Γεννημένη στην Ελβετία το 1924, η Βάις, η οποία απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα το 1995, κατοικούσε στο Παρίσι όπου είχε εγκαταστήσει το ατελιέ της στο μπουλβάρ Murat από το 1949, ανέφεραν οι συνεργάτες της.

Όπως οι Ντουανό, Μπουμπά, Ουίλι Ρόνις ή ακόμα ο Ιζίς, η Σαμπίνε Βάις απαθανάτισε τη ζωή απλών ανθρώπων χωρίς ωστόσο να διεκδικεί οποιαδήποτε επιρροή.

Πρωτοπόρος στη μεταπολεμική φωτογραφία, ήταν επίσης γνωστή για τις φωτογραφίες της για τη μόδα που είχαν δημοσιευθεί στο Vogue. Έλεγε πως μια καλή φωτογραφία “πρέπει να συγκινεί, να είναι καλά μελετημένη και λιτή. Η ευαισθησία των ανθρώπων πρέπει να φαίνεται στα μάτια”.

Τιμηθείσα με το βραβείο φωτογραφίας Women in Motion το 2020, το οποίο παρέλαβε επισήμως στην Αρλ το 2021, έκανε περίπου 160 εκθέσεις σε όλο τον κόσμο.

Διακριτική προσωπικότητα, αυτή η πνευματώδης γυναίκα ύψους ενός μέτρου και πενήντα πέντε εκατοστών, υπέστη κάποιου είδους “διαχωρισμό” ως γυναίκα και ήθελε να υπάρχει “ένας διαρκής διάλογος” με το θέμα της, θεωρώντας πως η φωτογραφία είναι σαν μια “φιλία”.

Είχε χωρομετρήσει με χαρά το Museon Arlaten στην Αρλ τον περασμένο Ιούλιο στις τελευταίες συναντήσεις με τη φωτογραφία (rencontres de la photographie), όπου ήταν παρούσα με την έκθεσή της: ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τη δεκαετία του ’50 μέχρι σήμερα, σκηνές στον δρόμο στην πλειονότητά τους, πορτρέτα παιδιών που ζητιανεύουν ή πωλητών στον δρόμο, οικόσιτων γάτων και λαϊκών χορών.

Πιο πρόσφατα, η Σαμπίνε Βάις είχε έρθει στο φεστιβάλ Planches-Contact της Ντοβίλ για μια συνάντηση με το κοινό.

Η έκθεση στην Casa de Tre Oci στη Βενετία από τις 10 Μαρτίου έως τις 25 Οκτωβρίου 2022, θα είναι μια “έκθεση φόρος τιμής” ανέφεραν οι συνεργάτες της