Ο Τιούνικ, γνωστός για τις ομαδικές φωτογραφίσεις σε ορισμένα από τα πιο δημοφιλή τοπόσημα παγκοσμίως, χρησιμοποίησε ένα μεγάφωνο για να δώσει οδηγίες στους συγκεντρωμένους, προτού πολλοί εκμεταλλευθούν την ευκαιρία για να κάνουν γυμνοί μια βουτιά στα νερά του ωκεανού.

«Έχουμε την ευκαιρία να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη σχετικά με τις δερματολογικές εξετάσεις και είναι τιμή μου που βρίσκομαι εδώ», είπε ο Τιούνικ αυτό το ανοιξιάτικο πρωινό στο Σίδνεϊ.

Το 1992, ο Tunick άρχισε να καταγράφει ζωντανά γυμνά σε δημόσιους χώρους στη Νέα Υόρκη μέσω βίντεο και φωτογραφιών. Τα πρώτα του έργα από αυτήν την περίοδο επικεντρώνονται περισσότερο σε ένα γυμνό άτομο ή σε μικρές ομάδες γυμνών. Ο Tunick αναφέρει το 1994, όταν πόζαρε και φωτογράφισε 28 γυμνούς ανθρώπους μπροστά από τα κεντρικά γραφεία των Ηνωμένων Εθνών στο κέντρο του Μανχάταν, ως σημείο καμπής στην καριέρα του. «Όλα ξεκίνησαν από εκεί, μεταφέροντας τη δουλειά μου από την απλή φωτογραφία στη φωτογραφία εγκατάστασης και performance», λέει. Από τότε, έχει οργανώσει και φωτογραφίσει πάνω από 65 προσωρινές εγκαταστάσεις που σχετίζονται με τοποθεσίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο εξωτερικό.

Η φιλοσοφία του Tunick είναι ότι “τα άτομα μαζικά, χωρίς τα ρούχα τους, ομαδοποιημένα, μεταμορφώνονται σε ένα νέο σχήμα. Τα σώματα εκτείνονται μέσα και πάνω στο τοπίο σαν ουσία. Αυτές οι ομαδοποιημένες μάζες που δεν υπογραμμίζουν τη σεξουαλικότητα γίνονται αφαιρέσεις που αμφισβητούν ή αναδιαμορφώνουν τις απόψεις κάποιου του γυμνού και της ιδιωτικότητας».

Μερικές φορές, αφού συγκεντρώσει τα θέματά του μαζί, ο Tunick τα βαθμολογεί κατά φύλο, μακριά μαλλιά, ηλικία ή άλλα χαρακτηριστικά. Η εγγραφή για μόντελινγκ στον ιστότοπό του περιλαμβάνει ερωτήσεις σχετικά με τον τόνο του δέρματος. Ένα χρωματολόγιο δείχνει επτά κουτιά που κυμαίνονται από άσπρο έως ροζ σε σκόνη μωρού και μαύρη σοκολάτα. Στη δουλειά του, παίζει διαφορετικούς τόνους σάρκας ή ομαδοποιεί ανθρώπους του ίδιου χρώματος. Ο Tunick ενδιαφέρεται επίσης για την αντιπαράθεση μεταξύ του οργανικού και του μηχανικού, και συχνά επιλέγει διάσημα κτίρια ή ασυνήθιστες κατασκευές ως φόντο