τα μαθήματα για το αύριο, που βγαίνουν από την πράξη του χτες: Τις νίκες και τις ήττες μας, τις αυταπάτες και τα λάθη μας, τις αγωνίες και τους αγώνες μας. Στη βασανιστική προσπάθεια να απαλλάξουμε την Ελλάδα από την επιτροπεία, την κατάσταση πολιορκίας, τα μνημόνια.

Γιατί το κύμα της πολεμικής, της εμπάθειας και της συκοφάντησης για το βιβλίο που συζητάμε σήμερα, δεν σηκώθηκε μόνο γιατί αυτό καταρρίπτει τους μύθους τους για το παρελθόν. Αλλά και γιατί, κυρίως θα έλεγα, τους ανησυχεί και τους φοβίζει το ταξίδι του αύριο.

Αυτό που τους βολεύει είναι η στασιμότητα, η απάθεια, ο βάλτος.

Και αυτή τη στασιμότητα απειλεί η Ιθάκη.

Όχι ως ένα ταξίδι που έγινε στο παρελθόν αλλά ως ένα ταξίδι που ετοιμάζεται για το μέλλον.

Για να παραφράσω μια γνωστή φράση: Το φάντασμα της Ιθάκης πλανιέται πάνω από το καθεστώς τους.

Θα ρωτήσει όμως κανείς, και τι σχέση μπορεί να έχει με το σήμερα και το αύριο, η αποτύπωση της ιστορικής αλήθειας για το χθες.

Αυτά έγιναν, τελειώσανε.

Κι όμως έχει σχέση.

Έχει σχέση με το σήμερα και το αύριο, ότι οι ερασιτέχνες της πολιτικής, άνθρωποι της διπλανής πόρτας, τα καταφέρανε εκεί που απέτυχαν με τραγικά αποτελέσματα για την κοινωνία και την πατρίδα οι επαγγελματίες της εξουσίας.

Έχει σχέση με το σήμερα και το αύριο ότι οι γόνοι και τα τζάκια βύθισαν τη χώρα στην κρίση και τη χρεοκοπία, ενώ εμείς την οδηγήσαμε στην ασφάλεια και τη δημοκρατική κανονικότητα.

Έχει σχέση με το σήμερα και το αύριο, ότι ενώ η κοινωνία αιμορραγούσε κι εμείς δίναμε τη δύσκολη μάχη, αυτοί κραύγαζαν Βάστα Σόιμπλε, ξέροντας ότι η στάση τους είχε τεράστιο κόστος για την πατρίδα.

Και έχει πολύ μεγάλη σχέση με το τραγικό σήμερα, ότι εμείς που δεν τελειώσαμε τα πανάκριβα σχολεία και πανεπιστήμια, όχι μόνο τα καταφέραμε αλλά σεβαστήκαμε και το τελευταίο ευρώ από τις θυσίες του λαού μας.

Αναδείξαμε την εντιμότητα σε κανόνα διακυβέρνησης.

Αντισταθήκαμε στην κρυφή, ή και φανερή, έλξη των δημόσιων ταμείων.

Ενώ οι χορτασμένοι των κολεγίων, αποδείχθηκαν αχόρταγοι.

Έχουν μετατρέψει τη χώρα σε έναν απέραντο βάλτο διαφθοράς.

Τον βάλτο των υποκλοπών.

Τον βάλτο των Τεμπών και της συγκάλυψης.

Τον βάλτο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Τον βάλτο των καρτέλ στο ρεύμα, στα καύσιμα, στα Σούπερ Μάρκετ και στις τράπεζες που θησαυρίζουν από την ασφυξία εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών.

Τον βάλτο μιας κοινωνίας των τεσσάρων πέμπτων, στην οποία το ένα πέμπτο θα ζει με άνεση, αποταμιεύοντας, και τα τέσσερα πέμπτα θα επιβιώνουν με όρους καθημερινής αγωνίας.

Και τα κρίσιμα ερωτήματα που απασχολούν σήμερα τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, είναι :

Μας αξίζει αυτός ο βάλτος ;

Για πόσο ακόμη ;

Υπάρχει ελπίδα να ξεκολλήσουμε ;

Υπάρχει αύριο ;

Και όποιος επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα θα δέχεται πυρά.

Αξίζει όμως τον κόπο.

Εγώ σε αυτά τα ερωτήματα επιθυμώ και επιχειρώ να απαντήσω με την Ιθάκη.

Αναλύω το ταξίδι του χθες για να προετοιμάσουμε μαζί, το ταξίδι του αύριο, προς μια Ελλάδα που δε θα βρίσκεται σε θέσεις εξευτελιστικές στην Ευρώπη ως προς το κράτος δικαίου, την ενημέρωση, τη Δικαιοσύνη.

Για μια Ελλάδα που δε θα μας πληγώνει και δε θα μας προσβάλει.

Για μια Ελλάδα που θα μας αξίζει.

Αυτό είναι το μήνυμα της Ιθάκης.

Ακούσαμε όλοι τον Αποστόλη, ένα νέο αγρότη, που αγωνίζεται με χιλιάδες συναδέλφους του στα μπλόκα της οργής, σε όλη τη χώρα.

Τι θέλουν;

Τι διεκδικούν;

Ένα καλύτερο αύριο, αυτή είναι η απάντηση.

Μια διέξοδο από τα αδιέξοδα της καταστροφής και της απόγνωσης.

Γιατί το εισόδημά τους μειώνεται ενώ το κόστος ζωής εκτοξεύεται.

Γιατί το κόστος παραγωγής αυξάνεται κατά 10% ανά έτος, τα τελευταία 4 χρόνια.

Γιατί οι τιμές στο ράφι για τους καταναλωτές είναι 4 έως 5 φορές επάνω από ότι οι τιμές που πουλάνε οι αγρότες τα προϊόντα τους στο χωράφι, στους μεσάζοντες.

Γιατί το ενεργειακό κόστος έχει πάει στο θεό και ο σχεδιασμός που είχαμε για τις ενεργειακές κοινότητες, ώστε να αποκτήσουν όρους σύνδεσης με το δίκτυο οι μικροί και μεσαίοι αγρότες, να γίνουν αυτοπαραγωγοί και αυτοκαταναλωτές, πήγαν περίπατο.

Όρους σύνδεσης πήραν μόνο οι μεγάλοι παραγωγοί ενέργειας. Για να γίνουν ακόμη μεγαλύτεροι. Και οι αγρότες απέξω.

Γιατί η κυβερνητική επιλογή ήταν να τους αφήσουν μόνους. Αβοήθητους, χωρίς καμία στήριξη, τεχνική υποστήριξη, συμβουλή για τις καλλιέργειες. Τίποτα απολύτως.

Γιατί ο σχεδιασμός της σημερινής κυβέρνησης ήταν να επενδύσει σε ένα παραγωγικό μοντέλο θνησιγενές, σε αυτό ακριβώς που μας οδήγησε στην κρίση. Στο real estate και στον τουρισμό.

Ο πρωτογενής και ο δευτερογενής τομέας στον αυτόματο πιλότο. Για αυτό και τα λεφτά του ταμείου ανάκαμψης πήγανε σε τριάντα επιχειρήσεις. Στον αγροτικό τομέα μόνο το 4%

Γιατί, επίσης, δε νοιάζονται αλλά ούτε και καταλαβαίνουν τι σημαίνει πρωτογενής παραγωγή.

Αλλιώς κάτι θα κάνανε δύο χρόνια τώρα που οι επιστήμονες χτυπάνε το κώδωνα του κινδύνου με την επιδημία των προβάτων. Και αυτοί δεν πήραν κανένα μέτρο. Παρά μόνο βλέπουν τώρα τη ζωική καταστροφή που υπολογίζεται να ανέλθει κοντά στο ένα δις και την αντιμετωπίζουν με αστείες αποζημιώσεις.

Το κυριότερο όμως, γιατί είναι τόσο βαθιά διεφθαρμένοι που αξιοποίησαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, όχι για να στηρίξουν την παραγωγή, σε μια περίοδο μάλιστα που οι επιδοτήσεις έφτασαν να αποτελούν ως το 60% του αγροτικού εισοδήματος, αλλά για να στηρίξουν τα δικά τους πελατειακά δίκτυα.

Τους φραπέδες και τους χασάπηδες. Τα γαλάζια παιδιά που κυκλοφορούσανε με Φεράρι από το κλεμμένο κρατικό χρήμα και δήθεν κερδίζανε το Τζόκερ για να το δικαιολογήσουν.

Πολύ φοβάμαι ωστόσο, ότι όσα έχουμε δει από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Διότι είδαμε το αποκρουστικό πρόσωπο των φραπέδων και των χασάπηδων.

Δεν είδαμε όμως ακόμη τα πρόσωπα των συνένοχών τους στα κυβερνητικά έδρανα και τα ποσά που τους επέστρεφαν προκειμένου να τους μοιράζουν το κρατικό χρήμα.

Και αν υπάρχει μια ελπίδα να τα δούμε, είναι γιατί την υπόθεση την έχει αναλάβει η ευρωπαϊκή εισαγγελία.

Σε κάθε περίπτωση όμως, όλα αυτά συνηγορούν ότι οι αγρότες δίκαια εξεγείρονται.

Και η κυβέρνηση οφείλει να δώσει λύση τώρα, γιατί η παραγωγή δε μπορεί να περιμένει. Αν περάσει χρόνος θα χαθεί η χρονιά.

Και προφανώς έτσι όπως τα κάνανε δε μπορεί η λύση να δοθεί όταν θα ξεμπλέξουνε το διάτρητο σύστημα των επιδοτήσεων που είναι στον αέρα.

Αλλά λύσεις υπάρχουν.

Και γεμάτα ταμεία υπάρχουν.

Αφού έχουν ρημάξει με την έμμεση φορολογία και τον υψηλό ΦΠΑ σκόπιμα τη πλειοψηφία των φορολογούμενων.

Προκειμένου να έχουν πλεόνασμα προεκλογικά και να κάνουν παροχές με μικροπολιτική σκοπιμότητα.

Ε ας τα δώσουν τώρα στους αγρότες και στους κτηνοτρόφους.

Ας τους δώσουν τώρα στο 100% όσα δηλώσανε, από εθνικούς πόρους, έστω με τη μορφή επιστρεπτέας προκαταβολής και ας γίνει ο τελικός συμψηφισμός όταν ολοκληρωθούν οι έλεγχοι των δικαιούχων.

Και ας προχωρήσουν επίσης στην πλήρη καταβολή των αποζημιώσεων στους πληγέντες και στην αναστολή των φορολογικών και ασφαλιστικών τους υποχρεώσεων μέχρι να ορθοποδήσουν.

Λύσεις υπάρχουν, όπως και λεφτά στο δημόσιο ταμείο.

Το θέμα είναι ότι οι αγρότες από αυτή τη μάχη πρέπει να βγούν κερδισμένοι.

Και η κοινωνία, οι πολίτες, οι εργαζόμενοι, όλοι, οφείλουμε να σταθούμε στο πλευρό τους.

Γιατί χωρίς προστασία και ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής, δεν απειλείται μόνο μια κοινωνική τάξη.

Απειλείται η ίδια η δημογραφική, επισιτιστική και οικονομική ασφάλεια της πατρίδας μας.

Φίλες και φίλοι

Το συμπέρασμα από τα μέχρι σήμερα πεπραγμένα της κυβέρνησης είναι απλό. Σχεδόν αυτονόητο:

Δεν έχουμε μια κυβέρνηση που κάνει λάθη.

Έχουμε τη λάθος κυβέρνηση.

Που επιβάλλει σε όλες τις πλευρές της οικονομίας και της κοινωνίας τα καταστροφικά δόγματα ενός άγριου νεοφιλελευθερισμού, βαλκανικού τύπου.

Πρωτοφανής διαφθορά,

Δημοκρατία της διαπλοκής και ανικανότητα.

Αδιαφορία για τη ζωή των πολλών και νεποτισμός.

Ακρίβεια που μαστίζει την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Προκλητικός πλούτος που συσσωρεύεται σε ελάχιστους.

Στεγαστική κρίση και αιμορραγία της μετανάστευσης.

Με το δημογραφικό να εξελίσσεται ραγδαία σε υπαρξιακή εθνική κρίση.

Όλα φέρουν το αποτύπωμα της πολιτικής τους.

Καθρέφτης και αποτύπωμα αυτής της πολιτικής είναι και ο Προϋπολογισμός που ψηφίζεται σήμερα.

Σύμφωνα λοιπόν με τα επίσημα στοιχεία για την οικονομία :

Η αγοραστική μας δύναμη είναι η χειρότερη στην Ευρώπη, και ξεπερνάμε μόνο τη Βουλγαρία.

Έχουμε τον δεύτερο χειρότερο μέσο μισθό στην ΕΕ.

Είμαστε πρώτοι στο ποσοστό των πολιτών που αδυνατεί να καλύψει ανάγκες υγείας λόγω κόστους. 9.1% στην Ελλάδα, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι μόλις 1%.

Ενώ οι ρυθμοί ανάπτυξης, έχουν υποχωρήσει αισθητά και θα υποχωρούν όσο τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης θα τελειώνουν.

Δεν θα έμπαινα καν στον κόπο, αλλά εφόσον η σπουδή της κυβέρνησης είναι να συγκρίνει διαρκώς τα αποτελέσματα της πολιτικής της με τα αποτελέσματα της δικής μας πολιτικής το 2015-19, θα ανταποκριθώ στην πρόκληση.

Για να σταματήσει η διαστρέβλωση της αλήθειας και η προπαγάνδα.

Μας παρέδωσαν το 2015 μια χώρα χρεοκοπημένη. Σε ασφυξία οικονομική και τραγωδία κοινωνική.

Παραδώσαμε το 2019 μια χώρα με σχεδόν 40 δισεκατομμύρια μαξιλάρι, εκτός μνημονίων, εντός αγορών, με ρυθμισμένο χρέος, σε τροχιά ανάπτυξης για δώδεκα συνεχόμενα τρίμηνα.

Και δεν ζητούν μόνο το λόγο με τα τερατώδη ψέματα ότι εμείς ρίξαμε την Ελλάδα στα βράχια. Εμείς, όχι η κλεπτοκρατία και τα Greek statistics

Ζητούν το λόγο και επί της οικονομίας.

Η αριστεία τις διαστρέβλωσης και της αλχημείας με άλλα λόγια.

Η αλήθεια όμως είναι πεισματάρα.

Και τα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η μεγέθυνση του ΑΕΠ το διάστημα 23 – 24, είναι ίδια με αυτή που πετύχαμε εμείς το 18 και το 19.

Το οξύμωρο είναι ότι είναι η ίδια, τη στιγμή που εμείς παλεύαμε σε συνθήκες δημοσιονομικής ασφυξίας, ενώ αυτοί τα βρήκανε όλα στρωμένα και πήραν και προίκα περίπου 70 δις για να ρίξουνε στην οικονομία από το 2020 και μετά, με τα λεφτά για τη πανδημία και αυτά του Ταμείου Ανάκαμψης.

Προσέξτε δηλαδή, ίδιοι ρυθμοί ανάπτυξης, ενώ εμείς είμασταν υποχρεωμένοι να μαζέψουμε 40 δις στα δημόσια ταμεία και αυτοί είχαν την άνεση να ξοδέψουν 70 δις, σε αντίστοιχο χρονικό διάστημα.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πάμε να δούμε κι άλλα στοιχεία :

Οι εξαγωγές αυξήθηκαν με τριπλάσιο ρυθμό το διάστημα της δικιάς μας διακυβέρνησης.

Η ανεργία είχε ταχύτερη πτώση το 2015 – 2019, από ότι το 2019 – 2024.

Για να μη μιλήσω για το κοινωνικό μέρισμα,

τη 13η σύνταξη,

την αύξηση του βασικού μισθού,

την κατάργηση του ρατσιστικού υποκατώτατου,

την ανάταξη της δημόσιας Υγείας και της δημόσιας Παιδείας.

Θέλουν τόσο πολύ να συγκρίνουμε δύο ανόμοιες περιόδους;

Τη δική μας περίοδο, που σκαρφαλώναμε για να ανέβουμε βήμα-βήμα τα βράχια του γκρεμού που αυτοί έριξαν τη χώρα,

με τη δική τους που βάδιζαν στον ομαλό δρόμο που τον στρώσαμε εμείς ;

Ας συγκρίνουμε λοιπόν.

Τα έχουν κάνει τόσο χάλια τα πράγματα, που ακόμη και αυτή η σύγκριση δεν τους ευνοεί.

Αφού επιμένουν όμως στη σύγκριση, ας ρωτήσουν έναν μισθωτό πότε έπιανε περισσότερο ο μισθός του;

Το 2019 ή σήμερα ;

Ας ρωτήσουν πόσο ερχόντουσαν οι λογαριασμοί του ρεύματος τότε και σήμερα.

Και τους προκαλώ να κάνουμε μαζί μια αντικειμενική έρευνα της κοινής γνώμης.

Για το ποια κυβέρνηση υπήρξε πιο αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της ακρίβειας;

Ποια κυβέρνηση αντιμετώπισε πιο αποτελεσματικά τις κοινωνικές ανισότητες;

Ποια κυβέρνηση υπήρξε πιο αποτελεσματική στα θέματα της υγείας;

Ποια κυβέρνηση υπήρξε πιο αποτελεσματική στην Παιδεία;

Ποια κυβέρνηση επέδειξε μεγαλύτερο σεβασμό στους θεσμούς και ιδιαίτερα τη δικαιοσύνη;

Τέλος, αλλά όχι έσχατο, αν τολμάνε ας ρωτήσουνε και ποια κυβέρνηση υπήρξε η πιο έντιμη;

Αλλά φοβάμαι αυτό δεν θα επιχειρήσουν καν να το ρωτήσουν. Την απάντηση την ξέρουν, σχεδόν την ομολογούν οι δικοί τους Φραπέδες και Χασάπηδες.

Αν έχει όμως το θάρρος ο κος Μητσοτάκης ας τολμήσει, αντί να ασχολείται με το να καθοδηγεί τη προπαγάνδα της αποδόμησης του βιβλίου μου, που την ανέθεσε σε τρίτους, όπως είπε, να απευθυνθεί στη κοινωνία με τα παραπάνω κρίσιμα ερωτήματα.

Το θάρρος και το κουράγιο βέβαια, να ομολογήσει την αλήθεια.

Όχι τα ψέματα και την προπαγάνδα του, αλλά την αλήθεια της κοινωνίας, του λαού.

Γιατί δεν σώζει πια η προπαγάνδα και το ψέμα.

Όση προπαγάνδα και αν επιστρατευτεί αυτό που έχει αρχίσει να φαίνεται και να μυρίζει δύσοσμα, δε κρύβεται.

Μιλάμε για ένα καθεστώς διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και διαφθοράς. Με όρους μαφίας.

Και ο ελληνικός λαός έχει μείνει άναυδος αλλά και οργισμένος.

Ένα σχεδόν πάνδημο ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ, αναζητεί διέξοδο, οξυγόνο, αλλαγή.

Όλα συνηγορούν ότι η οικονομία, η κοινωνία, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία χρειάζονται ένα σοκ εμπιστοσύνης,

Γιατί, όταν χαθεί η εμπιστοσύνη στην ακεραιότητα των θεσμών, στην αμεροληψία της Δικαιοσύνης,

στην εντιμότητα των κυβερνώντων,

και η κοινωνία είναι διαιρεμένη σε πολύ προνομιούχους, προνομιούχους,

μη προνομιούχους

και απόκληρους,

τότε το έδαφος είναι εύφορο για την τυφλή σύγκρουση, τη βαρβαρότητα της άκρας Δεξιάς, την επικράτηση της αντιπολιτικής και των αντικοινωνικών αντιλήψεων, από τις οποίες διατρέχεται σήμερα όλη η Ευρώπη.

Όμως, υπάρχει κι ένας άλλος σημαντικός λόγος για αυτό το σοκ εμπιστοσύνης και εντιμότητας:

Χωρίς αυτό, το κράτος μας δεν είναι μόνο άδικο και διεφθαρμένο αλλά και αναποτελεσματικό.

Γιατί η διαφθορά τους, ζημιώνει τη χώρα πολλαπλώς.

Κάνει τα προϊόντα και τις υπηρεσίες πιο ακριβές

Η διαφθορά τους, είναι τροχοπέδη στην ανάπτυξη και τις επενδύσεις.

Η διαφθορά τους, είναι η αγχόνη που περνούν στο λαιμό της ίδιας της πατρίδας μας.

Είναι επείγον συνεπώς σήμερα να υπάρξει ένα σοκ εμπιστοσύνης.

Μια μεγάλη αλλαγή ηθικών κανόνων και πολιτικών συσχετισμών. Για να αποτρέψουμε τα χειρότερα. Να αλλάξει πορεία η χώρα,

Και να οδηγηθεί βήμα-βήμα, με ασφάλεια και με τη στήριξη της κοινωνικής πλειοψηφίας, σε δρόμους εντιμότητας και δικαιοσύνης.

Κι αυτό σημαίνει μια ριζική, σεισμική θα έλεγα, αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, υπέρ των δυνάμεων της προόδου.

Σημαίνει δημοκρατική αναβάπτιση των θεσμών και της Δικαιοσύνης.

Και σημαίνει επίσης ανάδειξη μέσα από κοινωνικές διεργασίες, μιας πολιτικής δύναμης που θα έχει τη βούληση, το θάρρος, αλλά και την αποδεδειγμένη στην πράξη πολιτική εμπειρία και αποφασιστικότητα, να συγκρουστεί όχι μόνο με τις παθογένειες, αλλά και με ό, τι τις γεννάει και τις αναπαράγει:

Την ασυδοσία του μεγάλου πλούτου και τον εναγκαλισμό του με την πολιτική εξουσία.

Τη δύναμη και το θάρρος να επιβάλλει ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα.

Έτσι ώστε εκείνοι που έχουν τα περισσότερα να καταβάλλουν τα περισσότερα.

Έτσι ώστε να μπει τέρμα στην ασυλία του μεγάλου πλούτου.

Των υπερκερδών και των μερισμάτων.

Και να θεσπιστεί μια πατριωτική εισφορά, ένας ειδικός φόρος, που θα επενδύεται στη νέα γενιά.

Γιατί, φίλες και φίλοι, ας μην έχουμε αυταπάτες. Στο χάσμα ανάμεσα στον μεγάλο πλούτο, που απολαμβάνει την κρατική εύνοια, και στους πολλούς που χρηματοδοτούν το κράτος, απειλούνται να χαθούν, αν δεν υπάρξει παρέμβαση, η δημοκρατία και κάθε μορφή κοινωνικής συνοχής και αλληλεγγύης.

Ξέρουμε και ξέρω, ότι όλα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Και δεν είναι δυνατό να γίνουν πράξη χωρίς να αντιμετωπίσουν την αντίσταση και την αντίδραση όσων βολεύονται στη σημερινή κατάσταση.

Και των γνωστών πολιτικών τους εκπροσώπων.

Αλλά όποιος σας πει ότι έχει τη λύση χωρίς να έχει τη βούληση να συγκρουστεί με αυτά τα κατεστημένα, δεν θα σας πει την αλήθεια.

Η χώρα χρειάζεται ένα σοκ εντιμότητας, μια νέα ηθική διακυβέρνησης αλλά και μια νέα συλλογική κουλτούρα.

Έναν νέο πατριωτισμό που σαν συλλογικό κύμα θα παρασύρει τη διαφθορά αλλά και την κοινωνική αδικία.

Γιατί δεν είναι μόνο οι φραπέδες με τα ανοιχτά πουκάμισα.

Πολλές φορές είναι και οι Εσπρέσσο με τα λευκά κολάρα και τις γραβάτες – και ίσως πολύ περισσότερο αυτοί- που λυμαίνονται τις συλλογικές δυνατότητες του τόπου μας, για να βγάζουν υπερκέρδη.

Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα νέο συλλογικό όραμα, μια νέα ελπίδα.

Να ξαναπιστέψουμε ως λαός στις δυνάμεις μας.

Εκτός από την Ελλάδα του Φραπέ υπάρχει και η Ελλάδα του φιλότιμου και της δημιουργίας.

Αυτή την Ελλάδα πρέπει να στηρίξουμε και να αναστήσουμε.

Και μπορούμε.

Για να τα καταφέρουμε όμως χρειάζεται να σπάσουμε το πλαίσιο που μας περιβάλει κι εμάς τους ίδιους.

Για να γίνουμε η αλλαγή που προσδοκούμε να έρθει στον τόπο, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε πρώτοι εμείς, αν χρειαστεί.

Με κατηγορούνε πολλοί ότι είμαι σκληρός όχι μόνο με την κυβέρνηση αλλά και με την αντιπολίτευση.

Δεν είμαι εγώ σκληρός, σκληρή είναι η πραγματικότητα που βιώνουμε.

Η κραυγή «να γίνει κάτι» αντηχεί απελπισμένα.

Αναζητούν όλοι ελπίδα.

«Ζητείται ελπίς».

Και για να αναζητείται η ελπίδα, προφανώς δεν υπάρχει στους σημερινούς πολιτικούς σχηματισμούς.

Γιατί για να υπάρχει η ελπίδα της αλλαγής πρέπει να συντελούνται δύο προϋποθέσεις : Να θέλεις και να μπορείς.

Και φοβάμαι ότι δεν συντελείται ούτε η μία ούτε η άλλη, από τους υπάρχοντες σχηματισμούς.

Αλήθεια, μπορεί να αμφισβητήσει τη σημερινή κυβέρνηση όποιος αφήνει ανοικτό να κυβερνήσει με τη Δεξιά, αρκεί να φύγει ο Μητσοτάκης;

Και όποιος δε μπορεί να βρει στελέχη να τοποθετήσει σε θέσεις ευθύνης στο κόμμα του, που να μην έχουν κάποια στιγμή δημόσια θαυμάσει τον Μητσοτάκη ;

Ή θέλει να αμφισβητήσει τη Δεξιά, όποιος διστάζει να πάρει ουσιαστικές ενωτικές πρωτοβουλίες ανασύνθεσης της σημερινής εικόνας του κατακερματισμού, θέτοντας πάντα ως προϋπόθεση τη δική του κομματική επιβίωση ;

Ή όποιος εμμένει στη κριτική του αριστερόμετρου και στα λάθη των άλλων, όταν δεν έχει τολμήσει ποτέ ούτε να ψελλίσει για τα δικά του λάθη και τις δικές του αποτυχίες ;

Δείτε σήμερα ποια είναι η εικόνα, πριν βιαστείτε να με πείτε άδικο.

Η κυβέρνηση καταρρέει κάτω από το βάρος της αναποτελεσματικότητάς της και της διαφθοράς.

Στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας έχει πια τελειώσει.

Και το γνωρίζουν και οι ίδιοι, ότι έχουν τελειώσει.

Ασφαλή προσγείωση αναζητάνε και καθεστώς ασυλίας από τους επόμενους.

Και ελπίζουν να το βρούνε, ακριβώς γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική πολιτική πρόταση και εναλλακτική δύναμη διακυβέρνησης από την προοδευτική παράταξη.

Που κάποια τμήματά της δείχνουν μην έχουν εναλλακτική, αλλά συμπληρωματική λογική απέναντι στη Δεξιά.

Και αυτό που σκέφτονται ήδη κάποιοι, είναι ποιόν δεξιό, κεντροδεξιό ή κεντρώο πολιτικό παράγοντα θα στηρίξουν για να αντικαταστήσει τον Μητσοτάκη.

Αλλά όχι τις πολιτικές του.

Αυτό αγαπητοί φίλοι δεν πάει μακριά.

Είδαμε που οδήγησε το 2012-2015.

Γιατί κάποιοι ξεχνάνε ότι η χώρα δε χρεοκόπησε το 2015.

Η χώρα χρεοκόπησε από το 2008.

Και αποτελειώθηκε από το 2012 ως το 2015.

Ας πούμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομα τους.

Η χώρα και το πολιτικό της σύστημα χρειάζεται ισχυρή προοδευτική παράταξη, με πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Και σήμερα δεν έχει.

Και είναι επείγον να αποκτήσει μέσα από μια δημιουργική διεργασία επανίδρυσης της δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης.

Που θα ξεπεράσει την αδρανή γραφειοκρατία των σημερινών πολιτικών σχηματισμών.

Από τα κάτω και με τους πολίτες ενεργούς.

Με πρωτοβουλίες αυτοοργάνωσης των πολιτών που μπορούν να γίνουν δυνάμεις αφύπνισης, αντίστασης και κινητοποίησης στις τοπικές κοινωνίες και στους κλάδους της παραγωγής που σηκώνουν τα βάρη της σημερινής πολιτικής.

Για μια νέα δυναμική, οργανωμένη από τα κάτω, που θα αποκρυσταλλωθεί σε πολιτικό κίνημα, ικανό και αποφασισμένο να ανατρέψει τους συσχετισμούς και να φέρει τη πολιτική αλλαγή.

Έτσι που στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν, η σημερινή κυβέρνηση να βρεί απέναντί της ισχυρό αντίπαλο, ικανό να την κερδίσει.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, αγαπητοί φίλοι.

Δεν έχουμε το δικαίωμα να μην το επιχειρήσουμε

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να αποτύχουμε.

Η πατρίδα ασφυκτιά.

Και εγκυμονούν κίνδυνοι σοβαροί.

Δεν είναι μόνο ο κίνδυνος της ακροδεξιάς και της αντιπολιτικής που καραδοκεί.

Δεν είναι μόνο η οικονομία και η κοινωνική συνοχή που απειλούνται.

Αλλά και η εθνική κυριαρχία, η ίδια η ασφάλεια της πατρίδας.

Θέλω να κρούσω για άλλη μια φορά τον κώδωνα του κινδύνου: Μια αναξιόπιστη, με ελάχιστη κοινωνική συναίνεση, βουτηγμένη στα σκάνδαλα κυβέρνηση, είναι και εθνικά επικίνδυνη.

Όταν γίνονται τεκτονικές γεωπολιτικές αλλαγές στον κόσμο.

Όταν στη Γάζα συντελείται γενοκτονία από την κυβέρνηση του Ισραήλ.

Όταν στην Ουκρανία είναι σε εξέλιξη, μετά την παράνομη ρωσική εισβολή, ένας πόλεμος που μπορεί ανά πάσα στιγμή να γενικευθεί.

Όταν η Τουρκία ενισχύει τη διεθνή της παρουσία και θέση.

Μια αδύναμη κυβέρνηση, που δρα με την καταστροφική λογική του πρόθυμου και υπάκουου συμμάχου, δεν είναι σε θέση να παράγει ασφάλεια.

Μόνο ανασφάλεια και κινδύνους.

Τίποτε από όλα αυτά δεν μπορούμε και δεν πρέπει να επιτρέψουμε.

Η πολιτική αλλαγή είναι κοινωνική και εθνική ανάγκη.

Οφείλουμε συνεπώς να επιταχύνουμε.

Απαιτείται να επιταχύνουμε

Αρκετά με την απογοήτευση και την αποχή.

Να απευθυνθούμε με το θάρρος του δίκιου στους πολίτες όλων των παρατάξεων, όπως και σε εκείνους που έχουν αποσυρθεί απογοητευμένοι.

Να μιλήσουμε, να συζητήσουμε, να ακούσουμε, να εξηγήσουμε, να οργανώσουμε αντιστάσεις.

Οι ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΝΙΚΗΣ είναι σήμερα περισσότερο από ποτέ αναγκαίες.

Χωρίς αποκλεισμούς, προαπαιτούμενα, πιστοποιητικά πολιτικών φρονημάτων, να δώσουμε περιεχόμενο στη διάθεση του προοδευτικού πολίτη να μη μείνει αδρανής.

Με μια γόνιμη και δημιουργική ρήξη με το παρελθόν.

Να πάρουμε τα πιο θετικά στοιχεία της εμπειρίας μας, να πετάξουμε τα αχρείαστα, ότι μας πλήγωσε, ότι ζημίωσε το συλλογικό καλό.

Να μπολιάσουμε τον ενθουσιασμό με την εμπειρία.

Και να εμπιστευθούμε τις αστείρευτες δυνάμεις του λαού μας.

Ο λαός, οι πολίτες, η κοινωνία, που διεκδικεί μια πολιτική αλλαγής και προόδου, είναι σήμερα ο κοιμισμένος γίγαντας που μπορεί όλα να τα αλλάξει.

Να φέρει τα κάτω πάνω στις βεβαιότητες που καλλιεργεί μια ένοχη κυβέρνηση.

Και στην απογοήτευση που παράγει μια ανήμπορη αντιπολίτευση.

Οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι επαγγελματίες, οι διανοούμενοι, οι άνθρωποι που δεν συνδέουν την άσκηση πολιτικής με τα αξιώματα και τις θέσεις, αλλά με ένα καλύτερο αύριο για όλους.

Οι νέοι και οι νέες οι οποίοι μάχονται για οξυγόνο και ζητούν ελπίδα, προοπτική και δικαιοσύνη.

Όλοι όσοι αγωνιούν και αγωνίζονται για ειρήνη, σταθερότητα, ασφάλεια στην Ελλάδα και τον κόσμο.

Αυτός ο κόσμος, ο μικρός ο μέγας, είναι ο δικός μας προνομιακός χώρος.

Όχι η πολιτική πίσω από κλειστές πόρτες.

Αλλά η πολιτική των μεγάλων οριζόντων μαζί με την κοινωνία, για την κοινωνία.

Για αυτό αποφάσισα να γράψω την Ιθάκη.

Για αυτό αποφάσισα να αφήσω την ασφάλεια των βουλευτικών προνομίων.

Για αυτό συνεχίζω να αγωνίζομαι και να ελπίζω μαζί σας.

Γιατί ο νόστος της δικαιοσύνης, της προόδου, της ΑΛΛΑΓΗΣ, είναι πολύ ισχυρός για να φοβηθεί τις φουρτούνες.

Και γιατί η πολιτική όταν δεν ασκείται πίσω από κλειστές πόρτες, από τους λίγους, με στόχο την διαχείριση της πραγματικότητας, αλλά από τους πολλούς και με στόχο την υπέρβασή της,

είναι απελευθερωτική.

Είναι έφοδος στον ουρανό.

Και για το σκοπό αυτό αξίζει κάθε κόπος και κάθε θυσία.

Σας ευχαριστώ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Οι εκδόσεις Gutenberg σας προσκαλούν την Τρίτη 16 Δεκεμβρίου στον Πολυχώρο Royal (Ακτή Δυμαίων 51, Πάτρα) στην παρουσίαση του βιβλίου ΙΘΑΚΗ του Αλέξη Τσίπρα.

Για το ιστορικό και το πολιτικό αποτύπωμα του βιβλίου θα συζητήσουν οι:

Βασίλης Αϊβαλής

Επικεφαλής παράταξης Δ. Πατρέων, πρώην Πρόεδρος ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας

Θεώνη Κουφονικολάκου

Συνήγορος του Παιδιού, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω

Γιώργος Παππάς

Πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου

Βορειοδυτικής Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας

Γιώργος Σιακαντάρης

Συγγραφέας και Δρ. Κοινωνιολογίας

Αιμίλιος Χειλάκης

Ηθοποιός

Στη συνέχεια θα ακολουθήσει ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

Παρουσίαση – Συντονισμός:

Λίνα Μπάστα

Διευθύντρια Ενημέρωσης Ionian TV – Δημοσιογράφος

Ώρα προσέλευσης: 18.30

Ώρα έναρξης: 19.00

Ράνια Τραγόμαλλου

Ξεκαθάρισε άλλωστε πως δεν σκοπεύει να «κολλήσει» πάνω στα υπάρχοντα σχήματα της Κεντροαριστεράς.

 Κλυδωνισμοί στην Κεντροαριστερά

Η αιχμηρή κριτική του, προκάλεσε κραδασμούς. Κατηγόρησε τα κόμματα του προοδευτικού χώρου και τις ηγεσίες τους ότι έχουν εγκλωβιστεί σε εσωστρέφεια και μικροηγεμονισμούς, βάζοντας πάνω απ’ όλα την εσωτερική τους ισορροπία και όχι την ανάγκη για ουσιαστική πολιτική ανατροπή. 

Οι αναφορές του σε πρόχειρες, καθυστερημένες και όψιμες συγκολλήσεις, κινήσεις μικροκομματικής επιβίωσης, προκάλεσαν αντιδράσεις που η ένταση τους -προς το παρόν- δεν έχει εκφραστεί δημόσια.

Ο Αλέξης Τσίπρας ωστόσο, έστειλε καθαρά μηνύματα, υπογραμμίζοντας ότι ο προοδευτικός χώρος χρειάζεται μια βαθιά αναδόμηση, ικανή να γεννήσει μια νέα πολιτική συλλογικότητα με ζωντανά, κινηματικά χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα σαφές προγραμματικό στίγμα.

Μια παράταξη, όπως τόνισε, πλατιά και πολυσυλλεκτική, που θα μπορεί να εκφράσει όλο το φάσμα των δημοκρατικών και αριστερών πολιτών και να μπει με πραγματικές αξιώσεις στη μάχη για μια προοδευτική κυβέρνηση μετά τις επόμενες εκλογές.

Ταραχή στην Κουμουνδούρου

Στην Κουμουνδούρου, η παρέμβαση Τσίπρα, προκάλεσε ταραχή, με βουλευτές και στελέχη να προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην κομματική τους ταυτότητα και τη δυναμική της επιστροφής του πρώην αρχηγού.

Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που εδώ και μήνες αναζητούν νέο προσανατολισμό, ήδη στοιχίζονται στα επόμενα βήματα του Αλέξη Τσίπρα. Ορισμένοι, μάλιστα, δεν έκρυψαν τη διάθεση να τον ακολουθήσουν ακόμη κι αν αυτό φέρει το κόμμα τους σε δύσκολη θέση οργανωτικά.

Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν στελέχη που κατηγορούν τον Αλέξη Τσίπρα  ότι «σβήνει» την προσπάθεια των τελευταίων μηνών για συνεργασίες.

Δεν εγκαταλείπει τη γραμμή  

Ο Σωκράτης Φάμελλος στον απόηχο των αιχμών Τσίπρα, χωρίς προσωπικές αναφορές υπενθύμισε από το βήμα της Βουλής ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πει ξεκάθαρα ότι χρειάζεται «μια ενωτική προοδευτική δημοκρατική διέξοδο».

Πρόσθεσε δε πως «επιμένουμε και σήμερα στην ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου», δείχνοντας ότι η ηγεσία του κόμματος δεν εγκαταλείπει τη γραμμή των συνεργασιών, παρά την έντονη κριτική του πρώην αρχηγού.

Η Νέα Αριστερά επίσημα δεν εκφράστηκε. Ωστόσο στελέχη κινούνται σε μετρημένη γραμμή. Αναγνωρίζουν ότι τα ζητήματα που θέτει ο κ. Τσίπρας είναι υπαρκτά, αλλά περιμένουν να δουν τις προγραμματικές του προτάσεις.

Ορισμένοι υπογραμμίζουν ότι δεν αρκεί μια ρητορική περί «αυτοοργάνωσης», αλλά απαιτούνται συγκεκριμένες πολιτικές θέσεις για να κριθεί αν υπάρχει πραγματικός κοινός τόπος.

Επόμενη ημέρα

Το μόνο βέβαιο είναι ότι η παρέμβαση Τσίπρα έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα στον προοδευτικό χώρο. Ο ίδιος δείχνει αποφασισμένος να διεκδικήσει κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης ημέρας και να συγκροτήσει ένα σχήμα που θα δώσει νέα ενέργεια στο πολιτικό τοπίο.

Με την παρουσίασή του στο Παλλάς, ο πρώην πρωθυπουργός κατέστησε σαφές ότι δεν προτίθεται να κινηθεί στο πλαίσιο των υπαρχόντων κομμάτων. Επιδιώκει τη δημιουργία ενός νέου πόλου που θα αντλεί νομιμοποίηση από τους πολίτες και όχι από τις υπάρχουσες κομματικές δομές.

Η εξέλιξη αυτή αφήνει τον ΣΥΡΙΖΑ σε καθεστώς έντονης αβεβαιότητας, καθώς κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ποιοι θα μείνουν και ποιοι θα διαβούν το κατώφλι του νέου εγχειρήματος.

Το επόμενο διάστημα- κατά πάσα πιθανότητα μετά τις γιορτές- ο κ. Τσίπρας ξεκινά τις παρουσιάσεις του βιβλίου του ανά την Ελλάδα και αναμένεται να αποσαφηνιστεί και ο βαθμός απήχησης της πρωτοβουλίας του, αλλά και οι πραγματικές προθέσεις των στελεχών που βλέπουν το πολιτικό τοπίο να αλλάζει με ταχείς ρυθμούς.

Σαν να μην πέρασε μια μέρα. Αμετροεπής, αμετανόητος, αλαζόνας. Αυτοπροσδιορίζεται ως η επιτομή της εντιμότητας ο πρωθυπουργός των «παρα- υπουργείων Δικαιοσύνης», των αμετάκλητα καταδικασμένων υπουργών, του φωτογραφικού Ποινικού Κώδικα και της στοχοποίησης των πολιτικών αντιπάλων του στο όνομα μιας σκευωρίας.

Όσο και να προσπαθεί να γυρίσει τη χώρα στο 2015, εμείς θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε μπροστά, χτίζοντας την Ελλάδα του 2030. Το «rebranding» του κ. Τσίπρα κατέληξε το πιο σύντομο ανέκδοτο.

Καλεσμένος στο Meganews, ο κ. Λιάκος υπογράμμισε ότι «οι πολιτικοί πρέπει να ακούν τον κόσμο, τις ανάγκες και τις προκλήσεις της κοινωνίας», σημειώνοντας πως τόσο οι πωλήσεις του βιβλίου “Ιθάκη” όσο και οι τελευταίες δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν ένα ισχυρό μήνυμα αποδοχής προς τον Αλέξη Τσίπρα.

Ο Δημήτρης Λιάκος τόνισε ότι στον προοδευτικό χώρο δεν πρέπει να υπάρχουν αποκλεισμοί, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως «όλοι πρέπει να συζητούν με όλους». Όπως είπε, υπάρχουν πικρίες από το παρελθόν, «αλλά όσοι καθίσουν στο ίδιο τραπέζι θα πρέπει αυτή τη φορά να έχουν ένα συμβόλαιο ειλικρίνειας».

Και τότε ήταν που άφησε τη φράση–κλειδί, η οποία ερμηνεύεται ήδη ως ξεκάθαρος υπαινιγμός για τον σχεδιασμό που βρίσκεται στα σκαριά.

Ο κ. Λιάκος μίλησε για την ανάγκη διαμόρφωσης μιας νικηφόρας εναλλακτικής πρότασης για την επόμενη μέρα της προοδευτικής παράταξης, λέγοντας:

«Πρέπει να καταθέσουμε μια εναλλακτική πρόταση που κάποια στιγμή θα γίνει και νικηφόρα… κάποια στιγμή θα αναμετρηθούμε».

Όπως αναφέρει, λίγο μετά την πρώτη του εκλογική νίκη, ξεκίνησε να εξερευνά τους χώρους του Μεγάρου για να καταλάβει «ποιος ήταν πού» και πώς θα οργανωνόταν η νέα ομάδα. Σε αυτή την περιπλάνηση, βρήκε ένα δωμάτιο που – όπως γράφει – ξεχώριζε εντελώς από τα υπόλοιπα: το παλιό υπνοδωμάτιο του Ανδρέα Παπανδρέου, το οποίο είχε άμεση πρόσβαση σε μια μεγάλη επάνω βεράντα.

Η βεράντα αυτή, την οποία ο Τσίπρας περιγράφει ως «αριστούργημα, μια όαση μέσα στο γκρίζο του κτιρίου», ήταν για τον ίδιο ένας χώρος σχεδόν ξένος προς την αυστηρή ατμόσφαιρα του Μαξίμου. Αργότερα έμαθε – όπως σημειώνει – ότι εκεί ο Γιώργος Παπανδρέου είχε κατασκευάσει μια πέργκολα για να παίρνει το πρωινό του, ενώ στη δική του θητεία είχε μετατραπεί στο γραφείο του Νίκου Παππά.

Ο Τσίπρας περιγράφει πώς αυτή η βεράντα έγινε βασικό μέρος της καθημερινότητάς του, μια σταθερή ιεροτελεστία που τον βοηθούσε να ξεφεύγει για λίγο από το βάρος των υποχρεώσεων.

Κάθε πρωί – γράφει – έφτανε στο Μαξίμου, άνοιγε πρώτα τους φακέλους της ΕΥΠ, και στη συνέχεια ανέβαινε στον επάνω όροφο. Εκεί, «στην ησυχία της βεράντας», έπινε τον πρωινό του καφέ παρέα με τους στενότερους συνεργάτες του.

Με την άνοιξη, η συνήθεια αυτή μεταφερόταν πάντα έξω: ο ήλιος, ο αέρας και η αίσθηση ανοιχτού χώρου προσέφεραν – όπως αναφέρει – ένα σύντομο διάλειμμα γαλήνης, μακριά από τη «βαριά ατμόσφαιρα του ισογείου» και τους τοίχους που «κουβαλούσαν τόσα και τόσα».

Όπως αφηγείται, μέσα στην αναστάτωση της εγκατάστασής του στο πρωθυπουργικό γραφείο, η παλιά του γραμματέας από την Κουμουνδούρου εμφανίστηκε φέρνοντας μαζί της στελέχη από το Τμήμα Πληροφορικής του ΣΥΡΙΖΑ, που είχαν επιστρατευθεί για να ελέγξουν τις εγκαταστάσεις και τα ζητήματα ασφαλείας.

Του εξήγησαν πρόχειρα πώς λειτουργούσε το κόκκινο τηλέφωνο, αυτό που καλούσε απευθείας τους υπουργούς. Και πριν προλάβει καν να μείνει μόνος, το «αναθεματισμένο» – όπως το περιγράφει – άρχισε να χτυπάει.

Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος, ο οποίος τον προσφώνησε: «Κύριε Πρωθυπουργέ, τα σέβη μου».

Ο Τσίπρας θυμάται την απορία του: «Ποιος είστε;».

«Είμαι ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Δυστυχώς δεν σας τηλεφωνώ για καλό…»

Ο στρατηγός ενημέρωσε για το τραγικό δυστύχημα στην Ισπανία, κατά το οποίο έπεσε ελληνικό αεροσκάφος σε άσκηση, με αποτέλεσμα δύο νεκρούς Έλληνες πιλότους.

Όπως παραδέχεται ο πρώην πρωθυπουργός, η αμηχανία του ήταν τεράστια: «Μάλιστα, Αρχηγέ, λυπάμαι πολύ. Να μεταβιβάσετε τα συλλυπητήριά μου στους δικούς τους ανθρώπους. Αλλά πείτε μου… εγώ τώρα τι πρέπει να κάνω;»

Η απάντηση του Κωσταράκου ήταν ψύχραιμη: «Τίποτα. Απλώς έπρεπε να σας ενημερώσω, μήπως βγάλετε κάποια ανακοίνωση».

Ο Τσίπρας περιγράφει ότι αυτές οι πρώτες ώρες ήταν «μουντές, παγερά μακάβριες», σε πλήρη αντίθεση με τον ενθουσιασμό και τη ζωντάνια του πλήθους έξω από το Μαξίμου. Εκείνη τη στιγμή, όπως γράφει, συνειδητοποίησε «απότομα» τι σημαίνει αυτό που πολλοί αποκαλούν παγερή μοναξιά της εξουσίας.