Έξω από το κτίριο διαμαρτύρονται τουλάχιστον 100 άτομα.

Στο σημείο υπάρχουν πανό εκ των οποίων το ένα ανήκει στον «Ρουβίκωνα». 

Η Θεοδώρα Δριμάλα, πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Βύρωνα-Καισαριανής-Παγκρατίου “Ρόζα Ιμβριώτη”, εξηγεί στο Orange Press Agency ότι στόχος της κινητοποίησης είναι «να σταματήσουν εδώ και τώρα οι συμπτύξεις-συγχωνεύσεις των 15 τμημάτων της Α’ Αθήνας που ήδη έχουν πραγματοποιηθεί από τη Διευθύντρια Εκπαίδευσης, να παρθούν πίσω, αλλά και να μην τολμήσει η κυβέρνηση να προχωρήσει σε νέες συμπτύξεις-συγχωνεύσεις. Και το λέμε αυτό γιατί, το ξέρετε ήδη, ότι στην Α’ Διεύθυνση, τη μεγαλύτερη διεύθυνση της χώρας, είναι καταγεγραμμένα τουλάχιστον 700 επίσημα κενά».

Όπως αναφέρει, «πέρα από τις επίσημες συμπτύξεις, γίνονται και πάρα πολλές ανεπίσημες. Δηλαδή, καθημερινά στα σχολειά μας υπάρχουν κενά, τα οποία δεν αναπληρώνονται ποτέ.

Παραδείγματος χάριν, έχουμε στα ολοήμερά μας σχολεία πέντε τμήματα σε ένα σχολείο ή έξι σε ένα άλλο σχολείο, λείπει ένας εκπαιδευτικός γιατί αρρώστησε ή έχει μία άδεια, και αμέσως συμπτύσσονται σε λιγότερα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν δυσκολίες στη διαμονή των παιδιών στα ολοήμερα. Έχουμε από την αρχή της χρονιάς κλειστά ολοήμερα και σε νηπιαγωγεία, που οδηγούν τους γονείς σε απόγνωση πραγματικά.

Οι άνθρωποι είχαν κανονίσει τον προγραμματισμό τους πού θα μένουν τα παιδιά τους και αυτή τη στιγμή αλλάζει όλος ο προγραμματισμός αυτός. Έχουμε τμήματα ένταξης κλειστά, έχουμε παράλληλες στηρίξεις με έναν εκπαιδευτικό για τέσσερα-πέντε παιδιά, άρα στην ουσία δεν γίνεται σωστή δουλειά».

Κλείνοντας, η Θεοδώρα Δριμάλα υπογραμμίζει ότι «όλα αυτά υποβαθμίζουν τη δημόσια εκπαίδευση. Παρά λοιπόν τη μεγάλη προσπάθεια των εκπαιδευτικών, και πάντα σε συμμαχία και συνεργασία με τους γονείς και τους μαθητές μας, δεν μπορούμε παρά να πούμε ότι η κυβέρνηση ακολουθεί τη λογική “κόστος-όφελος”. Κόβει καθημερινά από τις μορφωτικές ανάγκες των παιδιών μας για να τα δώσει, όπως ξέρετε πολύ καλά, στις πολεμικές δαπάνες. Φτάνει πια ως εδώ. Θέλουμε να ικανοποιηθούν τα αιτήματά μας, θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας, θέλουμε να ικανοποιηθούν τα δικαιώματά μας».

Tων Νίκου Γιαννόπουλου, Παναγιώτη Ι. Δρίβα

Η κατάσταση είναι ακόλουθη: Τμήματα που άλλοτε είχαν 17 και 18 μαθητές τώρα έχουν 25, 26, καμιά φορά και περισσότερους. Είναι πολύ πιθανό σε τέτοιας αριθμητικής έκτασης τμήματα να υπάρχουν πολλοί μαθητές και μαθήτριες που έχουν διαγνώσεις ΚΕΔΑΣΥ και οι οποίοι χρειάζονται ειδική διαχείριση από τον εκπαιδευτικό (σε συνεργασία πάντα με τον εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης, αν και εφόσον υπάρχει).

Αυτό το μοτίβο προκαλεί στον/στην εκπαιδευτικό στρες και μεγαλύτερη αγωνία. Αναγκαστικά, η ποιότητα του παρεχόμενου μαθήματος μειώνεται, γεγονός που ζημιώνει το σύνολο των παιδιών της τάξης.

Σε αυτή την ατμόσφαιρα κλιμακώνονται και οι αντιδράσεις εκπαιδευτικών, γονέων και δημοτικών αρχών ενώ δεν μπορεί να μην επισημανθεί και η αυταρχική στάση Διευθυντών όπως αυτή στη ΔΙΠΕ Αν. Αττικής όπου πραγματοποιήθηκε χθες Δευτέρα 20/10 εκδήλωση διαμαρτυρίας.

Τα αιτήματα της εν λόγω κινητοποίησης σύμφωνα με την ανακοίνωση του Συλλόγου εκπαιδευτικών ΠΕ στην Ανατολική Αττική “Αλ. Δελμούζος”:

• Να ανακληθούν οι συγχωνεύσεις που έγιναν με την έναρξη της σχολικής χρονιάς
• Να καλυφθούν τα κενά στα σχολεία με όλες τις ειδικότητες
• Να λειτουργήσουν όλα τα ολοήμερα τμήματα
• Να ξεκινήσουν τα δρομολόγια των σχολικών μεταφορών που δεν γίνονται
• Να σταματήσουν οι πιέσεις από τη διοίκηση και τα στελέχη της στους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται ενάντια στην κατηγοριοποίηση-αξιολόγηση μαθητών, σχολείων και εκπαιδευτικών.

Στο βίντεο που παρουσιάζει το libre ακούμε την καταγγελία του Παναγιώτη Ευαγγέλου προέδρου του Συλλόγου εκπαιδευτικών ΠΕ “Αλ. Δελμούζος“. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Διευθυντής της ΔΙΠΕ Αν. Αττικής αρνήθηκε να δεχτεί αντιπροσωπεία των συγκεντρωμένων καλώντας μάλιστα και την Αστυνομία.

Αν μιλάμε τώρα για δευτεροβάθμια εκπαίδευση, η συνθήκη ζημιώνει περισσότερο τους μαθητές και τις μαθήτριες οι οποίες δεν υποστηρίζονται φροντιστηριακά. Κάπως έτσι λοιπόν το ζήτημα αποκτά και ταξικά χαρακτηριστικά.

Συνολικά, οι εκπαιδευτικοί αισθάνονται πως οι προσπάθειες τους να λειτουργήσουν αποτελεσματικά συναντούν εμπόδια, ενώ η συνεχής αύξηση του όγκου εργασίας και η έλλειψη υποστήριξης προκαλούν σοβαρή επαγγελματική και ψυχολογική εξάντληση. Πριν προλάβουν κάποιος να ισχυριστεί ότι εκ των πραγμάτων οι εκπαιδευτικοί στο δημόσιο σχολείο δεν εργάζονται πολλές ώρες, έχει καταγραφεί ότι η εκπαιδευτική διαδικασία επιβαρύνει ιδιαίτερα τους επαγγελματίες του χώρου ως προς την ψυχολογική κόπωση.

Είναι, παράλληλα, την ίδια ώρα σαφές ότι οι απώλειες εκπαιδευτικών λόγω παραιτήσεων και πρόωρης συνταξιοδότησης αυξάνονται, ενισχύοντας την αίσθηση ότι το σύστημα αποτυγχάνει να στηρίξει τους εργαζόμενους του και να διασφαλίσει την ποιοτική εκπαίδευση. 

Ετσι και αλλιώς, το Libre έχει καταγράψει και σε προηγούμενα ρεπορτάζ ότι οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί στο δημόσιο σχολείο είναι μεγαλύτεροι από 50 ετών, πολλοί δε είναι και πάνω από 65!

Επικεφαλής σχολικών μονάδων αντιμέτωποι με έκρηξη γραφειοκρατίας

Από την πλευρά τους οι διευθυντές και οι διευθύντριες των σχολικών μονάδων στην πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με ένα βουνό γραφειοκρατικών διεκπεραιώσεων.

Οι διευθυντές της πρωτοβάθμιας βγάζουν αυτή τη δουλειά, που με τα χρόνια συσσωρεύεται, μόνοι τους καθώς οι μνημονιακές περικοπές εξαφάνισαν την όποια γραμματειακή υποστήριξη από τα δημοτικά σχολεία και τα νηπιαγωγεία.

Επικεφαλής δημόσιου νηπιαγωγείο της Νότιας Αθήνας έλεγε στο Libre ότι πολλές φορές αναγκάζεται να φεύγει από το γραφείο της στις 8 και στις 9 το βράδυ ακριβώς για να διεκπεραιώνει τέτοιου είδους εργασίες. Ανταλλαγή εκατοντάδων e-mail με την υπηρεσία και τον τοπικό δήμο, επικοινωνία με το ΚΕΔΑΣΥ, επικοινωνία με τους γονείς για όλα τα παραπάνω κτλ. Είναι προφανές ότι στο δημόσιο τέτοιου είδους υπερωρίες δεν πληρώνονται. Το σύστημα ποντάρει άρα στον επαγγελματισμό αλλά και στο φιλότιμο αυτών που το υπηρετούν.

Η κατάσταση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση δεν είναι καλύτερη. Επικεφαλής σχολικής μονάδας στα βόρεια προάστια έλεγε στο Libre ότι το βάρος και η έκταση των καθηκόντων του είναι πια πολύ μεγαλύτερο σε σχέση με πριν 10 με 15 χρόνια. “Ολα περνάνε από το χέρι μας” τονίζει χαρακτηριστικά και δίνει ιδιαίτερη βάση (και αυτός) στις συνεχείς ηλεκτρονικές επικοινωνίες αλλά και στις πολλές ευθύνες.

H νομοθεσία (με το νόμο Κεραμέως) που έδωσε περισσότερες αρμοδιότητες στους επικεφαλής των σχολικών μονάδων αποτέλεσε το τελειωτικό χτύπημα. Ο χώρος ξέρει καλά ότι οι διευθυντές και οι διευθύντριες προσομοιάζουν πια με γραμματείς των οποίων ο φόρτος δουλειάς αυξάνεται και περιλαμβάνει πάσης φύσεως καθήκοντα. Διευθύντρια σχολείου του κέντρου της Αθήνας παραλάμβανε μόνη της πέρυσι, χρησιμοποιώντας το ιδιωτικό της αυτοκίνητο, τα υλικά καθαρισμού που χρειαζόταν η σχολική μονάδα της. Αναλάμβανε και τη σχετική μεταφορά. Μόνη της.

Τι παραπάνω θα μπορούσε να προσθέσει κανείς;

Νίκος Γιαννόπουλος

Παράδειγμα: Σε γυμνάσιο των δυτικών προαστίων η κάθε τάξη είχε μέχρι πέρυσι από πέντε τμήματα με 18 ή 20 παιδιά ανά τμήμα. Εφέτος έγινε συγχώνευση και τα τμήματα έγιναν τέσσερα ανά τάξη (με τουλάχιστον 23 παιδιά ανά τμήμα).

Πρόκειται για μία προσπάθεια που κορυφώθηκε πέρυσι (όταν υπήρξαν πολλές και σοβαρές διαμαρτυρίες της οποίας κάλυψε το Libre) και η οποία συνεχίζεται και εφέτος, όπου αυτό ήταν εφικτό ή δεν είχε γίνει πέρυσι.

Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με πληροφορίες ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Γιάννης Παπαδομαρκάκης σε συνάντηση που είχε με τους Περιφερειακούς Διευθυντές (e-sos) διαπίστωσε ότι περισσότερα από 200 σχολεία είχαν κάνει κατάτμηση τμημάτων 25 μαθητών σε δύο τμήματα των 12 και 13 μαθητών. Ο κ. Παπαδομαρκάκης ζήτησε άμεση συγχώνευση αυτών των τμημάτων.

Πολύπειρο στέλεχος της εκπαίδευσης, που διαχειρίζεται τις εκπαιδευτικές ανάγκες μεγάλης περιοχής, τόνισε, μιλώντας στο Libre ότι η εν λόγω τακτική, προσηλωμένη στους αριθμούς, ουσιαστικά προσπερνά τις εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών.

• “Στόχος μας θα έπρεπε να είναι να βρίσκονται το πολύ 15 παιδιά σε κάθε τμήμα, παιδιά που θα μπορούσαν να χωρέσουν σ’ ένα διαμορφωμένο Π από θρανία. Σ’ αυτήν την περίπτωση ο εκάστοτε εκπαιδευτικός, είτε πρόκειται για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση είτε για τη δευτεροβάθμια θα μπορούσε να προσφέρει πολύ περισσότερο συνολικά στην τάξη και ατομικά σε κάθε μαθητή”.

Από το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει δοθεί ποτέ επίσημη και αναλυτική εξήγηση για την λογική των συγχωνεύσεων πέρα από την ανάγκη για εξορθολογισμό των αναγκών. Είναι όμως μία επιλογή που υπηρετείται με συνέπεια και η οποία προφανώς έχει και οικονομικές απολήξεις (στον προϋπολογισμό και κατ’ επέκταση στα δημόσια οικονομικά).

Την ίδια τακτική ακολουθούν οι επιτελείς του Υπουργείου αναφορικά και με τα κενά των εκπαιδευτικών. Σε πρώτη φάση καταγράφηκαν σχεδόν 30.000 κενά, αριθμός που κατά το Υπουργείο βρίσκεται εκτός πραγματικότητας.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι τα κενά που θα καλυφθούν από αναπληρωτές (των οποίων οι τοποθετήσεις θα αρχίσουν από αυτήν την εβδομάδα) θα είναι σαφώς λιγότερα ή “τα πραγματικά” όπως θα ισχυριστούν από το Υπουργείο Παιδείας.

Γιατί; Διότι υπάρχει διάχυτη η αίσθηση ότι πολλές φορές οι διευθυντές των σχολικών μονάδων δηλώνουν περισσότερα κενά από αυτά που υπάρχουν σε μία προσπάθεια να εξασφαλίσουν περισσότερο διδακτικό προσωπικό ή να εξυπηρετήσουν εκπαιδευτικούς που βρίσκονται σε ανάγκη (μωρομάνες, ασθενείς) και δεν μπορούν να ακολουθήσουν το πλήρες ωράριο.

Αντιθέτως, οι συνδικαλιστικές ενώσεις των εκπαιδευτικών έχουν τονίσει κατ’ εξακολούθηση ότι τα πραγματικά κενά στα σχολεία είναι πολύ περισσότερα και από αυτά που καλύπτονται αλλά και από αυτά που καταγράφονται.

Σε σχετική ανακοίνωσή της, ήδη από τις 15 Σεπτεμβρίου, η ΟΛΜΕ ανέφερε:

“Η έναρξη της σχολικής χρονιάς βρίσκει και πάλι τα σχολεία με τεράστιες ελλείψεις σε προσωπικό. Παρά τις διακηρύξεις, η πραγματικότητα είναι αποκαρδιωτική:

Χιλιάδες κενά εκπαιδευτικών  και ελλείψεις σε ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό (ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί) καιειδικό βοηθητικό προσωπικόαλλά και ως προς τη στελέχωση σε δομές Ειδικής Αγωγής & Εκπαίδευσης και Παράλληλης Στήριξης. Περίπου 20.000 κενά παραμένουν ακάλυπτα, με αποτέλεσμα να χάνονται 400.000 διδακτικές ώρες την βδομάδα.

Σχολεία που ξεκίνησαν χωρίς πλήρη ωρολόγια προγράμματα, με «αλχημείες» ωρών, υποχρεωτικές μετακινήσεις, υπερωρίες και καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών. Το ΥΠΑΙΘΑ επιλέγει να διαχειρίζεται επικοινωνιακά την τεράστια ευθύνη του για την υπολειτουργία των σχολείων και ακροβατεί στα όρια της διοικητικής νομιμότητας και πρακτικής, επιβάλλοντας «αναπληρώσεις» για να δείξει ότι τα σχολεία λειτουργούν κανονικά. Οι συνάδελφοι/ισσες υποχρεώνονται με προφορικές εντολές να καλύπτουν τα κενά μέσωάτυπων απλήρωτων υπερωριών, γεγονός που παραβιάζει την κείμενη νομοθεσία για το ωράριο και ταυτόχρονα θέτει ζητήματα νομικής ευθύνης σε περίπτωση ατυχημάτων ή άλλων έκτακτων περιστατικών”.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του εξέτασε αναφορές γονέων σχετικά με συγχωνεύσεις τμημάτων σε σχολεία της Α/θμιας Εκπαίδευσης στην Αττική και όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην αναφορά της κ. Κουφονικολάκου «η δημιουργία καθ’εαυτή τμημάτων με μεγάλο αριθμό μαθητών/τριών λειτουργεί επιβαρυντικά στην εκπαιδευτική διαδικασία» κάτι που έχει αναφερθεί πολλές από τους εκπαιδευτικούς.

Συμπεραίνει ότι «η αύξηση του αριθμού των μαθητών/τριών στη σχολική τάξη μειώνει την απολύτως κρίσιμη -ιδίως στις μικρές ηλικίες της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης- δυνατότητα των εκπαιδευτικών να εστιάσουν με τη δέουσα προσοχή στις ατομικές ανάγκες, να εντοπίσουν έγκαιρα κρίσιμες δυσκολίες και ζητήματα που απασχολούν τα παιδιά, να προλάβουν την εκδήλωση βίας ή να αναγνωρίσουν πιθανές ενδείξεις κακοποίησης/παραμέλησης, να διαθέσουν χρόνο για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης».

Συνδέει τα παραπάνω με το πρόβλημα της βίας εντός των σχολικών μονάδων αφού «ο συνωστισμός σε μία αίθουσα, μπορεί να υποβαθμίζει το εκπαιδευτικό έργο και να δυναμιτίζει την καθημερινότητα του σχολείου, να οδηγεί σε αύξηση των εντάσεων και σε εκδηλώσεις βίας μεταξύ μαθητών/τριών αλλά και με εμπλοκή ενίοτε των λοιπών μερών (γονέων, εκπαιδευτικών κ.λπ.).»

Η Συνήγορος του Παιδιού μετά από διεξοδική ανάλυση των προβλημάτων που προκύπτουν από τις συγχωνεύσεις σε συγκεκριμένες περιοχές της Αθήνα καταλήγει:

Με βάση τα παραπάνω, παρακαλούμε, κατά λόγο αρμοδιότητάς σας:

α΄) Να επανεξεταστεί η συγχώνευση των τμημάτων των τάξεων στα προαναφερόμενα σχολεία και να δοθούν οδηγίες αντίστοιχα σε όλες τις διευθύνσεις για την εξατομικευμένη αξιολόγηση των αναγκών στα τμήματα με σημαντικό αριθμό μαθητών/τριών με διάγνωση Ε.Ε.Α., στη βάση του συμφέροντος και της εκπαιδευτικής ένταξης όλων των παιδιών, ιδίως των πιο ευάλωτων.

β΄) Να προβλεφθεί η αναγκαία ευελιξία, ως προς τον ελάχιστο αριθμό μαθητών/τριών για τη συγκρότηση τμήματος, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε σχολικής μονάδας (όπως ιδίως το μέγεθος της σχολικής αίθουσας) και να μην επιβάλλεται συγχώνευση τμήματος στις περιπτώσεις που, κατόπιν αυτής, μαθητές/τριες θα εμφανίζονται ως υπεράριθμοι, προκειμένου να μην υποχρεούνται σε μετεγγραφή.

γ΄) Να τροποποιηθεί η με αριθμ. πρωτ. Γ.7/80483/Δ1/15-7-2024 όσον αφορά την εξομοίωση του θεσμού της παράλληλης στήριξης με εκείνον του Τμήματος Ένταξης, όσον αφορά την εφαρμογή του μέτρου της μείωσης του αριθμού των μαθητών του τμήματος κατά τρεις, σε σχέση με τον μέγιστο προβλεπόμενο αριθμό ανά τμήμα (κατά το αρ. 6, παρ. 1 του ν. 3699/08), καθώς αυτό δεν προβλέπεται στην ισχύουσα νομοθεσία και, κατά την άποψη της Αρχής, οι δύο θεσμοί εξυπηρετούν διαφορετικές κατηγορίες μαθητών/τριών με αναπηρία/Ε.Ε.Α., ενώ επίσης υλοποιούνται με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τη λειτουργία του τμήματος από χωροταξικής άποψης

δ΄) Να επανεξετασθεί το πλαίσιο ως προς τα σημεία που εντοπίσθηκαν παραπάνω, ώστε να μην υπάρχει αντίφαση στις προβλέψεις του άρ. 6, παρ. 1 του νόμου 3699/2008, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, οι οποίες φαίνεται να δημιουργούν σύγχυση ως προς τον μέγιστο προβλεπόμενο αριθμό μαθητών με μαθησιακές ή άλλες ανάγκες που μπορεί να φοιτά σε ένα τμήμα σε συνδυασμό με την απαραίτητη υποστήριξη. Σε κάθε περίπτωση, να δίνεται η δυνατότητα στις σχολικές μονάδες συγκρότησης μικρότερων τμημάτων, όταν κρίνεται αναγκαίο, ώστε να αποτρέπεται η συγκέντρωση μεγάλου αριθμού παιδιών με αναπηρία ή/και Ε.Ε.Α αλλά και ο εξαναγκασμός παιδιών στην πορεία της φοίτησής τους σε αλλαγή σχολείου λόγω αύξησης των διαγνώσεων, που μπορεί να επέλθει ακόμα και κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

ε΄) Τέλος, υπογραμμίζεται εκ νέου από την Αρχή1 η ανάγκη επαρκούς και σταθερής κάλυψης των αναγκών παράλληλης στήριξης των μαθητών/τριών για τους οποίους υπάρχουν εγκεκριμένα αιτήματα από την αρχή της σχολικής χρονιάς. Αναγκαία είναι, στο πλαίσιο αυτό, η τοποθέτηση περισσότερων του ενός εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης ανά τμήμα, όταν αυτό επιβάλλεται από τον αριθμό των ενδιαφερόμενων μαθητών/τριών και το είδος και τη βαρύτητα των ειδικών εκπαιδευτικών αναγκών/αναπηρίας τους ….

Σφοδρές αντιδράσεις

Η κατάσταση στην εκπαίδευση δείχνει ότι η υποχρηματοδότηση, οι ελλείψεις σε προσωπικό και οι συγχωνεύσεις δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης και στην κοινωνική συνοχή. Ο αντιδράσεις κλιμακώνονται καθώς εκπαιδευτικές κοινότητες, γονείς, τοπικοί φορείς εκφράζουν την αγανάκτησή τους για τις αποφάσεις της κυβέρνησης και του Υπουργείου Παιδείας.

• Η απόφαση έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των μαθητών σε κάθε τμήμα, ενώ η κατάργηση σχολικών μονάδων, έχει φέρει αναστάτωση σε πολλές περιοχές της χώρας.

Οι γονείς, οι εκπαιδευτικοί και οι τοπικές κοινότητες ζητούν άμεση αναστολή των συγχωνεύσεων και της κατάργησης σχολείων και καλούν την κυβέρνηση να ξεκινήσει έναν ουσιαστικό διάλογο με τις εκπαιδευτικές κοινότητες και τους τοπικούς φορείς.

Όπως αναφέρουν σε επανειλημμένες αναφορές:

• “Η εκπαίδευση πρέπει να είναι προτεραιότητα για κάθε κοινωνία που επιθυμεί την πρόοδο και την ανάπτυξη των νέων γενεών”
• “Η υποβάθμιση της εκπαίδευσης δεν πλήττει μόνο τους μαθητές, αλλά και το μέλλον της χώρας”
• “Για να διασφαλιστεί το δικαίωμα όλων των παιδιών σε ποιοτική και ισότιμη εκπαίδευση, η πολιτεία οφείλει να αναθεωρήσει τις αποφάσεις της και να ενισχύσει τα σχολεία με το απαραίτητο προσωπικό, υποδομές και πόρους”.

Ένα από τα κύρια σημεία που κατακρίνονται από γονείς και εκπαιδευτικούς είναι η λογική των συγχωνεύσεων τμημάτων και σχολείων ως μέτρο οικονομίας. Για παράδειγμα η Ομοσπονδία Γονέων & Κηδεμόνων της Περιφέρειας Πελοποννήσου εξέφρασε δημόσια την αντίθεσή της στην απόφαση του Υπουργείου να συγχωνεύσει σχολικές τάξεις, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τμήματα των 25 μαθητών, σε αίθουσες που συχνά δεν πληρούν τις αναγκαίες προδιαγραφές. Όπως υπογραμμίζουν οι γονείς, τέτοιες αποφάσεις λαμβάνονται με σκοπό τη μείωση του κόστους, υποβαθμίζοντας όμως την ποιότητα της εκπαίδευσης και μετατρέποντας τους μαθητές σε «νούμερα» σε έναν οικονομικό προϋπολογισμό.

Οι γονείς καταγγέλλουν ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τα παιδιά σαν κόστος, αδιαφορώντας για τις εκπαιδευτικές τους ανάγκες. Η λογική των πολυπληθών τμημάτων θεωρείται αντιπαιδαγωγική, καθώς η ποιότητα της διδασκαλίας μειώνεται σημαντικά όταν οι εκπαιδευτικοί πρέπει να διαχειριστούν μεγάλους αριθμούς μαθητών, ειδικά όταν σε αυτά τα τμήματα υπάρχουν παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, τα οποία χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και στήριξης.

Οι αρυθμίες στην παράλληλη στήριξη

Το libre σε εκτενές ρεπορτάζ είχε αναδείξει και τις μεγάλες αρρυθμίες που διαπιστώνονται στην παράλληλα στήριξη ένας εκπαιδευτικός θεσμός ιδιαίτερα ευαίσθητος αφού έχει να κάνει με παιδιά με μαθησιακή δυσκολία.

• Στο ρεπορτάζ για να κατανοηθεί πλήρως η αξία της παράλληλης στήριξης στην εκπαιδευτική διαδικασία αλλά και να αναδειχθούν τα προβλήματα που εντοπίζονται στη λειτουργία του θεσμού, αναφέρεται ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, αυτό της Λέσβου.

Σε δημοτικό σχολείο της Μυτιλήνης έχουν διαγνωστεί με μαθησιακές δυσκολίες συνολικά τρεις μαθητές, δύο στην Α’ τάξη και ένας στην ΣΤ’ τάξη. Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, θα έπρεπε να προσληφθούν τρεις εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής, ένας για κάθε παιδί γιατί η συγκεκριμένη υπηρεσία πρέπει να προσφέρεται απολύτως εξατομικευμένα.

Στον εν λόγω σχολείο όμως υπάρχει κατά την εφετινή σχολική σεζόν μόλις ένας εκπαιδευτικός ο οποίος μοιράζει το χρόνο του στα τρία παιδιά.

Και το ρεπορτάζ καταλήγει:

“Αναρωτιούνται, τέλος, πολλοί, ίσως αφελώς: Γιατί τα ΚΕΔΑΣΥ βγάζουν τα τελευταία χρόνια τόσες πολλές διαγνώσεις για μαθησιακές δυσκολίες “αυξάνοντας” έτσι την ανάγκη για προσλήψεις εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης; Η απάντηση που δίνεται από τους αρμόδιους επιστημονικούς φορείς είναι πολύ απλή. Διότι πλέον πολύ περισσότερα παιδιά εξετάζονται και το know how που έχουν οι επιστήμονες στα χέρια τους είναι πολύ πιο πλούσιο από το αντίστοιχο που υπήρχε 20 χρόνια πριν. Ο κόσμος αλλάζει, η επιστήμη προοδεύει, ο εντοπισμός μαθησιακών δυσκολιών στα παιδιά γίνεται πιο απλή υπόθεση. Η πολιτεία, από εκεί και πέρα, έχει χρέος να εντάξει αυτά τα παιδιά ισότιμα στην εκπαιδευτική διαδικασία με όρους συμπερίληψης και απόλυτης κατανόησης στις ιδιαίτερες ανάγκες τους. Βασικά πράγματα για το 21ο αιώνα δηλαδή”.

Μόνο στον Νομό Χανίων Κρήτης η απόφαση προβλέπει τη συγχώνευση συνολικά 24 τμημάτων, γεγονός που ξεσήκωσε τις προηγούμενες ημέρες τους γονείς οι οποίοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από τα κτίρια που στεγάζουν τις Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Χανίων.

Οι διαμαρτυρίες αφορούσαν σε συγχωνεύσεις τμημάτων και «υποβαθμίσεις σχολικών μονάδων με αποτέλεσμα να ξεκινά με ανατροπές και νέα εμπόδια η σχολική χρονιά για δεκάδες οικογένειες», όπως υποστηρίζουν σε σχετικές ανακοινώσεις. Σε ανακοίνωσή της η ΕΛΜΕ Χανίων κάνει λόγο για «συμπεριφορές απαράδεκτες που μόνο αντιεκπαιδευτικές μπορούν να χαρακτηριστούν, ασκούνται πιέσεις τηλεφωνικά σε γονείς για να πάρουν τα παιδιά τους από το σχολείο της γειτονιάς».

Ανάλογη είναι η εικόνα σε πάρα πολλές περιοχές της χώρας όπως και στην Αττική και σε μεγάλη έκταση σε Πειραιά, Καισαριανή κ.α.

Όπως τονίζουν τα σωματεία των εκπαιδευτικών «αντί να συζητάμε για αποφασιστική μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα έχουμε μια μεθοδευμένη επιχείρηση αύξησης των μαθητών ακόμα και σε περιπτώσεις που υπάρχουν διαθέσιμες αίθουσες».

Όπως αναφέρει και η Διδασκαλική Ομοσπονδία σε ανακοίνωσή της «αυτή είναι η “αναβάθμιση” της εκπαίδευσης που νομοθετούν, με συγχωνεύσεις και κατάργηση τμημάτων, με κόφτες που στην ουσία μειώνουν θέσεις εργασίας και δυσχεραίνουν την εκπαιδευτική διαδικασία στοιβάζοντας τους/τις μαθητές/τριες σε μεγάλα τμήματα. Την ίδια στιγμή που το Υπουργείο διατυμπανίζει 10.000 διορισμούς, μειώνει θέσεις εργασίας με τις συγχωνεύσεις για να φέρει “στα δικά του μέτρα” τις προσλήψεις και τους διορισμούς».

Να μην πραγματοποιηθούν οι συγχωνεύσεις σχολικών τμημάτων και να καλυφθούν άμεσα όλα τα κενά σε εκπαιδευτικούς και βοηθητικό προσωπικό ζητά ο τομεάρχης παιδείας του ΚΚΕ Γιάννης Δελής με Επίκαιρη Ερώτηση, που κατέθεσε προς τον υπουργό Παιδείας Κ. Πιερρακάκη, στη Βουλή.

Ο βουλευτής ρωτά ποια μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση έτσι ώστε: Να ανακληθούν οι συγχωνεύσεις-συμπτύξεις τμημάτων που δημιουργούν τερατώδη, υπερπληθή τμήματα, να καλυφτούν όλα τα πραγματικά κενά χωρίς περικοπές σε μία φάση πριν από την έναρξη του σχολικού έτους και να μειωθεί αποφασιστικά ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα, με κατεύθυνση 15 το ανώτερο ανά τμήμα σε Νηπιαγωγεία και Α’ και Β’ Δημοτικού και 20 το ανώτερο σε όλες τις υπόλοιπες τάξεις με αντίστοιχες προσλήψεις όλων των αναγκαίων εκπαιδευτικών.

Σε απόγνωση οι εκπαιδευτικοί με το στεγαστικό

Παράλληλα αντιδράσεις προκαλεί και η καταγγελία διορισμένου εκπαιδευτικού στη Ρόδο ότι κοιμάται στο αυτοκίνητο επειδή αδυνατεί να πληρώσει το ενοίκιο: «Είμαι δάσκαλος του Δημοτικού Γενναδίου από πέρυσι αλλά και φέτος, αναζητώ γκαρσονιέρα για ενοικίαση στο Γεννάδι μέχρι 300 ευρώ τον μήνα. Είναι ντροπή να κοιμάμαι στο αυτοκίνητο διότι μου ζητάνε 400 ευρώ για ένα στούντιο και αδυνατώ να δίνω τόσα λεφτά για ένα σπίτι.»

Το σχόλιο που ανάρτησε ο δάσκαλος από το σχολείο της Νότιας Ρόδου, έχει γίνει viral, αναδεικνύοντας τις τρομαχτικές διαστάσεις που έχει λάβει η στεγαστική κρίση. Ειδικά για τους χαμηλόμισθους και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς που υπηρετούν μακριά από τα σπίτια τους, σε τουριστικές περιοχές, τίθεται κυριολεκτικά ζήτημα επιβίωσης.

Η έλλειψη διαθέσιμων καταλυμάτων, σε συνδυασμό με τις υψηλές τιμές δημιουργούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, με αποτέλεσμα ο διορισμός σε νησί να ισοδυναμεί με γολγοθά. Η δυσκολία εύρεσης στέγης δεν αφορά μόνο τους δασκάλους, αλλά και για άλλους εργαζόμενους, ειδικά του δημόσιου τομέα, που καλούνται να υπηρετήσουν εκτός έδρας, όπως αγροτικούς γιατρούς και  ειδικευόμενους, όπως φυσικά και για τους φοιτητές.

Μισθός 800 ευρώ, νοίκι 600 ευρώ

Την καταγγελία που έκανε ο δάσκαλος από τη Ρόδο ανέδειξε η εφημερίδα Ροδιακή, φιλοξενώντας δηλώσεις του αιρετού μέλους του Περιφερειακού Υπηρεσιακού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΠΥΣΠΕ) Δωδεκανήσου Γιώργου Γκουτζιαμάνη.

«Δεν μπορεί ένας νεοδιόριστος εκπαιδευτικός να παίρνει μισθό της τάξης των 750 – 800 ευρώ και να καλείται να πληρώσει ενοίκιο σε ένα αξιοπρεπές κατάλυμα, της τάξης των 500 και 600 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση», δήλωσε ο εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών.  «Δεν μπορεί να αντέξει κανένας άνθρωπος τέτοια δυσβάσταχτα έξοδα. Έχουμε καλέσει την πολιτεία πάρα πολλές φορές τα τελευταία 15 – 20 χρόνια για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μπορέσει να στηρίξει, με έργα και όχι με λόγια και υποσχέσεις, τους συναδέλφους μας αυτούς. Μέχρι σήμερα δεν είδαμε δυστυχώς κάτι τέτοιο».

Εκπαιδευτικοί δίχως στέγη, σχολεία δίχως εκπαιδευτικούς

Όπως σημειώνεται, η κατάσταση στο νησί της Κω είναι ακόμα χειρότερη. Η εύρεση καταλυμάτων σε τιμές που μπορεί να αντέξει η τσέπη των εκπαιδευτικων είναι εξαιρετικά δύσκολη

Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση της Β’ ΕΛΜΕ Δωδεκανήσου για το θέμα, με αφορμή την ανακοίνωση κάποιων διορισμών μόνιμων εκπαιδευτικών στην Ειδική Αγωγή.

Τις επόμενες ημέρες αναμένονται διορισμοί στη γενική εκπαίδευση, και σε μεταγενέστερο χρόνο θα κληθούν οι αναπληρωτές – που είναι και στη χειρότερη  μοίρα από όλους.

«Ήδη, διαφαίνεται, ότι και φέτος θα υπάρχει με ιδιαίτερη όξυνση το πρόβλημα της εξεύρεσης στέγης, ιδιαίτερα στα νησιά με υψηλή τουριστική ανάπτυξη», υπογραμμίζει η συνδικαλιστική ένωση.

Σύμφωνα με το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών, η επέκταση της τουριστικής περιόδου και η ραγδαία εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων, σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς των εκπαιδευτικών, επιδεινώνουν το πρόβλημα,  έλλειψη διαμερισμάτων προς ενοικίαση, πανάκριβα ενοίκια, μισθώσεις που ξεκινούν μετά τον Σεπτέμβρη και λήγουν τέλος Ιουνίου, αναγκαστική διαμονή των εκπαιδευτικών στα ξενοδοχεία για αρκετό διάστημα με το ανάλογο δυσβάσταχτο κόστος.

Όπως τονίζουν, το πρόβλημα έχει σοβαρές επιπτώσεις όχι μόνο στους εκπαιδευτικούς αλλά και στη λειτουργία των σχολείων. «Είναι υποχρέωση του κράτους, των δήμων και της περιφέρειας να δώσουν τώρα λύση. Δεν μπορεί να λειτουργήσουν τα σχολεία με άστεγους εκπαιδευτικούς», καταλήγουν.

Επίδομα στέγασης

Μεταξύ άλλων ζητάνε να ενταχθούν οι νεοδιόριστοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί σε προγράμματα που  εξασφαλίζουν δωρεάν στέγαση σε ξενοδοχεία ή σπίτια, το πρώτο διάστημα της προσέλευσής τους, μέχρι να τακτοποιηθεί οριστικά η στέγασή τους. Προτείνουν να  μισθωθούν ξενοδοχεία τα οποία είναι κλειστά, για τη στέγαση των εκπαιδευτικών. Το ίδιο μπορεί να γίνει με δωμάτια ή πτέρυγες ξενοδοχείων που λειτουργούν.

Επίσης ζητάνε να δοθεί επίδομα στέγασης, σε αναπληρωτές και νεοδιόριστους που υπηρετούν μακριά από τα σπίτια τους. Καλούν τις δημοτικές αρχές να απαιτήσουν από την πολιτεία τα χρήματα που είναι αναγκαία, για την ενοικίαση κτηρίων, με σκοπό τη στέγαση των εκπαιδευτικών.

ΣΥΡΙΖΑ: Ντροπή για το «επιτελικό κράτος» του Μητσοτάκη

«Ντροπή για το «επιτελικό κράτος» του Κυρ. Μητσοτάκη, που επιμένει να μην αντιμετωπίζει ένα γνωστό πρόβλημα, το οποίο εμφανίζεται κάθε χρόνο, ιδιαίτερα στα νησιά», αναφέρει, μεταξύ άλλων ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του για τον δάσκαλο που αναγκάζεται να κοιμάται στο αυτοκίνητό του επειδή αδυνατεί να πληρώσει το ενοίκιο που του ζητούν με τον μισθό που παίρνει.

«Δεν μπορεί ή δεν θέλει, τελικά; Σε αυτό το ερώτημα απαντά καθημερινά η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη με την αντικοινωνική πολιτική που υλοποιεί», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ και καταλήγει «ακόμη κι όταν μπορεί, δεν θέλει»

Στο πλαίσιο αυτών των αλλαγών η υπουργός Παιδείας έστειλε επιστολή σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας ζητώντας τους να καταθέσουν τη σχετική πρότασή τους προς την κατεύθυνση της εξυγίανσης και εξορθολογισμού του ακαδημαϊκού χάρτη έως 31 Μαρτίου 2022, προτείνοντας μεταβολές στην ακαδημαϊκή διάρθρωση, όπως:

• καταργήσεις Τμήματος/Τμημάτων
• συγχωνεύσεις με άλλο Τμήμα ή Τμήματα του ίδιου ή άλλου Ιδρύματος
• ουσιαστική αναμόρφωση και αναδιοργάνωση του προγράμματος σπουδών τους, προκειμένου να ανταποκρίνονται πληρέστερα στις εξελίξεις της επιστήμης, τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, της κοινωνίας και της οικονομίας.

Ωστόσο, ούτε τότε ούτε τώρα, είχε υπολογιστεί μια κρίσιμη προϋπόθεση: η συναίνεση των ΑΕΙ. Τα οποία δεν «επέβαλαν» τελικά τα αδύναμα τμήματα, αλλά αντίθετα σε πολλές περιπτώσεις τα αντιμετώπισαν ως μια μέθοδο αύξησης της χωροταξικής επιρροής τους.

Μια και μοναδική απάντηση πήρε το υπουργείο Παιδείας στα αιτήματα που στέλνει επί μήνες προς τα πανεπιστήμια για να προτείνουν καταργήσεις, συγχωνεύσεις ή μετονομασίες τμημάτων τους ενόψει της εξεταστικής περιόδου του καλοκαιριού. Και αυτή ήταν από το πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, που πράγματι μελέτησε τα δεδομένα και πρότεινε συγχώνευση ενός τμήματός του και μετονομασία ενός άλλου.  Ουδείς άλλος απάντησε.

Το υπουργείο Παιδείας επιμένει ότι η κίνηση αυτή κρίνεται επιβεβλημένη εξ αιτίας των αλλαγών που επήλθαν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα πριν λίγα χρόνια, με κυριότερη την άκριτη πανεπιστημιοποίηση των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και την ίδρυση νέων προγραμμάτων σπουδών χωρίς προηγούμενη γνώμη από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή και χωρίς να υφίστανται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη βιωσιμότητά τους.

Όπως υποστηρίζει το υπουργείο Παιδείας αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολλές στρεβλώσεις στα ΑΕΙ καθώς υπάρχουν:

• Aλληλοεπικαλύψεις αρκετών γνωστικών αντικειμένων από διαφορετικά Πανεπιστήμια.
• Yπαρξη συγγενών Τμημάτων εντός του ίδιου Ιδρύματος.
• Kατακερματισμός των γνωστικών αντικειμένων σε επιμέρους Τμήματα
• Aναντιστοιχία των προγραμμάτων σπουδών με το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό.
• Zητήματα υποδομών και εξοπλισμού.
• Aναντιστοιχία των προγραμμάτων σπουδών με τις διεθνείς επιστημονικές εξελίξεις, τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς εργασίας.

Υπενθυμίζεται ότι η Υπουργός έχει ήδη προχωρήσει:

• στην αναστολή της λειτουργίας 37 νέων τμημάτων που ιδρύθηκαν προεκλογικά από την προηγούμενη Κυβέρνηση χωρίς ακαδημαϊκά κριτήρια, χωρίς να έχουν προηγηθεί ουσιαστικές μελέτες σκοπιμότητας και βιωσιμότητας, χωρίς την γνώμη της Ανεξάρτητης Αρχής Διασφάλισης και Πιστοποίησης της Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση, και ενίοτε με βουλευτικές τροπολογίες της τελευταίας στιγμής,
• στην κατάργηση της διάταξης που προέβλεπε την ίδρυση τέταρτης Νομικής Σχολής στη χώρα,
• στη συγχώνευση 4 τμημάτων κατόπιν εισήγησης του Πανεπιστημίου Πατρών,
• στη συνένωση των Ανώτατων Εκκλησιαστικών Ακαδημιών, από 4 σε 2, στο ευρύτερο πλαίσιο εξορθολογισμού του ακαδημαϊκού χάρτη της χώρας, με βάση και τη ζήτηση των υποψηφίων και την πολύ χαμηλή απορρόφηση των αποφοίτων τους στην αγορά.

Τι ζητά η υπουργός Παιδείας από τους πρυτάνεις

«Αξιότιμες και αξιότιμοι Πρυτάνεις, οι αλλαγές που επήλθαν στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα πριν λίγα χρόνια, κυρίως ο οριζόντιος μετασχηματισμός των Τεχνολογικών Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων και η άκριτη ίδρυση νέων προγραμμάτων σπουδών χωρίς προηγούμενη γνώμη από την αρμόδια Ανεξάρτητη Αρχή και χωρίς να υφίστανται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την υποστήριξή τους, έχουν οδηγήσει στην ανάδειξη σημαντικών προβλημάτων στο πεδίο της Ανώτατης Εκπαίδευσης, τα οποία χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης τόσο από την Πολιτεία, όσο και από τα ίδια τα Ιδρύματα.

Η αλληλοεπικάλυψη αρκετών γνωστικών αντικειμένων από διαφορετικά Πανεπιστήμια, η ύπαρξη συγγενών Τμημάτων εντός του ίδιου Ιδρύματος και ο κατακερματισμός των γνωστικών αντικειμένων σε επιμέρους Τμήματα, η αναντιστοιχία των προγραμμάτων σπουδών με το υπάρχον ανθρώπινο δυναμικό, η ανισοκατανομή διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού και λοιπών κατηγοριών υποστηρικτικού προσωπικού σε αρκετά προγράμματα σπουδών, ζητήματα κτιριολογικών υποδομών και εργαστηριακού ή υλικοτεχνικού εξοπλισμού, καθώς και η αναντιστοιχία των προγραμμάτων σπουδών με τις διεθνείς επιστημονικές εξελίξεις, τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς εργασίας, είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα που αναδύονται όλο και πιο έντονα τα τελευταία χρόνια. Αυτά δύνανται να αντιμετωπιστούν πιο αποτελεσματικά στο βαθμό που τα ίδια τα Ιδρύματα τα αναγνωρίσουν και συνεργαστούν με την Πολιτεία για την οριστική επίλυσή τους. Η αναδιάρθρωση του Ακαδημαϊκού Χάρτη της χώρας αποτελεί ένα εγχείρημα εθνικής σημασίας και δύναται να συμβάλλει ουσιωδώς τόσο στην ενδυνάμωση της ακαδημαϊκής και ερευνητικής κοινότητας όσο και στην αναμόρφωση του εκπαιδευτικού μοντέλου της χώρας στον τομέα της Ανώτατης Εκπαίδευσης, καθώς και στην αναπτυξιακή πολιτική της χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό καλείται κάθε Ίδρυμα της χώρας όπως υποβάλει πρόταση – σχέδιο αναδιάρθρωσής του. Οι Διοικήσεις των Ιδρυμάτων καλούνται να καταθέσουν την πρότασή τους, αξιολογώντας, πέραν των στρατηγικών και αναπτυξιακών στόχων του κάθε Ιδρύματος και των επιμέρους ακαδημαϊκών μονάδων του, μια σειρά από στοιχεία που αφορούν στην οργάνωση, τη λειτουργία και τη βιωσιμότητα των προγραμμάτων σπουδών. Ειδικότερα, προτείνεται οι Διοικήσεις να λάβουν υπόψη τους και να αξιολογήσουν ανά πρόγραμμα σπουδών, καθώς και ανά ακαδημαϊκή μονάδα του Ιδρύματος (Τμήμα/Σχολή), τα ακόλουθα:

Στοιχεία σχετικά με το γνωστικό αντικείμενο:

στοιχεία πληρότητας για την κάλυψη του γνωστικού αντικειμένου που θεραπεύει, όπως η καταλληλότητα της διάρθρωσης του προγράμματος σπουδών ως προς την κάλυψη του εύρους του επιστημονικού πεδίου,
την κάλυψη αναγκών σύμφωνα με τις εξελίξεις κάθε επιστήμης, στοιχεία σχετικά με την εξέλιξη του γνωστικού αντικειμένου που θεραπεύει το Τμήμα και συγκριτικά στοιχεία σχετικά με αντίστοιχα προγράμματα σπουδών στον ευρωπαϊκό και διεθνή ακαδημαϊκό χώρο.
επικάλυψη του επιστημονικού πεδίου που υπηρετεί κάθε πρόγραμμα σπουδών τόσο στην ίδια πόλη όσο και στην Επικράτεια,
Στοιχεία βιωσιμότητας όπως το ενδιαφέρον υποψηφίων τα τελευταία έτη λειτουργίας τους, τα αποτελέσματα της εφαρμογής του συστήματος της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής, ο αριθμός διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού και λοιπού υποστηρικτικού προσωπικού, ζητήματα υποδομών, η διεξαγωγή έρευνας, η οργάνωση προγραμμάτων σπουδών β΄ και γ΄ κύκλου, η λειτουργία εργαστηρίων και σε ποιο βαθμό αυτά αναπτύσσουν τυχόν παροχή υπηρεσιών προς τρίτους,
Στοιχεία πρόσβασης των αποφοίτων στην αγορά εργασίας καθώς και ο βαθμός απορρόφησής τους σε αυτήν, αλλά και οι ανάγκες της κοινωνίας και της οικονομίας, ? Στοιχεία λοιπών δραστηριοτήτων και αναπτυξιακών δράσεων κάθε ακαδημαϊκής μονάδας, όπως οι δράσεις εξωστρέφειας και διεθνοποίησης των ακαδημαϊκών μονάδων, η ύπαρξη συνεργασιών με άλλα Πανεπιστήμια, ερευνητικούς και λοιπούς φορείς.
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης των ως άνω δεδομένων και σε συνέχεια της αρχικής μας συζήτησης επί του θέματος στη Σύνοδο Πρυτάνεων τον περασμένο Ιούλιο και των μετέπειτα εσωτερικών διεργασιών των Ιδρυμάτων, οι Διοικήσεις τους καλούνται να υποβάλουν τα σχέδιά τους προς την κατεύθυνση της εξυγίανσης και εξορθολογισμού του ακαδημαϊκού χάρτη, προτείνοντας μεταβολές στην ακαδημαϊκή διάρθρωση (καταργήσεις Τμήματος/Τμημάτων, συγχωνεύσεις με άλλο/-α Τμήμα/Τμήματα του ίδιου ή άλλου Ιδρύματος, ουσιαστική αναμόρφωση και αναδιοργάνωση του προγράμματος σπουδών του/τους, προκειμένου να ανταποκρίνεται/-ονται πληρέστερα στις εξελίξεις της επιστήμης, τις ανάγκες της αγοράς εργασίας, της κοινωνίας και της οικονομίας).

Οι εισηγήσεις θα πρέπει να υποβληθούν το αργότερο έως την 31η Μαρτίου 2022. Αξιότιμες και αξιότιμοι Πρυτάνεις, Ο γόνιμος διάλογος μεταξύ των ίδιων των Ιδρυμάτων για την υποβολή των προτάσεών τους, καθώς και η αγαστή συνεργασία των Διοικήσεων των Ιδρυμάτων με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και την Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης για την αναδιάρθρωση του ακαδημαϊκού χάρτη, καθίστανται πιο αναγκαία και πιο επίκαιρα από ποτέ. Γνωρίζω ότι η διαρκής αναβάθμιση των Πανεπιστημίων αποτελεί σταθερή σας προτεραιότητα. Στην ίδια κατεύθυνση, η αναδιάρθρωση του Ακαδημαϊκού Χάρτη της χώρας μας συνιστά σημαντικό εγχείρημα και απαραίτητη προϋπόθεση για τον εξορθολογισμό της Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης, με καίρια οφέλη για την Ακαδημαϊκή κοινότητα και για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία.

Ζητούν να μην κλείσει ούτε ένα τμήμα, να υπάρχουν 15 μαθητές ανά τάξη, να γίνουν προσλήψεις εκπαιδευτικών με βάση τα πραγματικά κενά και τις ανάγκες των σχολείων, καθώς και να εξασφαλιστούν κατάλληλες αίθουσες, για να αραιώσουν οι μαθητές στις τάξεις.

Παρέμβαση Παπανδρέου: Έντονες ζυμώσεις και παρασκήνιο – Η αντίδραση των υποψήφιων προέδρων για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ

«Κυβέρνηση και ΥΠΑΙΘ από τη μια, βάζουν σε κίνδυνο την υγεία των μαθητών αλλά και των εκπαιδευτικών, την ίδια στιγμή που όλοι οι ειδικοί μιλάνε για έξαρση της πανδημίας, ιδιαίτερα στη νεολαία. Από την άλλη, αγνοούν τα τεράστια μορφωτικά και εκπαιδευτικά κενά που έχουν δημιουργηθεί, με τα σχολεία κλειστά για σχεδόν 2 χρόνια, και στοιβάζουν σαν “σαρδέλες” τα παιδιά μέσα στα τμήματα» υπογραμμίζει η ΕΛΜΕ Πειραιά στο κάλεσμά της στην κινητοποίηση.

«Το Υπουργείο προσπαθεί να εξαφανίσει με τέτοιες απαράδεκτες μεθοδεύσεις τα χιλιάδες κενά που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, κενά που η ίδια η Υπουργός ομολόγησε σε πρόσφατη συνέντευξή και για τα οποία ξεδιάντροπα κατηγόρησε τους καρκινοπαθείς συναδέλφους και τις εγκυμονούσες συναδέλφισσες, επειδή παίρνουν τις άδειες που δικαιούνται! Η απανθρωπιά σε όλο της το μεγαλείο!» τονίζει.

Στην ανακοίνωσή της, η Ομοσπονδία κατηγορεί το υπουργείο ότι εν μέσω πανδημίας «για να καλύψει τα χιλιάδες κενά στα σχολεία, επιλέγει να συγχωνεύσει τμήματα, αντί να προχωρήσει σε προσλήψεις, χωρίς να το απασχολεί ούτε η διάδοση του ιού στα πολυπληθή τμήματα ούτε οι επιπτώσεις που αυτές θα φέρουν στην εκπαιδευτική διαδικασία».

Η γκάφα της χρονιάς: Έδωσαν λάθος αποτελέσματα σε πάνω από 40.000 τεστ κοροναϊού

Επίσης, ζητά να αξιοποιηθούν όλες οι κλειστές αίθουσες, να γίνουν προσλήψεις εκπαιδευτικών, όπου χρειάζεται, να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό καθαριότητας και να ανανεωθούν οι συμβάσεις όλων των εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων.

Τέλος, η Ομοσπονδία κάνει λόγο για «άθλιες υποδομές, που πλημμυρίζουν στην πρώτη κακοκαιρία».

Σύμφωνα με το υπό διαβούλευση νομοσχέδιο, τα κίνητρα μετασχηματισμού των επιχειρήσεων αφορούν μεσαίες επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι 250 εργαζομένους και των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ. Για συνεργασίες τα κίνητρα αφορούν μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν 50 εργαζομένους και ο ετήσιος κύκλος εργασιών των οποίων δεν υπερβαίνει το ποσό των 10 εκατ. ευρώ.

Τα κίνητρα συνίστανται σε έκπτωση φόρου κατά 30% για 3 έτη εφόσον πληρούνται μια σειρά από προϋποθέσεις. Υπενθυμίζεται ότι προ ημερών ο υπουργός Ανάπτυξης Άδ. Γεωργιάδης σε τηλεοπτική συνέντευξη είχε κυνικά ομολογήσει ότι το δίλημμα για τις μικρές επιχειρήσεις είναι συγχωνεύσεις ή αποκλεισμός από τον δανεισμό και λουκέτο.

Κλέβουν τον ΦΠΑ

Η σπουδή της κυβέρνησης για να παράσχει κίνητρα συγχωνεύσεων των μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, όπως προκύπτει από την αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου, αποδίδεται και στην ανάγκη πάταξης της φοροδιαφυγής και ειδικά στον ΦΠΑ. Συγκεκριμένα αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση ότι «Με τις προτεινόμενες διατάξεις, υλοποιείται η επιδίωξη για μείωση της ύπαρξης υψηλού «κενού» ΦΠΑ (VAT GAP), που παρατηρείται στην ελληνική οικονομία».

Πρόκειται για τις εκτιμώμενες απώλειες από τον ΦΠΑ, οι οποίες σύμφωνα με την Κομισιόν στην Ελλάδα φτάνουν σε 6,5 δισ. ευρώ ετησίως, ενώ σε 140 δισ. ευρώ, ανέρχονται σε επίπεδο ΕΕ.Αυτή η απώλεια των εσόδων αποδίδεται από την Κομισιόν σε φορολογικές απάτες, στη φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή, αλλά και λόγω πτώχευσης, οικονομικών αφερεγγυότητας ή εσφαλμένων υπολογισμών.

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, φταίνε οι πολλές μικρές επιχειρήσεις, οι οποίες, πιθανότατα, δεν μπορούν να ελεγχθούν όλες, ενώ με τη λογική του ΥΠΟΙΚ, εάν ήταν λιγότερες, θα ελέγχονται πιο αποτελεσματικά.

Ωστόσο, όσο κίνητρα και να δοθούν, δεν πρόκειται να «ενωθούν» οι εταιρείες που στήνονται αποκλειστικά για να υποκλέπτουν τον ΦΠΑ, με τις μεθόδους τύπου «καρουζέλ» και των «εξαφανισμένων εμπόρων».

Θα κλείσουν αν μείνουν μικρές

Ταυτόχρονα στην εισηγητική έκθεση του νομοσχεδίου αναφέρεται ότι, το μέσο μέγεθος της ελληνικής μικρής και μεσαίας επιχείρησης είναι μικρότερο από το μέσο μέγεθος της αντίστοιχης μικρής και μεσαίας επιχείρησης των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ακόμη, παρατηρείται ότι, ελλείψει κινήτρων, οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις παύουν τη δραστηριότητά τους σε σύντομο από την ίδρυσή τους χρονικό διάστημα.

Δηλαδή, οι μικρές επιχειρήσεις είναι θνησιγενείς και αν μεγαλώσουν, μέσω των συγχωνεύσεων έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Στόχος, όπως αναφέρει η εφημερίδα, είναι με τη μεταρρύθμιση που δρομολογείται να αναπτυχθεί ένα ισχυρό και ευέλικτο σύμπλεγμα υπηρεσιών που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών, με το βλέμμα στις σύγχρονες ανάγκες της μεταπανδημικής εποχής. Τις στρεβλώσεις του παρωχημένου (πλέον) συστήματος έχουν ξεκινήσει να αποτυπώνουν στην αναλυτική έκθεση – που θα αποτελέσει το θεμέλιο των παρεμβάσεων, οι οποίες συνοψίζονται σε συγχωνεύσεις νοσοκομείων και κλινικών αλλά και σε κατάργηση ή μετατροπή ρόλου συγκεκριμένων υγειονομικών μονάδων- τα μέλη ειδικής επιτροπής που έχει συσταθεί υπό την ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Ανησυχία: Το ινδικό στέλεχος Δέλτα ανιχνεύεται στα λύματα με αυξητική δυναμική

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει υπογραμμίσει ότι η πανδημία ανέδειξε ένα ΕΣΥ “δύο ταχυτήτων” προσθέτοντας με νόημα ότι δεν γίνεται να έχουμε τρία νοσοκομεία μέσα σε ακτίνα 20-30 χιλιομέτρων”.

Τα παραδείγματα είναι πολλά: Το Λασίθι αποτελεί μια “ιδιάζουσα” περίπτωση όπου λειτουργούν τέσσερις δομές δευτεροβάθμιας φροντίδας, όμως, παρά τις δυσκολίες του οδικού άξονα ο κατακερματισμός αυτός υπερβαίνει τις ανάγκες των περίπου 75.000 κατοίκων. Αντίστοιχο μοντέλο σύμφωνα με “ΤΑ ΝΕΑ”, εφαρμόζεται στον νομό Βοιωτίας όπου σε απόσταση λιγότερη των 50 χλμ. βρίσκονται τα νοσηλευτικά ιδρύματα Λιβαδειάς και Θήβας, αλλά και στον νομό Αργολίδας όπου οι δομές του Άργους και του Ναυπλίου απέχουν μόλις 15 χλμ. Το νοσοκομείο της Κέρκυρας επίσης, που αποτελεί ένα “διαμάντι” για το ΕΣΥ σε ό,τι αφορά τις κτιριακές εγκαταστάσεις του και τον τεχνολογικό εξοπλισμό του είναι μονίμως υποστελεχωμένο, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να απευθύνονται σε νοσοκομεία της Αττικής ή των Ιωαννίνων.

Οι δρομολογούμενες συγχωνεύσεις και καταργήσεις εντούτοις δεν αφορούν μόνο σε νοσοκομειακές δομές αλλά και εργαστήρια και εξοπλισμό σε μια προσπάθεια εξορθολογισμού των διαθέσιμων δυνάμεων με στόχο τη δημιουργία ενός ευέλικτου και αποδοτικού συστήματος. Συνεπώς στο μικροσκόπιο βρίσκονται και τα νοσοκομεία της Αττικής. Ανάμεσα στις χαρακτηριστικές περιπτώσεις κατασπατάλησης έμψυχων και άψυχων πόρων- όπως αναφέρουν στα “ΝΕΑ” πηγές για εκείνα που δρομολογούνται- είναι και η πληθώρα νευροχειρουργικών κλινικών στην επικράτεια: συνολικά είναι 23 όταν σύμφωνα με τους πληθυσμιακούς δείκτες αρκούν μόλις 13 (σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα). Επιπρόσθετα, υπάρχει κι άλλη μια στρέβλωση: η πληρότητα αρκετών περιφερειακών νοσοκομείων δεν ξεπερνά το 50% με αποτέλεσμα να μην είναι βιώσιμα, την ώρα που η χώρα πάσχει από δομές μετανοσοκομειακής φροντίδας (όπως κέντρα αποκατάστασης, οι μονάδες χρονίως πασχόντων κ.α.). Αντιστρόφως ανάλογα, μεγάλα νοσηλευτικά ιδρύματα καταγράφουν πληρότητες άνω του 90% με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται ράντζα όταν το αντίστοιχο ποσοστό δεν θα έπρεπε να υπερβαίνει το 70% ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν έκτακτες, αυξημένες ανάγκες.