Σε συνέντευξή του στην τηλεόραση του Σκάι, όταν ρωτήθηκε πού διαφοροποιείται η πολιτική πρόταση της Νέας Αριστεράς από όσα είπε ο Αλέξης Τσίπρας, δεν παρέλειψε να πετάξει την «μπηχτή» του: «Δεν θα σας πω να φτιάξουμε ταμεία που να βασίζονται στη φιλανθρωπία των πλουσίων, επειδή κάποιος θα τους πείσει να το κάνουν, όπως είπε ο κ. Τσίπρας. Αυτό δεν αποτελεί αριστερή πρόταση».

 «Η Νέα Αριστερά μιλά για τη φορολόγηση των πλουσίων, για μια πραγματική φορολογική μεταρρύθμιση στη βάση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Τα υπερπλεονάσματα του κ. Μητσοτάκη προκύπτουν από το γεγονός ότι η κυβέρνηση έχει μετατρέψει την ακρίβεια σε δημοσιονομική ευκαιρία, γεμίζοντας τα δημόσια ταμεία μέσω της έμμεσης φορολογίας. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να μειωθεί ο ΦΠΑ και οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης, που είναι κοινωνικά άδικοι, καθώς επιβαρύνουν δυσανάλογα τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ο κ. Σακελλαρίδης τόνισε  «αυτές είναι συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις της Νέας Αριστεράς, που αντιμετωπίζουν το ζήτημα της φορολογικής δικαιοσύνης όχι με “ταξικό μένος”, όπως είπε ο κ. Τσίπρας, αλλά με ορθολογισμό και στη βάση της κοινωνικής δικαιοσύνης».

«Το πρόβλημα είναι κατ’ εμέ ότι ο κ. Τσίπρας είναι ικανός να πει και αριστερά και δεξιά πράγματα ανάλογα με το ακροατήριο και ανάλογα με τη συνθήκη», είπε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9,84».

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, που μετά την παραίτηση του Αλέξη Χαρίτση ανέλαβε καθήκοντα προσωρινού προέδρου της Νέας Αριστεράς,  επέμεινε ότι το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη θέσεων ή προγραμματικών επεξεργασιών, αλλά η κατάρρευση της πολιτικής αξιοπιστίας. «Ο κόσμος έχει κατεβάσει τα ρολά», είπε χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα μιας ανάλυσης που αποδίδει την απομάκρυνση των πολιτών όχι τόσο σε προγραμματικό κενό, όσο στη δυσπιστία απέναντι στους φορείς που καλούνται να εκφράσουν αυτές τις θέσεις.

Ο προσωρινός Πρόεδρος της Νέας Αριστεράς εξαπέλυσε επίθεση κατά της κυβέρνησης για την υπόθεση των υποκλοπών, λέγοντας ότι υπάρχουν «ξεκάθαρα ποινικές ευθύνες που πρέπει να αναζητηθούν ακόμη και στο πρόσωπο του πρωθυπουργού. Τόνισε ότι  η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο ένα μεμονωμένο πολιτικό επεισόδιο, αλλά αγγίζει τον πυρήνα της λειτουργίας του κράτους δικαίου και της δημοκρατίας.

Επιτέθηκε και στην κυβέρνηση με αφορμή την ανακοίνωση του Κυριάκου Μητσοτάκη για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ μικτά, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για «αυξήσεις-φιλοδωρήματα» που δεν επαρκούν για να καλύψουν το αυξημένο κόστος ζωής. Επικαλέστηκε δε, τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για το κατά κεφαλήν εισόδημα σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, σημειώνοντας ότι η Ελλάδα παραμένει στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τη φτώχεια και την κοινωνική αποστέρηση, για να υποστηρίξει ότι η εικόνα της οικονομίας που προβάλλει η κυβέρνηση απέχει από την καθημερινή εμπειρία των νοικοκυριών.

Μίλησε για συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης να προστατεύει «τα υπερκέρδη των ενεργειακών εταιρειών» αντί να παρεμβαίνει αποφασιστικά υπέρ των καταναλωτών. Όπως υποστήριξε, η κυβερνητική πολιτική περιορίζεται σε πλαφόν στο περιθώριο κέρδους, χωρίς να θίγει τον μηχανισμό μέσω του οποίου η αύξηση του κόστους εισαγωγής μετακυλίεται στην τελική τιμή. Προειδοποίησε δε ότι, με φόντο τις διεθνείς εξελίξεις και την πίεση στις αγορές ενέργειας, δεν μπορεί να αποκλειστεί ένα νέο πληθωριστικό κύμα, με συνέπειες στο κόστος στέγασης, στα επιτόκια και συνολικά στην οικονομική ασφυξία των νοικοκυριών.

Για τη φορολογική πολιτική είπε ότι η κυβέρνηση αξιοποιεί την ακρίβεια για να ενισχύει τα δημόσια έσοδα μέσω των έμμεσων φόρων και στη συνέχεια να επιστρέφει ένα περιορισμένο μέρος αυτών των εσόδων ως κοινωνική ενίσχυση. «Οι έμμεσοι φόροι είναι κοινωνικά άδικοι», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι επιβαρύνουν με τον ίδιο τρόπο άνισα κοινωνικά στρώματα και συντηρούν, κατά την άποψή του, ένα μοντέλο αναδιανομής υπέρ των ισχυρών.

Για την επόμενη ημέρα στη Νέα Αριστερά, είπε ότι πρέπει να έχει σαφές διακριτό στίγμα, χωρίς θολές αναφορές σε έναν γενικό «προοδευτικό πόλο» και χωρίς μεσοβέζικες τοποθετήσεις. Η απάντηση, κατά τον ίδιο, στην ιδεολογική και πολιτική ηγεμονία της Δεξιάς δεν μπορεί να προκύψει από αθροιστικές συγκολλήσεις χωρίς ταυτότητα, αλλά από μια ουσιαστική επανασύνδεση με την κοινωνία, τα κοινωνικά κινήματα και έναν κόσμο που «πίστεψε στην Αριστερά, αλλά απογοητεύτηκε τα προηγούμενα χρόνια».

Τις επόμενες ημερες, σύμφωνα με πληροφορίες, αναμένεται να συνεδριάσει η Κεντρική Επιτροπή προκειμένου να επικυρώσει ότι νέος πρόεδρος είναι ο Γαρβιήλ Σακελλαρίδης αλλά και να συζητήσει για το έκτακτο συνέδριο που θα πρέπει να προσδιοριστεί σε εύλογο χρόνο.

Η επιστολή του Αλέξη Χαρίτση στα μέλη της Νέας Αριστεράς

Η ιστορία έχει επιταχύνει και ο κόσμος όπως τον γνωρίσαμε καταρρέει. Η χώρα ύστερα από επτά χρόνια δεξιάς διακυβέρνησης εμπλέκεται ήδη σε έναν πόλεμο με άδηλες συνέπειες και η ανασφάλεια επισκιάζει τις ζωές μας.  Σε αυτές τις συνθήκες, η Αριστερά μοιάζει να προχωρά σημειωτόν και να εξαντλείται στην εσωστρέφεια. Πιστεύω ότι η μόνη διέξοδος είναι η κίνηση προς τα εμπρός.  Για να ανοίξουμε έτσι τον δρόμο που αξίζει στους ανθρώπους που νιώθουν στο πετσί τους τι θα σημαίνει «τρίτη τετραετία Μητσοτάκη».

Αποφάσισα να υποβάλλω την παραίτησή μου από τη θέση του Προέδρου της Νέας Αριστεράς.
Δεν είναι μια απόφαση που έλαβα αβασάνιστα. Από την αρχή πιστεύω ότι η Νέα Αριστερά άξιζε και αξίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση μιας πλατιάς πολιτικής και κοινωνικής συμμαχίας. Και ήμουν απόλυτα ειλικρινής και ξεκάθαρος σε αυτό. 

Στην Αριστερά και στην Νέα Αριστερά σήμερα υπάρχουν δύο αποκλίνουσες στρατηγικές. Από τη μία, η επιλογή της ιδεολογικής αυτάρκειας και της αναδίπλωσης επειδή οι συσχετισμοί είναι δύσκολοι. Από την άλλη, η επιλογή του ανοίγματος, της προσπάθειας για συγκλίσεις και τη συγκρότηση ενός μετώπου απέναντι στη Δεξιά.  Όλοι και όλες ξέρουν ότι η δεύτερη είναι η πολιτική για την οποία αγωνίζομαι και θα συνεχίσω να αγωνίζομαι. Όχι γιατί είναι εύκολη, αλλά γιατί είναι αναγκαία.

Κι αυτή η κατεύθυνση πιστεύω ότι είναι πλειοψηφική στην κοινωνία και τη συμμερίζονται πολλά μέλη και φίλοι της Νέας Αριστεράς. Εκφράζει ένα υπαρκτό και ισχυρό αίτημα: να ανασυγκροτηθεί η αριστερή κυβερνητική προοπτική απέναντι σε μια νεοφιλελεύθερη-συντηρητική κυριαρχία με ακροδεξιά χαρακτηριστικά. Και είναι μια τοποθέτηση που έχει δώσει δύναμη στην Κοινοβουλευτική μας Ομάδα για να δίνει κάθε μέρα τη μάχη απέναντι στην καθεστωτική αλαζονεία της Δεξιάς.

Δεν είναι όμως η κατεύθυνση που επιλέγει η πλειοψηφία του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Αριστεράς. 
Δεν βλέπω αντιπάλους στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που έχουμε
διαφορετική άποψη. Βλέπω όμως μια πραγματική πολιτική διαφωνία, με ιστορία και βάθος, που δεν μπορεί να μας κρατά δέσμιους στην ακινησία. Πρέπει να προχωρήσουμε. 

Γι’ αυτό θεωρώ αναγκαίο να παραιτηθώ.

Στο ερώτημα «γιατί τώρα» απαντώ ότι επειδή η πολιτική κατάσταση χαρακτηρίζεται από διαρκή ρευστότητα, όλο αυτό το διάστημα προσπάθησα συνειδητά να κρατήσω ανοιχτή τη στάση της Νέας Αριστεράς. Να μη βιαστούμε να κλείσουμε δρόμους. Αντίθετα, να συμβάλλουμε και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για κάτι ευρύτερο.

Είναι όμως πλέον σαφές ότι η πλειοψηφία στα κομματικά όργανα έχει επιλέξει έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο. Και αυτή την επιλογή τη σέβομαι. Έχει όμως την ευθύνη να αναλάβει την διοίκηση του κόμματος. 
Δεν παραιτούμαι από την άποψη που υποστηρίζω. Θα συνεχίσω να αγωνίζομαι γι’ αυτήν. Γιατί πιστεύω ότι συνδέεται με κάτι πολύ απλό και συνάμα πολύ ουσιαστικό: με την ανάγκη να είναι η Αριστερά κοινωνικά χρήσιμη. Να δημιουργεί εξελίξεις και να δίνει διέξοδο σε ανθρώπους που σήμερα νιώθουν ότι ασφυκτιούν.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το ζητούμενο δεν είναι μια ακόμη καταγραφή δυνάμεων, αλλά μια ουσιαστική μετατόπιση των συσχετισμών με ριζοσπαστικές αιχμές, διάρκεια και προοπτική. Και πρέπει αυτή την προοπτική να την δημιουργήσουμε με τις πράξεις μας, όσο επίπονες και αν είναι.  Στην κοινωνία υπάρχει σήμερα ένα έντονο ρεύμα αμφισβήτησης της σημερινής ζοφερής πραγματικότητας. Η ευθύνη της Αριστεράς είναι να το συναντήσει. Όχι με φοβικότητα ή ρητορικές μεγαλοστομίες. Αλλά με αυτοπεποίθηση, σοβαρότητα και καθαρό λόγο.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσω να συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις. Γιατί αυτό που κρίνεται σήμερα δεν είναι οι θέσεις ή οι ρόλοι αλλά αν μπορούμε να υπερβούμε τα αδιέξοδα και να ανοίξουμε νέες δυνατότητες.  

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες για την  πολύτιμη αυτή πορεία, ο αγώνας συνεχίζεται.
Αλέξης Χαρίτσης

Ο Σακελλαρίδης δείχνει δείγματα γραφής με ακτιβισμό, όπως στη Χίο μετά το πολύνεκρο ναυάγιο μεταναστών – εκεί όπου η κυβέρνηση βρέθηκε σε θέση άμυνας μετά τις μαρτυρίες για pushbacks. Στρατηγική του: αυτονομία, ριζοσπαστική ανασυγκρότηση και πολιτική δράση.

Η παραίτηση Χαρίτση αναπόφευκτα ανοίγει τη συζήτηση για το μέλλον της ύπαρξης της Νέας Αριστεράς και σε επίπεδο βουλής. Όσο και αν σε αυτή τη φάση δεν υφίσταται ζήτημα διάλυσης του κόμματος κοινοβουλευτικά, η συζήτηση αργά ή γρήγορα θα ανοίξει.

Το παράδοξο με τη Νέα Αριστερά είναι ότι η πλειοψηφία στο κόμμα είναι την ίδια στιγμή μειοψηφία στην κοινοβουλευτική ομάδα των 12 βουλευτών.

Από αυτούς οι 8 βουλευτές είναι στη γραμμή των συνεργασιών και πρόκειται για τους Χαρίτση, Αχτσιόγλου, Ηλιόπουλο, Τζούφη, Φωτίου, Τζανακόπουλο και τους Ζεϊμπέκ και Ογκιούρ.

Κανείς δεν αποχωρεί ακόμη ωστόσο με τις επερχόμενες κινήσεις Τσίπρα το ερώτημα είναι ποιοι τελικά θα τον ακολουθήσουν.

Για επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας, η Πέτη Πέρκα παίρνει προβάδισμα έναντι Τσακαλώτου αλλά οι τελικές αποφάσεις θα ληφθούν στο Πολιτικό Γραφείο .

Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε μεταξύ της πλευράς που πρόσκειται στον Αλέξη Χαρίτση – με τη συμμετοχή των Νάσου Ηλιόπουλου και Δημήτρη Τζανακόπουλου – και της ομάδας του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, στην οποία συμμετείχαν οι Πάνος Σκουρλέτης και Πέτη Πέρκα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο πλευρές αντάλλαξαν απόψεις για την πορεία και τη στρατηγική του κόμματος, ωστόσο δεν υπήρξε κατάληξη σε συγκεκριμένες αποφάσεις, γεγονός που αποτυπώνει το ρευστό σκηνικό στο εσωτερικό της Νέας Αριστεράς.

Το ενδιαφέρον μεταφέρεται πλέον στη συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου, που αναμένεται να πραγματοποιηθεί την επόμενη εβδομάδα και θεωρείται κομβικής σημασίας για τις εξελίξεις.

Εκεί εκτιμάται ότι θα ξεκαθαρίσουν οι προθέσεις της ηγεσίας και θα διαμορφωθεί πιο σαφής εικόνα για την επόμενη ημέρα του κόμματος.

Στο παρασκήνιο, ενισχύονται οι πληροφορίες ότι ο Αλέξης Χαρίτσης ενδέχεται να ανακοινώσει την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την προεδρία της Νέας Αριστεράς, εξέλιξη που, αν επιβεβαιωθεί, θα ανοίξει νέο κύκλο εσωκομματικών ανακατατάξεων.

Σε ανάρτησή του, ο κ. Σακελλαρίδης αναφέρεται ειδικά στην παρουσία της ΟΠΚΕ στον χώρο του νοσοκομείου, διερωτώμενος για τον λόγο αποστολής ειδικής μονάδας της ΕΛ.ΑΣ. σε μια υγειονομική δομή, κατά τη διάρκεια επίσκεψης του υπουργού. Όπως σημειώνει, τίθεται ζήτημα αναλογικότητας και σκοπιμότητας της συγκεκριμένης αστυνομικής κινητοποίησης.

Η ανάρτηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

Ο Α. Γεωργιάδης αποφάσισε να κάνει ένα διάλειμμα από τη διασπορά τοξικότητας μέσω των τηλεοπτικών του εμφανίσεων την τελευταία βδομάδα, και αποφάσισε συνειδητά να συνεχίσει την διασπορά τοξικότητας με άλλους τρόπους: Να μεταβεί για τα δήθεν “εγκαίνια” του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας, ενώ το έργο είναι ημιτελές και εξόχως προβληματικό αφού πλημμυρίζει με νερά από τις βροχοπτώσεις. Με απόλυτη επίγνωση ότι είναι ανεπιθύμητος από το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, έστησε μία ακόμα επικοινωνιακή φιέστα καταστολής και αυταρχισμού, συνοδευόμενος από πάνοπλους αστυνομικούς.

Τα κρίσιμο ερωτήματα προς τον κ. Χρυσοχοϊδη είναι τα εξής:

Τι δουλειά είχε η ΟΠΚΕ στο Γενικό Κρατικό της Νίκαιας;

Από πού και ως πού μονάδες της ΟΠΚΕ, των ειδικών δυνάμεων της Αστυνομίας για την πρόληψη και την καταστολή της εγκληματικότητας στάλθηκαν στο Γενικό Κρατικό για να αντιμετωπίσουν το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου;

Από πότε η ΟΠΚΕ χρησιμοποιείται απέναντι σε εργαζόμενους που διαμαρτύρονται για τα εργασιακά του δικαιώματα αλλά και το θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα του λαού στην υγεία;
Θεώρησε το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης ότι γίνεται κάποιο έγκλημα στο Γενικό Κρατικό και χρειάστηκε η παρουσία της ΟΠΚΕ με το ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό της για επικίνδυνες επιχειρήσεις;

Ότι χρειάζονται αστυνομικοί με αλεξίσφαιρα γιλέκα (!) και αλεξίσφαιρα κράνη (!) για να αντιμετωπίσουν γιατρούς και νοσηλευτές;

Ακούγεται από χτες ότι ο Υπουργός Υγείας είχε το απόλυτο δικαίωμα πρόσβασης στο Νοσοκομείο.

Το υποστήριξε και το ΠΑΣΟΚ. Ακόμα προφανώς και με τη βία, με την ΟΠΚΕ, με τη ΔΙΑΣ και τον προσωπικό στρατό του Υπουργού. Ακόμα και όταν θέλει να στήσει μία επικοινωνιακή φιέστα για τα δικά του -και μόνο- ακροατήρια, που δεν αφορά ούτε το ΕΣΥ ούτε τη δημόσια υγεία που τελεί υπό διάλυση.
Από την άλλη και οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να αντιδρούν, να διαφωνούν με την επικοινωνιακή του φιέστα και να τον θεωρούν ανεπιθύμητο. Πόσο δε μάλλον όταν καταργεί οργανικές θέσεις ειδικευόμενων στο Νοσοκομείο τους και όταν θεωρούν ότι κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να στηρίξει το καρτέλ της ιδιωτικής υγείας και τους κλινικάρχες. Πόσο δε μάλλον όταν στέλνουν δυνάμεις της ΟΠΚΕ για να τους καταστείλουν.

Έστω λοιπόν ότι έχουμε δύο δικαιώματα που συγκρούονται. Του Α. Γεωργιάδη να έχει πρόσβαση στο νοσοκομείο για την φιέστα του και του υγειονομικού προσωπικού που δεν επιθυμεί την παρουσία του.
Ε, σε αυτή την περίπτωση δεν χωράει αμφιβολία στο πλευρό που πρέπει να είμαστε: Με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό που δίνει μάχη για να υπερασπιστεί το ΕΣΥ απέναντι σε μία κυβέρνηση που προσπαθεί με κάθε τρόπο να το υποβαθμίσει και να ενισχύσει την ιδιωτική υγεία.

«Εμένα η ανάρτηση του γραμματέα βασικά με εκφράζει όμως δεν νοιώθω εχθρός με κανένα. Ας βάλουμε τα σπαθιά στα θηκάρια κι ας συζητήσουμε και από κοινού ας αγωνιστούμε», αναφέρει.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Δημήτρη Βίτσα:

«Ας μιλήσουμε όλοι/ες ειλικρινά. Εγώ για παράδειγμα συμφωνώ με την απόφαση της Κ.Ε. Μην αρχίζουμε τα διαδικαστικά για κανένα. Και ας δώσουμε πλήρη ελευθερία. Ο πρόεδρος να πει την άποψή του, ο γραμματέας το ίδιο κλπ. Στο Συνέδριο να τα συζητήσουμε όλα. Θα γίνουν συνελεύσεις να φροντίσουμε να πάρει μέρος το σύνολο των μελών και στο Συνέδριο να καταλήξουμε όμορφα και ενωτικά. Το δημοψήφισμα μπορεί να γίνει και μετά, Δεν έχω πληροφόρηση ότι επίκεινται άμεσα εκλογές. Οπότε χρόνος υπάρχει. Κι ας προσπαθήσουμε να πούμε την γνώμη μας χωρίς επίθεσή στην άλλη. Εμένα η ανάρτηση του γραμματέα βασικά με εκφράζει όμως δεν νοιώθω εχθρός με κανένα. Ας βάλουμε τα σπαθιά στα θηκάρια κι ας συζητήσουμε και από κοινού ας αγωνιστούμε».

Χαρίτσης: Δημοψήφισμα στα μέλη για τις συνεργασίες της Νέας Αριστεράς

Η εσωτερική διαμάχη στο κόμμα μαίνεται μεταξύ Αλέξη Χαρίτση-Έφης Αχτσιόγλου από τη μία και Γαβριήλ Σακελλαρίδη, Ευκλείδη Τσακαλώτου και Νίκου Φίλη, από την άλλη. Ο μεν κ. Χαρίτσης θέλει συμμαχίες με τα όμορα κόμματα (προφανώς και του υπό εκκόλαψη κόμματος Τσίπρα), ο δε κ. Σακελλαρίδης επιμένει στην αυτόνομη πορεία. Στην ψηφοφορία που έγινε στην ΚΕ της Νέας Αριστεράς, ο πρόεδρος του κόμματος έχασε τη μάχη.

Ωστόσο ο κ. Χαρίτσης με νέα ανάρτησή του επιμένει, ζητώντας εσωκομματικό δημοψήφισμα για να ληφθεί από τα μέλη η σχετική απόφαση.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Χαρίτση: 

«Η (Νέα) Αριστερά σε σταυροδρόμι

Στην Αριστερά, ιστορικά, υπάρχουν δύο αποκλίνουσες προσεγγίσεις για το ποια πρέπει να είναι η στάση της σε στιγμές κρίσης.

Η πρώτη επιμένει στη λογική της αυτόνομης πορείας και σε έναν σκληρό πυρήνα ιδεολογικών και πολιτικών αναφορών. Κατά κανόνα, είναι μια στάση περιχαράκωσης και αναδίπλωσης στο όνομα των αντίξοων συνθηκών.

Η δεύτερη αναζητεί τη διέξοδο σε μέτωπα με όμορες ιδεολογικά κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Κατά κανόνα, είναι μια στάση που προκύπτει από τη λογική του κατεπείγοντος. Αυτά που μας ενώνουν, είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
Αυτές οι δύο γραμμές βρίσκονται σε διάλογο, συγκρούονται και συντίθενται. Αλλά σε κάθε στροφή, μία είναι αυτή που δίνει τον τόνο.

Είναι γνωστό ότι στη Νέα Αριστερά υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το πώς οφείλουμε να κινηθούμε από εδώ και πέρα. Και αυτό είναι απολύτως λογικό και θεμιτό.

Τη δική μου θέση την έχω διατυπώσει ρητά και ανοιχτά. Δεν είναι μόνο προσωπική θέση. Είναι η θέση του ιδρυτικού συνεδρίου της Νέας Αριστεράς: Λαϊκό Μέτωπο με κοινό πρόγραμμα απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη και στην άνοδο της ακροδεξιάς.
Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή η θέση επικοινωνεί με το βασικό αίτημα των αριστερών και προοδευτικών πολιτών στην Ελλάδα του 2025.

Και πιστεύω, επίσης, ότι εκφράζει και την πλειοψηφία των οργανωμένων μελών της Νέας Αριστεράς.

Ίσως κάνω λάθος. Όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να το διαπιστώσουμε: τι πιστεύουν οι άνθρωποι που παλεύουν για την Νέα Αριστερά.

Το θεωρώ ζήτημα πολιτικής εντιμότητας και κομματικής δημοκρατίας.

Βρισκόμαστε σε μια στιγμή που το κοινωνικό αίτημα είναι η ενότητα των δυνάμεων της πληθυντικής Αριστεράς και του προοδευτικού χώρου συνολικότερα.

Και μόνο μέσα από έναν ευρύ πόλο συσπείρωσης δυνάμεων που θα αντιπαρατεθεί πειστικά με τη Δεξιά, θα μπορέσουν να εκφραστούν και τα πιο δυναμικά, τα πιο ζωντανά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Όλοι εκείνοι και εκείνες που ασφυκτιούν και αναζητούν διέξοδο, που επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή. Οι άνθρωποι κινητοποιούνται και παίρνουν την υπόθεση στα χέρια τους όταν νιώθουν ότι εμφανίζεται μια δύναμη που εκφράζει τα υλικά τους συμφέροντα, επικοινωνεί με τις ιδέες τους, συνδέεται με αιτήματα που συμπυκνώνουν τα μεγάλα διακυβεύματα της εποχής μας και μπορεί να αλλάξει τους συσχετισμούς.

Γι’ αυτό και θεωρώ ότι αυτό που έχει σημασία σήμερα είναι η ενότητα και η ανασυγκρότηση. Με αυτό που λείπει: αιχμές. Εντός αυτού του πόλου προφανώς θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, τάσεις και ρεύματα. Και εκεί θέλω να δω την Νέα Αριστερά.

Γιατί η Νέα Αριστερά μπορεί να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση αυτή.

Γιατί έχει προωθημένες προγραμματικές θέσεις.

Γιατί έχει την έγνοια της εφαρμογής της αριστερής πολιτικής στο σήμερα. Στα μεγάλα επίδικα της εποχής μας, στα καθημερινά προβλήματα και τις αγωνίες της κοινωνίας.

Και γι’ αυτό θεωρώ ότι τα μέλη της Νέας Αριστεράς πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν την άποψή τους.

Η πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής διαφωνεί.

Ακούω την πολιτική διαφωνία.

Δεν συμφωνώ, αλλά την ακούω.

Νιώθω όμως ότι δεν πρέπει ένα κομματικό παρελθόν που παλαιότερα μας ταλάνισε, γιατί κομματικές δομές αφέθηκαν να μη δουλεύουν, να λειτουργεί τόσο τραυματικά ακόμα ώστε να μας οδηγεί στην αμφισβήτηση της ανοιχτότητας, στην άρνηση της δημοκρατικής συζήτησης, στον συγκεντρωτισμό, στην αυτάρκεια των δομών που δεν ανασαίνουν.

Να ανοίξουμε λοιπόν τη συζήτηση.

Σε τελευταία ανάλυση, σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, την πορεία των πραγμάτων στο κόμμα μας και ευρύτερα στον αριστερό χώρο δεν μπορεί παρά να την καθορίσει η βάση του κόμματος και ο κόσμος της Αριστεράς».

Σακελλαρίδης: Πιστεύουμε ότι μια συνεργασία Νέας Αριστεράς, ΣΥΡΙΖΑ κόμματος Τσίπρα μπορεί να κινητοποιήσει κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Με ανάρτησή του στο Facebook την Τετάρτη (12.11.2025), ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης διερωτάται αν ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο μπορεί να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας και αν σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κυριάκου Μητσοτάκη με αριστερούς όρους. «Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν», συμπληρώνει με νόημα ο γραμματέας της Νέας Αριστεράς.

Αναλυτικά η ανάρτηση-απάντηση Σακελλαρίδη:

«Στη Νέα Αριστερά έχουμε μία κοινή αγωνία, όλοι και όλες μας. Να συμβάλουμε με τον πιο επιδραστικό τρόπο στην ανατροπή της πολιτικής του Κ. Μητσοτάκη και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που η κοινωνία θα μπορέσει να σταθεί ξανά στα πόδια της. Θέλουμε την Αριστερά να δυναμώσει, να εμπνεύσει, να πείσει και να κινητοποιήσει τους συμπολίτες μας απαντώντας στα πραγματικά τους προβλήματα. Και να το κάνει αυτό δίνοντας την μάχη σε όλα τα επίπεδα.

Κανείς μας και καμιά μας δεν διαφωνεί σε αυτό. Κανείς μας και καμιά δεν θέλει μία Αριστερά παρατηρητή των εξελίξεων, στον γυάλινο πύργο της ιδεολογικής της καθαρότητας και της μοιρολατρίας.

Σε αυτό που εντοπίζεται η διαφωνία είναι στον τρόπο που απαντάμε σε αυτή την πρόκληση.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «αν θέλουμε την ενότητα όλου του προοδευτικού χώρου απέναντι στον Μητσοτάκη».

Αυτό είναι ένα εξωραϊσμένο σχήμα για να λειάνει την όψη του πραγματικού ερωτήματος που είναι το εξής: Πιστεύουμε πραγματικά ότι μία συνεργασία της Νέας Αριστεράς με τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ και το- αν τελικά προκύψει-κόμμα του Α. Τσίπρα μπορεί να πετύχει να κινητοποιήσει τον κόσμο απέναντι στην ηγεμονία της Δεξιάς;

Γιατί αυτός είναι ο ελέφαντας στο δωμάτιο για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους.

Μπορεί ένα τέτοιο κοινό ψηφοδέλτιο να διαμορφώσει τους όρους για τη δημιουργία μίας νέας πλειοψηφίας;

Μπορεί να σημαίνει απάντηση στο καθεστώς του Κ. Μητσοτάκη με αριστερούς όρους;

Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο, ωραία θα ήταν. Γιατί μία τέτοια άποψη, παραβλέπει πλήρως την βαθιά κρίση αξιοπιστίας της Αριστεράς και την απαξίωση της τα τελευταία χρόνια. Η λογική της πρόσθεσης (ακόμα και με αρνητικούς αριθμούς), αλλά και του πολιτικού μέσου όρου είναι αυτή ακριβώς που οδήγησε την Αριστερά στην σημερινή κατάσταση. Αν ένα χρόνο πριν κάποιος μας έλεγε ότι το Λαϊκό Μέτωπο που αποφάσισε το Συνέδριο της Νέας Αριστερά ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία του 2023, και μάλιστα αφού έχει μεσολαβήσει και η περίοδος Κασσελάκη, ε, συγγνώμη θα μας φαινόταν αλλόκοτο.

Αντί για αυτό, η Νέα Αριστερά πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανασυγκρότηση της Αριστεράς στην χώρα μας. Χωρίς πολλούς επιθετικούς προσδιορισμούς, αλλά μίας Αριστεράς με αυτοπεποίθηση που δεν θα έχει ανάγκη να χάσει τον εαυτό της μέσα σε θολά πολιτικά σχήματα. Μιας Αριστεράς με πρόγραμμα, αποφασιστικότητα, οργανική συμμετοχή στα κινήματα και στη νεολαία.
Κανείς δεν λέει ότι υπάρχει εύκολος δρόμος, ούτε υπάρχουν βεβαιότητες.

Είναι κοινή η αγωνία μας, παρά τις διαφωνίες μας.

Το σίγουρο είναι ότι στη Νέα Αριστερά θα υπερασπιστούμε από κοινού το κόμμα μας, τις λειτουργίες του, τα όργανά του και το καταστατικό του.

Το 1ο μας Συνέδριο έναν χρόνο πριν ήταν ένα ανοιχτό Συνέδριο, χωρίς αποκλεισμούς. Το ίδιο σώμα εξέλεξε τον Πρόεδρο, την Κεντρική Επιτροπή και ψήφισε τις θέσεις της Νέας Αριστεράς.
Στις 22-25 Ιανουαρίου θα γίνει το Προγραμματικό Συνέδριο της Νέας Αριστεράς που θα συζητήσει το Πρόγραμμα και τη στρατηγική του κόμματος.

Θα προχωρήσουμε με ενότητα και συντροφικότητα για να απαντήσουμε στις κοινές μας αγωνίες».

Ο κ. Σακελλαρίδης ανέφερε ότι βάσει των δημοσκοπήσεων στις ηλικίες από 18 μέχρι 45 ετών, η κοινή γνώμη είναι ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων, ενώ χαρακτήρισε ψευδές το επιχείρημα ότι με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν θα φεύγουν τα παιδιά στο εξωτερικό, καθώς από τους περίπου 40.000 που φοιτούν εκεί μόνο το 5% είναι σε προπτυχιακά. Είπε ότι με την ΕΒΕ η κυβέρνηση άφησε περίπου 40.000 παιδιά εκτός πανεπιστημίου, «τα έσπρωξε ως πελατεία στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και τώρα πλέον και στα ιδιωτικά πανεπιστήμια».

Τόνισε ότι η Νέα Αριστερά σε καμία περίπτωση δεν μπαίνει σε συζήτηση για αναθεώρηση του άρθρου 16 και υποστήριξε ότι «είναι λάθος η θέση του ΠΑΣΟΚ». «Πρέπει να προστατέψουμε το δημόσιο πανεπιστήμιο, αυτός είναι ο ρόλος των προοδευτικών δυνάμεων, όχι να το υποσκάπτουμε με παρελκυστικές συζητήσεις για την αναθεώρηση του άρθρου 16», είπε.

Αναφορικά με τις πολιτικές συμμαχίες είπε ότι «υπεύθυνη στάση είναι να είναι ανοιχτά τα κόμματα της αντιπολίτευσης -όταν συμφωνούν σε πολιτικό επίπεδο- σε κοινά μέτωπα απέναντι στην κυβερνητική πολιτική» και πως «αυτό θέλησε να αναδείξει η Νέα Αριστερά με το κάλεσμα για κοινή πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση». «Αν δεν πάρουμε πρωτοβουλίες, να υψώσουμε μέτωπα για να αναχαιτίσουμε την συντηρητική επέλαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τότε πως θα κινητοποιήσουμε τον κόσμο; Συμμαχίες μόνο από τα πάνω, με κεντρικές συμφωνίες δεν μπορούν να τελεσφορήσουν, χωρίς πολιτικά και κοινωνικά μέτωπα σε συγκεκριμένα θέματα», τόνισε.

Όσον αφορά στη μακροχρόνια απουσία του από το πολιτικό προσκήνιο και τους λόγους της επιστροφής του, την απέδωσε σε προσωπικό χρέος στο πλαίσιο μιας συλλογικής προσπάθειας απέναντι στην κυβερνητική παντοκρατορία, όπως τη χαρακτήρισε. Σχετικά με την επιλογή να ενταχθεί στους κόλπους της Νέας Αριστεράς, χαρακτηρίζοντάς την «πολιτικό του σπίτι» επεσήμανε ότι ιδεολογικά τον εκφράζει περισσότερο από τον ΣΥΡΙΖΑ, για τον οποίο σημείωσε πως αποτελεί την πολιτική μήτρα, απ’ όπου ξεκίνησε να ασχολείται με την πολιτική.

Αποσπάσματα από την συνέντευξη του Γαβριήλ Σακελλαρίδη

«Λείπω αρκετό καιρό από την πολιτική αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παρακολουθούσα την πολιτική και ότι δεν ένιωθα ότι είμαι ενεργός. Ήμουν ενεργός στην πολιτική με διαφορετικούς τρόπους, με μια άλλη σχέση με την πολιτική. Όπως και πολύς κόσμος με τον οποίο συνομιλώ, ένιωσα και εγώ από τη δική μου πλευρά ότι σε αυτό το τέλμα στο οποίο έχει βρεθεί ο ευρύτερος πολιτικός μου χώρος, αυτός της αριστεράς, αλλά και σε μια συγκυρία που βλέπουμε ότι υπάρχει μια παντοκρατορία της κυβέρνησης που γεννά μία ανησυχία και μια αμηχανία, θα έπρεπε να αναλάβω την ευθύνη μου, απέναντι στον συλλογικό αυτό σκοπό. Το ένιωσα σαν ένα προσωπικό χρέος», είπε ο κ. Σακελλαρίδης.

«Η Νέα Αριστερά και οι άνθρωποι που την αποτελούν, ένιωσα ότι είναι ένας πολύ γόνιμος χώρος για εμένα για να μπορέσω να ενώσω τη φωνή μου, τη σκέψη μου και τη δράση μου, με ανθρώπους που και μπορώ να συνομιλήσω και να δημιουργήσω μαζί τους έναν νέο πολιτικό φορέα. Ήταν κάτι που ήταν για μένα πολύ ελπιδοφόρο», σημείωσε.

Για τις δηλώσεις του μετά τη συνάντηση με τον Αλέξη Χαρίτση, και τον χαρακτηρισμό ότι επιστρέφει στο «πολιτικό του σπίτι» εννοώντας όμως τη Νέα Αριστερά και όχι τον ΣΥΡΙΖΑ, απ’ όπου ξεκίνησε είπε:

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πολιτική μου μήτρα. Από εκεί ξεκινήσαμε και εγώ και πολλοί άλλοι να ασχολούμαστε με την πολιτική. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτό που ήταν κάποτε. Το πολιτικό σπίτι δεν είναι απλά και μόνο ένα όνομα ενός κόμματος, ένα κτίριο, ένα logo. Είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι οι ιδέες, το ήθος, το ύφος, η σοβαρότητα, η αξιοπιστία, η ιδεολογία, είναι όλα αυτά που λέμε ότι συγκροτούν ένα πολιτικό σπίτι και νιώθω ότι στη Νέα Αριστερά όλα τα κριτήρια πληρούνται για μένα».

Ερωτηθείς εάν θα είναι υποψήφιος στις ευρωεκλογές, απάντησε: «Σε κάθε περίπτωση έκανα ένα μεγάλο βήμα σε προσωπικό επίπεδο, χθες, να επιστρέψω στην πολιτική. Είναι κάτι που θα αποφασιστεί συλλογικά, δεν είναι κάτι που μπορώ να απαντήσω».

Σε μια δύσκολη συγκυρία για τον προοδευτικό χώρο, η επιστροφή ενός πολιτικού, που έχει συνδέσει το όνομά του με την πολιτική σκέψη, την εντιμότητα και τον σεβασμό σε αρχές και αξίες, αποτελεί μια θετική κίνηση σε ένα γκροτέσκο πολιτικό σκηνικό.

Η επιστροφή Σακελλαρίδη έρχεται σε περίοδο διεργασιών με το ερώτημα ποιος θα σπάσει την κεντροδεξιά κυριαρχία να μην έχει απαντηθεί, την ώρα που η αξιωματική αντιπολίτευση παρουσιάζει εμφανή σημάδια αποσύνθεσης.

O Γαβριήλ Σακελλαρίδης, από τον Ιανουάριο 2015 έως τον Ιούλιο 2015 ήταν υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος της πρώτης κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, ενώ ήταν εκλεγμένος βουλευτής στην Α’ Αθηνών.

Μέχρι πρότινος ήταν  διευθυντής στο Eteron – Ινστιτούτο για την Έρευνα και την Κοινωνική Αλλαγή. Έχει εργαστεί ως οικονομολόγος με σύμβαση σε ιδιωτικές εταιρείες και για πανεπιστημιακές μελέτες. Υπήρξε διευθυντής του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας από το Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Μάρτιο του 2021.