Για να αποκτήσει η NASA μια μόνιμη βάση στη Σελήνη, η πυρηνική ενέργεια θεωρείται απαραίτητη. Ο Λευκός Οίκος παρουσίασε έναν νέο οδικό χάρτη που στοχεύει στην υλοποίηση ενός τέτοιου συστήματος μέχρι το 2028.

Η αποστολή Artemis II της NASA, που έστειλε τέσσερις ανθρώπους στη Σελήνη για πρώτη φορά μετά από περισσότερο από μισό αιώνα, σηματοδοτεί μόνο την αρχή. Ο επικεφαλής της NASA, Jared Isaacman, χαρακτήρισε την αποστολή ως «προοίμιο» μιας νέας εποχής ανθρώπινης εξερεύνησης του διαστήματος, με απώτερο στόχο μια μόνιμη βάση στη Σελήνη.

Ωστόσο, για να γίνει αυτό πραγματικότητα, η NASA χρειάζεται πυρηνική ενέργεια. Το σχέδιο που δημοσιεύθηκε στις 14 Απριλίου, ζητά από τη NASA, το Πεντάγωνο και το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ να προετοιμάσουν ένα πυρηνικό σύστημα παραγωγής ενέργειας σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη για εκτόξευση το συντομότερο το 2028. Η νέα αυτή οδηγία βασίζεται σε εκτελεστικό διάταγμα του πρώην Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, που είχε ήδη θέσει ως στόχο την ανάπτυξη πυρηνικών αντιδραστήρων στο φεγγάρι.

Οι πυρηνικοί αντιδραστήρες παράγουν ενέργεια μέσω σχάσης, κατά την οποία διασπώνται τα ατομικά πυρήνα ενός ραδιενεργού στοιχείου και απελευθερώνεται μεγάλη ποσότητα θερμότητας. Ένα τέτοιο σύστημα θεωρείται απαραίτητο για τη μακρόχρονη παραμονή στη Σελήνη, καθώς κάθε σεληνιακή ημέρα και νύχτα διαρκεί περίπου 14 γήινες ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι μια βάση θα πρέπει να αντέχει δύο εβδομάδες σκοτάδι χωρίς αξιόπιστη ηλιακή ενέργεια — και φυσικά, στη Σελήνη δεν υπάρχουν ορυκτά καύσιμα, άνεμος ή τρεχούμενο νερό για παραγωγή ενέργειας.

Σχεδιασμός και διαγωνισμοί για πυρηνικά συστήματα

Η νέα πολιτική του Λευκού Οίκου καλεί το Πεντάγωνο, τη NASA και το Υπουργείο Ενέργειας να διοργανώσουν διαγωνισμούς σχεδιασμού με στόχο την άμεση επίδειξη και χρήση μικρών έως μεσαίας ισχύος διαστημικών αντιδραστήρων σε τροχιά και στην επιφάνεια της Σελήνης. Μακροπρόθεσμα, ο στόχος είναι η εγκατάσταση «υψηλής ισχύος» αντιδραστήρων μέσα στην επόμενη δεκαετία.

Σύμφωνα με το σχέδιο, η NASA θα ξεκινήσει την κατασκευή ενός διαστημικού αντιδραστήρα μεσαίας ισχύος που θα παράγει τουλάχιστον 20 κιλοβάτ ηλεκτρικής ισχύος, κατάλληλης για λειτουργία στη Σελήνη. Παράλληλα, θα συνεργαστεί με ιδιωτικές εταιρείες για την ανάπτυξη μικρότερων αντιδραστήρων με στόχο την εκτόξευσή τους μέχρι το 2030 — οι οποίοι στη συνέχεια θα αναβαθμιστούν.

Το Πεντάγωνο καλείται να ενημερώσει τον Λευκό Οίκο εντός 90 ημερών σχετικά με πιθανές χρήσεις και φορτία για πυρηνικά συστήματα στο διάστημα. Θα στηρίξει επίσης τα προγράμματα της NASA και θα διοργανώσει δικούς του διαγωνισμούς σχεδιασμού. Το Υπουργείο Ενέργειας θα προσφέρει τεχνογνωσία στην πυρηνική ενέργεια και θα προχωρήσει σε δική του έρευνα και ανάπτυξη.

Η Σελήνη ως εφαλτήριο για τον Άρη

Η νέα πολιτική ακολουθεί τις πρόσφατες δηλώσεις του Isaacman σχετικά με τα σχέδια της NASA για ανάπτυξη πυρηνικής ενέργειας στις επόμενες αποστολές της — ακόμη και προς τον Άρη. Όπως τόνισε ο ίδιος, «η σαφήνεια στην πολιτική για την πυρηνική ενέργεια και πρόωση στο διάστημα είναι ζωτικής σημασίας, καθώς επιδιώκουμε υπεροχή πέρα από τη Σελήνη». Υπογράμμισε επίσης ότι η υπηρεσία έχει ήδη επενδύσει δισεκατομμύρια σε αντίστοιχα έργα τις προηγούμενες δεκαετίες χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα.

Παρά τις δυσκολίες του παρελθόντος, το όραμα για μια μόνιμη βάση στη Σελήνη αρχίζει να παίρνει μορφή. Η NASA δημοσίευσε έναν «οδηγό χρήσης» που περιγράφει τρεις φάσεις ανάπτυξης δυνατοτήτων, υποδομών και πόρων για τη σεληνιακή βάση. Τελικός στόχος είναι η Σελήνη να αποτελέσει εφαλτήριο για αποστολές στον Άρη. Όπως αναφέρεται στον οδηγό: «Η Σεληνιακή Βάση θα επιτρέψει στη NASA να αναπτύξει, δοκιμάσει και επιδείξει τεχνολογίες και επιχειρησιακά πρότυπα που απαιτούνται για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη». Παράλληλα, η συνεχής παρουσία στη σεληνιακή επιφάνεια θα παρέχει κρίσιμα δεδομένα για τις επιπτώσεις των μακροχρόνιων διαστημικών πτήσεων στους ανθρώπους.

«Συγχαρητήρια στο σπουδαίο και πολύ ταλαντούχο πλήρωμα της (αποστολής) Artemis II. Όλο το ταξίδι ήταν θεαματικό, η προσθαλάσσωση ήταν τέλεια και, ως πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν θα μπορούσα να είμαι πιο υπερήφανος!», ανέφερε ο Ντόναλντ Τραμπ.

Οι αστροναύτες Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ, Κριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσεν παρέμειναν στο διάστημα για σχεδόν δέκα ημέρες σε μια αποστολή που παρακολουθούσε καθημερινά με ενδιαφέρον ολόκληρος ο πλανήτης.

Κατά τη διάρκεια της αποστολής, το διαστημόπλοιο διένυσε περίπου 694.000 μίλια συνολικά, καθώς ταξίδεψε από τη Γη προς τη Σελήνη και πίσω.

Στο πιο μακρινό σημείο της διαδρομής, το πλήρωμα βρέθηκε σε απόσταση 252.756 μιλίων από τη Γη, σημειώνοντας νέο ρεκόρ για επανδρωμένη πτήση, ξεπερνώντας ακόμη και την αποστολή Apollo 13.

Το διαστημόπλοιο Orion επανήλθε τα ξημερώματα στην ατμόσφαιρα της Γης με ταχύτητα που ξεπερνούσε τα 38.000 χιλιόμετρα την ώρα, αναπτύσσοντας εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες άνω των 2.700 βαθμών Κελσίου εξαιτίας της έντονης τριβής. Αυτό, σύμφωνα με τους ειδικούς, ήταν και το πιο δύσκολο και κρίσιμο σημείο της αποστολής.

«Το πλήρωμα του Artemis II επέστρεψε ”σπίτι”, στη Γη, ολοκληρώνοντας ένα ταξίδι σχεδόν 10 ημερών γύρω από τη Σελήνη. Η αποστολή τους τούς οδήγησε πιο μακριά στο διάστημα από ποτέ άλλοτε άνθρωποι, και πλέον βρίσκονται ξανά με ασφάλεια κοντά μας», ανέφερε η NASA σε ανάρτησή της στο Χ.

HOME.

The Artemis II crew has arrived back on Earth, ending a nearly 10-day journey around the Moon. The trip took them farther into space than humans have ever gone before, and now they're safely home with us.https://t.co/XmDQwNlCPR pic.twitter.com/Cwu312cZqJ

— NASA (@NASA) April 11, 2026

Παρά τις ακραίες συνθήκες, η κάψουλα επιβραδύνθηκε με τη βοήθεια μεγάλων αλεξίπτωτων και προσθαλασσώθηκε με ασφάλεια στον Ειρηνικό Ωκεανό, με διαδικασία παρόμοια με εκείνη που εφαρμοζόταν στις αποστολές του προγράμματος Apollo.

Η εκτόξευση πραγματοποιήθηκε την 1η Απριλίου από το Kennedy Space Center με τον πύραυλο Space Launch System, μεταφέροντας το διαστημόπλοιο Orion σε πορεία προς την Σελένη.

Το Orion πλησίασε σε απόσταση περίπου 4.067 μιλίων από την επιφάνεια της Σελήνης, επιτρέποντας στους αστροναύτες να πραγματοποιήσουν κρίσιμες δοκιμές των συστημάτων του σκάφους.

Σύμφωνα με τη NASA, η αποστολή είχε κυρίως δοκιμαστικό χαρακτήρα, με στόχο να ελεγχθούν τα συστήματα υποστήριξης ζωής, πλοήγησης και ασφάλειας που θα χρησιμοποιηθούν στις επόμενες αποστολές προσελήνωσης. Οι αστροναύτες πραγματοποίησαν επίσης χειροκίνητους ελιγμούς του Orion, συλλέγοντας δεδομένα που θα αξιοποιηθούν σε μελλοντικές αποστολές.

Welcome home Reid, Victor, Christina, and Jeremy! 🫶

The Artemis II astronauts have splashed down at 8:07pm ET (0007 UTC April 11), bringing their historic 10-day mission around the Moon to an end. pic.twitter.com/1yjAgHEOYl

— NASA (@NASA) April 11, 2026

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν επιστημονικά πειράματα για την κατανόηση των επιπτώσεων της μικροβαρύτητας και της διαστημικής ακτινοβολίας στον ανθρώπινο οργανισμό, ενώ το πλήρωμα κατέγραψε περισσότερες από 7.000 εικόνες της σεληνιακής επιφάνειας, συμπεριλαμβανομένων κρατήρων, γεωλογικών σχηματισμών και περιοχών που εξετάζονται ως πιθανά σημεία προσελήνωσης.

Η αποστολή είχε και διεθνή χαρακτήρα, καθώς στο πλήρωμα συμμετείχε αστροναύτης της Canadian Space Agency, επιβεβαιώνοντας τη συνεργασία πολλών χωρών στο πρόγραμμα Artemis.

Με την επιτυχή ολοκλήρωση του Artemis II, η προσοχή στρέφεται πλέον στην επόμενη αποστολή, το Artemis III, η οποία αναμένεται να οδηγήσει ξανά ανθρώπους στην επιφάνεια της Σελήνης και να αποτελέσει το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μόνιμης βάσης.

Η επιστροφή της ανθρωπότητας στη Σελήνη θεωρείται καθοριστική για την επιστημονική έρευνα και την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, αλλά και για τη μελλοντική εξερεύνηση του Άρη, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του διαστήματος.

Το σημείο της επαφής με την ατμόσφαιρα ήταν περίπου 400.000 πόδια (122 χιλιόμετρα) από την επιφάνεια της θάλασσας.

Τα έξι λεπτά κατά τα οποία το Orion διέσχισε την ατμόσφαιρα ήταν τα πιο αγωνιώδη της αποστολής, καθώς δεν υπήρχε επαφή με την κάψουλα. Αυτό ήταν το αναμενόμενο αποτέλεσμα των υψηλών θερμοκρασιών της επανόδου, που ξεπερνούσαν τους 2.000 βαθμούς.

Η NASA εμφανιζόταν βέβαιη ότι δεν κινδυνεύουν οι αστροναύτες χάρη στη θερμική ασπίδα του οχήματος.

Welcome home Reid, Victor, Christina, and Jeremy! 🫶

The Artemis II astronauts have splashed down at 8:07pm ET (0007 UTC April 11), bringing their historic 10-day mission around the Moon to an end. pic.twitter.com/1yjAgHEOYl

— NASA (@NASA) April 11, 2026

Όταν έφτασε στο κατάλληλο ύψος, άνοιξαν τα αλεξίπτωτα που επιβράδυναν την πτώση και οδήγησαν την κάψουλα σε ομαλή προσθαλάσσωση, στις 03:07 του Σαββάτου (ώρα Ελλάδος) χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα.

Στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή ήταν συγκεντρωμένος μεγάλος αριθμός πλοίων και ιπτάμενων μέσων από τις ένοπλες δυνάμεις και την Ακτοφυλακή των ΗΠΑ.

Αργότερα, πάντως, εμφανίστηκαν προβλήματα στην επικοινωνία της κάψουλας, που ήδη ήταν στη θάλασσα, με το κέντρο, προβλήματα που δεν θεωρήθηκαν σοβαρά.

Το σκάφος του Ναυτικού USS John P. Murtha είναι έτοιμο να συνδράμει στην απομάκρυνση των αστροναυτών από την κάψουλα Orion και να τους παρέχει τις πρώτες ιατρικές οδηγίες.

Το πλήρωμα του Artemis II έχει ξεκινήσει τις τελικές προετοιμασίες για να ετοιμάσει το διαστημόπλοιο Orion για είσοδο στην ατμόσφαιρα.

Οι ειδικοί της αποστολής Κριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσεν έχουν αποθηκεύσει αντικείμενα που δεν χρειάζονται πλέον για το υπόλοιπο της αποστολής και έχουν αφαιρέσει τα δίχτυα γύρω από το φορτίο και τα ντουλάπια.

Το πιο σημαντικό είναι ότι εγκαθιστούν και προσαρμόζουν τα καθίσματα του πληρώματος και βεβαιώνονται ότι όλα τα αντικείμενα στην καμπίνα είναι ασφαλισμένα πριν από την επιστροφή τους στη Γη.

Στη συνέχεια, το πλήρωμα θα εξετάσει την τελευταία ενημέρωση για τον καιρό και το χρονοδιάγραμμα εισόδου και θα επεξεργαστεί τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει μετά την προσγείωση. Οι προσωπικές συσκευές τους θα τους βοηθήσουν να διαχειριστούν όλες τις διαδικασίες εισόδου τους, σύμφωνα με το CNNi.

Με αφορμή το ταξίδι της NASA στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, ο δημοσιογράφος μετά την προβολή του ρεπορτάζ, θέλησε να προσθέσει λίγο χιούμορ – όπως είπε – και κρατώντας μία ελληνική σημαία, βρέθηκε μέσα σε έναν από τους κρατήρες της Σελήνης.

Αφού λοιπόν ευχήθηκε στο μέλλον η σημαία της Ελλάδας, να βρεθεί στο διάστημα, πήρε την πρωτοβουλία και έγινε ο πρώτος Έλληνας – μη αστροναύτης – που περιδιαβαίνει στο διάστημα, τοποθετώντας με περηφάνια τη γαλανόλευκη στο φεγγάρι.

Η αποστολή, όπως φαίνεται και στο βίντεο που ακολουθεί, στέφθηκε με επιτυχία, αν και το έδαφος, φάνηκε να τον δυσκολεύει.

«Αυτά ήταν σίγουρα λάμψεις πρόσκρουσης στη Σελήνη. Και ο Τζέρεμι (Χάνσεν) μόλις είδε άλλη μία», ανέφερε τη Δευτέρα ο διοικητής της αποστολής Ριντ Γουάιζμαν, ενώ το σκάφος πετούσε γύρω από τη Σελήνη – το πρώτο τέτοιο ταξίδι ανθρώπων εδώ και πάνω από μισό αιώνα.

«Καταπληκτικό», απάντησε η Κέλσι Γιανγκ, επικεφαλής της σεληνιακής επιστημονικής ομάδας της αποστολής, παρακολουθώντας το σκάφος από τη Γη, σε απόσταση μεγαλύτερη από 400.000 χιλιόμετρα.

«Δεν μπορούσα να προβλέψω αν το πλήρωμα θα έβλεπε κάτι τέτοιο σε αυτή την αποστολή, οπότε πιθανότατα παρατηρήσατε την έκπληξη και το σοκ στο πρόσωπό μου», σχολίασε στη υνέντευξη του Τύπου την επόμενη μέρα.

Στο Χιούστον, επιστήμονες ξέσπασαν σε πανηγυρισμούς όταν το πλήρωμα περιέγραψε τις λάμψεις φωτός που προκλήθηκαν από τις προσκρούσεις μετεωριτών, ανέφερε η Γιανγκ.

Το φαινόμενο είναι «κάτι που δεν παρατηρούμε συχνά», δήλωσε στο AFP η Τζένι Γκίμπονς, αναπληρωματική αστροναύτης της συγκεκριμένης αποστολής. «Αποτελούσε προτεραιότητα για όλους εμάς, οπότε το γεγονός ότι είδαν τέσσερις ή πέντε ήταν πραγματικά εντυπωσιακό.»

Η ομάδα στο Χιούστον απηύθυνε αρκετές ερωτήσεις στους αστροναύτες για το σπάνιο θέαμα. «Κρατούσαν αρκετή ώρα; Παρατηρήσατε κάποιο χρώμα;», ρώτησε η Γιανγκ. «Ηταν σαν μια μικροσκοπική κουκκίδα φωτός», απάντησε ο Καναδός Χάνσεν. «Υποψιάζομαι ότι υπήρχαν κι άλλοι».

«Θα έλεγα ότι κρατούσαν ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου, σαν το πιο γρήγορο άνοιγμα και κλείσιμο του κλείστρου μιας κάμερας», παρατήρησε ο Γουάιζμαν, λέγοντας ότι οι λάμψεις ήταν «από λευκές έως γαλαζόλευκες».

Η ομάδα ανέφερε συνολικά έξι προσκρούσεις μετεωριτών στη σεληνιακή επιφάνεια.

Οι ομάδες εδάφους προσπαθούν τώρα να συσχετίσουν αυτές τις παρατηρήσεις με δεδομένα από έναν δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, δήλωσε η Γιανγκ, προσθέτοντας ότι οι περισσότερες από τις παρατηρήσεις έγιναν κατά τη διάρκεια μιας ηλιακής έκλειψης.

«Προσωπικά… εκπλήσσομαι που είδαν τόσο πολλές, αν και είχαν εκπαιδευτεί να τις αναζητούν», δήλωσε ο Μπρους Μπετς, επικεφαλής επιστήμονας της Planetary Society.

Σύμφωνα με τον Μπετς, οι περιγραφές θα επιτρέψουν στους επιστήμονες να αποκτήσουν «μια εικόνα για τη συχνότητα των προσκρούσεων» καθώς και για το μέγεθος των σωμάτων που χτυπούν τη Σελήνη.

Ενα ερώτημα είναι τι μέγεθος πρέπει να έχει ένα αντικείμενο ώστε να δημιουργήσει μια λάμψη ορατή από τους αστροναύτες, είπε. «Δεν είναι ένα απλό σωματίδιο σκόνης, αλλά ούτε και ένας ογκόλιθος μεγέθους ενός μέτρου.»

Σύμφωνα με τη NASA είναι η πρώτη φορά στην ιστορία, που οι άνθρωποι βλέπουν και καταγράφουν τη, λεγόμενη, λεκάνη Orientale. Σε άλλη φωτογραφία φαίνεται η Γη από τη θέση του Orion.

Η αποστολή Artemis II είναι η πρώτη επανδρωμένη αποστολή πέρα από τη χαμηλή περιγήινη τροχιά μετά το Απόλλων 17 το 1972.

Συμμετέχουν οι αστροναύτες της NASA Ριντ Ουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κουκ και ο αστροναύτης της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας Τζέρεμι Χάνσεν. Έμειναν στη Σελήνη 7 ώρες και αναμένεται να επιστρέψουν στη Γη στις 11 Απριλίου.

Οι αστροναύτες είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν τη θέα της σεληνιακής επιφάνειας που δεν είχε ξαναδεί ανθρώπινο μάτι, με τον ήλιο να φωτίζει περίπου το 21% της μυστηριώδους αθέατης πλευράς της Σελήνης από τη θέση του πληρώματος.

Στο πλαίσιο της αποστολής τράβηξαν χιλιάδες φωτογραφίες που θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα τη Σελήνη και την προέλευσή της, θέτοντας τις βάσεις για μελλοντικές αποστολές στην επιφάνεια της Σελήνης.

Το πλήρωμα θα παρατηρήσει χαρακτηριστικά στην επιφάνεια της Σελήνης που τα ανθρώπινα μάτια δεν είχαν αντικρύσει ποτέ πριν, ενώ παράλληλα θα βρεθούν στη μεγαλύτερη απόσταση που έχει βρεθεί ποτέ ανθρώπινο όν από τον μητρικό του πλανήτη.

Στο πιο κοντινό πέρασμα της αποστολής από την επιφάνεια της Σελήνης – λίγο περισσότερο από 6.000 χλμ. – το ουράνιο σώμα θα φαίνεται στο μέγεθος μιας μπάλας του μπάσκετ. Αυτή η πανοραμική εικόνα θα μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την ιστορία του φεγγαριού, ιδιαίτερα για το πώς οι διαστημικοί βράχοι που συγκρούστηκαν με τη Σελήνη δημιούργησαν κρατήρες εκθέτοντας το εσωτερικό της. Στη Γη, η διάβρωση και άλλες διεργασίες έχουν ουσιαστικά εξαλείψει τα αποτυπώματα βομβαρδισμού του πλανήτη μας – όμως στη Σελήνη παραμένουν ανάγλυφα

Παράλληλα, με βάση τα δεδομένα που θα συλλεχθούν από υπερευαίσθητες φωτογραφικές μηχανές, θα αναζητηθούν ανεπαίσθητες χρωματικές αποχρώσεις στα επιφανειακά στρώματα, οι οποίες θα μπορούσαν να ρίξουν περισσότερο φως στην προέλευση και τη σύνθεση της Σελήνης, καθώς και στο γιατί η ορατή και η αόρατη πλευρά της φαίνονται τόσο διαφορετικές μεταξύ τους.

Η φωτεινή πλευρά έχει λεπτό φλοιό, χαμηλό ανάγλυφο και εκτεταμένα στοιχεία αρχαίας ηφαιστειακής δραστηριότητας, ενώ η άλλη έχει παχύτερο φλοιό, υψηλότερα υψόμετρα και πολύ λιγότερα σημάδια παλαιότερης ηφαιστειακής δραστηριότητας.

40 λεπτά σιωπής

Η αποστολή όμως θα περάσει και ένα διάστημα απομόνωσης, καθώς θα χαθεί η συνεχής σύνδεση με τον έλεγχο της αποστολής στο Χιούστον του Τέξας.  

Καθώς το διαστημόπλοιο θα περνά πίσω από τη Σελήνη περίπου στις 02:47 (ώρα Ελλάδος) την Τρίτη τα ξημερώματα, τα ραδιοσήματα και τα σήματα λέιζερ που επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ του διαστημικού σκάφους και της Γης θα μπλοκαριστούν από την ίδια τη Σελήνη.

Για περίπου 40 λεπτά, οι τέσσερις αστροναύτες θα είναι μόνοι, χωρίς επικοινωνία, ταξιδεύοντας μέσα στο σκοτάδι του διαστήματος.

Πίσω στη Γη, η διακοπή της επικοινωνίας θα είναι μια τεταμένη περίοδος για όσους έχουν την ευθύνη να διατηρούν την επαφή με το διαστημόπλοιο.

Στον επίγειο σταθμό Γκουνχίλι, στα νοτιοδυτικά της Αγγλίας, μια τεράστια κεραία συλλέγει σήματα από το διαστημικό σκάφος, εντοπίζοντας προσεκτικά τη θέση του καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού και μεταδίδοντας αυτές τις πληροφορίες στα κεντρικά γραφεία της NASA.

Ο Ματ Κόσμπι, επικεφαλής τεχνολογίας του σταθμού δήλωσε στο BBC: «Είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε ένα διαστημόπλοιο με ανθρώπους πάνω του. Θα νιώσουμε λίγο νευρικοί καθώς θα βρίσκεται πίσω από τη Σελήνη, και μετά θα είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι όταν το ξαναδούμε, επειδή ξέρουμε ότι είναι όλοι ασφαλείς».

Η ελπίδα όμως είναι ότι αυτές οι απώλειες στις επικοινωνίες σύντομα θα μπορούν να γίνουν παρελθόν. Ο Κόσμπι λέει ότι αυτό θα είναι απαραίτητο καθώς η NASA – και άλλες διαστημικές υπηρεσίες – θα αρχίσουν να χτίζουν μια βάση στη Σελήνη και να εντείνουν την περαιτέρω εξερεύνηση. «Για μια βιώσιμη παρουσία στη Σελήνη, χρειαζόμαστε πλήρη επικοινωνία όλο το 24ωρο, ακόμη και στην απέναντι πλευρά», είπε.

Προγράμματα όπως το Moonlight του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος σχεδιάζουν να εκτοξεύσουν ένα δίκτυο δορυφόρων γύρω από τη Σελήνη για να παρέχουν συνεχή και αξιόπιστη κάλυψη επικοινωνιών στο μέλλον.

Για τους αστροναύτες του Artemis ΙΙ, ο χρόνος που θα περάσουν χωρίς επαφή με τη Γη θα τους επιτρέψει να αφιερώσουν όλη τους την προσοχή στη Σελήνη.

Θα αφιερώσουν τη έλλειψη επικοινωνίας στην παρατήρηση του δορυφόρου της Γης – τραβώντας φωτογραφίες, μελετώντας τη γεωλογία της Σελήνης ή απλώς θαυμάζοντας το μεγαλείο της.

Και όταν το σήμα αποκατασταθεί, ο κόσμος θα ανασάνει συλλογικά με ανακούφιση.

Τα επόμενα στάδια της αποστολής Artemis II

Κατά την πρώτη ημέρα, οι αστροναύτες της αποστολής Artemis II θα παραμείνουν σε τροχιά γύρω από τη Γη, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι όλα τα συστήματα λειτουργούν κανονικά. Πρόκειται για το στάδιο στο οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή η αποστολή.

Από τη δεύτερη έως και την πέμπτη ημέρα, η κύρια μηχανή του Orion θα ενεργοποιηθεί, επιτρέποντας στο σκάφος να εξέλθει από την τροχιά της Γης και να κατευθυνθεί προς τη Σελήνη, σε απόσταση περίπου 244.000 μιλίων.

Την έκτη ημέρα, το Orion θα πραγματοποιήσει διέλευση από τη Σελήνη, φτάνοντας στο πιο απομακρυσμένο σημείο από τη Γη, περίπου 5.000 μίλια πέρα από τη Σελήνη. Οι αστροναύτες θα καταγράψουν τη διέλευση με κάμερες.

Από την έκτη έως και την ένατη ημέρα, το διαστημόπλοιο θα ξεκινήσει την επιστροφή του στη Γη, αξιοποιώντας τη βαρυτική δύναμη της Σελήνης και της Γης.

Στο στάδιο της επανεισόδου, το τμήμα υπηρεσιών του Orion θα αποσπαστεί από την κάψουλα, η οποία θα εισέλθει εκ νέου στην ατμόσφαιρα της Γης, αναπτύσσοντας θερμοκρασίες που φτάνουν περίπου τους 1.650 βαθμούς Κελσίου.

Τέλος, η αποστολή θα ολοκληρωθεί με την προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπου το πλήρωμα της Artemis II θα καταλήξει με τη βοήθεια αλεξιπτώτων.

LAUNCH! ARTEMIS II LAUNCHES on the first attempt!https://t.co/tLGI5HcxGZ pic.twitter.com/HMkT3ifBG2

— NSF – NASASpaceflight.com (@NASASpaceflight) April 1, 2026

Οι αστροναύτες της αποστολής Artemis II

Στην αποστολή διάρκειας 10 ημερών γύρω από τη Σελήνη συμμετέχουν τέσσερις αστροναύτες: οι Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κοχ από τη NASA, καθώς και ο Τζέρεμι Χάνσεν από την Καναδική Διαστημική Υπηρεσία.

Ο Ριντ Γουάιζμαν είναι διοικητής της αποστολής, ο Βίκτορ Γκλόβερ είναι πιλότος, ενώ ο Τζέρεμι Χάνσεν και η Κριστίνα Κοχ χαρακτηρίζονται από τη NASA ως «ειδικοί αποστολής».

Δηλώσεις Ντόναλντ Τραμπ και Μαρκ Κάρνεϊ για την αποστολή

Οι ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Καναδά αντέδρασαν στην εκτόξευση της Artemis II.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στον Λευκό Οίκο, δήλωσε: «Ήταν κάτι το εντυπωσιακό», προσθέτοντας ότι η αποστολή ήταν «καταπληκτική». Συμπλήρωσε επίσης: «Είναι καθ’ οδόν και ο Θεός να τους ευλογεί. Αυτοί είναι γενναίοι άνθρωποι. Ο Θεός να ευλογεί αυτούς τους τέσσερις αστροναύτες».

Σε προγενέστερο βίντεο που δημοσιεύτηκε στην πλατφόρμα X από τον λογαριασμό του Λευκού Οίκου, ο ίδιος ανέφερε: «Είναι το πεπρωμένο της Αμερικής να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της αιώνιας αναζήτησης της ανθρωπότητας για γνώση και να ηγείται μεταξύ των εθνών στην περιπέτειά μας προς το μεγάλο άγνωστο. Είμαστε ένα έθνος πρωτοπόρων και το επόμενο μεγάλο αμερικανικό σύνορο είναι το διάστημα. Δεν το ολοκληρώσαμε ποτέ, αλλά τώρα ξεκινάμε ξανά».

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ, δήλωσε: «Σήμερα, ο αστροναύτης της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας, συνταγματάρχης Τζέρεμι Χάνσεν, γράφει ιστορία ως ο πρώτος Καναδός που ταξιδεύει προς τη Σελήνη. Με την Artemis II, ο Καναδάς γίνεται μόλις η δεύτερη χώρα στη Γη που στέλνει αστροναύτη σε σεληνιακή αποστολή».

Συνεχίζοντας, τόνισε: «Αυτό το αξιοσημείωτο επίτευγμα αποτελεί απόδειξη των εξαιρετικών ικανοτήτων του συνταγματάρχη Χάνσεν, καθώς και των δεκαετιών πειθαρχίας, αφοσίωσης και επιμονής που τον οδήγησαν σε αυτή τη στιγμή. Είναι επίσης μια απόδειξη για τον Καναδά και την παγκόσμιας κλάσης επιστήμη του, την προηγμένη τεχνολογία του και τους εξαιρετικούς αστροναύτες του».

Λίγες ώρες πριν από την εκτόξευση, άρχισε να ρέει καύσιμο υδρογόνου στον πύραυλο με αποτέλεσμα να προκληθούν εντάσεις. Τελικά το πρόβλημα ξεπεράστηκε πριν γίνει επικίνδυνο. Η ομάδα εκτόξευσης φόρτωσε με επιτυχία περισσότερα από 2,6 εκατομμύρια λίτρα καυσίμου στον πύραυλο Space Launch System στην πλατφόρμα εκτόξευσης, μια ομαλή επιχείρηση που έθεσε τις βάσεις για την επιβίβαση του πληρώματος.

Το πλήρωμα του Artemis II αποτελείται από τους αστροναύτες της NASA Ρέιντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ και Κριστίνα Κωχ, και τον αστροναύτη της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας Τζέρεμι Χάνσεν.

Η αποστολή αποτελεί ένα σημαντικό βήμα στο σχέδιο της αμερικανικής διαστημικής υπηρεσίας για την επιστροφή ανθρώπων στη Σελήνη και τελικά την αποστολή αστροναυτών στον Άρη.

Από σήμερα ξεκινά ένα 10ήμερο ταξίδι γύρω από τη Σελήνη και θα επιστρέψει, μεταφέροντάς τους πιο μακριά στο διάστημα από ό,τι έχουν ταξιδέψει οι άνθρωποι εδώ και δεκαετίες.

«Σε αυτή την ιστορική αποστολή, παίρνετε μαζί σας την καρδιά αυτής της ομάδας Artemis, το τολμηρό πνεύμα του αμερικανικού λαού και των συνεργατών μας σε όλο τον κόσμο, καθώς και τις ελπίδες και τα όνειρα μιας νέας γενιάς», δήλωσε ο Τσάρλι Μπλάκγουελ – Τόμσον ο διευθυντής εκτόξευσης. «Καλή τύχη, Godspeed Artemis II. Πάμε».

Πέντε λεπτά μετά την έναρξη της απογείωσης, ο διοικητής έκανε την πρώτη δήλωση: «Έχουμε μια όμορφη ανατολή σελήνης, κατευθυνόμαστε κατευθείαν προς αυτήν», είπε από την κάψουλα.