Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας παρακολούθησε την Πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Καστελλορίζου, στην οποία χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σύμης, Τήλου, Χάλκης και Καστελλορίζου Χρυσόστομος. Αμέσως μετά συμμετείχε στη λιτάνευση της ιερής εικόνας.

Παρόντες στον εορτασμό ήταν οι βουλευτές Ιωάννης Παππάς, Εμμανουήλ Κόνσολας, Τσαμπίκα (Μίκα) Ιατρίδη, ο αναπληρωτής περιφερειάρχης της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Αποστόλης Ασπράκης, ο διοικητής της ΑΣΔΕΝ αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου, ο διοικητής της 95 ΑΔΤΕ υποστράτηγος Σπύρος Κογιάννης, ο δήμαρχος Μεγίστης- Καστελλόριζου Νικόλαος Ασβέστης, ο διοικητής της ΔΑΝ Μεγίστης συνταγματάρχης (ΠΖ) Μιχαήλ Τσιρκινίδης. Παρέστησαν επίσης εκπρόσωποι των Σωμάτων Ασφαλείας, τοπικών αρχών και συλλόγων.

Στη συνέχεια, ο κ. Δένδιας επισκέφτηκε την έδρα της Δυνάμεως Αμύνης Νήσου (ΔΑΝ) Μεγίστης, όπου περιηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της.

Ακολούθως, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας μετέβη στη Ρω, όπου κατέθεσε στέφανο στο μνημείο της «Κυράς της Ρω», Δέσποινας Αχλαδιώτου και παρέστη στα εγκαίνια και στον αγιασμό του νεόδμητου επιτηρητικού στρατιωτικού φυλακίου.

Σε χαιρετισμό του μετά το πέρας των εγκαινίων, ο κ. Δένδιας ανέφερε ότι το φυλάκιο αποτελεί «δωρεά της Βουλής των Ελλήνων, ως αυθεντικού εκφραστή της λαϊκής βούλησης».

Ευχαρίστησε, δε, προσωπικά τον προηγούμενο πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, τον κ. Τασούλα, για τη δωρεά, η οποία έγινε επί των ημερών του, επί της προεδρίας του.

«Η γεωπολιτική σημασία της νησίδας αυτής είναι τεράστια, όπως και του συμπλέγματος της Μεγίστης, του Καστελλορίζου» ξεκαθάρισε.

«Συναισθηματικά, προσέθεσε, «η Δέσποινα Αχλαδιώτου, ακρίτας εδώ, στη Ρω επί 34 χρόνια, μέχρι τον θάνατό της, ύψωνε κάθε ημέρα την ελληνική σημαία».

«Η σημερινή τελετή αποτελεί συνέχεια μιας σειράς εγκαινίων φυλακίων», το τελευταίο στον «Άγιο Φανούριο» στη Σύμη, είπε και συμπλήρωσε: «Συνιστούν τμήματα της προσπάθειας εκσυγχρονισμού των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδας μας και των συνθηκών διαβίωσης του προσωπικού μας, της Ατζέντας 2030 δηλαδή».

Επανέλαβε ότι «το προσωπικό είναι ο μεγαλύτερος πολλαπλασιαστής ισχύος των Ενόπλων Δυνάμεων».

Για τα Δωδεκάνησα υπογράμμισε ότι «οποιαδήποτε θεώρηση των Δωδεκανήσων ή του συμπλέγματος της Μεγίστης ως απομονωμένου, συνιστά νομίζω προσέγγιση εκτός πραγματικότητος Διεθνούς Δικαίου, εκτός πραγματικότητας της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας».

Υπενθύμισε ακόμη «ότι η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί τμήμα του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Αποτελεί δηλαδή τμήμα των συνολικών αρχών που διέπουν την Ευρωπαϊκή Ένωση».

«Αν η γειτονική Τουρκία, στην πορεία της στο μέλλον ελπίζω προσέγγισης προς την Ευρώπη και όχι απόκλισης, επιλέξει να υπογράψει τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, τότε το 95%, για να μην πω το 100%, της διαφοράς της με την Ελλάδα θα είχε επιλυθεί» ανέλυσε ο υπουργός.

«Εμείς οι Έλληνες σε μια εποχή γεωπολιτικών αλλαγών και αμφισβητήσεων θα κάνουμε πάντοτε αυτό που το καθήκον και το Σύνταγμα επιβάλλουν. Θα προασπίσουμε την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας. Και ο φορέας υπεράσπισης αυτών των δικαιωμάτων ήταν, είναι και θα είναι πάντα οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις» τόνισε ο κ. Δένδιας.

«Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι αξιόπιστος φορέας ισχύος αλλά και άρρηκτα συνδεδεμένες με την ελληνική κοινωνία» κατέληξε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Ο Γιαϊτζί ερμηνεύει αυθαίρετα τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης (1923) και των Παρισίων (1947) καθώς και τις ιταλοτουρκικές συμφωνίες του 1932 για τον καθορισμό των συνόρων ανάμεσα στα Δωδεκάνησα και τα τουρκικά παράλια.

«Οι νησίδες Ρω και Στρογγύλη δεν αναφέρονται στη Σύμβαση της 4ης Ιανουαρίου 1932, μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, οπότε στην περίπτωση αυτή έγκυρα θεωρούνται όσα αναφέρει η Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης και το άρθρο 15, σύμφωνα με το οποίο μόνο το νησί Καστελόριζο παραχωρήθηκε στην Ιταλία. Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, κανένα κράτος δεν μπορεί να μεταβιβάσει περισσότερα από τα δικαιώματά του σε άλλο κράτος. Έτσι το 1947 οι νησίδες γύρω από το Καστελόριζο θα έπρεπε να επιστρέψουν στη Δημοκρατία της Τουρκίας, το διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας», ισχυρίζεται προκλητικά ο απόστρατος ναύαρχος, θέτοντας ουσιαστικά για πρώτη φορά θέμα διεκδίκησης από την Τουρκία των συγκεκριμένων νησίδων.