Νίκος Γιαννόπουλος

Τις προσφυγές, ως γνωστόν, κατέθεσαν ο καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του ΕΚΠΑ Πάνος Λαζαράτος, ο καθηγητής του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Πάντος, καθώς και η Πανελλήνια Ένωση Αναγνωρισμένων Κολλεγίων. Με τις αιτήσεις τους ζητούν την ανάκληση των σχετικών αδειών, επικαλούμενοι, μεταξύ άλλων, σοβαρές παρατυπίες στη διαδικασία ελέγχου και αδειοδότησης.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τους αιτούντες, τα προγράμματα σπουδών που κατατέθηκαν από τα παραρτήματα κατά τη διαδικασία υποβολής αιτήσεων μετατράπηκαν, εντός ολίγων ημερών, από τριετή σε τετραετή, χωρίς να έχει προηγηθεί η απαιτούμενη αναγνώριση από τα μητρικά ιδρύματα.

Το γεγονός αυτό, κατά τους προσφεύγοντες, καθιστά νομικά ελαττωματική και ακυρωτέα την έκδοση των αδειών λειτουργίας καθώς παραβιάζει ακόμα και τον ατελή, κατά τη γνώμη όσων προσέφυγαν, νόμο Πιερρακάκη (για τον οποίο έχει χυθεί πολύ μελάνι είναι η αλήθεια).

Παράλληλα, ως προς το Κολλέγιο Ανατόλια, αναδείχθηκε για μία ακόμη φορά (το Libre έχει αναφερθεί σχετικά και σε προηγούμενα ρεπορτάζ) το ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων αναφορικά με τη σύνθεση της επιτροπής αξιολόγησης.

Συγκεκριμένα, όπως είχε αποκαλυφθεί τους προηγούμενους μήνες, δύο μέλη της επιτροπής, τα οποία συμμετείχαν στον έλεγχο και την έγκριση του ιδρύματος, φέρονται να διατηρούσαν σχέσεις με αυτό, κατά παράβαση της αρχής της αμεροληψίας που επιβάλλεται από τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας. Υπάρχει έτσι κατά τους προσφεύγοντες μία ευθεία σύγκρουση συμφερόντων.

Για να γίνει πιο κατανοητό, αναφέρθηκε ότι συγκεκριμένος μέλος της επιτροπής είναι απόφοιτος του εν λόγω κολλεγίου, έχει προβεί σε χρηματικές δωρεές και έχει συμμετάσχει ως τιμώμενο πρόσωπο σε εκδηλώσεις του. Αλλο μέλος της επιτροπής είναι κοσμήτορας σε ίδρυμα που συνεργάζεται στενά με το Ανατόλια.

Οι συγκεκριμένες αναφορές έχουν πλαισιωθεί με δεκάδες δημοσιεύματα του έντυπου και του ηλεκτρονικού τύπου.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις συγκεκριμένες προσφυγές δεν αναμένεται άμεσα, γεγονός που εντείνει το κλίμα αβεβαιότητας γύρω από την εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου για τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα ενώ διανύουμε ήδη τον πρώτο χρόνο της εφαρμογής της.

Είναι πάντως σαφές ότι αν η εν λόγω απόφαση (αλλά και επόμενες που αναμένονται καθώς έχουν κατατεθεί προσφυγές για σειρά ζητημάτων) δικαιώσει τους προσφεύγοντες, τότε το νομικό πλαίσιο με το οποίο λειτουργούν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στη χώρα ουσιαστικά θα τιναχθεί στον αέρα και θα προκαλέσει έντονους πονοκεφάλους στην κυβέρνηση.

Ωστόσο η απόφαση δεν πρόκειται να ανακοινωθεί πριν περάσουν μερικές μήνες. Σε κάθε περίπτωση πάντως από το Υπουργείο Παιδείας εκφραζόταν η αισιοδοξία ότι τόσο οι άδειες λειτουργίες όσο και τα προγράμματα σπουδών δόθηκαν και καθορίστηκαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο σύμφωνα με όσα ο νόμος προβλέπει.

Νίκος Γιαννόπουλος

Δεν πρόκειται φυσικά για κατάρα, ούτε για κάποιο “υπερβατικό” φαινόμενο το οποίο δεν έχει εξήγηση. Αντιθέτως, οι εξηγήσεις υπάρχουν και είναι απολύτως λογικές, υπακούουν απλά σε φυσικούς νόμους.

Τι δείχνει η ιστορία  

Υπάρχουν, πρώτα απ’ όλα, πλείστες ιστορικές πηγές που επιβεβαιώνουν ότι στο λεκανοπέδιο της Αττικής έχουν μπαζωθεί η καλυφθεί, στο πλαίσιο της “ανάπτυξης” πάρα πολλά ρέματα και φυσικοί χείμαρροι. Παλαιότερα υπήρχαν περίπου 700 σε όλα τα μήκη και πλάτη του λεκανοπεδίου. Σήμερα σώζονται ελάχιστοι.

Ας δούμε τα νούμερα: Στα τέλη του 19ου αιώνα, περίπου 700 χείμαρροι, ποτάμια και ρυάκια διέσχιζαν το λεκανοπέδιο της Αττικής, σχηματίζοντας ένα εκτεταμένο δίκτυο φυσικών υδατοροών στο έδαφος. Πολύ χρήσιμων, όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας. Μέχρι το 1999, ο αριθμός αυτός είχε περιοριστεί στα κάτω από 70 κανάλια, δηλαδή σε λιγότερο από το 10 % αυτών που υπήρχαν. Σήμερα, εκτιμάται ότι δεν ξεπερνούν καν τα 50 ρέματα και ποτάμια στην Αττική.

Την ίδια ώρα ισχύουν και αυτά, σύμφωνα με στοιχεία μελετών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου: Το 1945 τα ανοιχτά ρέματα στην Αττική είχαν συνολικό μήκος περίπου 1.280 χλμ. Σήμερα έχουν μειωθεί στα 434 χλμ, δηλαδή σε περίπου 33 % της αρχικής έκτασης. Αυτή η μείωση των ανοικτών υδατοροών έχει ως συνέπεια ότι πολύ λιγότερος όγκος νερού μπορεί να διοχετευθεί φυσικά στην περιοχή κατά τη διάρκεια καταιγίδων, με συνέπεια τη γρήγορη συγκέντρωση του νερού πάνω από την επιφάνεια της πόλης.

Η ίδια έρευνα (έχουν γίνει βέβαια και αρκετές άλλες) αναφέρει ότι η κάλυψη ρεμάτων, ποταμών και χειμάρρων με τσιμέντο, οικοδομές και δρόμους έχει μειώσει δραστικά τη φυσική απορρόφηση του νερού από το έδαφος και έχει περιορίσει τα «φυσικά αποστραγγιστικά κανάλια» που κάποτε λειτουργούσαν για να διοχετεύουν γρήγορα τα νερά των βροχοπτώσεων. Τα νερά λιμνάζουν και έτσι δημιουργούνται τα πλημμυρικά φαινόμενα.

Κάπως έτσι οι αρχές (και οι δημοσιογράφοι) έχουν…βαρεθεί να καταγράφουν πλημμύρες από…συστάσεως ελληνικού κράτους. Σύμφωνα με στοιχεία της Πολιτικής Προστασίας, στην Αττική καταγράφηκαν 54 καταστροφικές πλημμύρες στο διάστημα 1880–2014 — σχεδόν μία πλημμύρα κάθε 2,5 χρόνια κατά μέσο όρο. Σε αυτές τις πλημμύρες έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 184 θάνατοι και έχουν προκληθεί μεγάλες ζημιές σε κατοικίες, υποδομές και επιχειρήσεις.

Ποια είναι η πραγματική κατάσταση και τι γίνεται με τα αντιπλημμυρικά 

Σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω είναι σαφές ότι η Αθήνα υπολείπεται σε δίκτυα ομβρίων υδάτων. Ενδεικτικά, καλύπτουν μόνο ένα ποσοστό περίπου 20% των υδροροών λόγω παλαιότητας, έλλειψης σχεδιασμού και κακής συντήρησης, καθιστώντας την πόλη πιο ευάλωτη στις καταιγίδες όπως άλλωστε διαπιστώνουμε και οι μη ειδικοί κάθε φορά που βρέχει. Οι ειδικοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι για να υπάρξει στοιχειωδώς επαρκή απορροή των υδάτων στην πόλη το σχετικό ποσοστό θα έπρεπε να είναι τουλάχιστον  διπλάσιο (40%).

Παράλληλα είναι ξεκάθαρο ότι μεγάλο μέρος του δικτύου ομβρίων έχει κατασκευαστεί πριν τις δεκαετίες του 1950-1980 και σχεδιάστηκε με τεχνικά κριτήρια και υψομετρικά δεδομένα εκείνης της εποχής — πολύ πριν την έκταση της σημερινής αστικοποίησης της Αθήνας.

Τι ακριβώς όμως γίνεται με τα αντιπλημμυρικά έργα στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής;

Ας παρακολουθήσουμε τι έχει πει μόλις τους τελευταίους μήνες ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς ο οποίος δεσμεύτηκε ότι μέχρι το τέλος της θητείας του θα έχουν υλοποιηθεί 54, συνολικά, αντιπλημμυρικά έργα.

Που βρισκόμαστε σήμερα; 4 έργα έχουν ολοκληρωθεί, 9 είναι σε εξέλιξη, 3 στο Ελεγκτικό Συνέδριο, 8 σε φάση δημοπράτησης και 30 αναμένεται να έχουν δημοπρατηθεί έως το Σεπτέμβριο του 2026. Συχνά τα έργα καθυστερούν για τεχνικούς, αρχαιολογικούς ή άλλους λόγους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Αντιπλημμυρικό έργο στην οδό Κανάρη στον Αλιμο βρίσκεται σε εκκρεμότητα τα τελευταία… 14 χρόνια. Το σημείο πλημμυρίζει συνεχώς, όπως φυσικά πλημμύρισε την περασμένη Τετάρτη. Αλλαξε ο ανάδοχος, βρέθηκαν αρχαία, αποφασίστηκε κάποια στιγμή να μην οχληθούν όσοι χρησιμοποιούν την Παραλιακή λεωφόρο, φτάσαμε στις αρχές του 2026 και ακόμη τίποτα. Οι πρώτοι σχεδιασμοί για το έργο έγιναν το μακρινό πλέον 2012!

Η μορφή των έργων που πρέπει να γίνουν

Τα αντιπλημμυρικά έργα φυσικά μπορούν να έχουν πολλές μορφές. Ένα από τα πιο βασικά μέτρα που προτείνεται από τους ειδικούς και περιλαμβάνεται στα έργα που έχουν προγραμματιστεί είναι η διευθέτηση ρεμάτων — δηλαδή η κατασκευή ή βελτίωση κοίτης, αγωγών και τμημάτων απορροής των φυσικών ροών που έχουν «χαθεί» κάτω από την πόλη. Ένα το κρατούμενο.

Δεύτερον, ένα μεγάλο μέρος των έργων που έχουν ενταχθεί ή μελετώνται αφορά στη διαχείριση των όμβριων υδάτων μέσα στον αστικό ιστό. Αυτό περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, συλλεκτήριους αγωγούς ομβρίων μεγάλης διατομής για την απομάκρυνση του νερού από κεντρικές αρτηρίες και περιοχές υψηλού κινδύνου και υπόγεια δίκτυα σε περιοχές όπου το υπάρχον δίκτυο είναι παρωχημένο, ανεπαρκές ή δεν υπάρχει καθόλου.

Τρίτον, σημαντικά σημεία του αστικού υδρογραφικού δικτύου όπως ο Ιλισός είχαν γεφυρώσεις και παλιές διαβάσεις που “στραγγαλίζουν” την παροχετευτική ικανότητα των ρεμάτων. Τα έργα περιλαμβάνουν την ανακατασκευή/διαπλάτυνση γεφυρών και διελεύσεων ώστε να διέρχεται μεγαλύτερος όγκος νερού και τη βελτίωση υπερχειλιστών και διαβάσεων ώστε σε σοβαρές ποσότητες βροχοπτώσεων να μην προκαλείται εμπλοκή και συσσώρευση υδάτων.

Για όλα τα παραπάνω όμως εκτός από χρήματα, χρειάζεται και πολιτική βούληση μαζί με διάθεση σύγκρουσης. Θα πρέπει να γκρεμιστούν αυθαίρετα ακίνητα, να οχληθούν κάτοικοι για καιρό λόγω των έργων και γενικά να υπάρξει ένα γενικότερο “ξεβόλεμα”.

Ιδού τι έγραψε σχετικά ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Νίκος Μπελαβίλας την Τετάρτη ενώ τα πλημμυρικά φαινόμενα βρίσκονταν σε εξέλιξη:

“Ναι, αγαπητές και αγαπητοί, πάλι πλημμυρίσαμε. Πάλι υπερχείλισαν τα φραγμένα ρέματα, πάλι τα ποτάμια βγήκαν στους δρόμους, πάλι το αρχαίο έλος του Λεκανοπεδίου εμφανίστηκε στο Μοσχάτο, στο Φάληρο, στις Τζιτζιφιές. Και η βροχή, αν, ο μη γένοιτο, ξεπεράσει τα 150 χιλιοστά στη λεκάνη του Κηφισού — όπως τείνει να συμβεί αυτή τη στιγμή στου Παπάγου, στο Χαλάνδρι ή όπως συνέβη πριν λίγα χρόνια στη Μάνδρα— ξεχάστε τα ποτάμια: τα νερά θα φτάσουν στη θάλασσα  μέσα από τα σπίτια, από την Πειραιώς και τη Θησέως.

Φίλοι δημοσιογράφοι, αυτή τη φορά καλέστε τους αρμόδιους υπουργούς, όχι τους επιστήμονες που εδώ και χρόνια προειδοποιούν και περιγράφουν με ακρίβεια τι θα συμβεί. Ρωτήστε τους: τι έκαναν; Ποιο πρόγραμμα πολιτικής προστασίας υλοποιήθηκε; Ποια κονδύλια διατέθηκαν; Ποια ρέματα απελευθερώθηκαν; Ποια έργα εγκιβωτισμού εγκαταλείφθηκαν; Ποια αυθαίρετα που φράζουν τη ροή κατεδαφίστηκαν; Ποιες λεκάνες ανάσχεσης κατασκευάστηκαν, ποιές αντιπλημμυρικές ζώνες; Πόσα εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν στην Περιφέρεια Αττικής και στους δήμους για να ξεκινήσουν έργα;

Αυτό είναι πλέον το ερώτημα. Όχι τι θα πάθουμε — αυτό το ξέρουμε. Αλλά πώς δεν θα το πάθουμε”.

Ευτυχώς οι δυσοίωνες προβλέψεις του προς το παρόν δεν επιβεβαιώθηκαν. Αλλά κανείς δεν μας εξασφαλίζει ότι δεν θα επιβεβαιωθούν στο άμεσο ή στο απώτερο μέλλον.

Ρούλα Σκουρογιάννη

Η κίνηση αυτή αποτελεί άμεση αντίδραση απέναντι στη νέα απόφαση της Διοίκησης του ΕΟΠΥΥ –την οποία, όπως σημειώνει η Ομοσπονδία, στηρίζει και το Υπουργείο Υγείας– και αφορά στη διακοπή της ταυτόχρονης συνταγογράφησης ταινιών μέτρησης γλυκόζης για τους χρήστες συστημάτων συνεχούς καταγραφής (CGM).

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ χαρακτηρίζει τη ρύθμιση «αντιεπιστημονική» και προειδοποιεί ότι παραβλέπει την πραγματική κλινική ανάγκη των ασθενών, αφού η μέτρηση με ταινίες παραμένει απολύτως απαραίτητη ακόμη και για όσους χρησιμοποιούν τεχνολογίες συνεχούς παρακολούθησης.

Ευθεία καταγγελία του Χρήστου Δαραμήλα στο libre: «Η Πολιτεία υπαναχωρεί από δημόσιες δεσμεύσεις»

Ο πρόεδρος της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, Χρήστος Δαραμήλας, μιλώντας στο libre.gr, κατηγόρησε τον υπουργό Υγείας ότι ενεργεί αντίθετα με όσα έχει δεσμευθεί επανειλημμένα:

«Ο υπουργός είχε δεσμευτεί δημόσια και κατ’ ιδίαν ότι θα προχωρήσει στην κάλυψη των συστημάτων συνεχούς καταγραφής γλυκόζης για όλα τα ινσουλινοθεραπευόμενα άτομα με Διαβήτη τύπου 2. Πρόκειται για ένα καθόλα δίκαιο αίτημα, το οποίο ο ίδιος υποστήριζε μέχρι πρόσφατα».

Ωστόσο, όπως επισημαίνει ο κ. Δαραμήλας, αντί των αναμενόμενων βημάτων προς τη διεύρυνση της πρόσβασης στα CGM, δημοσιεύθηκε η απόφαση του ΕΟΠΥΥ (Αρ. 287/2025 – ΦΕΚ Β΄ 5395/09-10-2025), μέσω της οποίας καταργείται η αποζημίωση ενός κουτιού ταινιών μέτρησης για τους χρήστες CGM και τις αντλίες ινσουλίνης.

«Οι γιατροί μας, οι επιστημονικές εταιρείες, όλοι τονίζουν ότι η αυτοπαρακολούθηση παραμένει κρίσιμη, ανεξάρτητα από το είδος της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί ο κάθε ασθενής. Ωστόσο, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας, η Πολιτεία δεν έχει ανταποκριθεί», υπογραμμίζει.

Στόχος: Πάνω από 200.000 υπογραφές – «Να ακουστεί καθαρά η φωνή των ασθενών»

Με την πανελλαδική κινητοποίηση, η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στοχεύει να συγκεντρώσει πάνω από 200.000 υπογραφές, επιδιώκοντας να καταδείξει το εύρος της κοινωνικής αντίδρασης και να πιέσει για την άμεση ακύρωση των πρόσφατων ρυθμίσεων.

Όπως αναφέρει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, «φαίνεται πως το υπουργείο Υγείας δεν έχει πρόθεση να επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στα άτομα με Διαβήτη, γι’ αυτό και η κινητοποίηση αυτή είναι μονόδρομος».

Νέα εθνική δράση ενημέρωσης για τις επιπλοκές του Διαβήτη από το 2026

Παράλληλα με τη διαμαρτυρία, η Ομοσπονδία ανακοίνωσε και μια σημαντική πρωτοβουλία ενημέρωσης και πρόληψης, η οποία θα τεθεί σε εφαρμογή από τις αρχές του 2026.

Πρόκειται για μια σειρά ενημερωτικών βίντεο –εγκεκριμένων από το ΕΣΡ– που θα προβάλλονται στα μέσα ενημέρωσης και στο διαδίκτυο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Κάθε βίντεο θα επικεντρώνεται σε μια συγκεκριμένη επιπλοκή του Διαβήτη, με στόχο την ενίσχυση της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και της κινητοποίησης των ασθενών.

Κάθε θεματική ενότητα θα προβάλλεται για περίπου ενάμιση μήνα, ενώ σε συνεργασία με την Επαγγελματική Ένωση Παθολόγων Ελλάδος (ΕΕΠΕ) θα συνταγογραφούνται οι ενδεδειγμένες προληπτικές εξετάσεις. Επιπλέον, θα συγκεντρώνονται δεδομένα για μελλοντική επιστημονική αξιολόγηση.

Ανοιχτό κάλεσμα προς τους πολίτες: «Υπόγραψε για να ακουστεί η φωνή των ασθενών»

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ απευθύνει πανελλαδικό κάλεσμα συμμετοχής: «Δικαίωση στον Διαβήτη! Η Φωνή μας μετράει! Υπόγραψε κι εσύ για να ακουστεί δυνατότερα!»

Η Ομοσπονδία τονίζει ότι κάθε υπογραφή αποτελεί σαφές μήνυμα προς την Πολιτεία ότι η υγεία των ασθενών με Διαβήτη δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. Η κινητοποίηση αποσκοπεί στην πίεση για άμεση αναθεώρηση των αλλαγών που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια χιλιάδων ανθρώπων.

Αύξηση των επιπλοκών: Η προειδοποίηση για τις συνέπειες των νέων ρυθμίσεων

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ προειδοποιεί ότι οι πρόσφατες νομοθετικές ρυθμίσεις θα επιφέρουν αύξηση επιπλοκών τόσο στον Διαβήτη τύπου 1 όσο και στον Διαβήτη τύπου 2.

Το κόστος αυτών των επιπλοκών –σε ανθρώπινες ζωές, σε ποιότητα ζωής, αλλά και σε οικονομικούς πόρους για το σύστημα υγείας– χαρακτηρίζεται «ανυπολόγιστο».

Τέσσερα άμεσα αιτήματα προς τον Πρωθυπουργό

Η Ομοσπονδία ανακοινώνει ότι τα παρακάτω αιτήματα θα κατατεθούν απευθείας στον Πρωθυπουργό:

1. Τροποποίηση του ΦΕΚ Β’ 5395/09-10-2025

Ζητείται άμεση αλλαγή του παραρτήματος και επαναφορά της αποζημίωσης ενός κουτιού ταινιών μέτρησης γλυκόζης για τα άτομα με Διαβήτη τύπου 1 που χρησιμοποιούν CGM.

2. Ένταξη των CGM στο σύνολο των ινσουλινοθεραπευόμενων ασθενών με Διαβήτη τύπου 2

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ υπενθυμίζει ότι υπάρχει ρητή υπουργική δέσμευση που πρέπει να υλοποιηθεί άμεσα.

3. Κατάργηση της πενταετούς δέσμευσης στις συμβατικές αντλίες ινσουλίνης

Η ισχύουσα ρύθμιση περιορίζει την πρόσβαση σε νεότερες τεχνολογίες και ζητείται η άρση της.

4. Θεσμοθέτηση της συμμετοχής της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ στη λήψη αποφάσεων

Η Ομοσπονδία τονίζει ότι οι ασθενείς πρέπει να έχουν ουσιαστικό λόγο στις πολιτικές που καθορίζουν την ποιότητα ζωής τους.

Κάλεσμα πανεθνικής συμπαράταξης: «Σήμερα ο Διαβήτης – αύριο μπορεί να είναι κάποια άλλη πάθηση»

Η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ απευθύνεται σε όλα τα ΜΜΕ ζητώντας να ενισχύσουν την ενημέρωση και να στηρίξουν τη συλλογή υπογραφών. Κάθε πολίτης που συμμετέχει στέλνει ένα μήνυμα υπευθυνότητας και κοινωνικής αλληλεγγύης προς την Πολιτεία.

Η Ομοσπονδία κλείνει με μια προειδοποίηση προς την κοινωνία: «Σήμερα πλήττεται ο Διαβήτης. Αύριο μπορεί να είναι κάτι άλλο. Μην το αφήσουμε να συμβεί. Όλοι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε».

Η συλλογή υπογραφών είναι σε εξέλιξη στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ (δείτε ΕΔΩ)

Νίκος Γιαννόπουλος

“Πλέον καταγράφονται φαινόμενα φοιτητές και φοιτήτριες να μην έρχονται καν στην πόλη να νοικιάσουν σπίτι και να παραμένουν στις πόλεις καταγωγής τους αν αυτές βρίσκονται κοντά ή σχετικά κοντά στη Θεσσαλονίκη” μάς λέει η Βάσω Κουτσουπιά από το δραστήριο σύλλογο Ενοικιαστών/στριών της πόλης.

Είναι, την ίδια ώρα, ξεκάθαρο ότι όσο επιδεινώνεται το πρόβλημα της στεγαστικής κρίσης γενικά, επιδεινώνεται και αυτό της αναζήτησης φοιτητικής στέγης και αυτό δεν ισχύει μόνο για τη Θεσσαλονίκη αλλά για όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα.

Οι φοιτητές στη Θεσσαλονίκη αναζητούν κατα κύριο λόγο μικρά ή πολύ μικρά διαμερίσματα από 40 τετραγωνικά και κάτω. Η ζήτηση για τέτοιους μεγέθους ακίνητα είναι τεράστια, γεγονός που αυξάνει τις έτσι και αλλιώς τσουχτερές τιμές.

Η Βάσω Κουτσουπιά μας ενημερώνει ότι στις περιοχές οι οποίες προτιμώνται συνήθως για διαμονή από τους φοιτητές (Τούμπα, Φάληρο, Ανω Πόλη, 40 Εκκλησιές) το ενοίκιο για ένα τέτοιου μεγέθους διαμέρισμα πολύ δύσκολα θα πέσει κάτω από 450 ευρώ μηνιαίως. Αν το οίκημα είναι καινούργιο ή σχετικά καινούργιο το μίσθωμα μπορεί να είναι και μεγαλύτερο.

Το πρόβλημα, όπως μας ενημερώνει η κα Κουτσουπιά, έχει να κάνει και με την κατάσταση των ακινήτων. “Τα περισσότερα είναι κακοσυντηρημένα, άρα και ακατάλληλα. Μπορεί να βρεις κανείς το ότιδήποτε. Υπόγεια, πρώην καταστήματα που έχουν μετατραπεί σε διαμερίσματα κτλ. Τα ακίνητα είνα ι πολύ παλιά έως πολύ παλιά. Αυτή είναι η πραγματικότητα που καθημερινά αντιμετωπίζουμε” υπογραμμίζει χαρακτηριστικά.

Kαταγράφονται επίσης και φαινόμενα κατά τα οποία ένα σχετικά μεγάλο διαμέρισμα, ας πούμε 100 τετραγωνικών, “τεμαχίζεται” στα δύο και νοικιάζεται ως δύο ακίνητα. Αν μην τι άλλο φαίνεται ότι υπάρχει δημιουργικότητα!

Από το μενού των επιλογών των φοιτητών που σπουδάζουν στη Θεσσαλονίκη έχει αφαιρεθεί τα τελευταία χρόνια το κέντρο της πόλης, το οποίο άλλοτε αποτελούσε νο 1 προτίμηση.

Ο λόγος είναι απλός: Το ύψος του ενοικίου ενός σπιτιού, ακόμα και μικρού, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, δεν μπορεί να το πληρώσει ένα φοιτητής. Πρόκειται για ακόμη ένα φαινόμενο που παρατηρείται, αντιστοίχως, και στην Αθήνα.

Ενώ λοιπόν καταγράφεται αυτή η ζοφερή εικόνα, που προκαλεί πίεση και άγχος σε πολλά νοικοκυριά, ο αριθμός των αδιάθετων ακινήτων στην πόλη παραμένει υψηλός. “Δεν είναι υπερβολή να ισχυριστούμε ότι πολλά, που ανήκουν σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, μένουν εκτός αγοράς για να κρατούνται οι τιμές υψηλά. Υπάρχουν βέβαια και περιπτώσεις του κληρονομικού μπερδέματος” τονίζει η Βάσω Κουτσουπιά.

Από την Ενωση Ενοικιαστιών/στριών Θεσσαλονίκης δίνονται συγκεκριμένες οδηγίες σε φοιτητές (αλλά και άλλους νέους ανθρώπους που σπεύδουν να ενημερωθούν και να οργανωθούν στο σωματείο).

“Ο ενοικιαστής δεν έχει πολλά δικαιώματα σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία αλλά τα δικαιώματά του πρέπει να τα ξέρει. Προσπαθούμε να ενημερώσουμε τον κόσμο. Ας πούμε, το πρώτο συμβόλαιό σου σ’ ένα σπίτι πρέπει να είναι τριετές” μάς ενημερώνει η κα Κουτσουπιά για να συνεχίσει: “Επιχειρούμε να αποτρέπουμε καταστάσεις κοροϊδίας αλλά και να ενδυναμώσουμε τη διαπραγματευτική ισχύ μας. Δεν είναι εύκολο αλλά σιγά-σιγά θα το καταφέρουμε”.

Ρωτήσαμε τέλος τη συνομιλήτριά μας για τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Πρωθυπουργός στην ΔΕΘ: “Κινούνται νομίζω στην ίδια κατεύθυνση με όσα ήδη ξέραμε.Δεν καταπολεμούν το πρόβλημα, το ανακυκλώνουν. Εμείς έχουμε καταθέσει στο δημόσιο διάλογο τα αιτήματά μας στα οποία συμπεριλαμβάνεται και ο ορισμός πλαφόν στα ενοίκια” ήταν η απάντηση.

Νίκος Γιαννόπουλος

Οι στατιστικές έχουν εδώ και καιρό καταγράψει ότι ένα στα είκοσι παιδιά που γεννιούνται κάθε χρόνο την Ελλάδα προέρχεται από τη μέθοδο της τεχνητής γονιμοποίησης, μιλάμε δηλαδή για το 5% των γεννήσεων.

Στο έτος αναφοράς του 2018 (δύο χρόνια πριν από την πανδημία δηλαδή) πραγματοποιήθηκαν πάνω από 15.000 κύκλοι υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και γεννήθηκαν περισσότερα από 2.500 παιδιά με αυτές τις μεθόδους, αριθμός που αντιστοιχεί σε παρόμοιο ποσοστό των γεννήσεων την δεκαετία 2008-2018.Τα νούμερα είναι αρκούντως σημαντικά και δείχνουν την τάση.

Δεν πρόκειται βέβαια για μία εύκολη επιλογή. Πρώτα από όλα το οικονομικό κόστος θα χαρακτηριζόταν σίγουρα υπολογίσιμο (ανάλογα βέβαια και με τις δυνατότητες του καθενός). Το κόστος για έναν κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης (IVF) στην Ελλάδα κυμαίνεται συνήθως από 3.000 έως 3.500 ευρώ για τη βασική διαδικασία.

Σε αυτό το ποσό δεν περιλαμβάνονται πάντα έξοδα φαρμακευτικής αγωγής, πρόσθετες εξετάσεις, ή ειδικές τεχνικές (π.χ. δωρεά ωαρίων ή σπέρματος). Για περισσότερες καινοτόμες μεθόδους ή διπλές δωρεές, το κόστος μπορεί να ανέβει αισθητά (έως και 8000 ευρώ σε κάποιες περιπτώσεις). Συνήθως για δύο προσπάθειες το συνολικό κόστος κυμαίνεται μεταξύ 6.000–7.000 ευρώ.

Ψυχολογία, ο παράγοντας-κλειδί 

Αν, υποθέσουμε όμως ότι τα χρήματα δεν μπορούν να αποτελέσουν βασικό εμπόδιο για μία τέτοια επιδίωξη, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τον παράγοντα ψυχολογία. Η γυναίκα που θα μπει στη διαδικασία απόκτησης παιδιού μέσω των μεθόδων της τεχνητής γονιμοποίησης σίγουρα θα χρειαστεί, εκτός από την ιατρική βοήθεια, και ψυχολογική υποστήριξη.

Οπως τονίζεται σχετικά στη σχετική βιβλιογραφία, η διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης και της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αποτελεί ένα έντονα φορτισμένο συναισθηματικά ταξίδι.

Η ψυχολογική υποστήριξη θεωρείται πλέον ουσιώδες κομμάτι της φροντίδας τόσο για τις γυναίκες όσο και για τα ζευγάρια.

Οι λόγοι της παραπάνω διαπίστωσης μπορούν εύκολα να εντοπιστούν. Η υπογονιμότητα και οι θεραπείες της προκαλούν άγχος, απογοήτευση, ενοχές, θυμό, θλίψη, και φόβο αποτυχίας. Η ψυχολογική εξάντληση συχνά αναγνωρίζεται ως ένας από τους βασικούς λόγους όπου τα ζευγάρια σταματούν τη θεραπεία. Φανταστείτε ένα ζευγάρι, και ιδιαίτερα τη γυναίκα, που επιθυμεί σφόδρα να αποκτήσει ένα παιδί, να αποτυγχάνει στην προσπάθεια και μάλιστα όχι μία φορά.

Είναι, άρα, σαφές ότι η ψυχολογική υποστήριξη βοηθά στο να διαχειριστούν τα ζευγάρια τα συναισθήματα αυτά, να παραμείνουν αισιόδοξα και να διατηρήσουν τη σταθερότητά τους, τόσο ατομικά όσο και ως σχέση.

Οι μορφές αυτής της υποστηρικτικής προσπάθειας μπορεί να είναι οι ακόλουθες:

• Ατομικές και ομαδικές συνεδρίες συμβουλευτικής: Μπορούν να γίνονται σε τακτική ή περιστασιακή βάση, πριν, κατά τη διάρκεια ή/και μετά τη θεραπεία. Συνήθως διαρκούν 50 λεπτά και γίνονται εβδομαδιαία.
• Συμβολή ψυχολόγου: Ενημερώνει και βοηθά στη διαχείριση άγχους, αποριών, αρνητικών σκέψεων και φοβιών. Παρέχει εργαλεία διαχείρισης συναισθημάτων και ενδυνάμωσης.
• Υποστήριξη ζευγαριών: Συζήτηση και επεξεργασία προσδοκιών, δυσκολιών και προσωπικών συναισθημάτων κάθε συντρόφου. Συχνά αφορά και την υποστήριξη απέναντι σε κοινωνικές πιέσεις, οικογενειακές προσδοκίες ή και θέματα ταυτότητας.

Οι παραπάνω επιλογές μπορούν να βοηθήσουν αποτελεσματικά τα ζευγάρια έτσι ώστε η διαχείριση ακόμα και ενός αρνητικού αποτελέσματος να είναι η ενδεδειγμένη και να μην αφήσει ψυχικά κατάλοιπα στο ζευγάρι (ή στη γυναίκα αν μιλάμε για προσπάθεια που κάνει γυναίκα η οποία επιθυμεί να αποκτήσει παιδί μόνη της).

Από εκεί και πέρα τα βασικά βήματα της κυρίως διαδικασίας είναι τα ακόλουθα:

• Διερεύνηση Υπογονιμότητας: Πριν ενταχθεί κάποιος σε πρόγραμμα IVF, γίνεται σειρά διαγνωστικών εξετάσεων για τη διερεύνηση των αιτίων.
• Διέγερση Ωοθηκών: Χορήγηση ορμονικών φαρμάκων για παραγωγή πολλών ωαρίων (συνήθως διαρκεί 8-16 ημέρες).
• Ωοληψία: Συλλογή ωαρίων από τις ωοθήκες.
• Γονιμοποίηση στο Εργαστήριο: Συνάντηση ωαρίων με σπερματοζωάρια, με τη μέθοδο IVF ή ICSI (μικρογονιμοποίηση).
• Εμβρυομεταφορά: Μεταφορά ενός ή δύο εμβρύων στη μήτρα.
• Υποστήριξη Λήψης Απόφασης: Νεότερες τεχνολογίες τεχνητής νοημοσύνης (AI), όπως το EmbryoScope και άλλα εξελιγμένα εργαλεία, βοηθούν στην επιλογή των καλύτερων εμβρύων

Η επιτυχία του εγχειρήματος εξαρτάται σημαντικά, όπως τονίζουν οι ειδικοί, από την ηλικία της γυναίκας, την ποιότητα και μέθοδο γονιμοποίησης, την τεχνολογία (πχ στάδιο εμβρύου μεταφοράς) και την κλινική εμπειρία. Η πρόοδος πάντως ως προς τα ποσοστά επιτυχίας είναι συνεχής αφού η επιστήμη “εξοπλίζεται” με καινούργια όπλα. 

Ενα από αυτά είναι και η τεχνητή νοημοσύνη. Νεότερες τεχνολογίες ΑΙ, όπως το EmbryoScope και άλλα εξελιγμένα εργαλεία, βοηθούν στην επιλογή των καλύτερων εμβρύων.

Νίκος Γιαννόπουλος

Τα σοκ είναι προφανώς δύο: Πρώτο ότι σκοτώθηκε άνθρωπος, ο ένας από τους δύο μοτοσυκλετιστές. Το δεύτερο είναι ότι το δυστύχημα προκάλεσε γυναίκα ηλικίας 88 ετών η οποία μάλιστα οδηγούσε ογκώδες όχημα τύπου τζιπ.

Και το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι το εξής (και τίθεται χωρίς καμία διάθεση επίδειξης ηλικιακού ρατσισμού προς τους συμπολίτες μας).

Μέχρι ποια ηλικία μπορεί να οδηγά αξιόπιστα ένας άνθρωπος, σε συνθήκες μάλιστα αυξημένης κυκλοφορίας σαν και αυτές που αντιμετωπίζουμε καθημερινά στην Αθήνα;

Ας δούμε τι λέει ο νόμος: Όπως προβλέπεται από το σχετικό προεδρικό διάταγμα, οι οδηγοί ηλικίας 65 έως 80 ετών πρέπει να ανανεώνουν την άδεια τους κάθε τρία χρόνια, ενώ όσοι είναι άνω των 80 ετών οφείλουν να την ανανεώνουν κάθε δύο χρόνια. Η διαδικασία περιλαμβάνει ιατρικές εξετάσεις από παθολόγο και οφθαλμίατρο, και για τους άνω των 80 ετών, επιπλέον εξετάσεις από ωτορινολαρυγγολόγο και νευρολόγο ή ψυχίατρο. Δεν υπάρχει, τέλος, ανώτατο ηλικιακό όριο. Μπορεί κάποιος να οδηγεί μέχρι και τα 100 θεωρητικά αν οι γιατροί κρίνουν την κατάσταση της υγείας του (σωματικής και ψυχικής) ικανοποιητική.

Στο θανατηφόρο δυστύχημα του Νέου Ψυχικού οι λεπτομέρειες προφανώς και αποτελούν αντικείμενο της ανάκρισης που διενεργεί η τροχαία (προς το παρόν η 88χρονη οδηγός, που τραυματίστηκε, νοσηλεύεται φρουρούμενη).

Γενικά μιλώντας όμως υπάρχουν δύο μεγάλα ερωτηματικά:

• 1ον: Μπορεί ένας ηλικιωμένος, που έχει ξεπεράσει τα 80, να οδηγεί ακόμα και αν κρίνεται συμβατικά ικανός από τους γιατρούς;
• 2ον: Κάτω από ποιες διαδικασίες οι γιατροί δίνουν την έγκρισή τους για να ανανεώσει την άδεια οδήγησης ένας ηλικιωμένος/μία ηλικιωμένη;

Ως προς το δεύτερο ερώτημα, αν θέλουμε να είμαστε απολύτως ειλικρινείς (στην Ελλάδα, άλλωστε, κατοικούμε όλοι) μπορούμε να πούμε χωρίς φόβο και χωρίς κανένα πάθος ότι πολύ συχνά οι γιατροί κάθε άλλο παρά σχολαστικοί είναι στις εξετάσεις που κάνουν. Έχουν επίσης καταγραφεί και περιπτώσεις που ανανεώσεις αδειών οδήγησης έρχονται…κατευθείαν στο σπίτι χωρίς καν να εξεταστεί ο ενδιαφερόμενος. Ειδικά παλαιότερα, αυτό ήταν άγραφος νόμος (περίπου όσο το ότι χρειαζόταν να “λαδώσει” κανείς για να πάρει το δίπλωμα), που απλά πιστοποιούσε ότι την ύπαρξη πολλαπλών δικτύων διαφθοράς. 

Ως προς το πρώτο ερώτημα, ας δούμε πρώτα απ’ όλα τι λέει η ιατρική έρευνα. Τα αντανακλαστικά των ανθρώπων άνω των 80 ετών γενικά μειώνονται λόγω φυσιολογικών αλλαγών που σχετίζονται με τη γήρανση.

Αυτές οι αλλαγές, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνουν:

1. Επιβράδυνση Νευρικής Απόκρισης
Το κεντρικό νευρικό σύστημα λειτουργεί πιο αργά λόγω μείωσης της νευρωνικής αγωγιμότητας. Οι αντιδράσεις σε ερεθίσματα (όπως το πάτημα του φρένου σε μια ξαφνική κατάσταση) γίνονται πιο αργές.

2. Μείωση Οπτικής και Ακουστικής Αντίληψης
Μειώνεται η ευαισθησία στο φως και στις σκιές, δυσκολεύοντας την οδήγηση το βράδυ.
Η περιφερειακή όραση (πολύ σημαντική για την οδήγηση) περιορίζεται, κάνοντας πιο δύσκολη την έγκαιρη ανίχνευση
Η ακοή εξασθενεί, καθυστερώντας την αντίδραση σε ήχους όπως κόρνες ή σειρήνες.

Οι πρακτικές επιπτώσεις στην οδήγηση συμπεριλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το ότι οι ηλικιωμένοι οδηγοί τείνουν να οδηγούν πιο αργά και να αφήνουν μεγαλύτερες αποστάσεις ασφαλείας και ότι αντιμετωπίζουν δυσκολία στην εκτίμηση ταχύτητας και αποστάσεων.

Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τέλος, η καθυστερημένη αντίδραση μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ατυχημάτων.

Είναι λοιπόν σαφές ότι από τη στιγμή που από τη φυσική φθορά δεν γλιτώνει κανείς σε όσο καλή φυσική κατάσταση και αν βρίσκεται, θα πρέπει οι ανανεώσεις αδειών οδήγησης να χορηγούνται μετά από ιδιαίτερα προσεκτικές εξετάσεις.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι άλλες χώρες έχουν αυστηροποιήσει τα μοντέλα τους. Στη Φινλανδία μετά τα 45 έτη, οδηγοί πρέπει να προσκομίζουν ιατρικά πιστοποιητικά κάθε 5 χρόνια (και μπορούμε να είμαστε μάλλον σίγουροι ότι οι γιατροί δεν κάνουν τα στραβά μάτια, είναι θέμα κουλτούρας). Στη δε Ιρλανδία μετά τα 70 έτη, απαιτείται ετήσια ανανέωση της άδειας με ιατρικές εξετάσεις.

Στην Ελλάδα, ακόμα και σ’ αυτό το ζήτημα, η προχειρότητα και ο ωχαδελφισμός που αντιμετωπίζονται τα πράγματα είναι διάχυτος και δυστυχώς υπάρχουν οδυνηρές συνέπειες. 

Γεωργία Κριεμπάρδη

Η αντιπυρική περίοδος έχει ξεκινήσει, ενώ οι ζέστες έχουν μπει για τα καλά, με μη φυσιολογικές για την εποχή θερμοκρασίες, αφού ο υδράργυρος χτυπάει κόκκινο με 30 βαθμούς Κελσίου. Μπροστά στην κλιματική κρίση με την οποία βρισκόμαστε αντιμέτωποι, ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία υπάρχει για τους θερινούς μήνες.

Απολογισμός των καμένων εκτάσεων

Το 2023 στάχτη έγιναν τουλάχιστον 1,7 εκατομμύρια στρέμματα από τις δασικές πυρκαγιές στην Ελλάδα. Από αυτά, το 1,2 εκατομμύρια των δασικών εκτάσεων κάηκαν μόνο τον Αύγουστο, στην περιοχή του Έβρου. Στον χάρτη και τον πίνακα που δημοσιεύει το ΑΠΕ-ΜΠΕ φαίνεται ότι από τις πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν τον Αύγουστο στον Έβρο κάηκαν 962.016,4 στρέμματα, στην Πάρνηθα 58.326,4 στρέμματα, στη Ροδόπη 30.501,7 στρέμματα, στις φωτιές στη Βοιωτία 49.646,7 στρέμματα (Ταρσός), 34.741,8 στρέμματα (Πρόδρομος) και 10.097,9 στρέμματα. (Υλίκη) και στον Νέστο Καβάλας 13.226,6 στρέμματα. Η Ελλάδα υπερέβη το 2023 τον μέσο όρο της προηγούμενης δεκαετίας σε καμένες εκτάσεις ανά έτος. Την δεκαετία 2013-2022 ο μέσος όρος των καμένων εκτάσεων ήταν 289.000 στρέμματα ανά έτος.

Συνεχίζοντας την ανάλυση των καμένων εκτάσεων, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 1η θέση μεταξύ τόσο των κρατών της ΕΕ και γενικώς της Ευρώπης, όσο και των 20 κρατών της Μεσογείου. Στη 2η θέση κατατάσσεται η Ισπανία με 846.290 στρέμματα, στην 3η θέση η Ουκρανία με 784.330 στρέμματα.

Κάθε χρόνο ακούμε ότι είμαστε πιο εξοπλισμένοι από τον προηγούμενο χρόνο ώστε να αντιμετωπιστούν τα πύρινα μέτωπα, με τον απολογισμό στο τέλος του καλοκαιριού να διαψεύδει τους ισχυρισμούς δυστυχώς πανηγυρικά. Την πραγματική εικόνα στο Πυροσβεστικό Σώμα μας τα δίνουν οι ίδιοι οι πυροσβέστες.

Στο libre μιλά ο πρόεδρος των εποχικών πυροσβεστών, Θανάσης Ψαρόπουλος, για τα κενά που υπάρχουν στο Πυροσβεστικό Σώμα. 

«Υπάρχουν αυτή τη στιγμή 3.500 οργανικά κενά στο ΠΣ. Έχουν παρθεί 650 δασοκομάντος. Μας λένε ότι έχουμε τους εθελοντές κάπου στις 5 με 6 χιλιάδες, αλλά μας διπλομετράνε γιατί πολλοί εποχικοί, όπως κι εγώ, είμαστε κι εθελοντές. Οι εποχικοί είμαστε έμπειροι, είμαστε περίπου 2.500 άτομα και θα έπρεπε να αξιοποιούμαστε όλο τον χρόνο. Δεν έχουμε μόνο το καλοκαίρι φωτιές, έχουμε και τον χειμώνα, έχουμε τα τροχαία, είναι πολλά… Οι μόνιμοι είναι 13.000 και υπάρχουν πολλά κενά. Εμάς δε μας παίρνουν όλο τον χρόνο γιατί μας θεωρούν μεγάλους ηλικιακά. Μεγάλος ηλικιακά είναι ο 35άρης λένε…».

«Οι εποχικοί φέτος θα πάνε με μισή καρδιά. Όπως είπε ο κ. Τουρνάς, θα υπάρξει προκήρυξη για του χρόνου αλλά με νέες συνθήκες, δεν ξέρουμε τι προϋποθέσεις θα βάλει… Ίσως φέτος είναι η τελευταία μας χρονιά, θα πάμε με κατατροπωμένο το ηθικό μας. 2.000 άνθρωποι με μπλε στολές θα πάμε να δουλέψουμε με μισή καρδιά». 

• Σημαντική στην πυρόσβεση όλο τον χρόνο είναι η συμβολή των εθελοντών πυροσβεστών.  Στο libre μιλά ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Εθελοντών Πυροσβεστών, Σεραφείμ Τσιουγκρής. Ο θεσμός της των εθελοντών πυροσβεστών είναι κατοχυρωμένος από το 1991.

«Υπηρετούμε όλο τον χρόνο, έχουμε πιστοποιηθεί από την πυροσβεστική υπηρεσία και θα μας δείτε και σε φωτιές στα σπίτια, σε τροχαία, στα δάση, παντού… Δουλεύουμε εθελοντικά όλον τον χρόνο και η λογική είναι ότι εθελοντές και μόνιμοι επιχειρούν με ένα πρωτόκολλα επέμβασης. Επιχειρούμε κανονικά με τους μόνιμους» επισημαίνει.

Για το αν είμαστε προετοιμασμένοι για το καλοκαίρι, ο κ. Τσιουγκρής απαντά πως είμαστε απόλυτα προετοιμασμένοι.

«Υπάρχει ένα προσωπικό, επιβαρυμένο μεν, αλλά έχουν συσταθεί και νέες ομάδες ΕΜΟΔΕ, όπου θα τοποθετηθούν σε ιδιαίτερα επικίνδυνα σημεία στην επικράτεια. Και φαίνεται να υπάρχει διάθεση επιτέλους μετά από πολλά χρόνια να αξιοποιηθούμε κι εμείς οι εθελοντές. Και επιτέλους πρέπει να ξεπεραστούν –και το καταγγέλλω αυτό- νοοτροπίες κάποιων διοικητών και αξιωματικών ιδιαίτερα στην επαρχία όπου δε μας αξιοποιούν στη λογική ότι ‘’εσείς είστε εθελοντές, δεν ξέρετε το ένα, δεν μπορείτε το άλλο κλπ’’, ενώ υπάρχει νομικό πλαίσιο που είναι κατοχυρωμένος ο εθελοντής και για την ασφαλιστική του κάλυψη και για την αστική ευθύνη. Στην Ευρώπη και παγκόσμια, η πυρόσβεση και η διάσωση βασίζονται στον εθελοντισμό. Στην Αμερική το 75% είναι εθελοντές, στη Γερμανία οι εθελοντές πυροσβέστες είναι 1 εκατομμύριο. Όλος ο σύγχρονος κόσμος έχει τους εθελοντές που επιχειρούν μαζί με τους μόνιμους».

Η αναγκαιότητα των εθελοντών πάντα θα υπάρχει, επισημαίνει, και καταλήγει:

«Βεβαίως πρέπει να γίνουν προσλήψεις στις μόνιμες θέσεις, τα κενά είναι τεράστια και πρέπει να καλυφθούν, αλλά οι εθελοντές είναι απαραίτητοι. Η υποχρέωση μας είναι να καλύπτουμε 3 8ωρα τον μήνα. Εμείς λέμε φυσικά να καλυφθούν οι ανάγκες και τα κενά στους μόνιμους αλλά και να αναβαθμιστεί ο θεσμός των εθελοντών».

Οι δηλώσεις Κικίλια για το καλοκαίρι του 2024

«H αντιπυρική περίοδος θα είναι δύσκολη και η μάχη που θα δώσουμε αυτό το καλοκαίρι θα είναι μεγάλη» υπογράμμισε ο υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, σε συνέντευξή του προ λίγων ημερών.

«Η κλιματική κρίση είναι παρούσα, είδατε ότι σύμφωνα με το ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Copernicus“, o χειμώνας 2023 – 2024 ήταν ο θερμότερος χειμώνας στα χρονικά των καταγραφών για την Ελλάδα. Αποτελεί πλέον παγκόσμια παραδοχή ότι ακόμα και τα πιο σύγχρονα τεχνολογικά μέσα δεν αρκούν από μόνα τους να αντιμετωπίσουν τις πρωτόγνωρες, ακραίες φυσικές καταστροφές που πλήττουν όλο τον πλανήτη. Επίσης, για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια, πραγματοποιήθηκε κοινή επιμορφωτική εκπαίδευση όλων των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας και της Δασικής Υπηρεσίας, ενώ τον Απρίλιο μαζί με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς θα κληθούν να φέρουν εις πέρας δύσκολα σενάρια σε κοινές ασκήσεις που θα πραγματοποιηθούν στο πεδίο με στόχο την αποτελεσματική συνεργασία και το σωστό συντονισμό την ώρα της κρίσης. Επιπλέον, με τον Ποινικό Κώδικα που έφερε στη Βουλή το υπουργείο Δικαιοσύνης αυστηροποιούνται οι ποινές από πλημμέλημα σε κακούργημα για τους καθ’ έξιν εμπρηστές με τις ποινές να φτάνουν τα 10 έτη κάθειρξης και τα πρόστιμα τις 200.000 ευρώ». «Ταυτόχρονα, ενισχύουμε το Πυροσβεστικό Σώμα με 990 προσλήψεις και υπερδιπλασιάζουμε τις Μονάδες Δασοκομάντος, συστήνοντας 10 επιπλέον ΕΜΟΔΕ σε όλη τη χώρα» σημείωσε ο κ. Κικίλιας, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο πρόγραμμα ΑΙΓΙΣ, ύψους 2,1 δισ. ευρώ.

Το πρόγραμμα αναμένεται τον Απρίλιο να προκηρυχθεί στο σύνολό του, «έτσι ώστε από το 2025 να αρχίσουν να έρχονται στη χώρα οι εξοπλιστικές προμήθειες που περιλαμβάνουν από πυροσβεστικά αεροσκάφη και ελικόπτερα, εναέρια κέντρα επιχειρήσεων, πλωτά μέσα και πάνω από 1.000 πυροσβεστικά οχήματα, μέχρι ραντάρ, μετεωρολογικούς σταθμούς, 112 με ενσωματωμένες τεχνολογίες νέας γενιάς και συστήματα για την πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών».

Ρούλα Σκουρογιάννη

Τα προβλήματα αυτά είναι έντονα και δύσκολα διαχειρίσιμα όχι μόνο στα νοσοκομεία των μεγάλων πόλεων, αλλά και σε εκείνα της περιφέρειας. Το τελευταίο διάστημα ειδικά σε κάποια νοσοκομεία της Δυτικής Ελλάδας αλλά και της Κρήτης παρουσιάζεται εικόνα πλήρους απορρύθμισης και αποδόμησης, την οποία επιδεινώνει η έξαρση γρίπης και άλλων ιώσεων, με αποτέλεσμα «στα Νοσοκομεία να έχουμε πόλεμο διαρκείας», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και η ΠΟΕΔΗΝ.

ΕΣΥ: Υποστελέχωση, υπερεργασία και χαμηλές αποδοχές

Όταν το προσωπικό (ιατρικό-νοσηλευτικό και λοιπό) των νοσοκομείων δεν επαρκεί να καλύψει τις κανονικές βάρδιες, είναι εύκολο να φανταστεί κανείς τι επικρατεί στις γενικές εφημερίες. Οι ελάχιστοι εργαζόμενοι, εξουθενωμένοι από τις πολύωρες και πολύμηνες υπερωρίες, καθημερινά κάνουν υπερπροσπάθειες να ανταπεξέλθουν στις ελλείψεις και τις ανάγκες των ασθενών, χωρίς να μπορούν πάντα να τα καταφέρουν. Οι εντάσεις στην εργασία δεν λείπουν, ενώ οι χαμηλές αποδοχές και οι καθυστερήσεις στην καταβολή των εφημεριών δεν δίνουν καμία προοπτική βελτίωσης ή και λόγο για να συνεχίσουν να αγωνίζονται.

Οι συνεχείς παραιτήσεις μόνιμων γιατρών και η απροθυμία νέων να μπουν στο ΕΣΥ δεν εκπλήσσουν κανέναν αλλά δε φαίνεται να ανησυχούν και τους αρμόδιους του υπουργείου Υγείας, που συνεχίζουν τις επισκέψεις τους και τις υποσχέσεις στα νοσοκομεία της χώρας.

Η εικόνα μοιάζει σχεδόν ίδια παντού…

Η πρόσφατη, ηχηρή παραίτηση της διευθύντριας της παθολογικής κλινικής στο Γενικό Νοσοκομείο Ρεθύμνου, Ελένης Ιωαννίδου, και η δημόσια ανακοίνωση των λόγων της αποχώρησής της από το Εθνικό Σύστημα Υγείας, όπου ουσιαστικά εξηγούσε ότι εξαναγκάζεται σε παραίτηση γιατί έφτασε στα όρια της σωματικής και ψυχικής της αντοχής, μάλλον εκφράζει κάθε παραιτούμενο γιατρό του ΕΣΥ.
«Δεν υπάρχει καμία προοπτική βελτίωσης αυτής της κατάστασης, το οποίο μου έγινε σαφές μετά από τη συνάντηση με τον διοικητή της ΥΠΕ παρουσία του διοικητή του νοσοκομείου, οι οποίοι με ενημέρωσαν ότι δεν υπάρχει κανένα σχέδιο σταθερής μετακίνησης γιατρού στην κλινική μας, κανένα σχέδιο κινήτρων, καμία προκήρυξη θέσης ή οποιασδήποτε μόνιμης λύσης, αλλά θα συνεχίσει το καθεστώς των αποσπασματικών μετακινήσεων της τελευταίας στιγμής κάθε μήνα για εφημερίες». «Εξαναγκάζομαι να παραιτηθώ γιατί έχω λάβει 13 εντέλλεσθε τα τελευταία 3 χρόνια και από ό,τι φαίνεται θα λάβω πολλά ακόμα για μια κατάσταση που ουδόλως έκτακτη και ουδόλως επείγουσα είναι αντιθέτως είναι χρόνια και γνωστή στους πάντες από καιρό».

Νοσοκομείο Μεσολογγίου: Και τα «εντέλλεσθε» συνεχίζονται…

Όπως φαίνεται το «εντέλλεσθε» είναι το μόνο και πιο πειστικό επιχείρημα των διοικήσεων ή των Υπεαρχών στις αντιδράσεις των γιατρών στην υποβάθμιση του ΕΣΥ!

Έτσι, με περιπολικό και τη διαδικασία του «εντέλλεσθε» έφτασε στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου γιατρός που ήταν εκτός υπηρεσίας, λόγω έλλειψης προσωπικού σε εφημερία, σύμφωνα με την καταγγελία του Ιατρικού Συλλόγου Αιτωλοακαρνανίας, όπου γίνεται λόγος για «υποστελέχωση, ελλείψεις προσωπικού και κύμα παραιτήσεων ιατρών».

Πιο συγκεκριμένα, ο Ιατρικός Σύλλογος αναφέρει πως «σε αυτά τα προβλήματα η διοίκηση του Νοσοκομείου και της 6^ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ) προτάσσουν τις συνεχείς μετακινήσεις ιατρών από τα γειτονικά Κέντρα Υγείας με αποκορύφωμα την Παρασκευή 20 Ιανουαρίου να εξαναγκάσουν συνάδελφο σε εφημερία με την διαδικασία του «εντέλλεσθε» στέλνοντας περιπολικό του Α.Τ. Γαβαλούς στην οικία της».
Σχετική κατεπείγουσα ερώτηση για την εικόνα διάλυσης και εγκατάλειψης του Νοσοκομείου Μεσολογγίου, κατέθεσε στις αρχές του μήνα (5 Ιανουαρίου 2023), ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, Θάνος Μωραΐτης μαζί με άλλους βουλευτές του κόμματος, ασκώντας σκληρή κριτική στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας και επισημαίνοντας ότι η εικόνα διάλυσης και εγκατάλειψης που επικρατεί στο Νοσοκομείο Μεσολογγίου, προκαλεί οργή και αγανάκτηση στους κατοίκους της περιοχής και στο εναπομείναν ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Κίνδυνος λουκέτου στη Χειρουργική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Πρέβεζας

Και άλλη περίπτωση δημόσιου νοσοκομείου προκαλεί ερωτηματικά για τις κινήσεις και τις προθέσεις της 6^ης ΥΠΕ.
Συγκεκριμένα, με έκπληξη και οργή οι πολίτες του Νομού Πρέβεζας πληροφορήθηκαν ότι με απόφαση του Διοικητή της 6^ης Υγειονομικής Περιφέρειας (ΥΠΕ), προκειμένου να καλυφθούν υπηρεσιακές ανάγκες του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, εγκρίνεται η μετακίνηση της Επικουρικής Ιατρού ειδικότητας Χειρουργικής από το Γενικό Νοσοκομείο Πρέβεζας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Με την εξέλιξη όμως αυτή ουσιαστικά δεν υφίσταται Χειρουργική Κλινική στο Νοσοκομείο Πρέβεζας, αφού αυτό μένει χωρίς επικουρικό ιατρό Χειρουργικής, χωρίς ειδικευόμενους και με μόλις δύο Χειρουργούς για τη Χειρουργική Κλινική νοσοκομείου πρωτεύουσας Νομού που εξυπηρετεί παράλληλα και όμορες περιοχές, όπως τη Βόνιτσα και τη Λευκάδα.
«Η συγκεκριμένη εξέλιξη αποτελειώνει τη Χειρουργική Κλινική του Νοσοκομείου Πρέβεζας, καθώς συμπληρώνει την εικόνα εγκατάλειψης, όχι μόνο της εν λόγω κλινικής, αλλά και των υπολοίπων κλινικών του νοσοκομείου, τα τελευταία δύο χρόνια», αναφέρει στο κείμενο σχετικής ερώτησης που κατέθεσε στις 27 Ιανουαρίου ο Βουλευτής, Κωνσταντίνος Μπάρκας.

Κλείνει η μοναδική ΜΕΘ στο νοσοκομείο«Μαμάτσειο» Κοζάνης

Πολύ πιθανό πλέον το κλείσιμο της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) στο «Μαμάτσειο» Νοσοκομείο Κοζάνης. Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο διευθυντής της, Κωνσταντίνος Στόκκος, τα δύο τελευταία χρόνια η ΜΕΘ λειτουργεί μόλις με δύο Εντατικολόγους και μία Αναισθησιολόγο, η οποία μετακινούνταν ανάλογα με τις ανάγκες. Τώρα, ο ένας από τους δύο Εντατικολόγους αναμένει τον διορισμό του σε άλλο νοσοκομείο, όταν εκδοθεί το σχετικό ΦΕΚ.  Ήδη, είναι τεράστιος ο φόρτος εργασίας, και εάν δεν καλυφθεί το κενό από τον διορισμό του ιατρού θα γίνει εισήγηση να κλείσει η ΜΕΘ.
Εκτός όμως της ΜΕΘ και η υποστελέχωση του νοσοκομείου είναι γενικευμένη, σε ένα ποσοστό πάνω από 50%. Σπάνια προκηρύσσονται θέσεις για να πληρωθούν τα κενά από όσους συνταξιοδοτούνται ή παραιτούνται, αλλά και οι γιατροί δεν δείχνουν πλέον διάθεση να ανταποκριθούν για να εργαστούν στο ΕΣΥ, όπως αναφέρουν και εκπρόσωποι του Σωματείου Εργαζομένων του Νοσοκομείου.

«Επιδημία» παραιτήσεων στο Νοσοκομείο Γιαννιτσών

Εδώ και ένα χρόνο συσσωρεύονται τα προβλήματα στο Νοσοκομείο Γιαννιτσών, όπου πλέον έχουν απομείνει δύο παθολόγοι (οι οποίοι πρέπει να κάνουν 15 εφημερίες ο καθένας τον μήνα), ενώ και το ακτινολογικό τμήμα είναι υπό κατάρρευση. Μόνο τους τελευταίους μήνες, παραιτήθηκαν διαδοχικά ο διευθυντής της Παθολογικής Κλινικής και δύο επιμελητές παθολόγοι.
Όπως λένε οι συναδέλφοι των παραιτηθέντων, οι δύο έφυγαν στο εξωτερικό και ο τρίτος επέλεξε να εργαστεί σε άλλο νοσοκομείο. Στις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου, άλλοι πέντε ειδικευόμενοι παθολόγοι αποφάσισαν να συνεχίσουν τη δουλειά τους σε άλλα νοσοκομεία, ενώ την ίδια περίοδο, δύο παθολόγοι έβγαιναν σε αναρρωτική άδεια λόγω εργασιακής υπερκόπωσης. Η λειτουργία της παθολογικής κλινικής είναι αβέβαιη και η διοίκηση επιστράτευσε άλλες ειδικότητες (όπως νευρολόγο ή αιματολόγο) για τις εφημερίες… Η αναμονή των περιστατικών που βρίσκονται σε εκκρεμότητα για να εξεταστούν αγγίζει ακόμα και τις 10 – 12 ώρες.

Χωρίς εντατική το Νοσοκομείο Κεφαλονιάς που λειτουργεί με το 50% του προσωπικού

Η συστηματική αποδόμηση του ΕΣΥ που καταγγέλλεται από όλη την Ελλάδα διαπιστώνεται και στο Γενικό Νοσοκομείο Κεφαλονιάς, αναφέρουν στελέχη της Κεντρικής επιτροπής του ΜέΡΑ25, που επισκέφτηκαν πριν λίγες ημέρες το νοσοκομείο του νησιού και συναντήθηκαν και συνομίλησαν με τον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων και τον Πρόεδρο του Ιατρικού Συλλόγου.
Όπως διαπίστωσαν, «το νοσοκομείο λειτουργεί με το 50% του προσωπικού που προβλέπεται, ενώ ένας μεγάλος αριθμός από αυτούς είναι επικουρικοί χωρίς την συμβολή των οποίων αλλά και την ανοχή, αυτοθυσία και επιμονή του μονίμου προσωπικού, το νοσοκομείο θα είχε βάλει λουκέτο». Το εναπομείναν προσωπικό έχει εξουθενωθεί κυριολεκτικά καθώς σε ορισμένες κρίσιμες ειδικότητες, όπως αυτές του παθολόγου, του ψυχιάτρου και του αναισθησιολόγου το νοσοκομείο στελεχώνεται από ένα μόνο άτομο, που φυσικά καλείται να εφημερεύει κάθε μέρα.

Οι εργαζόμενοι στο νοσοκομείο διεκδικούν, μεταξύ άλλων, καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερες αμοιβές (ώστε οι θέσεις που προκηρύσσονται να μην παραμένουν ακάλυπτες), κάλυψη των κενών οργανικών θέσεων με προσλήψεις προσωπικού, να λειτουργήσει η ΜΕΘ, να μεταφερθεί η ψυχιατρική κλινική στα κτήρια που έχουν δωρισθεί για αυτό το σκοπό, να υπάρξει συνεχής επιμόρφωση του προσωπικού, να στελεχωθεί το ΕΚΑΒ με διασώστες για την κάλυψη όλου του νησιού της Κεφαλονιάς, να απομακρυνθούν οι εργολάβοι (που στοιχίζουν πολύ παραπάνω στο ελληνικό δημόσιο) και να προσληφθούν μόνιμες καθαρίστριες, προσωπικό εστίασης και φύλαξης.

Νεφρολόγος από το Νοσοκομείο Καλαμάτας στον Εισαγγελέα για εργασιακή εξουθένωση

Κι άλλος πονοκέφαλος για την 6^η ΥΠΕ, καθώς στον Εισαγγελέα προσέφυγε η νεφρολόγος που στάλθηκε το πρωί στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας και γύρισε το μεσημέρι της ίδιας ημέρας να συνεχίσει την εφημερία της στο Νοσοκομείο Καλαμάτας.

Η καταγγελία του Σωματείου Ειδικευμένων Γιατρών ΕΣΥ Μεσσηνίας

«Το πρωί της 25-01-23 η εφημερεύουσα Νεφρολόγος του Νεφρολογικού τμήματος του Νοσοκομείου Καλαμάτας έλαβε εντολή από την Διοικήτρια του Γ.Ν.Μ. να μεταβεί άμεσα στο Νοσοκομείο Κυπαρισσίας και για τις επόμενες 2 ώρες να καλύψει το νεφρολογικό τμήμα του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας, λόγω ασθένειας της μοναδικής του ιατρού .

Η ιατρός αποχώρησε για την Κυπαρισσία στις 09.00 και στην συνέχεια το μεσημέρι γύρισε στο Νοσοκομείο της Καλαμάτας για να συνεχίσει την εφημερία της. Από την Ιατρό ειδοποιήθηκε η αρμόδια εισαγγελική αρχή, καθώς η απομάκρυνση της από το Νοσοκομείο στο οποίο εφημέρευε αλλά και η επιβάρυνση της μεταφοράς της για 130 χιλιόμετρα έθεσε σε κίνδυνο τόσο την ίδια, όσο και την ασφάλεια των ιατρικών πραξεών της.

Επανειλημμένα έχουμε θίξει τους κινδύνους που επιφυλάσσει η υποστελέχωση των 2 νεφρολογικών τμημάτων του Νομού. Υπάρχουν 2 κενές θέσεις νεφρολόγων για το Νοσοκομείο Καλαμάτας οι οποίες δεν προκηρύσσονται, όσο για το Νοσοκομείο της Κυπαρισσίας στην μία και μοναδική θέση που προκηρύχθηκε δεν υπήρξε κανείς ενδιαφερόμενος. Αποτέλεσμα της παρούσας υποστελέχωσης αποτελεί, τόσο η υπερεφημέρευση και η υπερεργασία των ιατρών, όσο και η αδυναμία κάλυψης των υγειονομικών αναγκών του Νομού στην περίπτωση που προκύψει κάτι έκτακτο όπως μία ασθένεια των ιατρών. Tην ευθύνη για την ανεπάρκεια αυτή φέρουν αποκλειστικά η Διοίκηση του Γ.Ν.Μ., η 6η Υ.Π.Ε και το υπουργείο Υγείας. Στην πράξη όμως αυτοί που κινδυνεύουν είναι οι ασθενείς καθώς οι ιατροί καλούνται επανειλημμένα από την Διοίκηση να αποκτήσουν υπερφυσικές ικανότητες και να καλύψουν τα κενά.

Άραγε πως καταφέρνει να διατηρήσει την ποιότητα των ιατρικών του πράξεων ένας ιατρός ο οποίος:

1)Εφημερεύει εξαναγκαστικά στις 25-01 και την επόμενη στις 26-01-23 καθώς από τις 3 νεφρολόγους του νεφρολογικού τμήματος της Καλαμάτας η μία απουσιάζει λόγω αναρρωτικής .

2) Το πρωί της πρώτης του εφημερίας αιφνίδια του δίνουν την εντολή να μετακινηθεί 130 χιλιόμετρα προκειμένου να εκτελέσει υψηλής σοβαρότητας ιατρικές πράξεις.

3) Καλείται σε μία ημέρα να αναλάβει διπλάσιους ασθενείς καθώς τίθεται υπεύθυνος και για τα 2 νεφρολογικά τμήματα του Νομού με τις ανάλογες προγραμματισμένες αιμοκαθάρσεις .

4) Ταυτόχρονα είναι υπεύθυνος και για κάθε ασθενή που χρήζει επείγουσα νεφρολογική εκτίμηση και παρέμβαση για τις επόμενες 48 ώρες.

Τα καταφέρνει τελικά θέτοντας τον εαυτό του σε τεράστια σωματική και ψυχολογική επιβάρυνση με ότι και αν συνεπάγεται αυτό για την δική του υγεία».

Παραιτήσεις στο Νοσοκομείο Πύργου

Παραιτήθηκαν τρεις παθολόγοι και έμεινε ένας. Ο Διοικητής της ‘πολύπαθης’ 6^ης ΥΠΕ δείχνει μεγάλο ζήλο για τη λύση του προβλήματος. Όπως αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, προκήρυξε πέντε θέσεις παθολόγων, αλλά δεν υπήρξε ενδιαφέρον. Έτσι, μετακίνησε δυο παθολόγους από άλλες υγειονομικές μονάδες να καλύψουν το νοσοκομείο. Δεν φθάνουν αλλά δεν έχει και άλλους διαθέσιμους. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι τρεις παθολόγοι που είναι με μετακίνηση δεν μπορούν να  καλύψουν τις ανάγκες. 

Στο σφυρί το κτίριο του Στρατιωτικού Νοσοκομείου Πάτρας

«Έχουμε επισημάνει την αναγκαιότητα λειτουργίας νέων νοσοκομειακών κλινών με δεδομένο ότι έχουμε τον μικρότερο αριθμό κλινών( 3,5  κλίνες ανά 100.000 κατοίκους) σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης (5,3 κλίνες ανά 100.000 κατοίκους)», τονίζει ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ. «Στη Δυτική Ελλάδα είναι απαραίτητη η λειτουργία νέων νοσοκομειακών κλινών. Είναι αναγκαιότητα η μεταφορά του μοναδικού παιδιατρικού Νοσοκομείου της Περιφέρειας του ΚΑΡΑΜΑΝΔΑΝΕΙΟΥ για μεγαλύτερη λειτουργική ανάπτυξη».

Σε περίοδο πίεσης των Δημόσιων Νοσοκομείων, σε περίοδο που τα ράντζα αναδεικνύουν την αναγκαιότητα  λειτουργίας νέων νοσοκομειακών κλινών, το υπουργείο Εθνικής Άμυνας βγάζει στο σφυρί για πολυετή παραχώρηση το κτίριο  στην ΠΑΤΡΑ, όπου στεγάζονταν το ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ που έκλεισε.

«Εκεί λοιπόν θα γίνει μια ιδιωτική κλινική που θα εκμεταλλεύεται τα κενά του  δημοσίου συστήματος υγείας σε βάρος της τσέπης των πολιτών.

Άμεσα θα πρέπει να ανακληθεί η απόφαση παραχώρησης από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο χώρος να παραχωρηθεί στο υπουργείο Υγείας. Να  γίνουν οι απαραίτητες εργασίες και να  χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες της  δημόσιας υγείας!», καταλήγει ο κ. Γιαννάκος. 

Με αποδοκιμασίες υποδέχτηκαν τη Μ. Γκάγκα στην Κρήτη

Το υγειονομικό προσωπικό των νοσοκομείων της Κρήτης δεν υποδέχτηκε ιδιαίτερα «θερμά» την αναπληρώτρια υπουργό Υγείας, Μίνα Γκάγκα, η οποία χρησιμοποίησε τις πίσω πόρτες των νοσοκομείων για να αποφύγει την οργή των εργαζομένων και των πολιτών.

Με κεντρικό σύνθημα «Κάτω τα χέρια από το νοσοκομείο», οι κάτοικοι της Ιεράπετρας εξέφρασαν την αγανάκτηση τους για τη μη επαρκή και ασφαλή λειτουργία του νοσοκομείου της πόλης. «Ντροπή σας, φύγετε, είστε ανεπιθύμητη» φώναζαν μεταξύ άλλων οι κάτοικοι. Μάλιστα όπως μετέδωσαν τα τοπικά μέσα η κα. Γκάγκα εισήλθε από την πίσω πόρτα για να αποφευχθεί περαιτέρω ένταση προκειμένου να έχει συνάντηση με τους γιατρούς.

Η ίδια κατάσταση επικράτησε και στο ΠΑΓΝΗ, με σύνθημα «Μίνα Γκάγκα παραιτήσου και πάρε τον Χαλκιαδάκη φεύγοντας μαζί σου», ανάγκασαν την Μίνα Γκάγκα να φύγει όπως-όπως από τον χώρο που ήταν συγκεντρωμένοι με πανό οι εργαζόμενοι.

Οι αντιδράσεις των υγειονομικών αλλά και των πολιτών ολοκληρώθηκαν με το Παγκρήτιο Υγειονομικό Συλλαλητήριο στο Ηράκλειο (26 Ιανουαρίου) και συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την 7^η ΥΠΕ, μετά από κάλεσμα του σωματείου εργαζομένων ΠΑΓΝΗ, το οποίο ζητά μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και «δωρεάν δημόσιο Σύστημα Υγείας αντάξιο των σύγχρονων αναγκών».