Απόστολος Χονδρόπουλος

Παράλληλα ο κ. Μητσοτάκης άφησε για πρώτη φορά ανοιχτό και το ενδεχόμενο προσωρινής μείωσης του ΕΦΚ συνδέοντας την ωστόσο αποκλειστικά με την ευρωπαϊκή στάση και ένα ενδεχόμενο “πράσινο φως” από τις Βρυξέλλες ώστε να μην μετρήσει στις οροφές δαπανών.

Στο μέτωπο της εθνικής παρέμβασης, η στήριξη για το πετρέλαιο θέρμανσης θα είναι και από την κυβέρνηση και από τα διυλιστήρια, θα συνοδευτεί από οριζόντια αύξηση στο επίδομα θέρμανσης, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται και η επαναφορά του πλαφόν στο περιθώριο κέρδους στις εταιρείες και στα πρατήρια.

Όσον αφορά τα καύσιμα, η ρύθμιση για την επιδότηση στο ντίζελ θα παραταθεί και για τον μήνα Οκτώβριο, ενώ δεν έχουν ληφθεί ακόμη αποφάσεις σε σχέση με την βενζίνη.

Παράλληλα ο κ. Μητσοτάκης διαβεβαίωσε πως η χώρα είναι σε κάθε περίπτωση εξασφαλισμένη και σε επίπεδο ασφαλείας τροφοδοσίας καυσίμων.

Όπως είπε, η Ελλάδα ευτυχώς έχει εξαγωγικά διυλιστήρια, άρα σε επίπεδο ασφάλειας τροφοδοσίας είμαστε απολύτως θωρακισμένοι και δεν κινδυνεύουμε δηλαδή να ξεμείνουμε από καύσιμα.

Το πλέγμα των κυβερνητικών παρεμβάσεων θεωρείται πιθανό πως θα αφορά σε επόμενη φάση και το ηλεκτρικό ρεύμα εφόσον συνεχιστεί και η κούρσα στην διεθνή τιμή του φυσικού αερίου.

Το πολιτικό μήνυμα 

Η προαναγγελία εθνικών κυβερνητικών παρεμβάσεων συνοδεύτηκε και από ένα σαφές πολιτικό μήνυμα που εξέπεμψε ο πρωθυπουργός προς τους πολίτες:

Η  κυβέρνηση θα στηρίξει την ελληνική κοινωνία καθώς πάντα φροντίζει να κρατά δημοσιονομικές εφεδρείες. “Στη λογική κάποιων κομμάτων που είναι «δώσ’ τα όλα», εμείς πάντα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, γιατί ποτέ δεν ξέρουμε τι έχουμε μπροστά μας”, ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η ευρωπαϊκή αντίδραση 

Όσον αφορά την επιδιωκόμενη, συμπληρωματική προς τις εθνικές πρωτοβουλίες, ευρωπαϊκή αντίδραση, η επιχειρηματολογία της χώρας μας στην συζήτηση που θα εξελιχθεί με ορίζοντα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα μέσα Οκτωβρίου είναι πως η εν εξελίξει έκτακτη κρίση αφορά τη δυνατότητα των Ευρωπαίων πολιτών να ανταποκριθούν στις ανάγκες ενός δύσκολου χειμώνα και γι’ αυτό πρέπει η Ευρώπη να κάνει κάτι παραπάνω.

Ως παράδειγμα ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας έφερε την παροχή προσωρινής δημοσιονομικής ευελιξίας στα κράτη- μέλη η οποία θα μπορούσε να επιτρέψει τη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης.

” Δεν αντέχει ο προϋπολογισμός αυτή τη στιγμή να κόψουμε τον ΕΦΚ. Αν όμως είχαμε μία ειδική άδεια από την Ευρώπη να το κάναμε, να μην μετρούσε αυτό στις οροφές δαπανών, βεβαίως και θα το κάναμε, προσωρινά”, τόνισε ο κ. Μητσοτάκης.

Η παρέμβαση για το  επίδομα ανεργίας 

Μέσα από την χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξη ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδίωξε να βάλει τέλος και στην δημόσια συζήτηση των προηγούμενων ημερών για το επιδόματα ανεργίας, με αφορμή την προσωπική θέση περί χρονικού περιορισμού στην καταβολή του που εξέφρασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.

Ο κ. Μητσοτάκης διαβεβαίωσε πως δεν πρόκειται να κοπεί κανένα επίδομα ανεργίας και αντιθέτως επιχειρηματολόγησε πως η κυβέρνηση θα ενισχύσει το επίδομα και θα το κάνει ακόμη πιο ανταποδοτικό, αναπτύσσοντας ένα σκεπτικό ότι σκοπός δεν είναι να κρατήσουμε τους πολίτες στην ανεργία αλλά να τους βοηθήσουμε να βρούν εργασία.

Στήριξε παράλληλα τον κ. Μαρινάκη λέγοντας ότι “έχουμε έναν εξαιρετικό κυβερνητικό εκπρόσωπο”, αναγνωρίζοντας ωστόσο πως όταν είναι κάποιος σε μία ιδιαίτερη θέση διότι εκφράζει τις θέσεις της κυβέρνησης “είναι δύσκολο να διαχωρίσει τους ρόλους μεταξύ του πολιτικού που μπορεί να εκφράσει μια άποψη, η οποία ο ίδιος είπε ξεκάθαρα ότι είναι προσωπική. Ξεκαθάρισε πάντως ότι τον περιβάλλει με απόλυτη εμπιστοσύνη και είναι πάρα πολύ ικανοποιημένος με το συνολικό έργο του.

Επίσκεψη στις ΗΠΑ, όχι προγραμματισμένη συνάντηση με Ερντογάν 

Ο πρωθυπουργός θα βρεθεί την ερχόμενη εβδομάδα στις ΗΠΑ για να λάβει μέρος στην 81η Εβδομάδα Υψηλού Επιπέδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη όπου θα απευθύνει ομιλία στις 24 Σεπτεμβρίου, ενώ θα συναντηθεί και με τον γγ του ΟΗΕ,  Αντόνιο Γκουτιέρες. Επίσης θα επισκεφθεί και το  Σαν Φρανσίσκο όπου θα έχει επαφές με εταιρείες υψηλής τεχνολογίας και Έλληνες που δραστηριοποιούνται στη Silicon Valley.

Ο ίδιος γνωστοποίησε ότι δεν υπάρχει προγραμματισμένη συνάντηση στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης, με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, λέγοντας πως δεν είναι σίγουρο ότι θα συμπέσουν και τα  προγράμματά τους.

Ο κ. Μητσοτάκης τόνισε σε ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά πως “η θάλασσα φαίνεται πως λίγο αγριεύει“, όπως είπε, διαμήνυσε ωστόσο ότι η χώρα μας αντιμετωπίζει  την προκλητικότητα με σιγουριά και αυτοπεποίθηση. Τόνισε παράλληλα πως η Ελλάδα δεν θα μπει σε ανταγωνισμό δηλώσεων, ενώ παρά την διατάραξη της πολιτικής των “ήρεμων νερών”, ανέφερε πως οι δίαυλοι επικοινωνίας παραμένουν ανοιχτοί.

Επανέλαβε επίσης πως το δικαίωμα της επέκτασης στα 12 μίλια είναι κατοχυρωμένο από το Διεθνές Δίκαιο και η Ελλάδα μπορεί να το ασκήσει όποτε κρίνει ότι είναι η κατάλληλη συγκυρία, ενώ τόνισε πως οι εργασίες για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου θα επανεκκινήσουν σύντομα και ότι υπάρχει συντονισμός με την γαλλική πλευρά για τις επόμενες κινήσεις.

Οι πέντε δήμαρχοι είχαν συλληφθεί το πρώτο εξάμηνο του 2025 κι ανήκαν όλοι στο Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP, σοσιαλδημοκρατικό), παράταξη της αντιπολίτευσης στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που έχει μπει τα τελευταία χρόνια στο στόχαστρο του τουρκικού συστήματος Δικαιοσύνης.

Avcılar Belediye Başkanı Utku Caner Çaykara, hakkındaki tüm suçlamalardan beraat etti

Tutuklu yargılanan Beşiktaş Belediye Başkanı Rıza Akpolat, 3 suçtan beraat etti

Adıyaman Belediye Başkanı Abdurrahman Tutdere hakkında “rüşvet alma” suçundan BERAAT kararı verildi

Esenyurt… pic.twitter.com/hVYq2WBsGD— genckemalizim (@genckemalizim0) August 24, 2026

Ο αντιπολιτευόμενος δήμαρχος της πόλης Αντιγιαμάν στα νοτιοανατολικά αθωώθηκε, ενώ άλλος, εκλεγμένος το 2024 δήμαρχος του πολυπληθέστερου προαστίου της Κωνσταντινούπολης, καταδικάστηκε να εκτίσει 8 μήνες φυλάκισης με αναστολή, για «κατάχρηση εξουσίας εξ αμελείας», στο πέρας της δίκης που είχε αρχίσει στα τέλη Φεβρουαρίου.

Ο Ριζά Ακπολάτ, δήμαρχος του προαστίου Μπεσίκτας της Κωνσταντινούπολης, απαλλάχτηκε από την κατηγορία πως ήταν μέλος εγκληματικής οργάνωσης, όμως κρίθηκε ένοχος για διαφθορά, ξέπλυμα χρήματος και παρανομίες ως προς δημόσιες συμβάσεις· του επιβλήθηκε ποινή 23 ετών και τριών μηνών κάθειρξης, η βαρύτερη, σύμφωνα με το επίσημο τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Ο μεταμελημένος επιχειρηματίας Αζίζ Ιχσάν Ακτάς, ομολογίες του οποίου ενέπλεξαν τοπικούς αιρετούς της αντιπολίτευσης κι αρχικά κατηγορείτο ότι ήταν επικεφαλής υποτιθέμενης εγκληματικής οργάνωσης στην οποία ανήκαν αυτοί οι τελευταίοι, απαλλάχτηκε από την κατηγορία, σύμφωνα με το Anadolu. Αντιμετώπιζε ποινή ως και 280 χρόνων κάθειρξης.

«Είμαι αθώος. Δεν υπάρχει καμιά αδιάσειστη απόδειξη σε αυτή την υπόθεση. Όλα βασίζονται σε δηλώσεις συκοφαντών», τόνισε χθες ενώπιον της έδρας ο δήμαρχος της Μπεσίκτας, Ριζά Ακπολάτ, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων ANKA.

Ενώ είχε καταγάγει μεγάλη νίκη στις τοπικές εκλογές του 2024 επί του AKP του προέδρου Ερντογάν, το CHP καταρρέει πλέον, υπό το βάρος αμέτρητων ερευνών και συλλήψεων.

Δεκάδες από τους δημάρχους που είχε εκλέξει συνελήφθησαν κι απαλλάχτηκαν από τα καθήκοντά τους σε όλη την Τουρκία.

Η καθαίρεση την άνοιξη του προέδρου του κόμματος ώθησε αυτόν τον τελευταίο να ιδρύσει στα τέλη του Ιουλίου το Yeni Parti («Νέο Κόμμα»).

Ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, ο Εκρέμ Ιμάμογλου, πρώην μορφή πρώτης γραμμής του CHP που πλέον πέρασε στις τάξεις του Yeni Parti, συνελήφθη την περασμένη χρονιά, ενώ ετοιμαζόταν να ονομαστεί υποψήφιος στις επόμενες προεδρικές εκλογές, που με βάση το επίσημο χρονοδιάγραμμα θα διεξαχθούν το 2028.

Η σύλληψη και η προφυλάκισή του για «διαφθορά», κατηγορία που απορρίπτει, πυροδότησε κύμα διαδηλώσεων και αμφισβήτησης της εξουσίας, το ευρύτερο στην Τουρκία από το 2013.

Η ελληνική απάντηση ότι οι τουρκικοί χάρτες δεν δημιουργούν τετελεσμένα αποτελεί, ένα πρώτο επίπεδο της αντιπαράθεσης. Το επόμενο θα κριθεί από το εάν οι δύο πλευρές θα περιοριστούν στην ανταλλαγή χαρτών και ανακοινώσεων ή εάν κάποια από τις δύο επιχειρήσει να μετατρέψει τον σχεδιασμό της σε πραγματική άσκηση δικαιοδοσίας στη θάλασσα.

• Το μήνυμα της Άγκυρας είναι ότι θα συνεχίσει να παράγει και να θεσμοθετεί τη δική της γεωγραφία στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
• Το μήνυμα προς την Αθήνα είναι εξίσου σαφές: το Καστελόριζο, η Λήμνος και η Σαμοθράκη δεν αντιμετωπίζονται από την Τουρκία ως απλές γεωγραφικές παράμετροι, αλλά ως κομβικά σημεία της ευρύτερης διαμάχης για τις θαλάσσιες ζώνες.

Η εξέλιξη έχει και μία ευρύτερη πολιτική ανάγνωση. Η Διακήρυξη των Αθηνών και η περίοδος σχετικής αποκλιμάκωσης Ελλάδας και Τουρκίας δημιούργησαν έναν μηχανισμό διαλόγου και περιόρισαν τον κίνδυνο άμεσων κρίσεων. Δεν εξαφάνισαν όμως τις θεμελιώδεις διαφωνίες.

Οι θαλάσσιοι χάρτες, ο Θαλάσσιος Χωροταξικός Σχεδιασμός, οι έρευνες υδρογονανθράκων, η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας-Κύπρου και πλέον τα θαλάσσια πάρκα επαναφέρουν διαδοχικά το ίδιο βασικό ζήτημα: ποια είναι τα όρια των θαλάσσιων δικαιωμάτων Ελλάδας και Τουρκίας και ποια επήρεια έχουν τα ελληνικά νησιά.

Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί η συγκεκριμένη κίνηση έχει μεγαλύτερη σημασία από μια απλή περιβαλλοντική πρωτοβουλία. Η Τουρκία είχε ήδη εντάξει τις δύο περιοχές στον δικό της θαλάσσιο σχεδιασμό από το 2025. Τώρα, με την υπογραφή Ερντογάν, περνά σε ένα επόμενο στάδιο.

Από την προαναγγελία στην πράξη

Η Τουρκία είχε προαναγγείλει από το καλοκαίρι του 2025 ότι θα απαντούσε στις ελληνικές πρωτοβουλίες για τα Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα. Τον Αύγουστο του ίδιου έτους το DEHUKAM, το Εθνικό Κέντρο Έρευνας για το Δίκαιο της Θάλασσας του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, είχε δημοσιοποιήσει δύο νέες θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές και τις είχε εντάξει στον τουρκικό χάρτη Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού.

Τώρα, έναν χρόνο αργότερα, οι ίδιες περιοχές αποκτούν επίσημο κανονιστικό χαρακτήρα. Και η γεωγραφία τους είναι αυτή που προσδίδει στην απόφαση σαφώς ευρύτερη διάσταση από μια περιβαλλοντική πολιτική.

Δύο πάρκα, δύο διαφορετικά μηνύματα προς την Αθήνα

Το πρώτο πάρκο βρίσκεται στο Βορειοανατολικό Αιγαίο, δυτικά της Ίμβρου και της Τενέδου και στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης. Το δεύτερο αναπτύσσεται στην Ανατολική Μεσόγειο, ανατολικά της Ρόδου, προς το Καστελόριζο και τον Κόλπο της Αττάλειας.

Η ίδια η τουρκική πλατφόρμα Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού παρουσιάζει τις περιοχές ως ζώνες περιβαλλοντικής προστασίας και υπογραμμίζει την οικολογική αξία τους, μεταξύ άλλων για κητώδη, θαλάσσιες χελώνες, μεσογειακή φώκια και λιβάδια Posidonia oceanica.

• Παράλληλα, όμως, ο τουρκικός χάρτης διευκρινίζει ότι η αποτύπωση της μέσης γραμμής μεταξύ των τουρκικών και ελληνικών ηπειρωτικών ακτών τελεί υπό την προϋπόθεση μελλοντικής συμφωνίας οριοθέτησης.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική σημασία της κίνησης: η περιβαλλοντική προστασία λειτουργεί ταυτόχρονα ως όχημα χαρτογράφησης μιας συγκεκριμένης τουρκικής αντίληψης για τις θαλάσσιες ζώνες.

Το Καστελόριζο στο επίκεντρο

Το πιο ευαίσθητο σημείο βρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο. Η τουρκική χάραξη περιορίζει χαρτογραφικά το Καστελόριζο στην περιοχή των υφιστάμενων χωρικών υδάτων του, αφήνοντας εκτός του σχεδιασμού της οποιαδήποτε ευρύτερη θαλάσσια επήρεια του νησιωτικού συμπλέγματος.

Δεν πρόκειται για τυπική οριοθέτηση ΑΟΖ ή υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία, όμως, επαναφέρει μέσω του χάρτη του πάρκου την πάγια θέση της ότι το Καστελόριζο δεν μπορεί να παράγει θαλάσσιες ζώνες που να επηρεάζουν ουσιαστικά την τουρκική προβολή προς τη Μεσόγειο.

Με άλλα λόγια, ο χάρτης του πάρκου δεν λύνει το ζήτημα της οριοθέτησης, αλλά αποτυπώνει ποια οριοθέτηση θα ήθελε η Άγκυρα.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή η τουρκική θέση για το Καστελόριζο αποτελεί έναν από τους βασικούς κρίκους της συνολικότερης αντίληψης της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan). Η Τουρκία αντιμετωπίζει το μικρό νησιωτικό σύμπλεγμα ως γεωγραφικό εμπόδιο στη συνέχεια της θαλάσσιας ζώνης που διεκδικεί από τις νότιες τουρκικές ακτές προς την Ανατολική Μεσόγειο.

«Σφήνα» μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης

Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η χάραξη στο Βόρειο Αιγαίο. Η επιλογή του θαλάσσιου χώρου μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης παραπέμπει στις παλαιότερες τουρκικές αμφισβητήσεις της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η περιοχή έχει ιστορικό βάρος. Τον Νοέμβριο του 1973, η Τουρκία είχε εκδώσει άδειες στην κρατική πετρελαϊκή εταιρεία TPAO για έρευνες σε τμήματα του Αιγαίου, εξέλιξη που η ελληνική πλευρά θεωρεί αφετηρία της ελληνοτουρκικής διαφοράς για την υφαλοκρηπίδα.

Περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, η Άγκυρα επιστρέφει στον ίδιο ευρύτερο γεωγραφικό χώρο με ένα εντελώς διαφορετικό εργαλείο. Το θαλάσσιο πάρκο παρεμβάλλεται μεταξύ Λήμνου και Σαμοθράκης, αποτυπώνοντας τη λογική της Τουρκίας για τη μέση γραμμή μεταξύ των ηπειρωτικών ακτών και ουσιαστικά παρακάμπτοντας την ελληνική θέση για τα δικαιώματα των νησιών.

Η τουρκική απάντηση είχε προαναγγελθεί από το 2025

Η αλληλουχία των γεγονότων δείχνει ότι η απόφαση του Ερντογάν αποτελεί μέρος ενός σχεδίου που είχε προετοιμαστεί αρκετό καιρό πριν.

Στις 21 Ιουλίου 2025, μετά την ανακοίνωση των ελληνικών θαλάσσιων πάρκων στο Ιόνιο και το Αιγαίο, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών είχε προαναγγείλει αντίστοιχες τουρκικές πρωτοβουλίες. Η τουρκική πλευρά υποστήριζε τότε ότι μονομερείς ελληνικές ενέργειες στο Αιγαίο δεν μπορούν να δημιουργήσουν νομικά αποτελέσματα σε ζητήματα που η Άγκυρα θεωρεί συνδεδεμένα με τις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Στις 2 Αυγούστου 2025, το DEHUKAM δημοσιοποίησε τις δύο περιοχές προστασίας, τις οποίες ενσωμάτωσε στον τουρκικό Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό.

Η εξέλιξη του Αυγούστου 2026, επομένως, δεν είναι μια αυθόρμητη απάντηση. Είναι το επόμενο στάδιο μιας πολιτικής που ξεκίνησε από τη χαρτογράφηση και πλέον περνά στη θεσμική κατοχύρωση.

Η Αθήνα βλέπει «τετελεσμένα» στους χάρτες, η Άγκυρα απαντά με τους δικούς της

Η ελληνική αντίδραση κινείται ακριβώς πάνω σε αυτή τη διάσταση. Το υπουργείο Εξωτερικών χαρακτηρίζει τις τουρκικές αποφάσεις μονομερείς και παράνομες, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορούν να παράγουν έννομα αποτελέσματα ούτε σε διεθνή ύδατα ούτε σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Η Αθήνα επιχειρεί ταυτόχρονα να δημιουργήσει μια σαφή νομική διάκριση: τα ελληνικά Εθνικά Θαλάσσια Πάρκα έχουν θεσπιστεί εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ οι τουρκικές χαράξεις επεκτείνονται πέρα από τα τουρκικά χωρικά ύδατα.

Η θέση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι το βασικό ελληνικό επιχείρημα είναι ότι ένας περιβαλλοντικός χαρακτηρισμός δεν μπορεί να μετατραπεί μονομερώς σε εργαλείο άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Η Άγκυρα δεν κρύβει πλέον τη σύνδεση περιβάλλοντος και θαλάσσιας στρατηγικής

Η τουρκική επιχειρηματολογία παρουσιάζει τις περιοχές ως πραγματικές ζώνες οικολογικής προστασίας. Και ασφαλώς η οικολογική αξία των περιοχών είναι υπαρκτή και τεκμηριωμένη από την ίδια την τουρκική πλευρά. Όμως η παράλληλη ένταξή τους στον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό και η επιλογή των συγκεκριμένων γεωγραφικών ορίων δημιουργούν ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης.

Η Άγκυρα έχει ήδη καταστήσει σαφές ότι θεωρεί τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό εργαλείο που συνδέεται με την προστασία των τουρκικών θαλάσσιων δικαιωμάτων. Τον Απρίλιο του 2026, μάλιστα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών απέρριψε ελληνικούς χάρτες για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, υποστηρίζοντας ότι απεικονίζουν «ανύπαρκτα» θαλάσσια σύνορα και παραβιάζουν τουρκικές θαλάσσιες δικαιοδοσίες.

Με τα νέα δεδομένα η κατάσταση θα αποκτήσει διαφορετικό βάρος εάν η Άγκυρα επιχειρήσει να εφαρμόσει στην πράξη τις αποφάσεις με περιορισμούς, ελέγχους, απαγορεύσεις ή άλλες πράξεις δικαιοδοσίας σε περιοχές πέραν των χωρικών της υδάτων καθώς τότε τότε η αντιπαράθεση θα περάσει από το επίπεδο της χαρτογραφικής και διπλωματικής διαμάχης σε εκείνο της πρακτικής αμφισβήτησης δικαιοδοσίας.

Στη συζήτηση που ακολουθεί, ο Μιχάλης Ιγνατίου αποκαλύπτει το παρασκήνιο πίσω από την επείγουσα επιστολή του Προέδρου Νίξον προς τον Μπουλέντ Ετσεβίτ που δεν παραδόθηκε ποτέ, αναλύει τον κομβικό ρόλο του Ελληνοαμερικανού πράκτορα Γκαστ Αβράκωτου στις συνεννοήσεις με τον δικτάτορα Ιωαννίδη και ξεγυμνώνει τον ακραίο κυνισμό του Χένρι Κίσινγκερ. Παράλληλα, περιγράφει τη δική του προσωπική «σύγκρουση» με τις αμερικανικές υπηρεσίες για τον αποχαρακτηρισμό των εγγράφων μέσω του νόμου FOIA, σχολιάζει τις αντιδράσεις του διπλωματικού κατεστημένου και καταθέτει τα πολύτιμα γεωπολιτικά διδάγματα που οφείλουν να καθοδηγούν τη σημερινή εξωτερική πολιτική της Αθήνας και της Λευκωσίας.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

-Κύριε Ιγνατίου, το νέο σας βιβλίο που γράψατε μαζί με τον δημοσιογράφο Κώστα Βενιζέλο αποτελεί την επικαιροποιημένη έκδοση της έρευνάς σας για τα αρχεία Κίσινγκερ που δημοσιεύσατε πριν από περίπου 20 χρόνια. Μεταξύ άλλων αποκαλύπτετε ότι στις 19 Ιουλίου 1974, οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην Άγκυρα, ο πρέσβης Μακόμπερ και ο Τζέιμς Σπέιν, είχαν εντολή να παραδώσουν μια επείγουσα επιστολή του Προέδρου Νίξον στον Ετσεβίτ με την οποία του ζητούσε να μην προχωρήσει στην εισβολή, αλλά δεν την παρέδωσαν ποτέ. Ποιο ήταν τελικά το «αόρατο χέρι» που τους σταμάτησε; Φωτογραφίζουν τα νέα στοιχεία τον ίδιο τον Χένρι Κίσινγκερ πίσω από αυτή την καθυστέρηση;

Για την επιστολή γνωρίζαμε, αλλά δεν της δώσαμε την ανάλογη σημασία διότι όλες οι άλλες πηγές μας στο στενό περιβάλλον του Χένρι Κίσινγκερ μας έλεγαν ότι δεν είχαν ιδέα ότι ο Πρόεδρος Νίξον έστειλε αυστηρό γράμμα στον τότε πρωθυπουργό της Τουρκίας, Μπουλέντ Ετσεβίτ. Αυτό μας ανάγκασε να αφήσουμε εκτός του πρώτου βιβλίου, (με τίτλο «Τα απόρρητα αρχεία του Κίσινγκερ»), τον ισχυρισμό του Τζέιμς Σπέιν, ο οποίος μετά διετέλεσε και πρέσβης στην Τουρκία. Ομολογώ ότι κάναμε λάθος.

Αυτή τη φορά πήγαμε ξανά πίσω και αρχίσαμε από την αρχή. Ερευνήσαμε αρχικά την σοβαρότητα του Αμερικανού πρέσβη. Ο άνθρωπος χαρακτηρίστηκε σοβαρός και από συναδέλφους του διπλωμάτες, αλλά και συνεργάτες του σε διάφορα Ινστιτούτα και Δεξαμενές Σκέψης στην Ουάσιγκτον, με τους οποίους συνεργάστηκε μετά την συνταξιοδότησή του.

Ο Σπέιν είχε περιλάβει τον ισχυρισμό του και στο βιβλίο του, που δυστυχώς δεν διαβάστηκε από το κοινό, αλλά -το κυριότερο- και στην κατάθεση του για τα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ (Oral History). Ο λόγος για τον οποίο επανήλθαμε στο θέμα και βγήκαμε δυνατά για να τον υποστηρίξουμε, ήταν ότι ούτε ο Κίσινγκερ, ούτε ο Τζόζεφ Σίσκο, ούτε όλοι οι άλλοι συνεργάτες του τότε υπουργού Εξωτερικών τόλμησαν να τον αντικρούσουν. Όλοι ήταν ζωντανοί. Δεν τον αμφισβήτησε ούτε ένας από το 1996 μέχρι σήμερα. Και είχαν το δικαίωμα να τον αντικρούσουν και να καταγραφεί η αντίθεση τους κάτω από το κείμενο, όπου υπάρχει δημοσιευμένος ο ισχυρισμός του για την επιστολή του Νίξον προς τον Ετσεβίτ. Επίσης, στις τηλεφωνικές συνομιλίες του τότε Προέδρου με τον Κίσινγκερ, φαίνεται ξεκάθαρα η επιμονή του Νίξον να σταματήσει η Αμερική την Τουρκία. Και σε ένα σημείο ρωτά τον τότε υπουργό αν πρέπει να στείλει επιστολή στον Ετσεβίτ, όπως είχε πράξει ο Λίντον Τζόνσον το 1964 και το 1967 (με τηλεφώνημα). Λοιπόν: Μεταξύ του Σπέιν και του Κίσινγκερ, και μετά την έρευνα μας, εμείς πιστεύουμε τον Σπέιν, όχι τον Κίσινγκερ.

–Η αφήγηση του Τζέιμς Σπέιν, δεύτερου τη τάξει στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Άγκυρα το 1974, αποτελεί βασικό πυλώνα της νέας έκδοσης. Πώς καταφέρατε να ξεκλειδώσετε αυτή τη μαρτυρία και με ποιον τρόπο ανατρέπει ή συμπληρώνει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τις κρίσιμες εκείνες ώρες πριν από την εισβολή;

Όπως ανέφερα γνωρίζαμε την κατάθεση του Σπέιν και το κεφάλαιο με τον ισχυρισμό του στο βιβλίο του, ότι κρατούσε την επιστολή του Νίξον στον Ετσεβίτ. Τελικά δεν ήταν κάτι δύσκολο για εμάς, διότι 1+1 μας κάνουν δύο, όχι έντεκα. Εάν ο Σπέιν έλεγε ψέματα θα είχε διαψευστεί από τον Κίσινγκερ, τον Τζόζεφ Σίσκο και τους υπόλοιπους της ομάδας του τότε υπουργού. Και επίσης δεν θα τον τιμούσε η αμερικανική κυβέρνηση με την αποστολή του στην Άγκυρα και μάλιστα στη θέση του Πρέσβη. Επέστρεψε στην Τουρκία ως πρέσβης πια στις 26 Φεβρουαρίου 1980, έξι μήνες πριν το πραξικόπημα του Εβρέν. Και τότε ακούστηκαν πολλά και διάφορα για τη (δήθεν) ανάμειξη των ΗΠΑ.

Πάντως, ο Σπέιν ήταν κατηγορηματικός. Έγραψε στο βιβλίο του: «Το βράδυ πριν την εισβολή, μία “επιστολή του (σ.σ. Προέδρου των ΗΠΑ) Νίξον προς τον Πρωθυπουργό Ετσεβίτ, εμφανίστηκε σε ένα τηλεγράφημα προς την πρεσβεία. Ήταν άκρως απόρρητη, ακόμη πιο αυστηρή από την επιστολή Τζόνσον (του 1964), και έπρεπε να παραδοθεί αμέσως. Αν και δεν μας άρεσε, έτσι ήθελε να το παίξει ο Πρόεδρος (σ.σ. Νίξον). Ο πρέσβης Μακόμπερ έκλεισε ραντεβού τα μεσάνυχτα και διασχίσαμε τα ταραχώδη πλήθη για να συναντήσουμε τον πρωθυπουργό» (σ.σ. της Τουρκίας και να του παραδώσουν την επιστολή).

-Πέρα από τη μαρτυρία του Σπέιν, ποια είναι εκείνα τα νέα έγγραφα ή στοιχεία που κινητοποίησαν εσάς και τον κ. Βενιζέλο να επανέλθετε με αυτή τη νέα, βελτιωμένη έκδοση;

Είχαμε γίνει κάτοχοι του νέου πακέτου τηλεφωνικών επικοινωνιών του Κίσινγκερ μετά το πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου και πριν από την τουρκική εισβολή. Μιλούν από μόνα τους τα έγγραφα του τότε υπουργού Εξωτερικών. Είναι τα δικά του λόγια. Δεν πρόκειται για κουβέντες άλλων.

Ο Κίσινγκερ δεν κατέστρεψε τα τηλεγραφήματα ενώ μπορούσε. Είτε θα ήθελε να κυκλοφορήσουν μετά το θάνατο του -που δεν το πιστεύω- είτε προσπάθησε να δείξει ότι έλεγε στον Ετσεβίτ να είναι …προσεκτικός, να μην το κάνει. Αλλά να μην κάνει τι;
Αυτό που έλεγε στον Τούρκο πρωθυπουργό ήταν να μην κτυπηθεί με τις ελληνικές δυνάμεις στο νησί. Για την Κύπρο δεν τον ενδιέφερε. Μόνο να μην γίνει ελληνοτουρκικός πόλεμος. Και εμείς αποδεικνύουμε ότι ο Ετσεβίτ μιλά όπως ακριβώς τον Δημήτριο Ιωαννίδη, ο οποίος είπε στους στρατηγούς ότι οι Τούρκοι θα κάνουν ένα προγεφύρωμα και θα σταματήσουν. Μα το ίδιο δεν αποκάλυψε ακριβώς ο Αλέξης Παπαχελάς για τον Ιωαννίδη στο γνωστό ηχητικό που δημοσίευσε; Εμείς αποδεικνύουμε ότι η Χούντα βρισκόταν σε συνεννόηση με τους Αμερικανούς και τους Τούρκους.

–Εξετάζετε σε βάθος τη δράση του Ελληνοαμερικανού πράκτορα της CIA, Γκαστ Αβράκωτου, και το κανάλι επικοινωνίας του με τον δικτάτορα Ιωαννίδη. Μέσα από τις συνομιλίες σας με πρώην πράκτορες της CIA, σε ποιο βαθμό θεωρείτε ότι ο Αβράκωτος λειτουργούσε ως αυτόνομος «παίκτης» που παρέσυρε τον Ιωαννίδη ή αν εκτελούσε ένα ευρύτερο, προσχεδιασμένο σχέδιο της αμερικανικής υπηρεσίας;

Το θέμα αυτό το πήρα απάνω μου, διότι εγώ συνομίλησα με τους πράκτορες της CIA. Ο Αβρακώτος δεν ήταν ένας τυχαίος πράκτορας της αμερικανικής υπηρεσίας. Λόγω της δράσης και του χαρακτήρα του έχαιρε μεγάλου σεβασμού αν και προκαλούσε πολλά προβλήματα. Ήταν εριστικός και απέκτησε λόγω της ιδιομορφίας του πολλούς εχθρούς. Το πλέον σημαντικό, όμως, είχε σχέσεις με τα ανώτατα κλιμάκια της CIA και σε ότι αφορούσε την Ελλάδα είχε γνώμη και πάντα την έλεγε.
Ήταν φίλος και κουμπάρος του Δημήτριου Ιωαννίδη και μέσω αυτού πίστευε ότι κυβερνούσε την Ελλάδα. Ακόμα και αν λειτουργούσε ως αυτόνομος παίκτης, που ΔΕΝ το πιστεύω, οι συνομιλητές του στην Αθήνα του φέρονταν ως να ήταν ο αντιπρόσωπος του Λευκού Οίκου. Σχεδόν δουλικά.

Από τις συνεντεύξεις που είχα με πρώην πράκτορες της CIA και με τα πιο σημαντικά άτομα στο περιβάλλον του Χένρι Κίσινγκερ, κατέληξα στο συμπέρασμα, με το οποίο συμφωνεί και ο Κώστας ο Βενιζέλος, ότι ο Αβρακώτος μετέφερε την εντολή για το πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου.

–Ο τίτλος του βιβλίου είναι μονολεκτικός και βαρύς: «Ένοχος». Μετά από δεκαετίες μελέτης των εγγράφων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και της CIA, θεωρείτε ότι ο Κίσινγκερ απλώς «ανέχτηκε» και διαχειρίστηκε τις εξελίξεις προς όφελος της Νατοϊκής συνοχής, ή ότι υπήρξε ο βασικός αρχιτέκτονας της τραγωδίας του ’74;

Το συμπέρασμα μας βάση της ανάλυσης των τηλεγραφημάτων του Κίσινγκερ, των δικών του κειμένων, είναι ότι συμμετείχε στο σχεδιασμό και την υλοποίηση όλων των αποφάσεων της αμερικανικής κυβέρνησης είτε αφορούσαν τη Χιλή, είτε την Κύπρο, είτε το Μπαγκλαντές, είτε το Ανατολικό Τιμόρ. Αυτά είναι τα τέσσερα εγκλήματα «πολέμου» του Κίσινγκερ, σύμφωνα με τον Κρίστοφερ Χίτσενς και άλλους σημαντικούς ιστορικούς στις ΗΠΑ.

Όταν διαβάζει κανείς τα έγγραφα του βλέπω ότι στην πραγματικότητα ο Κίσινγκερ είναι κυνικός μέχρι ψυχασθένειας. Ένοιωσα να απολάμβανε τις …«επιτυχίες» του. Φυσικά, όταν φοράει κανείς τα παπούτσια του υπουργού Εξωτερικών της υπερδύναμης πρόκειται για επιτυχίες, που αφορούν τα στρατηγικά συμφέροντα της Αμερικής. Όταν αφορά τους ίδιους τους λαούς που κατάστρεψε αυτός ο άθλιος, πρόκειται και είναι τραγωδίες.

-Έχετε περάσει αμέτρητες ώρες στο Εθνικό Αρχείο των ΗΠΑ και στις προεδρικές βιβλιοθήκες, αποχαρακτηρίζοντας χιλιάδες σελίδες εγγράφων. Ποιο ήταν το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίσατε κατά τη διαδικασία αποχαρακτηρισμού (FOIA) και αν υπάρχουν ακόμη έγγραφα-κλειδιά για το 1974 που οι αμερικανικές υπηρεσίες αρνούνται πεισματικά να δώσουν στη δημοσιότητα;

Με κάθε ειλικρίνεια τονίζω ότι με αντιμετώπισαν ως να είμαι ένας Αμερικανός ερευνητής. Δεν με θεώρησαν ότι είμαι ένας ξένος υπήκοος. Και είχα νόμιμη βοήθεια. Τα έγγραφα μπορεί να βρίσκονται σε υπόγεια, αλλά δεν τα βρίσκει κανείς με τον τρόπο που σκέφτονται οι άσφαιροι «ερευνητές». Κανείς δεν μπορεί να κλέψει έγγραφα.
Η Αμερική επιτρέπει με νόμιμους τρόπους να τα διεκδικήσεις τα απόρρητα έγγραφα της. Και εγώ και άλλοι έπρεπε να μάθουμε πως λειτουργεί ο νόμος περί της ελευθερίας της Πληροφόρησης (Freedom of information Act). Αν θέλει ο οποιοδήποτε να μπει στο παιγνίδι της εξασφάλισης απόρρητων εγγράφων πρέπει να μάθει το νόμο.

Φυσικά, μέχρι να τον μάθω το νόμο έφαγα πολλές ήττες. Σημασία έχει φυσικά το τελικό αποτέλεσμα. Η έρευνα, όπως την κάνουμε εμείς, αποδείχθηκε ότι στις πλείστες των περιπτώσεων είναι επιτυχής. Μερικές φορές επισκέπτομαι και τα αρχεία στο Μέριλαντ. Και εκεί βρήκα «θησαυρούς». Αλλά μου αρέσει να μπαίνω σε αυτή τη διαδικασία της «σύγκρουσης» με το ίδιο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με την ίδια τη CIA, με όλες τις υπηρεσίες και τα υπουργεία.

-Όταν φέρατε για πρώτη φορά στο φως τα αρχεία Κίσινγκερ, αλλά και μετέπειτα με τις αποκαλύψεις σας για το Σχέδιο Ανάν, για τα Ίμια και τη Μαδρίτη, πώς αντέδρασε το διπλωματικό κατεστημένο στην Ουάσιγκτον; Υπήρξαν ποτέ πιέσεις ή προσπάθειες να υποβαθμιστεί η σημασία των ερευνών σας;

Το κύκλωμα του Κώστα Σημίτη προσπάθησε και έχασε. Και για τα έγγραφα των Ιμίων και για αυτά της Μαδρίτης, όπου γκριζαρίστηκε το Αιγαίο. Φυσικά, είχαμε την ίδια αντιμετώπιση και με το βιβλίο για το φιλοτουρκικό σχέδιο Ανάν.
Εκεί προσπάθησε η τότε αμερικανική κυβέρνηση να απαξιώσει τα δικά της έγγραφα για να διασώσει τους ανθρώπους της στην Κύπρο και την Ελλάδα, που τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ ενός κειμένου, το οποίο παραχωρούσε την Κύπρο στην σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Η τότε αμερικανική κυβέρνηση δεν μπορούσε να δικαιολογήσει ότι πολλά εκατομμύρια δολάρια έφτασαν στην Κύπρο μέσω μίας οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών. Ευτυχώς για όλους αυτούς δεν θέλω να ξύσω παλιές πληγές. Οπότε μένω εδώ.

Τα έγγραφα για τα Ίμια και την Μαδρίτη, όπου έγινε εκείνη η περίφημη συνάντηση του Κώστα Σημίτη με τον Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ, είχαν εγκριθεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έτσι μας δόθηκαν. Όμως, του ενόχλησε τότε η λεγόμενη «νεκροψία» της προσπάθειας του μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ να αποτρέψει ένα ελληνοτουρκικό πόλεμο. Ήταν το μόνο έγγραφο που δεν θα ήθελαν να δημοσιευτεί. Και φυσικά το έγγραφο για τους τέσσερις όρους, που δέχθηκαν η Αθήνα και η Άγκυρα για να μην γίνει πόλεμος.

-Αντιπαραβάλλοντας τα αμερικανικά έγγραφα με τα αντίστοιχα ελληνικά (π.χ. τον Φάκελο της Κύπρου) ή τα κυπριακά, πού εντοπίζετε τις μεγαλύτερες ιστορικές αντιφάσεις; Ποια πλευρά «φοβάται» ακόμα την πλήρη αλήθεια;

Τα έγγραφα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι ένα αστείο, ένα ανέκδοτο. Δεν λένε τίποτα. Βέβαια, υπάρχει το ηχητικό του Δημήτριου Ιωαννίδη, που αποκάλυψε ο Αλέξης Παπαχελάς και μας άνοιξε τα μάτια. Νομίζω ότι χωρίς αυτό το ηχητικό δεν θα κάναμε την προσπάθεια για τα νέα έγγραφα του Κίσινγκερ. Δεν θα φτάναμε εδώ.
Εμάς δεν μας βοήθησαν τα ελληνικά και τα κυπριακά έγγραφα που κυκλοφορούν, εκτός από ένα του Γρηγόριου Μπονάνου, που ακόμα δεν επιβεβαιώσαμε αν είναι αυθεντικό. Τα αμερικανικά έγγραφα έχουν μία σημαντική διαφορά. Γράφονται εν βρασμώ ψυχής, εκείνη τη στιγμή και δεν επιδέχονται διόρθωσης. Ο Κίσινγκερ, στα δικά του έγγραφα επιχειρούσε κάποιες διορθώσεις, όταν του τα έδινε η γραμματέας του, αλλά στο τέλος δεν παραποιούσε την αλήθεια.

-Ως ένας δημοσιογράφος που ζει και εργάζεται στην Ουάσιγκτον, αναλύοντας καθημερινά την τρέχουσα γεωπολιτική σκακιέρα, πώς θεωρείτε ότι τα διδάγματα του 1974 —όπως αυτά προκύπτουν από το βιβλίο σας— πρέπει να καθοδηγούν τη σημερινή εξωτερική πολιτική της Αθήνας και της Λευκωσίας απέναντι στον αμερικανικό παράγοντα;

Οι διπλωμάτες πρέπει να μελετούν τα έγγραφα για να αναλύουν στη συνέχεια τον τρόπο σκέψης της αμερικανικής γραφειοκρατίας. Ένα γρήγορο συμπέρασμα είναι ο τρόπος εκπόνησης της εξωτερικής πολιτικής προς όφελος της Τουρκίας. Γιατί άραγε όλες μα όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις συνεχίζουν την ίδια πολιτική έναντι της Τουρκίας. Μπορεί κανείς να το διαβάσει στα έγγραφα.

Ένα ηχηρό συμπέρασμα είναι και η κρίση των Ιμίων. Πως την αντιμετώπισαν και γιατί οδήγησαν και ανάγκασαν τον Σημίτη στη Συμφωνία της Μαδρίτης. Απαντήσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει τα υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας και της Κύπρου να τις βρουν μέσα στα έγγραφα και να δράσουν ανάλογα.

-Κλείνοντας αυτή τη μακρά πορεία έρευνας, υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο έγγραφο, μια φράση ή μια μαρτυρία που συναντήσατε όλα αυτά τα χρόνια, η οποία σας συγκλόνισε προσωπικά περισσότερο από οτιδήποτε άλλο και γιατί;

Ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια το 1989. Μέχρι το 1996 βρήκαμε λίγα έγγραφα αλλά είχαμε επιμονή και υπομονή. Και μέχρι το 2001 θα έλεγα ότι η ομάδα μας είχε σαρώσει τα αρχεία. Πάντα με νόμιμο τρόπο. Όχι μόνο για την Κύπρο, αλλά και έγγραφα για την Ελλάδα και την Τουρκία. Για τη Χιλή επίσης, που τα έψαχναν οι πάντες.
Έχω «αγαπημένα» έγγραφα, αλλά μετά την απόκτηση του τελευταίου πακέτου των τηλεγραφημάτων του Κίσινγκερ θα επιλέξω τη συνομιλία του με τον Μπουλέντ Ετσεβίτ την παραμονή της άνανδρης τουρκικής εισβολής. Είναι το έγγραφο που επιβεβαιώνει τη συνεννόηση της Ουάσιγκτον με την Αθήνα και την Άγκυρα, λίγες ώρες πριν την εισβολή της 20ης Ιουλίου 1974.

«Μόλις ολοκληρωθούν οι αναγκαίες διαδικασίες, το νέο κόμμα που θα ιδρύσουμε θα γίνει, και μακράν, η βασική δύναμη της αντιπολίτευσης της Εθνοσυνέλευσης», είπε.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού Τύπου, η αίτηση καταχώρισης του νέου κόμματος θα κατατεθεί την Δευτέρα 27 Ιουλίου στο υπουργείο Εσωτερικών.

Το CHP, το παλαιότερο κόμμα της Τουρκίας, συγκλονίσθηκε από την δικαστική απόφαση της 21ης Μαΐου που ακύρωσε την εσωτερική ψηφοφορία του 2023 από την οποία ο Οζγκιούρ Οζέλ εξελέγη στην ηγεσία του κόμματος και αποκατέστησε στην θέση τον προκάτοχό του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου.

Τρεις ημέρες αργότερα, οι ειδικές δυνάμεις της τουρκικής αστυνομίας εισέβαλαν στην έδρα του CHP στην Αγκυρα κάνοντας χρήση δακρυγόνων και χτυπώντας μέλη του κόμματος.

Ο Οζγκιούρ Οζέλ χαρακτήρισε την δικαστική απόφαση κίνηση της κυβέρνησης με στόχο να διευκολυνθεί η νίκη του ισλαμοσυντηρητικού κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) του Ταγίπ Ερντογάν στις επόμενες εκλογές του 2028.

«Το AKP γνωρίζει ότι δεν είναι πλέον σε θέση να νικήσει σε δημοκρατικές εκλογές. Γνωρίζει ότι ο τουρκικός λαός δεν το θέλει πια», είπε προσθέτοντας ότι «στόχος δεν είναι το CHP, ο πραγματικός στόχος είναι η αποφασιστικότητα του λαού για την αλλαγή κυβέρνησης».

Στην ανάρτησή της, η κ. Καρυστιανού υποστηρίζει ότι υπάρχει «σιωπή» της ελληνικής πλευράς, βλέπει «απαξίωση προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού της Ελλάδος» και κάνει λόγο για στάση που, σύμφωνα με την ίδια, δεν ανταποκρίνεται στον ρόλο ενός ηγέτη που υπερασπίζεται τη χώρα του.

Η επικεφαλής του κόμματος Ελπίδα κατηγόρησε τον πρωθυπουργό για «δουλικότητα χαρακτήρα» και υποστήριξε ότι η πολιτική του βούληση «δεν προστατεύει τα εθνικά συμφέροντα». Παράλληλα, χαρακτήρισε τη μη χρήση του δικαιώματος βέτο από την Ελλάδα ως «εθνική προδοσία», υποστηρίζοντας ότι το ζήτημα αυτό θα αποτελέσει αντικείμενο λογοδοσίας στο μέλλον.

Αναλυτική η ανάρτηση Καρυστιανού:

«Βλέποντας αυτά τα εξοργιστικά που συμβαίνουν δίπλα μας, στην Άγκυρα , σε συνδυασμό με την εδώ αφωνία, νιώθω την ανάγκη να δηλώσω τα εξής:

Δεν θα σταθώ στην απαξίωση προς το πρόσωπο του ΠΘ της Ελλάδος, διότι γνωρίζω την πλήρη αποτυχία του να ενεργεί ως ηγέτης που φροντίζει τη χώρα του.

Θα σταθώ στη δουλικότητα του χαρακτήρα και την πολιτική του βούληση που δεν προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα.

Η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο, που είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας και το κύριο διπλωματικό μας χαρτί, συνιστά Εθνική Προδοσία και ο κ. Μητσοτάκης θα λογοδοτήσει και για αυτό.

Συναινεί χωρίς ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ στην αναβάθμιση της Τουρκίας σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή άμυνα, χωρίς να ασκεί βέτο. Και αυτό ενώ η άσκηση αυτού του δικαιώματος δεν είναι αντίθετη στη συμμαχία πράξη. Είναι έμπρακτη εκδήλωση εθνικής αξιοπρέπειας, λέξης άγνωστης για τον κ. Μητσοτάκη και το κόμμα του.

Παράλληλα παθητική έως ανύπαρκτη είναι και η στάση και αντίδραση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης που έχουν χαθεί σε «πιο σοβαρά θέματα», όπως η προεκλογική ψηφοθηρία.

Ως Ελληνίδα νιώθω ντροπή , θυμό και απογοήτευση για την πολιτική ανικανότητα και την εν γνώσει αδιαφορία των πολιτικών για το αύριο της χώρας.

Δεν ξεχνάμε όμως, ούτε και βέβαια θα συγχωρήσουμε ποτέ όσους πρόδωσαν διαχρονικά τη γη των προγόνων μας και των παιδιών μας».

Η πηγή, η οποία ζήτησε να μην κατονομασθεί λόγω του ευαίσθητου χαρακτήρα του θέματος, δήλωσε ότι ο Χέγκσεθ πρόκειται επίσης να συναντηθεί με τον ισραηλινό υπουργό Άμυνας Ίσραελ Κατς και ότι θα συζητήσουν σχετικά με το Ιράν.

Σε συνέντευξή του χθες, Τρίτη, στο CNN, ο Νετανιάχου δήλωσε ότι αντιτίθεται στην πώληση των F-35 στην Τουρκία και ότι κατέστησε σαφή στον Τραμπ την αντίθεσή του.

«Θα κατέστρεφε την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή επειδή η Τουρκία έχει επιθετικές φιλοδοξίες», δήλωσε ο Νετανιάχου στο CNN. Η Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, επικρίνει τις ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα, τον Λίβανο και τη Συρία και έχει επανειλημμένα κατηγορήσει το Ισραήλ ότι προσπαθεί να υπονομεύσει την αμερικανοϊρανική συμφωνία κατάπαυσης του πυρός για την οποία μεσολάβησε το Πακιστάν.

Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος συμμετέχει στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Τουρκία, ανακοίνωσε χθες, Τρίτη, ότι θα άρει αμερικανικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν στην Άγκυρα επειδή το 2019 αγόρασε ρωσικούς πυραύλους αντιαεροπορικής άμυνας, ενώ επισήμανε επίσης την πρόθεσή του να πωλήσει στη συμμαχική χώρα μαχητικά αεριωθούμενα F-35, μια κίνηση που είναι πιθανό να αντιμετωπίσει ισχυρή αντίσταση στο Κογκρέσο, καθώς και στο Ισραήλ.

Οι διμερείς σχέσεις επιδεινώθηκαν σοβαρά εξαιτίας της αγοράς από την Τουρκία του ρωσικού συστήματος S-400. Η αγορά του έκανε τις ΗΠΑ να επιβάλουν κυρώσεις σε μια σημαντική τουρκική αμυντική εταιρεία και να αναιρέσουν τη συμμετοχή της Άγκυρας στο πρόγραμμα του μαχητικού F-35.

Οι σχέσεις έχουν βελτιωθεί αξιοσημείωτα μετά την επιστροφή του Τραμπ στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο του 2025, όμως οι πωλήσεις των αεριωθουμένων παραμένουν μπλοκαρισμένες βάσει της αμερικανικής νομοθεσίας.

Η σεισμική δόνηση ήταν 5,7 Ρίχτερ. .

Ο σεισμός, ο οποίος σημειώθηκε σε βάθος 7,03 χιλιομέτρων, έγινε αισθητός και στις γύρω επαρχίες όπως το Ντιγιάρμπαγκιρ, το Γκαζιαντέπ, το Καχραμανμαράς, το Χατάι και τα Άδανα.

Κατά την απολογία του ενώπιον του 25ου Κακουργιοδικείου Κωνσταντινούπολης, ο Ιμάμογλου απέρριψε κατηγορηματικά τις κατηγορίες, επιμένοντας ότι το κατηγορητήριο δεν στηρίζεται σε πραγματικά δεδομένα αλλά σε εικασίες.

«Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα κατηγορητήριο όνειδος για το κράτος και το έθνος μας. Η κατηγορούσα αρχή με κατηγορεί για πλαστογραφία. Αγωνίζομαι με απειλές, με ομηρίες και με κατασκευασμένα στοιχεία. Η πολιτική παρέμβαση που γίνεται για να διατηρηθούν θέσεις εξουσίας είναι προφανής», είπε, ενώ πρόσθεσε με νόημα πως «αυτή η υπόθεση είναι μια πολιτική δίκη που επινόησαν όσοι φοβούνται να με αντιμετωπίσουν στις εκλογές».

Ο Ιμάμογλου έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον χαρακτήρα που αποδίδει στη δίκη, παρουσιάζοντάς την ως ευρύτερη πολιτική σύγκρουση. «Ο αγώνας που δίνουμε εδώ έχει μετατραπεί σε έναν εθνικό αγώνα. Σήμερα, η μεγαλύτερη μάχη για τη δημοκρατία στην Τουρκία δίνεται στη Σηλυβρία και θα νικήσουμε».

Στην απολογία του, ο Ιμάμογλου επιτέθηκε με σφοδρότητα στο περιεχόμενο της δικογραφίας, υποστηρίζοντας ότι στερείται νομικής βάσης. «Αυτό το κατηγορητήριο είναι ένα δικανικό έγκλημα. Είναι σκουπίδια, όλα σκουπίδια. Αντιγραφή και επικόλληση. Δεν διάβασα ούτε μία σελίδα και δεν πρόκειται να διαβάσω».

Συνεχίζοντας, υπογράμμισε πως «καθώς προχωρά κανείς να διαβάζει το κείμενο, δεν αυξάνεται η νομική σοβαρότητα, αλλά η ασυνέπεια, οι αυθαίρετες ερμηνείες και η μετριότητα. Είναι αδύνατον μια τόσο βαριά κατηγορία όπως η πολιτική κατασκοπεία να στηρίζεται σε ένα τόσο ατεκμηρίωτο και κατασκευασμένο κείμενο».

Ο Ιμάμογλου κάλεσε ανοιχτά τις αρμόδιες αρχές να παρουσιάσουν αποδείξεις. Δήλωσε χαρακτηριστικά: «Αν υπάρχει κατασκοπεία, ας βγουν η ΜΙΤ και όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες και ας δείξουν στον λαό ένα και μόνο συγκεκριμένο στοιχείο». Και συνέχισε: «Γιατί δεν μιλάτε; Γιατί δεν μιλάτε; Αν υπάρχει κάτι, εξηγήστε το. Πώς είναι δυνατόν ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών να μην δίνει εξηγήσεις;».

Ο Ιμάμογλου συνέδεσε τη δίωξη με πολιτικές επιδιώξεις, υποστηρίζοντας ότι στόχος είναι η υπονόμευση της εκλογικής του επιτυχίας. «Είναι δυνατόν να θεωρείται έγκλημα το να κερδίζεις τις εκλογές στην Κωνσταντινούπολη και να αποκτάς ρόλο στην πολιτική της χώρας; Πρόκειται για μια πολιτική δίκη που στήθηκε από μια νοοτροπία που φοβάται να με αντιμετωπίσει στην κάλπη», πρόσθεσε.

Το δικαστήριο διέκοψε τη συνεδρίαση και την ανέβαλε για αύριο στις 10:00, οπότε θα συνεχιστούν οι απολογίες των υπολοίπων κατηγορουμένων.

Το πρόγραμμα αφορά σε 12 νησιά: Κάλυμνος, Καστελόριζο, Κως, Λέσβος, Λέρος, Λήμνος, Ρόδος, Σάμος, Σύμη, Χίος, Πάτμο και Σαμοθράκη.

Η διάρκεια της θεώρησης θα είναι επτά ημέρες και θα χορηγείται στα σημεία εισόδου στα λιμάνια των νησιών.