Είναι ένα χτύπημα εναντίον του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης Πνευματικών Δικαιωμάτων έργων μουσικής ΕΔΕΜ. Ο Σταύρος Ξαρχάκος γνωστοποίησε την απόφασή του με επιστολή του, χθες, προς τους δημιουργούς του 450 ΑΣΜΑ, ΜΕΤΡΟΝ. ΣΩΜΣΕ, ΥΠΕΡΒΑΣΗ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ.

Ιδού τι τους έγραψε:

Στις 10 Ιανουαρίου 2020 είχα απευθύνει έκκληση προς το σύνολο των δημιουργών αλλά κυρίως προς εκείνους που ηγούνται των σωματείων συνθετών και στιχουργών και της αυτοδιαχείρισης όπου μεταξύ άλλων ανέφερα:

«Εάν οι εκπρόσωποι των σωματείων, όλων των σωματείων, νοιάζονται πραγματικά για το συμφέρον των δημιουργών που εκπροσωπούν θα έπρεπε όχι σήμερα ΑΛΛΑ ΧΘΕΣ να έχουν κάτσει ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ σε ένα τραπέζι ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΒΕΙ ΟΛΟΥΣ (δημιουργούς και εκδότες, Έλληνες και ξένους) και να σχεδιάσουν από μηδενική βάση:

1. Τη δημιουργία ενός οργανισμού με μια Γενική Συνέλευση, ένα Εποπτικό και ένα Διοικητικό συμβούλιο εκλεγμένο από εμάς.
2. Τη συγκέντρωση στον οργανισμό αυτό όποιων χρήσιμων περιουσιακών ή άλλων στοιχείων και άξιων ανθρώπινων πόρων διαθέτουν σήμερα η ΕΥΕΔ και η Αυτοδιαχείριση.
3. Την επιλογή των καλύτερων επαγγελματιών που διαθέτει η αγορά για να διοικήσουν τον οργανισμό μας.
4. Τη χρηματοδότηση από τα δικαιώματά μας της ανάπτυξης αυτού του οργανισμού.
5. Τη στήριξη της πολιτείας στο εγχείρημα.
   Απευθύνω έκκληση προς τους δημιουργούς και ιδίως τους εκπροσώπους των σωματείων των δημιουργών να συνεργασθούν από κοινού για τη δημιουργία Ενιαίου Οργανισμού παραμερίζοντας τις όποιες προσωπικές πικρίες, ανασφάλειες, εγωισμούς και επιδιώξεις.»

Όλους αυτούς τους μήνες που πέρασαν δυστυχώς δεν έγινε καμία ουσιαστική πρόοδος προς αυτήν την κατεύθυνση. Μου ειπώθηκε ότι πρώτα θα έπρεπε να συσταθεί η ΕΔΕΜ και μετά θα ακολουθούσε η προσπάθεια συγχώνευσης με την Αυτοδιαχείριση. Αν και δεν κατάλαβα τι θα εξυπηρετούσε αυτό, εμπιστεύθηκα τα σωματεία και περίμενα μαζί με όλους τους δημιουργούς τη δημιουργία της ΕΔΕΜ. Όμως αν και έχει χορηγηθεί άδεια στην ΕΔΕΜ από τον περασμένο Φεβρουάριο, διαπιστώνω ότι καμία προσπάθεια δεν έχει γίνει για τη δημιουργία ενιαίου οργανισμού, από όσους διοικούν τα σωματεία των δημιουργών και την ΕΔΕΜ. Είναι άραγε τόσο σημαντικές οι καρέκλες της εξουσίας;

Με λύπη μου βλέπω δε να έχουν ενεργό ρόλο στην ΕΔΕΜ και πρόσωπα που την εποχή της παντοδυναμίας της ΑΕΠΙ ήταν εγκάθετοι του Ξανθόπουλου και με λοιδορούσαν για τον αγώνα μου (από το 1997) για την εξυγίανση της ΑΕΠΙ! Αισθάνομαι πλήρως ματαιωμένος, όλες μου οι προσπάθειες και οι αγώνες για τη βελτίωση της συλλογικής διαχείρισης των δικαιωμάτων των συνθετών και στιχουργών φαίνεται ότι απέτυχαν, όπως απέτυχε και η «γέφυρα» της ΕΥΕΔ που έγινε χάρη στην προηγούμενη κυβέρνηση και προσωρινά λειτούργησε. Εν τω μεταξύ η κοινότητα των δημιουργών κυλά προς την εξαθλίωση χάνοντας δεκάδες εκατομμύρια ευρώ.

Δεδομένης λοιπόν αυτής της απαράδεκτης κατάστασης δηλώνω ότι δεν θα συμμετέχω στην ΕΔΕΜ.
Ελπίζω ότι σ’ ένα εύλογο χρονικό διάστημα θα συσταθεί ένας ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης Ελλήνων και αλλοδαπών συνθετών και στιχουργών

Πηγή: e-tetradio.gr

Γράφει σχετικά:

Το θέμα των διεκδικήσεων και των αιτημάτων των Ελλήνων συνθετών, μέσω του συνδικαλιστικού τους  φορέα «ΑΣΜΑ 450+» και τον νεοσύστατο εισπρακτικό Οργανισμό ΕΔΕΜ, το έχω επανειλημμένως θίξει και δεν θα ήθελα να τα επαναλάβω. Όμως: Δεν μπορώ να προσπεράσω κάποιες συμπεριφορές, όπως εκείνη του υπουργού Ανάπτυξης, που μίλησε υποτιμητικά για τον συνάδελφο Φοίβο Δεληβοριά, ο οποίος, εντελώς… τυχαία(?), είναι Πρόεδρος τόσο του σωματείου όσο και του εισπρακτικού οργανισμού, εκλεγμένος, κατόπιν γενικής συνελεύσεως. Και μάλιστα, επίτιμος Πρόεδρος στο σωματείο μας έχει ανακηρυχθεί ο Σταύρος Ξαρχάκος, η αξία του οποίου για τον ελληνικό πολιτισμό είναι αυταπόδειχτη!Αναφέρομαι στα δυο αυτά ονόματα για να υπενθυμίσω πως ο πρώτος λοιδορήθηκε από τον Αντιπρόεδρο της Κυβερνήσεως (!!!) Άδωνη Γεωργιάδη και ο δεύτερος από την τηλεφημερίδα Liberal.gr και την επί πολλά χρόνια έμπειρη δημοσιογράφο Αγγελική Κώττη!
Ο μεν υπουργός είπε: «ο κύριος Δεληβοριάς δεν εκπροσωπεί ούτε τα συμφέροντα των καλλιτεχνών ούτε τους καλλιτέχνες. Εκπροσωπεί ένα τυφλό μίσος κατά της κυβερνήσεως. Δικαίωμά του.»
Για τον Σταύρο Ξαρχάκο, η κα Κώττη έγραψε: «…να μη σε κάνει το κόμμα σου υπουργό και όταν δέσει ο καρπός να κατηγορείς αυτήν που έγινε.» (εννοώντας πως ο συνθέτης Ξαρχάκος, εποφθαλμιούσε το υπουργιλίκι).
https://www.liberal.gr/apopsi/mia-lemonia-xinizei-sti-geitonia/301133

Τα δηλωθέντα που προανέφερα, στην πραγματικότητα, δεν αντέχουν σε σχολιασμό, αλλά, αν αφήνεις το… τέρας να μεγαλώνει χωρίς αντίδραση, τότε μπορεί κι εσύ να γίνεις μέρος του προβλήματος.

Το να αποδείξω εγώ πως ο Ξαρχάκος δεν είναι ελέφαντας, θα προκαλούσα το αυθόρμητο γέλιο στους αναγνώστες. Να αποδείξω πως ο συνθέτης, από το ’60 έως σήμερα παρέμεινε δ η μ ι ο υ ρ γ ό ς από τους σπουδαιότερους και δεν διεκδίκησε ΠΟΤΈ υπουργικές πολυθρόνες, αυτό το γνωρίζει όλος ο κόσμος, αλλά το ξέχασε η έμπειρη δημοσιογράφος του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ…
Το ίδιο και για τον Δεληβοριά. Τι να αποδείξω εγώ; την εκλογή του στο Δ.Σ. παρουσία όλου του σώματος της Γ.Σ.;

Γι αυτό λέω από την αρχή του σχολίου μου πως το θέμα είναι ο πολιτισμικός ξεπεσμός, ο οποίος μπορεί να πάρει διαστάσεις, με τα πρόθυμα μίντια να ρίχνουν λάσπη σε όποιον δεν συμμορφώνεται «προς τας υποδείξεις» και γίνεται στόχος. Κάτι τέτοιο είναι πολύ πιθανόν να συμβεί, εάν εμείς οι υπόλοιποι αδιαφορήσουμε για ό,τι λέγεται, ό,τι γράφεται, ό,τι κυκλοφορεί… Προσοχή! Ζούμε σε μια εντονότατη εποχή μιντιακής επιβολής. Κάθε γεγονός, μικρό ή μεγάλο, θα μπει στο μικροσκόπιο των πολυποίκιλων συμφερόντων μικρών ή μεγάλων…

Ο πολιτισμικός ξεπεσμός μπορεί να ξεπηδήσει κι από την αναγκαστική καραντίνα και την ξαφνική παύση κάθε καλλιτεχνικής-πνευματικής δράσης. Από την ευνοϊκή μεταχείριση που δέχεται, από τα μιντιακά μέσα, το τραγούδι της φθοράς, της νύχτας και της κοσμικής ελαφρότητας, όπως και της λαϊκής ψευτομαγκιάς το οποίο, ομολογουμένως, έχει απλωθεί σε όλη την ελληνική επικράτεια. Όσο οι εστίες πνευματικής ζύμωσης και επικοινωνίας λιγοστεύουν και υπολειτουργούν, η βαθιά πολιτισμική κρίση θα καραδοκεί και θα οξειδώνει την κοινωνία μας…
Μπορεί οι αφορμές τής υποτίμησης των δυο συνθετών, να προέκυψαν μέσα από το δυσμενές κλίμα που δημιουργήθηκε, δεν πρέπει όμως να επιτρέψουμε, οι υπόλοιποι,  να μοιάσουμε στο… τέρας.

Ποιος είναι ο Νότης Μαυρουδής

Τα δυο πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στη φυλακή δίπλα στη μητέρα του, που ήταν πολιτική κρατούμενη. Το 1958 ξεκίνησε μαθήματα κιθάρας στο Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Φάμπα και πήρε το δίπλωμά το 1969 με Άριστα. Το 1970 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, όπου του ανατέθηκε η έδρα κλασικής κιθάρας στη Scuola Ciciva di Milano, στην οποία δίδαξε ώς το 1975. Το 1970 επίσης παρακολούθησε τα μαθήματα της Ακαδημίας Santiago de Compostella στην Ισπανία με τον Jose Tomas. Το 1975 εγκαταστάθηκε οριστικά στην Αθήνα και από αυτή τη χρονιά δίδαξε κλασική κιθάρα στο Εθνικό Ωδείο. Τα έτη 1975, 1977 και 1979 έδωσε ρεσιτάλ στο Φεστιβάλ Κλασικής Κιθάρας του Esztergom της Ουγγαρίας. Το 1978 πήρε μέρος στο διεθνές Φεστιβάλ Πολιτικού Τραγουδιού στο Ανατολικό Βερολίνο και στο 11ο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στην Αβάνα της Κούβας. Ως συνθέτης και σολίστ έχει δώσει πολλά ρεσιτάλ σε πολλές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Φινλανδία, Ελβετία, Γερμανία, Ουγγαρία, Αυστρία, Κούβα). Ως καθηγητής στο Εθνικό Ωδείο Αθήνας, είχε μαθητές αρκετούς δημοφιλείς καλλιτέχνες όπως οι Μανώλης Ανδρουλιδάκης, Σωκράτης Μάλαμας, Παναγιώτης Μάργαρης, Γιώργος Μελάς, Λάμπρος Ντούσικος, Δημήτρης Σωτηρόπουλος, κ.ά.. Από το 1994 ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού και από το 1995 ανέλαβε καλλιτεχνικός διευθυντής στο διεθνές Φεστιβάλ της Πάτρας (από το 1999 τη θέση κατέχει ο Αλέξανδρος Μυράτ).

Πηγή: Viewtag

Με σχόλια όπως «αυτή η κυρία (σ.σ. υπουργός Πολιτισμού) διακατέχεται από ένα σύνδρομο που εγώ το λέω “βλαπτική έπαρση”. Και ξέρετε κάτι; Δικαίωμα στην έπαρση έχει μόνο η σημαία». Ή «κυρία Μενδώνη οφείλω να ομολογήσω ότι υπήρξε και είναι μια πολύ αποτελεσματική Γενική Γραμματέας. Αλλά, τον υπουργό αναζητάμε».

Η τοποθέτηση του Σταύρου Ξαρχάκου σήμερα το πρωί στον Νίκο Ξυδάκη ήταν πραγματικά κόλαφος για την υπουργό Πολιτισμού καθώς και το κυβερνόν κόμμα για την απουσία πολιτιστικής πολιτικής. Και μην ξεχνάμε ότι προέρχεται από έναν από τους δύο σημαντικότερους εν ζωή Έλληνες συνθέτες αλλά και πρώην ευρωβουλευτή της Νέας Δημοκρατίας και μία προσωπικότητα αναφοράς του Ελληνικού Πολιτισμού, τα τελευταία 60 χρόνια.

Ο Σταύρος Ξαρχάκος, όμως, δεν έχει εξαρτήσεις, ούτε φόβο και έχει ένα αστραφτερό, καίριο και τολμηρό λόγο. Εξ ου και το γεγονός ότι όλα όσα είπε στον Νίκο Ξυδάκη μπορούν να διαβαστούν και ως ένα μανιφέστο «για τη βαθιά και ουσιαστική έννοια του πολιτισμού». Ένα μόνο: δεν θα θέλαμε να είμαστε σήμερα στη θέση της κας Μενδώνη. Το να σου αποδίδει ο Ξαρχάκος το «αμάρτημα» της «βλαπτικής έπαρσης» και της υπουργικής ακαταλληλότητας είναι κάτι που θα σε συνοδεύει εφεξής.

Πηγή: e-tetradio.gr