Σύμφωνα με το BBC οι κάτοικοι εγκατέλειψαν την αφγανική πόλη Σπιν Μπολντάκ μέσα σε μια νύχτα, η οποία βρίσκεται κατά μήκος των συνόρων μήκους 2.600 χιλιομέτρων μεταξύ των δύο χωρών. Ειδικότερα, 4 πτώματα μεταφέρθηκαν από την πόλη Κανταχάρ σε τοπικό νοσοκομείο ενώ άλλα 4 άτομα τραυματίστηκαν – εκ των οποίων τα 3 στo Πακιστάν.

Οι δυο πλευρές παραδέχτηκαν πως αντάλλαξαν πυρά κατά τη διάρκεια της νύχτας αλλά θεώρησαν πως η έτερη πλευρά δεν τήρησε τη συμφωνία. Εκπρόσωπος του πρωθυπουργού του Πακιστάν κατηγόρησε τους Ταλιμπάν για «απρόκλητα πυρά» εις βάρος της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

Από την πλευρά των Ταλιμπάν τονίστηκε ότι το Πακιστάν ξεκίνησε τις επιθέσεις κι έτσι απάντησε στα πυρά. Αφγανοί κάτοικοι λένε πως η ανταλλαγή πυρών ξεκίνησε γύρω στις 10.30 το βράδυ της Παρασκευής κι εκείνοι άρχισαν να διαφεύγουν είτε πεζοί είτε με οχήματα.

Σύμφωνα με τον Άλι Μοχάμεντ Χακμάλ, επικεφαλής του τμήματος πληροφοριών της Κανταχάρ, οι πακιστανικές δυνάμεις επιτέθηκαν με «ελαφρύ και βαρύ πυροβολικό» και ότι σπίτια αμάχων επλήγησαν από πυρά όλμων.

Οι τελευταίες συγκρούσεις σημειώθηκαν λιγότερο από δύο μήνες αφότου και οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε κατάπαυση του πυρός με τη μεσολάβηση του Κατάρ και της Τουρκίας. Παρά τα όσα συνέβησαν οι δυο πλευρές συμφώνησαν να συνεχίσουν την εύθραυστη εκεχειρία.

Το Γαλλικό Πρακτορείο ανέφερε ότι έχασε την επαφή με το γραφείο του στην Καμπούλ γύρω στις 18.15 μ.μ. τοπική ώρα.

«Είναι σε εξέλιξη, γενική διακοπή των τηλεπικοινωνιών» ανέφερε το Netblocks, ο οργανισμός εποπτείας του διαδικτύου και ασφάλειας στον κυβερνοχώρο. Σε εθνικό επίπεδο, η συνδεσιμότητα έχει μειωθεί στο 14% του συνήθους επιπέδου, διευκρίνισε. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, το συμβάν φαίνεται ότι οφείλεται σε «σκόπιμη διακοπή της υπηρεσίας».

Οι Ταλιμπάν άρχισαν να περιορίζουν την πρόσβαση στο Ίντερνετ στις αρχές του μήνα, διακόπτοντας τη σύνδεση υψηλής ταχύτητας σε πολλές περιοχές. Ακολουθώντας τις οδηγίες τους, η σύνδεση με οπτικές ίνες απαγορεύτηκε πλήρως στην επαρχία Μπαλχ, ανακοίνωσε στις 16 Σεπτεμβρίου ο εκπρόσωπος της περιοχής αυτής, Αταουλάχ Ζαΐντ. Το μέτρο ελήφθη «για την πρόληψη της διαφθοράς» και παρόμοια μέτρα θα εφαρμοστούν σε όλη τη χώρα, πρόσθεσε.

Ανταποκριτές του AFP είχαν αναφέρει τότε ότι παρόμοιοι περιορισμοί ισχύουν για τις επαρχίες Μπανταχσάν και Ταχάρ (βόρεια), καθώς και τις Κανταχάρ, Χελμάντ, Νανγκαρχάρ και Ουρουζγκάν (νότια).

Τις τελευταίες εβδομάδες σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ, η σύνδεση στο διαδίκτυο ήταν εξαιρετικά αργή ή ακανόνιστη.

Το 2024 η Καμπούλ είχε εγκωμιάσει τα οφέλη του δικτύου οπτικών ινών, μήκους 9.350 χιλιομέτρων, που σε μεγάλο βαθμό κατασκευάστηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, με τη στήριξη των ΗΠΑ. Υποστήριζε μάλιστα τότε ότι ήταν «προτεραιότητα» των αρχών, ώστε η χώρα να ξεφύγει από τη φτώχεια και να προσεγγίσει το επίπεδο του υπόλοιπου κόσμου.

Αφού επέστρεψαν στην εξουσία, το 2021, οι Ταλιμπάν επέβαλαν αλλεπάλληλες απαγορεύσεις, με βάση τη δική τους ερμηνεία περί ισλαμικού νόμου.

Η Φέι Χολ συνελήφθη μαζί με τον 80χρονο Πίτερ και την 76χρονη Μπάρμπι Ρέινολντς την 1η Φεβρουαρίου, κατά την επιστροφή τους στην επαρχία Μπαμιγιάν του Αφγανιστάν, όπου ζούσε το ζευγάρι. Ενώ η κ. Χολ αφέθηκε ελεύθερη μετά από δύο μήνες , ο Πίτερ και η Μπάρμπι παραμένουν στη φυλακή και, όπως λέει, ακόμα δεν γνωρίζουν γιατί κρατούνται.

Το Υπουργείο Εξωτερικών (FCDO) δήλωσε ότι υποστηρίζει την οικογένεια ενός ζευγαριού που κρατείται στο Αφγανιστάν. Μιλώντας στο BBC Breakfast στην πρώτη της συνέντευξη μετά την αποφυλάκισή της, η κ. Χολ ξέσπασε σε κλάματα όταν ρωτήθηκε τι θα ήθελε να πει στο ζευγάρι.

«Τους αγαπώ, ξέρω ότι θα κυκλοφορήσουν έξω πολύ σύντομα, να μην τα παρατήσουν ποτέ».
Το ζευγάρι, που παραμένει υπό κράτηση, παντρεύτηκε στην Καμπούλ το 1970 και είχαν ζήσει στο Αφγανιστάν για 18 χρόνια πριν από τη σύλληψή τους. Το ζευγάρι είχε αφγανική υπηκοότητα και διηύθυνε ένα φιλανθρωπικό πρόγραμμα στη χώρα, το οποίο είχε εγκριθεί από τους Ταλιμπάν όταν ανέλαβαν την εξουσία το 2021.

Η κ. Χολ είπε ότι η ομάδα, στην οποία περιλαμβανόταν και ένας διερμηνέας, ο οποίος είχε πετάξει από την Καμπούλ στην επαρχία Μπαμιγιάν με ιδιωτικό ναυλωμένο αεροπλάνο όταν τους σταμάτησαν σε ένα σημείο ελέγχου. Στη συνέχεια πέρασαν μέρες στο δρόμο, οδηγούμενοι μεταξύ αστυνομικών τμημάτων και φυλακών.

Περιέγραψε τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνταν, συμπεριλαμβανομένων στενών κελιών και μιας φυλακής υψίστης ασφαλείας που κρατούσε «δολοφόνους», περιφραγμένης με συρματοπλέγματα και όπου οι φρουροί έφεραν πολυβόλα. Προειδοποίησε ότι η υγεία του ζευγαριού έχει επιδεινωθεί ραγδαία στη φυλακή, με την Μπάρμπι να έχει υποστεί σημαντική απώλεια βάρους και σε μια περίπτωση να μην μπορεί να σταθεί ή να περπατήσει.

Προειδοποίησε επίσης ότι ο Πίτερ αρρώσταινε όλο και περισσότερο παρά το γεγονός ότι λάμβανε φαρμακευτική αγωγή από την κυβέρνηση του Κατάρ, την οποία χρειαζόταν καθημερινά μετά από χειρουργική επέμβαση καρδιάς και θεραπεία για τον καρκίνο. Τόνισε ότι οι συνθήκες είχαν ψυχολογικό αλλά και σωματικό αντίκτυπο, επειδή «κάθε μέρα δεν ξέρεις πού θα είσαι αύριο».

«Δεν είναι ένα υγιές περιβάλλον και ήμασταν οι μόνοι ξένοι εκεί», πρόσθεσε η κ. Χολ.

Ο γιος του ζευγαριού είχε δηλώσει προηγουμένως στο BBC ότι φοβόταν ότι θα πέθαιναν στη φυλακή , προειδοποιώντας ότι ο Πίτερ είχε υποστεί σπασμούς και είχε επιδεινωθεί και η υγεία της μητέρας του από αναιμία και υποσιτισμό.

Ο ΟΗΕ προειδοποίησε τον Ιούλιο ότι το ζευγάρι θα μπορούσε να χαθεί υπό «εξευτελιστικές συνθήκες» εάν δεν λάβουν αμέσως ιατρική περίθαλψη, χαρακτηρίζοντας την κράτησή τους «απάνθρωπη». Η κ. Χολ κάλεσε τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου να «συνεργαστούν» και να κάνουν περισσότερα για να εξασφαλίσουν την απελευθέρωση των δύο.
Το FCDO δήλωσε: «Υποστηρίζουμε την οικογένεια δύο Βρετανών υπηκόων που κρατούνται στο Αφγανιστάν. Ο Υπουργός συναντήθηκε με την οικογένεια για να συζητήσει την υπόθεση.

Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με το BBC, το Ηνωμένο Βασίλειο έκλεισε την πρεσβεία του στην Καμπούλ και απέσυρε τους διπλωμάτες του από τη χώρα μετά την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021. Το FCDO αναφέρει ότι η υποστήριξη προς τους Βρετανούς υπηκόους στο Αφγανιστάν είναι ως εκ τούτου «σοβαρά περιορισμένη» και συμβουλεύει να μην ταξιδεύουν στη χώρα.

Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ δήλωσε ότι οι Ταλιμπάν έχουν «ιστορικό άδικης κράτησης ξένων υπηκόων».«Θα πρέπει να τερματίσουν οριστικά την πρακτική της διπλωματίας των ομήρων και να απελευθερώσουν αμέσως όλους όσους κρατούνται άδικα».

Ο υπουργός Εξωτερικών των Ταλιμπάν δήλωσε τον Ιούλιο ότι η Μπάρμπι και ο Πίτερ βρίσκονταν «σε συνεχή επαφή με τις οικογένειές τους» και ότι καταβάλλονταν προσπάθειες για την απελευθέρωσή τους, αλλά ότι «αυτά τα βήματα δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί». «Τα ανθρώπινα δικαιώματά τους γίνονται σεβαστά. Τους παρέχεται πλήρης πρόσβαση σε θεραπεία, επικοινωνία και στέγαση».

Ο Χαμντουλάχ Φιτράτ, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος της κυβέρνησης των Ταλιμπάν, διευκρίνισε σε σχετική ανακοίνωση που εκδόθηκε ότι μόνον στην επαρχία Κουνάρ, 2.205 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 3.640 τραυματίστηκαν.

Η επαρχία αυτή, η οποία καλύπτεται από μεγάλα δάση, είναι αυτή που επλήγη περισσότερο στη χώρα από τον ισχυρό σεισμό των 6 βαθμών, έναν από τους πιο φονικούς στην πρόσφατη ιστορία του Αφγανιστάν.

Ο Χαμντουλάχ Φιτράτ πρόσθεσε ότι οι επιχειρήσεις διάσωσης συνεχίζονται.

Του Ανδρέα Παπασταύρου*

Για την ιστορία, ας αναφέρω ότι ο μόνος ξένος «επισκέπτης» που δεν είχε την ίδια τύχη με τους προαναφερθέντες και ιστορικά δεν μισούν οι Αφγανοί είναι ο Μέγας Αλέξανδρος και τούτο διότι, όπως μου είπαν Αφγανοί και Πακιστανοί συνομιλητές μου, «μετά από το τέλος του πολέμου, έγινε ένας από εμάς».

Μία και η βαρύτερη από τις συνέπειες της τρομοκρατικής επίθεσης της Al Qaida εναντίον των ΗΠΑ στις 11 Σεπτεμβρίου 2001, υπήρξε η επίθεση των ΗΠΑ, των Βρεταννών και κατόπιν και άλλων δυτικών συμμάχων στο Αφγανιστάν, σε μια επιχείρηση που επεδίωκε την τιμωρία των «υπευθύνων για τις πρόσφατες επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ». Αυτή ήταν και η φρασεολογία της Κοινής Απόφασης του Κογκρέσου (18 Σεπτεμβρίου 2001), βάσει της οποίας ο Πρόεδρος Μπους ο Νεώτερος υπέγραψε το κείμενο νόμου, που νομιμοποιούσε την επιχείρηση εναντίον του Αφγανιστάν. Ήτοι, την εξόντωση της Αλ Κάϊντα και αυτό που ονομάσθηκε «Παντοτινός Πόλεμος (forever war) και διήρκεσε έως τα τέλη Αυγούστου του 2021. Ο τίτλος του πολέμου, δημοφιλής, είναι δάνειο από σειρά ομοτίτλων αμερικανικών βιβλίων, στο πρότυπο των διαφόρων εντυπωσιακών ονομασιών που δίνονται προς εξωραϊσμό πολεμικών επιχειρήσεων.

Μετά από την ήττα των Ταλιμπάν, οι ΗΠΑ επιχείρησαν να οργανώσουν την αφγανική κοινωνία και να δημιουργήσουν ισχυρό και πάνοπλο αφγανικό στρατό και δυνάμεις ασφαλείας, με συνολική δύναμη περίπου 340.000 ανδρών. Ο αντίστοιχος αριθμός (σαφώς λιγότερο καλά εξοπλισμένων) μαχητών Ταλιμπάν ανερχόταν σε 75.000. Παρ’όλα αυτά, την 15η Αυγούστου 2021 οι Ταλιμπάν κατέλαβαν εκ νέου την εξουσία στο Αφγανιστάν, μετονομασθέν από Ισλαμική Δημοκρατία σε Ισλαμικό Εμιράτο. Με έξυπνη και ρεαλιστική τακτική, επέστρεψαν σχεδόν αναίμακτα, κατισχύοντας των θεωρητικά πανισχύρων αντιπάλων τους, που ουσιαστικά, κατέθεσαν τα όπλα αμαχητί.

Οι ΗΠΑ, διαπιστώνοντας το τεράστιο κόστος του πολέμου (το έμμεσο ή άμεσο κόστος της εικοσαετίας 2001-2021 σε ανθρώπινες ζωές υπολογίζεται μεταξύ 240.000-900.000 και το οικονομικό κόστος άνω των 2,3 τρισεκατομμυρίων δολλαρίων), και λόγω της νέας στρατηγικής τους στον Ινδοειρηνικό, «άνοιξαν την πόρτα και έφυγαν». Στρέφοντας το βλέμμα τους αλλού, άφησαν στην τύχη του τον δύστηνο αφγανικό λαό. H αποχώρηση των Αμερικανών, λοιπών συμμάχων και αριθμού προσφύγων από τον αερολιμένα Χαμίντ Καρζάϊ της Καμπούλ, πραγματοποιήθηκε μέσα σε χαώδεις και απάνθρωπες συνθήκες, που θύμιζαν έντονα Σαϊγκόν. Χιλιάδες άλλοι πρόσφυγες εγκλωβίστηκαν στη χώρα, παρά τις προσπάθειες διαφόρων κρατών για την «εξαγωγή» τους. Για τα γεγονότα αυτά έχω προσωπική άποψη, έχοντας βρεθεί εκεί.

Το τέλος του Αυγούστου 2021 σήμανε και το τέλος του «Παντοτινού Πολέμου». Σήμανε, επίσης, και τη μετάβαση σε έναν σκοτεινό μεσαίωνα για την αφγανική κοινωνία και περισσότερο για τις γυναίκες.

Oι Ταλιμπάν ανήκουν στη θρησκευτική σχολή σκέψης Ντεομπάντι (ακόμη μια αντίδραση στη βρεταννική κατοχή της Ινδίας). Πρόκειται για ένα παρακλάδι των Σουννιτών, με ακραία, υπερσυντηρητική προσέγγιση στο Ισλάμ, όπως οι ίδιοι θεωρούν ότι αυτό εκφραζόταν στις απαρχές του. Μεταξύ άλλων, απορρίπτει κάθε μορφή διακυβέρνησης εκτός από την ισλαμική και επιβάλλει απίστευτα σκληρή μεταχείριση στις γυναίκες. Πολλοί έγκριτοι κληρικοί και λόγιοι του Ισλάμ καταγγέλλουν και απορρίπτουν τις ακραίες αυτές θέσεις, διότι παραμορφώνουν τη Σαρία και δεν αποτελούν ορθές ερμηνείες του Ιερού Κορανίου.

Κατά την πορεία τους προς την εξουσία, οι Ταλιμπάν με διάφορους τρόπους, επιχείρησαν να προβάλουν μια νέα και εκσυγχρονισμένη εικόνα τους. Μετά από την επιτευχθείσα συμφωνία με τις ΗΠΑ, στις 19 Φεβρουαρίου 2020 και την έναρξη των ενδοαφγανικών συνομιλιών στη Ντόχα στις 12 Σεπτεμβρίου 2020, όπου «αμφότερες οι πλευρές εξέφρασαν την έντονη επιθυμία τους να φέρουν την ειρήνη στο Αφγανιστάν….», άρχισαν να διαφαίνονται οι προθέσεις των Ταλιμπάν, οι οποίοι επιθυμούσαν να «κυβερνηθεί η χώρα μέσω ισλαμικού συστήματος». Ιδιαίτερα καλοί γνώστες των διαπραγματεύσεων μου ανέφεραν τον Απρίλιο 2021 «εμείς τους μιλάμε για πολιτικές λύσεις και αυτοί μας μιλούν για θεολογία». Ταυτόχρονα, οι φίλα προσκείμενοι προς τους Ταλιμπάν παράγοντες, εξήραν την ποιότητα της νέας ηγεσίας τους, γλωσσομαθούς, με «καλές σπουδές και ευρείς ορίζοντες»… αλλά τελικά στραμμένους στην κατεύθυνση ενός μακρινού και σκοτεινού παρελθόντος.

Με την κατάληψη της εξουσίας, οι Ταλιμπάν έδειξαν τις πραγματικές προθέσεις τους, αποστερώντας τον αφγανικό λαό από τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες του. Το βαρύτερο, όμως τίμημα, καταβάλλεται έκτοτε από τα κορίτσια και τις γυναίκες. Μέσω της έκδοσης περίπου 200 διαταγμάτων, οι γυναίκες στην πράξη είναι φυλακισμένες στο σπίτι τους. Δεν μπορούν να πηγαίνουν στο σχολείο πέρα από τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στη δέουσα ιατρική φροντίδα και πλέον, το παραμικρό πρόβλημα υγείας (για να μη μιλήσουμε για γυναικολογικά θέματα), μπορεί να απειλήσει τη ζωή τους. Εάν όλα αυτά συνεχισθούν, είναι ορατός ο κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης της αφγανικής κοινωνίας. Όλες οι κοινωνικές ομάδες πλήττονται (και όλες οι παντός είδους μειονότητες). Oι γυναίκες δεν δικαιούνται να εργάζονται, εάν είναι χήρες (λόγω του πολέμου, υπάρχουν πολλές στη χώρα) μπορούν να ζήσουν μόνο από τη βοήθεια συγγενών τους, τα περιστατικά βιασμών έχουν πολλαπλασιασθεί, όπως καi οι γάμοι μικρών κοριτσιών με ηλικιωμένους. H απαρίθμηση είναι απλώς ενδεικτική, διότι αλλιώς θα απαιτούνταν αρκετές σελίδες .

Ο Νόμος της 12ης Ιουλίου 2024 «Περί Διάδοσης των Αρετών και Πρόληψης των Ελαττωμάτων” (The Propagation of Virtue and Prevention of Vice Law) της 31ης Ιουλίου 2024, ήλθε να επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, ιδίως για τα κορίτσια και τις γυναίκες, επιβάλλοντας ακόμη πιο ασφυκτικούς περιορισμούς στη ζωή τους (όσο και εάν κάτι τέτοιο φαινόταν αδύνατον, δεδομένης της μεγάλης σκληρότητας των ήδη υφισταμένων μέτρων ) και επιτρέποντας ασυδοσία στους κρατικούς υπαλλήλους στην άσκηση ελέγχων και επιβολή εξοντωτικών ποινών. Για αυτή την κορύφωση της βαρβαρότητας έχει εκφράσει την ανησυχία του ο ΟΗΕ και οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάποιοι μάλιστα ζήτησαν την παραπομπή των Ταλιμπάν στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Η ειρωνεία του πράγματος, εν προκειμένω, είναι πως το Αφγανιστάν έχει υπογράψει και κυρώσει τη «Σύμβαση για την Εξάλειψη Πάσης Μορφής Διάκρισης κατά των Γυναικών» (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women, CEDAW), στις 5 Μαρτίου 2003, άνευ επιφυλάξεων.

Οι ανησυχίες και οι χαμηλόφωνες παραινέσεις δεν φέρουν αποτέλεσμα, ιδίως σε τέτοιες περιπτώσεις. Απαιτείται άσκηση συνεχών πιέσεων από τη διεθνή κοινότητα και ιδιαίτερα από τις λοιπές ισλαμικές χώρες και όχι θωπείες, ή υποβάθμιση του προβλήματος για λόγους σπανίων γαιών ή άλλων συμφερόντων. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

Το σημερινό άρθρο είναι μια μάχη κατά της λήθης η οποία μοιραία επιταχύνεται από τις καταιγιστικές και καταλυτικές διεθνείς εξελίξεις των ημερών και κινδυνεύει να επισκιάσει πλήρως την επέτειο αυτή και τη συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση του αφγανικού λαού και κυρίως των γυναικών. Είναι επίσης μια μάχη και φόρος τιμής για τις γυναίκες του Αφγανιστάν, για το παρόν και το μέλλον τους, αλλά και για όλες τις γυναίκες του κόσμου. Τέλος, είναι μια μάχη κατά του φανατισμού και της βαρβαρότητας. Η μάχη αυτή μας αφορά όλους και πρέπει να είναι συνεχής.

*Ο Ανδρέας Παπασταύρου είναι πρώην πρέσβης

«Πιστεύουμε ότι η πράξη της επίσημης αναγνώρισης της κυβέρνησης του Ισλαμικού Εμιράτου του Αφγανιστάν θα δώσει ώθηση στην ανάπτυξη της παραγωγικής διμερούς συνεργασίας μεταξύ των χωρών μας σε διάφορους τομείς», ανέφερε το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών στην ανακοίνωσή του.

Oι δύο γυναίκες μαζί, με άλλους τρεις άνδρες αθλητές και τους προπονητές τους, τον Μάιο του 2004 ήταν στη Λέσβο, όπου και προετοιμάστηκαν για τη συμμετοχή τους στους αγώνες.

 Η Ρεζαί, αθλήτρια του τζούντο, ζήτησε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) να απαγορεύσει το Αφγανιστάν λόγω της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους Ταλιμπάν κια υποστήριξε ότι σε αυτή την περίπτωση οι Αφγανές θα πρέπει να επιτρέπεται να συμμετέχουν ως μέρος της Ολυμπιακής Ομάδας Προσφύγων της ΔΟΕ.

 «Δεδομένων πολλών τόνων αποδεικτικών στοιχείων για τους Ταλιμπάν, για τη βάναυση μεταχείριση των γυναικών και των παιδιών, είναι πολύ επικίνδυνοι», δήλωσε στο Reuters η Ρεζάι,  η οποία τώρα ζει στο Βανκούβερ.
 «Αν η ΔΟΕ τους επιτρέψει να μπουν στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην καρδιά της Ευρώπης, στο Παρίσι το 2024, είναι πολύ επικίνδυνο για τον κόσμο».

 Οι Ταλιμπάν -όπως αναφέρει το Reuters-που λένε ότι σέβονται τα δικαιώματα των γυναικών σύμφωνα με την ερμηνεία τους στον ισλαμικό νόμο και τα τοπικά έθιμα -,  έχουν κλείσει τα λύκεια θηλέων και έχουν θέσει ταξιδιωτικούς περιορισμούς σε γυναίκες χωρίς άνδρα κηδεμόνα και περιορίζουν την πρόσβαση σε πάρκα και γυμναστήρια.

 Κληθείσα να σχολιάσει το κάλεσμα της Ρεζάι  η ΔΟΕ παρέπεμψε  σε δήλωση που έκανε τον περασμένο μήνα ο Τζέιμς ΜακΛέοντ, διευθυντής Ολυμπιακής αλληλεγγύης.
 Είχε πει ότι η ΔΟΕ βρισκόταν σε διάλογο με την εθνική Ολυμπιακή επιτροπή του Αφγανιστάν (NOC) και τις αθλητικές αρχές «με στόχο να ανατρέψουν τους τρέχοντες περιορισμούς στην πρόσβαση στον αθλητισμό για γυναίκες και νεαρά κορίτσια στο Αφγανιστάν».
 Τόνισε ότι αν και η ΔΟΕ αναγνώρισε διαφορετικές απόψεις σχετικά με το εάν η NOC πρέπει να ανασταλεί, «δεν πιστεύει ότι η απομόνωση της αθλητικής κοινότητας του Αφγανιστάν αυτή τη στιγμή είναι η σωστή προσέγγιση».

 Η Ρεζάι ήταν 18 ετών όταν πάτησε στο ταπί της Αθήνας σε μια ιστορική στιγμή για τη χώρα της. Ήταν πεπεισμένη ότι ο πρωτοποριακός της ρόλος θα βοηθούσε στην προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών.
 «Στην πραγματικότητα πίστευα ότι θα προοδεύαμε», είπε. «Όταν επέστρεψα από την Αθήνα, έμεινα στο Αφγανιστάν και ήθελα να μείνω στο Αφγανιστάν. Συνέχισα την εκπαίδευσή μου γιατί είδα τις σημαντικές αλλαγές που έκανε στη ζωή κάθε κοριτσιού.»
Α λλά οι ελπίδες της να δει τις συμπατριώτισσές της να αποκτούν περισσότερα δικαιώματα συντρίφθηκαν όταν οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία τον Αύγουστο του 2021.
 Η Ρεζάι, η οποία έφυγε από το Αφγανιστάν το 2011 και εγκαταστάθηκε στον Καναδά, ίδρυσε το Women Leaders of Tomorrow, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό που παρέχει υποτροφίες και εκπαιδευτικά προγράμματα σε Αφγανές γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων αθλητριών.
 Η 38χρονη έχει δεχθεί απειλές για τον ακτιβισμό της.
 «Πιστεύω ότι οι αρχές μου και οι αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των γυναικών και της γυναικείας αξιοπρέπειας είναι ισχυρότερες από τους άνδρες με όπλα», είπε.