Με τις θερμοκρασίες ρεκόρ που αναμένονται φέτος το καλοκαίρι λόγω του ισχυρού φαινομένου El Niño, η άσκηση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη και επικίνδυνη, αυξάνοντας τον κίνδυνο θερμοπληξίας. «Το περπάτημα, το ποδήλατο, η υπαίθρια άσκηση και ακόμη και οι καθημερινές μετακινήσεις με τα πόδια γίνονται πιο απαιτητικές όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει», τονίζει ο Christian García-Witulski, επιδημιολόγος περιβαλλοντικού τρόπου ζωής στο Pontifical Catholic University of Argentina.

Ωστόσο, αν μειώνουμε τη φυσική μας δραστηριότητα κάθε φορά που κάνει πολλή ζέστη, αυτό μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία μας. Πρόσφατη έρευνα του García-Witulski και των συνεργατών του εκτιμά ότι η μείωση της κίνησης λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας από την κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να οδηγήσει σε 470.000 έως 700.000 πρόωρους θανάτους ετησίως έως το 2050.

Γιατί κουραζόμαστε πιο γρήγορα στη ζέστη

Κατά τη διάρκεια της άσκησης, οι μύες μας συσπώνται και παράγουν θερμότητα. Το σώμα προσπαθεί να ψυχθεί μέσω της εφίδρωσης και διοχετεύοντας περισσότερο αίμα στο δέρμα.

Όμως το ίδιο αίμα χρειάζεται και για την παροχή οξυγόνου στους μύες, εξηγεί ο Ollie Jay από το University of Sydney. «Το δέρμα “κλέβει” αίμα από τους μύες, με αποτέλεσμα να φτάνει λιγότερο οξυγόνο εκεί», σημειώνει.

Αυτό οδηγεί σε ταχύτερη κόπωση αλλά και επιβάρυνση της καρδιάς καθώς προσπαθεί να ανταποκριθεί στις αυξημένες ανάγκες του σώματος στη ζέστη.

Στρατηγικές για ασφαλή άσκηση στη ζέστη

Η καλύτερη αλλαγή που μπορούν να κάνουν οι περισσότεροι είναι να γυμνάζονται όταν είναι πιο δροσερά – νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ. Επίσης, προτιμήστε περιοχές με σκιά αντί για απευθείας έκθεση στον ήλιο. «Η διαφορά μπορεί να φτάσει τους 12-15°C μεταξύ σκιάς και ήλιου», υπογραμμίζει ο Jay.

Η υγρασία παίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Η βασική μέθοδος ψύξης του σώματος είναι η εξάτμιση του ιδρώτα, που όμως περιορίζεται όταν η ατμόσφαιρα έχει ήδη πολλή υγρασία. «Όσο μεγαλύτερη η υγρασία, τόσο λιγότερη η εξάτμιση», εξηγεί ο Jay. Ο αέρας βοηθά επίσης στην ψύξη, γι’ αυτό η άσκηση σε κλειστούς χώρους χωρίς ροή αέρα αυξάνει τον κίνδυνο θερμικής καταπόνησης.

Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τη ζέστη, μειώστε τη διάρκεια ή την ένταση της προπόνησης και κάντε περισσότερα διαλείμματα. «Μερικές φορές ένας σύντομος περίπατος το πρωί ή ελαφριά κίνηση εντός σπιτιού είναι πιο ασφαλής από το να επιμένετε στο ίδιο πρόγραμμα», λέει ο García-Witulski.

Οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τη θερμική καταπόνηση: κουραζόμαστε ευκολότερα, ιδρώνουμε περισσότερο, μπορεί να νιώσουμε ζάλη ή δυσφορία, ενώ συχνά επηρεάζεται αρνητικά και ο ύπνος.

Έξυπνοι τρόποι για δροσιά πριν και μετά την άσκηση

Η ψύξη του σώματος πριν την προπόνηση (pre-cooling) προσφέρει μεγαλύτερο περιθώριο ασφαλείας πριν γίνει επικίνδυνη η θερμότητα. Η Rebecca Stearns, κινησιολόγος στο Korey Stringer Institute, προτείνει διαλείμματα σε δροσερό χώρο – ιδανικά με κλιματισμό ή έστω στη σκιά με δροσερό νερό και ανεμιστήρα.

Τα παγοκύστες δίνουν πρόσκαιρη αίσθηση δροσιάς αλλά καλύπτουν μικρή επιφάνεια του σώματος, οπότε δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Αντίθετα, η εμβάπτιση χεριών ή βραχιόνων σε κρύο νερό ή το να ρίξετε νερό πάνω σας βοηθά ουσιαστικά στη μείωση της θερμοκρασίας. «Όταν βρέχετε το δέρμα σας κι αφήνετε το νερό να εξατμιστεί, μιμείστε την εφίδρωση χωρίς να χάνετε υγρά», λέει ο Jay.

Επίσης μια βρεγμένη πετσέτα που αλλάζετε συχνά στα χέρια, τα πόδια ή τον κορμό προσφέρει σημαντική ανακούφιση. Προκαταρκτική ψύξη μπορεί να επιτευχθεί ακόμη με κατανάλωση παγωμένου νερού (ice slurry), που έχει αποδειχθεί πως βελτιώνει την απόδοση στην άσκηση υπό ζέστη.

Προσαρμογή του σώματος στη ζέστη

Η σταδιακή αύξηση της σωματικής δραστηριότητας σε υψηλές θερμοκρασίες επιτρέπει στο σώμα να συνηθίσει μέσω της λεγόμενης “θερμικής εγκλιματισμού”. Μετά από 7 έως 14 ημέρες συστηματικής άσκησης στη ζέστη, μειώνεται η βασική θερμοκρασία του σώματος, αυξάνεται η εφίδρωση και μεγαλώνει ο όγκος του πλάσματος στο αίμα.

Αυτές οι προσαρμογές βοηθούν στην καλύτερη ανταπόκριση του οργανισμού αλλά είναι προσωρινές: αν σταματήσετε την έκθεση στη ζέστη, τα ευεργετικά αποτελέσματα χάνονται γρήγορα.

Οι επαγγελματίες αθλητές διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο θερμοπληξίας, καθώς συχνά ξεπερνούν τα φυσιολογικά τους όρια κατά την άσκηση υψηλής έντασης – κύριο παράγοντα αύξησης της εσωτερικής θερμοκρασίας του σώματος. Η Stearns συμβουλεύει: «Να ακούτε το σώμα σας και να μειώνετε τον ρυθμό όταν χρειάζεται».

Εάν προσαρμοστούμε, κινούμαστε νωρίς και ακούμε τις ανάγκες μας, μπορούμε να παραμένουμε δραστήριοι ακόμη κι όταν η ζέστη ανεβαίνει. Παρόλα αυτά παραμένει ο κίνδυνος ασθενειών σχετιζόμενων με τη ζέστη – όπως ζαλάδα, ναυτία, κόπωση ή ταχυκαρδία. Αν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα, διακόψτε αμέσως και προσπαθήστε να δροσιστείτε.

«Το σημαντικότερο μήνυμα είναι πως πρέπει να σταματήσουμε να βλέπουμε τη φυσική δραστηριότητα ως κάτι εντελώς ξέχωρο από το κλίμα», καταλήγει ο García-Witulski. «Καθώς τα κύματα καύσωνα θα γίνονται συχνότερα, θα χρειαστεί όχι μόνο να προσαρμόσουμε το αν θα κινηθούμε αλλά κυρίως το πότε, πού και πώς θα το κάνουμε».

Πηγή: bbc.com

Πρώτο και βασικό βήμα είναι η προστασία του κεφαλιού. Οι τραυματισμοί, ακόμη και ήπιοι, μπορούν να επηρεάσουν το αιματοεγκεφαλικό φράγμα και να οδηγήσουν σε γνωστική έκπτωση ή «ομίχλη εγκεφάλου». Η χρήση κράνους, ακόμη και σε κοντινές διαδρομές με ποδήλατο, είναι απαραίτητη.

Δεύτερον, η προστασία της καρδιάς είναι άμεσα συνδεδεμένη με την υγεία του εγκεφάλου. Η υψηλή αρτηριακή πίεση, το αυξημένο σάκχαρο και η χοληστερίνη επιβαρύνουν την εγκεφαλική λειτουργία. Συνιστάται τακτικός έλεγχος και τουλάχιστον δυόμισι ώρες άσκησης μέτριας έντασης κάθε εβδομάδα.

Τρίτον, η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο. Η ισορροπία του εντέρου επηρεάζει τη διάθεση και τη γνωστική λειτουργία μέσω του άξονα εντέρου-εγκεφάλου. Η κατανάλωση πολύχρωμων φυτικών τροφών, ζυμωμένων προϊόντων, βοτάνων και καλών λιπαρών (όπως από ψάρια και ελαιόλαδο) ενισχύει το μικροβίωμα και συνεπώς την εγκεφαλική υγεία. Αντίθετα, τα επεξεργασμένα τρόφιμα και η ζάχαρη επιβαρύνουν τη λειτουργία του εγκεφάλου.

Τέταρτον, η ηρεμία είναι εξίσου σημαντική με τη διέγερση. Ο διαλογισμός, ακόμη και για λίγα λεπτά ημερησίως, μειώνει την κορτιζόλη και ενεργοποιεί προστατευτικούς μηχανισμούς του νευρικού συστήματος. Εναλλακτικά, δραστηριότητες που προκαλούν χαρά και ευγνωμοσύνη, όπως οι θετικές σκέψεις ή το γέλιο, αυξάνουν τη σεροτονίνη και τη ντοπαμίνη, βελτιώνοντας τη διάθεση και τη συγκέντρωση.

Πέμπτο, η εκμάθηση νέων δεξιοτήτων διεγείρει τη νευροπλαστικότητα. Οι νοητικά απαιτητικές δραστηριότητες –από στρατηγικά παιχνίδια έως χορό ή λογοτεχνία– ενισχύουν το μέγεθος και την ανθεκτικότητα του εγκεφάλου, καθυστερώντας την έκπτωση των γνωστικών λειτουργιών.

Έκτο, η αποτοξίνωση του περιβάλλοντος είναι κρίσιμη. Οι μικροπλαστικές ουσίες, τα βαρέα μέταλλα και τα φυτοφάρμακα αποθηκεύονται στον εγκέφαλο. Η χρήση φίλτρου νερού, η αποφυγή πλαστικών σκευών και η προτίμηση φυσικών υλικών σε σκεύη και υφάσματα μειώνουν την έκθεση σε τοξίνες.

Έβδομο, ο τακτικός έλεγχος της ακοής μπορεί να προλάβει γνωστική εξασθένηση. Η απώλεια ακοής συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο άνοιας, πιθανώς λόγω κοινωνικής απομόνωσης και μειωμένης νοητικής διέγερσης. Τα ακουστικά βοηθήματα ή οι νέες τεχνολογίες (όπως τα AirPods με λειτουργία ενίσχυσης ήχου) μπορούν να προσφέρουν λύση.

Όγδοο, ο ύπνος αποτελεί θεμέλιο της εγκεφαλικής υγείας. Κατά τη διάρκεια του ύπνου ο εγκέφαλος ανανεώνεται, ρυθμίζεται η διάθεση και ενισχύεται η μνήμη. Συνιστώνται 7-8 ώρες ύπνου ημερησίως, αποφυγή οθονών και αλκοόλ το βράδυ, καθώς και ενίσχυση της χαλάρωσης με φυσικά μέσα όπως μαγνήσιο ή μειωμένο μπλε φως.

Δεν απαιτούνται ακριβές θεραπείες ή τεχνολογικά μέσα για τη φροντίδα του εγκεφάλου. Η ουσιαστική πρόληψη βασίζεται σε απλές, καθημερινές συνήθειες που συνδυάζουν υγεία σώματος και νου.

Ιδού πώς περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους τα ζευγάρια που απολαμβάνουν τις πιο ευτυχισμένες και επιτυχημένες σχέσεις:

1. Βάζουν τα κινητά στην άκρη
Ακόμα κι αν ένα ζευγάρι περνά πολλές ώρες μαζί, αν αποσπάται συνεχώς από μηνύματα, emails ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ποιότητα του χρόνου τους μειώνεται αισθητά. Αντίθετα, λιγότερος χρόνος αλλά χωρίς τεχνολογικές παρεμβολές μπορεί να φέρει μεγαλύτερη ευτυχία.

Η ουσία είναι να υπάρχει ουσιαστικός χρόνος μεταξύ σας χωρίς καμία παρέμβαση από κινητά ή υπολογιστές. Δεν έχει σημασία το πώς θα αξιοποιήσετε αυτή τη στιγμή — μπορεί να είναι ένας ήρεμος καφές το πρωί με ειλικρινή συζήτηση, ένας χαλαρός περίπατος στη σιωπή ή ένα παραδοσιακό δείπνο. Το σημαντικό είναι η παρουσία.

2. Εφαρμόζουν το “παράλληλο παιχνίδι”
Μετά από μια απαιτητική εβδομάδα εργασίας, είναι φυσιολογικό να αναζητάτε μοναχικότητα. Η επιλογή ανάμεσα σε “χρόνο για μένα” και “χρόνο για εμάς” συχνά δυσκολεύει τα ζευγάρια.

Το “παράλληλο παιχνίδι”, έννοια που προέρχεται από την παιδική ψυχολογία, επιτρέπει στους συντρόφους να κάνουν ο καθένας αυτό που προτιμά, αλλά στον ίδιο χώρο. Για παράδειγμα, ο ένας διαβάζει στον καναπέ ενώ ο άλλος παίζει βιντεοπαιχνίδι δίπλα του. Έτσι απολαμβάνετε προσωπικό χρόνο μαζί, χωρίς να χάνετε τη σύνδεση.

Η δύναμη των τελετουργιών και της οικειότητας

3. Δημιουργούν τελετουργίες
Οι σχέσεις ανθούν μέσα από μικρές σταθερές συνήθειες. Το να γνωρίζετε ότι κάθε Σαββατοκύριακο θα κάνετε κάτι δικό σας — όσο απλό ή “γραφικό” κι αν είναι — προσφέρει αίσθημα ασφάλειας και κοινής ταυτότητας.

Έρευνες δείχνουν πως οι τελετουργίες βοηθούν τα ζευγάρια να οργανώνουν τη ζωή τους ώστε να συνδυάζουν αλλαγή και σταθερότητα. Μπορεί να είναι pancakes κάθε Κυριακή πρωί, βραδιά επιτραπέζιων με αυτοσχέδιο πίνακα σκορ στο ψυγείο ή ακόμα και μια συνεδρία προγραμματισμού της εβδομάδας με ένα ποτήρι κρασί.

4. Προγραμματίζουν την ερωτική επαφή
Μελέτες αποδεικνύουν ότι τα ζευγάρια που έχουν ικανοποιητική σεξουαλική ζωή είναι σαφώς πιο ευτυχισμένα στις σχέσεις τους. Ωστόσο, με τις ατελείωτες δουλειές του σπιτιού και τις υποχρεώσεις, η ερωτική επαφή συχνά παραμελείται.

Ο προγραμματισμός της οικειότητας δεν μειώνει τη μαγεία — αντιθέτως, απελευθερώνει από το άγχος της αυθόρμητης πρωτοβουλίας και βοηθά το ζευγάρι να συνδεθεί ουσιαστικά χωρίς περισπασμούς. Ορίστε συγκεκριμένο χρόνο για εσάς τους δύο.

Το χιούμορ ως κλειδί στη σχέση

5. Γελούν συνειδητά μαζί
Το παιχνίδι και η χαρά, σύμφωνα με έρευνες, αποτελούν βασικά εργαλεία για τη σύσφιξη των δεσμών ενός ζευγαριού. Το χιούμορ ενισχύει την ικανοποίηση από τη σχέση, διευκολύνει την επίλυση συγκρούσεων και σπάει τη ρουτίνα.

Καθημερινά εκπαιδεύουμε τον εαυτό μας να ανησυχεί για διάφορα θέματα — γι’ αυτό το Σαββατοκύριακο, αφιερώστε χρόνο στην ανεμελιά. Παίξτε ένα παιχνίδι γνώσεων με αστείους κανόνες ή προκαλέστε ο ένας τον άλλον σε έναν διαγωνισμό χορού στο σαλόνι. Σημασία έχει να θυμάστε πώς να κάνετε τον σύντροφό σας να γελάσει.

Ο Mark Travers, PhD, είναι ψυχολόγος εξειδικευμένος στις σχέσεις. Κατέχει πτυχία από το Cornell University και το University of Colorado Boulder. Είναι επικεφαλής ψυχολόγος στην εταιρεία Awake Therapy, που προσφέρει διαδικτυακή ψυχοθεραπεία και συμβουλευτική, ενώ διαχειρίζεται τον ιστότοπο Therapytips.org.

Πηγή: cnbc.com

Στο ταξίδι κακός σύμμαχος του οδηγού είναι η μεγάλη ταχύτητα. Τηρώντας τα όρια των δρόμων είναι σίγουρο ότι ο οδηγός θα φθάσει με σιγουριά στον τελικό προορισμό και με απόλυτη ασφάλεια. Θα πρέπει πάντα να κρατιούνται οι αποστάσεις ασφαλείας και να μην γίνονται επικίνδυνες προσπεράσεις. Καλό είναι ο οδηγός να αποφασίσει να φύγει νωρίς το πρωί ή μετά τις 5 το απόγευμα ώστε να συναντήσει λιγότερη κίνηση. Κάθε φορά που νιώθει κουρασμένος να σταματάει για να πιεί έναν καφέ, να φάει ένα σνακ.

Κατά τη διάρκεια της οδήγησης τα παλιά αυτοκίνητα (στα σύγχρονα γίνεται αυτόματα) πρέπει να είναι αναμμένα τα φώτα πορείας, ιδιαίτερα σε επαρχιακούς δρόμους. Όμως σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να είναι αναμμένη η μεγάλη σκάλα για να μην «τυφλώνει» τους απέναντι οδηγούς. Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή σε πεζούς και ζώα, ειδικά στα χωριά. Το Πάσχα υπάρχει έντονη κυκλοφορία σε πλατείες και δρόμους των χωριών ή στους αγροτικούς δρόμους, ενώ πάντα θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι να σταματήσουμε αν πεταχτεί ένα μικρό παιδί στο δρόμο.

Αλκοόλ και οδήγηση δεν πάνε μαζί. Αν ο οδηγός πιεί, δεν πρέπει να οδηγήσει και το τιμόνι πρέπει να πάρει κάποιος νηφάλιος που δεν έχει κάνει χρήση αλκοόλ. Κατά τη διάρκεια της οδήγησης ο οδηγός δεν πρέπει να χρησιμοποιεί το κινητό του. Αν ταξιδεύει οικογένεια, τότε θα πρέπει όλοι οι επιβάτες να φορούν ζώνη ασφαλείας. Ακόμα και οι πίσω επιβάτες, ενώ τα μικρά παιδιά θα πρέπει να κάθονται σωστά στο παιδικό κάθισμα.

Προετοιμασία αυτοκινήτου

Πριν από το ταξίδι καλό είναι να υπάρξει προετοιμασία του αυτοκινήτου, προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα άνετο και ασφαλές ταξίδι. Πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε τα λάδια του κινητήρα και αν πλησιάζει η αλλαγή, αυτή να γίνει πριν από το ταξίδι. Να ελέγξουμε το ψυκτικό υγρό στο ψυγείο και αν χρειάζεται συμπλήρωμα να το κάνουμε. Το ίδιο και το υγρό φρένων. Οι υαλοκαθαριστήρες και υγρό πλύσης παρμπρίζ θα πρέπει να λειτουργούν καλά και να έχουν αρκετό υγρό. Να ελέγξουμε την πίεση και την φθορά των ελαστικών, ενώ πρέπει να δούμε και τη ρεζέρβα. Ελέγχουμε την κατάσταση της μπαταρίας. Μια παλιά μπαταρία είναι πολύ πιθανόν να μας αφήσει στο ταξίδι, ειδικά αν το τελευταίο διάστημα υπήρχαν θέματα εκκίνησης. Τα φώτα και τα φλας θα πρέπει να λειτουργούν σωστά.

Επίσης θα πρέπει ο οδηγός να βάλει σε λειτουργία τον κλιματισμό ή το καλοριφέρ για να δει ότι δουλεύουν σωστά, ενώ αν ταξιδέψει σε άγνωστο μέρος, καλό είναι να δει έναν χάρτη για τη διαδρομή που θα ακολουθήσει. Και φυσικά πρέπει στο αυτοκίνητο να έχει τρίγωνο, φαρμακείο, γιλέκο ανακλαστικό, φακό (ιδανικά με επιπλέον μπαταρίες), ρεζέρβα, γρύλο και κλειδί τροχών, καλώδια μπαταρίας, νερό, σνακ και χαρτομάντιλα.

Αλλά μπορεί να υπάρχουν σενάρια στο δρόμο για τα οποία αισθάνεστε λιγότερο προετοιμασμένοι. Τι πρέπει να κάνετε εάν το αυτοκίνητό σας αρχίσει να γλιστράει στον πάγο; Αν κάποιος είναι επιθετικός απέναντί ​​σας στον αυτοκινητόδρομο; Εάν το αυτοκίνητό σας πέσει σε ένα υδάτινο σώμα;

Ο Έκτορ Καρίας, αξιωματικός της Περιπολίας Αυτοκινητοδρόμων της Καλιφόρνια, εξηγεί τι πρέπει να κάνετε σε αυτές τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Το κλειδί είναι να παραμείνετε σε εγρήγορση, λέει. “Η οδήγηση πρέπει να παίρνει το 100% της συγκέντρωσής σας, το 100% του χρόνου. Η άμυνα πίσω από το όχημα μπορεί να φέρει μόνο θετικά αποτελέσματα”.

Τα… SOS της οδικής ασφάλειας

Τα τροχαία δυστυχήματα είναι η κύρια αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες, σκοτώνοντας περισσότερους από 120 ανθρώπους καθημερινά, σύμφωνα με στοιχεία του 2022 από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων.

Μπορούν όμως να προληφθούν. Ο Καρίας, ο οποίος εργάζεται από το γραφείο του Κεντρικού Τμήματος του CHP στο Φρέσνο της Καλιφόρνια, μοιράζεται τα… SOS του πρέπει και δεν πρέπει να κάνει για την οδική ασφάλεια.

1. ΜΗΝ επιταχύνετε. Μπορεί να κάνει πιο δύσκολη την αποφυγή πιθανών κινδύνων στο δρόμο και μπορεί να κάνει πιο σοβαρά τα τροχαία ατυχήματα, λέει. Εάν κάποιος σας κρατά πίσω, “πηγαίνετε από μια λωρίδα και αφήστε τον να περάσει. Δεν υπάρχει λόγος να επιταχύνετε.”

2. Καλέστε το 911 εάν απειληθείτε από άλλον οδηγό. “Εάν κάποιος κραδαίνει ένα πυροβόλο όπλο ή ένα αυτοκίνητο σας ακολουθεί, επικοινωνήστε με το 911”, λέει. Μην ασχολείστε. Οι αξιωματικοί θα στείλουν βοήθεια. Εάν δεν μπορούν να φτάσουν στην τοποθεσία σας στον αυτοκινητόδρομο, “Μην σταματήσετε. Η αποστολή μας θα παραμείνει στο τηλέφωνο μαζί σας και θα σας δώσει οδηγίες για μια καθορισμένη τοποθεσία, όπου ένας αξιωματικός θα προσπαθήσει να σας συναντήσει”.

3. ΜΗΝ πατάτε τα φρένα αν έχετε πρόβλημα με τον κινητήρα στον αυτοκινητόδρομο. Εάν το αυτοκίνητό σας σταματήσει ή ξεμείνει από βενζίνη στο δρόμο, ανάψτε αμέσως τα φώτα κινδύνου και αφήστε το γκάζι, λέει ο Καρίας. “Προσπαθήστε να στρίψετε στον δεξιό ώμο του αυτοκινητόδρομου και σταματήστε με ασφάλεια”, στη συνέχεια καλέστε την οδική βοήθεια ή το 911.

4. ΠΗΔΗΞΤΕ… ΚΑΘΙΣΤΑ στη θέση του συνοδηγού ενώ περιμένετε βοήθεια στη δεξιά λωρίδα ώμου. Μπορεί να είναι πιο ασφαλές από το να κάθεσαι στη θέση του οδηγού. Θέλετε να τοποθετηθείτε όσο το δυνατόν πιο μακριά από την κυκλοφορία. Και κούμπωσε.

5. ΜΗΝ απομακρυνθείτε όσο το δυνατόν περισσότερο από το αυτοκίνητό σας εάν δείτε καπνό ή φλόγες να βγαίνουν από τον κινητήρα. Σε περίπτωση πυρκαγιάς στο αυτοκίνητο, τραβήξτε προς τα πάνω, σβήστε τον κινητήρα και μετακινηθείτε τουλάχιστον 30-35 μέτρα μακριά από το φλεγόμενο όχημα, σύμφωνα με την Πυροσβεστική Υπηρεσία των ΗΠΑ. Μην προσπαθήσετε να σβήσετε τη φωτιά.

6. ΜΗΝ επιβραδύνετε σε ακραίες συνθήκες βροχής. «Δώστε στον εαυτό σας περισσότερο χρόνο για να αντιδράσετε» στους οδικούς κινδύνους. Και ανάψτε τους προβολείς σας. Η βροχή μπορεί να δυσκολέψει τη θέαση του δρόμου και τους άλλους οδηγούς να σας δουν. «Έχω μια μικρή παροιμία που λέει, «αν πάνε οι υαλοκαθαριστήρες σου, οι προβολείς σου λάμπουν».

7. ΜΗΝ επιταχύνετε ή φρενάρετε εάν γλιστράτε στον πάγο. “Μόλις έχετε ήδη αρχίσει να γλιστράτε, θα πάτε μαζί για τη βόλτα”. Γυρίστε προσεκτικά τον τροχό σας προς την κατεύθυνση που θέλετε να πάει το αυτοκίνητο και ισιώστε τον τροχό καθώς αισθάνεστε το αυτοκίνητο να ισιώνει, σύμφωνα με το AAA.

8. ΜΗΝ ανάβετε τα μεγάλα σκάλα σας σε έντονη ομίχλη. “Η ομίχλη είναι ουσιαστικά μόρια νερού. Το έντονο φως σε αυτά τα μόρια απλώς θα αντανακλά αυτό το φως πίσω σε εσάς και θα το κάνει πιο δύσκολο να το δείτε”. Αντίθετα, ανάψτε τους προβολείς και τους προβολείς ομίχλης εάν τα έχετε.

9. Λύστε τη ζώνη ασφαλείας σας και αρχίστε να κατεβάζετε τα παράθυρα τη στιγμή που το αυτοκίνητό σας πέφτει σε υδάτινο σώμα. «Μην προσπαθήσεις να ανοίξεις την πόρτα». Μόλις ένα όχημα βυθιστεί πλήρως, η πίεση από το νερό στα παράθυρα και τις πόρτες μπορεί να δυσκολέψει το άνοιγμά τους.

“Αποδράστε” από το ανοιχτό παράθυρο και βγείτε στην ασφάλεια. Εάν δεν μπορείτε να κατεβάσετε το παράθυρο, “κάντε το καλύτερο δυνατό για να σπάσετε το παράθυρο χρησιμοποιώντας τον αγκώνα σας ή οτιδήποτε άλλο μπορείτε”. Για να είστε ήσυχοι, αγοράστε μια γροθιά παραθύρου για να την έχετε στο αυτοκίνητό σας.

10. ΝΑ φυλάσσετε τις προμήθειες έκτακτης ανάγκης στο αυτοκίνητό σας. Αυτό περιλαμβάνει ένα κιτ πρώτων βοηθειών, νερό, καλώδια άλτης, φακό και κουβέρτες. Η AAA συνιστά επίσης να διατηρείτε ένα βασικό σετ εργαλείων και φωτοβολίδων δρόμου ή ανακλαστήρες.

Πηγή: npr.org

Ακολουθούν 10 συμβουλές για να ψήσετε μαεστρικά και να… ψαρώσουν όλοι στο τραπέζι, σύμφωνα με το bellemeat.gr.

1. Ποτέ δεν βάζουμε το κρέας για ψήσιμο αμέσως αφότου το βγάλουμε από το ψυγείο.Θα ψηθεί υπερβολικά εξωτερικά αλλά από μέσα θα παραμείνει ωμό.Το κρέας πρέπει να ξεπαγώνει καλά πριν το ψήσουμε.

2. Δεν λαδώνουμε το κρέας που προορίζεται για ψήσιμο.Το κρέας από μόνο του περιέχει το απαραίτητο λίπος ώστε να ψηθεί και να αναδείξει την μυρωδιά του.

3. Εάν κατά το ψήσιμο δημιουργηθούν φλόγες, ποτέ μα ποτέ δεν τις σβήνουμε με νερό.Σε αυτή την περίπτωση ρίχνουμε μπόλικο χονδρό αλάτι πάνω στα κάρβουνα για να σβήσουμε τη φωτιά. Εναλλακτικά μπορούμε να ψεκάσουμε το κρέας με λίγο κόκκινο κρασί.

4. Δεν αλατίζουμε το κρέας όταν είναι ακόμη ωμό.Η καλύτερη στιγμή για να αλατίσουμε το κρέας είναι λίγο πριν το βγάλουμε από τη θράκα.Αλλιώς το αλάτι θα απορροφήσει τους χυμούς του κρέατος.

5. Στην αρχή του ψησίματος τοποθετούμε το κρέας κοντά στα κάρβουνα ώστε να “αρπάξει” λίγο. Έτσι θα δημιουργηθεί μια κρούστα που θα συγκρατήσει τους χυμούς του κρέατος. Κατόπιν απομακρύνουμε το κρέας περισσότερο από την θράκα και συνεχίζουμε το ψήσιμο.

6. Δοκιμάστε να ρίξετε αρωματικά φυτά όπως ρίγανη στη θράκα και όχι πάνω στο κρέας!

7. Μην τρυπάτε το κρέας με πιρούνι για να το γυρίσετε γιατί έτσι φεύγουν οι χυμοί του. Χρησιμοποιείστε λαβίδα.

8. Εάν ψήνετε λουκάνικα, τρυπήστε τα πριν τα βάλετε στη σχάρα με ένα πιρούνι γιατί τα λουκάνικα σκάνε στο ψήσιμο.

9. Η καλύτερη στιγμή για να βάλετε το κρέας στην θράκα είναι όταν τα κάρβουνα διατηρούν από μόνα τους την ζέστη που χρειάζεται για το ψήσιμο.Η θερμότητα είναι αυτή που ψήνει το κρέας και όχι η φωτιά!

10. Η θράκα πρέπει να καταλαμβάνει μεγάλη επιφάνεια και η σχάρα να μην υπερβαίνει τα όρια της θράκας γιατί έτσι τα κρέατα στην άκρη της σχάρας θα μείνουν άψητα.

Χωρίς να θέλουμε ποτέ να κάνουμε κακό, οι απερίσκεπτες πράξεις μας πληγώνουν τους ανθρώπους που αγαπάμε περισσότερο. Μιλάμε για περιστασιακή σκληρότητα και όχι για εσκεμμένη κακία – αλλά οι συνέπειες είναι επιζήμιες.

Οι «αμφισθενείς σχέσεις» –άνθρωποι που εκπέμπουν ζεστό και κρύο– μπορούν να προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερη βλάβη στην ευημερία από τις καθαρά μοχθηρές φιγούρες που είναι προβλέψιμα δυσάρεστες. Ευτυχώς, τα ευρήματα της έρευνας μπορούν να μας βοηθήσουν να αναπτύξουμε απλές αλλά ισχυρές στρατηγικές για να εντοπίσουμε τις χειρότερες συνήθειές μας και να μετριάσουμε τη ζημιά.

Παρακάτω θα βρείτε πέντε συμβουλές για να αποφύγετε δυσάρεστες καταστάσεις που έχουν προκληθεί από εσάς:

Να είστε συνεπείς

Σε κανέναν δεν αρέσει να βρίσκεται σε κατάσταση αβεβαιότητας – γεγονός που φαίνεται στις αντιδράσεις των ανθρώπων στον σωματικό πόνο. Ο Archy de Berker στο Ινστιτούτο Νευρολογίας του UCL στο Ηνωμένο Βασίλειο και οι συνάδελφοί του ζήτησαν από τους ανθρώπους να παίξουν ένα παιχνίδι υπολογιστή που προκαλούσε ένα ήπιο ηλεκτροσόκ κάθε φορά που έβρισκαν ένα φίδι να κρύβεται κάτω από έναν εικονικό βράχο. Για να εξετάσουν τις επιπτώσεις της αβεβαιότητας στην απόκριση στο στρες, οι ερευνητές διαφοροποίησαν πόσο πιθανό θα ήταν ένας βράχος να κρύβει ένα φίδι κατά τη διάρκεια του πειράματος και μέτρησαν τα φυσιολογικά σημάδια του άγχους – όπως ο ιδρώτας και η διαστολή της κόρης.

Παραδόξως, οι συμμετέχοντες έτειναν να δείχνουν μια πιο έντονη απόκριση στο στρες όταν υπήρχε μόνο 50% πιθανότητα να πάθουν σοκ, σε σύγκριση με σενάρια όταν ήξεραν με βεβαιότητα ότι ο πόνος ερχόταν.
Η συμπεριφορά σε καλό καιρό μπορεί να φέρει τους ανθρώπους γύρω μας σε παρόμοια κατάσταση αναμονής. Σε μελέτες που διερευνούν απρόβλεπτες φιλίες, οι επιστήμονες ζητούν από τους συμμετέχοντες να φανταστούν ότι πηγαίνουν σε έναν φίλο για συμβουλές, κατανόηση ή χάρη. Τους ζητούν να απαντήσουν στις ακόλουθες ερωτήσεις, σε κλίμακα από το ένα (καθόλου) έως το έξι (εξαιρετικά):

• Πόσο χρήσιμη είναι η σύνδεσή σας;
• Πόσο αναστατωτική είναι η σύνδεσή σας;

Όποιος προκαλεί δύο ή περισσότερες ερωτήσεις και στις δύο ερωτήσεις θεωρείται «αμφισθενής σύνδεση» – και η εγγενής αμφιβολία για την αντίδρασή του μπορεί να είναι μια σοβαρή πηγή άγχους. Σε μια μελέτη, το να γνωρίζουν απλώς ότι οι αμφίθυμοι φίλοι τους κάθονταν στο διπλανό δωμάτιο ήταν αρκετό για να αυξήσει την αρτηριακή πίεση των συμμετεχόντων.

Μπορεί να μην είμαστε πάντα σε θέση να παρέχουμε την υποστήριξη που χρειάζονται οι φίλοι μας, αλλά μπορούμε να προσπαθήσουμε να είμαστε λίγο πιο αξιόπιστοι στις απαντήσεις μας. Μπορεί να μάθουμε να διαχειριζόμαστε καλύτερα την κακή μας διάθεση, για παράδειγμα, ώστε να μην εκνευριστούμε αν οι φίλοι μας μας πλησιάσουν τη λάθος στιγμή – αντί να τους βάλουμε στην ιδιοτροπία του συναισθηματικού μας καιρού.

Αποφύγετε την ψευδαίσθηση της διαφάνειας

Καθένας από εμάς είναι παγιδευμένος στο μυαλό του, αλλά υπερεκτιμούμε πόσο καλά μπορούν να διαβάσουν οι άλλοι τη συναισθηματική μας κατάσταση – ένα φαινόμενο που μερικές φορές είναι γνωστό ως ψευδαίσθηση της διαφάνειας.

Αυτό μπορεί να είναι εμφανές στις συνεντεύξεις για δουλειά: υποθέτουμε ότι τα νεύρα μας είναι γραμμένα σε όλο το πρόσωπό μας – αλλά τα αγχώδη συναισθήματα είναι συχνά πολύ πιο δύσκολο να διακριθούν από ό,τι φανταζόμαστε. Αυτό το κοινό γνωστικό σφάλμα μπορεί επίσης να μας εμποδίσει να μοιραστούμε την εκτίμησή μας για τους άλλους, δίνοντάς τους την εντύπωση ότι είναι παραμελημένοι και υποτιμημένοι.

Ο Amit Kumar, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Austin, και ο Nicholas Epley, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ζήτησαν από ομάδες συμμετεχόντων να γράψουν επιστολές ευγνωμοσύνης σε σημαντικά άτομα στη ζωή τους. Χρησιμοποιώντας έρευνες για να μετρήσουν τις προσδοκίες των επιστολογράφων και τις πραγματικές αντιδράσεις των παραληπτών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι υποτιμούσαν σταθερά πόσο έκπληκτος θα ήταν ο άλλος όταν δεχόταν τα καλά του λόγια και πόσο καλά θα τους έκανε να αισθάνονται. Υπέθεσαν ότι το άλλο άτομο ήξερε ήδη πόσο ευγνώμων ήταν.

Είναι, φυσικά, πιθανό η γλώσσα του σώματός μας να μεταφέρει τη ζεστασιά και την εκτίμησή μας στους άλλους, αλλά δεν μπορούμε να βασιστούμε σε αυτό το γεγονός – που σημαίνει ότι συχνά θα κάνουμε πολύ καλύτερα να εκφράσουμε αυτά τα συναισθήματα με λόγια.

Επικυρώστε τα συναισθήματα των άλλων (αλλά ωθήστε τους να εξετάσουν νέες προοπτικές)

Όταν κάποιος περνάει μια δύσκολη στιγμή, συχνά θα αναζητήσει φυσικά κατανόηση από τους άλλους. Μια ανταπόκριση με ενσυναίσθηση μπορεί να επικυρώσει τα συναισθήματά τους, κάτι που μειώνει το άγχος τους. Ένας τοξικός φίλος μπορεί να είναι πολύ περιφρονητικός ή επικριτικός για τα συναισθήματά σας – με αποτέλεσμα μια αίσθηση απόρριψης που προσθέτει μόνο στο συναισθηματικό φορτίο του ατόμου.

Ακριβώς επειδή νιώθουμε συμπάθεια για τον πόνο κάποιου δεν σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνήσουμε ολόψυχα με την ερμηνεία του για την κατάσταση, ωστόσο. Οι πιο αποτελεσματικές προσφορές συναισθηματικής υποστήριξης συχνά περιλαμβάνουν ενθάρρυνση ή συμβουλές που τους βοηθούν να δουν τα προβλήματά τους από μια νέα οπτική γωνία.

Πράγματι, ένας αυξανόμενος όγκος ψυχολογικής έρευνας υποδηλώνει ότι η απλή ενθάρρυνση κάποιου να ξεφύγει, χωρίς καμία προσπάθεια να αναδιατυπώσει τα προβλήματά του, μπορεί μόνο να ενθαρρύνει τον μηρυκασμό και να ενισχύσει την αγωνία του μακροπρόθεσμα. Αυτή η τάση που μοιάζει με γύπα να τρέφεται με τα συναισθήματα του άλλου –χωρίς να τον βοηθάει να αλλάξει την κατάστασή του– είναι επομένως μια άλλη μορφή τοξικότητας στις φιλίες.

Μια εποικοδομητική συνομιλία χρειάζεται πολλή ευαισθησία και διακριτικότητα, αλλά μια εργασία του Ethan Kross από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και των συνεργατών του προσφέρει μερικές ερωτήσεις που μπορεί να βοηθήσουν κάποιον να δει τα προβλήματά του μέσα από ένα ευρύτερο πρίσμα, όπως:

• Εξετάζοντας την κατάσταση, θα μπορούσατε να μου πείτε γιατί αυτό το γεγονός ήταν αγχωτικό για εσάς;
• Έχετε μάθει κάτι από αυτή την εμπειρία και αν ναι, θα σας πείραζε να το μοιραστείτε μαζί μου;
• Στο μεγάλο σχέδιο των πραγμάτων, αν κοιτάξετε τη «μεγάλη εικόνα», σας βοηθάει να κατανοήσετε αυτήν την εμπειρία; Γιατί ή γιατί όχι;

Αφού εξέτασαν αυτές τις διαφορετικές απόψεις, οι συμμετέχοντες στη μελέτη έτειναν να αισθάνονται πιο κλειστοί για ένα επώδυνο γεγονός, σε σύγκριση με εκείνους που είχαν αφηγηθεί τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες της κατάστασης και τα συναισθήματα που είχε προκαλέσει.

Γιορτάστε ο ένας τις επιτυχίες του άλλου (και εξασκηθείτε στη συμφιλίωση)

Η ενσυναίσθηση είναι εξίσου σημαντική στο μοίρασμα θετικών συναισθημάτων. Η συμπόνια, η οποία προέρχεται από τη λατινική λέξη για τον «κοινό πόνο», είναι καλά αποδεκτή ως το θεμέλιο της φιλίας, αλλά η σημασία της «συμφωνίας», που προέρχεται από τη λατινική «κοινή ευτυχία», είναι πολύ λιγότερο γνωστή.

Αυτή η παραμέληση έχει ενσωματωθεί στην επιστημονική έρευνα. Όταν, για παράδειγμα, η Shelly Gable στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, στη Σάντα Μπάρμπαρα και ο Χάρι Ρέις στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης, ερεύνησαν τη βιβλιογραφία ψυχολογίας το 2010, διαπίστωσαν ότι ο αριθμός των δημοσιευμένων άρθρων που εστιάζουν σε αρνητικά γεγονότα της ζωής ήταν μεγαλύτερος από εκείνους που εστιάζουν σε θετικά γεγονότα ζωής κατά περισσότερα από επτά προς ένα.

Αυτό αλλάζει τώρα, με πολλές μελέτες να αποκαλύπτουν ότι οι συζητήσεις μας για καλά νέα μπορεί να είναι εξίσου σημαντικές με τη συμπόνια για την ανάπτυξη και τη διατήρηση υγιών σχέσεων. Ένας υποστηρικτικός φίλος θα πρέπει να ανταποκρίνεται ενεργά και εποικοδομητικά – ζητώντας περισσότερες πληροφορίες, συζητώντας τις συνέπειες και εκφράζοντας τη δική του χαρά ή υπερηφάνεια. Πολλοί άνθρωποι, ωστόσο, αντιδρούν πολύ παθητικά –αλλάζοντας γρήγορα το θέμα, για παράδειγμα– ενώ λίγοι είναι ενεργά καταστροφικοί, κάνοντας σχόλια που προσπαθούν να ελαχιστοποιήσουν τη σημασία των γεγονότων.

Με τους περισπασμούς της καθημερινής ζωής, μπορεί να ξεχάσουμε να δώσουμε σε αυτές τις στιγμές την προσοχή που τους αξίζει, αλλά αν θέλουμε να είμαστε καλοί φίλοι, θα πρέπει να αφιερώσουμε χρόνο και προσπάθεια για να γιορτάσουμε τις επιτυχίες των φίλων μας – όσο μικρές ή μεγάλες κι αν είναι.

Μπορεί επίσης να σκεφτούμε πιο προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο μοιραζόμαστε τη δική μας ευτυχία. Μπορεί να ανησυχούμε ότι θα φανούμε υπερήφανοι ή αλαζονικοί, και έτσι επιλέγουμε να κρατάμε μυστικές τις επιτυχίες μας, αλλά αυτή η στρατηγική μπορεί να αποτύχει άσχημα, σύμφωνα με μια σειρά πειραμάτων της Annabelle Roberts στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, της Emma Levine στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και ο Övül Sezer στο Πανεπιστήμιο Cornell. Γενικά, διαπίστωσαν ότι οι άνθρωποι τείνουν να προσβάλλονται ιδιαίτερα όταν κρύβουμε πληροφορίες όπως προαγωγές εργασίας από τους ανθρώπους γύρω μας. Βλέπουν τη συμπεριφορά ως πατερναλιστική, καθιερώνοντας φρουί στη θέση της ζεστασιάς και της σύνδεσης.

Γίνε ο πρώτος που θα πει συγγνώμη

Όλοι κάνουν λάθη, αλλά λίγοι θα ζητήσουν ελεύθερα συγγνώμη, επιτρέποντας στη δυσαρέσκεια να εμπλακεί στους κοινωνικούς μας δεσμούς πολύ μετά τη διάπραξη του αδικήματος.

Η ψυχολογική έρευνα προτείνει ότι υπάρχουν τέσσερα βασικά εμπόδια για να ζητήσουμε συγγνώμη αποτελεσματικά: δεν εκτιμούμε το κακό που έχουμε προκαλέσει. Υποθέτουμε ότι η ίδια η πράξη της συγγνώμης θα είναι πολύ επώδυνη και ντροπιαστική. πιστεύουμε ότι η συγγνώμη θα κάνει λίγα για να επιδιορθώσει τη σχέση. και τέλος, μπορεί απλώς να μην καταλαβαίνουμε τι συνιστά μια καλή συγγνώμη – έτσι δεν μπορούμε να πούμε τα λόγια που θα είναι απαραίτητα για τη θεραπεία.

Το πρώτο σημείο εξαρτάται σαφώς από τις λεπτομέρειες της διαφωνίας. Αλλά οι επόμενες δύο ανησυχίες –όπως πολλές από τις υποθέσεις μας για τις σχέσεις– είναι σε μεγάλο βαθμό αβάσιμες και επομένως παρουσιάζουν περιττά εμπόδια στην κοινωνική σύνδεση. Σε γενικές γραμμές, οι άνθρωποι αισθάνονται ανακούφιση όταν επανορθώνουν τα λάθη τους και μπορεί να είμαστε σε θέση να ξαναχτίσουμε τις σπασμένες γέφυρες καλύτερα από ό,τι περιμένουμε – υπό τον όρο ότι η συγγνώμη μας δοθεί με τον σωστό τρόπο.

Για να διασφαλίσετε ότι η συγγνώμη σας είναι αποτελεσματική, θα πρέπει να δώσετε στο άλλο άτομο άφθονο χρόνο για να εκφράσει την πληγή του για αυτό που συνέβη. Στη συνέχεια, θα πρέπει να αναγνωρίσετε την ευθύνη για την παράβαση, να εκφράσετε (γνήσια) λύπη ή λύπη, να προσφερθείτε να επιδιορθώσετε τη ζημιά και να εξηγήσετε πώς θα αποφύγετε να κάνετε ξανά ένα παρόμοιο λάθος.

Κάθε σχέση θα έχει τα πάνω και τα κάτω της: αυτή είναι η φύση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και η πολυπλοκότητα της κοινωνικής μας ζωής. Ωστόσο, εφαρμόζοντας αυτές τις πέντε απλές συμβουλές για ισχυρότερη σύνδεση, μπορείτε εύκολα να αποφύγετε τα πιο συνηθισμένα λάθη, διασφαλίζοντας ότι είστε το είδος του φίλου που θα θέλατε να έχετε.

Πηγή: BBC

Παραμονή σε κλειστούς χώρους: Σε περίπτωση όπου κατοικημένες περιοχές βρίσκονται πλησίον μίας δασικής πυρκαγιάς και επηρεάζονται από τον καπνό, προτείνεται η ελάττωση των άσκοπων μετακινήσεων και η παραμονή σε κλειστούς χώρους χωρίς απευθείας επικοινωνία με τον εξωτερικό αέρα (κλείσιμο παραθύρων, πορτών και λοιπών διόδων αέρα προς το εσωτερικό).

Εξασφάλιση του δροσισμού των εσωτερικών χώρων των κατοικιών: Εφόσον οι κατοικίες διαθέτουν σύστημα κλιματισμού, προτείνεται η χρήση του στη λειτουργία ανακύκλωσης του εσωτερικού αέρα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η επιβάρυνση της ποιότητας του αέρα στους εσωτερικούς χώρους. Η επιλογή εισαγωγής «φρέσκου αέρα» που παρέχεται από ορισμένα συστήματα κλιματισμού πρέπει να απενεργοποιείται κατά τη διάρκεια της πυρκαγιάς για να αποφευχθεί η εισροή καπνού από το εξωτερικό περιβάλλον.

Περιορισμός Μετακινήσεων: Θα πρέπει να αποφεύγονται οι άσκοπες μετακινήσεις. Σε περίπτωση, όμως, χρήσης του αυτοκινήτου, προτείνεται η ρύθμιση του συστήματος κλιματισμού του οχήματος στη λειτουργία ανακύκλωσης του εσωτερικού αέρα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η είσοδος του καπνού στην καμπίνα των επιβατών.

Μείωση των πηγών ρύπανσης του εσωτερικού αέρα εντός του σπιτιού: Κατά τη διάρκεια μίας πυρκαγιάς πρέπει να αποφεύγεται το κάπνισμα στο εσωτερικό των κατοικιών, το μαγείρεμα με τη χρήση ψησταριάς, η χρήση τζακιού για ψήσιμο/μαγείρεμα, η χρήση αεροζόλ (εντομοκτόνα, αρωματικά χώρου, σπρέι μαλλιών) και οποιασδήποτε άλλης πηγής που ενδέχεται να επιβαρύνει την ποιότητα του εσωτερικού αέρα.

Χρήση Μέτρων Ατομικής Προστασίας (ΜΑΠ) από τον καπνό: Κάποια άτομα που ανήκουν σε ευαίσθητες ομάδες ενδέχεται να απαιτηθεί να χρησιμοποιήσουν μάσκες για να προστατευθούν από τον καπνό και τις αναθυμιάσεις. Σε αυτήν την περίπτωση, το φίλτρο της μάσκας πρέπει να είναι πιστοποιημένο για κατακράτηση Α.Σ.2.5 και να εξασφαλίζεται ότι η μάσκα εφαρμόζει καλά στο στόμα και τη μύτη του ατόμου.

Σε περίπτωση που κάποιο άτομο ή οι οικείοι του παρουσιάσουν οποιαδήποτε συμπτώματα εξαιτίας του καπνού ή των συνθηκών της πυρκαγιάς (ενδεικτικά αναφέρονται δύσπνοια, σύγχυση, σπασμοί, καρδιοαναπνευστικά προβλήματα, απώλεια συνείδησης) πρέπει να αναζητηθεί αμέσως ιατρική συνδρομή.

Τι μάσκα να προτιμήσετε

«Oδηγίες επιβίωσης» στις ακραίες συνθήκες καύσωνα και πυρκαγιών έδωσε στην ΕΡΤ ο Θεόδωρος Βασιλακόπουλος, καθηγητής Πνευμονολογίας Εντατικής Θεραπείας Πανεπιστημίου Αθηνών αναφέροντας ότι οι κάτοικοι των περιοχών που αντιμετωπίζουν κίνδυνο θα πρέπει να φορέσουν μάσκες, όμοιες με αυτές που χρησιμοποιούμε για τον κορονοϊό.

«Οι μάσκες υψηλής προστασίας φτιάχτηκαν για να προστατεύουν τους εργαζόμενους από την εισπνοή σκόνης την ώρα που εργάζονται. Όταν έχουμε μια πυρκαγιά υπάρχουν πάρα πολλά αιωρούμενα μικροσωματίδια στην ατμόσφαιρα, τα οποία όταν τα εισπνέουμε επικάθονται στο αναπνευστικό μας και προκαλούν φλεγμονή» ανέφερε ο πνευμονολόγος καλώντας τον κόσμο να χρησιμοποιήσει μάσκα.

Όπως είπε ιδανική επιλογή είναι μια μάσκα υψηλής προστασίας, αλλιώς μια διπλή χειρουργική ή έστω και υφασμάτινη προκειμένου να μειώσουμε τα πόσα σωματίδια μπαίνουν μέσα μας και μας προκαλούν φλεγμονή.

Μιλώντας για τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού που αντιμετωπίζουν κάποιο χρόνιο αναπνευστικό ή καρδιολογικό πρόβλημα ανέφερε ότι θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τον θεράποντα γιατρό και να λάβουν οδηγίες για το τι αγωγή πρέπει να λάβουν.

«Τώρα που είναι επιβαρυμένη ατμόσφαιρα, συνήθως χρειάζεται να ενισχύσουμε την αγωγή μας ή να αυξήσουμε τη δόση ή να την παίρνουμε συχνότερα» τόνισε εξηγώντας ότι πρέπει να καθαρίζουμε το πρόσωπό μας.

Σύμφωνα με τον κ. Βασιλακόπουλο οι πολίτες θα πρέπει να απομακρυνθούν από τις περιοχές που υπάρχουν ενεργά πύρινα μέτωπα καθώς τα προϊόντα που καίγονται κάνουν ατελή καύση και συχνά εκλύονται διάφορα αέρια τα οποία είναι τοξικά με κίνδυνο να προκαλέσουν λιποθυμικά επεισόδια. «Πρέπει να προστατεύσουμε τη ζωή μας, Να αφήσουμε τους ειδικούς, τους εκπαιδευμένους να κάνουν αυτή τη δουλειά για να μην κινδυνεύσουμε» σημείωσε ο καθηγητής πνευμονολογίας.