Όπως τονίζει, η δημόσια συζήτηση διαστρεβλώθηκε σκόπιμα, με αποτέλεσμα να χτυπηθεί όχι μόνο ένα πρόσωπο αλλά και το δικαίωμα στον νηφάλιο κοινωνικό προβληματισμό.

Σε ανάρτησή του αναφέρει:

“ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ
«Η ανθρωποφαγία και η εμετική δημοσιογραφία»
Η συντονισμένη επίθεση που δέχθηκε η κ. Καρυστιανού από τους εν υπηρεσία ευρισκόμενους δημοσιογράφους δεν ήταν δημοσιογραφία. Ήταν επιχείρηση αποδόμησης.

Τα ψεύδη και οι διαστρεβλώσεις που επιστρατεύτηκαν δεν είχαν καμία σχέση με έλεγχο λόγου ή κριτική επιχειρημάτων.

Αν τα ίδια τα δημοσιογραφικά όργανα δεν παρέμβουν για να επιβάλουν στοιχειώδη δεοντολογία, το επάγγελμα έχει τελειώσει. Άλλο πράγμα ο δημοσιογράφος, άλλο ο υπάλληλος οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων.

Η υπόθεση των αμβλώσεων είναι αποκαλυπτική όταν οι αμβλώσεις αγγίζουν τις 400.000 ετησίως, το θέμα παύει να είναι μόνο ατομικό και γίνεται και κοινωνικό.
Η Καρυστιανού δεν είπε αυτά που της αποδόθηκαν. Δεν αμφισβήτησε κανένα κατοχυρωμένο δικαίωμα, ούτε έθεσε ζήτημα ανατροπής της νομικής ρύθμισης. Ηταν να θέσει έναν κοινωνικό προβληματισμό.

Όχι για να περιοριστούν δικαιώματα, αλλά για να συζητηθούν τα πραγματικά αίτια: η έλλειψη ενημέρωσης, η απουσία συστηματικής σεξουαλικής αγωγής, η περιορισμένη πρόσβαση σε σύγχρονες μεθόδους αντισύλληψης και, κυρίως, τα τεράστια κενά της κοινωνικής πρόνοιας.

Δεν ζήτησε να συζητηθεί η νομική ρύθμιση που επιτρέπει τις αμβλώσεις. Ζήτησε να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση οι κοινωνικές αιτίες που υποχρεώνουν μια γυναίκα να καταφύγει στην άμβλωση ενώ θα ήθελε το παιδί της.”

«Η δύναμη πίσω από τον τελευταίο σεισμό είναι η ίδια που οδήγησε στον σχηματισμό των Ιμαλαΐων, του Καρακοράμ και του Θιβετιανού Οροπεδίου – δηλαδή η σύγκρουση των τεκτονικών πλακών της Ινδίας και της Ευρασίας», δήλωσε ο Dr. Baptie στο Science Media Centre

Όπως επισημαίνει, «με την Ινδία να κινείται προς την Ευρασία με ταχύτητα περίπου 45 χιλιοστών ανά έτος, αυτή η ζώνη σύγκρουσης είναι μία από τις πλέον σεισμικά ενεργές περιοχές του πλανήτη – ευθύνεται για περίπου το 15% της συνολικής σεισμικής ενέργειας που εκλύεται κάθε χρόνο παγκοσμίως».

Πρόκειται, όπως σημειώνει, για «μια περιοχή εξαιρετικά υψηλού σεισμικού κινδύνου, με συχνή σεισμική δραστηριότητα που διασπείρεται σε πολύπλοκα ρηξιγενή συστήματα, κατανεμημένα σε ευρεία γεωγραφική έκταση».

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η χώρα έχει αντιμετωπίσει ένα μακρύ ιστορικό καταστροφικών σεισμών. «Πολλοί από τους μεγαλύτερους σεισμούς έχουν σημειωθεί στην περιοχή Hindu Kush, στα βορειοανατολικά του Αφγανιστάν, όπου έχουν καταγραφεί 12 σεισμοί με μέγεθος άνω των 7 Ρίχτερ από το 1900», αναφέρει ο σεισμολόγος.

Ωστόσο, και άλλες περιοχές του Αφγανιστάν πλήττονται από σεισμούς, όπως η ανατολική και νοτιοανατολική χώρα.

«Η κλίμακα της σεισμικής δραστηριότητας, η πιθανότητα πολλαπλών φυσικών καταστροφών και η ποιότητα των κατασκευών στην περιοχή μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντική απώλεια ανθρώπινων ζωών σε τέτοιου είδους γεγονότα», προειδοποιεί.

Ο Dr. Baptie υπενθυμίζει μάλιστα χαρακτηριστικές τραγωδίες του παρελθόντος, όπως:

• τον σεισμό μεγέθους 6,0 στη νοτιοανατολική χώρα το 2022, που προκάλεσε τον θάνατο περισσότερων από 1.000 ανθρώπων και πυροδότησε κατολισθήσεις,
• τη σειρά τεσσάρων ισχυρών σεισμών μεγέθους 6,3 στην επαρχία Χεράτ το 2023, που στοίχισαν τη ζωή σε περίπου 1.500 ανθρώπους,
• και τον φονικό σεισμό των 7,6 Ρίχτερ κοντά στο Μουζαφαραμπάντ του Κασμίρ το 2005, ο οποίος προκάλεσε τον θάνατο τουλάχιστον 76.000 ανθρώπων.

«Το ρήγμα αποτελεί έναν τρομερά μεγάλο κίνδυνο για όλη την ευρύτερη περιοχή», ανέφερε στην ΕΡΤ. Όπως επισήμανε ο ίδιος, ο σεισμός που έγινε χθες το βράδυ «έχει επίκεντρο στο τέρμα του μεγάλου ρήγματος». Πρόσθεσε, ακόμη: «Όλο το ρήγμα που έσπασε με τον σεισμό των 7,8 Ρίχτερ στις 6 Φεβρουαρίου καλύπτει μια περιοχή περίπου 300 χιλιόμετρα και πλέον. 

Ο νέος σεισμός έγινε στο νοτιότερο άκρο αυτού του ρήγματος, εκεί που συναντάει το μεγάλο ρήγμα της Νεκράς Θάλασσας, και κατευθύνεται προς τα νότια, ενώ συναντάει ταυτοχρόνως το βορειοανατολικό τερματισμό του κυπριακού τόξου. 

Αυτό συναντάει το ρήγμα της Ανατολικής Ανατολίας και ταυτοχρόνως το μεγάλο ρήγμα της Νεκράς Θάλασσας κι έτσι έχουμε το λεγόμενο triple Τζάκσον, την τριπλή σύνδεση τριών μεγάλων ρηγμάτων. Αυτό δημιουργεί νέες προϋποθέσεις, ενδεχομένως για ακόμα και άλλους ισχυρούς σεισμούς στην περιοχή».

«Φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι είναι στο τερματικό σημείο του ρήγματος της Ανατολικής Ανατολίας, αυτό που ενεργοποιήθηκε μέχρι τώρα. Υπάρχει αυτή η συνδεσιμότητα των ρηγμάτων που ανεβάζει τον κίνδυνο και προς το νότιο και προς το νοτιοδυτικό τμήμα. (…) Η περιοχή εξακολουθεί να είναι πολύ δραστήρια. 

Ενδεχομένως να μην μπορούμε να χαρακτηρίσουμε αυτόν τον σεισμό των 6,4 ρίχτερ ως μια τυπική περίπτωση μετασεισμού του μεγάλου, ο οποίος έγινε στα βορειοανατολικά. Μπορεί να είναι ένας σεισμός ο οποίος διεγέρθηκε από αυτόν των 7,8 Ρίχτερ, ακριβώς εκεί που συνδέονται τα τρία ρήγματα. Μετέφερε τάσεις, μετέφερε δηλαδή πιέσεις, ενέργεια. Γι’ αυτό, αυτή η προς το νότο μετατόπιση της σεισμικής δραστηριότητας -με σημαντικό μέγεθος, το 6,4- δημιουργεί νέες προϋποθέσεις για ενδεχόμενη περαιτέρω σεισμική δραστηριότητα στην ευρύτερη περιοχή και κυρίως στα μεγάλα ρήγματα», συνέχισε ο σεισμολόγος. 

Ο κ. Παπαδόπουλος εξήγησε ότι είναι νωρίς για να αποσαφηνιστεί αν η σεισμική δόνηση των 6,4 ρίχτερ είναι ο κύριος σεισμός, λέγοντας:

«Διότι εάν μεν η έρευνα των επόμενων λίγων ωρών ή ημερών αποδείξει ότι είναι μετασεισμός του 7,8, τότε δεν τίθεται θέμα κύριου σεισμού. Εάν όμως αποδείξει ότι δεν είναι μετασεισμός εκείνου, τότε θα πρέπει να δούμε πράγματι εάν είναι ο κύριος σεισμός ή αν θα έχει συνέχεια.

Οι δύο δυναμικές προϋποθέσεις είναι οι εξής: Είτε να έρθουν εξίσου ισχυροί σεισμοί, είτε ανεβασμένη σεισμικότητα με μικρά μεγέθη, κάτι που μάλλον ήδη συμβαίνει και στον ελληνικό χώρο τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Σε ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο έχουμε ανεβασμένη σεισμικότητα σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα – με μικρότερα μεγέθη όμως».

“Πρέπει να είναι σε ετοιμότητα Κύπρος και Ελλάδα“

Ως προς την Κύπρο, και τις ανησυχίες που εκεί υπάρχουν για ενδεχόμενες σεισμικές δονήσεις στην ευρύτερη περιοχή, αλλά και για την σεισμική δραστηριότητα στον Ελλαδικό χώρο, παρατήρησε:

«Οι κάτοικοι στην Κύπρο θα πρέπει να είναι ψύχραιμοι, διότι αυτά που λέμε είναι εν δυνάμει. Δεν είναι βεβαιότητες. Δεν σημαίνει ότι θα σημειωθεί ένας ισχυρός σεισμός. Σε κάθε περίπτωση βέβαια πρέπει να υπάρχει η απαιτούμενη ετοιμότητα, όπως και στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα, με απασχολούν οι αυτόχθονες σεισμοί, αυτοί που γίνονται εδώ. Σε αυτή τη χώρα έχουμε πάρα πολλές σεισμικές πηγές, πάρα πολλά σεισμικά ενεργά ρήγματα. Εάν κάθε 10, 20, 30 χρόνια ενδεχομένως να συμβεί ένας σεισμός αλλοδαπός (ετερόχθων, που έρχεται δηλαδή απ έξω από τη χώρα) είναι ένας ακόμα σεισμός.

Άρα ούτως ή άλλως πρέπει να υπάρχει η ετοιμότητα, η προετοιμασία, όλα τα μέτρα τα οποία κατά καιρούς λέμε. Και έτσι εάν θα έχουμε κάποια στιγμή και έναν έξωθεν, αλλοδαπό, αλλόχθονα σεισμό, θα είναι συν ένας σεισμός στους πολλούς που ούτως ή άλλως γίνονται σε αυτή τη χώρα και το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο».

“Υπάρχει κίνδυνος και για την Κωνσταντινούπολη“

Σε ερώτηση για την περιοχή της Κωνσταντινούπολης και για φόβους που υπάρχουν για έναν ενδεχόμενο σεισμό εκεί, κάτι που με τη σειρά του θα σημάνει «συναγερμό» και στην Ελλάδα, ανέφερε:

«Ναι, είναι δυνατόν αυτό να γίνει. Δεν είναι βέβαιο το χρονικό διάστημα, ο χρονικός ορίζοντας μέσα στον οποίο μπορεί να γίνει. Όλη η πλάκα της Ανατολίας σταδιακά κινείται προς το Αιγαίο, προς τα δυτικά. Όταν λοιπόν έχουμε σε ένα μήκος σχεδόν 300 χιλιομέτρων μία απότομη μετακίνηση η οποία κυμαίνεται από 1 έως 7 μέτρα κατά μέσον όρο, διότι εξωθείται από την Πλάκα της Αραβίας, τότε από μηχανική άποψη εξηγείται πάρα πολύ εύκολα ότι τείνει να μετακινηθεί και στο βόρειο τμήμα του.

Άρα είναι πιθανό. Δεν γνωρίζουμε το πότε μπορεί να γίνει αυτό, αν θα γίνει αύριο η αν θα γίνει σε ένα ή σε πέντε χρόνια. Είναι πολύπλοκο το φαινόμενο.

Σε κάθε περίπτωση το ρήγμα της Βόρειας Ανατολίας αποτελεί έναν τρομερά μεγάλο κίνδυνο για όλη την ευρύτερη περιοχή. Τα μεγαλύτερα μεγέθη έχουν συμβεί εδώ».

Ο ίδιος παρατήρησε ακόμη ότι στις 17 Αυγούστου του 1999 έγινε σεισμός στην Τουρκία και ακολούθησε στις 7 Σεπτεμβρίου, τότε, ο σεισμός της Πάρνηθας στην Ελλάδα. Όπως σημείωσε, ωστόσο:

«Δεν σημαίνει ότι κάθε φορά που έχουμε έναν μεγάλο σεισμό θα έχουμε και έναν μεγάλο σεισμό στην Ελλάδα. Πρέπει να συντρέξουν και άλλες γεωφυσικές προϋποθέσεις. Πρέπει να υπάρχουν κάποια ρήγματα τα οποία είναι ώριμα, δηλαδή από μόνα τους έχουν φορτιστεί και είναι πολύ κοντά στο να δώσουν τον επόμενο σεισμό. Τότε σπάνε.

Ο σεισμός της Πάρνηθας θα γινόταν δύο χρόνια αργότερα από μόνος του. Επισπεύθηκε, επιταχύνθηκε η γένεση του σεισμού αυτού λόγω του μεγάλου σεισμού της του ρήγματος της Βόρειας Ανατολίας τρεις εβδομάδες πριν.

Ως προς την εξήγηση που έχει δοθεί από κάποιους ότι «ο εσωτερικός πυρήνας της γης σταμάτησε για λίγο και πάει αντιστρόφως να γυρίσει» κι αν αυτό συνδέεται με τη σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή, ο κ. Παπαδόπουλος υπογράμμισε:

«Μάλλον όχι. Δεν φαίνεται να έχει σχέση. Αυτή είναι η σεισμομηχανική της περιοχής. Και από πρακτική άποψη, πρέπει να υπάρχει προστασία και προετοιμασία».