Ρούλα Σκουρογιάννη

Η κίνηση αυτή αποτελεί άμεση αντίδραση απέναντι στη νέα απόφαση της Διοίκησης του ΕΟΠΥΥ –την οποία, όπως σημειώνει η Ομοσπονδία, στηρίζει και το Υπουργείο Υγείας– και αφορά στη διακοπή της ταυτόχρονης συνταγογράφησης ταινιών μέτρησης γλυκόζης για τους χρήστες συστημάτων συνεχούς καταγραφής (CGM).

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ χαρακτηρίζει τη ρύθμιση «αντιεπιστημονική» και προειδοποιεί ότι παραβλέπει την πραγματική κλινική ανάγκη των ασθενών, αφού η μέτρηση με ταινίες παραμένει απολύτως απαραίτητη ακόμη και για όσους χρησιμοποιούν τεχνολογίες συνεχούς παρακολούθησης.

Ευθεία καταγγελία του Χρήστου Δαραμήλα στο libre: «Η Πολιτεία υπαναχωρεί από δημόσιες δεσμεύσεις»

Ο πρόεδρος της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, Χρήστος Δαραμήλας, μιλώντας στο libre.gr, κατηγόρησε τον υπουργό Υγείας ότι ενεργεί αντίθετα με όσα έχει δεσμευθεί επανειλημμένα:

«Ο υπουργός είχε δεσμευτεί δημόσια και κατ’ ιδίαν ότι θα προχωρήσει στην κάλυψη των συστημάτων συνεχούς καταγραφής γλυκόζης για όλα τα ινσουλινοθεραπευόμενα άτομα με Διαβήτη τύπου 2. Πρόκειται για ένα καθόλα δίκαιο αίτημα, το οποίο ο ίδιος υποστήριζε μέχρι πρόσφατα».

Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Δαραμήλας, αντί των αναμενόμενων βημάτων προς τη διεύρυνση της πρόσβασης στα CGM, δημοσιεύθηκε η απόφαση του ΕΟΠΥΥ (Αρ. 287/2025 – ΦΕΚ Β΄ 5395/09-10-2025), μέσω της οποίας καταργείται η αποζημίωση ενός κουτιού ταινιών μέτρησης για τους χρήστες CGM και τις αντλίες ινσουλίνης.

«Οι γιατροί μας, οι επιστημονικές εταιρείες, όλοι τονίζουν ότι η αυτοπαρακολούθηση παραμένει κρίσιμη, ανεξάρτητα από το είδος της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί ο κάθε ασθενής. Ωστόσο, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας, η Πολιτεία δεν έχει ανταποκριθεί», υπογραμμίζει.

Στόχος: Πάνω από 200.000 υπογραφές – «Να ακουστεί καθαρά η φωνή των ασθενών»

Με την πανελλαδική κινητοποίηση, η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στοχεύει να συγκεντρώσει πάνω από 200.000 υπογραφές, επιδιώκοντας να καταδείξει το εύρος της κοινωνικής αντίδρασης και να πιέσει για την άμεση ακύρωση των πρόσφατων ρυθμίσεων.

Όπως αναφέρει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, «φαίνεται πως το υπουργείο Υγείας δεν έχει πρόθεση να επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στα άτομα με Διαβήτη, γι’ αυτό και η κινητοποίηση αυτή είναι μονόδρομος».

Νέα εθνική δράση ενημέρωσης για τις επιπλοκές του Διαβήτη από το 2026

Παράλληλα με τη διαμαρτυρία, η Ομοσπονδία ανακοίνωσε και μια σημαντική πρωτοβουλία ενημέρωσης και πρόληψης, η οποία θα τεθεί σε εφαρμογή από τις αρχές του 2026.

Πρόκειται για μια σειρά ενημερωτικών βίντεο –εγκεκριμένων από το ΕΣΡ– που θα προβάλλονται στα μέσα ενημέρωσης και στο διαδίκτυο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Κάθε βίντεο θα επικεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη επιπλοκή του Διαβήτη, με στόχο την ενίσχυση της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και της κινητοποίησης των ασθενών.

Κάθε θεματική ενότητα θα προβάλλεται για περίπου ενάμιση μήνα, ενώ σε συνεργασία με την Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος (ΕΕΠΕ) θα συνταγογραφούνται οι ενδεδειγμένες προληπτικές εξετάσεις. Επιπλέον, θα συγκεντρώνονται δεδομένα για μελλοντική επιστημονική αξιολόγηση.

Ανοιχτό κάλεσμα προς τους πολίτες: «Υπόγραψε για να ακουστεί η φωνή των ασθενών»

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ απευθύνει πανελλαδικό κάλεσμα συμμετοχής: «Δικαίωση στον Διαβήτη! Η Φωνή μας μετράει! Υπόγραψε κι εσύ για να ακουστεί δυνατότερα!»

Η Ομοσπονδία τονίζει ότι κάθε υπογραφή αποτελεί σαφές μήνυμα προς την Πολιτεία ότι η υγεία των ασθενών με Διαβήτη δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Η κινητοποίηση αποσκοπεί στην πίεση για άμεση αναθεώρηση των αλλαγών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια χιλιάδων ανθρώπων.

Αύξηση των επιπλοκών: Η προειδοποίηση για τις συνέπειες των νέων ρυθμίσεων

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ προειδοποιεί ότι οι πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις θα επιφέρουν αύξηση επιπλοκών τόσο στον Διαβήτη τύπου 1 όσο και στον Διαβήτη τύπου 2.

Το κόστος αυτών των επιπλοκών –σε ανθρώπινες ζωές, σε ποιότητα ζωής, αλλά και σε οικονομικούς πόρους για το σύστημα υγείας– χαρακτηρίζεται «ανυπολόγιστο».

Τέσσερα άμεσα αιτήματα προς τον Πρωθυπουργό

Η Ομοσπονδία ανακοινώνει ότι τα παρακάτω αιτήματα θα κατατεθούν απευθείας στον Πρωθυπουργό:

1. Τροποποίηση του ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025

Ζητείται άμεση αλλαγή του παραρτήματος και επαναφορά της αποζημίωσης ενός κουτιού ταινιών μέτρησης γλυκόζης για τα άτομα με Διαβήτη τύπου 1 που χρησιμοποιούν CGM.

2. Ένταξη των CGM στο σύνολο των ινσουλινοθεραπευόμενων ασθενών με Διαβήτη τύπου 2

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ υπενθυμίζει ότι υπάρχει ρητή υπουργική δέσμευση που πρέπει να υλοποιηθεί άμεσα.

3. Κατάργηση της πενταετούς δέσμευσης στις συμβατικές αντλίες ινσουλίνης

Η ισχύουσα ρύθμιση περιορίζει την πρόσβαση σε νεότερες τεχνολογίες και ζητείται η άρση της.

4. Θεσμοθέτηση της συμμετοχής της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στη λήψη αποφάσεων

Η Ομοσπονδία τονίζει ότι οι ασθενείς πρέπει να έχουν ουσιαστικό λόγο στις πολιτικές που καθορίζουν την ποιότητα ζωής τους.

Κάλεσμα πανεθνικής συμπαράταξης: «Σήμερα ο Διαβήτης – αύριο μπορεί να είναι κάποια άλλη πάθηση»

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ απευθύνεται σε όλα τα ΜΜΕ ζητώντας να ενισχύσουν την ενημέρωση και να στηρίξουν τη συλλογή υπογραφών. Κάθε πολίτης που συμμετέχει στέλνει ένα μήνυμα υπευθυνότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης προς την Πολιτεία.

Η Ομοσπονδία κλείνει με μια προειδοποίηση προς την κοινωνία: «Σήμερα πλήττεται ο Διαβήτης. Αύριο μπορεί να είναι κάτι άλλο. Μην το αφήσουμε να συμβεί. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε».

Η συλλογή υπογραφών είναι σε εξέλιξη στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ (δείτε ΕΔΩ)

Με αυτή την αφορμή, μιλήσαμε με την κ. Μάρθα Μπέη, Κοινωνική Λειτουργό με MSc Δημόσιας Υγείας, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Πρόληψης Εξαρτήσεων του Δήμου Ζωγράφου και υποψήφια στις προκριματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ στην Περιφέρεια Αττικής για το ευρωψηφοδέλτιο, για την αξία της συμμετοχικότητας, χαρακτήρισε γιορτή δημοκρατίας την προκριματική διαδικασία που υιοθετεί ο ΣΥΡΙΖΑ ενώ μας εξήγησε τον ρόλο που μπορεί να παίξει η Ευρώπη και το Ευρωκοινοβούλιο στην χάραξη πολιτικών για τις εξαρτήσεις και εν γένει την κοινωνική πολιτική.

Συζητήσαμε για την άνοδο της Ακροδεξιάς, με την κ. Μπέη να εκφράζει την άποψη πως οι πολιτικές που ασκούνται κατά καιρούς οδηγούν τους πολίτες στον θυμό και στην απελπισία, τονίζοντας πως δεν αυξάνεται η Ακροδεξιά αλλά μειώνεται η Δημοκρατία και αυτό είναι ακόμη πιο ανησυχητικό.

Η κ. Μάρθα Μπέη χαρακτήρισε τον Στέφανο Κασσελάκη ευφυή άνθρωπο της σύγχρονης γενιάς, που διαμορφώνει εναλλακτικές απαντήσεις στα προβλήματα του κόσμου, ενώ εξέφρασε την ελπίδα – αισιοδοξία της πως ο Στέφανος Κασσελάκης μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική πολιτική “συνταγή” και να του δοθεί η ευκαιρία να κρατήσει το τιμόνι της χώρας.

Θεόκριτος Αργυριάδης

-Συμμετέχετε στις προκριματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ για την ανάδειξη του Ευρωψηφοδελτίου. Σε μία, πράγματι, πρωτοπόρα διαδικασία για τα ελληνικά δεδομένα, όπου τα μέλη και οι φίλοι θα επιλέξουν τους εκπροσώπους που επιθυμούν. Γιατί αποφασίσατε να δηλώσετε υποψηφιότητα;

Θεωρώ ότι βασικό συστατικό μίας υγιούς Δημοκρατίας είναι η ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΤΗΤΑ, η ειλικρινής πρόθεση να προσφέρουν οι πολίτες ένα “λιθαράκι” στο οικοδόμημα, ο καθένας και η καθεμία μας από το δικό τους μετερίζι.

Η φωνή του λαού μας πρέπει να είναι δυνατή και αυτό θα γίνει όταν συμμετέχει ο ίδιος ο λαός

Η πρωτοβουλία αυτή του Στέφανου Κασσελάκη και του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, αποτελεί τομή στο πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και κάνει χώρο για όσους θέλουμε να εκτεθούμε στην κρίση των συμπολιτών μας για να τους εκπροσωπήσουμε στην Ευρωβουλή. Η Ευρώπη είναι η ευρύτερη «οικογένειά» μας, από την οποία πηγάζουν πολλές σύγχρονες πολιτικές. Η φωνή του λαού μας πρέπει να είναι δυνατή και αυτό θα γίνει όταν συμμετέχει ο ίδιος ο λαός.

Είμαι πολιτικό ον και δεν θα μπορούσα να λείπω από αυτήν την διαδικασία-γιορτή της Δημοκρατίας, ασκώντας ένα από τα βασικότερα Συνταγματικά μου δικαιώματα, αυτό του εκλέγεσθαι, το οποίο ποτέ πριν δεν μπορούσα να πλησιάσω (σε κεντρικό επίπεδο) λόγω των εσωτερικών διαδικασιών των κομμάτων. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το αλλάζει ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και ο πρόεδρός του.

-Ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Κέντρου Πρόληψης Εξαρτήσεων του Δήμου Ζωγράφου, πώς θεωρείτε ότι μπορεί η Ευρώπη, οι Ευρωπαϊκοί Θεσμοί να συμβάλλουν στον τομέα των εξαρτήσεων και, γενικότερα, της κοινωνικής πολιτικής;

Για πολλά χρόνια υπήρξα η αντιπρόσωπος του Δήμου Ζωγράφου (και η μοναδική από την Ελλάδα) στο European Social Network, ενός γνωμοδοτικού οργανισμού σε θέματα Κοινωνικής Πολιτικής, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Ευρώπη έχει γνώση και εμπειρία σε θέματα εξαρτήσεων και γενικά κοινωνικής πολιτικής. Γνωρίζω λοιπόν ότι οι πολιτικές σε όλα τα επίπεδα ξεκινούν από την βάση, από τον διάλογο των ειδικών επαγγελματιών που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, στο πεδίο που λέμε εμείς οι Κοινωνικοί Λειτουργοί. Η ανταλλαγή καλών πρακτικών και η τεχνογνωσία σχεδιασμού προγραμμάτων πρόληψης εξαρτήσεων στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ο ακρογωνιαίος λίθος επιτυχημένων πολιτικών.

Επίσης, υποστηρίζω σθεναρά την συμμετοχή των εργαζομένων σε τέτοιες υπηρεσίες, σε διεθνή φόρα και σε οργανισμούς σχεδιασμού προγραμμάτων, στα οποία θα ακούγονται οι ρεαλιστικές ανάγκες και ταυτόχρονα θα προσφέρονται πολύτιμες γνώσεις. Έτσι μόνο εξασφαλίζεται ο σωστός σχεδιασμός πολιτικών και η αποτελεσματική προώθηση τους προς τα κέντρα αποφάσεων, όπως το Ευρωκοινοβούλιο.

-Παρατηρείται άνοδος της ακροδεξιάς τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Ευρώπη. Σας ανησυχεί αυτό το φαινόμενο; Πόσο σημαντική πιστεύετε πως είναι η συμμετοχή των προοδευτικών πολιτών στις Εκλογές – Ευρωεκλογές, ώστε να ανακόψει αυτήν την δυναμική;

Η μόνη λύση για την επιβίωση της Δημοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στις πολιτικές διαδικασίες και στις εκάστοτε κυβερνήσεις. Αυτό είναι το γνωστό σε όλους μας «μυστικό»: Οι πολίτες και κυρίως οι νέοι δεν έχουν πια εμπιστοσύνη, δεν πιστεύουν, δεν έχουν όραμα, δεν βλέπουν το μέλλον με φωτεινά χρώματα….Και γι’ αυτό δεν ευθύνεται η ακροδεξιά. Ευθύνονται οι πολιτικές που ασκούνται κατά καιρούς και που οδηγούν τους πολίτες στον θυμό και στην απελπισία. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και ο Στέφανος Κασσελάκης το έχουν καταλάβει πολύ καλά αυτό και γι αυτό έκαναν αυτό το πολύτιμο άνοιγμα στον κόσμο, γι αυτό επιχειρούν να γίνει η απαραίτητη στροφή με ανθρωποκεντρική τροχιά. Δεν αυξάνεται η ακροδεξιά λοιπόν….μειώνεται η δημοκρατία και αυτό είναι ακόμη πιο ανησυχητικό.

Δεν αυξάνεται η ακροδεξιά, μειώνεται η δημοκρατία και αυτό είναι ακόμη πιο ανησυχητικό

Άλλωστε πιστεύω οι ακροδεξιές δυνάμεις εκφράζουν διαφορετικές απόψεις ανάλογα από πού προέρχονται και εξηγώ: άλλη η πολιτική οντότητα της ακροδεξιάς στην Γαλλία ή στην Ιταλία που εκφράζουν ένα μέρος του λαού και έχουν προτάσεις διακυβέρνησης – μας αρέσουν, δεν μας αρέσουν – τις οποίες επιτρέπει η ίδια η Δημοκρατία να εκφράζονται… και άλλη η εγκληματική οντότητα της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα. Αυτές τις διαφορές οφείλουμε να τις καταλαβαίνουμε.

-Και για το τέλος, γιατί κάποιος να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ και να δώσει “ψήφο εμπιστοσύνης” στον Στέφανο Κασσελάκη; Τι θα λέγατε στους πολίτες που θέλουν να συμμετέχουν στις ευρωεκλογές, όμως αμφιταλαντεύονται ανάμεσα σε δύο ή και περισσότερα προοδευτικά κόμματα, δίχως να έχουν επιλέξει ακόμη:

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει ιστορία και ο Στέφανος Κασσελάκης έχει μέλλον. Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ παρέλαβε μία χώρα με άπειρες «ωρολογιακές βόμβες» έτοιμες να σκάσουν και που τις είχαν ενεργοποιήσει κάποιοι πριν εγκαταλείψουν το πεδίο! Οδήγησε την χώρα μέσα στο δυσμενέστερο οικονομικό περιβάλλον της σύγχρονης ιστορίας και με αρκετούς εχθρικούς «συμμάχους» πληρώνοντας το πολιτικό τίμημα στο ακέραιο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ έχει ιστορία και ο Στέφανος Κασσελάκης έχει μέλλον

Ο Στέφανος Κασσελάκης ανήκει στην σύγχρονη γενιά, έχει παρακολουθήσει την πορεία των «έμπειρων» πολιτικών και τα αποτελέσματα των επιλογών τους, ενώ με την εξαιρετική ευφυΐα του έχει εντοπίσει τα λάθη και έχει διαμορφώσει εναλλακτικές απαντήσεις στα προβλήματα, μένοντας πάντα στενά συνδεδεμένος με τον κόσμο. Αυτό με κάνει να σκέφτομαι ότι μπορεί να αποτελέσει μία πιο αποτελεσματική πολιτική “συνταγή” που αξίζει να έχει μία ουσιαστική ευκαιρία να πάρει το τιμόνι της Ελλάδας.

Στους αναποφάσιστους δεν έχω να πω τίποτε! Είναι δικαιολογημένη η αναποφασιστικότητα και είναι δικαίωμα του κάθε πολίτη να αμφιβάλλει. Η αγωνία μου είναι η παρατηρούμενη άρνηση συμμετοχής στις εκλογικές διαδικασίες και η μεγάλη αποχή, γεγονότα που ενέχουν τεράστιους κινδύνους για την Δημοκρατία και το μέλλον των νέων γενεών που ακολουθούν και στις οποίες οφείλουμε ένα μεγάλο συγνώμη.

Συνέντευξη στην Άννα Φραγκάκη

Σε συνέντευξή της στο “libre” εξηγεί πως

• «αν είχαν γίνει περισσότερα για το ΕΣΥ θα είχαμε και μεγαλύτερο περιθώριο λειτουργίας της οικονομίας με περιορισμούς». Υποστηρίζει, ακόμη, πως «η Ελλάδα το 2020 είχε τη δεύτερη μεγαλύτερη μεταπολεμική ύφεση και την 3^η χειρότερη στην ευρωζώνη» ενώ οι «εργαζόμενοι βίωσαν τη μεγαλύτερη μείωση εισοδημάτων στην Ευρώπη».

Η  κ. Έφη Αχτσίογλου σημειώνει πως, αν και η συγκυρία είναι δύσκολη, ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία έχει συγκεκριμένο σχέδιο για την ελάφρυνση των μικρομεσαίων στρωμάτων, από τα βάρη, την μείωση των μεγεθών της φοροδιαφυγής  και την απλοποίηση των φορολογικών κανόνων. Εξηγεί ότι οι επιχειρήσεις πρέπει να βοηθηθούν ώστε να μη μείνουν πίσω στην ψηφιακή σύγκλιση κι υπόσχεται ελάφρυνση της φορολόγησης ακίνητης περιουσίας των μικρομεσαίων στρωμάτων.  

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

-Από τον χώρο του υπουργείου Εργασίας τομεάρχης στο βαρύ χαρτοφυλάκιο των Οικονομικών. Πού βρίσκεται η ελληνική οικονομία μετά την πανδημία;

Η ελληνική οικονομία, λόγω της πανδημίας αλλά κυρίως εξαιτίας της πολιτικής που ακολούθησε και συνεχίζει να ακολουθεί η κυβέρνηση, βρίσκεται σε ιδιαίτερα δύσκολο σημείο.

• Το 2020 η χώρα είχε μία πολύ βαθιά ύφεση, τη δεύτερη μεγαλύτερη μεταπολεμικά και την τρίτη χειρότερη στην Ευρωζώνη. Παράλληλα, σημειώθηκε μεγάλη διόγκωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, και ίσως το πιο σημαντικό, δεν δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις γρήγορης ανάκαμψης.

Οι εργαζόμενοι είχαν τη δεύτερη μεγαλύτερη μείωση εισοδημάτων στην Ευρώπη, ενώ η πραγματική οικονομία έχει φορτωθεί με έναν τεράστιο όγκο χρεών και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις απειλούνται από μαζικά λουκέτα. Το 2021 ξεκίνησε λοιπόν με βαρύ φορτίο, μέσα σε ένα ήδη παρατεταμένο λοκ-ντάουν, με την ύφεση να συνεχίζεται και την προοπτική ανάκαμψης να απομακρύνεται όλο και περισσότερο.

-Τι θα μπορούσε να είχε γίνει αλλιώς;

«Καταρχάς στο μέτωπο της πανδημίας. Η κυβερνητική αποτυχία στη διαχείριση της πανδημίας τροφοδοτεί καθημερινά τη ζημιά στην οικονομία.

Γιατί έχουμε τοπιο παρατεταμένο λοκ-ντάουν στην Ευρώπη; Γιατί διαρκώς πιέζεται το ΕΣΥ. Η κυβέρνηση δεν ενίσχυσε το δημόσιο σύστημα υγείας με ΜΕΘ και προσλήψεις μόνιμου ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, δεν συνταγογραφήθηκαν δωρεάν μαζικά τεστ, δεν επιτάχθηκαν οι ιδιωτικές κλινικές.

Αν είχαν γίνει περισσότερα για το ΕΣΥ θα είχαμε και μεγαλύτερο περιθώριο λειτουργίας της οικονομίας με περιορισμούς. Επίσης, η κυβέρνηση δεν έλαβε μέτρα καταπολέμησης της πανδημίας σε εστίες υπερμετάδοσης όπως τα σχολεία, τα μέσα μαζικής μεταφοράς και οι χώροι εργασίας. Κρατώντας ως δήθεν μόνη δική της αρμοδιότητα την επιβολή του λοκ-ντάουν.

Αλλά και στην ιδιωτική οικονομία, αυτό που έπρεπε να έχει γίνει και δεν έγινε, παρά τις προτάσεις μας, ήταν περισσότερες και καλύτερα στοχευμένες δημόσιες δαπάνες, με μερική χρήση του “μαξιλαριού”, για τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων –με απευθείας επιχορήγηση και όχι με δάνεια- και των μισθών των εργαζομένων, για τη στήριξη των νοικοκυριών που το εισόδημά τους εκμηδενίστηκε, ώστε να διατηρηθεί στοιχειωδώς το βιοποριστικό τους επίπεδο και η δυνατότητά τους να καταναλώνουν.

Έτσι, θα είχε συγκρατηθεί η ύφεση και θα είχαμε σε καλύτερο επίπεδο το ΑΕΠ, δεν θα είχε εκτιναχθεί το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, θα είχαμε μικρότερης διάρκειας και όχι καθολικό λοκ-ντάουν, οι συνθήκες και οι προϋποθέσεις επαναφοράς την επόμενη μέρα θα ήταν πολύ καλύτερες».

-Υπάρχει πάντα η άποψη ότι το υπουργείο Οικονομικών είναι ο «κακός» της υπόθεσης. Πώς θα επιτευχθεί φορολογική δικαιοσύνη;

«Για εμάς το ζητούμενο στη φορολογική πολιτική είναι διπλό:

• αφενός η διασφάλιση της δικαιότερης κατανομής των φορολογικών βαρών,
• αφετέρου η μετατροπή τους μέσω δημοσίων δαπανών σε πολιτικές που ενισχύουν την κοινωνική δικαιοσύνη βελτιώνοντας την ανταποδοτικότητα των υπηρεσιών του Κράτους.

Από κει και πέρα ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα καλείται να επιλύσει τρία θεμελιακά προβλήματα:

Τη φοροδιαφυγή, που παραμένει διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, τη σχέση άμεσων και έμμεσων φόρων, που, λόγω του μεγάλου μεριδίου των έμμεσων φόρων, επιβαρύνει δυσανάλογα τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, και την απλοποίηση και ενοποίηση των φορολογικών κανόνων σε ένα πιο σταθερό και διαφανές φορολογικό σύστημα. 

Στο πρόγραμμά μας περιλαμβάνεται η βελτίωση της κατανομής των φορολογικών βαρών και οι στοχευμένες ελαφρύνσεις για τα μικρά και μεσαία εισοδήματα ιδίως από βάρη, που επιβλήθηκαν τη μνημονιακή περίοδο, αλλαγές στη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας, που θα ελαφρύνουν τη μικρή και μεσαία περιουσία και τα εισοδήματα που προκύπτουν από αυτή, η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, της φοροκλοπής και της φορολογικής απάτης, μέσα από χρήση όλων των διαθέσιμων ψηφιακών εργαλείων για την αυτοματοποίηση των φορολογικών ελέγχων, η μετάταξη σε χαμηλότερη κατηγορία ΦΠΑ αγαθών και υπηρεσιών που καλύπτουν βασικές ανάγκες(όπως ήδη είχε αρχίσει να υλοποιείται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην ενέργεια και τα τρόφιμα), οι  στοχευμένες παρεμβάσεις στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης όπως αυτός στο αγροτικό πετρέλαιο, ενώ προκρίνουμε τη φορολόγηση των χρηματιστηριακών συναλλαγών καθώς και τη φορολόγηση των μεγάλων ψηφιακών πλατφορμών με μονοπωλιακή ισχύ και τις αντίστοιχες διαφημίσεις. Είναι κάποια από τα βήματα που θα μας επιτρέψουν να θεμελιώσουμε ένα δικαιότερο φορολογικό σύστημα, εξίσου όμως σημαντική για να προσεγγίσουμε μια πολιτική κοινωνικής δικαιοσύνης είναι η διάρθρωση των παροχών του κοινωνικού κράτους.

-Μία μόνιμη πληγή είναι πως το υπουργείο Οικονομικών δεν συγχρονίζεται με τα λεγόμενα παραγωγικά υπουργεία: Αγροτικής Ανάπτυξης, Ανάπτυξης, Τουρισμού, Ενέργειας, Υγείας. Ποιο είναι το σχέδιό σας για να μειωθούν τα ελλείμματα σε τομείς, που υπάρχουν δυνατότητες.

Για να υπάρχει συντονισμός, χρειάζεται σχέδιο. Η χώρα χρειάζεται ένα ολιστικό σχέδιο για την αλλαγή του παραγωγικού της μοντέλου, με στοχευμένες κλαδικές πολιτικές, με δημόσιες επενδύσεις, με μεταρρυθμίσεις που θα επιδιώκουν τη μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων, με ρύθμιση της αγοράς εργασίας και ενίσχυση των μισθών, με διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα σε δίκτυα, υποδομές και υπηρεσίες βασικών αγαθών, με επένδυση σε τομείς υψηλής προστιθέμενης αξίας. Αυτές είναι οι βασικές προτεραιότητες του δικού μας αναπτυξιακού σχεδίου.

• Εν αντιθέσει με το σχέδιο της ΝΔ, όπως αυτό αποτυπώνεται στην έκθεση Πισσαρίδη, που έχει ως άξονες την περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας με άμεση επίπτωση στους μισθούς, την ιδιωτικοποίηση δομών, υποδομών και υπηρεσιών (όπως της υγείας και του ασφαλιστικού), τη μείωση των κοινωνικών δαπανών για φοροελαφρύνσεις για λίγους και την εκκαθάριση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στο όνομα της εξωστρέφειας.

Υπενθυμίζω ότι το μοντέλο αυτό δοκιμάστηκε όλη την περίοδο ’90- 2000 και αργότερα στην Ευρώπη και με ιδιαίτερη ένταση στην Ελλάδα και αυτό που κατάφερε ήταν να δημιουργήσει μια τεράστια κρίση χρέους, να εκτινάξει την ανεργία και τις κοινωνικές ανισότητες και να οδηγήσει τη χώρα μας σε βαθύτατη ύφεση με δραματικές κοινωνικές συνέπειες.

-Η επένδυση στο Ελληνικό ακούστηκε στη Βουλή πως μοιάζει να είναι μία νέα πόλη μέσα στην πόλη 5 εκατομμυρίων κατοίκων και αναμένεται να επηρεάσει τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα στις γειτονιές. Πώς θα τους διευκολύνετε;

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επιτραπεί η επένδυση στο Ελληνικό να δημιουργήσει μία περίκλειστη πόλη, αποκομμένη από τις γύρω περιοχές, που θα δημιουργήσει προβλήματα στην κοινωνική και οικονομική δραστηριότητά τους.

• Αυτό ήταν και ένα πολύ σοβαρό σημείο κριτικής, που ασκήσαμε στις πρόσφατες ρυθμίσεις της κυβέρνησης. Αντιθέτως, η συνολική ανάπλαση και αξιοποίηση του Ελληνικού πρέπει να αναβαθμίσει ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή. Εξίσου κρίσιμο είναι οι πολίτες να έχουν ελεύθερη πρόσβαση, να μην υπάρχει κανένας αποκλεισμός του παραλιακού μετώπου.

Μία τέτοιου τύπου αξιοποίηση με σεβασμό στο περιβάλλον, στον ελεύθερο χώρο και στην ανεμπόδιστη πρόσβαση σε αυτόν, μπορεί να γίνει πόλος έλξης και να ευνοήσει οικονομικά τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, εντός και γύρω από το Ελληνικό.

-Η ανάπτυξη περνά μέσα από τον ψηφιακό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας με τα κονδύλια, που ψήφισε η Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Πώς οραματίζεστε την ψηφιακή μετάβαση;

«Το ό,τι οι ψηφιακές τεχνολογίες αλλάζουν με μεγάλη ταχύτητα τον τρόπο ζωής και εργασίας των ανθρώπων ήταν κάτι δεδομένο τα τελευταία χρόνια.  Η πανδημική κρίση, όμως, ανέδειξε με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τη νέα ψηφιακή συνθήκη.

• Αυτές οι αλλαγές, δημιουργούν πολύ σημαντικές ευκαιρίες για την καινοτομία και την ανάπτυξη αλλά και πολύ μεγάλους κινδύνους ψηφιακού αποκλεισμού ευρέων στρωμάτων του πληθυσμού και άρα όξυνσης των ανισοτήτων.

Κραυγαλέο παράδειγμα ήταν η αδυναμία πρόσβασης πολλών μαθητών στο πρόχειρα στημένο σύστημα τηλεκπαίδευσης σε συνθήκες καραντίνας.

-Πως μεταφράζεται αυτό πρακτικά;

Η ψηφιακή μετάβαση για να είναι δίκαιη πρέπει να κινηθεί σε δύο βασικές κατευθύνσεις:

• την αξιοποίηση των αναπτυξιακών ευκαιριών σε όλους τους τομείς της οικονομίας και 
• την άρση των κάθε είδους ψηφιακών αποκλεισμών.

Αναφορικά με την πρώτη, θεωρούμε αναγκαία τη στήριξη των παραγωγικών τομέων της οικονομίας, του αγροτικού τομέα, της μεταποίησης, του εμπορίου και του τουρισμού μέσω κυρίως του ψηφιακού μετασχηματισμού των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Σε αυτό το κράτος μπορεί να συμβάλλει μέσα από έναν συνδυασμό φορολογικών κινήτρων και χρηματοδοτικών εργαλείων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις για υλοποίηση επενδύσεων στον ψηφιακό τομέα, επίσης με τη δημιουργία κεντρικής πλατφόρμας ηλεκτρονικού εμπορίου/ψηφιακού μάρκετινγκ υπό τη διαχείριση της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων, με στόχο τη μείωση του κόστους και την απλοποίηση της διαδικασίας ένταξης των επιχειρήσεων αυτών στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό τους.

-Υπάρχει όμως και το θέμα του ψηφιακού αποκλεισμού, ο οποίος σαφώς επηρεάζει και την οικονομία…

«Αναφορικά με την αντιμετώπιση του ψηφιακού αποκλεισμού, χρειάζεται κατ’ ελάχιστο εξασφάλιση πρόσβασης στο διαδίκτυο και στις διαδικασίες τηλεκπαίδευσης και τηλεκατάρτισης στις οικογένειες χαμηλού εισοδήματος με παιδιά σχολικής ηλικίας και στους άνεργους, με παροχή του απαραίτητου εξοπλισμού (π.χ.tablet) και σύνδεσης στο διαδίκτυο από το κράτος καθώς και ειδικά προγράμματα κατάρτισης/επανακατάρτισης εργαζομένων και ανέργων για αναβάθμιση ψηφιακών δεξιοτήτων υπ’ ευθύνη Δημόσιων Πανεπιστημίων.

Το Ταμείο Ανάκαμψης δίνει πραγματικά μεγάλες ευκαιρίες για τον τομέα αυτό, αλλά την κυβέρνηση δεν φαίνεται να την απασχολεί καθόλου το πρόβλημα του ψηφιακού αποκλεισμού και των ανισοτήτων».

-Η κυβέρνηση δεν κατάφερε τελικά να περάσει τον πήχη μετά το Β’ κύμα της πανδημίας. Πείτε μας τι θα κάνετε για να ενισχυθεί ο κρίσιμος τομέας της Υγείας, αν αύριο το πρωί, προκηρυχθούν εκλογές;

«Δυστυχώς όχι, η κυβέρνηση δεν τα κατάφερε,και τα αρνητικά ρεκόρ στα κρούσματα και τους διασωληνωμένους που είχαμε το τελευταίο διάστημα είναι μία τραγική επιβεβαίωση, όπως και η κυνική παραδοχή ότι μία στις πέντε απώλειες αφορά ασθενείς εκτός ΜΕΘ.

 Όπως σας προανέφερα η κυβέρνηση λειτούργησε μόνο ανεβοκατεβάζοντας τον διακόπτη του λοκ-ντάουν. Σήμερα -έστω και στο και πέντε-είναι αναγκαία η επίταξη των ιδιωτικών κλινικών, η μαζική δωρεάν συνταγογράφηση μοριακών τεστ με κεντρική ιχνηλάτηση, η ενίσχυση του ΕΣΥ με υλικοτεχνική υποδομή και μόνιμο νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό.

• Εξίσου επείγουσα και κρίσιμη είναι η λήψη μέτρων στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους μαζικούς εργασιακούς χώρους, που αποτελούν και βασικές εστίες υπερμετάδοσης. Πέραν των επειγόντων μέτρων, από την πλευρά μας παρουσιάσαμε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για το δημόσιο σύστημα υγείας.

Μεταξύ άλλων προβλέπει την άμεση πρόσληψη 5.500 μόνιμων υγειονομικών που αποχώρησαν τον τελευταίο χρόνο χωρίς να αντικατασταθούν, την πρόσληψη επιπλέον 10.000 μόνιμων υγειονομικών σε βάθος τριετίας, τη μονιμοποίηση στο ΕΣΥ του συνόλου του υγειονομικού προσωπικού που έδωσε τη μάχη της πανδημίας στην πρώτη γραμμή, την αύξηση μισθών του ιατρικού και μη ιατρικού υγειονομικού προσωπικού, την ένταξη των εργαζόμενων στα βαρέα και ανθυγιεινά».

Συνέντευξη στη Ρούλα Σκουρογιάννη

Πήραμε ξεκάθαρες και αναλυτικές απαντήσεις σε ό, τι αφορά την ταχύτατη ανάπτυξη και έλευση των εμβολίων στην αγορά, κατανοήσαμε ότι ιός είναι θα περάσει, συνειδητοποιήσαμε ότι, στη σύγχρονη κοινωνία, η πιθανότητα να ζήσουμε παρόμοιες πανδημίες είναι πλέον πολύ μεγάλη, ότι η σωστή οργάνωση της ΠΦΥ είναι το κλειδί της αποτελεσματικής διαχείρισης ανάλογων -σύνθετων είναι αλήθεια- προβλημάτων, ότι το φάρμακο (το αδρανοποιητικό αντίσωμα) θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να θεραπεύσει μεγάλο ποσοστό ασθενών αλλά και το σύστημα που νοσεί πιο άμεσα από ό,τι το εμβόλιο, που το χρειαζόμαστε για την πρόληψη αλλά τα αποτελέσματά του θα φανούν σε λίγους μήνες, απομυθοποιήσαμε φήμες και νιώσαμε πιο σίγουροι ότι θα κερδίσουμε τον πόλεμο που μαίνεται εδώ και 10 μήνες παρά τις πολλές -και σε όλα τα επίπεδα- απώλειες…

Ακολουθεί η ενδιαφέρουσα συζήτηση που, σίγουρα, έχει πολλά να πει σε όλους μας.         

–Κύριε Κούβελα, τι θα μπορούσαμε να πούμε στον κόσμο που θα ήθελε να προφυλαχτεί με τον εμβολιασμό έναντι του SARS-COV-2 αλλά είναι επιφυλακτικός από την ταχύτητα –σε λιγότερο από 10 μήνες– που αναπτύχθηκαν και έφτασαν στην αγορά τόσα νέα εμβόλια;

Η αλήθεια είναι ότι, παραδοσιακά, ο χρόνος που χρειάζεται για να γίνει ένα εμβόλιο είναι 5 με 10 χρόνια.

Οι βιομηχανίες σπεύδουν να παράξουν, με διαδικασίες fast track, εμβόλια για επιδημίες, διότι δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι η ανάγκη για εμβολιασμό -κατά του συγκεκριμένου ιού και με το συγκεκριμένο εμβόλιο- θα συνεχίσει και στο μέλλον.  

Οι επιδημίες παρουσιάζουν ένα πρώτο κύμα, μερικές φορές παρουσιάζουν και ένα δεύτερο κύμα και πολύ-πολύ σπάνια μπορεί να υπάρξει και τρίτο επιδημικό κύμα. Οπότε, στη συνέχεια ενδέχεται να μην υπάρχει ανάγκη εμβολιασμού. Το κύμα που «τρέχει» τώρα είναι ήδη το δεύτερο, βρίσκεται στην κορύφωσή του, και από εδώ και πέρα μόνο να μειώνεται μπορεί. Οι επιδημίες είναι σαν τα φυσικά φαινόμενα, σαν το τσουνάμι και το σεισμό: ακολουθούν μία συνάρτηση.

–Το ίδιο δηλαδή ισχύει και για την Covid-19, παρόλο που πολλοί συνάδελφοί σας υποστηρίζουν ότι ο ιός SARS-COV-2 ήρθε για να μείνει;

Αυτό δεν ισχύει! Δεν υπάρχει επιδημία που ήρθε για να μείνει …
Ο ιός αυτός ανήκει στους κορονοϊούς, οι οποίοι δεν είναι σπάνιοι. Γνωρίζουμε πολλά είδη τους και στο πρόσφατο παρελθόν έχουμε ασχοληθεί με δύο πολύ επικίνδυνους από αυτούς: τον SARS-1 και τον MERS. Αυτοί ήταν πραγματικά επικίνδυνοι αν σκεφτεί κανείς ότι παρουσίαζαν θνητότητα σε ποσοστό της τάξης του 10-30%.

Με το ξέσπασμα της πανδημίας, όταν δε γνωρίζαμε πολλά για τον ιό SARS-COV-2, διαπιστώσαμε ότι είχε σχετικά μέτρια θνητότητα. Σοβαροί επιδημιολόγοι είχαν αποφανθεί τότε ότι υπολόγιζαν τη θνητότητα του SARS-COV-2 από 0,1%-0,3%. Με αυτά τα ποσοστά είναι μία, μικρού έως μέσου μεγέθους, απειλή, δηλαδή ανάλογη με τη γρίπη. Φυσικά, κανένας δε λέει ότι είναι μία απλή γρίπη. Η γρίπη οφείλεται σε άλλης κατηγορίας ιό. Αυτό που λέμε είναι πώς ο συγκεκριμένος ιός αποτελεί μία απειλή που σε επίπεδο θνητότητας μπορεί να συγκριθεί με την εποχική γρίπη (όχι τη βαριάς μορφής γρίπη. Η διαφορά με τη βαριάς μορφής γρίπη είναι ότι εκεί πεθαίνουν και παιδιά και ανήλικοι. Στην Covid-19, πεθαίνουν κυρίως ηλικιωμένοι). Αν, λοιπόν, συγκρίνουμε τη μέση ηλικία θανάτου από τον κορονοϊό και τη μέση ηλικία θανάτου από οποιοδήποτε άλλο αίτιο, και στις 2 περιπτώσεις είναι περίπου ίδια. Αν αυτό είχε συμβεί σε άλλη περίοδο της ιστορίας της ανθρωπότητας, δε θα είχε απασχολήσει κανέναν. Εδώ τώρα, ξεκίνησε μία υπερπληροφόρηση και το γιατί δεν το γνωρίζω, ειλικρινά!

Πολλά μου έκαναν εντύπωση, από την αρχή της πανδημίας. Αρχικά, βγήκε μία φήμη ότι ο ιός είναι τεχνητός. Γιατί να είναι τεχνητός ένας μέσης νοσηρότητας και χαμηλής θνητότητας ιός; Όπως, τελικά, υπολογίστηκε η θνητότητα είναι περίπου 0,15, δηλαδή πεθαίνουν 3 άνθρωποι στους 2000 νοσούντες.

–Έχει δημιουργηθεί, ωστόσο, τεράστιο θέμα γύρω από τον ιό, παγκόσμιο…

Προφανώς και έχει δημιουργηθεί μεγάλο θέμα, όχι γιατί ήταν από μόνο του μεγάλο αλλά επειδή προβλήθηκε έτσι…

Για παράδειγμα, το θέμα της μεταδοτικότητας. Η μεταδοτικότητα του ιού SARS-COV-2 είναι η ίδια με αυτή που γνωρίζουμε για όλους τους κορονοϊούς. Οι κορονοϊοί ζουν μέσα στα σταγονίδια. Μεγάλα σταγονίδια μπορούν να μεταφέρουν πολύ φορτίο. Ένα μικρό σταγονίδιο δεν κουβαλάει αρκετό φορτίο για να μεταδώσει τον ιό. Τα μεγάλα σταγονίδια εξάγονται από κάποιον με τον βήχα, το φτάρνισμα, τα πτύελα ή με τη δυνατή φωνή. Η απόσταση που μπορεί να κάνει ένα μεγάλο σταγονίδιο είναι περίπου έως 1 ως 2m. Αν κρατάμε αυτή την απόσταση, δε μεταδίδεται ο ιός από τον έναν στον άλλον.

Κάτι άλλο που λεγόταν ήταν ότι μεταδίδεται με τα αντικείμενα. Αυτό δεν υποστηρίζεται, πλέον. Είναι τόσο ευαίσθητοι οι ιοί που δε γίνεται να ζήσουν μεγάλο διάστημα και σε ικανό φορτίο στις επιφάνειες. Δεν κολλάμε, επίσης, τον ιό από τα μάτια. Ο ιός μεταδίδεται σχεδόν αποκλειστικά με την αναπνευστική οδό. Όταν εξετάσαμε όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του ιού ένα-ένα (το 90% των χαρακτηριστικών του τα γνωρίζαμε ήδη τελικά, αφού είναι παρόμοια με τους άλλους κορονοϊούς) διαπιστώσαμε ότι δε χρειάζεται τόσο μεγάλη ανησυχία.

Από την εποχή που εγώ ήμουν ακόμα στην επιτροπή εγκρίσεων φαρμάκων του ΕΜΑ, αλλά και αξιολόγησης φαρμάκων για την αποζημίωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εφαρμόζαμε μια λειτουργία που ονομάζεται horizon scanning. Από αυτήν τη σάρωση γνωρίζαμε ότι είναι θέμα χρόνου να προκύψει μία επιδημία. Δεν ήταν ούτε σενάριο ούτε μυστική πληροφορία.

Το γνωρίζαμε επειδή υπήρχαν 4 στοιχεία που είναι μοναδικά στην ανθρωπότητα:

• Πρώτον, ο πληθυσμός της γης έχει φτάσει σχεδόν 8 δισεκατομμύρια, μιλάμε για υπερπληθυσμό.
• Δεύτερον, μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων και αντικειμένων μετακινείται πλέον πολύ γρήγορα, από τη μία άκρη της γης στην άλλη. Δεν έχουμε, δηλαδή, τις φυσικές καραντίνες. Ο Μάρκο Πόλο, για παράδειγμα, αν είχε μία ασθένεια, μέχρι να φτάσει από τη Βενετία στην Κίνα, θα είχε πεθάνει στην Τεργέστη ή το αργότερο στην Άγκυρα. Σήμερα, με το αεροπλάνο φτάνουμε άμεσα και μεταδίδουμε τις ασθένειες που κουβαλάμε.
• Τρίτον, έχουμε γεράσει ως πληθυσμός, λόγω της καλής ζωής, της προόδου της ιατρικής κλπ. Δεν έχουμε μέσο όρο ζωής τα 30 χρόνια αλλά περίπου πλέον τα 80 χρόνια. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε πολύ πιο ευπαθείς. Μπορεί το πρόσωπό μας να δείχνει νεανικό αλλά η καρδιά μας ή το ήπαρ μας δεν είναι, δυστυχώς.
• Τέταρτον, έχουμε δημιουργήσει πάρα πολλά ανθεκτικά μικροβιακά στελέχη, λόγω της κατάχρησης των φαρμάκων τα προηγούμενα χρόνια.

Αυτές, λοιπόν, οι 4 συνθήκες, που όλοι πιστεύω ότι αντιλαμβανόμαστε, ειδικά σε περιοχές με μεγάλη πληθυσμιακή πυκνότητα και χαμηλό βιοτικό επίπεδο και συνθήκες υγιεινής, όπως είναι αρκετές περιοχές των μεγαλουπόλεων, είναι εύκολο να πυροδοτήσουν εστίες μόλυνσης, από όπου είναι βέβαιο ότι θα ξεκινήσει η επιδημία. Μπορεί να είναι από ποντίκια, από νυχτερίδες, από κάποια αιτία. Οι περιοχές που είχαμε υπό εποπτεία –επειδή συγκεντρώνουν όλα τα χαρακτηριστικά– είναι η Κίνα και η Υποσαχάρια Αφρική. Από εκεί, άλλωστε, ξεκίνησαν πρόσφατες μεγάλες επιδημίες, όπως ο ebola, ο SARS-1.  

Ο ιός SARS-COV-2, λοιπόν, μας ταρακούνησε και μας υπενθύμισε ότι η ανθρωπότητα κινδυνεύει από επιδημίες, κάτι που είχαμε ξεχάσει… Και όχι μόνο το είχαμε ξεχάσει αλλά στην Ελλάδα, κλείσαμε κιόλας τα νοσοκομεία λοιμωδών νόσων για …οικονομία!
Στην Κίνα, Στη Γιουχάν, προφανώς είχαν νοσοκομεία, αλλά για να μην εισάγονται τα περιστατικά Covid μαζί με άλλους ασθενείς, έφτιαξαν νέα νοσοκομεία. Εμείς τα κλείσαμε και δεν κάναμε κάτι για να τα ανοίξουμε πάλι.

Επίσης, σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο, υπάρχει καλά οργανωμένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ). Όταν ξεσπάσει κάποια επιδημία, το πιο χρήσιμο εργαλείο είναι ο φάκελος υγείας ασθενούς. Έτσι, όταν θα πρέπει να προστατευθούν οι ευάλωτες ομάδες, θα έπρεπε να ενημερώνεται κάθε οικογενειακός γιατρός ότι οι ασθενείς του με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά είναι ευάλωτοι και θα πρέπει να περιοριστούν και να τους προσέχει. Περνώντας ο γιατρός στον υπολογιστή του τα δεδομένα των ευάλωτων ασθενών, έχει πλέον ονοματεπώνυμα, ξέρει ποιοι κινδυνεύουν και τους ενημερώνει, τους προειδοποιεί και ταυτοχρόνως να τους επισκέπτεται και να τους φροντίζει κατ’ οίκον. Έτσι, δεν καταστρέφουμε την Οικονομία. Ακόμα και για να προστατεύσουμε αυτούς που κινδυνεύουν, κάποιοι άλλοι πολίτες πρέπει να εξακολουθούν να παράγουν…. Πέντε δις το μήνα στοιχίζει το lockdown στο κράτος!

Η ορθή οργάνωση του συστήματος υγείας ξεκινάει από την ΠΦΥ, τον οικογενειακό γιατρό, τις υπηρεσίες υγείας των δήμων, με επισκέπτες υγείας, κοινωνικούς λειτουργούς, οικιακούς βοηθούς και αποκεντρωμένη πολιτική υγείας στην κοινότητα,. Κύριο επάγγελμα στην ΠΦΥ είναι ο επισκέπτης υγείας,  χρήσιμος πάντα, αλλά απαραίτητος σε ώρες που ξεσπά μία επιδημία (απόφοιτοι  του τμήματος Δημόσιας και κοινοτικής υγείας, του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, που είναι μοναδικό, και στελεχωμένο με εξαιρετικούς συναδέλφους και με πρόεδρο την Καθηγήτρια της επιδημιολογίας κ. Αρετή Λάγιου).

Εμείς εδώ χάσαμε πολύτιμο χρόνο, πιστεύοντας ότι η κυβέρνηση κατάφερε να νικήσει την πανδημία. Απλώς, δεν είχαν έρθει πολλά κρούσματα την άνοιξη.

–Δηλαδή αυτό που λέμε είναι ότι αν είχε εξαρχής επιβληθεί στα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας να περιοριστούν, δε θα είχαμε τόσους πολλούς θανάτους. Θα υπήρχε ιικό φορτίο στην κοινότητα αλλά δε θα γινόταν τόσο αισθητό γιατί από τους νεότερους, άλλοι θα ήταν ασυμπτωματικοί, άλλοι θα νοσούσαν ελαφρά, δε θα νοσούσαν οι ευάλωτοι, δε θα νοσηλεύονταν τόσοι πολλοί, επιβαρύνοντας το σύστημα Υγείας και αναγκάζοντας την πολιτεία να επιβάλλει το 1^ο και το 2^ο lockdown…

Ναι. Η συντριπτική πλειονότητα των νέων που μολύνθηκαν ήταν ασυμπτωματικοί ή παρουσίασαν πυρετό για ένα ή δύο 24ωρα. Επίσης, δεν προσβάλλει ο ιός σχεδόν ποτέ παιδιά. Δεν έχουμε θανάτους παιδιών και δεν επιβαρύνουν τη μετάδοση. Για αυτό και τα σχολεία μπορούσαν να παραμείνουν ανοιχτά.

Με το θόρυβο που ξέσπασε, όλες οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν το lockdown για να κερδίσουν χρόνο και οργανωθούν. Δεν υπήρχε λόγος. Σωστό είναι αυτό που είχε πει ο καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ότι πρέπει οι κοινωνίες να σταθμίσουν όλες τις παραμέτρους και όλους τους παράγοντες και να μην κάνουν υπερβολικές κινήσεις. Κάποιοι γνωρίζαμε τι πρέπει να γίνει σε περιπτώσεις ξεσπάσματος επιδημιών, αλλά δεν άκουσε κανείς.

Τα lockdown δε χρειάζονταν. Αποτελεσματικότερος περιορισμός των ευάλωτων χρειαζόταν εξαρχής και καλύτερη διαχείριση των περιστατικών Covid, που τώρα έχουν μοιραστεί σε όλες τις πτέρυγες των νοσοκομείων και δεν μπορούν να πάνε ασθενείς που δεν είναι Covid.

Αυτή τη στιγμή νοσεί το σύστημα. Τα νοσοκομεία αρρώστησαν. Το 25% του υγειονομικού προσωπικού είναι άρρωστο. Είναι σε οριακό σημείο το σύστημα Υγείας. 

–Να ξαναγυρίσουμε στο αρχικό μας ερώτημα. Γιατί έσπευσαν οι βιομηχανίες να αναπτύξουν εμβόλια κατά του ιού SARS-COV-2, αφού γενικά υπάρχει μικρό ενδιαφέρον για τα εμβόλια;

Στην αρχή, με το θόρυβο και τον πανικό που προκάλεσε η πανδημία με τους χιλιάδες πολίτες να μολύνονται μέσα σε λίγες ημέρες, δόθηκαν μεγάλες χρηματοδοτήσεις. Αυτό είναι το σημαντικό. Δε ρίσκαραν χρήματα οι φαρμακευτικές εταιρείες (αυτό είναι ένας λόγος που αργούν πολύ να αναπτυχθούν και τα εμβόλια και τα φάρμακα). Επίσης, δε βρίσκονται τόσο άμεσα πολλοί ασθενείς και πολλοί εθελοντές για να ενταχθούν στις κλινικές μελέτες και τέλος οι γραφειοκρατικές-εγκριτικές διαδικασίες χρειάζονται χρόνο. Τώρα όλα αυτά ανατράπηκαν: η χρηματοδότηση ήταν άμεση και μεγάλη (ώστε να ασχοληθούν και εταιρείες που δεν είχαν ασχοληθεί ποτέ πριν με ανάλογα εμβόλια, όπως η moderna), οι ασθενείς ήταν πολλοί και εντάχθηκαν άμεσα σε κλινικές μελέτες, οι άδειες για χρήση έκτακτης ανάγκης δόθηκαν άμεσα σε υποψήφια εμβόλια και φάρμακα, διευκολύνοντας στην ουσία τις διαδικασίες και όχι παρακάμπτοντάς τις ή κάνοντας έκπτωση στην ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα.

Όμως, αυτό που χρειαζόμαστε εμείς αυτή τη στιγμή με τόσους ασθενείς στα νοσοκομεία μας είναι το αδρανοποιητικό αντίσωμα, όχι τόσο τα εμβόλια!  
Το εμβόλιο θα μας βοηθούσε να αποτρέψουμε ένα πιθανό κύμα την επόμενη χρονιά. Το φάρμακο πρέπει να φέρουν με τις ίδιες fast track διαδικασίες, όπως το έφεραν ήδη σε κάποιες περιπτώσεις.

Στο επιχείρημα ότι είναι ακριβό, τι να απαντήσουμε; Και 1.000€ να κάνει η δόση, όταν θα χρειαστείς 2.000 δόσεις για να θεραπεύσεις τους ασθενείς και το σύστημα που νοσεί, δεν είναι ακριβό.

Δεν είναι ακριβή μία αποτελεσματική θεραπεία όταν κάνει 2 εκατομμύρια ευρώ, τη στιγμή που το lockdown στοιχίζει στο κράτος πέντε δις το μήνα!

–Να απομυθοποιήσουμε και άλλες θεωρίες που κυκλοφορούν για τα RNA εμβόλια και το ότι μπορούν να επιφέρουν γενετική τροποποίηση; Τι ισχύει, τελικά;

Τίποτα από αυτά δεν ισχύει φυσικά! Το RNA δε μετεγγράφεται σε DNA εάν δεν υπάρχει ένα ένζυμο (ανάστροφη τρανσκριπτάση) – το οποίο δε διαθέτει ο οργανισμός μας. Επίσης, είναι εύκολο να διαπιστωθεί εάν υπάρχει στη σύσταση του εμβολίου. Το ξεχνάμε, λοιπόν, αυτό.

Είναι ασφαλέστατη η RNA τεχνολογία. Αυτό που έχει προκαλέσει συζήτηση είναι ότι το RNA (επειδή είναι ασταθές και δεν περνάει τη μεμβράνη) το έχουν τοποθετήσει σε ένα νανοσωματίδιο, για το οποίο αναμένουμε να μάθουμε περισσότερα στοιχεία. Μέχρι τότε, εγώ είμαι επιφυλακτικός, αλλά θετικός. Αναμένω να εκτιμήσω ο ίδιος τις πληροφορίες που θα μας δοθούν.

«Αν είναι κάποιος καλός παρατηρητής θα καταλάβει ότι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δεν έχει μετακινηθεί από τις θέσεις του. Οι οποίες, ούτως ή άλλως, βρίσκουν σύμφωνες πια κι άλλες ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ εκτός των 53, όπως τον Νίκο Βούτση και τα στελέχη πέριξ του, τα στελέχη της ομάδας ‘Γέφυρα’ κ.α. Αυτό διακρίνεται από το πώς τοποθετείται σε μια σειρά από θέματα που μπορεί αυτές τις μέρες να παίζουν πιο ‘χαμηλά’ εσωκομματικά αλλά είναι βέβαιο πως θα τα βρουν μπροστά τους στην Κουμουνδούρου.

Ευ. Τσακαλώτος στο libre: Η κυβέρνηση νομοθετεί με μνημονιακή ατζέντα, και πριν την πανδημία και τώρα

Το πρώτο είναι η σχέση κόμματος και αρχηγού και το δεύτερο είναι τα εθνικά και οι νέες θέσεις του Αλέξη Τσίπρα υπέρ της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Για τα μεν εθνικά λέει (‘libre.gr.’) πως ‘οφείλουμε να μην καλλιεργούμε στον κόσμο τον εθνικισμό και την αδιαλλαξία’. Για το κόμμα, από την άλλη, λέει πως ‘οι ψηφοφόροι, σε τελευταία ανάλυση, εγκρίνουν ή αποδοκιμάζουν τις επιλογές’».

Και το σχόλιο του «Μικροπολιτικού» καταλήγει: «Όπως εξηγούν όσοι γνωρίζουν καλά το χώρο, ο Τσακαλώτος δεν έχει την ένταση του καλοκαιριού και δεν επιθυμεί, επίσης, να εκτεθεί στα κακόβουλα σχόλια των συναδέλφων του και να μπει ως εσωκομματικό ζήτημα στην επόμενη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου που θα έχει ως θέμα το σχέδιο  Σταθάκη για το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν κρατάει διακριτικά τις αποστάσεις του από την ηγεσία…».