«Περίπου τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι είναι πλέον εκτοπισμένοι σε όλη την Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι, τον Νίγηρα και τις γειτονικές χώρες – περισσότεροι κατά 2/3 από ό,τι πριν από πέντε χρόνια – γεγονός που αντανακλά την ανασφάλεια, την περιορισμένη πρόσβαση σε υπηρεσίες και μέσα διαβίωσης, καθώς και τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής», δήλωσε ο Αμπντουράουφ Γκνόν-Κόντε, περιφερειακός διευθυντής της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες για τη Δυτική και Κεντρική Αφρική.

Η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), σύμφωνα με το Αλ Τζαζίρα, ζήτησε την Παρασκευή μεγαλύτερη διεθνή υποστήριξη, λέγοντας ότι οι πληγείσες χώρες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση μόνες τους.

Ενώ το 75% των εκτοπισμένων παραμένουν εντός των χωρών τους, οι διασυνοριακές μετακινήσεις αυξάνονται, ασκώντας πίεση στις κοινότητες υποδοχής με «ελάχιστη βοήθεια» διαθέσιμη, δήλωσε σε δημοσιογράφους στη Γενεύη.

Οι γυναίκες και τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το 80% των βίαια εκτοπισμένων στο Σαχέλ, δήλωσε η Γκνον-Κόντε, προσθέτοντας ότι ο αριθμός των ανθρώπων που επηρεάζονται από τη διάχυτη έμφυλη βία έχει «αυξηθεί σημαντικά» φέτος.

«Η ανασφάλεια σε όλη την περιοχή εκθέτει τους ανθρώπους σε βία, αναγκαστική στρατολόγηση, περιορισμούς στις μετακινήσεις και αυθαίρετη κράτηση», είπε.

Η Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι και ο Νίγηρας πλήττονται από βία από ένοπλες ομάδες που συνδέονται με την Αλ Κάιντα ή την οργάνωση ISIS εδώ και πάνω από μια δεκαετία.

Αυτές οι τρεις χώρες – όλες διοικούμενες από στρατιωτικές κυβερνήσεις, αποχώρησαν από την Οικονομική Κοινότητα των Δυτικοαφρικανικών Κρατών (ECOWAS) στις αρχές του έτους, κατηγορώντας την περιφερειακή ένωση ότι απέτυχε στην καταπολέμηση των ένοπλων ομάδων.

Έχουν σχηματίσει τη δική τους Συμμαχία των Κρατών του Σαχέλ (AES) κι απομακρύνονται από τη Γαλλία και στρέφονται προς τη Ρωσία. Σχεδόν 15.000 σχολεία έκλεισαν στην περιοχή μέχρι τα μέσα του 2025, καθώς και περισσότερες από 900 εγκαταστάσεις υγείας.

Το Human Rights Watch και άλλες ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν κατηγορήσει τους μαχητές, τον στρατό και τις δυνάμεις-εταίρους της Μπουρκίνα Φάσο και του Μάλι για πιθανές φρικαλεότητες. Εν τω μεταξύ, ο Γκνον-Κόντε δήλωσε ότι η επισιτιστική ανασφάλεια ωθεί ολοένα και περισσότερο τους ανθρώπους να εγκαταλείπουν την περιοχή, ενώ η κλιματική αλλαγή εντείνει τον ανταγωνισμό για σπάνιους πόρους όπως το νερό, τροφοδοτώντας τριβές μεταξύ των κοινοτήτων.

Ο κ. Νίκος Παναγιωτόπουλος, ερωτηθείς για τα οφέλη της συμφωνίας Ελλάδας – Γαλλίας, εκτός φυσικά της αγοράς των κορυφαίων γαλλικών φρεγατών Belh@rra, τόνισε πως η αμυντική συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη χώρα, θεωρείται δεδομένη και από τις δύο πλευρές.

«Σε περίπτωση που η Τουρκία επιχειρήσει να επιτεθεί και ζητήσουμε βοήθεια από τη Γαλλία, στη βάση της στρατιωτικής συμφωνίας που έχουμε υπογράψει, τότε οι γαλλικές δυνάμεις θα είναι εκεί, οφείλουν να είναι εκεί», ξεκαθάρισε ο υπουργός Άμυνας.

Στο ερώτημα της Όλγας Τρέμη, αν για να είναι οι Γάλλοι εκεί, οφείλει και η Ελλάδα να έχει στείλει δυνάμεις στο Σαχέλ, ο κ. Παναγιωτόπουλος επεσήμανε πως αν και δεν είναι απαραίτητο να πάμε, έχει διατυπωθεί αίτημα από τη γαλλική πλευρά και οφείλουμε να συνδράμουμε. «Ήδη η Ελλάδα εξετάζει την αποστολή ομάδας μάχιμων στρατιωτικών στη ζώνη του Σαχέλ. Δεν πρόκειται για στρατιωτικούς συμβούλους, τέτοιους έχουμε ήδη στην περιοχή, πρόκειται για μόνιμα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, μάχιμα», ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

πηγή newsbomb.gr

Όπως επισημαίνει είναι μια ξεκάθαρη επιλογή για την Ελλάδα, τονίζοντας ότι «υπό αυτό το πρίσμα αποφασίστηκε και υλοποιείται η συμμετοχή της Ελλάδος στην EUTM Mali ήδη από 2013 με δυο τουλάχιστον εκπαιδευτές. Δεν είμαστε ξένοι στη περιοχή, ούτε το πρόβλημα είναι πρωτόγνωρο».

Αναλυτικά όσα αναφέρει:

Το ενδεχόμενο ανάπτυξης ελληνικής δύναμης στο Μάλι δημιουργεί μια σειρά από αυτονόητα ερωτήματα αναφορικά με την σκοπιμότητα και το γεωπολιτικό-διπλωματικό υπόβαθρο της διεθνούς επέμβασης και παρουσίας στην περιοχή Σαχέλ και στο Μάλι ειδικότερα. Σαν περιοχή Σαχέλ (Sahel) ορίζεται η στεπική γεωγραφική περιοχή νότια της ερήμου Σαχάρας μέχρι την έναρξη της αφρικανικής σαβάνας και εκτείνεται από τον Ατλαντικό ωκεανό μέχρι την Ερυθρά θάλασσα.

Η εξεταστική κλείνει το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο; – Συσπείρωση της αντιπολίτευσης, αμηχανία με ρελάνς της κυβέρνησης

Πέντε μόνο από τις χώρες τις οποίες περιλαμβάνει χαρακτηρίζονται σαν χώρες της περιοχής του Σαχέλ: Η Μαυριτανία, το Μάλι, ο Νίγηρας, το Τσαντ και η Μπουρκίνα Φάσο. Χαρακτηριστικό τους είναι η μεγάλη φτώχεια (το Μάλι έχει ετήσιο κατά κεφαλή εισόδημα 859 δολάρια ενώ ο Νίγηρας 565) και η εξαιρετικά χαμηλή μέση ηλικία του πληθυσμού τους. (Ο Νίγηρας είναι πρώτος παγκοσμίως με Μ.Ο. Ηλικίας τα 15 έτη, ενώ το Τσαντ είναι δεύτερο με 15,8 και το Μάλι τέταρτο με 16,3 έτη.)

Το Μάλι αποτελούμενο από δυο εθνικές ομάδες, τους Τουαρέγκ Βερβερίνους στο Βορρά και τις Αφρικανικές φυλές στο Νότο, αντιμετώπισε μια ισλαμική εξέγερση στο βορρά υποκινούμενη από την Αλ Κάιντα, η οποία διέλυσε τον εθνικό, κυρίως αφρικανικό στρατό και απείλησε απευθείας τον αφρικανικό νότο. Η Γαλλία επενέβη με την επιχείρηση Cerval που αναχαίτισε τους ισλαμιστές, τα Ηνωμένα Έθνη έστειλαν μια δύναμη 12.000-15.000 στρατιωτών (MINUSMA) αποτελούμενη σε μεγάλο μέρος από ευρωπαϊκές μονάδες (Γερμανοί, Σουηδοί, Ολλανδοί, Δανοί κ.ά) και δυνατότητες (Ε/Π, drones, κλπ), και η ΕΕ έστειλε δυο μόνιμες πολιτικές αποστολές για την πολιτική/οικονομική υποβοήθηση των κρατών, την EUCAP Sahel Mali και την EUCAP Sahel Niger και μια στρατιωτική εκπαιδευτική αποστολή, την ΕU Training Mission (EUTM) Mali.

Η κατάσταση φάνηκε ότι σταθεροποιήθηκε, καθώς υπεγράφη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των αντιμαχομένων, οπότε και η Γαλλία αντικατέστησε την Επιχείριση Cerval με μια νέα Επχση Berkhane. Ωστόσο, η πολιτική αστάθεια στο Μάλι συνεχίστηκε με πραξικοπήματα και εμπλοκή της Ρωσίας και της Τουρκίας στην περιοχή, ενώ πολιτικά προβλήματα και τρομοκρατικές ενέργειες σημειώθηκαν και στο Τσαντ, στη Μπουρκίνα Φάσο καθώς και στον Νίγηρα.

Οι χώρες του Σαχέλ συνασπίστηκαν και δημιούργησαν την ομάδα G5 Sahel. Οι στρατιωτικές δυνάμεις όμως των πέντε τοπικών χωρών φάνηκε ξεκάθαρα ότι αδυνατούν να αναχαιτίσουν τους ισλαμιστές και εμφανίστηκε και πάλι η ανάγκη για Ευρωπαϊκή παρουσία. Ο λόγος είναι εμφανής. Οι χώρες του Σαχέλ συνιστούν πάμφτωχες δημογραφικές βόμβες που αν δεν σταθεροποιηθούν και δεν μπουν σε αναπτυξιακή τροχιά, τα δεκάδες εκατομμύρια των νεαρών κατοίκων τους θα αναζητήσουν την επιβίωση τους είτε σαν πρόσφυγες και μετανάστες στην Ευρώπη και τις γειτονικές χώρες ή θα μετάσχουν σε τοπικές ομάδες που με ή χωρίς ιδεολογική κάλυψη, θα αποσταθεροποιήσουν βίαια την περιοχή.

Η διεθνής κοινότητα οφείλει να λάβει μέτρα και να μην επιτρέψει την περαιτέρω αποσταθεροποίηση των χωρών αυτών και την άλωση τους από τους ισλαμιστές. Η σταθερότητα και η ασφάλεια αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την οποιαδήποτε ανάπτυξη και τελικά την αποκατάσταση κάποιου επιπέδου ζωής αλλά κυρίως της ελπίδας στους λαούς των χωρών αυτών.

Στις 27 Μαρτίου 2020, οι κυβερνήσεις του Βελγίου, της Τσεχίας, της Δανίας, της Εσθονίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, του Μάλι, του Νίγηρα, των Κάτω Χωρών, της Νορβηγίας, της Πορτογαλίας, της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου εξέδωσαν μια πολιτική δήλωση εκφράζοντας υποστήριξη για τη δημιουργία μιας Τακτικής Δύναμης (Task Force) ενσωματωμένης στη διοίκηση της γαλλικής επιχείρησης Barkhane, με στόχο την αντιμετώπιση των τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή. Υπό το όνομα Takuba (τοπικό πολεμικό ξίφος) η Τακτική αυτή Δύναμη θα συμβουλεύει, θα βοηθά και θα συνοδεύει τις Ένοπλες Δυνάμεις του Μάλι, σε συντονισμό με τις λοιπές χώρες της G5 Sahel και άλλους προαναφερθέντες διεθνείς παράγοντες που έχουν αναπτυχθεί επί τόπου. Στο πλαίσιο αυτό, η Γαλλία ανακοίνωσε ότι θα τερματίσει την Επχση Berkane το καλοκαίρι του 2022.Η Τακτική Δύναμη Takuba συνεργάζεται στενά με την Επχση Berkhane και τις τοπικές δυνάμεις του G5 Sahel. Στις 2 Απριλίου 2021 η Τακτική Δύναμη Takuba κηρύχθηκε Πλήρως Eπιχειρησιακή (FOC) και έκτοτε μετέχει σε επιχειρήσεις κατά των ισλαμιστών. Η οργάνωση της Takuba περιλαμβάνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Διοίκησης με έδρα τη Menaka στο Μάλι με επικεφαλής τη Γαλλία και επάνδρωση από Βέλγους, Τσέχους, Εσθονούς, Ιταλούς, Ολλανδούς, Πορτογάλους και Σουηδούς αξιωματικούς.

Μια Γαλλική Δύναμη (που ενδεχομένως στο μέλλον να αντικατασταθεί από Έλληνες Καταδρομείς) αποτελεί την Δύναμη Προστασίας του Στρατοπέδου του ΚΔ. Επιπλέον, υφίσταται μια Χειρουργική Ομάδα Ειδικών Επιχειρήσεων (SOST) και πέντε Τακτικές Ομάδες εκ των οποίων έχουν ενεργοποιηθεί ήδη οι τρεις (Μια Σουηδική ως Δύναμη Αμέσου Αντιδράσεως, μια Γάλλο-Εσθονική και μια Γάλλο-Τσεχική). Η Δύναμη αποτελείται κυρίως από ευρωπαϊκές δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων με υψηλό επίπεδο αυτονομίας. Πολλές Ευρωπαϊκές χώρες έχουν υποσχεθεί συνεισφορές στρατιωτικών τμημάτων και επιτελών αξιωματικών.

Εν κατακλείδι, κατά τη γνώμη μου η αναγκαιότητα της συμμετοχής στα δρώμενα του Σαχέλ είναι ξεκάθαρη για μια χώρα σαν την Ελλάδα. Υπο αυτό το πρίσμα αποφασίστηκε και υλοποιείται η συμμετοχή της Ελλάδος στην EUTM Mali ήδη από 2013 με δυο τουλάχιστον εκπαιδευτές. Δεν είμαστε ξένοι στη περιοχή, ούτε το πρόβλημα είναι πρωτόγνωρο. Οι εξελίξεις στην περιοχή αυτή, (όπως και σε άλλες παρόμοιες περιοχές φτώχειας και ελλείμματος ασφαλείας) μας αφορούν και μας επηρεάζουν. Είναι καιρός να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε και «πονηρά» να προσπαθούμε πάντα να αφήνουμε τους άλλους να λύσουν προβλήματα που αφορούν και εμάς.

Δεν είμαστε οι μόνοι «ξύπνιοι». Εξάλλου όταν ζητάμε και χρειαζόμαστε αλληλεγγύη από φίλους, εταίρους και συμμάχους, για να είμαστε δικαιολογημένοι και «εν δικαίω» θα πρέπει πρώτα εμείς να έχουμε δείξει αλληλεγγύη και υποστήριξη στους άλλους όταν την χρειάζονται, ιδίως σε διεθνή θέματα που μας αφορούν.

Η γαλλική αντιτζιχαντιστική δύναμη στο Σάχελ ανακοίνωσε σήμερα ότι σκότωσε στο Μαλί, κοντά στα σύνορα με την Μπουρκίνα Φάσο, ένα «σημαντικό» στέλεχος μιας τζιχαντιστικής οργάνωσης που ειδικευόταν στην τοποθέτηση αυτοσχέδιων ναρκών.

Ο Ουμάρου Μόμπο Μόντι, ο επικεφαλής αυτού του δικτύου που τοποθετούσε αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς, «εξουδετερώθηκε» στην περιοχή Χομπόρι, σε μια επιχείρηση της αποστολής Μπαρκάν «σε συντονισμό» με τις ένοπλες δυνάμεις του Μαλί και των ΗΠΑ.

Ο αμερικανικός στρατός παρέχει επιμελητειακή στήριξη και πληροφορίες στις γαλλικές δυνάμεις στο Σάχελ.

Ο Ουμάρου Μόμπο Μόντι ήταν «ο επικεφαλής μιας σημαντικής ομάδας στους κόλπους της Ανσαρούλ Ισλάμ». Ήταν δεύτερος τη τάξει, κάτω από τον Τζαφάρ Ντίκο, τον «εμίρη» αυτής της οργάνωσης και δρούσε στην περιοχή της Εθνικής Οδού 16, μεταξύ του Γκόσι και του Γκάο, σύμφωνα με την Μπαρκάν.

Οι αυτοσχέδιες νάρκες είναι το όπλο που προτιμούν οι τζιχαντιστές που δρουν σε αυτή τη ζώνη.

Η Ανσαρούλ Ισλάμ ιδρύθηκε το 2016 στην Μπουρκίνα Φάσο, από τον ιεροκήρυκα Ιμπραχίμ Μαλάμ Ντίκο. Αρχικά δρούσε στη βόρεια Μπουρκίνα Φάσο αλλά κατόπιν απέκτησε διασυνδέσεις με την ομάδα του Αμαντού Κούφα, που ανήκε στην Αλ Κάιντα του Σάχελ και δρούσε στο κεντρικό Μαλί. Τα πρώτα χρόνια της δράσης της είχε αναλάβει την ευθύνη για πολλές επιθέσεις στη βόρεια Μπουρκίνα Φάσο.

Οι επιχειρήσεις της Ανσαρούλ Ισλάμ μειώθηκαν θεαματικά μετά τον θάνατο του Ιμπραχίμ Μαλάμ Ντίκο, τον οποίο αντικατέστησε στην ηγεσία της οργάνωσης ο αδελφός του, Τζαφάρ.

Ωστόσο, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος, απαντώντας σε ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ στις 7 Μαΐου 2021 μιλούσε ρητά για συμμετοχή των ελληνικών δυνάμεων σε μάχες.

Συγκεκριμένα ανέφερε:

«Η στρατιωτική επιχείρηση “TAKUBA” αποτελεί γαλλική πρωτοβουλία με συμμετοχή συνασπισμού κρατών – μελών της ΕΕ, αποτελεί μέρος της επιχείρησης “BARKHANE” στην ευρύτερη περιοχή του LIPTAKO (ΒΑ της περωτεύουσας της χώρας BAMAKO) στο Μάλι. Σκοπός της είναι η παροχή “Advise, Assist and Accompany (3A) at fight” προκειμένου οι Ένοπλες Δυνάμεις του Μάλι να αποκτήσουν την απαιτούμενη επιχειρησιακή αυτονομία προς αντιμετώπιση των τρομοκρατικών οργανώσεων, οι οποίες απειλούν τη σταθερότητα στη περιοχή του Σαχέλ».

Σημείωνε επίσης ότι «η διάθεση του προσωπικού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε επιχειρήσεις, αναμένεται να προσδώσουν σημαντική επιχειρησιακή εμπειρία».

«Είπατε με αλαζονεία ότι για το Σαχέλ δεν υπάρχει ζήτημα. Θα βγείτε κ. Μητσοτάκη με δήλωση ότι δεν θα συμμετάσχουν Έλληνες στρατιώτες σε μάχες υπό γαλλική διοίκηση στο Σαχέλ; Γιατί οι υπουργοί σας σε ερώτηση που κάναμε στον υπουργό Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας το Μάρτιο του 2021 άλλα είπαν» σχολίασε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη δευτερολογία του.

Την έγγραφη απάντηση του Νίκου Παναγιωτόπουλου δημοσιοποίησε ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Γιώργος Κατρούγκαλος ο οποίος μαζί με άλλους 37 βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης είχε καταθέσει τη σχετική ερώτηση.

Ο κ.ΥΠΕΞ υποστήριξε ότι ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανακριβώς απέδωσε απάντηση κ.ΥΕΘΑ σε ερώτηση μου της 7-5-21 για τη συμμετοχή Ελλ. στρατού στο ΣΑΧΕΛ.
Στο έγγραφο αναφέρεται η προσδοκία «σημαντικής επιχειρησιακής εμπειρίας» από τη συμμετοχή σε επιχειρήσεις « … accompany at fight » pic.twitter.com/xINgRjf3Vz

— George Katrougalos (@gkatr) October 7, 2021

Είναι αλήθεια πως παραξένεψε αρκετούς η ειδική αναφορά στην περίπτωση του Σαχέλ και εφόσον υλοποιηθεί το άρθρο 18 της συμφωνίας είναι πιθανό να δούμε Έλληνες στρατιώτες, αξιωματικούς ή άλλα τμήματα των ενόπλων δυνάμεων σε αυτή την μακρινή ζώνη συγκρούσεων.

Όσον αφορά τα “ψιλά” της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας- Γαλλίας υπάρχει πρόβλεψη στο άρθρο 18 για: “Κοινές δραστηριότητες, εκπαίδευση και στρατιωτικές ασκήσεις, είτε επί του εδάφους είτε επί Ελληνικών ή Γαλλικών Κρατικών πλοίων ή αεροσκαφών, στο πλαίσιο της αυξημένης ναυτικής παρουσίας της Γαλλίας στην Μεσόγειο ή της κοινής συμμετοχής σε διμερείς ή πολυμερείς ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο Πέλαγος.”

Σε κάθε συμφωνία όμως, κάτι παίρνεις και κάτι δίνεις. Και η Ελλάδα εκτός από τα 5 δισ ευρώ για εξοπλισμούς, στο ίδιο άρθρο δίνει και την υπόσχεση να συνδράμει τις γαλλικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Μάλι, όπως διακαώς επιθυμούσε το Παρίσι.

Ειδικότερα η παράγραφος ι του άρθρου 18 αναφέρεται σε: “ Συμμετοχή σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως, για παράδειγμα, τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ.”

Η συμφωνία άλλωστε ορίζει στο άρθρο 6 τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος: “Το παγκόσμιο στρατηγικό περιβάλλον, τα περιφερειακά ζητήματα (κυρίως στις περιοχές της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής, της Αφρικής και των Βαλκανίων), την ενίσχυση των ικανοτήτων των Ευρωπαίων, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, τη διάδοση των Όπλων Μαζικής Καταστροφής, τον έλεγχο των εξοπλισμών, τις ενεργειακές προκλήσεις, τη μετανάστευση, τη θαλάσσια ασφάλεια, τις υβριδικές απειλές, την παραπληροφόρηση, τις ρηξικέλευθες τεχνολογίες και την τεχνητή νοημοσύνη.”

Τι συμβαίνει στο Σαχέλ

Σαχέλ ονομάζεται η στεπική λωρίδα γης νότια της ερήμου Σαχάρα στην Αφρική. Εκτείνεται, από δυτικά προς ανατολικά, από την βόρεια Σενεγάλη, συνεχίζει νότια Μαυριτανία, κεντρικό Μάλι (μια περιοχή όπου υπάρχει εδώ και χρόνια γαλλική στρατιωτική εμπλοκή), βόρεια Μπουρκίνα Φάσο, κεντρικό Νίγηρα, βόρεια Νιγηρία, κεντρικό Τσαντ, κεντρικό Σουδάν, μια μικρή έκταση στα βόρεια του Νότιου Σουδάν και καταλήγει στην βόρεια Ερυθραία στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας.

Το Σαχέλ αποτελεί επίσης την μεταβατική ζώνη μεταξύ της Σαχάρας και της σαβάνας, καθώς και το βορειότερο τμήμα της λεγόμενης υποσαχάριας Αφρικής.

Χωρίζεται σε 3 υπό-λωρίδες. Από νότια προς βόρεια έχει ως εξής:

1. Την Σουδανο-Σαχελιανή ζώνη, τη νοτιότερη υπολωρίδα του Σαχέλ, που έχει την όψη βλάστησης που μοιάζει μ’ αυτήν των “σουδανικών” σαβανών της δυτικής και κεντρικής Αφρικής, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το τεράστιο Μπαομπάμπ, ένα απ’ τα κυριότερα αντιπροσωπευτικά “σαβανικά” είδη δέντρου, ακακίες και άλλα δένδρα και τέλος με την ύπαρξη μεσαίου ύψους χλόης.
2. Την καθαρά Σαχελιανή ζώνη, την μεσαία υπολωρίδα δηλαδή, με τα πιο αντιπροσωπευτικά στεππικά τοπία του είδους Σαχέλ, με κάποια ύπαρξη αραιής και χαμηλής δενδρώδους βλάστησης κυρίως με ακακίες αλλά και άλλα δέντρα που είναι χαρακτηριστικά μόνο στο Σαχέλ, αλλά με χαμηλότερη ή και μηδαμινή χλόη στο έδαφος, ειδικά κατά την περίοδο της ξηρασίας και τέλος με ακανθώδους θάμνους και φοίνικες Ντουμ.
3. Την Σαχαρο-Σαχελιανή ζώνη, την βορειότερη και πιο ερημική υπολωρίδα του Σαχέλ, που γειτνιάζει με την έρημο Σαχάρα και που εμφανίζει όψεις περισσότερο όμοιες με εκείνη, με εξαίρεση την αρκετά αραιή χαμηλή βλάστηση με ακανθώδους θάμνους, κάποιους Φοίνικες Ντουμ ή οάσεις με χουρμαδιές και ορισμένα ποώδη και αγρωστώδη είδη φυτών.

Η ειδική αναφορά στο Σαχέλ, ωστόσο, γίνεται επειδή αποτελεί θέατρο γεωπολιτικής διείσδυσης της Τουρκίας (ολόκληρη η ευρύτερη περιοχή) και είναι ένα σημείο όπου Γαλλία και Τουρκία βρίσκονται αντιμετώπες.

Η Άγκυρα αυξάνει την παρουσία της στην ήπειρο, ειδικά στην περιοχή Σαχέλ. Ωστόσο, οι τουρκικές κινήσεις για την ανάπτυξη δεσμών με πρώην γαλλικές αποικίες όπως ο Νίγηρας και το Μάλι προκαλούν ανησυχία στο Παρίσι, έλεγε πρόσφαυα, σύμφωνα με το capital.gr, ο Τζαλέλ Χαρσουάι, ανώτερος συνεργάτης του Glob με έδρα τη Γενεύη.

Ο Χαρσουάι λέει ότι το Σαχέλ θα μπορούσε να γίνει ένα σημείο αυξανόμενης έντασης και όχι συνεργασίας.

Σε αυτό υπάρχουν αρκετά ζητήματα που μπορεί να συμβάλουν:

1. Η πλήρης τουρκοποίηση της Σομαλίας, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον τουρκόφωνο στρατό της.
2. Η προσπάθεια προσαιτερισμού της Κένυας, μέσα από νέες αμυντικές συμφωνίες
3. Η εκστρατεία της Άγκυρας που έχει στόχο την απόκτηση επιρροής στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.
4. Το αποτύπωμα που έχει αφήσει στον εμφύλιο της Νιγηρίας.

“Υπάρχει πραγματική αντιπαλότητα”, είπε. “Υπάρχει ένας πραγματικός ανταγωνισμός στο Σαχέλ. Επειδή η Τουρκία θέλει να έχει στρατιωτική παρουσία, έχει ήδη μεγάλο διπλωματικό αποτύπωμα και είναι εμπορικά πολύ φιλόδοξη. Μιλάμε για χρονικό ορίζοντα δεκαπέντε ετών ή τριάντα ετών. Άρα αν η Γαλλία “βλέπει” εχθρό σε αυτό, νομίζω ότι η Γαλλία βλέπει σωστά επειδή δεν υπάρχει αρκετός χώρος και για τους δύο πρώην αποικιοκράτες της περιοχής”.

Προς το παρόν, τόσο ο Γάλλος όσο και ο Τούρκος πρόεδρος φαίνεται να ενδιαφέρονται να υποτιμήσουν τις διαφορές τους. Αλλά αυτό θα μπορούσε να αλλάξει με τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του επόμενου έτους, όπου ο ρόλος του Ισλάμ στη γαλλική κοινωνία είναι ζήτημα της προεκλογικής εκστρατείας.

Ο Ερντογάν απεικονίζεται ως υπερασπιστής των παγκόσμιων μουσουλμανικών δικαιωμάτων μέσα από τα μικρά φανατικά ισλαμιστικά κόμματα ανά την Ευρώπη, σε μία προσπάθεια να αποκατασταθεί η επιρροή του Πολιτικού Ισλάμ σε χώρες που έχουν αρχίσει να αντιδρούν στην εργαλειοποίηση των μουσουλμάνων εντός ευρωπαϊκής επικράτειας.

Στο παρελθόν κατηγόρησε τον Μακρόν για Ισλαμοφοβία – ένα ζήτημα που ο Ερντογάν χρησιμοποιεί επίσης για να καταστήσει εαυτόν δημοφιλή σε αφρικανικές χώρες μουσουλμανικής πλειοψηφίας, πράγμα που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στο Παρίσι.

Η Γαλλία, έχει χάσει 41 άνδρες στο Σάχελ από το 2013, επέμενε στη διάσκεψη του 2020 να υπάρξει μια «αποσαφήνιση» για τη δράση της από τις χώρες της περιοχής, καθώς είχαν διατυπωθεί κατηγορίες σε βάρος της για ανάμιξη και για «νεοαποικιακούς στόχους».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΤΗΣ ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΓΑΛΛΙΑΣ

Επιχείρηση Takuba

‘Οπως έγραφε παλαιότερα το reporter.gr, σε αυτή την αφιλόξενη λωρίδα γής κυριαρχεί ένα εκρηκτικό μείγμα φτώχειας, ακυβερνησίας και των δραματικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής. Άμεση συνέπεια αυτής της τραγικής καθημερινότητας είναι η απρόσκοπτη διάδοση του ριζοσπαστικού σουνιτικού ισλάμ. Το Ισλαμικό κράτος της Μεγάλης Σαχάρας (EIGS), που ιδρύθηκε από τους ισλαμιστές Τουαρέγκ (Tuareg) δρά και αναπτύσσεται σχεδόν ανενόχλητο σε μία αχανή περιοχή που εκτείνεται στα εδάφη του Μάλι, του Νίγηρα, της Νιγηρίας, της Μπουρκίνα Φάσο, της Αλγερίας και της Λιβύης.

Πρόκειται για μία πολύ μεγάλη ισλαμική πολιτική και στρατιωτική οργάνωση, στην οποία οι επιρροές από τον ISIS και την Al-Qaeda (κυρίως) είναι εμφανείς, αφού πολλοί από τους τζιχαντιστές της μουσουλμανικής αδελφότητας που τα προηγούμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκαν στα πλαίσια της Αραβικής Άνοιξης στα κράτη της Βορείου Αφρικής (Αλγερία-Λιβύη-Αίγυπτο-Τυνησία-Μαρόκο-Μαυριτανία), βρήκαν καταφύγιο στους ισλαμιστές του EIGS.

Για να αντιμετωπίσουν την αποσταθεροποιητική δράση των τζιχαντιστών, πέντε από τα κράτη της ζώνης του Σαχέλ (Μαυριτανία-Μάλι-Τσάντ-Μπουρκίνα Φάσο-Νίγηρας) δημιούργησαν τον πολιτικό-στρατιωτικό συνασπισμό G5-Sahel, που με την βοήθεια κύρια της Γαλλίας (αλλά και των ΗΠΑ) προσπαθεί (όχι με ιδιαίτερη επιτυχία) να αντιμετωπίσει την εξάπλωση των ισλαμιστών. Πολλές φορές η Γαλλία (Προεδρος F. Hollande) υποχρεώθηκε να παρέμβει άμεσα στρατιωτικά για να στηρίξει τις κυβερνήσεις αυτών των χωρών και να αντιμετωπίσει επιτυχημένες επιθέσεις του ισλαμικού κράτους. Πρόκειται για ένα ακόμα άγνωστο πόλεμο της Αφρικής.

Ολόκληρο το άρθρο 18

Αρθρο 18

Η συνεργασία αυτή μπορεί να λάβει, χωρίς να περιορίζεται σε αυτές, τις εξής μορφές:

α) Ανταλλαγή εκπαιδευτών και φοιτητών από στρατιωτικά ιδρύματα.

β) Συμμετοχή σε μαθήματα θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης, σεμινάρια, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης και συμπόσια, που διοργανώνονται από στρατιωτικούς και πολιτικούς φορείς αμυντικού ενδιαφέροντος.

γ) Ανταλλαγή Αξιωματικών-Συνδέσμων (ΑΣ).

δ) Ανταλλαγή επισκέψεων σε στρατιωτικούς και πολιτικούς φορείς αμυντικού ενδιαφέροντος.

ε) Ενδιάμεσες στάσεις και /ή επισκέψεις σε κρατικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία.

στ) Χρήση προκαθορισμένων θαλάσσιων λιμένων και αερολιμένων για εκπαίδευση και επίγνωση του περιβάλλοντος της περιοχής.

ζ) Ειδικές και χωριστές διευθετήσεις που διευκολύνουν την επιχειρησιακή χρήση εγκαταστάσεων θαλασσίων λιμένων και αερολιμένων αμφοτέρων των Μερών.

η) Κοινές δραστηριότητες, εκπαίδευση και στρατιωτικές ασκήσεις, είτε επί του εδάφους είτε επί Ελληνικών ή Γαλλικών Κρατικών πλοίων ή αεροσκαφών, στο πλαίσιο της αυξημένης ναυτικής παρουσίας της Γαλλίας στην Μεσόγειο ή της κοινής συμμετοχής σε διμερείς ή πολυμερείς ασκήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο Πέλαγος.

θ) Ανταλλαγή γνώσεων και εμπειρίας στους τομείς των επιχειρήσεων στο εξωτερικό, των ειρηνευτικών επιχειρήσεων του ΟΗΕ καθώς και της χρήσης στρατιωτικού εξοπλισμού.

ι) Συμμετοχή σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως, για παράδειγμα, τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ.

ια) Συνεκπαίδευση μεταξύ των Ειδικών Δυνάμεων.

ιβ) Συνεργασία στους τομείς αναγνώρισης απειλών στον κυβερνοχώρο και ανάπτυξης ικανοτήτων κυβερνο-άμυνας.

ιγ) Συνεργασία στους τομείς αναγνώρισης υβριδικών απειλών και ανάπτυξης κατάλληλων τρόπων αντιμετώπισης.

ιδ) Αμοιβαία υποστήριξη αναφορικά με τη συμμετοχή σε πολυεθνικές αμυντικές δομές, όπως για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Επέμβασης (ΕΙΕ).

ιε) Οποιεσδήποτε άλλες δραστηριότητες οι οποίες συμφωνούνται από κοινού από τα Μέρη στη βάση του κοινού τους συμφέροντος.