Όπου ως άνοιξη παρουσίασε τη δημιουργία ενός ανοιχτού προοδευτικού κόμματος, «λαϊκού και όχι των ελίτ», που θα καλύψει, είπε, την ανυπαρξία «ενός προοδευτικού κόμματος το οποίο να μην έχει εξαρτήσεις από κανέναν»… Ένα κόμμα, όπως είπε, που «θα απευθυνθεί και στη θεσμική δεξιά» η οποία μπορεί να μην συμφωνεί με την παρεμβατικότητα που θέλουμε στις κρατικές δαπάνες ή με τη στάση μας σε πολλά κοινωνικά ζητήματα, αλλά θέλει και αυτή να έχει η χώρα κράτος δικαίου, μεταρρυθμίσεις, και πιστεύει στην κοινωνική δικαιοσύνη». Περιέγραψε ένα κόμμα που συντάσσεται με τις θέσεις των υπόλοιπων λαϊκιστών κομμάτων, κατά του «διευθυντηρίου των Βρυξελλών» και όσων θεωρούν ότι «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του», όπως είπε τις προάλλες δείχνοντας σε ποιο εκλογικό κοινό απευθύνεται.

Ποιά είναι, όμως, αυτή η “θεσμική δεξιά”; Εάν αξιολογήσει κανείς την περιγραφή Κασσελάκη, μάλλον κοιτάζει προς την πλευρά της λεγόμενης “καραμανλικής” δεξιάς, αν και χωρίς να ρωτήσει τον …ξενοδόχο, ήτοι τους ίδιους του καραμανλικούς της Ν.Δ και τον ίδιο τον πρώην πρωθυπουργό. Προς αυτό το τμήμα της Ν.Δ, άλλωστε, κοιτάζει και η Φωνή Λογικής της Αφροδίτης Λατινοπούλου, όπως έχει δηλώσει η ίδια.

Όμως, απ΄ ότι φαίνεται, ο Στέφανος Κασσελάκης διαθέτει δύο “όπλα” για να προσεγγίσει αυτόν τον χώρο. Τους Ευάγγελο Αντώναρο και Άρη Σπηλιωτόπουλο. Ο πρώτος ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος επί Κώστα Καραμανλή, ο δεύτερος εκπρόσωπος Τύπου της πρώϊμης φάσης Καραμανλή στη Ν.Δ και κορυφαίος υπουργός του στη συνέχεια. Κανείς τους δεν διατηρεί εδώ και χρόνια επαφή με τον πρώην πρωθυπουργό (μάλλον τους έχει εξοβελίσει), ωστόσο συνεχίζουν να αναφέρονται και να επικαλούνται την καραμανλική περίοδο στη Ν.Δ και ως εκ τούτου ο κ. Κασσελάκης θεωρεί ότι προσφέρονται σχετικά. Ίσως, δε, προσελκύσουν στο νέο κόμμα και μερικά ακόμα πρόσωπα εκείνης της περιόδου.

Ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, μάλιστα, είναι εκ των συμβούλων του κ. Κασσελάκη εδώ και καιρό και θεωρείται εκ των πρωτεργατών της στρατηγικής της ρευστοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ και της ίδρυσης νέου κόμματος.

«Έχουμε δει και τις ανακοινώσεις των υπολοίπων συνυποψηφίων του κ. Κασσελάκη. Όλοι μιλούν στην κάμερα και εκδηλώνουν τις προθέσεις τους, έχοντας από πίσω ένα φόντο. Εδώ είναι σε μια πορεία μέσα στον κόσμο ο κ. Κασσελάκης. Δίνει ένα στίγμα του τρόπου με τον οποίο κινήθηκε, και κινείται ο ίδιος. Όταν λέει “είμαι ο Στέφανος” μιλάει για έναν ΣΥΡΙΖΑ της σύγχρονης Αριστεράς. Είναι ξεκάθαρο το πολιτικό στίγμα» είπε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος.

Μάλιστα ο Άρης Σπηλιωτόπουλος εξήγησε ότι «στην πολιτική είναι επιτυχία όταν γίνεσαι γνωστός με το μικρό σου όνομα». «Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν ο Ανδρέας, Η Μελίνα μας ήταν η Μελίνα, η Ντόρα Μπακογιάννη ήταν η Ντόρα και το ευτύχημα για μένα και γι’ αυτό εκλεγόμουν ψηλά ήταν ότι ήμουν ο Άρης» εξήγησε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος.

Στη συνέχεια όταν ρωτήθηκε αν είναι νωρίς στην πολιτική καριέρα του Στέφανου Κασσελάκη να γίνει γνωστός με μικρό όνομα του ο Άρης Σπηλιωτόπουλος απάντησε: «Όταν κατεβαίνεις υποψήφιος και σε επιλέγουν 72.0000 συμπολίτες σου, μόνο νωρίς δεν είναι».

«Είναι ο Στέφανος, ο “δικός τους” και τον αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Δεν ειπώθηκαν αιχμές για τον πρώην πρόεδρο περί διαπλοκής. Δεν θα δούμε άλλο βίντεο από τον Στέφανο Κασσελάκη» εκτίμησε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος.

«Η Κεντρική Επιτροπή ακολούθησε μια διαδικασία που δεν συνάδει με σοβαρά κόμματα… Πολλές φορές έχω τοποθετηθεί φανερά ως βουλευτής σε μια πρόταση μομφής. Η δημοκρατική έννομη τάξη προβλέπει ότι η ψηφοφορία είναι φανερή», είπε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος σχολιάζοντας τα γεγονότα που οδήγησαν στην καθαίρεση του Στέφανου Κασσελάκη.

Και πρόσθεσε: «Αφού είναι μυστική, αυτό θα έπρεπε να ακολουθηθεί για όλους και όχι να τους ψάχνουν από το τηλέφωνο». «Όταν καλούμε τους πολίτες να ψηφίσουν αρχηγό δεν μπορούμε να μην τους ακούμε» είπε επίσης σε άλλο σημείο της συνέντευξής του και πρόσθεσε: «Η Κεντρική Επιτροπή μπορεί να καταθέσει μομφή αλλά δεν μπορεί να αποφασίσει αν ένας πρόεδρος είναι έκπτωτος… Ένας πρόεδρος που έχει εκλεγεί από 70.000 ανθρώπους δεν μπορεί να καθαιρεθεί από 160».

«Η επαρχία είναι πιο συντηρητική και δέχεται πιο δύσκολα τη νέα νόρμα που φέρνει ο κ. Κασσελάκης» είπε ο κ. Σπηλιωτόπουλος στον ΑΝΤ1 προσθέτοντας σε άλλο σημείο ότι «αντιστάθηκε η επαρχία».

«3,5 μήνες πριν οι δημοσκοπήσεις ομονοούσαν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στο 9,5% και έδινε μάχη επιβίωσης με το ΠΑΣΟΚ για τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει ως αξιωματική αντιπολίτευση. Είναι λαϊκή εντολή και ένα μήνυμα ότι ο κ. Κασσελάκης δεν μπορεί να αμφισβητηθεί και πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες» πρόσθεσε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος.

Όπως είπε «είναι η μεγάλη ευκαιρία να ανασυντάξει το κόμμα του και να μπει σε μια πιο συγκροτημένη προγραμματική πρόταση εξουσίας».

Ερωτηθείς αν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να «μαζέψει» το lifestyle, απάντησε ότι «ο κ. Κσσελάκης δεν ακούει συμβουλές, το επικοινωνιακό κομμάτι το κάνει μόνος του. Η δική μου άποψη είναι οτι ο κ. Κασσελάκης είναι αυτός που είναι, έχει κερδίσει μια σημαντική μάχη και όπως φάνηκε χθες από τα αποτελέσματα έχει την προοπτική να φτιάξει κυβερνώσα αριστερά».

«Τώρα έχουμε εστιάσει στον πομπό και σε αυτό είναι καλός ο Κασσελάκης. Αυτό που μένει είναι το μήνυμα που πρέπει να διατυπωθεί με σαφήνεια» κατέληξε ο Άρης Σπηλιωτόπουλος.

Στην δήλωσή τους αναφέρονται στα όσα προσέφερε ο Κώστας Καραμανλής και μιλάνε για «δυσαναπλήρωτο κενό τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στην παράταξη που υπηρέτησε», ενώ αφήνουν και αιχμές λέγοντας ότι η κύρια έκφρασή του ήταν ο μεσαίος πολιτικός χώρος.

Αναλυτικά η κοινή τους δήλωση

«Η απόφαση του Κώστα Καραμανλή να μη συμμετάσχει στις επερχόμενες εθνικές εκλογές αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στην παράταξη που υπηρέτησε.

Ο Κώστας Καραμανλής προσέφερε πολλά. Με αμετακίνητη πίστη στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες, τα δημοκρατικά ιδεώδη, τη διαφύλαξη των εθνικών συμφερόντων και τον πολιτικό πολιτισμό διεύρυνε σημαντικά την παράταξη του. Με κύρια έκφραση τον μεσαίο πολιτικό χώρο έθεσε το θεμέλιο λίθο ενός ελεύθερου και ανοιχτού πολιτικού χώρου με στόχευση στη σύνεση, το μέτρο και τη συναίνεση. Μια παρακαταθήκη πού πρέπει να είναι σεβαστή από όλους.

Η παρακαταθήκη αυτή δεν υπηρετείται από τους άτεγκτους κληρονόμους της ιστορικής κομματικής συνέχειας αλλά από πράξεις και πρωτοβουλίες ευθύνης. Στο επίκεντρο τους πρέπει να βρίσκονται η προσήλωση στον προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο του Κέντρου και στη συνεχή έγνοια για τη στήριξη του συνόλου της κοινωνίας που ειδικά τα τελευταία χρόνια δοκιμάζεται.

Σε αυτά πίστεψε, για αυτά αγωνίστηκε διαχρονικά ο Κώστας Καραμανλής».

“Οι ρυθμίσεις αυτές είναι απαράδεκτες. Δεν υπάρχουν πουθενά στην Ευρώπη, στην Αμερική κι όπου άλλου τα πανεπιστήμια είναι — όπως κι εδώ άλλωστε — αυτοδιοίκητα και πρέπει να μεριμνούν με δική τους ευθύνη για θέματα φύλαξης και ασφάλειας. Όταν δε διαπιστώνουν βαρειά παραβατική συμπεριφορά έχουν το δικαίωμα (αλλά και την υποχρέωση) να καλούν προς τούτο την αστυνομία”, επισημαίνουν τα τρία κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, χωρίς, βεβαίως, σε καμία περίπτωση η παρέμβαση αυτή να συνδέεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο με τον πρώην πρωθυπουργό. Yπενθυμίζεται πως με άρθρο του στο “Βήμα” την πλήρη διαφωνία του με το νομοσχέδιο εξέφρασε προ ημερών και το ιστορικό στέλεχος της Ν.Δ και πρώην υπουργός Γιώργος Σουφλιάς, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε με δηλώσεις του και ο πρώην βουλευτής και πρύτανης του ΕΚΠΑ Θόδωρος Φορτσάκης.

Στην κοινή δήλωσή του οι Βαγγέλης Αντώναρος, Χρήστος Ζώής και Άρης Σπηλιωτόπουλος επισημαίνουν: Ως πολιτικά πρόσωπα που υπηρετήσαμε δημοκρατικές κυβερνήσεις με απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις πολιτικές ελευθερίες αλλά και ως ενεργοί πολίτες με προοδευτικό πρόσημο απευθύνουμε έκκληση να μην εφαρμοσθούν έστω και την τελευταία στιγμή αυτές οι ρυθμίσεις που όχι μόνο θα βυθίσουν τα πανεπιστήμια σε ακόμη βαθύτερη κρίση αλλά και εκθέτουν τη χώρα μας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας

Τα τρία στελέχη, ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του Libre, συνομιλούν εδώ και πολύ καιρό, ενώ στις συζητήσεις αυτές συμμετέχουν και άλλοι πρώην υπουργοί και βουλευτές της Ν.Δ που κινούνται στον χώρο του κέντρου και της ήπιας κεντροδεξιάς. Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα εάν η σημερινή παρέμβαση αποτελεί αφετηρία για ευρύτερες πολιτικές κινήσεις, κατά καιρούς, όμως, έχουν κυκλοφορήσει φήμες ακόμα και για την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα στον χώρο μεταξύ της σημερινής Ν.Δ και του ΚΙΝΑΛ.

Οι ίδιες πληροφορίες, πάντως, θέλουν τους τρεις πρώην υπουργούς να πυκνώνουν τις επαφές τους και να προετοιμάζουν κι άλλες παρεμβάσεις, όπως, για παράδειγμα, σχετικά με τα ελληνοτουρκικά.

Στην δήλωση αναφέρεται αναλυτικά:

Κ Ο Ι Ν Η           Δ Η Λ Ω Σ Η

Των Ευάγγελου Αντώναρου, πρώην Κυβερνητικού Εκπροσώπου

       Χρήστου Ζώη, πρώην Υπουργού

       Άρη Σπηλιωτόπουλου, πρώην Υπουργού Παιδείας

                                                                                                   Αθήνα, 5 Φεβρουαρίου 2021

“Η κατασταση που επικρατεί,  εδώ και χρόνια, στα ελληνικά πανεπιστήμια ασφαλώς και δεν είναι ιδανική. Μικρές ομάδες προχωρούν σε έκνομες πράξεις, εκτρέπονται  ακόμη και σε βαριά ποινικά αδικήματα, απειλούν καθηγητές και συμφοιτητές τους, προκαλούν καταστροφές και βεβήλωση δημόσιας περιουσίας.

Αυτές οι συμπεριφορές δεν είναι αποδεκτές. Από κανένα. Τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα και η πανεπιστημιακή κοινότητα πρέπει να προστατευθούν

Πολλές φορές στον παρελθόν οι προσπάθειες που έγιναν προσέκρουαν στο σεβασμό του πανεπιστημιακού ασύλου που κάποιοι, πολλές φορές ξένοι προς την πανεπιστημιακή κοινότητα, το παρερμήνευαν ως απόλυτο άβατο για να κάνουν ανενόχλητοι  ο, τι θέλουν.

Οι συζητήσεις, σε όλα τα επίπεδα, για άρση η επαναπροσδιορισμό  του ασύλου που  παρέμενε ως σύμβολο για τη μη επιστροφή σε αυταρχικές πρακτικές ανελεύθερων εποχών και στη φασίζουσα νοοτροπία μιας άλλης εποχής, ήταν πολλές. Όμως στο τέλος το πανεπιστημιακό άσυλο, με αυτή την απόλυτη μορφή του, πέρασε στην ιστορία.

Από εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε η συζήτηση αν τα πανεπιστήμια χρειάζονται φύλαξη. Η απάντηση είναι απλή. Φυσικά και είναι απαραίτητα μέτρα φύλαξης και ασφαλείας για όσους σπουδάζουν, όσους διδάσκουν κι όσους εργάζονται εκεί. Καθώς και για τις συχνά πολύτιμες εγκαταστάσεις.

Λύση πρακτική κι αποδεκτή, αντίστοιχη με ότι συμβαίνει παντού στις δημοκρατίες δεν βρέθηκε.  Με ευθύνη πολλών πλευρών. Αλλά αντί να συνεχιστεί και να εντατικοποιηθεί ο διάλογος, όπως θα έπρεπε να γίνει, αποφασίσθηκε από την Πολιτεία ξαφνικά ότι το θέμα, υπαρκτό και μεγάλο, μπορεί  να λυθεί με τον διορισμό 1.200 ειδικών φρουρών που θα εγκατασταθούν μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους και θα υπάγονται απευθείας στην κρατική εξουσία, στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

Οι ρυθμίσεις αυτές είναι απαράδεκτες. Δεν υπάρχουν πουθενά στην Ευρώπη, στην Αμερική κι όπου άλλου τα πανεπιστήμια είναι — όπως κι εδώ άλλωστε — αυτοδιοίκητα και πρέπει να μεριμνούν με δική τους ευθύνη για θέματα φύλαξης και ασφάλειας. Όταν δε διαπιστώνουν βαρειά παραβατική συμπεριφορά έχουν το δικαίωμα (αλλά και την υποχρέωση) να καλούν προς τούτο την αστυνομία.

Καμμία κυβέρνηση στον πολιτισμένο κόσμο δεν σκέφθηκε ούτε κατά διάνοια να προχωρήσει σε τέτοιες αντιδημοκρατικές και σαφώς αντισυνταγματικές ρυθμίσεις. Είναι αδιανόητο τα πανεπιστήμια της Οξφόρδης, του  Βερολίνου, της  Σορβόνης, της  Ρώμης, της  Βαρκελωνης, της   Πράγας να αστυνομοκρατούνται. Οι πανεπιστημιακοί χώροι είναι χώροι ιεροί όπου δεν έχουν καμμία θέση ένστολοι — έστω και με λεγόμενο ελαφρύ οπλισμό — όπως προσπαθεί να πείσει τους σαστισμένους Έλληνες πολίτες ο αρμόδιος Υπουργός.

Πριν αρχίσει η πανδημία η Ελλάδα αγκομαχούσε να ξεπεράσει μια βαθειά  δεκαετή οικονομική κρίση. Η χρηματοδότηση των δημοσίων πανεπιστημίων που μόρφωσαν χιλιάδες επιστήμονες έχει μειωθεί δραματικά. Λείπουν κονδύλια για αναγκαίες προσλήψεις διδακτικού προσωπικού, για έρευνα, για σύγχρονες εγκαταστάσεις.

Αντί λοιπόν να γίνουν τέτοιας μορφής απόλυτα αναγκαίες επενδύσεις στα πανεπιστήμια αποφασίζεται μαζική στελέχωση πανεπιστημιακής αστυνομίας.— και μάλιστα με μεθοδεύσεις που θυμίζουν ξεπερασμένες παλαιοκομματικές πρακτικές. Ομως: Οποια κι αν είναι τα κίνητρα, αυτή η ανατριχιαστική νομοθετική ρύθμιση κανένα από τα υπαρκτά προβλήματα στη λειτουργία των ΑΕΙ δεν θα μπορέσει να επιλύσει. Αντίθετα  ρίχνει, χωρίς λόγο, λάδι σε μια φωτιά που σιγοκαίει, υπονομεύοντας ταυτόχρονα τις δημοκρατικές ελευθερίες με μεθοδεύσεις που έχουμε κλειδαμπαρώσει προ πολλού στο χρονοντούλαπο της ιστορίας..

Ως πολιτικά πρόσωπα που υπηρετήσαμε δημοκρατικές κυβερνήσεις με απόλυτο σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και στις πολιτικές ελευθερίες  αλλά και ως ενεργοί πολίτες με προοδευτικό πρόσημο απευθύνουμε έκκληση  να μην εφαρμοσθούν έστω και την τελευταία στιγμή αυτές οι ρυθμίσεις που όχι μόνο θα βυθίσουν τα πανεπιστήμια σε ακόμη βαθύτερη κρίση  αλλά και εκθέτουν τη χώρα μας στα μάτια της διεθνούς κοινότητας.”

Τελευταίος που εξέφρασε τη διαφωνία του με την κυβερνητική απόφαση είναι ο πρώην υπουργός Παιδείας επί Νέας Δημοκρατίας Άρης Σπηλιωτόπουλος, ο οποίος με ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook αναρωτιέται μεταξύ άλλων αν χρειαζόμαστε περισσότερους αστυνομικούς ή περισσότερους επιστήμονες.

Ο ίδιος μάλιστα τονίζει ότι κατανοεί την εν λόγω απόφαση ως «ιδεοληψία» και ως «μια ξεπερασμένη παλαιοπολιτική συνήθεια βολέματος κάποιων».

«Μετά από την υπερδεκαετή οικονομική κρίση που αποψίλωσε τα ΑΕΙ από επιστήμονες κ διδάσκοντες, μετρά την άρση του ασύλου, αυτή είναι η προτεραιότητα;», αναρωτιέται ο Ά. Σπηλιωτόπουλος για την ίδρυση της αστυνομίας πανεπιστημίων.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Ά. Σπηλιωτόπουλου:

«Η ασυδοσία, η ανομία κ η βεβήλωση μαζί με την καταστροφή δημόσιας περιουσίας είναι μια πάγια πρακτική στους χώρους των ελληνικών πανεπιστημίων.

Πολλές φορές άρρηκτα συνδεδεμένη με την πρακτική του άβατου που εμπόδιζε κάθε προσπάθεια ελέγχου η κ καταστολής ακόμα κ σε περιπτώσεις ακραίας βίας η κ εμπρησμού.

Πολλές οι προσπάθειες για άρση του ασύλου που είχε παραμείνει ως σύμβολο για τη μη επιστροφή σε αυταρχικές πρακτικές κ στην φασίζουσα νοοτροπία μια άλλης εποχής.

Οι προσπάθειες αυτές άλλες πέτυχαν κ άλλες όχι.

Όμως στο τέλος το πανεπιστημιακό άσυλο μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας!

Τώρα ξαφνικά έρχεται η Πολιτεία να διορίσει 1.200 ειδικούς φρουρούς για τη φύλαξη των ΑΕΙ

Χρειάζεται φύλαξη το Πανεπιστημιο;

Μετά την άρση του ασύλου, αν είχαμε αλλάξει κ νοοτροπία όχι!

Σκεφτείτε το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ή του Κέιμπριτζ να αστυνομοκρατείται! προφανώς και εκεί ο χώρος είναι ιερός κ προστατεύεται από φοιτητές, διδάσκοντες, επισκέπτες!

Αλλά ας δεχτούμε ότι εμείς έχουμε άλλη νοοτροπία κ ροπή στην βία

Μετά από την υπερδεκαετή οικονομική κρίση που αποψίλωσε τα ΑΕΙ από επιστήμονες κ διδάσκοντες, μετρά την άρση του ασύλου, αυτή είναι η προτεραιότητα;

Δεν θα μπορούσε η Πολιτεία να δώσει τη δυνατότητα στις πρυτανικές αρχές για ιδιωτική φύλαξη όταν ακόμα κ τα υπουργεία τέτοια διαθέτουν;

Τα αεροδρόμια;

Δηλαδή χρειάζεται η πρόσληψη από το κράτος ενός νέου σώματος αστυνομικών κ όχι η πρόσληψη επιστημόνων σε ΑΕΙ ακόμα κ εκεί που υπολειτουργούν;

Λυπάμαι αλλά κ ως πρώην Υπουργός κ ως ενεργός πολίτης με δημοκρατικό κ προοδευτικό πρόσημο δεν κατανοώ μια τέτοια ιδεοληψία εκτός από την αποδοχή της ως μια ξεπερασμένη παλαιοπολιτική συνήθεια βολέματος κάποιων.

Αλλά πιστεύω ότι αυτή την είχε ξορκίσει κατά δήλωση του ο Πρωθυπουργός από τις πρακτικές της κυβέρνησης του!

Απλά λυπάμαι…».