Η υγεία της ομάδας «Children of the 90s» αξιολογήθηκε από τη γέννησή τους και οι πνεύμονές τους εξετάστηκαν στην ηλικία των οκτώ και δεκαπέντε ετών, καθώς και ως ενήλικες στα 24 χρόνια, όταν η λειτουργία των πνευμόνων αναμένεται να φτάσει στο μέγιστο.

Η καθηγήτρια Άννα Χάνσελ του Πανεπιστημίου του Λέστερ, επικεφαλής της μελέτης, δήλωσε: «Το μεγαλύτερο μέρος των στοιχείων για τις επιπτώσεις της ατμοσφαιρικής ρύπανσης αφορά ενήλικες ή εγκύους, όμως θεωρούμε ιδιαίτερα πιθανό να επηρεάζει την ανάπτυξη των παιδιών.»

Όπως εξηγεί, όσα παιδιά δεν αναπτύσσουν πλήρως τους πνεύμονές τους στην παιδική ηλικία ενδέχεται να είναι πιο ευάλωτα σε αναπνευστικές ασθένειες αργότερα στη ζωή, καθώς διαθέτουν μικρότερο «απόθεμα». Επίσης, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γενικότερα προβλήματα υγείας. Για παράδειγμα, χαμηλή πνευμονική λειτουργία στους ενήλικες σχετίζεται με παρόμοιο κίνδυνο καρδιακής νόσου όσο και η υψηλή χοληστερόλη. Η έρευνα δείχνει επίσης ότι η έκθεση σε ρύπους αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων.

Η δρ Κέιτι Έμινσον, επίσης από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ και πρώτη συγγραφέας της μελέτης, ανέφερε: «Η λειτουργία των πνευμόνων μετρήθηκε με σπιρομέτρηση από εξειδικευμένους τεχνικούς. Οι συμμετέχοντες έπρεπε να πάρουν βαθιά ανάσα και να εκπνεύσουν όσο πιο δυνατά και γρήγορα μπορούσαν σε ένα επιστόμιο. Το μηχάνημα κατέγραφε τόσο τον όγκο όσο και την ταχύτητα του αέρα, παρέχοντας μια ένδειξη για το πόσο καλά λειτουργούν οι πνεύμονες.»

Οι ερευνητές υπολόγισαν την έκθεση κάθε παιδιού σε ατμοσφαιρικούς ρύπους ανά τρίμηνο εγκυμοσύνης και για κάθε χρόνο πρώιμης παιδικής ηλικίας. Οι μετρήσεις περιλάμβαναν τόσο τα αιωρούμενα σωματίδια όσο και το διοξείδιο του αζώτου, ένα αέριο που προέρχεται κυρίως από πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα και λέβητες φυσικού αερίου.

Αναλυτική εκτίμηση έκθεσης και άλλοι παράγοντες

Η Χάνσελ τόνισε: «Δαπανήσαμε κυριολεκτικά χρόνια για να δημιουργήσουμε τις εκτιμήσεις έκθεσης σε σωματιδιακούς ρύπους κατά την εγκυμοσύνη και τα πρώτα χρόνια ζωής, συμπεριλαμβάνοντας δεδομένα κυκλοφορίας από τον δήμο Μπρίστολ που δεν υπάρχουν στη εθνική βάση δεδομένων.»

Επιπλέον, οι επιστήμονες συνυπολόγισαν άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία των παιδιών, όπως πρόωρη γέννηση, θηλασμό, κάπνισμα γονέων και συνθήκες διαβίωσης (π.χ. υγρασία στο σπίτι).

Διαπιστώθηκε ότι η αυξημένη έκθεση σε ατμοσφαιρικούς ρύπους κατά την εγκυμοσύνη, τη βρεφική και πρώιμη παιδική ηλικία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη των πνευμόνων έως και τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης. Η μεγαλύτερη επίδραση παρατηρήθηκε κατά την εφηβεία, περίοδο κατά την οποία η ανάπτυξη των πνευμόνων επιταχύνεται.

Προηγούμενη μελέτη είχε διαπιστώσει ότι η ρύπανση περιόριζε την ανάπτυξη των πνευμόνων στα παιδιά στην ανατολική Λονδίνο. Εκεί, οι πνεύμονες ενός μέσου εννιάχρονου ήταν 90 έως 100 ml μικρότεροι από το φυσιολογικό—όσο περίπου ο όγκος δύο αυγών κότας.

Επιπτώσεις μικρές αλλά δεν μπορούν να αγνοηθούν

Έρευνες στη Σουηδία έδειξαν ότι η βελτίωση της ποιότητας του αέρα συμβάλλει στην αύξηση της ανάπτυξης των πνευμόνων στα παιδιά. Η μείωση της ρύπανσης ενδέχεται επίσης να επέτρεψε στα παιδιά του Μπρίστολ να επανέλθουν σε φυσιολογικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Η Έμινσον κατέληξε: «Αν και οι επιπτώσεις σε κάθε παιδί ξεχωριστά είναι μικρές και δύσκολα έχουν άμεσες κλινικές συνέπειες, δεν πρέπει να αγνοούνται. Επειδή η λειτουργία των πνευμόνων παραμένει σταθερή από την παιδική ηλικία ως την ενηλικίωση, μικρές διαφορές νωρίς στη ζωή μπορεί να έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες για την υγεία. Αυτό υπογραμμίζει τη σημασία της μείωσης της έκθεσης στους ρύπους και της προστασίας του περιβάλλοντος όπου μεγαλώνουν τα παιδιά.»

Το γεγονός αυτό δεν είναι μακριά από τη ρύπανση των θαλασσών, τον εντοπισμό ξένων ειδών, τις ασθένειες στο θαλάσσιο περιβάλλον, την ανεξέλεγκτη βιομηχανική αλιεία, την όχληση των θαλάσσιων ειδών από τις μεταφορές από τις υποθαλάσσιες έρευνες κ.ά.

Σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ, μεταξύ 1995 και 2020, η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία (ΑΠΑ) της ωκεάνιας οικονομίας σε πραγματικούς όρους διπλασιάστηκε από 1,3 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ σε 2,6 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, ακόμη και όταν η απασχόληση παρέμεινε σχετικά σταθερή. Ο οργανισμός εκτιμά πως η αυξημένη πρόσβαση σε δεδομένα ωκεανού σε πραγματικό χρόνο για τον σχεδιασμό των ναυτιλιακών διαδρομών μπορεί να βελτιστοποιήσει την απόδοση κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, χρησιμοποιώντας λιγότερα καύσιμα και μειώνοντας τις εκπομπές.

Η πρόοδος στην εκτίμηση της θέσης των ψαριών και στον εντοπισμό των ειδών μπορεί, λέει ο ΟΑΣΑ, να μειώσει το κόστος καυσίμων των αλιέων και τον χρόνο που αφιερώνουν σε δυνητικά επικίνδυνα περιβάλλοντα, μειώνοντας παράλληλα τα επιβλαβή παρεμπίπτοντα αλιεύματα.

Τα προηγμένα ωκεάνια μοντέλα μπορούν να εντοπίσουν καλύτερες υπεράκτιες τοποθεσίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τοποθετώντας ανεμογεννήτριες πιο μακριά από την ακτή, όπου οι ταχύτητες του ανέμου είναι μεγαλύτερες και οι διαταραχές του βυθού ελαχιστοποιούνται. Έτσι και η παραγωγικότητα των ωκεανών θ΄ αυξηθεί αλλά και θα είναι η αλιεία βιώσιμη.

Η στόχευση στη βελτίωση της παραγωγικότητας της ωκεάνιας οικονομίας αποτελεί επίσης ουσιαστικό στόχο για την υποστήριξη της διατήρησης, της αποκατάστασης και της βιώσιμης χρήσης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Πρόσφατες διεθνείς συζητήσεις, λέει ο ΟΑΣΑ, συμπεριλαμβανομένης της Διάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για τους Ωκεανούς του 2025 και μέσω μεταρρυθμίσεων από τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO), έχουν αναδείξει την παραγωγικότητα της ωκεάνιας οικονομίας ως σημαντικό μοχλό για έναν καθαρότερο και υγιέστερο ωκεανό.

Η έρευνα του ΟΟΣΑ ωστόσο δείχνει ότι οι αυξήσεις στην παραγωγικότητα στην οικονομία των ωκεανών καθίστανται δυσεύρετες. Χωρίς ισχυρότερη αύξηση της παραγωγικότητας, λέει ο οργανισμός, η οικονομία των ωκεανών κινδυνεύει να γίνει λιγότερο δυναμική, λιγότερο καινοτόμος και λιγότερο ικανή να ανταποκριθεί στην κλίμακα των αλλαγών που απαιτούνται για την αποκατάσταση και τη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Μόνο τρεις ομάδες ωκεάνιας οικονομικής δραστηριότητας – η ναυπηγική βιομηχανία και η κατασκευή εξοπλισμού, οι θαλάσσιες μεταφορές και τα λιμάνια, καθώς και το θαλάσσιο και ναυτιλιακό εμπόριο, οι μεταφορές και οι υπηρεσίες Έρευνας και Ανάπτυξης – κατέγραψαν θετική αύξηση, αν και μικρή σε μέγεθος.

Η εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ανοιχτή θάλασσα και η υπεράκτια βιομηχανία, καθώς και ο θαλάσσιος και παράκτιος τουρισμός, που παράγουν τη συντριπτική πλειοψηφία της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας της οικονομίας των ωκεανών, παρουσίασαν μηδενική ή αρνητική αύξηση των MFP, που μετρά την αποτελεσματικότητα του συνδυασμού όλων των εισροών — όπως η εργασία, το κεφάλαιο και η ενέργεια — για την παραγωγή μιας δεδομένης ποσότητας προϊόντος.

Αυτό υποδηλώνει ότι, κατά μέσο όρο, η οικονομία των ωκεανών δεν αξιοποιεί σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ τις βελτιώσεις, απαιτούνται στην αποδοτικότητα των εισροών που μπορούν να συμβάλουν σε μια πιο βιώσιμη οικονομική δραστηριότητα των ωκεανών.

Πάντως το θέμα της παραγωγικότητας των ωκεανών δεν μπορεί να ιδωθεί μόνο στο επίπεδο της οικονομίας αλλά και στο πεδίο της ανάπτυξης των ειδών, που σήμερα κινδυνεύουν κυρίως από την υπεραλίευση και τη ρύπανση.