Στο νέο πλαίσιο, οι δράσεις διανομής και προώθησης αποσπώνται από το Πρόγραμμα Εξωστρέφειας και πλέον αποκτούν ξεχωριστό, αυτόνομο κανονισμό, στο πλαίσιο των Επιλεκτικών Προγραμμάτων ΕΚΚΟΜΕΔ.

Άξονες και Κατηγορίες Χρηματοδότησης

Άξονας Α’: Ενίσχυση Εγχώριων Φεστιβάλ Κινηματογράφου: αποτελεί τον κύριο άξονα
στήριξης των φεστιβάλ κινηματογράφου της χώρας, τα οποία διακρίνονται σε 3 κατηγορίες βάσει
ποσοτικών κριτηρίων:
Κατηγορία Ι: Διεθνή, εμβληματικά φεστιβάλ, με αναγνωρισμένο κύρος και
τεκμηριωμένη διεθνή παρουσία,
Κατηγορία ΙΙ: Περιφερειακά και τοπικά φεστιβάλ, με εθνική απήχηση και σαφές
καλλιτεχνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα,
Κατηγορία ΙΙΙ: Τοπικά ή/και θεματικά φεστιβάλ, που ενισχύουν τη δημιουργικότητα, τη
συμμετοχή και την αποκέντρωση της πολιτιστικής δραστηριότητας.

Άξονας Β’: Δράσεις Επαγγελματικών Ενώσεων & Θεσμών: νέος άξονας που ενισχύει την
εξωστρέφεια και τη συνεργασία επαγγελματικών ενώσεων, σωματείων και θεσμικών φορέων
του οπτικοακουστικού οικοσυστήματος στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Περιλαμβάνει:
Κατηγορία Ι – Δράσεις Εξωστρέφειας Επαγγελματικών Φορέων και Ενώσεων
Κατηγορία ΙΙ – Greece A(V)broad: πρόγραμμα διεθνούς πολιτιστικής παρουσίας
ελληνικών φεστιβάλ και δράσεων, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Απόδημου
Ελληνισμού & Δημόσιας Διπλωματίας και τη Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και
Ενημέρωσης.

Άξονας Γ’: Ανάδειξη της Ελληνικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας, ο οποίος
περιλαμβάνει δύο κατηγορίες:
Κατηγορία Ι: AV Fusion (Δράσεις Οπτικοακουστικής Σύζευξης): νέα κατηγορία που
στηρίζει φεστιβάλ και δράσεις στην τομή κινηματογράφου, ψηφιακών τεχνών, μουσικής,
performance, εικαστικών, αρχειακών μορφών και immersive τεχνολογιών.
Κατηγορία ΙΙ: Το ΕΚΚΟΜΕΔ στην Ελλάδα και στον Κόσμο: για τις συμμετοχές σε
διεθνείς αγορές, φεστιβάλ και διασυνδέσεις με διεθνείς οργανισμούς.
Καινοτομίες του Προγράμματος Εξωστρέφειας 2026

Το φετινό πρόγραμμα εισάγει μια σειρά σημαντικών μεταρρυθμίσεων, που αναβαθμίζουν το χρηματοδοτικό σύστημα των ελληνικών οπτικοακουστικών τεχνών:

1. Νέα προγράμματα:
Δράσεις Εξωστρέφειας Επαγγελματικών Φορέων και Ενώσεων
AV Fusion: Η Ελλάδα αποκτά για πρώτη φορά χρηματοδοτική κατηγορία για υβριδικές
οπτικοακουστικές τέχνες, εναρμονισμένη με τις διεθνείς τάσεις.
Greece A(V)broad: Νέο πρόγραμμα εξωτερικής πολιτιστικής δράσης, σε συνεργασία με
τη Γ.Γ. Απόδημου Ελληνισμού και Δημόσιας Διπλωματίας, για την προβολή ελληνικών
φεστιβάλ και δημιουργών σε πόλεις του εξωτερικού.
2. Νέες κατηγορίες χρηματοδοτικής στήριξης:
Future is Here – Πράσινες και τεχνολογικές δαπάνες (βιώσιμη κινηματογραφία, XR/VR,
ψηφιακές εφαρμογές).
Access for All: ολοκληρωμένες δαπάνες προσβασιμότητας για κοινό και δημιουργούς.
Νέο πλαίσιο ασφάλειας και risk management.
Ρήτρα Αναπτυξιακής Μετάβασης για τους Άξονες Α’ και Γ’, που επιτρέπει σε φεστιβάλ
και εκδηλώσεις να εξελίσσονται κατηγορικά βάσει τεκμηριωμένης στρατηγικής για το
2026.
Ρήτρα Συνεργασίας και Σύμπραξης του Άξονα Β’, που επιβραβεύει κοινές προτάσεις
επαγγελματικών φορέων και ενώσεων με προσαύξηση 50% του αιτούμενου ποσού.
3. Νέες γρήγορες και πιο απλές διαδικασίες
Νέα πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων e-services.ekkomed.gr
Μία ενιαία περίοδος υποβολής για όλα τα φεστιβάλ του Άξονα Α’ (2 Φεβρουαρίου με 6
Μαρτίου).
Σύνδεση με τις πρακτικές βιώσιμης κινηματογραφίας και τα Ευρωπαϊκά Βραβεία
Κινηματογράφου 2027.
Αλγοριθμική αξιολόγηση των προτάσεων: για δίκαιη κατανομή των πόρων και
σεβασμό στα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων
Ύπαρξη εκπροσώπου Ε.Κ.Κ.Ο.ΜΕ.Δ. σε κάθε δράση για υποστήριξη των φορέων ως
προς τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις τους.

Το ΕΚΚΟΜΕΔ επενδύει σε ένα σύγχρονο, βιώσιμο και διεθνώς ανταγωνιστικό οπτικοακουστικό
οικοσύστημα, ενισχύοντας:
-την ποιοτική ανάπτυξη φεστιβάλ,
-τη δικτύωση επαγγελματιών,
-την παρουσία της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές,
-τη διάχυση της ελληνικής δημιουργίας στο εξωτερικό.

Το νέο Πρόγραμμα Εξωστρέφειας αποτελεί μια συνεκτική μεταρρύθμιση, που στηρίζει την
επόμενη πενταετία του ελληνικού κινηματογράφου και της οπτικοακουστικής δημιουργίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσαν οι πλατφόρμες έκδοσης εισιτηρίων Maoyan και Beacon, οι ταινίες κινεζικής παραγωγής καταλαμβάνουν τις τέσσερις από τις πέντε κορυφαίες θέσεις στον τομέα των κινηματογραφικών εσόδων.

Στην πρώτη θέση, βρίσκεται η δραματική ταινία “Dead To Rights”, για τα γεγονότα της Σφαγής του Ναντζίνγκ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με έσοδα 2,6 δισεκατομμυρίων γιουάν (περίπου 310 εκατομμυρίων ευρώ) από την πρεμιέρα της στις 25 Ιουλίου. Είναι η μοναδική ταινία καλοκαιρινής πρεμιέρας που ξεπέρασε το ορόσημο εσόδων των 2 δισεκατομμυρίων γιουάν μέχρι τώρα, ενώ κατατάσσεται στην 3η θέση των ετήσιων εσόδων για το φετινό box office στην Κίνα.

Η ταινία “Dead To Rights” είναι βασισμένη σε αποδεδειγμένο φωτογραφικό υλικό για τις ιαπωνικές βιαιότητες στη Σφαγή του Ναντζίνγκ, παρουσιάζοντας την ιστορία μιας ομάδας πολιτών που κρύβονται σε ένα φωτογραφείο για να γλιτώσουν από τον πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της παραμονής τους, ανακαλύπτουν στοιχεία για τις θηριωδίες που διαπράχθηκαν από τον Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Στρατό και ρισκάρουν τη ζωή τους για ν’ αποκαλύψουν την αλήθεια.

10 ταινίες που θα προβληθούν το επόμενο διάστημα στις αμερικανικές αίθουσες συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον.

Mickey 17
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 7 Μαρτίου 2025

Μία από τις πιο πολυαναμενόμενες ταινίες του 2024 μπαίνει, ύστερα από απανωτές καθυστερήσεις, στη λίστα του 2025. Στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Έντουαρντ Άστον, ο Ρόμπερτ Πάτινσον υποδύεται τον Μίκι Μπαρνς, έναν αναλώσιμο διαστημικό ταξιδιώτη που στέλνεται να αποικίσει έναν παγωμένο πλανήτη. Κάθε φορά που πεθαίνει, το σώμα του κλωνοποιείται, με τις περισσότερες από τις αναμνήσεις του άθικτες. Ο Πάτινσον έχει αποδείξει στην καριέρα του μετά τις ταινίες «Twilight» ότι είναι ένας απίστευτα ευέλικτος ηθοποιός, και το γεγονός ότι σε αυτή την ταινία συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη των οσκαρικών «Παράσιτων» Μπονγκ Τζουν Χο, ανεβάζει την προσμονή στα ύψη.

Avatar: Fire and Ash
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 19 Δεκεμβρίου

Την περίοδο των γιορτών θα φτάσει στις αίθουσες το τρίτο μέρος του «Avatar», που ο Τζέιμς Κάμερον γύρισε ταυτόχρονα με το «Avatar: Ο Δρόμος του Νερού» από το 2017 μέχρι το 2020. Πέντε χρόνια μετά, τα – σίγουρα εντυπωσιακά – οπτικά εφέ θα είναι έτοιμα προκειμένου το κοινό να μάθει τη συνέχεια των περιπετειών του Τζέικ Σάλι (Σαμ Γουόρθιγκτον), της Νεϊτίρι (Ζόε Σαλντάνα) και της οικογένειάς τους, και να γνωρίσει μια νέα, πιο επιθετική και βίαιη φυλή του πλανήτη Πανδώρα. Είναι ακόμη νωρίς για κάποιο τρέιλερ, επομένως τη μοναδική γεύση από «Φωτιά και Στάχτη» τη δίνει το παραπάνω λογότυπο της ταινίας.

Mission: Impossible – The Final Reckoning
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 23 Μαΐου 2025

Η όγδοη «Επικίνδυνη Αποστολή» με τον συμπληρωματικό τίτλο «Η Έσχατη Τιμωρία» είναι απευθείας σίκουελ του «Επικίνδυνη Αποστολή: Θανάσιμη Εκδίκηση» (άλλωστε γυρίστηκαν back to back) και θα είναι πιθανότατα η τελευταία «βόλτα» του πράκτορα Ίθαν Χαντ στη μεγάλη οθόνη. Γι’ αυτό και ο Τομ Κρουζ, στα 62 του πια, «τα δίνει όλα» στο παραπάνω τρέιλερ, τρέχοντας πιο γρήγορα, πηδώντας πιο ψηλά και πετώντας πιο μακριά από ποτέ. Άξιος!

Wolf Man
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 17 Ιανουαρίου

Η χρονιά ξεκινάει με ένα από τα κλασικά τέρατα της Universal, τον Λυκάνθρωπο. Ο Λι Γουανέλ, που έκανε εξαιρετική δουλειά με τον «Αόρατο Άνθρωπο» το 2020 θα επιχειρήσει το ίδιο έχοντας ως πρωταγωνιστές τους Κρίστοφερ Άμποτ και Τζούλια Γκάρνερ. Το τρέιλερ φροντίζει να μην αποκαλύψει το νέο λουκ του τέρατος, αλλά σε κάθε περίπτωση μας προετοιμάζει για μια ταινία που θα είναι καλύτερη από το «The Wolfman» του 2010 με τον Μπενίτσιο Ντελ Τόρο.

How to Train Your Dragon
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 13 Ιουνίου

Tη συνταγή της Disney με τα live action ριμέικ παλαιότερων επιτυχημένων animation, ακολουθεί φέτος και η Dreamworks με το «Πώς να Εκπαιδεύσετε τον Δράκο σας». Η πρώτη από τις τρεις επιτυχημένες ταινίες κινουμένων σχεδίων της σειράς, ξαναγυρίστηκε με «ζωντανούς» ηθοποιούς που περιλαμβάνουν τους Μέισον Τέιμς στο ρόλο του νεαρού Βίκινγκ Ψάρη και τον Τζέραρντ Μπάτλερ (που είχε δώσει τη φωνή του και στις ταινίες animation) ως Στωικός ο Μέγας, πατέρας του Ψάρη και αρχηγός της φυλής. Στο παραπάνω teaser trailer βλέπουμε και τον ψηφιακό δράκο Φαφούτη, που είναι ολόιδιος με την animated εκδοχή του.

28 Years Later
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 20 Ιουνίου

Ήταν το 2002 όταν ο Κίλιαν Μέρφι ξύπνησε μόνος σε ένα νοσοκομείο και άρχισε να περιφέρεται σε ένα άδειο Λονδίνο προτού έρθει αντιμέτωπος με τα πρώτα ζόμπι – θύματα του rage virus στην ταινία του Ντάνι Μπόιλ «28 Ημέρες Μετά». Το 2007 ένα νέο καστ μας έδειξε πώς έγινε ο κόσμος «28 Εβδομάδες Μετά», και φέτος ήρθε η ώρα να μάθουμε όσα γίνονται «28 Χρόνια Μετά», με τους ίδιους συντελεστές πίσω από την κάμερα (Μπόιλ στη σκηνοθεσία και Άλεξ Γκάρλαντ στο σενάριο) και ένα πολύ ενδιαφέρον καστ – Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Τζόντι Κόμερ, Ρέιφ Φάινς και τον Κίλιαν Μέρφι να επιστρέφει.

Superman
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 11 Ιουλίου

Ο δημιουργός των «Φυλάκων του Γαλαξία» για τη Marvel, Τζέιμς Γκαν, «άλλαξε στρατόπεδο» και ανέλαβε να αναμορφώσει το κινηματογραφικό σύμπαν της DC Comics, ξεκινώντας από τον Σούπερμαν, με πρωταγωνιστή τον Ντέιβιντ Κόρενσγουετ ως Κλαρκ Κεντ/Σούπερμαν, τη Ρέιτσελ Μπρόσναχαν ως Λόις Λέιν και τον Νίκολας Χουλτ ως Λεξ Λούθορ. Το τρέιλερ που αποκαλύφθηκε πρόσφατα μάς σύστησε και τον σούπερ… σκύλο Κρίπτο, καθώς και ένα σωρό ακόμη υπερήρωες που θα κάνουν περάσματα – το τελευταίο δεν είναι απαραίτητα καλό, όπως έχουν αποδείξει άλλες ταινίες που επιχείρησαν κάτι τέτοιο. Αλλά τα vibes είναι καλά, και σίγουρα ο νέος Σούπερμαν θα είναι ένα από τα κινηματογραφικά γεγονότα της χρονιάς.

Jurassic World: Rebirth
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 2 Ιουλίου

Προφανώς το κοινό δεν έχει βαρεθεί τους δεινόσαυρους στη μεγάλη οθόνη, καθώς φέτος καταφθάνει ένα ακόμη σίκουελ του «Jurassic World». Αυτή τη φορά το δέλεαρ είναι το καστ, που περιλαμβάνει τους Σκάρλετ Γιόχανσον, Μαχέρσαλα Άλι και Τζόναθαν Μπέιλι. Σκοπός τους είναι να εξάγουν DNA από τα τρία μεγαλύτερα είδη δεινοσαύρων για την παρασκευή ενός φαρμάκου που θα σώσει ανθρώπινες ζωές. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν τον περασμένο Οκτώβριο.

The Fantastic Four: First Steps
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 25 Ιουλίου

Η νέα προσπάθεια της Marvel να φέρει στην οθόνη την υπερηρωική ομάδα των Fantastic Four, ύστερα από δύο αποτυχημένες προσπάθειες με διαφορετικά καστ, θα είναι η τρίτη ταινία από το κινηματογραφικό σύμπαν της μέσα στο 2025 (οι υπόλοιπες είναι οι «Captain America: Brave New World» τον Φεβρουάριο και «Thunderbolts» τον Μάιο). Η δράση θα εκτυλίσσεται σε μια ρετρο-φουτουριστική Γη που θα θυμίζει δεκαετία του 1960, με πρωταγωνιστές τους Πέντρο Πασκάλ, Βανέσα Κέρμπι, Τζόζεφ Κουίν και Ίμπον Μος-Μπάκρακ. Ξέρουμε επίσης ότι σε μια έξτρα σκηνή στα credits της ταινίας θα κάνει την πρώτη του εμφάνιση ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ ως «κακός» Dr. Doom.

Michael
Πρεμιέρα στις ΗΠΑ: 3 Οκτωβρίου

Μετά από πολύ «θόρυβο», η κινηματογραφική βιογραφία του Μάικλ Τζάκσον θα καταφθάσει φέτος στις αίθουσες, αναθερμαίνοντας τις συζητήσεις περί διαχωρισμού της τέχνης από τον καλλιτέχνη. Πάντως ο 28χρονος Τζαφάρ Τζάκσον που πρωταγωνιστεί μοιάζει πολύ με τον θείο του, Μάικλ, και σίγουρα έχει δουλέψει πολύ για να πετύχει τις μοναδικές χορευτικές του φιγούρες. Ο πολύ συμπαθής Κόλμαν Ντομίνγκο θα υποδυθεί τον πατριάρχη της οικογένειας Τζάκσον, Τζο, ενώ ο Αντουάν Φουκουά που σκηνοθετεί είναι γενικά αξιόπιστος («Ημέρα Εκπαίδευσης», «The Equalizer», «Ο Αριστερόχειρας», «Ο Όλυμπος Έπεσε»).

Με τα χαμηλότερα ποσοστά τηλεθεατών ποτέ το 2021, τα Όσκαρ χάνουν εμφανώς την αξιοπιστία και το κύρος τους στην παγκόσμια σκηνή – τα δύο στοιχεία που είναι τόσο αναπόσπαστα στη διαρκή ισχύ του. Είναι πολύ ένα προειδοποιητικό σημάδι που αναβοσβήνει στο ταμπλό του.

Ίσως αυτό να εξηγεί μια συγκεκριμένη εξέλιξη στις ταινίες που είναι υποψήφιες για βραβεία φέτος. Υπάρχει αύξηση στις διεθνείς υποψηφιότητες ταινιών, μαζί με άλλες πρωτιές – συμπεριλαμβανομένης της πρώτης γυναίκας που προτάθηκε για καλύτερη φωτογραφία (Άρι Βέγκνερ, Η δύναμη του σκύλου).

Αυτό που ήταν αξιοσημείωτο φέτος για τα πρότυπα των Όσκαρ ήταν ο αριθμός των μη αμερικανικών ταινιών που προτάθηκαν σε κατηγορίες πέρα ​​από την προεπιλεγμένη «καλύτερη διεθνή ταινία μεγάλου μήκους» – η οποία μέχρι το 2020 ονομαζόταν «καλύτερη ξένη ταινία». Το Parasite ήταν η ταινία που τράβηξε την προσοχή στον πλεονασμό αυτής της κατηγορίας όταν, το 2020, έγινε η πρώτη « ξενόγλωσση » ταινία που κέρδισε την καλύτερη ταινία — καθώς και, φυσικά, την καλύτερη διεθνή ταινία.

Ξεπερασμένες κατηγορίες

Η προβληματική φύση της «καλύτερης διεθνούς/ξένης ταινίας» έχει επισημανθεί από πολλούς, παρατηρώντας τον αυθαίρετο τρόπο που ορίστηκαν αυτά τα βραβεία μέσω απλοϊκών δυαδικών αρχείων.

Για παράδειγμα, το 2020, η νιγηριανή ταινία, Lionheart, αποκλείστηκε από τα Όσκαρ επειδή ήταν κυρίως στα αγγλικά . Τα αγγλικά είναι η εθνική γλώσσα της Νιγηρίας μετά την ιστορία του αποικισμού από την πρώην Βρετανική Αυτοκρατορία.

Ο μακράν ο πιο προβληματικός τομέας της διεθνούς κατηγορίας ταινιών είναι το πώς ενισχύει τις παλιές ιδέες ότι ο «παγκόσμιος κινηματογράφος» υπάρχει έξω από το ελιτίστικο φάσμα του ευρωαμερικανικού κινηματογράφου. Αυτό διαιωνίζει μια αποικιακή κληρονομιά που συνεχίζει να στηρίζει την κριτική, τη θεωρία, την παραγωγή και τη διανομή ταινιών.

Η διεθνής κατηγορία ταινιών είναι ένα βραβείο Όσκαρ που, για 60 χρόνια (και άλλα πολλά) υπηρέτησε για να τονίσει τον κανόνα: ότι οι μη αγγλόφωνες, μη λευκές ταινίες που έγιναν από μη άντρες δεν έχουν θέση σε έναν κριτικό κυρίαρχο κύκλο.

Φέτος, ωστόσο, ο επίμονος διαχωρισμός του «διεθνούς» από τις ευρωαμερικανικές ταινίες υπονομεύτηκε από το γεγονός ότι οι «διεθνείς» (μη αγγλόφωνες) ταινίες έχουν εμφανιστεί σε άλλες κατηγορίες ταινιών, όπως: Parallel Mothers (Ισπανία), Flee (Δανία), The Worst Person in the World (Νορβηγία) και Drive My Car (Ιαπωνία), όλα δείχνουν μια αλλαγή στα γούστα των ψηφοφόρων.

Το Drive My Car, ειδικότερα, τονίζει αυτές τις ασαφείς γραμμές εθνικότητας. Στην ταινία υπάρχει μια θεατρική παραγωγή στην οποία κάθε ηθοποιός μιλά μια διαφορετική γλώσσα, συμπεριλαμβανομένων των Ιαπωνικών και των Μανδαρινικών, και ένας από αυτούς χρησιμοποιεί κορεατική νοηματική γλώσσα. Υπάρχουν κυλιόμενοι υπότιτλοι για το ιαπωνικό κοινό που παρακολουθεί και κάτω από το κάδρο της ταινίας, υπότιτλοι για το κοινό της ταινίας.

Εάν συμβαίνει το Drive My Car να κερδίσει την κατηγορία της καλύτερης ταινίας, θα μπορούσαμε να σημειώσουμε την κληρονομιά του Bong Joon-Ho, στη νικήτρια ομιλία του για το Parasite:

Μόλις ξεπεράσετε το φράγμα των υπότιτλων ύψους μίας ίντσας, θα γνωρίσετε τόσες περισσότερες εκπληκτικές ταινίες.

Το μέλλον των Όσκαρ

Έχουν αλλάξει εκτοτε τα γούστα των ψηφοφόρων; Το δημογραφικό των ψηφοφόρων των Όσκαρ άλλαξε. Κάποτε η Ακαδημία αποτελούσε προνομιακή πλειοψηφία, τώρα δηλώνει περήφανα ότι, από το 2020, έχει αναβαθμίσει το παιχνίδι της διαφορετικότητας . Τώρα έχει μία σύνθεση που είναι 45% γυναίκες και 36% «υποεκπροσωπούμενες μειονότητες», στις οποίες 2.107 μέλη από τα 6.000 ήταν «διεθνείς». Αυτό εξηγεί πιθανώς την αξιοσημείωτη αλλαγή στις υποψηφιότητες που αμφισβητούν τη νομιμότητα των ευρω-αμερικανικών ταινιών ως διαρκούς κανόνα. Οι γυναίκες, οι μειονότητες και οι μη Αμερικανοί λαμβάνουν σταδιακά την ψήφο. Ως εκ τούτου, τα αποτελέσματα των ψήφων τους γίνονται σταδιακά αντιληπτά.

Η πλατφόρμα αναγκάζεται να αλλάξει για να χωρέσει προοπτικές που προηγουμένως δεν είχαν καν ληφθεί υπόψη. Μετά από σχεδόν έναν αιώνα, η Ακαδημία μπορεί επιτέλους να έχει το νου της γύρω από την ιδέα ότι η εκπροσώπηση έχει σημασία. Και έτσι, η δημοκρατία του διαδικτύου διαμορφώνει τη «δημοκρατία» των βραβείων Όσκαρ.

Η πλήρης έκταση αυτής της πιθανής αλλαγής, ωστόσο, δεν μπορεί να φανεί ακόμη, καθώς τα Όσκαρ εξακολουθούν να έχουν τις ρίζες τους σε πρακτικές εγωισμού και ματαιοδοξίας, όπως ήταν πάντα.

Εδώ και τόσο καιρό, έχουν αρχίσει να εμφανίζονται οι ρωγμές, από τις οποίες μπορεί να προκύψει ένα ποικίλο παγκόσμιο μέλλον. Ένα μέλλον που αναγνωρίζει και ευνοεί τις πολύπλοκες, μπερδεμένες συνεργασίες που είναι τόσο απαραίτητες για την τέχνη του κινηματογράφου. Ένα μέλλον που εκτιμά την εξέλιξη και την αλλαγή, αντί να επιδιώκει να διατηρήσει τα όρια της διαφοράς και την ευρωαμερικανική «κανονική».

Πηγή: TheConvertation

Οι ανακοινώσεις σημαίνουν ότι οι κυκλοφορίες των μεγάλων ταινιών The Batman, Turning Red και Morbius δεν θα πραγματοποιηθούν πλέον όπως είχε προγραμματιστεί στη χώρα.

Έρχονται καθώς οι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο έχουν εντείνει τις κυρώσεις τους κατά της Μόσχας.

Τις τελευταίες ημέρες παγκόσμιες εταιρείες, συμπεριλαμβανομένων αυτοκινητοβιομηχανιών και ενεργειακών κολοσσών, διέκοψαν τις επιχειρηματικές τους σχέσεις με τη Ρωσία.

Η υπερπαραγωγή της Warner Bros The Batman επρόκειτο να κυκλοφορήσει στη Ρωσία την Παρασκευή.

«Υπό το πρίσμα της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ουκρανία, η WarnerMedia διακόπτει την κυκλοφορία της ταινίας μεγάλου μήκους «The Batman» στη Ρωσία», δήλωσε ένας εκπρόσωπος.

Εν τω μεταξύ, η Disney καθυστέρησε τη ρωσική κυκλοφορία της ταινίας κινουμένων σχεδίων της Pixar, Turning Red.

«Δεδομένης της απρόκλητης εισβολής στην Ουκρανία και της τραγικής ανθρωπιστικής κρίσης, διακόπτουμε την κυκλοφορία των ταινιών στους κινηματογράφους στη Ρωσία», ανέφερε σε ανακοίνωσή της η Disney .

Ο κολοσσός της ψυχαγωγίας πρόσθεσε ότι θα συνεργαστεί με μη κυβερνητικές οργανώσεις για την παροχή «επείγουσας βοήθειας και άλλης ανθρωπιστικής βοήθειας στους πρόσφυγες».

Η Sony σταμάτησε επίσης την κυκλοφορία της Marvel προσαρμογής Morbius στη χώρα.

«Δεδομένης της συνεχιζόμενης στρατιωτικής δράσης στην Ουκρανία και της συνακόλουθης αβεβαιότητας και ανθρωπιστικής κρίσης που εκτυλίσσεται στην περιοχή, θα σταματήσουμε τις προγραμματισμένες θεατρικές μας κυκλοφορίες στη Ρωσία», δήλωσε εκπρόσωπος στο BBC.

Πηγή: BBC

Εκτός από την καλή παρέα, μια διέξοδος, μία φυγή από την πραγματικότητα παραμένει το καλό σινεμά και ακόμη καλύτερα οι κωμωδίες, κλασικές σήμερα, πολλές απ’ τις οποίες έχουν ξεχαστεί ή παραμένουν άγνωστες στο ευρύτερο κοινό, αλλά έχουν μεγάλη καλλιτεχνική αξία, προσφέρουν αυθόρμητο γέλιο και σκέψεις που θα διώξουν τη μιζέρια που ορισμένες φορές πολλαπλασιάζουν οι σημερινές πηγές διασκέδασης. Άλλωστε, η κωμωδία τις τελευταίες δεκαετίες εντάσσεται στα σπάνια είδη προς εξαφάνιση.

Και επειδή μπορεί να έχετε βαρεθεί να βλέπεται στην τηλεόραση το «Μόνος στο Σπίτι» και άλλες χριστουγεννιάτικες ανούσιες επαναλήψεις, σας προτείνουμε δέκα απολαυστικές κωμωδίες, από τη δεκαετία του ’40 μέχρι του ’80, μέσα από τις οποίες μπορεί να ανακαλύψετε ακόμη περισσότερες ταινίες και να φτιάξετε το δικό σας πρόγραμμα, μακριά από τα κοινότυπα, ευρείας κατανάλωσης, «πακέτα» των τηλεοπτικών καναλιών.

Κλέφτες και Αστυνόμοι (Guardie e Ladri). Από τα καλύτερα δείγματα της περίφημης «κωμωδίας αλά ιταλικά», που γύρισε ο τρομερός Μάριο Μονιτσέλι το 1951, σε σενάριο του Στένο, παραγωγή των Ντίνο Ντε Λαουρέντις και Κάρλο Πόντι κι έχοντας ως πρωταγωνιστές τον αξεπέραστο Τοτό και τον μπουφονικό Άλντο Φαμπρίτσι. Με δυο λόγια: Ένας αστυνομικός κυνηγά έναν μικροαπατεώνα και στο τέλος συμπεθεριάζουν. Ξεκαρδιστική κωμωδία, με τον Μονιτσέλι να αναδεικνύει το άλλο πρόσωπο της τότε ακμάζουσας οικονομικά Ιταλίας, της φτώχειας και της απόγνωσης. Μονιτσέλι και Τοτό συνεργάστηκαν σε αρκετές ταινίες, με απολαυστικά αποτελέσματα. Μη χάσετε τις ταινίες τους όπου κι αν τις βρείτε…

Στην Παγίδα του Νόμου (Down by Law). Από τις καλύτερες ταινίες του ανεξάρτητου αμερικάνικου σινεμά, με δηλητηριώδες χιούμορ, ευρηματικό σενάριο, αξέχαστες κωμικές σκηνές, που γύρισε ο Τζιμ Τζάρμους το 1986, κάνοντας «μπαμ», μαζί με το επίσης εξαιρετικό φιλμ «Πέρα από τον Παράδεισο». Ο Τζάρμους παντρεύει με μαεστρία αταίριαστα κινηματογραφικά είδη (από αδελφούς Μαρξ μέχρι νουάρ) σε μια ντελιριακή περιπέτεια τριών ανδρών που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον νόμο. Ξεχωριστές φάτσες ο Τζον Λούρι και ο Τομ Γουέιτς, ενώ ο Ρομπέρτο Μπενίνι γίνεται καυτό όνομα στο ρόλο ενός Ιταλού που έχει βρεθεί στη φυλακή, τραγουδώντας «I scream, you scream, we all scream for ice cream». Αποκαθήλωση του «αμερικάνικου ονείρου», με γέλια μέχρι δακρύων.

Φωτιά… Πυροσβέστες (The Firemen’s Ball). Ο Μίλος Φόμαν, πριν την καριέρα του στην Αμερική και του αριστουργηματικού δράματος «Στη Φωλιά του Κούκου», ως κορυφαίος εκπρόσωπος του τσεχοσλοβακικού Νέου Κύματος. Εδώ, με μία πολιτική κωμωδία του 1967 που στηλιτεύει την «Άνοιξη της Πράγας» και το αρτηριοσκληρωτικό γραφειοκρατικό σύστημα του κομμουνιστικού καθεστώτος μέσα από τον ετήσιο χορό των πυροσβεστών που συμβολίζει το κλίμα αισιοδοξίας που πρόσκαιρα επικράτησε στη χώρα του. Εξαιρετικό δείγμα σάτιρας και δυνατής πλάκας.

Δάσκαλος για Κλάματα (The Nutty Professor). Είναι κρίμα να μην γνωρίζουν οι νεότερες γενιές τον Τζέρι Λιούις, έναν κωμικό που άφησε εποχή στην ιστορία της κωμωδίας. Με τις σπασμωδικές κινήσεις του, το αστείο πρόσωπό του, το τρίξιμο της φωνής του, αλλά και την ατελείωτη γκάμα της μανιέρας του, δημιούργησε σχολή, που ακολούθησαν πολλοί κωμικοί σε όλο τον κόσμο χωρίς να φτάσουν το πρωτότυπο. Κι αυτό διότι κατάφερνε μέσα από την υπερβολή τού σλάπστικ να βγάζει την κρυμμένη μελαγχολία. Εδώ (1963) σκηνοθετεί τον Ντιν Μάρτιν και τον εαυτό του, ο οποίος υποδύεται έναν σπασίκλα εφευρέτη που με μία ανακάλυψή του μετατρέπεται σε γοητευτικό καρδιοκατακτητή. Ο Λιούις είχε κάνει ένα ακαταμάχητο δίδυμο με τον Ντιν Μάρτιν, γυρίζοντας πολλές κωμωδίες μαζί του, που αξίζει να ανακαλύψετε.

Ο Μικρός Κόσμος του Δον Καμίλο (The Little World of Don Camillo). Απολαυστικό δείγμα πολιτικής σάτιρας με έναν σπουδαίο πρωταγωνιστή, τον Φερναντέλ, που ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής τις δεκαετίες ’50-’60 και αυτό οφείλεται κυρίως στις τέσσερις ταινίες που γύρισε ως Δον Καμίλο. Έναν επαρχιώτη ιερωμένο, που βρισκόταν σε διαρκή σύγκρουση με τον κομμουνιστή δήμαρχο Πεπόνε (τον ερμηνεύει πειστικά ο Τζίνο Τσέρβι), ενώ έχει ως συμπαραστάτη του τον… Ύψιστο, με τον οποίο βρίσκεται σε συνεχή επαφή. Η σκηνοθεσία είναι του Ζιλιέν Ντιβοβιέ («Πέπε Λε Μόκο») και το σενάριο βασισμένο στα κείμενα του Τζιοβανίνο Γκουαρέσκι. Και οι τέσσερις ταινίες με τον Ντον Καμίλο είναι απολαυστικές, όπως και γενικότερα οι ερμηνείες του Φερναντέλ.

Ασύλληπτη Απόδραση (La Grande Vadrouille). Εμβληματική ερμηνεία από τον Λουί Ντε Φινές σε μια κωμωδία που έχει μείνει στην ιστορία ως μία από τις πιο καυστικές σάτιρες του ναζισμού, γυρισμένη 20 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η «Ασύλληπτη Απόδραση» έκανε τέτοια επιτυχία που κρατούσε τα σκήπτρα των μεγαλύτερων εισπράξεων στη Γαλλία μέχρι προσφάτως, με 17 εκατομμύρια εισιτήρια. Η σκηνοθεσία του Ζεράρ Ουρί ανέβασε κατά πολύ τα στάνταρ των λαϊκών κωμωδιών τής εποχής, ενώ δίπλα στον πρωταγωνιστή είναι έξοχοι οι Μπουρβίλ και Τέρι Τόμας.

M.A.S.H. Απροκάλυπτα βλάσφημη, αναρχική κωμωδία (1970) γύρω από τις περιπέτειες μιας ομάδας γιατρών στον πόλεμο της Κορέας, από τον αντισυμβατικό Ρόμπερτ Όλτμαν. Ταυτόχρονα μία αντιμιλιταριστική, αντιπολεμική ταινία, που δεν αφήνει τίποτα όρθιο, με βασικούς «παίχτες» τους θαυμάσιους Ντόναλντ Σάδερλαντ και Έλιοτ Γκουλντ. Από τις καλύτερες ταινίες του Όλτμαν, ο οποίος ειδικά τη δεκαετία του ’70 ήταν σε μεγάλη φόρμα («Η Έντιμη Κυρία και ο Χαρτοπαίχτης», «Nashville» κλπ). Έχασε στα Όσκαρ από το ψυχροπολεμικό και εντελώς ξεπερασμένο «Πάτον».

Ο Κύριος Επιθεωρητής (The Inspector General). Από τις κλασικές ξεχασμένες κωμωδίες που γύρισε ο τεράστιος μάστορας του Χόλιγουντ Χάουαρντ Χοκς (1942), βασισμένος στο βιβλίο του Νικολάι Γκόγκολ κι έχοντας ως πρωταγωνιστή τον εντυπωσιακό Ντάνι Κέι. Ένα τεράστιο ταλέντο τής υποκριτικής, που χόρευε, τραγουδούσε, έδινε κέφι ακόμη και με ένα πέρασμά του από την οθόνη. Εδώ ο Χοκς στήνει μία πανέξυπνη κωμωδία παρεξηγήσεων, με καυτό χιούμορ, ανατροπές, απίθανες ατάκες και σπουδαίες ερμηνείες -πρωτίστως του Ντάνι Κέι, τον οποίο καλό είναι να ξαναανακαλύψουμε.

Φρανκενστάιν Τζούνιορ (Young Frankenstein). Ο ιδιοφυής Μελ Μπρουκς γυρίζει το 1974 μία από τις καλύτερες κωμωδίες επιστημονικής φαντασίας, σε μία θεοπάλαβη εκδοχή του μύθου του Φρανκενστάιν. Ο Μπρουκς χειρίζεται με διαβολεμένο κέφι και απίστευτη έμπνευση τον Τζιν Γουάιλντερ στο ρόλο του επιστήμονα που φτιάχνει το δημιούργημα τέρας, Ντάνι Μπόιλ, με τη βοήθεια του εξωπραγματικού Μάρτι Φέλντμαν, που κερδίζει και τις εντυπώσεις σε ένα αξέχαστο ρόλο. Μια καυστική σάτιρα για την επιστήμη και τον άνθρωπο.

Το Μεγάλο Μποτιλιάρισμα (L’ ingorgo – Una storia impossibile). Αυτό που θα αποφύγουμε σε μεγάλο βαθμό, εκ των πραγμάτων, αυτή την εορταστική περίοδο. Εδώ, ο Λουίτζι Κομεντσίνι, σε μια παραγωγή του 1979, με αφορμή ένα τρομερό μποτιλιάρισμα, σε κάποιο αυτοκινητόδρομο έξω από τη Ρώμη, θα σατιρίσει καυστικά την καταναλωτική μανία της ευημερούσας κοινωνίας, που είναι έτοιμη να παραδώσει την ψυχή της στο όνομα της επίδειξης, της τεχνικής υπεροχής, να κυνηγήσει το «ιταλικό όνειρο», μέσα στις καυτές λαμαρίνες. Εκτός από τη διεισδυτική ματιά τού Κομεντσίνι, τις αθάνατες ατάκες και το γενικευμένο καλαμπούρι, η ταινία διαθέτει κι ένα θαυμαστό πολυπρόσωπο καστ. Μεταξύ άλλων, παίζουν οι Ούγκο Τονιάτσι, Αλμπέρτο Σόρντι, Φερνάντο Ρέι, Ανί Ζιραρντό, Μαρτσέλο Μαστρογιάνι, Ζεράρ Ντεπαρτιέ, Τσίτσο Ινγκράσια, Στεφάνια Σαντρέλι και Μιου Μιου.

Την είδηση του θανάτου του μετέδωσε το ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ANSA.

Ο βραβευμένος συνθέτης πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας σε κλινική της Ρώμης. Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν με κάταγμα στο ισχίο.

Γεννημένος το 1928, ο Ιταλός συνθέτης, ενορχηστρωτής, μαέστρος και πρώην τρομπετίστας έχει γράψει μουσική για περισσότερες από 500 ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, καθώς και σύγχρονα έργα κλασσικής μουσικής.

Η καριέρα του περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα ειδών μουσικής σύνθεσης, καθιστώντας τον έναν από τους πιο πολύπλευρους, παραγωγικούς και με επιρροή συνθέτες μουσικής για ταινίες όλων των εποχών.

Η μουσική του Μορικόνε έχει χρησιμοποιηθεί σε περισσότερες από 60 βραβευμένες ταινίες.