Αμέσως μετά, όμως, πολλοί άνοιξαν πυρ ομαδόν κατά του υπουργού Επικρατείας Άκη Σκέρτσου για ένα άρθρο που είχε αναρτήσει στον λογαριασμό του στο FB, δύο εβδομάδες νωρίτερα (!), με το οποίο επέκρινε την “γάγγραινα” του πελατειασμού και την “κοινωνία των πελατών”. Τότε, οι απόψεις του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού είχαν απλώς ενοχλήσει, μετά την ψηφοφορία για τις άρσεις ασυλίας, ωστόσο, δύο πρώην κυβερνητικοί εκπρόσωποι (Πέτσας, Οικονόμου), ένας πρώην υπουργός (Βορίδης) και κάμποσοι βουλευτές (Βλάχος, Κατσανιώτης, κ.ά) επιτέθηκαν ευθέως στον Άκη Σκέρτσο για όσα έγραψε για τη νοοτροπία του ρουσφετιού.

Το θέμα με το άρθρο Σκέρτσου δεν εστιάζεται, φυσικά, μόνο στο τι γράφει όσο στο ποιός είναι αυτός που το γράφει. Διότι με την ουσία του άρθρου πολλοί μπορεί να συμφωνήσουν, το όνομα του συγγραφέα και ο χρόνος συγγραφής, όμως, εξελήφθη ως αιχμή κατά του κοινοβουλευτισμού από έναν τεχνοκράτη γραφείου που δεν δοκίμασε –όπως λένε οι επικριτές του- και δεν θα δοκιμάσει ποτέ να βγεί από την ασφάλεια των excell στον επικίνδυνο κόσμο της καθημερινής τριβής με τους πολίτες και της λογοδοσίας στο εκλογικό σώμα.

Βέβαια, για τους βουλευτές της δεξιάς πτέρυγας της Ν.Δ ο υπουργός Επικρατείας έχει “βεβαρημένο μητρώο”, αφού του χρεώνουν εκείνο το “πάρτι” μετά την ψήφιση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια (που πλήγωσε την εκλογική βάση) και αρκετά άλλα.

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσπευσε να σβήσει τη φωτιά, υπερασπιζόμενος αφενός τον υπουργό Επικρατείας και στέλνοντας σήμα, αφετέρου, ότι οι βουλευτές που φέρονται εμπλεκόμενοι στην έρευνα της ευρωπαϊκής εισαγγελίας θα ενταχθούν κανονικά στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ στις επόμενες εκλογές.

Είναι, όμως, προφανές ότι ο Σκέρτσος είναι μόνο το σαμάρι. Το άρθρο του λειτούργησε ως μαγνήτης παραπόνων και αιτιάσεων για μία κοινοβουλευτική ομάδα που βρίσκεται σε αναβρασμό επειδή οι βουλευτές γνωρίζουν πώς στο καλό εκλογικό σενάριο περίπου σαράντα απ΄ αυτούς θα βρεθούν εκτός νυμφώνος και στο κακό αρκετά περισσότεροι.

Οι γαλάζιοι βουλευτές επικρίνουν ακόμα περισσότερο τον Σκέρτσο επειδή θεωρούν ότι δικής του εμπνεύσεως είναι οι εισηγήσεις περί ασυμβίβαστου του ρόλου υπουργού και βουλευτή και τα σενάρια περί μείωσης των αριθμού των βουλευτών και της αλλαγής της εκλογικής και κοινοβουλευτικής αρχιτεκτονικής.

Όμως, οι αιχμές κατευθύνονται στον Σκέρτσο για να τις ακούσει ο πρωθυπουργός. Είναι σαφές. Όσο οι δημοσκοπήσεις θα κρατούν τη Ν.Δ πέριξ του 25% (στην Πρόθεση Ψήφου και του 30% (στην Εκτίμηση Ψήφου) το άγχος επανεκλογής των βουλευτών θα εντείνεται και η σύγκρουση μεταξύ κοινοβουλευτικών και τεχνοκρατών στον κυβερνητικούς κόλπους θα βαθαίνει.

Όσο χρήσιμος κι αν είναι ο υπουργός Επικρατείας (και κατά την αξιολόγηση του πρωθυπουργού είναι), τις ψήφους στις κάλπες θα τις κουβαλήσουν οι βουλευτές είτε δρουν ως “proxies” αιτημάτων διαμεσολάβησης ψηφοφόρων που αναζητούν “μπάρμπα από την Κορώνη” είτε υιοθετούν την θεωρητική προσέγγιση περί “κοινωνίας πολιτών”.

Αναγκαία η ισορροπία, λοιπόν, για το Μέγαρο Μαξίμου. Αν και οι πολλές ισορροπίες παράγουν μεγάλο κρότο όταν διαταράσσονται.

Αναμφίβολα, αυτά που περιγράφονται στις ογκώδεις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας πρέπει να κριθούν κατά περίπτωση. Γι’ αυτό, άλλωστε, το ίδιο το παραπεμπτικό και η τεκμηρίωση που ακολουθεί αποτυπώνει ποικιλία κατηγοριών, από πλημελήμματα έως κακουργήματα. Για παράδειγμα, πρώην υπουργός μαζί με βουλευτή από τη Βόρεια Ελλάδα φέρονται να άσκησαν πιέσεις σε στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ να δοθούν επιδοτήσεις σε 37 παραγωγούς που είχαν απορριφθεί ως παράτυπες από τον οργανισμό. Δύο πρώην υπουργοί παραπέμπονται για κακούργημα, άλλοι δύο εμπίπτουν στον νόμο περί ευθύνης υπουργών (άρθρο 86).

Το δήθεν αθώο ρουσφέτι, ωστόσο, δεν μπορεί να λειτουργήσει ως προπέτασμα, υπό το πρίσμα ότι το γραφείο κάθε βουλευτή στην περιφέρεια λειτουργεί (νυχθημερόν) ως υποκατάστατο ενός κράτους που απουσιάζει και ως μηχανισμός αποκατάστασης αδικιών. Προφανής και προκλητική η κανονικοποίηση.

Διότι, ναι μεν ο βουλευτής Ζακύνθου ορθώς παρενέβη για την διακομιδή βαριά ασθενούντος που κινδύνευε η ζωή του, όμως δεν θα βραβεύσουμε τους τέσσερις στους τέσσερις βουλευτές των Σερρών για ανθρωπισμό και αλληλεγγύη.

Πρώτον, γιατί δεν έδρασαν μόνο με το κλασικό κουτοπόνηρο “ετελείωσε” του βουλευτή της παλιάς ελληνικής ταινίας που περιέγραφε σκωπτικά τον πολιτικαντισμό της εποχής αλλά ως ψηφοθήρες και δη ανταγωνιστικά με τους συντοπίτες συναδέλφους τους.

Δεύτερον, διότι εάν όντως υπήρχαν περιπτώσεις καθυστέρησης ή αδικίας παραγωγών που εδικαιούντο επιδοτήσεις τα αιτήματα έπρεπε να κατευθυνθούν στον αρμόδιο υπουργό ώστε να αντιμετωπιστούν συνολικά και όχι να γίνονται τα γραφεία του ΟΠΕΚΕΠΕ call center εξυπηρέτησης βουλευτών.

Εν κατακλείδι, εάν στην προσπάθεια της “κατά περίπτωση” εξέτασης όσων αναφέρονται στις δικογραφίες καταλήξουμε να δικαιολογήσουμε ότι καλώς λειτουργεί η ανοιχτή γραμμή διευθετήσεων μεταξύ βουλευτών και κάθε οργανισμού ή υπηρεσίας του δημοσίου –και μάλιστα για υποθέσεις που αφορούν δημόσιους και κοινοτικούς πόρους και χωρίς κανένα “φιλτράρισμα”-, τότε εκλογικεύουμε την απουσία οργανωμένου κράτους και νομιμοποιούμε την συναλλαγή ως μέσο αλίευσης ψήφων.

”Ξεκίνησαν προσπαθώντας να τον παρουσιάσουν ως «ρουσφέτι» συγκεκριμένης βουλευτού, η οποία τους διέψευσε και προσέφυγε εναντίον τους στη δικαιοσύνη για την άθλια συκοφαντία. Σήμερα, τον παρουσιάζουν ως «ρουσφέτι» υπουργού. Επειδή και η αθλιότητα έχει τα όριά της, τους καλούμε να πουν όνομα. Αλλιώς είναι κοινοί συκοφάντες. Όχι λάσπη στον ανεμιστήρα. Είναι ντροπή κάποιοι να αξιοποιούν αυτές τις τραγικές στιγμές προκειμένου να διασπείρουν ψεύδη με μικροπολιτικές στοχεύσεις!” προσθέτει η ΝΔ.