Η γέννα πραγματοποιήθηκε στο Βασιλικό Νοσοκομείο Γυναικών του Μπρίσμπεϊν. Τα τέσσερα κορίτσια, τα οποία γεννήθηκαν με καισαρική τομή στις 28 εβδομάδες και τέσσερις ημέρες στις 14 Ιουλίου, ήταν μονοζυγωτικά τετράδυμα – όπου ένα μόνο γονιμοποιημένο ωάριο χωρίζεται σε τέσσερα έμβρυα. Τα μωράκια είναι, όπως ήταν φυσικό σε θερμοκοιτίδα.

Το νοσοκομείο, σύμφωνα με το BBC, ανέφερε ότι η μητέρα των κοριτσιών, η 34χρονη Τζενιτάρ Νααμόνα, και ο σύζυγός της Τζόρθαμ, είχαν ήδη τέσσερα παιδιά και εντυπωσιάστηκαν όταν τους είπαν, πως περιμένουν τετράδυμα.

Η Δρ. Αλέξα Μπένταλ, η οποία φρόντιζε τη μητέρα από την αρχή της εγκυμοσύνης της, εκτίμησε ότι πανομοιότυπα τετράδυμα συμβαίνουν «μία στις 15 εκατομμύρια εγκυμοσύνες». Επιπλέον, εξήγησε πως τα μωρά μοιράζονταν τον ίδιο πλακούντα.

Η Μπένταλ, ειδικός στην μητρική και εμβρυϊκή ιατρική και μαιευτήρας, δήλωσε ότι μια τέτοια εγκυμοσύνη ήταν πολύ υψηλού κινδύνου, με το νοσοκομείο να δέχεται τη Νααμοάνα ως εσωτερική ασθενή στις 25 εβδομάδες, ώστε να μπορεί να παρακολουθείται.

«Πάντα λέγαμε ότι αν μπορούσαμε να την φτάσουμε στις 28 εβδομάδες, θα τα πηγαίναμε καλά», είπε η Μπένταλ.

«Το γεγονός λοιπόν ότι έχουμε τέσσερα όμορφα, υγιή μωρά που γεννήθηκαν στις 28 εβδομάδες και τέσσερις ημέρες είναι απίστευτο και είμαστε πολύ χαρούμενες που είμαστε μέρος αυτού», πρόσθεσε.

Η Τζενιτάρ Νααμόανα είπε ότι οι καρδιές της ίδιας και του συζύγου της «ξεχείλιζαν από ευγνωμοσύνη» μετά τις γεννήσεις. «Η Τζένιταρ τα έχει αντιμετωπίσει όλα με ψυχραιμία από την πρώτη μέρα… έχει με κάποιο τρόπο αποφύγει κάθε επιπλοκή και κίνδυνο τόσο για την ίδια όσο και για τα μωρά της», είπε η Μπένταλ.

Ένα από τα κορίτσια πήρε το όνομά του από τη Δρ. Αλέξα Μπένταλ η οποία φρόντιζε τη Νααμόανα από την αρχή της εγκυμοσύνης της.

Τα νεογέννητα κορίτσια ονομάστηκαν Έμιλι, Χάριετ, Κάθριν και επίσης Αλέξα, από το όνομα της γυναικολόγου, η οποία βοήθησε να κυλήσει ομαλά η εγκυμοσύνη.

Τα μωρά θα παραμείνουν στη μονάδα εντατικής θεραπείας νεογνών του νοσοκομείου μέχρι να μεγαλώσουν πλήρως και «αυτή τη στιγμή είναι εξαιρετικά καλά», πρόσθεσε ο Μπένταλ.

Τα άλλα παιδιά των γονέων είναι ηλικίας μεταξύ ενός και δέκα ετών και η μητέρα ξεκίνησε πρόσφατα μια διαδικτυακή εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων για να βοηθήσει στην αγορά ενός βαν με τουλάχιστον 10 θέσεις.

Σ’  ένα μήνυμα παράλληλα με την εκδήλωση συγκέντρωσης χρημάτων, η οποία έχει ήδη συγκεντρώσει πάνω από 37.000 δολάρια Αυστραλίας (19.261 λίρες) σε δωρεές, η Na’amoana έγραψε: «Τα τέσσερα πολύτιμα θαύματά μας έφτασαν με ασφάλεια και ενώ οι καρδιές μας ξεχειλίζουν από ευγνωμοσύνη, η πραγματικότητα της φροντίδας τεσσάρων νεογέννητων ταυτόχρονα έχει φέρει προκλήσεις που δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε».

Όπως και οι 1,9 εκατ. εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι, η Ιμάν Αλ Μάσρι αναγκάστηκε να φύγει για να γλιτώσει από τις μάχες μεταξύ του ισραηλινού στρατού και της Χαμάς. Άφησε το σπίτι της στο Μπέιτ Χανούν, στα βόρεια, την 5η ημέρα του πολέμου, με την πεποίθηση ότι θα επέστρεφε σύντομα.

«Πήρα μαζί μου μόνο μερικά καλοκαιρινά ρούχα για τα παιδιά. Νόμιζα ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε μία-δύο εβδομάδες και μετά θα γυρίζαμε στο σπίτι μας», λέει η 29χρονη μητέρα.

Ήταν έγκυος έξι μηνών όταν ξεκίνησε με τα πόδια, μαζί με τα άλλα τρία μικρά παιδιά της για να πάει στον προσφυγικό καταυλισμό της Τζαμπαλίγια, σε απόσταση 5 χιλιομέτρων από το σπίτι της. Εκεί βρήκε μέσο μεταφοράς για να φτάσει στο Ντέιρ ελ Μπάλαχ. «Η απόσταση με κούρασε και επηρέασε την εγκυμοσύνη μου. Πήγα στον γιατρό και μου είπε ότι υπήρχαν ενδείξεις πρόωρου τοκετού. Μου έκαναν ενέσεις για να με σταθεροποιήσουν», αφηγήθηκε.

Στους οκτώ μήνες της εγκυμοσύνης, οι γιατροί έκριναν ότι δεν μπορούσε να περιμένει άλλο. Γέννησε με καισαρική τα τετράδυμα, στις 18 Δεκεμβρίου, εν μέσω του πολέμου. Δεν είχε καν τον χρόνο για να αναρρώσει. Καθώς στα νοσοκομεία δεν υπήρχαν κλίνες, αναγκάστηκε να φύγει, αφήνοντας πίσω της τον Μοχάμαντ, το νεογέννητο αγοράκι της που χρειάζεται ιατρική παρακολούθηση. «Η κατάστασή του είναι ασταθής. Ζυγίζει μόλις ένα κιλό. Μπορεί να μην επιβιώσει. Δόξα τω Θεώ, τα τρία άλλα μωρά είναι καλά στην υγεία τους», είπε η Ιμάν.

Η 29χρονη δεν έχει ξαναδεί τον Μοχάμαντ μετά τη γέννησή του. «Ανησυχώ για αυτόν, αλλά η διαδρομή είναι επικίνδυνη για να τον επισκεφθώ», εξήγησε. Ένας φίλος του συζύγου της, που κατοικεί στο Νουσεϊράτ, πηγαίνει και βλέπει το παιδί.

Το όνειρό της για τη μεγάλη γιορτή που θα οργάνωνε για τη γέννηση των μωρών της γκρεμίστηκε από τον πόλεμο. Φανταζόταν ότι θα τα έραινε με ροδόνερο «κατά τα έθιμά μας». Όμως, δέκα ημέρες μετά τη γέννησή τους, δεν έχει καταφέρει ούτε να τα κάνει μπάνιο. Επειδή δεν τρώει καλά, δεν έχει αρκετό γάλα για να θηλάσουν τα μωρά. Και δεν διαθέτει ούτε αρκετές πάνες. «Τις χρησιμοποιώ με οικονομία. Φυσιολογικά, πρέπει να αλλάζονται κάθε δύο ώρες, αλλά η κατάσταση είναι δύσκολη, τις αλλάζω μόνο το πρωί και το βράδυ».

Ο σύζυγός της, ο Άμαρ Αλ Μάσρι, λέει ότι δεν ξέρει τι να κάνει για να ανακουφίσει την οικογένειά του. «Αισθάνομαι ανίσχυρος», παραδέχεται ο 33χρονος πατέρας. «Φοβάμαι για τη ζωή των παιδιών μου, δεν ξέρω πώς να τα προστατεύσω», είπε.

Το ένα από τα πρόωρα μωρά του, η Τία, έχει ίκτερο και οι γιατροί φοβούνται μήπως αναπτύξει νευρολογικά προβλήματα. «Πρέπει να θηλάζει για να βελτιωθεί η κατάστασή της και η γυναίκα μου χρειάζεται φαγητό με πρωτεΐνες, αλλά δεν μπορώ να της το προσφέρω. Τα παιδιά μου έχουν ανάγκη από γάλα και πάνες», εξήγησε ο πατέρας. Ο Άμαρ περνάει τις μέρες του έξω, προσπαθώντας να βρει «οτιδήποτε» για να θρέψει τα παιδιά του και, ταυτόχρονα, να μην αντικρίζει το βλέμμα τους «για να μην αισθάνεται ενοχές».