Ο κ. Στουρνάρας ξεκαθάρισε ότι σε μια πρώτη φάση υπήρξε θεσμική συνεργασία με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον τότε πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, κάνοντας μάλιστα ειδική αναφορά στον Ευκλείδη Τσακαλώτο και στον Γιώργο Χουλιαράκη.

Ωστόσο, όπως περιέγραψε, η «καταιγίδα» ξέσπασε όταν η Τράπεζα της Ελλάδος εντόπισε –κατά τα λεγόμενά του– «περίεργες πρακτικές» στον δανεισμό της Τράπεζας Αττικής. Η απόφαση να αφαιρεθεί το “fit and proper” από τη διοίκηση και να κινηθεί η διαδικασία αντικατάστασής της αποτέλεσε, σύμφωνα με τον ίδιο, σημείο καμπής.

Κατά την αφήγησή του, υπήρξε συμφωνία με την τότε κυβέρνηση για τη νέα διοίκηση, με συμμετοχή εκπροσώπων και από τις δύο πλευρές. Όμως, ενώ όλα έδειχναν τακτοποιημένα, η εικόνα άλλαξε αιφνιδιαστικά.

Όπως είπε, μόλις προσγειώθηκε στη Φρανκφούρτη, πληροφορήθηκε από τα sites ότι στη διοίκηση τοποθετήθηκαν άλλα πρόσωπα από εκείνα που είχαν συμφωνηθεί. Ακολούθησαν τηλεφωνήματα σε κυβερνητικά στελέχη και τελικά επικοινωνία με τον τότε πρωθυπουργό. Ο ίδιος υποστήριξε ότι τα πρόσωπα που προωθήθηκαν δεν πληρούσαν τις εποπτικές προϋποθέσεις, άρα δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτά.

Το πλέον βαρύ σημείο της αφήγησης αφορά όσα συνέβησαν την επόμενη ημέρα της ρήξης. Σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα, την ώρα που συνεδρίαζε η αρμόδια επιτροπή της Τράπεζας της Ελλάδος, δέχθηκε τηλεφώνημα από τη σύζυγό του, η οποία τον ενημέρωσε ότι στο γραφείο της βρίσκονταν κλιμάκια του ΣΔΟΕ και της Οικονομικής Αστυνομίας.

Ο ίδιος συνέδεσε ευθέως τη χρονική σύμπτωση με τη διαφωνία του για τη διοίκηση της Τράπεζας Αττικής, αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για απόπειρα πίεσης. Όπως περιέγραψε, έθεσε τη σύζυγό του σε ανοιχτή ακρόαση και εκείνη του ξεκαθάρισε να μην υποχωρήσει.

Ο Διοικητής της ΤτΕ ανέφερε ότι τότε συνειδητοποίησε πως είχε τρεις δρόμους: να παραιτηθεί, να υποχωρήσει ή να επιμείνει στη θεσμική του στάση. “Αποφάσισα το πρώτο”, σημείωσε ο Γιάννης Στουρνάρας.

Σύμφωνα με τις Moscow Times, μετά την ακύρωση της συνάντησης, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν κυρώσεις στις δύο μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρείες της Ρωσίας, γεγονός που φέρεται να έχει εξοργίσει τον Πούτιν, ο οποίος, όπως γράφει η εφημερίδα, «αναζητά αποδιοπομπαίο τράγο – και τον βρήκε στο πρόσωπο του Λαβρόφ».

Η απουσία του επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας από το Συμβούλιο Ασφαλείας του Κρεμλίνου, στο οποίο αποτελεί μόνιμο μέλος, προκάλεσε νέα ερωτήματα, με την Kommersant να αναφέρει ότι η απουσία του ήταν «συναινετική», επικαλούμενη πηγή με γνώση των διεργασιών.

Ο Σεργκέι Λαβρόφ, που βρίσκεται στο τιμόνι του ρωσικού ΥΠΕΞ για πάνω από δύο δεκαετίες, υπήρξε ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες του Πούτιν από την αρχή της προεδρίας του. Ωστόσο, η σχέση των δύο ανδρών φαίνεται να έχει ψυχρανθεί, καθώς ο 76χρονος υπουργός έχασε και τη θέση του επικεφαλής της ρωσικής αντιπροσωπείας στη G20, η οποία θα ταξιδέψει στη Νότια Αφρική τις επόμενες εβδομάδες.

Από το 2022, οπότε και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για τον Πούτιν από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, ο Ρώσος πρόεδρος απέχει από τις συνόδους της G20, στέλνοντας στη θέση του τον Λαβρόφ.

Αυτή τη φορά, όμως, ο Μαξίμ Ορέσκιν, αναπληρωτής αρχηγός του προσωπικού του Πούτιν, θα ηγηθεί της αποστολής – μια απόφαση που ερμηνεύεται ως σαφές μήνυμα υποβάθμισης του Λαβρόφ.

Ο υπουργός παραμένει “άφαντος” από δημόσιες εμφανίσεις μετά την τελευταία του τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αμερικανό γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο. Σύμφωνα με ρωσικά ΜΜΕ, ο Πούτιν θεωρεί τον Λαβρόφ υπεύθυνο για το φιάσκο της Βουδαπέστης, εκνευρισμένος από τη στάση του στη διαπραγμάτευση.

Το Reuters μετέδωσε ότι ο Λαβρόφ υπήρξε «μαξιμαλιστής στις απαιτήσεις του» και απέρριψε επανειλημμένα προτάσεις για κατάπαυση του πυρός. Ο ίδιος, πάντως, υπερασπίστηκε δημόσια τη στάση του, δηλώνοντας στα ρωσικά μέσα: «Το να σταματήσουμε απλώς θα σήμαινε να ξεχάσουμε τις βαθύτερες αιτίες της σύγκρουσης, τις οποίες η αμερικανική κυβέρνηση γνωρίζει καλά από τότε που ο Ντόναλντ Τραμπ ανέλαβε την εξουσία».

Το τριήμερο ταξίδι του Κέλογκ στο Κίεβο πραγματοποιείται εν μέσω των εμπρηστικών επιθέσεων του Ντόναλντ Τραμπ στον Ζελένσκι τον οποίο χαρακτήρισε «δικτάτορα» και τον κατηγόρησε για τον πόλεμο με τη Ρωσία.

Σε συνέντευξή του ο σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Λευκού Οίκου Μάικ Γουόλτς κάλεσε το Κίεβο πρέπει να ρίξει τους τόνους της κριτικής του κατά της Ουάσινγκτον, που προσπαθεί να πετύχει μια ειρηνευτική συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου, συμφωνία αποδεκτή από όλες τις πλευρές.

«Πρέπει να ρίξουν τους τόνους και να ρίξουν μια καλή ματιά και να υπογράψουν αυτή τη συμφωνία», είπε ο Γουόλτς στο Fox News, αναφερόμενος σε μια κρίσιμη συμφωνία ορυκτών με την Ουάσιγκτον.

Την ίδια στιγμή, ο Γουόλτς είπε ότι πιστεύει ότι Ουάσινγκτον και Κιέβο μπορούν να λύσουν τις διαφορές τους.

Πριν τις εμπρηστικές επιθέσεις του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, το Σαββατοκύριακο, στο περιθώριο της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια, σε συνάντηση που είχε ο Ουκρανός πρόεδρος με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Τζέι Ντι Βανς, η Ουάσινγκτον κατέθεσε μια πρόταση συμφωνίας για αμερικανική εκμετάλλευση των κρίσιμης σημασίας ουκρανικών ορυκτών.

Ωστόσο, ο Ζελένσκι απέρριψε την αμερικανική πρόταση για τα ουκρανικά ορυκτά, τονίζοντας ότι αυτή η συμφωνία δεν περιλαμβάνει «εγγυήσεις ασφαλείας», αλλά «δεν βλέπω μια τέτοια σύνδεση ακόμη στο έγγραφο».

Ξαναρχίζουν οι διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ρωσίας

Την ίδια ώρα το Κρεμλίνο δηλώνει έτοιμο να ξαναρχίσει τον διάλογο με την Ουάσιγκτον σε «όλες τις παραμέτρους», εν μέσω διπλωματικής προσέγγισης μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ για τη διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία.

«Ελήφθη η απόφαση να επαναληφθεί ο ρωσοαμερικανικός διάλογος σε όλες τις παραμέτρους», δήλωσε ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμίτρι Πεσκόφ σε σχετική ενημέρωση των δημοσιογράφων.

Ο Πεσκόφ απάντησε και σε ερώτηση για πιθανή νέα ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ της Μόσχας και της Ουάσιγκτον. «Αυτό το θέμα είναι στην ατζέντα των διμερών μας σχέσεων, δεν πρόκειται να εξαιρεθεί», δήλωσε ο Πεσκόφ.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου αναφέρθηκε επίσης στη θέση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ αναφορικά με τη διευθέτηση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, τονίζοντας ότι η Μόσχα «συμφωνεί πλήρως» με αυτή την προσέγγιση.

«Μιλούν για την ανάγκη να επιτευχθεί η ειρήνη το συντομότερο δυνατόν και να γίνει αυτό μέσω διαπραγματεύσεων. Επίσης έχουμε ήδη σημειώσει ότι η θέση αυτή είναι πιο θετική για εμάς από αυτή της προηγούμενης κυβέρνησης» και «συμφωνούμε απολύτως με την αμερικανική κυβέρνηση», δήλωσε ο Πεσκόφ.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ΗΠΑ «ήταν και παραμένουν» η «βασική κινητήριος δύναμη» που προσφέρει «τη μεγαλύτερη οικονομική συνεισφορά που τροφοδοτεί» τη σύγκρουση στην Ουκρανία.

Ο Πεσκόφ κατηγόρησε για άλλη μια φορά την πρώην κυβέρνηση του προκατόχου του Τραμπ, Τζο Μπάιντεν ότι ήθελε να «συνεχίσει τον πόλεμο έως τον τελευταίο Ουκρανό» και ότι δαπάνησε γι’ αυτό τα χρήματα των Αμερικανών φορολογουμένων. Ωστόσο, δήλωσε ότι για την ώρα υπάρχουν «λίγα χειροπιαστά πράγματα» για να επιτευχθεί διευθέτηση της σύγκρουσης, κυρίως λόγω «διαφωνιών μεταξύ Ουάσινγκτον και Κιέβου».

Βανς: Ουκρανία και Δύση δεν είχαν κανένα περιθώριο νίκης στο πεδίο

JD Vance απάντησε σε ανάρτηση του συγγραφέα Niall Ferguson ο οποίος σε ανάρτησή του στο X έκανε σύγκριση της στάσης του Ντόναλντ Τραμπ στο Ουκρανικό με εκείνη του George HW Bush τον Αύγουστο του 1990, όταν μετά την εισβολή του Ιράκ στο Κουβέιτ δήλωσε ότι «δεν θα περάσει». Ο αμερικανός αντιπρόεδρος εξαπέλυσε αγρια επίθεση στους «γκλομπαλιστές», υποστήριξε ότι Ουκρανία και Δύση δεν είχαν κανένα περιθώριο νίκης στο πεδίο και επεσήμανε “αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα και το συμφέρον των ΗΠΑ”.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

Αυτά είναι ηθικολογικές αηδίες, οι οποίες δυστυχώς αποτελούν τη ρητορική των γκλομπαλιστών, επειδή δεν έχουν τίποτα άλλο να πουν.

Για τρία χρόνια, ο Πρόεδρος Τραμπ και εγώ είχαμε δύο απλά επιχειρήματα: πρώτον, ο πόλεμος δεν θα είχε ξεκινήσει αν ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν στην εξουσία· δεύτερον, ότι ούτε η Ευρώπη, ούτε η κυβέρνηση Μπάιντεν, ούτε οι Ουκρανοί είχαν κάποιο μονοπάτι προς τη νίκη. Αυτό ήταν αλήθεια πριν από τρία χρόνια, ήταν αλήθεια πριν από δύο χρόνια, ήταν αλήθεια πέρυσι και παραμένει αλήθεια σήμερα.

Και για τρία χρόνια, οι ανησυχίες ανθρώπων που ήταν προφανώς σωστοί αγνοήθηκαν. Ποιο είναι το πραγματικό σχέδιο του Νίαλ για την Ουκρανία; Άλλο πακέτο βοήθειας; Γνωρίζει την πραγματικότητα στο έδαφος, το αριθμητικό πλεονέκτημα των Ρώσων, τις εξαντλημένες αποθήκες των Ευρωπαίων ή την ακόμη πιο εξασθενημένη βιομηχανική τους βάση;

Αντίθετα, παραθέτει από ένα βιβλίο για τον George HW Bush από μια διαφορετική ιστορική περίοδο και μια διαφορετική σύγκρουση. Αυτό είναι ένα άλλο «νόμισμα» αυτών των ανθρώπων: η εξάρτηση σε άσχετη ιστορία.

Ο Πρόεδρος Τραμπ αντιμετωπίζει την πραγματικότητα, που σημαίνει αντιμετώπιση των γεγονότων. Και ορίστε μερικά γεγονότα:

• Πρώτον, ενώ η ασφάλεια των δυτικοευρωπαϊκών μας συμμάχων έχει ωφεληθεί πολύ από την γενναιοδωρία των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτοί επιδιώκουν εσωτερικές πολιτικές (για τη μετανάστευση και τη λογοκρισία) που προσβάλλουν την ευαισθησία των περισσότερων Αμερικανών και πολιτικές άμυνας που προϋποθέτουν συνεχόμενη υπερεξάρτηση.
• Δεύτερον, οι Ρώσοι έχουν τεράστιο αριθμητικό πλεονέκτημα σε ανθρώπινη δύναμη και όπλα στην Ουκρανία, και αυτό το πλεονέκτημα θα παραμείνει ανεξάρτητα από τα μελλοντικά πακέτα βοήθειας της Δύσης. Και πάλι, η βοήθεια «προς το παρόν» ρέει.
• Τρίτον, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν σημαντική επιρροή και στις δύο πλευρές της σύγκρουσης.
• Τέταρτον, η λήξη της σύγκρουσης απαιτεί να μιλήσουμε με τους ανθρώπους που εμπλέκονται στην έναρξη και τη διατήρησή της.
• Πέμπτον, η σύγκρουση έχει θέσει -και συνεχίζει να θέτει- πίεση στα εργαλεία της αμερικανικής πολιτικής, από τις στρατιωτικές αποθήκες έως τις κυρώσεις (και πολλά άλλα). Πιστεύουμε ότι η συνεχιζόμενη σύγκρουση είναι κακή για τη Ρωσία, κακή για την Ουκρανία και κακή για την Ευρώπη. Αλλά το πιο σημαντικό, είναι κακή για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Δεδομένων των παραπάνω γεγονότων, πρέπει να επιδιώξουμε την ειρήνη, και πρέπει να την επιδιώξουμε τώρα. Ο Πρόεδρος Τραμπ έθεσε αυτό ως αίτημα, κέρδισε με αυτό και έχει δίκιο σε αυτό. Είναι τεμπέλικη, ανιστορητή ανοησία να χαρακτηρίζουμε ως «κατευνασμό» κάθε αναγνώριση ότι το αμερικανικό συμφέρον πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις πραγματικότητες της σύγκρουσης.

Αυτό το συμφέρον -όχι ηθικολογίες ή ιστορική αγραμματοσύνη- θα καθοδηγήσει την πολιτική του Προέδρου Τραμπ τις επόμενες εβδομάδες.

Και δόξα τω Θεώ γι’ αυτό.

This is moralistic garbage, which is unfortunately the rhetorical currency of the globalists because they have nothing else to say.

For three years, President Trump and I have made two simple arguments: first, the war wouldn't have started if President Trump was in office;… https://t.co/xH33s6X5yf

— JD Vance (@JDVance) February 20, 2025

Για τα χθεσινά ειδικότερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντί της σύγκλησης Συμβουλίου Πολιτικού Αρχηγών κατέφυγε σε μία κατά μόνας και μάλλον επιδερμική ενημέρωση, με τον Αλέξη Τσίπρα να ζητά από το συνομιλητή του να σταματήσει να διαρρέει «ανυπόστατα επιχειρήματα», όπως ότι οι έρευνες του τουρκικού σκάφους εμποδίζονται ή και ακυρώνονται από το θόρυβο των παρακείμενων Τουρκικών πλοίων. Και όχι μόνο να το ζητά, αλλά να το δημοσιοποιεί κιόλας, γεγονός που προκάλεσε τη δυσφορία – απάντηση του Μεγάρου Μαξίμου.

Παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, το πρωθυπουργικό Μέγαρο έμεινε συνεπές στην απόφαση που εξ αρχής είχε πάρει, να κάνει δηλαδή ΜΙΑ ανακοίνωση που να αφορά την επικοινωνία Μητσοτάκη με όλους του αρχηγούς, γενικόλογη και χωρίς λεπτομέρειες. Ακόμη και υπ’ αυτές τις συνθήκες πάντως, ο Κ. Μητσοτάκης έβρισκε την ευκαιρία να περάσει το μήνυμα ότι σταθερή επιδίωξή του είναι «η συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων και ο εποικοδομητικός διάλογος για τα εθνικά θέματα».

“Το εννοούσε ή ήταν μια φράση προς λαϊκή κατανάλωση;” είναι το ερώτημα που τίθεται φυσικά και δεν γίνεται να απαντηθεί μόνο από τα αποτελέσματα της χθεσινής ημέρας. Οι εντυπώσεις που αποκόμισε ωστόσο η αντιπολίτευση –και όχι μόνον ο Α. Τσίπρας– από τα τα χθεσινά τηλεφωνήματα ήταν αρνητικές.

Για να μπούμε στην ουσία όμως των θέσεων του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, φαίνεται πως επιμένει σε μια …ανδρεοπαπανδρεϊκή παράδοση στα ελληνοτουρκικά θα έλεγε κανείς. Χωρίς δισταγμούς και παρεκκλίσεις, παρά, σημειωτέον, τη διαφορετική στάση που κρατούν στο κόμμα του οι «53» αλλά και άλλες προσωπικότητες από το χώρο της κεντροαριστεράς που προσήλθαν τελευταία στην κοινή προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτικής Συμμαχίας.

Ξεκινώντας από τη θέση – αξίωμα ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία οφείλει να μην στέλνει, ιδίως στην κρίσιμη τούτη συγκυρία, αντιφατικά μηνύματα «τόσο προς τη στρατιωτική ηγεσία όσο και προς τους εταίρους μας και τη διεθνή κοινή γνώμη», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε από τον Κ. Μητσοτάκη να σταματήσει να διαρρέει αυτό που εγράφη πιο πάνω, δηλαδή ότι, τάχα, οι έρευνες του «Ορούτς Ρέις» εμποδίζονται από το θόρυβο των πλοίων που παραπλέουν.

Η ουσία είναι άλλη, σύμφωνα με τον Α. Τσίπρα –και την είπε σκληρά: «Αυτό που μας απασχολεί δεν είναι η ποιότητα των Τουρκικών ερευνών, αλλά το γεγονός ότι το Oruc Reis παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας». Ο αρχηγός της μείζονος αντιπολίτευσης επιμένει εξάλλου στο πώς μπλοκαρίστηκε αντίστοιχη επιχείρηση τουρκικού ερευνητικού σκάφους το 2018, από τη φρεγάτα «Νικηφόρος Φωκάς», σε μια επιχείρηση, πάντως, που είχε κάποιες ομοιότητες αλλά και αρκετές διαφορές, όπως σημειώνουν κάποιοι που γνωρίζουν καλά τα γεγονότα εκείνων των ημερών.

Με τον Α. Τσίπρα να προτείνει στο συνομιλητή του δύο «εργαλεία»:

• Έκτακτη σύγκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, πηγαίνοντας έτσι ένα βήμα πιο πέρα από την απόφαση της κυβέρνησης για σύγκληση Συμβουλίου ΥΠΕΞ της Ε.Ε..
• Σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, πρόταση που από καιρό ζητά και η Φώφη Γεννηματά.

Εν κατακλείδι, «τόνισα την ανάγκη να υπάρξει επιτέλους εθνική στρατηγική με αρχή, μέση και τέλος για την απάντηση στην τουρκική επιθετικότητα με στόχο την επιστροφή της Τουρκίας στο διάλογο, για την επίλυση της μίας και μόνης διαφοράς μας, για την υφαλοκρηπίδα, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου», δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Μια δήλωση που δεν έκανε χαρούμενους τους ενοίκους του Μ. Μαξίμου -όχι πως έπεσαν κι απ’ τα σύννεφα πάντως-, ιδίως για το σημείο εκείνο των ερευνών του «Ορούτς Ρέις». Σε μια επιλεκτική διαρροή, συνεργάτες του Κ. Μητσοτάκη εγκαλούσαν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για μη τήρηση του off the record. Διαρροή μη κατανοητή ωστόσο, στο βαθμό που αυτό το οποίο ειπώθηκε από τον Α. Τσίπρα για την κυβερνητική επιχειρηματολογία σχετικά με το αν το τουρκικό σκάφος πραγματοποιεί έρευνες ή όχι, είχε διατυπωθεί και από, λίγα, μέσα ενημέρωσης -και το libre.gr – ένα 24ωρο πριν.

Σε απάντηση όμως της δήλωσης Τσίπρα, «όσο πιο πολύ σέβονται οι συνομιλητές του πρωθυπουργού τη συζήτηση, τόσο πιο ουσιαστικός θα είναι ο διάλογος του κ. Μητσοτάκη μαζί τους», διέρρεαν συνεργάτες του, μια διαρροή στην οποία δεν θέλησε να δώσει συνέχεια η Κουμουνδούρου…

Νίκος Παπαδημητρίου