Υπενθυμίζεται ότι την Δευτέρα (8/6), αναβλήθηκε επ’ αόριστον η δίκη του ελεγκτή της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας που κατηγορείται για παράβαση καθήκοντος για το πόρισμα του σχετικά με την εκτέλεση της Σύμβασης 717 για την τραγωδία στα Τέμπη. Το δικαστήριο υιοθετώντας την εισαγγελική πρόταση, ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσης μέχρις ότου ολοκληρωθεί η έρευνα για τη σύμβαση 717 και εκκρεμεί στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Αυτή η απόφαση αποτέλεσε αφορμή για την σημερινή ανακοίνωση του Συλλόγου, με τους συγγενείς των θυμάτων να τονίζουν ότι η «συγκάλυψη» της υπόθεσης, «βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη». «Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά η σκοπιμότητα του κατακερματισμού της υπόθεσης, μέσα από απαράδεκτες καθυστερήσεις και παλινωδίες να υψώνονται στην πραγματικότητα συνεχώς νέα εμπόδια στην αποκάλυψη της αλήθειας. Επίσης Επιβεβαιώνονται όσα έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει ως Σύλλογος ότι η επιχειρούμενη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, από το κράτος, την κυβέρνηση, διάφορες ανεξάρτητες αρχές, θα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις», αναφέρεται στην ανακοίνωσή τους.

Τη μεγάλη αντίδραση του Συλλόγου Συγγενών των Θυμάτων των Τεμπών, έφερε και το debate που θα γίνει με αφορμή τα 3 χρόνια από την «μαύρη μέρα» της 28ης Φεβρουαρίου 2023, όταν συνέβη η τραγωδία. Κεντρικοί ομιλητές θα είναι ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης από τη Νέα Δημοκρατία και ο Νίκος Παππάς από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, όπως αναφέρουν οι συγγενείς στην ανακοίνωσή τους: «Η πολιτική αυτών των κυβερνήσεων δε δίστασε να θυσιάσει ανθρώπινες ζωές μπροστά στα κέρδη των ομίλων».

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

«Η συγκάλυψη σε πλήρη εξέλιξη: Νέα επ’ αόριστον αναβολή δίκης και επικοινωνιακά σόου πάνω στους νεκρούς μας

Θεσσαλονίκη, 10 Ιουνίου 2026

Καταγγέλλουμε την απόφαση για μια ακόμα επ΄ αόριστον αναβολή, αυτήν τη φορά της δίκης για τον ελεγκτή της σύμβασης 717, με προσχηματικά επιχειρήματα και δικαιολογίες.

Μια δίκη στην οποία το ελληνικό Δημόσιο, σε μια κίνηση απύθμενου κυνισμού, όχι μόνο δεν υποστήριζε την κατηγορία, αλλά αρχικά διόρισε και συνηγόρους υπεράσπισης στους κατηγορούμενους ελεγκτές.

Η προκλητική αυτή απόφαση έρχεται σε συνέχεια της απαράδεκτης απόφασης για επ’ αόριστον αναβολή της δίκης για τα χαμένα βίντεο, μετά από 20 δικασίμους, όταν η υπόθεση είχε φτάσει σε εξαιρετικά κρίσιμο για την εξέλιξή της σημείο.

Επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά η σκοπιμότητα του κατακερματισμού της υπόθεσης του εγκλήματος των Τεμπών σε επιμέρους δίκες: μέσα από απαράδεκτες καθυστερήσεις και παλινωδίες να υψώνονται στην πραγματικότητα συνεχώς νέα εμπόδια στην αποκάλυψη της αλήθειας.

Πόσο μάλλον που σε όλες αυτές τις επιμέρους δίκες οι κατηγορίες είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα και παρουσιάζονται σαν μεμονωμένες πράξεις, ανεξάρτητες τόσο μεταξύ τους όσο και κυρίως με το κύριο έγκλημα, τη μετωπική σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών. Στην πραγματικότητα αποτελούν κρίκους της ίδιας αλυσίδας, της εγκληματικής πολιτικής που οδήγησε στο έγκλημα των Τεμπών.

Επιβεβαιώνονται όσα έχουμε επανειλημμένα καταγγείλει ως Σύλλογος ότι η επιχειρούμενη συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών, από το κράτος, την κυβέρνηση, διάφορες ανεξάρτητες αρχές, θα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις όσο προχωρά η δικαστική διαδικασία, επιστρατεύοντας διάφορους μηχανισμούς επικοινωνιακής διαχείρισης για να αποκρύψει τις πραγματικές αιτίες και να απομακρύνει τις ευθύνες από τους κύριους ενόχους, και φυσικά, τον μεγάλο ένοχο, την πολιτική του κέρδους!

Η πρόκληση στο μεγαλείο της πάνω στους 57 νεκρούς των Τεμπών.

Την ίδια ώρα που η διερεύνηση της αλήθειας «παγώνει» με την κάλυψη της δικαιοσύνης, διοργανώνεται debate με τον προκλητικό τίτλο: «Τέμπη τρία χρόνια μετά: Είναι σε σωστή κατεύθυνση η πολιτική της Κυβέρνησης;» και κεντρικούς ομιλητές τον Κ. Κυρανάκη από τη Ν.Δ. και τον Ν. Παππά από τον ΣΥΡΙΖΑ!

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν καταλάβει και καταγγείλει από την πρώτη στιγμή ότι η πολιτική αυτών των κυβερνήσεων δε δίστασε να θυσιάσει ανθρώπινες ζωές μπροστά στα κέρδη των ομίλων. Τι περιμένουν λοιπόν οι διοργανωτές να τους πουν τα στελέχη των δύο κυβερνήσεων που συνέβαλαν καθοριστικά στη δημιουργία του σιδηροδρόμου – ωρολογιακή βόμβα;

Δεν είναι τυχαία ούτε η επιλογή των συμμετεχόντων ούτε η πραγματοποίηση του debate κατά τις πρώτες συνεδριάσεις για τη δίκη των Τεμπών.

Λειτουργούν ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ που σκοπό έχει να εξαγνίσει τους πραγματικούς υπεύθυνους αυτού του εγκλήματος.

Έρχεται μετά την ανεκδιήγητη προσπάθεια να ενισχυθεί το αφήγημα του ανθρώπινου λάθους με τη δήλωση παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας από το Δημόσιο για τους τέσσερις σταθμάρχες.

Εξυπηρετεί απόλυτα τα επικοινωνιακά παιχνίδια της κυβέρνησης, στα οποία αρέσκεται ο μέχρι πρότινος υφυπουργός Μεταφορών Κ. Κυρανάκης προσβάλλοντας τη νοημοσύνη μας.

Έχει ήδη περίτρανα αποδειχθεί ότι και οι άμεσα εμπλεκόμενοι υπουργοί των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Δημοκρατίας έπρεπε να είναι τουλάχιστον ελεγχόμενοι και απολογούμενοι ενώπιον του Δικαστηρίου για ποινικές ευθύνες, αλλά δε βρίσκονται σε αυτή τη θέση λόγω της προστασίας που τους παρέχει ο απαράδεκτος νόμος περί ευθύνης Υπουργών και το άρθρο 86 του Συντάγματος.

Τι νομίζουν ότι θα καταφέρουν στήνοντας ένα διάλογο με εκπροσώπους αυτών των κυβερνήσεων, που για πάνω από μια δεκαετία ρήμαξαν συνειδητά τον σιδηρόδρομο; Ότι θα ρίξουν στάχτη στα μάτια των πολιτών και θα περάσουν το μήνυμα πως δήθεν ενδιαφέρονται; Είναι σαν να βάζεις δύο κλέφτες να συζητήσουν για το πώς θα αποτραπεί η ληστεία στο μέλλον.

Όσο και να προσπαθούν να καλλιεργήσουν την πεποίθηση ότι θα ρίξουν φως στα Τέμπη μέσω «γόνιμου διαλόγου», δεν ξεπλένονται από τις ευθύνες τους.

Ας σταματήσουν οι διοργανωτές να προκαλούν τις οικογένειες των θυμάτων με προσχηματικούς ανοικτούς διαλόγους μεταξύ στελεχών κυβερνήσεων που είναι διπλά ένοχες: και για ό,τι συνέβη και για ό,τι επιδιώκουν να συγκαλυφθεί.

Γνωρίζουμε καλά αυτά τα φθηνά επικοινωνιακά παιχνίδια.

Να σταματήσουν τις προκλήσεις απέναντι στις οικογένειες οι ένοχοι και όσοι τους στηρίζουν!

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας απέναντι στην προσπάθεια συγκάλυψης που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.

Θα το πάμε μέχρι τέλους, μέχρι τη δικαίωση! Για να μην θρηνήσουν και άλλοι γονείς τα παιδιά τους, άλλοι άνθρωποι τους αγαπημένους τους.

Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΕΜΠΩΝ 28.2.2023».

Και στην επόμενη δικάσιμο το θέμα που θα απασχολήσει το δικαστήριο είναι οι δηλώσεις για την υποστήριξη της κατηγορίας και η εισαγγελική πρόταση να απορριφθούν αυτές του Ελληνικού Δημοσίου, της Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Έλξης, για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος και να γίνουν δεκτές οι δηλώσεις των Δικηγορικών Συλλόγων μόνο για το αδίκημα της διατάραξης της ασφάλειας των συγκοινωνιών.

Σήμερα ολοκληρώθηκαν οι τοποθετήσεις των συνηγόρων συγγενών θυμάτων επί της εισαγγελικής πρότασης και ξεκίνησαν οι τοποθετήσεις των συνηγόρων υπεράσπισης των κατηγορουμένων.

Υπενθυμίζεται ότι οι συνήγοροι υπεράσπισης ζήτησαν την αποβολή των Δικηγορικών Συλλόγων και του σωματείου Προσωπικού Έλξης. Σήμερα εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για την εισαγγελική πρόταση που κάνει δεκτές τις παραστάσεις των Δικηγορικών Συλλόγων επισημαίνοντας μεταξύ άλλων πως μελλοντικά μπορεί να δημιουργηθούν ακυρότητες αν γίνει δεκτή από το δικαστήριο η παράστασή τους.

Στην επόμενη δικάσιμο θα τοποθετηθούν και οι συνήγοροι των κατηγορουμένων σταθμαρχών και του πρώην προϊσταμένου του Τμήματος Επιθεώρησης Λάρισας της Υπηρεσίας Υποστήριξης Κυκλοφορίας (σιδηροδρόμων) Κεντρικής και Νοτίου Ελλάδος που ζήτησαν την αποβολή του Ελληνικού Δημοσίου που στρέφεται αποκλειστικά εναντίον τους.

Ακόμα θα τοποθετηθούν και οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων που διώκονται για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος.

Να σημειωθεί πως η προγραμματισμένη για αύριο δικάσιμος δεν θα πραγματοποιηθεί επί της ουσίας λόγω συμμετοχής της γραμματέως της έδρας στην 24ωρη πανελλαδική κλαδική απεργία που προκήρυξε η Ομοσπονδία Δικαστικών Υπαλλήλων Ελλάδος.

Με τη νέα διάταξη ορίζεται ο αριθμός των ατόμων που μπορούν να βρίσκονται στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου στο ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ μετά τις αλλαγές που έγιναν τον τελευταίο μήνα για να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος και να προστεθούν επιπλέον καθίσματα.

Αναλυτικά η διάταξη:

Σε όλες τις επόμενες συνεδριάσεις του Δικαστηρίου, θα ισχύσουν τα ίδια μέτρα, που αναφέρονται στην από 31-3-2026 Διάταξή μας, αναφορικά με την είσοδο των δικηγόρων, των διαδίκων (κατηγορουμένων και υποστηριζόντων την κατηγορία), των δημοσιογράφων και των τρίτων, καθώς και τις αναφερόμενες απαγορεύσεις, με τις αναγκαίες διαφοροποιήσεις, που θα ανακοινώνονται, είτε προφορικά, είτε εγγράφως.

Ειδικότερα κατά τη συνεδρίαση της Τετάρτης 27ης Μαΐου 2026, κατά την οποία θα εξεταστούν αντιρρήσεις κατά των δηλώσεων υποστήριξης της κατηγορίας και θα υποβληθούν ενστάσεις κλπ, από τα διάδικα μέρη, ενόψει του γεγονότος ότι έχει αυξηθεί η χωρητικότητα της αίθουσας, διευκρινίζουμε ότι:

Θα εισέλθουν εντός της αίθουσας:

1. Οι 36 κατηγορούμενοι,

2. όλοι οι διάδικοι που δήλωσαν ενώπιον του ακροατηρίου υποστήριξη της κατηγορίας (250 τον αριθμό περίπου)

3. οι συνήγοροι των διαδίκων (240 τον αριθμό περίπου)

4. οι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι ενώ οι τρίτοι (μέχρι τον αριθμό των 110 ατόμων) θα εγκατασταθούν στην κείμενη εκ δεξιών της εισόδου επιπρόσθετη αίθουσα εμβαδού 109,57 τμ.

Μετά τις τελευταίες αλλαγές που έγιναν, το συνολικό εμβαδόν της αίθουσας διαμορφώνεται σε 452,01 τ.μ. από 283,75 τ.μ. που ήταν κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση στις 23 Μαρτίου.

Παράλληλα αναρτήθηκε και η “Συμπληρωματική – Διορθωτική πράξη για την αίθουσα συνεδριάσεων για την εκδίκαση της υπόθεσης του δυστυχήματος των Τεμπών”, όπου για την εκδίκαση της υπόθεσης από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας ορίζεται η “αίθουσα διαλέξεων του Συνεδριακού Κέντρου του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στο συγκρότημα «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ» (πρώην Τ.Ε.Ι. Λάρισας), εμβαδού 452,01 τ.μ., όπου εγκαθίσταται η έδρα του Δικαστηρίου, τα έδρανα των δικηγόρων, καθώς και οι θέσεις των κατηγορουμένων κλπ. Ως επιπρόσθετη αίθουσα συνεδριάσεως (ακροατήριο) για την εκδίκαση της ως άνω υποθέσεως, τον εκ δεξιών της εισόδου κύριο χώρο υποδοχής του ανωτέρω Συνεδριακού Κέντρου, εμβαδού 109,57 τ.μ., όπου εγκαθίστανται θέσεις ακροατηρίου με οθόνες”.

Την συμπληρωματική πράξη υπογράφει η Διευθύνουσα το Εφετείο Λάρισας, Πρόεδρος Εφετών Μαρία Λιάνου.

Η δίκη συνεχίζεται την Τετάρτη 27 Μαΐου.

Αναφερόμενος στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, ο κ. Ασλανίδης δήλωσε χαρακτηριστικά: «Από την ώρα που είπαν ότι θα κάνει κόμμα, στο Μαξίμου ανοίξανε σαμπάνιες».

Παράλληλα, εξέφρασε την ανησυχία του για τη μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης από την ουσία της υπόθεσης, σημειώνοντας: «Αντί να ασχολούμαστε με τη δίκη, ασχολούμαστε με το κόμμα Καρυστιανού».

«Οι αποκαλύψεις για την απομάκρυνση δεξαμενών προπανίου και επικίνδυνων υλικών από το κτίριο μετά από 5 δικασίμους (!), η επακόλουθη απουσία των αναγκαίων προδιαγραφών πυρασφάλειας και πυρανίχνευσης, επιβεβαιώνουν για μια ακόμα φορά ότι το κράτος συνεχίζει να παίζει με τις ζωές μας!», συμπληρώνει.

Ολόκληρη η ανακοίνωση

Ως Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών 28.2.2023, καταγγείλαμε από την πρώτη στιγμή ότι η διαμόρφωση μιας παντελώς ακατάλληλης αίθουσας για τη δίκη των Τεμπών στο «ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ» δεν ήταν μια απλή οργανωτική αστοχία, αλλά συνέχιση της προσπάθειας συγκάλυψης. Γι’ αυτό οι προφανώς ακατάλληλες συνθήκες για μια τόσο πολυπρόσωπη δίκη, γι’ αυτό ο αποκλεισμός των συγγενών των θυμάτων, των δημοσιογράφων και του κοινού. Οι αποκαλύψεις, σύμφωνα με δημοσιεύματα, για την απομάκρυνση δεξαμενών προπανίου και επικίνδυνων υλικών από το κτίριο μετά από 5 δικασίμους (!), η επακόλουθη απουσία των αναγκαίων προδιαγραφών πυρασφάλειας και πυρανίχνευσης, επιβεβαιώνουν για μια ακόμα φορά ότι το κράτος συνεχίζει να παίζει με τις ζωές μας!

Στη δίκη για ένα έγκλημα που προκλήθηκε από έλλειψη κάθε είδους ασφάλειας, το Υπουργείο Δικαιοσύνης στοίβαξε τους συγγενείς των θυμάτων σε μια αίθουσα ανεπαρκή σε σχέση με τον αριθμό των παραγόντων της δίκης, χωρίς τα στοιχειώδη μέτρα πυρασφάλειας, μη διασφαλίζοντας τελικά την ασφάλεια και τη σωματική ακεραιότητα όλων των παρισταμένων. Το κράτος, η κυβέρνηση, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, είναι βαρύτατα εκτεθειμένοι. Μιλούσαν για «ανακαίνιση» και «βελτίωση», ενώ επί εβδομάδες ανάγκαζαν εμάς αλλά και τους ίδιους τους λειτουργούς της Δικαιοσύνης να συνεδριάζουμε σε αυτές τις απαράδεκτες συνθήκες. Ποιος υπέγραψε και ποιος εγγυήθηκε την ασφάλεια των οικογενειών μας, των δικηγόρων και των δικαστών;

Σύμφωνα με αποκάλυψη του Documento, η επιτροπή ερευνών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αποφάσισε «την άμεση κάλυψη από το αποθεματικό του ΕΛΚΕ Π.Θ. λόγω του επείγοντος χαρακτήρα του κόστους αποσυναρμολόγησης ανενεργών δεξαμενών προπανίου και σωληνώσεων, απεγκατάστασης και απομάκρυνσής τους από το Συνεδριακό Κέντρο Γαιόπολις, ποσού 600 ευρώ πλέον ΦΠΑ».

Η Τζενίσα Λάτα, αδερφή της Κλαούντιας, και ο Χρήστος Χούπας, πατέρας της Ελπίδας συνοδευόμενοι από τον δικηγόρο τους Μανώλη Βονικάκη, μετέβησαν σήμερα Τετάρτη 06/05 στον Άρειο Πάγο και μετέφεραν στον αρμόδιο αεροπαγίτη ανακριτή το αίτημά τους ο κ. Καραμανλής να διωχθεί και για διατάραξη των συγκοινωνιών.

Όπως εξήγησε ο δικηγόρος τους, Μανώλης Βονικάκης, οι δύο συγγενείς κλήθηκαν «να καταθέσουν υποστηρίζοντας την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος, έτσι όπως αποδόθηκε με το κατηγορητήριο της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας κατά του Κώστα Καραμανλή».

«Διατράνωσαν αμφότεροι τη στέρεη πεποίθησή μας ότι η ποινική ευθύνη του κυρίου Καραμανλή δεν μπορεί να περιοριστεί στα στενά όρια της παράβασης καθήκοντος», σημείωσε ο κ. Βονικάκης. Σύμφωνα με τον ίδιο, η πλευρά των οικογενειών επιμένει πως ο πρώην υπουργός «έχει τεράστια ποινική ευθύνη για το βασικό κακούργημα αυτής της υπόθεσης, που είναι η διατάραξη των συγκοινωνιών, το άρθρο 291 και όχι το άρθρο 259, δηλαδή η παράβαση καθήκοντος για την οποία κληθήκαμε σήμερα να καταθέσουμε», πρόσθεσε.

Να γίνει νέα εξεταστική

Ο Μανώλης Βονικάκης υπογράμμισε πως αναμένουν από το Κοινοβούλιο «τους τριάντα αυτούς βουλευτές, τους οποίους απαιτεί ο νόμος προκειμένου να ενεργοποιηθεί η μήνυση του κυρίου Χούπα, η οποία ασκείται ήδη από το Μάιο του 2025 για το αδίκημα της κακουργηματικής διατάραξης των συγκοινωνιών κατά του Κώστα Καραμανλή. Να έρθουν στο πλευρό μας και επιτέλους να ενεργοποιήσουν τη διαδικασία εντός του Κοινοβουλίου με τη σύσταση νέας Εξεταστικής Επιτροπής».

Επιπλέον, ζήτησε η διαδικασία αυτή να πατήσει πάνω στη «στέρεη νομική σκέψη της μήνυσής μας και όχι στα έωλα κατηγορητήρια, τα οποία εξυπηρετώντας πολιτικές σκοπιμότητες καταρτίστηκαν τον περασμένο Μάιο και οδήγησαν στον τραγέλαφο η Εξεταστική Επιτροπή ουσιαστικά να απαλλάξει τον κύριο Καραμανλή».

Επέμεινε δε ότι υπάρχει τεκμηρίωση όχι μόνο ενδείξεων ενοχής, αλλά και του ενδεχόμενου δόλου του πρώην υπουργού. «Όταν κουνάς το δάχτυλο μέσα στη Βουλή δεκαπέντε μέρες πριν, σημαίνει ότι ξέρεις και μας εμπαίζεις. Μας κοροϊδεύεις. Αποδέχεσαι ότι μπορεί να επέλθει και παραπλανάς αυτούς τους ανθρώπους».

Επαναλαμβάνοντας τα λόγια του Κώστα Αχ. Καραμανλή προς τους βουλευτές που έθεταν ζητήματα ασφάλειας, αναρωτήθηκε: «Ποιος πρέπει να ντρέπεται τώρα; Ποιος πρέπει να πάει να κρυφτεί; Και να ζητήσει στη μέση της πλατείας εξιλέωση και να πει “ναι, είμαι δολοφόνος”. Μόνο τότε θα βρουν την κάθαρση και θα βρουν γιατρειά αυτές οι ψυχές. Στη μέση της πλατείας να βγει και να πει “είμαι δολοφόνος”».

Η ρύθμιση αφορά τις αποζημιώσεις που επιδικάζονται στους συγγενείς των θυμάτων για την ψυχική οδύνη που υπέστησαν, καθώς και για ηθική βλάβη στους τραυματίες. Στο πλαίσιο αυτό, το Δημόσιο δεν θα ασκεί ένδικα μέσα κατά των σχετικών αποφάσεων, ενώ θα παραιτείται και από όσα έχουν ήδη ασκηθεί, ώστε να μην παρατείνονται οι δικαστικές διαδικασίες και η ταλαιπωρία των ανθρώπων που επλήγησαν.

Η κατεύθυνση αυτή είχε προαναγγελθεί από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη και εντάσσεται σε μια σταθερή προσπάθεια της Πολιτείας τα τελευταία χρόνια να στηρίζει ουσιαστικά όσους βρέθηκαν αντιμέτωποι με μεγάλες τραγωδίες. Στο ίδιο πνεύμα είχαν κινηθεί και οι αποφάσεις για το Μάτι και τη Μάνδρα, με στόχο να περιοριστεί η πολύχρονη δικαστική ταλαιπωρία των πληγέντων, ενώ και για τις πρώτες εκδικασθείσες αποφάσεις αποζημιώσεων για τα Τέμπη, το δημόσιο είχε αποσυρθεί από το δικαίωμα άσκησης αναίρεσης, κατόπιν παρότρυνσης του Αναπληρωτή Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Κωνσταντίνου Κυρανάκη.

Με την έγκριση της εισήγησης αυτής, η κυβέρνηση επιβεβαιώνει τη βούλησή της να αντιμετωπίζει με ενιαίο και δίκαιο τρόπο υποθέσεις με έντονο κοινωνικό αποτύπωμα, με βάση και τον νέο νόμο-πλαίσιο που εισήγαγε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης και ψηφίστηκε από τη Βουλή, διασφαλίζοντας αφενός την ταχύτερη απονομή της Δικαιοσύνης και αφετέρου την αποφυγή περαιτέρω επιβάρυνσης για τις οικογένειες των θυμάτων και των τραυματιών.

Ο Δημήτρης Νικολάου στο υπόμνημα που κατέθεσε ο δικηγόρος του υποστηρίζει ότι ελληνικό δημόσιο είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για την πολύνεκρη τραγωδία. «το Ελληνικό Δημόσιο δια του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών είναι αποκλειστικά υπαίτιο για την πρόκληση του εγκληματικού αποτελέσματος του θανάτου και του τραυματισμού συμπολιτών μας, καθώς άσκησε πλημμελώς την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας και συνέβαλε αιτιωδώς δια της παράνομης αυτής παράλειψης στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ τούτο μπορούσε να αποτραπεί». 

«Η Διοίκηση γνώριζε, ο Σπυρίδων Πατέρας γνώριζε. Ο Σπυρίδων Πατέρας, Διευθύνων Σύμβουλος, συγκατηγορούμενός μου, είναι εκείνος που χαρακτήριζε υποτιμητικά “τροχονόμους” τους Σταθμάρχες, λέγοντας “όταν ξέρεις το δρομολόγιο δε χρειάζεσαι τροχονόμο”, υποδηλώνοντας την παντελή αδιαφορία του για το πώς λειτουργεί ο Σιδηρόδρομος. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών γνώριζε. Ο Υπουργός και Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων γνώριζαν. Όλοι όσοι μπορούσαν πράγματι να κάνουν κάτι γνώριζαν και ουδείς το έπραξε.  Από την στιγμή που αποδεδειγμένα είχαν πλήρη γνώση των προβλημάτων που εγείρονται, έφεραν ακέραια την ευθύνη για τη λήψη άμεσων μέτρων κάλυψης των ελλείψεων προσωπικού, φέρουν ακέραιη την ευθύνη για ότι συνέβη», τονίζει. 

Ο Δημήτρης Νικολάου υποστηρίζει ότι «κατά τον χρόνο του επίδικου δυστυχήματος οι σιδηροδρομικές υποδομές δεν υποστηρίζονταν, με αποκλειστική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου, από τα ακόλουθα τεχνολογικά συστήματα ασφαλείας της κίνησης των συρμών: α) την φωτεινή πλευρική σηματοδότηση, η οποία ήδη από το έτος 2019, μεταξύ Λάρισας και Ν. Πόρων βρισκόταν εκτός λειτουργίας, β) το σύστημα τηλεδιοίκησης και ελέγχου κυκλοφορίας, που, μεταξύ άλλων, δεν επιτρέπει να χαραχθούν αυτόματα μη συμβατά μεταξύ τους δρομολόγια, με τη χρήση του οποίου η χάραξη δρομολογίου της αμαξοστοιχίας IC 62 θα γινόταν από τον κεντρικό χειριστή και θα διαβιβαζόταν για εκτέλεση στο σταθμάρχη Λάρισας, γ) σύστημα επιβολής αυτόματης πέδησης (μεταξύ αυτών το ECTS) για την περίπτωση που ο  μηχανοδηγός δεν συμμορφώνεται με τα φωτοσήματα, το οποίο αν λειτουργούσε και χαραζόταν το δρομολόγιο της επιβατικής αμαξοστοιχίας IC 62 από τη γραμμή καθόδου (είτε από τον σταθμάρχη Λάρισας είτε από τον κεντρικό χειριστή τηλεδιοίκησης), ο επόμενος από τη Λάρισα σταθμός (Ν. Πόροι) δεν θα έδινε ελεύθερη τη γραμμή καθόδου για την εμπορική αμαξοστοιχία 63503 και το φωτόσημα στην έξοδο από τους Ν. Πόρους προς τη Λάρισα θα ήταν κόκκινο. Αν δε ο μηχανοδηγός της 63503 αμαξοστοιχίας δεν συμμορφωνόταν και παραβίαζε το κόκκινο φωτόσημα εξόδου από Ν. Πόρους, θα ενεργοποιείτο από το σύστημα ETCS η αυτόματη πέδηση και για τους δυο αντιθέτως κινούμενους συρμούς IC 62 και εμπορικό 63503, οι οποίοι θα ακινητοποιούνταν επιτόπου καθώς και δ) το σύστημα συνεχούς και απρόσκοπτης ραδιοεπικοινωνίας GSM-R, το οποίο είναι μεν εγκατεστημένο από το 2018 στη σιδηροδρομική διαδρομή Κιάτο-Αθήνα- Θεσσαλονίκη – Προμαχώνας/Ειδομένη, αλλά δεν έχει εγκατασταθεί σε όλους τους νέους συρμούς στο ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο.  

Σημειώνει μάλιστα πως «αν λειτουργούσε πλήρως το σύστημα GSM-R, ο αείμνηστος μηχανοδηγός της αμαξοστοιχίας IC 62 θα είχε τη δυνατότητα, μόλις αντιλήφθηκε ότι κινείται στη  γραμμή καθόδου, να επικοινωνήσει με το μηχανοδηγό του αντίθετα κινούμενου  εμπορικού συρμού 63503 και να συνειδητοποιήσουν και οι δυο ότι βρίσκονται σε συγκρουσιακή πορεία». Αναφέρει επίσης πως «εάν τα φωτοσήματα λειτουργούσαν, οι μηχανοδηγοί, κατά την κοινή πείρα, μόλις αντίκριζαν την κόκκινη ένδειξη, θα ακινητοποιούσαν τα τρένα και αυτά θα σταματούσαν σε ικανή απόσταση μεταξύ τους» και προσθέτει: «Αν υπήρχε τηλεδιοίκηση, ο κεντρικός χειριστής (δηλαδή το ανθρωποτεχνικό σύστημα 1ου επιπέδου) θα είχε ένα (επίσης ανθρωποτεχνικό) 2ο επίπεδο ελέγχου (τον σταθμάρχη) και συνεπώς το επίπεδο ασφαλείας θα προσέγγιζε  το μέγιστο. Και υπογραμμίζει πως όλα τα παραπάνω «γνωρίζει ο Υπουργός Υποδομών και εν γνώσει της αλήθειας με καταμηνύει ψευδώς διά της παρούσας απαράδεκτης δήλωσης υποστήριξης της κατηγορίας». 

«Με δεδομένη την έλλειψη τηλεδιοίκησης, και σηματοδότησης στο συγκεκριμένο τμήμα διαδρομής και συστήματος ETCS, ο συνάδελφός μου και συγκατηγορούμενός μου σταθμάρχης που βρισκόταν μόνος στη βάρδια υπέπεσε σε σφάλμα διαχείρισης της κυκλοφορίας, η αποτροπή των μοιραίων αποτελεσμάτων τους δεν κατέστη τελικώς δυνατή, ελλείψει των ως άνω ασφαλιστικών δικλείδων».

«Με βάση όλα τα προαναφερθέντα, με αποκλειστική ευθύνη του Ελληνικού Δημοσίου και του κατά τους επίδικους χρόνους εκάστοτε Υπουργού Υποδομών και Μεταφορών δεν λειτουργούσαν τα προσήκοντα συστήματα ασφαλείας για μεγάλο χρονικό διάστημα προ του χρόνου που συνέβη το επίδικο σιδηροδρομικό δυστύχημα, τα οποία, άλλωστε, εξασφαλίζουν την αποσόβηση του κινδύνου δυστυχήματος από τον ανθρώπινο παράγοντα και, τελικώς, από το, πάντα ενδεχόμενο να συμβεί, ανθρώπινο λάθος». 

«Φορείς του σιδηροδρομικού τομέα, όπως η Πανελλήνια Ένωση Προσωπικού Έλξης και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σιδηροδρομικών (ΠΟΣ), με επιστολές, δελτία τύπου και εξώδικα, τα οποία έχω υπογράψει και προσκομίσει ήδη από την κυρία Ανάκριση, απευθυνόμενα στον Υπουργό Υποδομών και Μεταφορών τονίζαμε από ετών τις ελλείψεις σε θέματα σιδηροδρομικής ασφαλείας, τους επαπειλούμενους κινδύνους και ζητούσαν να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα που θα διασφάλιζαν την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων και των μετακινουμένων…». 

«Πέραν της πληροφόρησης του για την ελλιπή άσκηση εκ μέρους της ΡΑΣ εποπτικής αρμοδιότητας, το Ελληνικό Δημόσιο δια του αρμόδιου Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, και ανεξαρτήτως της ειδικότερης πληροφόρησής του από φορείς του σιδηροδρομικού φορέα ως άνω, όφειλε, σε κάθε περίπτωση, να γνωρίζει την μη ύπαρξη, κατά τα ανωτέρω, λειτουργικών συστημάτων ασφαλείας στο σιδηρόδρομο». 

«Το Ελληνικό Δημόσιο αδράνησε εγκληματικά, παραλείποντας να ασκήσει την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα και στο πλαίσιο αυτής τον εγγυητικό του ρόλο για τη διασφάλιση της ασφάλειας των σιδηροδρομικών μεταφορών, ήτοι μεριμνώντας, εντός του απολύτως αναγκαίου χρόνου, για την λήψη των κατάλληλων μέτρων για την επίκαιρη λειτουργία των συστημάτων ασφαλείας στον σιδηρόδρομο, εποπτική αρμοδιότητα που πάντως ασκείται και αφορά και σε δημόσια επιχείρηση που παρέχει ζωτικής- κοινής ωφέλειας- υπηρεσίες, τελούσα διαρκώς υπό την εξάρτηση, την εποπτεία και τη νομική εγγύηση του κράτους».

«Το Ελληνικό Δημόσιο δια του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών είναι αποκλειστικά υπαίτιο για την πρόκληση του εγκληματικού αποτελέσματος του θανάτου και του τραυματισμού συμπολιτών μας, καθώς άσκησε πλημμελώς την κατά τα ανωτέρω εποπτική του αρμοδιότητα σε θέματα σιδηροδρομικής ασφάλειας και συνέβαλε αιτιωδώς δια της παράνομης αυτής παράλειψης στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, ενώ τούτο μπορούσε να αποτραπεί». 

Για την έλλειψη προσωπικού σημειώνει πως «τέθηκε επανειλημμένα στους αρμόδιους φορείς, εγγράφως αλλά και με καθημερινές προφορικές οχλήσεις. Η τραγική έλλειψη προσωπικού στον Οργανισμό δεν αποτελούσε ένα τετριμμένο συνδικαλιστικό αίτημα αλλά μια επιτακτική, άμεση, σαφή αναγκαιότητα, η οποία απέρρεε από τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα της ασφαλούς λειτουργίας των Σιδηροδρόμων. Τούτο δε μάλιστα λαμβανομένου υπόψιν του γεγονότος ότι ήταν δεδομένη η συνταξιοδότηση τουλάχιστον του 50% του προσωπικού που υπηρετούσε. Η Διοίκηση γνώριζε, ο Σπυρίδων Πατέρας γνώριζε. Ο Σπυρίδων Πατέρας, Διευθύνων Σύμβουλος, συγκατηγορούμενός μου, είναι εκείνος που χαρακτήριζε υποτιμητικά “τροχονόμους” τους Σταθμάρχες, λέγοντας “όταν ξέρεις το δρομολόγιο δε χρειάζεσαι τροχονόμο”, υποδηλώνοντας την παντελή αδιαφορία του για το πώς λειτουργεί ο Σιδηρόδρομος. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Μεταφορών γνώριζε. Ο Υπουργός και Υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων γνώριζαν. Όλοι όσοι μπορούσαν πράγματι να κάνουν κάτι γνώριζαν και ουδείς το έπραξε.  Από την στιγμή που αποδεδειγμένα είχαν πλήρη γνώση των προβλημάτων που εγείρονται, έφεραν ακέραια την ευθύνη για τη λήψη άμεσων μέτρων κάλυψης των ελλείψεων προσωπικού, φέρουν ακέραιη την ευθύνη για ότι συνέβη». 

Ακόμη σημειώνει ότι απαίτηση όλων είναι η απόδοση δικαιοσύνης και ότι πρέπει να αποφευχθούν συμπεριφορές, εντός ή εκτός της δικαστικής αίθουσας, από παράγοντες ή μη της δίκης, που δημιουργούν συνθήκες έντασης.

Όλη η ανακοίνωση του ΔΣΑ

Μετά από τρία χρόνια, έφθασε η ώρα της ακροαματικής διαδικασίας, στην οποία οι Δικηγορικοί Σύλλογοι αλλά και ο Δ.Σ.Α. παρίστανται, όπως και στην προδικασία, προς υποστήριξη της κατηγορίας με σκοπό όχι μόνο την αναζήτηση της αλήθειας αλλά και την απόδοση ευθυνών, όπου ανήκουν.
Αυτονόητο είναι ότι, για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός θα πρέπει να υφίστανται οι προϋποθέσεις δίκαιης δίκης.

Δυστυχώς, κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας επικράτησαν απαράδεκτες συνθήκες, οι οποίες δεν συνάδουν με το νομικό μας πολιτισμό και δεν επέτρεπαν την ομαλή διεξαγωγή της δίκης και την αξιοπρεπή άσκηση δικαιωμάτων των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων. Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή βαρύνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Μετά από άμεσες θεσμικές παρεμβάσεις της Ολομέλειας, τόσο προς τη Διευθύνουσα του Εφετείου Λάρισας, όσο και προς τον Υπουργό Δικαιοσύνης, επήλθαν υλικοτεχνικές βελτιώσεις που επέτρεψαν, κατά την πρώτη μετά από διακοπή δικάσιμο, την πρόοδο της δίκης. Στην επόμενη δικάσιμο δηλώθηκε και η παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας του Δ.Σ.Α. μαζί με τους υπόλοιπους Δικηγορικούς Συλλόγους.

Οφείλουμε να σημειώσουμε ότι οι δικαστικές ενώσεις, αλλά και η ηγεσία του Αρείου Πάγου, δεν ένιωσαν την ανάγκη να παρέμβουν για τη βελτίωση των συνθηκών για τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης, αλλά η κύρια μέριμνά τους είναι να εκδίδουν αυστηρές ανακοινώσεις με καταγγελτικό περιεχόμενο, στρεφόμενες και κατά των συλλειτουργών της Δικαιοσύνης και των θεσμικών τους οργάνων.

Η αλήθεια είναι ότι επιβάλλεται να γίνουν περαιτέρω βελτιώσεις ώστε να διασφαλιστεί η ουσιαστική δυνατότητα παρακολούθησης της δίκης από τους διαδίκους – συγγενείς των θυμάτων και τραυματίες και η απρόσκοπτη επικοινωνία τους με τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους καθώς επίσης και η αξιοπρεπής άσκηση του έργου των πληρεξουσίων δικηγόρων, λαμβανομένου υπόψη του μεγάλου αριθμού τους αλλά και των απαιτήσεων που δημιουργούνται από την ογκώδη δικογραφία.
Πέραν, όμως της εξασφάλισης της αναγκαίας υλικοτεχνικής υποδομής, επιβάλλεται να αποφευχθούν συμπεριφορές, εντός ή εκτός της δικαστικής αίθουσας, από παράγοντες ή μη της δίκης, που δημιουργούν συνθήκες έντασης, καθυστερούν την πρόοδο της διαδικασίας και δημιουργούν κινδύνους αποπροσανατολισμού από το κύριο έργο που είναι η αναζήτηση της αλήθειας και μόνο αυτής.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν πρόκειται να εργαλειοποιηθεί ούτε να υποκύψει σε ιδιοτελείς επιδιώξεις ή σκοπιμότητες. Κραυγές, επιθετικές συμπεριφορές, συκοφαντίες δεν πρόκειται να κάμψουν τη σταθερή μας θέση που είναι η πρόοδος της δίκης και η αναζήτηση της αλήθειας.
Οι λειτουργοί και συλλειτουργοί της Δικαιοσύνης οφείλουν να τηρούν απαρέγκλιτα τους δικονομικούς κανόνες και τη δεοντολογία. Αντίθετες συμπεριφορές, που εκδηλώθηκαν από συγκεκριμένη δικηγόρο, μας βρίσκουν κατηγορηματικά αντίθετους και δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές.

Επισημαίνουμε δε, ότι το σύνολο των λοιπών πληρεξουσίων δικηγόρων (πλέον των 250) άσκησε τα καθήκοντά του, όπως επιβάλλει ο θεσμικός τους ρόλος και οφείλουμε να εξάρουμε τη στάση αυτή.
Το Δικαστήριο, το οποίο έχει την ευθύνη της ομαλής διεξαγωγής της δίκης, οφείλει να τηρεί το Νόμο. Ουδείς είναι υπεράνω του Νόμου και ουδείς δικαιούται διακριτικής μεταχείρισης.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών μαζί με την Ολομέλεια θα πράξει αυτά που του αναλογούν στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του και του θεσμικού του ρόλου συμβάλλοντας στην πρόοδο της δίκης.
Η δίκη πρέπει να προχωρήσει απρόσκοπτα και να αποδοθεί δικαιοσύνη με σεβασμό στα δικαιώματα των διαδίκων και στο Κράτος Δικαίου.

Το οφείλουμε στα θύματα του δυστυχήματος, στους τραυματίες και στους συγγενείς τους, στη Δικαιοσύνη, στην Κοινωνία, στην Ιστορία μας.