O πολύμηνος αγώνας των γερμανικών συνδικάτων για μισθολογικές αυξήσεις στον δημόσιο τομέα εξαιτίας της πληθωριστικής κρίσης που πλήττει και τη Γερμανία είχε τελικά αίσιο τέλος.

Και μπορεί να μην πέτυχαν το μάξιμουμ από αριθμητικής άποψης των διεκδικήσεών τους, ωστόσο ο επικεφαλής του ισχυρού συνδικάτου Ver.di Φρανκ Βέρνεκε έκανε λόγο για τη μεγαλύτερη αύξηση μισθών στον γερμανικό δημόσιο τομέα μεταπολεμικά.

Βάσει της νέας συμφωνίας στο Δημόσιο αναμένονται μισθολογικές αυξήσεις για 2,5 εκατομμύρια εργαζομένους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τόσο σε ομοσπονδιακές όσο και σε κρατιδιακές υπηρεσίες και φορείς.

Επίδομα 3.000 ευρώ και μισθολογικές αυξήσεις τους επόμενους 24 μήνες

Συγκεκριμένα οι δημόσιοι υπάλληλοι αναμένεται να λάβουν σταδιακά ένα αφορολόγητο επίδομα ύψους 3.000 ευρώ για την αντιμετώπιση των υψηλών τιμών σε ενέργεια και βασικά είδη. 1.240 ευρώ αναμένεται να καταβληθούν τον Ιούνιο, και από εκεί και πέρα 220 ευρώ μηνιαίως, από τον Ιούλιο έως τον Φεβρουάριο του 2024.

Από τον Μάρτιο του 2024 αναμένεται επίσης μισθολογική αύξηση 200 ευρώ τον μήνα, η οποία συνολικά μπορεί να φτάσει σε περαιτέρω αύξηση της τάξης του 5,5%. Η διάρκεια της νέα συλλογικής σύμβασης θα είναι 24 μηνών.

Παρά τις δύσκολες διαπραγματεύσεις που συχνά έφταναν σε αδιέξοδο, και η υπουργός Εσωτερικών Νάνσι Φέζερ από τους Σοσιαλδημοκράτες έκρινε δικαιολογημένη την σημερινή συμφωνία λόγω της ευρύτερης δύσκολης δημοσιονομικής κατάστασης. Από την πλευρά της ωστόσο η πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Εργοδοτικών Ενώσεων Κρατιδίων και Δήμων, Κάριν Βέλγκε, έκανε λόγο για την «ακριβότερη συλλογική σύμβαση εργασίας όλων των εποχών».

«Χρειάζεται επίσης να ακούσουμε με προσοχή τους ανθρώπους οι οποίοι μιλούσαν όλο το προηγούμενο διάστημα, να ακούσουμε με προσοχή αυτά που έλεγαν οι εργαζόμενοι στο σιδηρόδρομο εδώ και πολύ καιρό. Χαρακτηριστικά, είχαν γίνει τρία συγκεκριμένα εξώδικα, 7 Σεπτεμβρίου του ’21, 8 Μαρτίου του ’22, 31 Οκτωβρίου του ‘22», σημείωσε ο Νάσος Ηλιόπουλος.

«Αυτοί οι άνθρωποι, τα σωματεία της πρώην ΤΡΑΙΝΟΣΕ, καλούν σε συγκέντρωση αύριο Κυριακή στις 11 το πρωί στο Σύνταγμα. Στην ανακοίνωση που έβγαλαν έχουν γράψει κάτι συγκλονιστικό: «μετρηθήκαμε και είμαστε λιγότεροι»!», είπε.

«Να ακούσουμε όμως και τους μαθητές που όλες αυτές τις μέρες κάνουν τις δικές τους κινητοποιήσεις, έχουν κυκλοφορήσει φωτογραφίες από πάρα πολλά σχολεία της χώρας, στις οποίες οι μαθητές σχηματίζουν με τις τσάντες τους τη φράση “πάρε με όταν φτάσεις”», πρόσθεσε ο Νάσος Ηλιόπουλος.

«Μια ολόκληρη γενιά αισθάνεται ότι εκτροχιάστηκε η χώρα», υπογράμμισε και δήλωσε: «σεβασμός στα θύματα σημαίνει σεβασμός στην αλήθεια, χρειάζονται απαντήσεις».

«Τα προηγούμενα χρόνια σε όλους τους κεντρικούς σταθμούς υπήρχαν τρία έμπειρα στελέχη ευθύνης, δύο σταθμάρχες και ένας κλειδούχος. Από αυτό, φτάσαμε στο σημείο να έχουμε μόνο έναν άνθρωπο. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο ΟΣΕ είχε 1.200 εργαζόμενους και έχει μείνει με 750. Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι η διπλή γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη ολοκληρώθηκε το 2018, το τραγικό αυτό δυστύχημα συνέβη σε διπλή γραμμή. Αυτό δείχνει ότι τα προβλήματα είναι ακόμα μεγαλύτερα και βαθύτερα», τόνισε ο Νάσος Ηλιόπουλος.

Αναφερθείς στο έργο της τηλεδιοίκησης, είπε: «η σημερινή κυβέρνηση παρέλαβε ένα έργο υπό εκτέλεση, το οποίο, με βάση τη σύμβαση, θα έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί το 2020». «Και από τότε και οι μηχανοδηγοί ρωτάνε πού είναι το έργο…», σημείωσε.​

Των Σάββα  Γ. Ρομπόλη, Βασίλειου  Γ. Μπέτση*

Οι  ανατροπές  αυτές  που  έκαναν  διαφορετικό  το  παρόν  σε  σχέση  με το  παρελθόν   της  διεθνούς  και  ευρωπαϊκής  οικονομίας,  συνδυάστηκαν  με    αλλαγές   στην   οργάνωση   της  εργασίας, στο  θεσμικό  πλαίσιο  των  συλλογικών  διαπραγματεύσεων  και  των  συλλογικών  συμβάσεων  εργασίας  καθώς  και  με  την  υλοποίηση  πολιτικών  γενικευμένης (μισθούς, συμβάσεις  εργασίας, απασχόληση, χρόνος  εργασίας, κ.λ.π.) ευελιξίας  στην  αγορά  και  στους  χώρους  εργασίας.

Ταυτόχρονα  συνδυάστηκαν με  την  εισαγωγή  των  νέων  τεχνολογιών  τεχνητής  νοημοσύνης, ψηφιακής  τεχνολογίας, ρομποτικής, κ.λ.π.  στους  χώρους  παραγωγής   καθώς  και  με   την  εφαρμογή  αυτοματοποιημένων (αλγοριθμική  διαχείριση)  αυταρχικών  μεθόδων  και  συστημάτων  ελέγχου  της  εργασίας.

• Έτσι, περιορίσθηκε   η  αυτόνομη  και  δημιουργική  δραστηριότητα  των  εργαζομένων,   η  δημοκρατική  λειτουργία  τους  στους  χώρους  παραγωγής  και  εργασίας  και  τα  εργασιακά  και  συνδικαλιστικά  τους  δικαιώματα, σε  βαθμό  που  να  δημιουργούν  συνθήκες  καταναγκαστικής  βελτίωσης  του  επιπέδου  της  παραγωγικότητας  της  εργασίας  και  περιορισμού  των  όρων  της  δημοκρατικής    συνδικαλιστικής   λειτουργίας  και  δράσης  των  εργαζομένων, σε  όφελος  των  συνθηκών  συσσώρευσης  και  σε  βάρος  των  κοινωνικο-οικονομικών  συνθηκών  του  κόσμου  της  μισθωτής  εργασίας.

Στο  πλαίσιο  αυτών  των  εξελίξεων,  όπου  σε  ευρωπαϊκό  επίπεδο  παρακολουθούνται  επιμελώς  ανενεργά  και  αμήχανα  από  την  Ευρωπαϊκή  Ένωση, οι  ασκούμενες  πολιτικές  διαμορφώνουν, κατά   τις   πρώτες  δεκαετίες  του  21^ου  αιώνα,  τους    εργασιακούς   όρους  μετάβασης    από  την  τρίτη  στην  τέταρτη  βιομηχανική  επανάσταση,  στην  κατεύθυνση  της  χειραγώγησης  και  της  περιθωριοποίησης  της  συνδικαλιστικής  δράσης  των  εργαζομένων  και  όχι  της  δημοκρατίας  και  της  απελευθέρωσης  της  εργασίας  στους  χώρους  παραγωγής. 

Έτσι,  παρατηρούνται,  ιδιαίτερα  κατά  την  περίοδο  της  πανδημίας  του Covid-19,   απορρυθμιστικές   πολιτικές  ευελιξίας  και  ανατροπής  των  εργασιακών  δικαιωμάτων     κατά  επιχείρηση  ή  κατά  ομάδες  επιχειρήσεων, με   εφαρμογές  σε  ευρωπαϊκές  ή  μη  χώρες,  οι  οποίες   αναφέρονται, μεταξύ  των  άλλων,  στον  χρόνο  εργασίας  και  στην  τηλεργασία, δημιουργώντας  σε  σύντομο  χρονικό  διάστημα    συνθήκες  υπονόμευσης  της   εργασιακής  συλλογικότητας  και   της  συνδικαλιστικής  δράσης.

• Κι’  αυτό  γιατί  ο  συνδικαλισμός  δημιουργείται   και  αναπτύσσεται  από  τη  συλλογική  σκέψη, τη  συλλογική  και  κοινωνικο-εργασιακή  δράση  και  τη  συλλογική  ζωή  στους  χώρους  εργασίας  και  παραγωγής. Αντίθετα, η  διάσπαση    μεταξύ  του  χρόνου  και του   χώρου   εργασίας  που  συντελείται  για  παράδειγμα  με την τηλεργασία  χαλαρώνει  τους  δεσμούς   μεταξύ  των  εργαζομένων  και  των  εκπροσώπων  των  συνδικάτων(C. Dupuy- J.Simha-Centre d’ etudes  de l’ emploi  et  du travail,2022).
• Κι’ αυτό  γιατί   οι  συναντήσεις  μεταξύ  των  εργαζομένων  πραγματοποιούνται  διαμέσου  των  τηλεδιασκέψεων, εγκαθιδρύοντας  στην  καθημερινή  λειτουργία  και  δράση  των  συνδικάτων  την  εργασιακή  εξατομίκευση, υπονομεύοντας  και  αντικαθιστώντας  κατ’ αυτόν  τον  τρόπο  τη  συλλογική  σκέψη,  τη  συλλογική  ανταλλαγή   απόψεων  και  την  λήψη  των  συλλογικών  αποφάσεων (E.Sabado, Alternatives Economiques, 15/3/22).

Οι  προκλήσεις  αυτές  των  συνδικάτων    κατά  την  τελευταία  δεκαετία  του  20^ου  αιώνα  και  κατά  τις  δύο  πρώτες  δεκαετίες  του  21^ου  αιώνα,  θέτουν  στις  συνδικαλιστικές  οργανώσεις  την  αναγκαιότητα αναζήτησης  νέων  μεθόδων  και  τρόπων  προσωπικής  συνάντησης  των  εργαζομένων  τόσο  μεταξύ  τους, όσο  και  με  τους  συνδικαλιστικούς  τους  εκπροσώπους.  

Από  την  έρευνα  πεδίου (C.Dupuy-J.Simha, 2022)  εμφανίζεται  η  πρόκληση  του  ψηφιακού  συνδικαλισμού  στην  λειτουργία  των  συνδικάτων  και  στην  διεκδικητική  πορεία  της  συνδικαλιστικής  δράσης. Όμως,  μία  τέτοια  πορεία  των  συνδικάτων  θα  σηματοδοτήσει  το  διαρκές  έλλειμμα  των  διεκδικήσεων  τους,  οι  οποίες  αντί  να  αποτελούν  αντικείμενο  των  συλλογικών  διαπραγματεύσεων, των  συλλογικών  συμβάσεων  εργασίας,  των  απεργιακών  κινητοποιήσεων, κ.λ.π., θα  αποτελούν  αντικείμενο  της  ηλεκτρονικής  επικοινωνίας  των  συνδικάτων  και  των  εργοδοτών, με κίνδυνο  τον  εκφυλισμό  των  συνδικαλιστικών  οργανώσεων  σε  μη  κυβερνητική  οργάνωση  παροχής  υπηρεσιών.

• Στις  συνθήκες  αυτές,  όπου  τα  συνδικάτα  περιβάλλονται  από  την  πρόκληση  του  ψηφιακού  συνδικαλισμού, οι  εργαζόμενοι, σύμφωνα  με τη  συγκεκριμένη  έρευνα,  ενισχύουν  με  την  εμπιστοσύνη  τους  την  δράση  των  συνδικαλιστικών  τους  οργανώσεων,  θεωρώντας  ως  τον  αναντικατάστατο  κοινωνικό  θεσμό  διεκδίκησης  και  προστασίας  των  εργασιακών  και  κοινωνικών  τους  δικαιωμάτων. 

Κατά  συνέπεια   στην  προοπτική  αυτή,  η  πρόκληση  των  συνδικάτων  κατά  τον  21^ο  αιώνα, ιδιαίτερα  κατά την  περίοδο  μετάβασης  της  διεθνούς  και  ευρωπαϊκής  οικονομίας  από  την  τρίτη   στην   τέταρτη  βιομηχανική  επανάσταση, δεν  είναι  ο  ψηφιακός  συνδικαλισμός.

Αντίθετα  είναι   η  συλλογική  δυναμική  και  μετεξέλιξη  σε  προοπτική  συσπείρωσης  της  εμπιστοσύνης  των  εργαζομένων,  σε  βαθμό   που  η   κοινωνικο-εργασιακή  αναβάθμιση  του  συσχετισμού  δυνάμεων  των  συνδικαλιστικών  οργανώσεων, να  προσανατολίσει την  τέταρτη  βιομηχανική  επανάσταση  προς  την  κατεύθυνση, με  όρους  δημοκρατίας, εργασιακής  απελευθέρωσης  και  προσδοκίας (τεχνο-κοινωνικό  μοντέλο),  της  εργασιο-παραγωγικής  και  κοινωνικο-αναπτυξιακής  σύζευξης.  

*Ομ. Καθηγητή  Παντείου Πανεπιστημίου, Δρ. Παντείου  Πανεπιστημίου

Η συγκέντρωση ξεκίνησε με ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ ακούγονται συνεχώς τραγούδια του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη.

Παράλληλα, στην πορεία συμμετέχουν και πρόσφυγες από το Αφγανιστάν, που μετέφεραν το δικό τους μήνυμα για την πατρίδα τους και το φόβο τους για τη διακυβέρνηση των Ταλιμπάν.

Επίσης, στην πορεία λαμβάνουν μέρος και φεμινιστικές οργανώσεις, δίνοντας το δικό τους μήνυμα για τη βία ενάντια στις γυναίκες και τα περιστατικά που γίνονται όλο και πιο συχνά τον τελευταίο καιρό.

Περίπου 2.000 άτομα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των διοργανωτών, ανταποκρίθηκαν σε κάλεσμα της τελευταίας στιγμής που απηύθυνε το ΠΑΜΕ μαζί με δεκάδες συνδικαλιστικές ενώσεις και συγκεντρώθηκαν στην οδό Σταδίου όπου φώναξαν συνθήματα. Αυτό που κυριάρχησε ήταν το «Κάτω τα χέρια από το 8ωρο» το οποίο έγραψαν με μεγάλα κόκκινα γράμματα στον τοίχο έξω από το υπουργείο.

Εργασιακό νομοσχέδιο: Ατομική σύμβαση διευθέτησης χρόνου εργασίας, ψηφιακή κάρτα, τηλεργασία

Μίλησαν μεταξύ άλλων ο Νίκος Παπαγεωργίου, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, και εκπρόσωποι των συνδικάτων Οικοδόμων Αθήνας, Μετάλλου, ΟΤΑ Αττικής, Επισιτισμού – Τουρισμού και Ξενοδοχείων, Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής, Μουσικών και της ΠΟΣΠΕΡΤ. Έκαναν λόγο για νομοσχέδιο που ουσιαστικά καταργεί το οκτάωρο, για «πλαγιοκόπηση» των εργασιακών δικαιωμάτων και ζήτησαν την απόσυρσή του.

Η διαδήλωση ολοκληρώθηκε ειρηνικά χωρίς το παραμικρό πρόβλημα, με τους διοργανωτές να απευθύνουν κάλεσμα για το αυριανό (13/5) συλλαλητήριο στα Προπύλαια Πανεπιστημίου στις 19:00.