«Θρηνούμε για τον θάνατο ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς βιβλίων θρίλερ στον κόσμο», έγραψε ο ατζέντης του Τζόναθαν Λόιντ, του λογοτεχνικού οργανισμού Curtis Brown, ενός από τους σημαντικότερους παγκοσμίως, ανακοινώνοντας τον θάνατο του Φορσάιθ.

Ο Φρέντερικ Φόρσαϊθ, ο οποίος ήταν πιλότος της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, σπουδαίος ρεπόρτερ, μυστικός πράκτορας και έγινε συγγραφέας λόγω οικονομικής ανάγκης, έγραψε περίπου 20 μυθιστορήματα που πούλησαν περίπου 70 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

Από τα πιο ευπώλητα μυθιστορήματά του ήταν το πολιτικό θρίλερ “The Day of the Jackal” (1971) και το πολεμικό μυθιστόρημα “The Dogs of War” (1974).

Η Άλις Μανρό, η οποία το 2013 έγινε η πρώτη συγγραφέας από τον Καναδά που κέρδισε Νόμπελ Λογοτεχνίας. Η ίδια είχε βραβευτεί και με το Διεθνές Βραβείο Man Booker το 2009.

Η Άλις Μανρό έπασχε από άνοια εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία.

Εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε ξένες παραγωγές, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ, σεναριογράφος, επιμελητής (Dr.) σεναρίων, εισηγητής σεναρίων στην Arte (1990-1993), δημοσιογράφος και συγγραφέας. Συνεργάστηκε με τον Νίκο Κούνδουρο στο σενάριο της ταινίας Μικρές Αφροδίτες. Διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO (1996-2004).

Η ενασχόλησή του με την πολιτική

• Ο Βασίλης Βασιλικός τοποθετήθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της εκλογικής συνεργασίας Πράσινοι – Δημοκρατική Αριστερά στις βουλευτικές εκλογές του 2015, καθώς και στις βουλευτικές εκλογές του 2019, αυτή την φορά όμως με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία όπου και εξελέγη. Ήταν βουλευτής Επικρατείας από τις 7 Ιουλίου 2019 μέχρι τις 21 Μαΐου 2023.

Έχει γράψει μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, θεατρικά έργα και ποίηση. Από τα έργα του γνωστότερα είναι: «Η Μυθολογία της Αμερικής», «Το ψαροντούφεκο», «Θύματα ειρήνης», «Οι φωτογραφίες», «Ζ», «Ο Ιατροδικαστής», «Ο Θάνατος του Αμερικάνου» κ.ά. 

Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 33 γλώσσες ανά τον κόσμο, καθώς και στη γραφή Μπράιγ. Το μυθιστόρημά του «Ζ» μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά.

Ήταν νυμφευμένος με την υψίφωνο Βάσω Παπαντωνίου και είχε μία κόρη. 

Οι διακρίσεις:

Ο Βασίλης Βασιλικός έγραψε μυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, θεατρικά έργα και ποίηση. Στις διακρίσεις του περιλαμβάνονται: 

• Officier des Arts et des Lettres από τη Γαλλική Δημοκρατία
• Επίτιμος Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πατρών στην έδρα της Φιλολογίας
• Ταξιάρχης Γραμμάτων και Τεχνών της Γαλλικής Δημοκρατίας (1984)
• Μέλος του Διεθνούς Κοινοβουλίου των Συγγραφέων με έδρα το Στρασβούργο
• Μέλος του Δ.Σ. των Γάλλων συγγραφέων (Maison des Ecrivains) Γαλλία, (1990-1993)
• Βραβεία των 12 (1954, 1962)
• Κρατικό βραβείο διηγήματος (1980) – Δεν το αποδέχθηκε
• Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού (1 Δεκεμβρίου του 2017)

«Αποχαιρετούμε με θλίψη τον Κώστα Μίσσιο ποιητή, δοκιμιογράφο και ερευνητή» αναφέρει το ΚΚΕ σε ανακοίνωσή του και προσθέτει:

«Ο Κώστας Μίσσιος γεννήθηκε το 1938 στη Μυτιλήνη, όπου και τελείωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Στην Αθήνα εγκαταστάθηκε μόνιμα το 1961, όπου εργάσθηκε από το 1965 έως και το 2000, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, έχοντας φτάσει στον βαθμό του Γενικού Διευθυντή.

Στα Γράμματα εμφανίστηκε το 1954 από τις στήλες των εφημερίδων της γενέτειράς του με χρονογραφήματα, ρεπορτάζ και ποιήματα. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε δεκάδες έντυπα, ενώ έχουν ανθολογηθεί και μεταφραστεί στα γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά, ρουμανικά, ουγγρικά, πολωνικά, βουλγαρικά, αλβανικά και τουρκικά.

Από το 1980 ασχολήθηκε και με την γραμματολογική και βιβλιογραφική έρευνα της λεσβιακής γραμματείας. Αρκετά γραπτά του δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα ”Νέο Εμπρός” της Λέσβου.

Ο Κώστας Μίσσιος, άνθρωπος με ξεχωριστή ευαισθησία και ήθος, έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για το δίκιο των εργαζομένων, για την υπόθεση της κοινωνικής αλλαγής, γι’ αυτό και συμπορεύτηκε με το ΚΚΕ, έχοντας μάλιστα εκδηλώσει επανειλημμένα τη στήριξή του σε αυτό, όπως έκανε και πρόσφατα πριν αφήσει την τελευταία του πνοή.

Το ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στη σύζυγό του Χριστίνα, στην κόρη του Μάρω και τους οικείους του».

Πριν ακόμα οργανωθεί στην εαμική Aντίσταση, έκρυψε και έσωσε μαζί με τον πατέρα του μία εβραϊκή οικογένεια. Για αυτήν την πράξη τους το Ίδρυμα Γιαν Βάνσεν θα τιμήσει και τους δύο μεταγενέστερα με τον τίτλο «Δίκαιος των Eθνών».

Σε ηλικία 20 ετών ο Aλέξης Πάρνης παίρνει μέρος ως καπετάνιος εφεδρικού ελασίτικου λόχου στην τελευταία μάχη εναντίον των Γερμανών στο Περιστέρι (Γέφυρα Kολοκυνθούς, 12/9/1944). Στα Δεκεμβριανά τραυματίζεται σοβαρά, πολεμώντας την αγγλική επέμβαση. Την περίοδο 1945-1948 βρίσκεται πολιτικός πρόσφυγας στο Ρουμπίκ και στο Μπούλγκες. Στη συνέχεια υπηρετεί στον Δημοκρατικό Στρατό ως πολεμικός ανταποκριτής. Από το 1949 έως το 1962 ζει στην ΕΣΣΔ. Φοιτά στο Λογοτεχνικό Ινστιτούτο Μαξίμ Γκόρκι της Μόσχας. Το 1954 δημοσιεύει στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νόβι Μιρ» το μεγάλο επικό ποίημά του «Μπελογιάννης», για το οποίο τον επόμενο χρόνο τιμάται με το Α’ Βραβείο Ποίησης στο Φεστιβάλ Βαρσοβίας. Η κριτική επιτροπή που τον βραβεύει αποτελείται από τους Πάμπλο Νερούδα (πρόεδρος), Ναζίμ Χικμέτ, Νικόλα Γκιλιέν, Ουόρις Ίβενς κ.ά. Το όνομά του περνά στη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια. Το 1960 ανεβαίνει στο «Μάλι Τεάτρ» της Μόσχας το θεατρικό έργο του «Το νησί της Αφροδίτης», το οποίο για δύο χρόνια παίζεται σε 175 θέατρα της ΕΣΣΔ και των υπόλοιπων Λαϊκών Δημοκρατιών. Το 1963 παρουσιάζεται και στην Ελλάδα από την Κυβέλη στο ΚΘΒΕ, ενώ το 1969 γίνεται ταινία με πρωταγωνίστρια την Κατίνα Παξινού. Το 1966, έχοντας πλέον επαναπατριστεί, ο Αλέξης Πάρνης παρουσιάζει το σατιρικό μυθιστόρημα«”Ο Διορθωτής». Το έργο μεταφράζεται το 1981 στα αγγλικά και ο κριτικός Τόμας Χάιντ γράφει στη Σάντει Τέλεγκραφ: «Ο “Διορθωτής” πρέπει να γίνει υποχρεωτικό ανάγνωσμα για όλους τους επαναστάτες στη Γη». Το 1967 ανεβαίνει στο Θέατρο Ο’ Νιλ, στο Πλέι Χάουζ της Μασαχουσέτης, το δράμα του «Λεωφόρος Πάστερνακ». Οι κρίσεις για το έργο, τον σκηνοθέτη και τους ηθοποιούς είναι εγκωμιαστικές. Μερικά χρόνια αργότερα, η «Λεωφόρος Πάστερνακ» κυκλοφορεί και σε μυθιστορηματική εκδοχή.

Άλλα έργα του: «Μια Πράγα στον καθένα», «Ο Κινηματίας», «Ο Μαφιόζος», «Η οδύσσεια των διδύμων» (μυθιστορήματα), «Σπορά Ελπίδας» (νουβέλες), «Φτερά Ικάρου», «Λευκή Κηλίδα», «Ανοιχτός Λογαριασμός» (θεατρικά).

Ο συγγραφέας, που νοιαζόταν ελάχιστα για τη φήμη του, ζούσε σε ένα σπίτι μέσα στο δάσος όπου αφοσιωνόταν στη γραφή. Δημοσίευε τακτικά μικρά πεζογραφήματα. Ορισμένα ξεπέρασαν σε πωλήσεις τα 100.000 αντίτυπα, όπως το “Le Très-Bas” για τον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης, το 1992. Άλλα παρέμειναν ανέκδοτα.

Φέτος το φθινόπωρο, ο Μπομπέν εξέδωσε το μυθιστόρημα “Le Muguet rouge” από τον οίκο Gallimard, και μια ανθολογία “επιλεγμένων έργων” στην συλλογή Quarto, “Les Différentes Régions du ciel”.

Ο Φρεντερίκ Μπεγκμπεντέ, Γάλλος δημοσιογράφος και κριτικός, είχε δηλώσει το 1995: “Ο Μπομπέν είναι, μακράν, ο διασημότερος συγγραφέας του Κρεζό”, της γενέτειράς του στη Βουργουνδία, στην κεντροανατολική Γαλλία, την οποία δεν αποχωρίστηκε ποτέ.

“Γεννήθηκα σε ένα λίκνο από χάλυβα”, έλεγε στο Γαλλικό Πρακτορείο φέτος το φθινόπωρο ο συγγραφέας, γιος καθηγητή βιομηχανικού σχεδίου, καθώς το Λε Κρεζό είχε τα εργοστάσια χαλυβουργίας Schneider τον 19ο αιώνα. Ωστόσο, στο σπίτι του δεν υπήρχε κανένα μυθιστόρημα για τη βιομηχανία, τον κοινωνικό ρεαλισμό, την πάλη των τάξεων, αντιθέτως υπήρχε μια πουαντιλιστική τέχνη στραμμένη στη φύση και στον ουρανό.

“Προτίμησα να πάω προς αυτό που μοιάζει να αγνοεί το πέρασμα του χρόνου: Τα λουλούδια, τον έρωτα στην πρώτη του δειλία, την προσμονή, την ομορφιά ενός προσώπου, τη σιωπή, τη μεγάλη διάρκεια… Όλα αυτά τα πράγματα που η σύγχρονη ζωή σιγά σιγά άρχισε να μας αφαιρεί, να μας κλέβει”, τόνιζε.

Η Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι είχε κριθεί ένοχη από σώμα ενόρκων δικαστηρίου στο Όρεγκον, στις βορειοδυτικές ΗΠΑ, για τον φόνο το 2018 του άντρα της Ντάνιελ Μπρόφι.

Η 71χρονη Μπρόφι θα έχει δικαίωμα αποφυλάκισης υπό όρους σε 25 χρόνια, όπως της ανακοίνωσε δικαστής του Όρεγκον.

Στη δίκη της, η οποία διήρκεσε ένα μήνα, ειπώθηκε ότι η κατηγορούμενη αγόρασε από το eBay ένα όπλο για να δολοφονήσει τον σύζυγό της με την ελπίδα να εισπράξει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από την ασφάλεια ζωής του, κάτι το οποίο η ίδια αρνήθηκε.

Το πιστόλι αυτό δεν βρέθηκε ποτέ και η ίδια υποστήριξε ότι το είχε αγοράσει στο πλαίσιο της έρευνας για ένα νέο βιβλίο της.

Ο Ντάνιελ Μπρόφι, σεφ στο επάγγελμα, είχε βρεθεί νεκρός πεσμένος στο πάτωμα μιας τάξης μιας σχολής μαγειρικής, όπου δίδασκε και η οποία δεν λειτουργεί σήμερα, τον Ιούνιο του 2018. Είχε δεχτεί δύο πυροβολισμούς.

Πλάνα από κάμερες ασφαλείας έδειξαν τη σύζυγό του να οδηγεί στην περιοχή την ώρα του εγκλήματος.

Η συγγραφέας, ειδικευμένη στα αισθηματικά μυθιστορήματα με τίτλους όπως «Ο λάθος σύζυγος», ισχυρίστηκε ότι δεν θυμάται να βρισκόταν εκεί, αλλά σχετικά με τα πλάνα υπέθεσε ότι την έδειχναν απλούστατα να ψάχνει έμπνευση για τα βιβλία της.

Η Μπρόφι, οι συνήγοροι υπεράσπισης της οποίας έχουν πει ότι θα ασκήσουν έφεση επί της απόφασης, αρνήθηκε ότι δολοφόνησε τον σύζυγό της και επέμεινε ότι έχουν παρέλθει τα χρόνια που το ζευγάρι αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες και ότι δεν είχε λόγο να τον σκοτώσει.

“Ποιo είναι το κίνητρο σάς ρωτάω; Οποιοσδήποτε εκδότης θα έβαζε τα γέλια και θα έλεγε ‘πιστεύω ότι πρέπει να τη δουλέψεις περισσότερο αυτή την ιστορία, έχει μια τεράστια τρύπα στη μέση’», πρόσθεσε η Μπρόφι απευθυνόμενη στον εισαγγελέα στη διάρκεια της δίκης.

Το δοκίμιο «Πώς να δολοφονήσετε τον σύζυγό σας», το οποίο εξακολουθεί να διατίθεται στο διαδίκτυο, αναφέρεται σε μεθόδους και κίνητρα για να ξεφορτωθεί κάποιος έναν ανεπιθύμητο σύζυγο.

Σε αυτά περιλαμβάνεται το οικονομικό όφελος. Το δοκίμιο αναφέρει επίσης πως τα πυροβόλα όπλα «κάνουν πολλή φασαρία, προκαλούν χαμό, κι απαιτούν ορισμένο βαθμό ικανότητας». Αλλά -καταλήγει το κείμενο-, «αυτό που ξέρω για τον φόνο είναι ότι ο καθένας και η καθεμία τον έχει μέσα του, αν πιεστεί αρκετά».

Η συγγραφέας Μαρίνα Πετροπούλου καταγόταν από τη Σπάρτη, ενώ μεγάλωσε στα Γιάννενα και ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 17 ετών.

Σπούδασε σχέδιο και διακοσμητική στη σχολή Βακαλό και ασχολήθηκε με την κεραμική και τη ζωγραφική σε ιδιωτικά εργαστήρια. Επίσης, ασχολήθηκε επαγγελματικά με το εμπόριο, επάγγελμα που ασκούσε μέχρι πρότινος.

Πνεύμα ανήσυχο παράλληλα με την εργασίας της που ήταν το εμπόριο, έγραφε βιβλία τα οποία μάλιστα έχουν εκδοθεί από μεγάλους ελληνικούς οίκους.

Η συγγραφέας Μαρίνα Πετροπούλου ήταν παντρεμένη με τον κατασκευαστή Θαλή Πετρόπουλο και στον μακροχρόνιο βίο τους απέκτησαν δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Κωστή, καθώς και ένα εγγόνι.

Μεταξύ των μεγάλων της επιτυχιών συγκαταλέγονται τα βιβλία «Σαν γλυκό κουταλιού» (2004), «Λεκές από κόκκινο κρασί» (2005), «Ένα πρωινό» (2006), «Το ταγκό της Δανάης» (2007), «Χωρίς κραγιόν» (2008), «Η τελευταία λέξη» (2009), «Η άκρη της κλωστής» (2010), «Άδειες Κυριακές» (2011), «Τα μπλε φεγγάρια» (2013), «Μετά τη βροχή» (2016), «Στον καθρέπτη» (2019).

Έπειτα από οκτώ ώρες διαβουλεύσεων, οι ένορκοι έκριναν τη Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι ένοχη για τον φόνο του Ντάνιελ Μπρόφι.

Η συγγραφέας, ειδικευμένη στα αισθηματικά μυθιστορήματα με τίτλους όπως «Ο λάθος σύζυγος», απέρριπτε εξαρχής τις κατηγορίες, διαβεβαιώνοντας ότι τα πλάνα από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που την εικόνιζαν κοντά στον τόπο του εγκλήματος την έδειχναν απλούστατα να ψάχνει έμπνευση για τα βιβλία της.

Όσο για ένα πιστόλι που λείπει, το όπλο του φόνου κατά την αστυνομία, είπε πως το αγόρασε για να έχει ρεαλισμό επόμενο βιβλίο που ετοίμαζε. Απέρριψε επίσης την κατηγορία πως δολοφόνησε τον σύζυγό της για να εισπράξει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από την ασφάλεια ζωής του.

Οι συνήγοροι υπεράσπισης της γυναίκας, 71 ετών, ανακοίνωσαν πως σκοπεύουν να ασκήσουν έφεση, σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα The Oregonian.

Βλέπεις τις αποδόσεις σου να ενισχύονται και τα κέρδη σου να πολλαπλασιάζονται | 21+
Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα τον Ιούνιο του 2018, όταν φέρεται να σκότωσε τον σύζυγό της με δυο σφαίρες στην καρδιά στη σχολή μαγειρικής όπου δίδασκε.

Μαθητές βρήκαν τον Ντάνιελ Μπρόφι, 63 ετών, να κείτεται στο δάπεδο αίθουσας διδασκαλίας.

Η σύζυγός του συνελήφθη τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς κι έκτοτε παραμένει προφυλακισμένη.

Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο εισαγγελέας Σον Όβερστριτ παρουσίασε τεκμήρια που δείχνουν, κατ’ αυτόν, ότι η κατηγορούμενη πράγματι διέπραξε τον φόνο.

«Δεν επρόκειτο απλά για θέμα χρημάτων. Το ζήτημα ήταν ο τρόπος ζωής που επιθυμούσε κι ο Νταν δεν μπορούσε να της προσφέρει», επιχειρηματολόγησε.

Στο εδώλιο, η Νάνσι Κράμπτον Μπρόφι αρνήθηκε τις κατηγορίες, διαβεβαιώνοντας πως τα οικονομικά της προβλήματα ήταν αρχαία ιστορία. «Οικονομικά, θα ήμουν πολύ καλύτερα αν ο Νταν ήταν ζωντανός, παρά αν ήταν νεκρός», κατέθεσε.

«Πού είναι το κίνητρο, σας ρωτάω; Οποιοσδήποτε εκδότης θα έβαζε τα γέλια και θα έλεγε ‘πιστεύω ότι πρέπει να τη δουλέψεις περισσότερο αυτή την ιστορία, έχει μια τεράστια τρύπα στη μέση’», πρόσθεσε.

Η διάρκεια της ποινής που θα επιβληθεί στη συγγραφέα δεν είναι ακόμη γνωστή.

Το δοκίμιο «Πώς να δολοφονήσετε τον σύζυγό σας» δεν απασχόλησε ποτέ τη δικαιοσύνη ως τη δίκη.

Το δοκίμιο ανέφερε πως τα πυροβόλα όπλα «κάνουν πολλή φασαρία, προκαλούν χαμό, κι απαιτούν ορισμένο βαθμό ικανότητας». Αλλά –κατέληγε το κείμενο–, «αυτό που ξέρω για τον φόνο είναι ότι ο καθένας και η καθεμία τον έχει μέσα του, αν πιεστεί αρκετά».

Οι αστυνομικοί στη Φθιώτιδα έχουν ήδη κάνει την πρώτη αυτοψία στο κτήμα που ο συγγραφέας και ιστορικός άφησε την τελευταία του πνοή και περιμένουν τον ιατροδικαστή. Ο 72χρονος βρέθηκε νεκρός μέσα σε μια λίμνη αίματος από συγγενείς του, που ειδοποίησαν τις Αρχές.

Τροχαίο δυστύχημα Νάτση: Σε σοκ ο οδηγός του φορτηγού

Σοκ στην τοπική κοινωνία του Μαρτίνου και σε όλη τη Λοκρίδα, από το θάνατο 72χρονου συγγραφέα – ιστορικού που βρέθηκε νεκρός στο κτήμα του, στη θέση «Τσούκα» κοντά στον Προσκυνά. Ο 72χρονος βρέθηκε νεκρός μέσα στα αίματα, από συγγενικό του πρόσωπο, πεσμένος στο χώρο που βρίσκεται μπροστά από το καλύβι του, φέροντας τραύμα από πυροβόλο όπλο στο κεφάλι.

Τα πρώτα στοιχεία παραπέμπουν σε αυτοκτονία, καθώς δίπλα του βρέθηκε και παλιό περίστροφο το οποίο φαίνεται ότι είναι και το όπλο που του έκοψε το νήμα της ζωής του, ωστόσο ακόμη εξετάζονται όλα τα ενδεχόμενα.

Σύμφωνα με το lamiareport.gr, ο 72χρονος ήταν από τους ανθρώπους που κατέγραψαν πολλά ιστορικά γεγονότα της περιοχής, ενώ ταυτόχρονα με την πένα του πρόβαλλε και πολλές ομορφιές της, με τη ματιά του σύγχρονου ιστορικού αναλυτή. Η απώλειά του έπεσε σαν βόμβα στην τοπική κοινωνία και όλοι αναρωτιούνται τι ακριβώς έχει συμβεί.

Από την Αστυνομία έχει παραγγελθεί η διενέργεια νεκροψίας – νεκροτομής που θα ρίξει άπλετο φως στις συνθήκες του θανάτου του.