Νίκος Κουντούρης

Οι βασικοί κατηγορούμενοι ( ένας 43χρονος και δυο ανίψια του , αδέλφια 44 και 39 ετών ) είναι κτηνοτρόφοι που συνελήφθησαν με εντάλματα σύλληψης που εξέδωσε σε βάρος τους η ανακρίτρια Ρεθύμνου  και φέρονται με απειλές, χρήση βίας, πράξεις αντεκδίκησης, εμπρησμούς, καταπατήσεις εκτάσεων κ. α  να είχαν επιβάλει για χρόνια  καθεστώς τρομοκρατίας στην περιοχή και να είχαν εκβιάσει από το 2021 έως σήμερα τουλάχιστον 40 ιδιοκτήτες αγροτεμαχίων.

Μάλιστα κάποιες πληροφορίες αναφέρουν πως θύματά τους είχαν πέσει  ακόμη και άτομα που είχαν κάνει κουμπαριές μαζί τους.  Όποιος δεν υπέκυπτε στους εκβιασμούς ή έκανε καταγγελία σε βάρος τους ερχόταν αντιμέτωπος με αντίποινα από τους δράστες ( μεγάλες ζημιές σε καλλιέργειες και οχήματα ).

Ας δούμε πώς «δούλευαν» τα μέλη  της συμμορίας για να κερδίζουν χιλιάδες ευρώ, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε η πολύμηνη έρευνα του Τμήματος  Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Κρήτης:

-προχωρούσαν σε καταπάτηση ή ιδιοποίηση αγροτεμαχίων που δεν τους ανήκαν (μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις διαπιστώθηκε ότι δήλωναν ξένα  χωράφια ως ιδιόκτητα στο Περιουσιολόγιο. Έτσι πετύχαιναν εδαφική επέκταση της δραστηριότητάς τους ( επαγγελματικά και ιδιοκτησιακά ).

-τα κοπάδια τους έκαναν ανεξέλεγκτη βόσκηση σε αγροτεμάχια χωρίς την καταβολή αντιτίμου στους ιδιοκτήτες των εκτάσεων με αποτέλεσμα το ποίμνιο τους να μεγαλώνει και να αυξάνονται ανάλογα και οι κρατικές επιδοτήσεις που εισέπρατταν.

–καλλιεργούσαν σιτηρά σε χωράφια χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη και έτσι μειώνονταν  τα κόστη για ζωοτροφές που ήταν αναγκαίες για τα ζώα τους.  

Στην εγκληματική οργάνωση γινόταν «σταδιακή ένταξη των νεότερων μελών των οικογενειών τους στην ίδια παράνομη δράση και συνεπώς στη δημιουργία νέων κτηνοτροφικών μονάδων, με γεωμετρική αύξηση της παράνομης δραστηριοποίησης τους.   Περαιτέρω, κατά την ολιστική προσέγγιση των έκνομων συμπεριφορών των κατηγορουμένων διαπιστώθηκε η ανάπτυξη παράνομης δραστηριότητας τόσο των ιδίων όσο και των συζύγων τους, μέσω της υποβολής ψευδών δηλώσεων ΟΣΔΕ για ζωικό κεφάλαιο που δεν κατείχαν, με σκοπό την αποκόμιση παράνομου οικονομικού οφέλους μέσω της απάτης περί των κοινοτικών ενισχύσεων» αναφέρεται σε έγγραφο της ΕΛ.ΑΣ .

Οι ψευδείς δηλώσεις  Ο.Σ.Δ.Ε για ζωικό κεφάλαιο, βοσκότοπους και στάβλους

Την περίοδο 2021-2025 σύμφωνα με τους διασταυρωτικούς ελέγχους που έγιναν από την Αστυνομία οι  συνολικά 12 κατηγορούμενοι είχαν κάνει ανακριβείς δηλώσεις στο Ο.Σ.Δ.Ε. ( Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου ) καθώς διαπιστώθηκαν : ισχυρές ενδείξεις εικονικότητας των δηλωθεισών κτηνοτροφικών μονάδων τόσο σε επίπεδο των κατεχόμενων βοσκότοπων και κατ’ επέκταση φυσικής εγκατάστασης δηλωθέντος ζωικού κεφαλαίου, όσο και σε επίπεδο οικονομικής βιωσιμότητας, συνεπεία των οποίων φέρεται να εισέπραξαν παρανόμως συνολικά 586.498,73 ευρώ ως δικαιούχοι οικονομικής ενίσχυσης από τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι ο 43χρονος ( θείος των δυο αδελφών ), ο οποίος συνελήφθη το πρωί της Δευτέρας (18/5 ) στην Καλλιθέα τη στιγμή που έβγαινε  από νοσοκομείο όπου  είχε πάει εκτάκτως για ιατρικές εξετάσεις, το 2022 δήλωσε ψευδώς στο Ο.Σ.Δ.Ε.  ( μαζί με τη σύζυγό του που είναι κατηγορούμενη ) ως ιδιόκτητα δυο αγροτεμάχια στη Σάτα του δήμου Αμαρίου Ρεθύμνου ( που βρίσκεται σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τα Βορίζια ) ενώ τα δυο ανίψια του: δήλωσαν ψευδώς ως ιδιόκτητες σταβλικές εγκαταστάσεις στην ίδια περιοχή, με προφανή σκοπό την ιδιοποίησή τους μέσω του θεσμού της χρησικτησίας και τη λήψη παράνομων επιδοτήσεων.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ : ο 43χρονος και η σύζυγός του για την περίοδο 2021-2025 φέρεται να εισέπραξαν παράνομες οικονομικές ενισχύσεις ύψους 88.811, 85 ευρώ. Ο 44χρονος ανιψιός του και η σύζυγός του φέρεται να πήραν 101.689,39 ευρώ επιδοτήσεις. Ο δεύτερος ανηψιός του, ηλικίας  39 ετών και η σύζυγός του εισέπραξαν παρανόμως 165.348,92 ευρώ. Ένα φιλικό ζευγάρι της οικογένειας του 43χρονου φέρεται να πήρε 60.378, 78 ευρώ. Ένα δεύτερο φιλικό τους ζευγάρι πήρε 130.106,01 ευρώ και άλλοι δυο κατηγορούμενοι από 2.971,60 ευρώ και 37.192, 18 ευρώ. Το σύνολο των παραπάνω ποσών που φέρεται να έλαβαν οι κατηγορούμενοι είναι  586.498,73 ευρώ.

Ο εμπρησμός αυτοκινήτου και οι καταστροφές καλλιεργειών για αντίποινα

Στο πλαίσιο της αστυνομικής έρευνας εξιχνιάστηκαν:

-υπόθεση εμπρησμού οχήματος που έγινε στις 29/5/2025 στον Φουρφουρά Αμαρίου Ρεθύμνου. Η ζημιά ανέρχεται σε 27.000 ευρώ ( ολοσχερής καταστροφή ). Ο ιδιοκτήτης του οχήματος -κατά πληροφορίες- είναι συγγενής του ιδιοκτήτη του αμπελώνα στον οποίο είχαν προκαλέσει καταστροφές  οι κατηγορούμενοι το 2022.

-υπόθεση φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, που συνέβη την 18-05-2022 σε αμπέλι στην τοποθεσία Πλάκα Φουρφουρά Αμαρίου από τους τρείς βασικούς κατηγορουμένους (θείο και ανήψια ), οι οποίοι – σύμφωνα πάντα με την Αστυνομία- κατέστρεψαν/έκοψαν με χρήση ηλεκτρικού ψαλιδιού περίπου  400  αμπελόφυτα (κουρμούλες) λόγω αντεκδίκησης, καθόσον ο ιδιοκτήτης του αμπελώνα  είχε αρνηθεί να τους παραχωρήσει προς μίσθωση αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας του, ενώ επιπλέον είχε υποβάλει σε βάρος τους μήνυση για αγροζημίες.

– υπόθεση φθοράς ξένης ιδιοκτησίας που έγινε  τον Δεκεμβρίου 2022 σε αγροτεμάχιο στη θέση Λαγούδι Σάτας Αμαρίου, πάλι από το θείο και τα ανήψια του , οι οποίοι με χρήση ξυλοκοπτικού μηχανήματος προκάλεσαν ζημιές σε 134 ελαιόδεντρα ως πράξη αντεκδίκησης, με αποτέλεσμα την οριστική καταστροφή του ελαιώνα. Η οικονομική ζημιά στις δυο αυτές καλλιέργειες ( αμπέλια και  ελαιώνας )  ξεπερνά τις 200.000 ευρώ.

Στη δικογραφία της υπόθεσης περιλαμβάνονται συνολικά 12 άτομα. Οι 3 βασικοί κατηγορούμενοι ( θείος και ανηψιοί )  βρίσκονται αντιμέτωποι με κακουργηματικές κατηγορίες και τις επόμενες μέρες θα δώσουν εξηγήσεις στον ανακριτή. Οι υπόλοιποι 3 που επίσης συνελήφθησαν ( οι σύζυγοι των δυο ανηψιών και ένας 38χρονος ) αφέθηκαν ελεύθεροι μετά την άσκηση διώξεων σε βάρος τους για ζωοκλοπή, απάτη σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαικής Ένωσης κ.α αδικήματα. Σε βάρος των υπόλοιπων 6 που δεν συνελήφθησαν (τρείς άνδρες και τρείς γυναίκες )  ασκήθηκαν ποινικές διώξεις.

Νίκος Γιαννόπουλος

Μία έρευνα της Unicef από το όχι και τόσο μακρινό 2022 δείχνει ότι η συμμετοχή των νέων σε πολιτικά κόμματα ή οργανώσεις παραμένει σε χαμηλά επίπεδα, είναι μόλις 8%. Τα νούμερα βελτιώνονται και γίνονται διψήφια αν μιλάμε για συμμετοχή σε ΜΚΟ ή σε γενικότερες πολιτικές δράσεις. Μία μάλλον πρόχειρη προσέγγιση θα κατέληγε στο συμπέρασμα ότι οι νέοι (15-24 ετών) είναι μάλλον αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω τους, τουλάχιστον στη μεγάλη πλειοψηφία τους.

Η συζήτηση όμως δεν σταματά εδώ. Σε μία πρόσφατη ακαδημαϊκή έρευνα αποδεικνύεται ότι οι νέοι προτιμούν τις λεγόμενες “άτυπες” μορφές συμμετοχής σε κοινωνικά δρώμενα (πχ συμμετοχή σε διαδικτυακές καμπάνιες) και δείχνουν μάλιστα να ενδιαφέρονται περισσότερο για “ταυτοτικά” ζητήματα όπως η ισότητα των φύλων και τα εν γένει κοινωνικά δικαιώματα. Τους απασχολεί επίσης ιδιαίτερα το ζήτημα της κλιματικής κρίσης. 

Τα παραπάνω ευρήματα δεν συμβαδίζουν με το στερεότυπο του αδιάφορου Ελληνα νέου. Αυτό που καταγράφεται περισσότερο δεν είναι αδιαφορία αλλά διαφορετικός, πιο σύγχρονος, τρόπος συμμετοχής. Θα μπορούσε να πει κανείς, πιο δεικτικά, ότι οι νέοι δεν απορρίπτουν τη συμμετοχή αλλά σίγουρα σνομπάρουν τους παραδοσιακούς θεσμούς.

Αυτό το έδειξε και πρόσφατη έρευνα του ινστιτούτου Eteron. Σε ποσοστό 74,3% οι νέοι δήλωσαν δυσαρεστημένοι με τη λειτουργία της δημοκρατίας στην Ελλάδα και, μεταξύ μας, αυτή είναι μία καλή είδηση και μία ένδειξη ότι οι νέοι άνθρωποι στην πατρίδα μας αντιλαμβάνονται πολύ καλά τι γίνεται. Και ναι, έχουν και χαμηλότερη κομματική ταύτιση από παλαιότερα, δεν τους πείθουν ιδιαίτερα ούτε τα συστημικά ούτε τα αντισυστημικά κόμματα.

“Μα που θα βρούμε τους σημερινούς νέους” παραπονιούνται συχνά τα κόμματα. Μα δεν έχουν ψάξει επακρώς στο ψηφιακό περιβάλλον. Οι νέοι είναι εκεί, συμμετέχουν σε ψηφιακές διαβουλεύσεις (τα έχει “μετρήσει” επαρκώς αυτά η Ευρωπαϊκή Ένωση), εκφράζουν τη γνώμη τους on line, διατυπώνουν τις απόψεις τους με πειστικό αλλά όχι συστημικό τρόπο. Στα social media και αλλού. Αρα η ερώτηση που διατυπώνεται πολλές φορές από τα κόμματα μάλλον φανερώνει άγνοια.

Oι μέχρι 24 ετών συμπολίτες μας είναι εκεί “έξω” αλλά και έξω. Και στον πραγματικό αλλά και κυρίως στον ψηφιακό κόσμο. Και θέτουν τα ζητήματα με τον τρόπο που αυτοί ξέρουν. Τα κόμματα πρέπει να “διαβάσουν” τις εξελίξεις και τα δεδομένα.

Ποιο είναι το κεντρικό συμπέρασμα αυτών; Μπορεί οι νέοι στην Ελλάδα να έχουν χαμηλή εμπιστοσύνη στους θεσμούς αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως κοινωνικά αδρανείς. Η συμμετοχή τους καθορίζεται από τον ψηφιακό κόσμο, είναι σίγουρα περισσότερο “θεματική” αλλά και περισσότερο “αποσπασματική”. Η παλιά “μαζική” πολιτική στράτευση δεν συγκινεί αυτήν την περίοδο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορεί να συγκινήσει κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον.

Οντως, η εμπλοκή είναι χαμηλή σε “παραδοσιακά” θεσμικά σχήματα, αλλά παραμένει ενεργή σε ζητήματα όπως το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η ισότητα. Οι νέοι προτιμούν συμμετοχή χωρίς μακροχρόνια δέσμευση, μέσω καμπανιών, συλλογικοτήτων ή ψηφιακών κοινοτήτων. Αυτή η μορφή, αποκαλούμενη «issue-based» activism συνδέεται με χαμηλή εμπιστοσύνη στους θεσμούς, αλλά και με την ανάγκη για άμεσο, ορατό αντίκτυπο και την ανάγκη για άμεσες λύσεις που θα βελτιώνουν τους όρους ζωής σε παρόντα χρόνο και όχι στο… απώτερο μέλλον.

Ας το συνειδητοποιήσουμε, λοιπόν, όλοι, κόμματα και πολίτες. Σε αυτό το μεταβαλλόμενο τοπίο, η στάση της νέας γενιάς δεν μπορεί να διαβαστεί με τα παλιά μέτρα. Τα δεδομένα από οργανισμούς στην Ελλάδα και την Ευρώπης δείχνουν μια γενιά που ισορροπεί ανάμεσα στην απογοήτευση και την αναζήτηση νέων τρόπων έκφρασης.

Η πρόκληση για την κοινωνία και τους θεσμούς δεν είναι απλώς να «ενεργοποιήσουν» τους νέους, αλλά να κατανοήσουν τους όρους με τους οποίους εκείνοι επιλέγουν να συμμετέχουν. Γιατί τελικά, η συμμετοχή δεν έχει χαθεί· απλώς αλλάζει μορφή — και ίσως αυτό να είναι το πιο κρίσιμο μήνυμα της εποχής.

Να ένα πολύ χρήσιμο case study για τα κόμματα ενόψει της επόμενης εκλογικής αναμέτρησης, όποτε αυτή και αν διεξαχθεί.

Νίκος Γιαννόπουλος

Είτε υπολογίσουμε τις τιμές με τα στοιχεία του ΙΝΚΑ, είτε μ’ αυτά του ΙΝΕΜΥ της ΕΣΕΕ χαμένος (και με διαφορά) βγαίνει ο καταναλωτής και αυτό το Πάσχα.

Το γιατί το δείχνουν τα νούμερα. Σύμφωνα με τον ΙΝΚΑ ένα πασχαλινό τραπέζι για 6-8 άτομα εφέτος θα ξεπεράσει τα 400 ευρώ και θα διαμορφωθεί στα 412, 29 ευρώ. Με δεδομένο ότι πέρυσι στοίχισε 361,95 ευρώ, τότε μιλάμε για μία αύξηση της τάξης του 15% σε σχέση με το 2025.

Οι εκτιμήσεις του ΙΝΚΑ συμπεριλαμβάνουν βασικά είδη (αρνί, λαχανικά, αυγά, τσουρέκι, τυριά), αλλά και συνοδευτικά όπως ποτά, φρούτα, γλυκά και λειτουργικά έξοδα (π.χ. ρεύμα, κάρβουνα).

Ακόμα όμως και με τα στοιχεία της ΙΝΕΜΥ που είναι λίγο που συντηρητικά, η αύξηση είναι αξιοσημείωτη. Σύμφωνα με τα ευρήματά της ένα τραπέζι για 4-6 άτομα στοιχίζει από 107, 20 έως 156,20 ευρώ. Τα αντίστοιχα νούμερα για πέρυσι ήταν 98 έως 143 ευρώ κάτι που σημαίνει αύξηση που κυμαίνεται από 7,8 έως 9,3%.

Η ανάλυση είδος προς είδος εξηγεί και τη μεγάλη διαφορά.

Τα δέκα κιλά αρνιού κοστίζουν από 160 ευρώ έως 180 ευρώ ανάλογα το μέρος και το κατάστημα. Ενα τσουρέκι έχει περίπου 22 ευρώ το κιλό ενώ τα 20 αυγά στοιχίζουν σχεδόν 16 ευρώ. Την ίδια ώρα έχουν αυξηθεί σαφώς και τα συνοδευτικά, δηλαδή τα τυριά, τα λαχανικά, τα ποτά και άλλα είδη.

Οι καταναλωτές θα ξοδέψουν περίπου το 45% του μπάτζετ στο αρνί ή στο κατσίκι, το 10% για γλυκά και τσουρέκι, το 10% για σαλάτες και άλλα συνοδευτικά, το 3 ή 4% για αυξά και το 7% για ποτα. Τουτέστιν ότι μόνο το κρέας είναι αρκετό για να “ρουφήξει” το μισό προϋπολογισμό.

Χονδρικά, και ανάλογα με τον αριθμό των ατόμων που θα καθίσουν στο τραπέζι σας, θα ξοδέψετε περίπου 50 ευρώ περισσότερα από πέρυσι. Δεν τα λες και λίγα…

• Αυτό όμως που πραγματικά μπορεί να σας θορυβήσει είναι μία σύγκριση τιμών σε σχέση με το 2016.

Πριν από 10 χρόνια το αρνί στοίχιζε μέχρι 7 ευρώ το κιλό, το κατσίκι μέχρι 7,5, το τσουρέκι έφτανε μέχρι τα 8 ευρώ και η φέτα περίπου στα 13 ευρώ.

Ο ίδιος ο ΙΝΚΑ υπολόγιζε ότι το 2016 μπορούσε κανείς να κάνει ένα τραπέζι για 8-10 άτομα με 174 ευρώ. Και έτσι διαμορφώνεται το τελικό, ιδιαίτερα οδυνηρό συμπέρασμα.

Σε μια δεκαετία (2016-2026), το κόστος ενός πλήρους πασχαλινού τραπεζιού έχει αυξηθεί πολύ περισσότερο από τον πληθωρισμό. Οι όποιες αυξήσεις έχουμε δει στους μισθούς και τα εισοδήματά μας τα τελευταία 10 χρόνια έχουν εξανεμιστεί από την κατακόρυφη άνοδο των τιμών.

Για την ακρίβεια το κόστος έχει υπερδιπλασιαστεί. Η αύξηση αφορά όλα τα βασικά προϊόντα — κρέας, γλυκά, αυγά — αλλά και τα συνοδευτικά που δεν λείπουν από κανένα ελληνικό τραπέζι.

Το ερώτημα είναι το εξής: Οι δικοί σας μισθοί υπερδιπλασιάστηκαν σε σχέση με πριν από 10 ακριβώς χρόνια; Ρητορικό το ερώτημα, δεν περιμένουμε την απάντηση.

Οι εκτιμήσεις πάντως δείχνουν ότι οι πραγματικοί μισθοί (επαναλαμβάνουμε, οι πραγματικοί μισθοί) αυξάνονται με περίπου 0,9% το χρόνο. Συνολικά, η πραγματική (προσαρμοσμένη με κόστος ζωής) αύξηση από το 2016 μέχρι το 2026 είναι αισθητά χαμηλότερη από τα 22% που δείχνουν τα νούμερα για τους ονομαστικούς μισθούς.

Τα πράγματα είναι απλά: Πληρώνουμε κάθε χρόνο όλο και περισσότερα χρήματα και οι όποιες αυξήσεις απλώς περιορίζουν τις απώλειες εισοδήματος.

Και δεν λάβαμε καθόλου υπόψιν την εφετινή θηριώδη αύξηση στη τιμή της βενζίνης και του πετρελαίου λόγω του πολέμου στο Ιράν.  

Ρούλα Σκουρογιάννη

Προκηρύξεις χωρίς αντίκρισμα και ένα ΕΣΥ που αδειάζει

Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα προκηρύσσονται θέσεις για μόνιμο και συμβασιούχο νοσηλευτικό, ιατρικό και λοιπό προσωπικό.

Ωστόσο, στην πράξη, πολλές από αυτές τις προκηρύξεις αποβαίνουν άγονες, καθώς δεν υπάρχει ενδιαφέρον από νέους επαγγελματίες υγείας να εργαστούν στο δημόσιο σύστημα, ενώ ταυτόχρονα παρατηρείται μαζικό κύμα παραιτήσεων από το ήδη υπηρετούν προσωπικό, εξηγεί ο κ. Γιαννάκος.

Αντί για ουσιαστική ενίσχυση, κάθε νέα προκήρυξη οδηγεί, κυρίως, σε ανακύκλωση του υπάρχοντος προσωπικού. Μόνιμοι υπάλληλοι μετακινούνται σε νοσοκομεία κοντά στον τόπο καταγωγής τους για να αποφύγουν το δυσβάστακτο κόστος στέγασης, ενώ συμβασιούχοι που ήδη εργάζονται στο ΕΣΥ επαναπροσλαμβάνονται ως μόνιμοι, αλλάζοντας απλώς εργασιακή σχέση. Το καθαρό ισοζύγιο προσωπικού, όμως, παραμένει αρνητικό.

Η «άλλη μισή αλήθεια»: Μισθοί και συνθήκες που διώχνουν τους νέους

Αυτό που δεν ειπώθηκε από τον Πρωθυπουργό είναι ότι οι νέοι νοσηλευτές και συνολικά οι νέοι επαγγελματίες υγείας επιλέγουν συνειδητά να γυρίσουν την πλάτη στο ελληνικό ΕΣΥ.

Ο λόγος είναι ξεκάθαρος: δυσμενείς συνθήκες εργασίας και εξευτελιστικές αμοιβές, που δεν επιτρέπουν αξιοπρεπή διαβίωση.

Σήμερα, ένας νεοεισερχόμενος νοσηλευτής στο ΕΣΥ λαμβάνει 836 ευρώ καθαρά τον μήνα, ο βοηθός νοσηλευτή 736 ευρώ, ενώ ο τραυματιοφορέας μόλις 684 ευρώ.

Πρόκειται για αποδοχές που καταβάλλονται σε 12 μισθούς ετησίως, καθώς στο δημόσιο έχουν περικοπεί τα δώρα εορτών και το επίδομα άδειας, σε αντίθεση με τον ιδιωτικό τομέα, όπου εξακολουθούν να καταβάλλονται 14 μισθοί.

Ακόμη και οι πρόσθετες αμοιβές για νυχτερινή εργασία και εργασία σε αργίες είναι αποκαρδιωτικές: νοσηλευτής που εργάζεται 7 νύχτες και 3 αργίες τον μήνα λαμβάνει μόλις 100 ευρώ επιπλέον.

Η σύγκριση με την Κύπρο αποκαλύπτει το χάσμα

Η σύγκριση με την Κύπρο είναι αποκαλυπτική. Ένας νεοδιόριστος νοσηλευτής εκεί λαμβάνει 1.750 ευρώ βασικό μισθό, εργάζεται 37,5 ώρες την εβδομάδα (έναντι 40 ωρών στην Ελλάδα) και έχει τη δυνατότητα να εργαστεί επιπλέον έως 10 ώρες εβδομαδιαίως με αμοιβή 15 ευρώ την ώρα.

Για νυχτερινή εργασία και αργίες, αντίστοιχες με τις ελληνικές, ο Κύπριος νοσηλευτής λαμβάνει περίπου 500 ευρώ επιπλέον τον μήνα, ενώ αμείβεται με 13 μισθούς ετησίως.

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο να απαντηθεί το ερώτημα: γιατί να επιλέξει ένας νέος νοσηλευτής το ελληνικό ΕΣΥ και όχι το εξωτερικό ή τον ιδιωτικό τομέα;

Οι λύσεις υπάρχουν – Είναι πολιτική επιλογή να εφαρμοστούν!

Σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ, η «άλλη μισή αλήθεια» που αποσιωπήθηκε είναι ότι η λύση βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης. Με συγκεκριμένες πολιτικές αποφάσεις, όπως:

• ουσιαστικές αυξήσεις μισθών,
• ένταξη των υγειονομικών στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα,
• και μονιμοποίηση των συμβασιούχων,
  το ΕΣΥ θα μπορούσε να γίνει ξανά ελκυστικό για τους νέους επαγγελματίες και βιώσιμο για όσους ήδη υπηρετούν.

Το «Γεννηματάς», οι εφημερίες και το αδιέξοδο των επειγόντων

Κατά την επίσκεψή του στο «Γ. Γεννηματάς» –ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της χώρας και βασικό πυλώνα των εφημεριών της Αττικής– ο Πρωθυπουργός προφανώς ενημερώθηκε για την ασφυκτική κατάσταση στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών.

Σε ημέρα εφημερίας, το νοσοκομείο δέχεται και εξετάζει 800 έως 1.000 ασθενείς, εκ των οποίων περίπου 200 χρήζουν νοσηλείας. Η εικόνα αυτή δεν είναι μεμονωμένη, αλλά αντικατοπτρίζει τη γενικευμένη πίεση στα μεγάλα δημόσια νοσοκομεία.

Χωρίς ισχυρή Πρωτοβάθμια Φροντίδα, τα νοσοκομεία θα ασφυκτιούν

Όπως τονίζει η ΠΟΕΔΗΝ, εάν υπήρχε οργανωμένη και δωρεάν πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, με καθολική πρόσβαση σε προσωπικό και οικογενειακό γιατρό, η μαζική προσέλευση στα μεγάλα νοσοκομεία θα περιοριζόταν δραστικά. Αυτό θα μείωνε την ταλαιπωρία ασθενών και προσωπικού και θα αποσυμφόριζε τα ΤΕΠ.

Παρότι λαμβάνονται επικουρικά μέτρα –όπως η ανακαίνιση των επειγόντων, που είναι απολύτως αναγκαία– η ουσιαστική λύση δεν μπορεί να δοθεί χωρίς ισχυρή πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Ράντζα, λοιμώξεις και νοσοκομεία-κόμβοι

Στο «Γεννηματάς», όπως και σε πολλά μεγάλα νοσοκομεία της Αττικής, της Θεσσαλονίκης και της περιφέρειας, αναπτύσσονται ράντζα, ενώ παθολογικά περιστατικά νοσηλεύονται σε χειρουργικές κλινικές, με αυξημένο κίνδυνο ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων – χωρίς καμία ευθύνη του προσωπικού.

Χαρακτηριστικό είναι ότι το 50% των νοσηλευόμενων ασθενών στα μεγάλα νοσοκομεία προέρχεται από άλλους νομούς της χώρας.

Ο λόγος είναι ότι πολλά περιφερειακά νοσοκομεία, λόγω σοβαρών ελλείψεων σε γιατρούς και νοσηλευτές, έχουν χάσει τον δευτεροβάθμιο χαρακτήρα τους και έχουν μετατραπεί ουσιαστικά σε κέντρα διακομιδών, αδυνατώντας να συγκρατήσουν τα περιστατικά.

Ποιος ευθύνεται για τις ελλείψεις;

Το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: ποιος φταίει για τις ελλείψεις στο ΕΣΥ;
Αυτή είναι, σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ, η «άλλη μισή αλήθεια» που δεν ειπώθηκε δημόσια. Και αυτή η αλήθεια οδηγεί στο ίδιο συμπέρασμα: η λύση είναι πολιτική και βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης.

Νίκος Γιαννόπουλος

Η ζήτηση είναι όμως τόσο μεγάλη που δύσκολα καλύπτεται από την προσφορά διαμερισμάτων σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα της κας Μαυράκη.

Οι φοιτητές και οι οικογένειές τους προτιμούν συνήθως τις περιοχές που βρίσκονται πέριξ του κέντρου της πόλης όπου τα μισθώματα προσφέρονται σε πιο φθηνές τιμές.

Οι τιμές, στις εν λόγω περιοχές, διαμορφώνονται στα 9,5 με 10 ευρώ το τετραγωνικό κάτι που σημαίνει ότι για ένα φοιτητικό σπίτι, μικρής χωρητικότητας, το ενοίκιο θα διαμορφωθεί από τα 380 έως τα 420 ευρώ το μήνα. Μιλάμε για ακίνητα που ο μέσος όρος της παλαιότητάς τους βρίσκεται στα 25 χρόνια.

Αν τα διαμερίσματα είναι νεόδμητα ή σχετικά καινούργια οι τιμές που καλείται να πληρώσει ο ενοικιαστής ανέρχονται στα 11 και 12 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο

Για όποιον αναζητήσει διαμέρισμα του κέντρο του Ηρακλείου (που παραμένει πάντα μία από τις πιο τουριστικές πόλεις της χώρας) θα πρέπει να γνωρίζει ότι το μίσθωμα θα διαμορφωθεί από τα 12 έως και τα 15 ευρώ το τετραγωνικό.

“Το κέντρο της πόλης του Ηρακλείου είναι πολύ μικρό, δεν υπάρχουν πολλά διαθέσιμα προς ενοικίαση διαμερίσματα ούτε ανοικοδόμηση. Τα περισσότερο πηγαίνουν στη βραχυχρώνια μίσθωση. Πολλά από αυτά είναι πλήρως ανακαινισμένα. Γι’ αυτό και οι τιμές σ’ αυτά ανεβαίνουν στα 550 και 600 ευρώ το μήνα” τονίζει η κα Μαυράκη.

Οπως όλες οι μεγάλες πόλεις της χώρας, έτσι και το Ηράκλειο, αντιμετωπίζει σαφές στεγαστικό πρόβλημα. Δεν αναζητούν να στεγαστούν μόνο φοιτητές αλλά και εργαζόμενοι στον τουρισμό, αναπληρωτές εκπαιδευτικοί κτλ. Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση δημιουργεί πολύ δύσκολες προκλήσεις και φυσικά κρατά τις τιμές ψηλά.

Τα τελευταία χρόνια δε καταγράφονται και περιπτώσεις φοιτητών που ενώ αρχίζουν με τις οικογένειές τους την αναζήτηση στέγης στην πόλη, τελικά αλλάζουν σχέδια και προτιμούν να μη συνεχίσει ο φοιτητής τις σπουδές του στο Ηράκλειο.

“Δεν πρόκειται για την πλειοψηφία” όπως μάς ενημερώνει η Άρτεμις Μαυράκη “αλλά είναι φαινόμενο που το συναντάμε ολοένα και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια. Μετά την πρώτη αρχική έρευνα, οικογένειες μάς γνωστοποιούν ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα έξοδα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι γενικότερα η ζωή του Ηρακλείου είναι ακριβή. Τέτοιου είδους φαινόμενα δεν υπήρχαν πάντως πριν από την κρίση, καταγράφονται μόνο μετά από αυτήν”.

Νίκος Γιαννόπουλος

Κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα διότι, όπως ίσως έχετε ήδη παρατηρήσει, οι τιμές στα σούπερ μάρκετ των νησιών είναι σημαντικά υψηλότερες από τις (ήδη υψηλές) τιμές των σούπερ μάρκετ στα μεγάλα αστικά κέντρα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, κτλ).

Αυτό οφείλεται κυρίως στους ακόλουθους παράγοντες:

• Κόστος μεταφοράς και εφοδιαστικής αλυσίδας: Τα απομακρυσμένα ή μικρότερα νησιά έχουν πιο υψηλό κόστος μεταφοράς προϊόντων λόγω περιορισμένων επιλογών μεταφοράς, μικρής συχνότητας δρομολογίων πλοίων ή αεροπλάνων, και αυξημένων εξόδων καυσίμων. Αυτό αυξάνει τις τιμές των προϊόντων στα σούπερ μάρκετ σε αυτά τα νησιά σε σχέση με τα μεγαλύτερα και πιο προσβάσιμα νησιά.
• Μέγεθος και πληθυσμός της περιοχής: Σε πιο μικρά ή λιγότερο πυκνοκατοικημένα νησιά ή σε αυτά με περιορισμένο τουρισμό, ο χαμηλότερος όγκος πωλήσεων δημιουργεί υψηλότερο κόστος αποθήκευσης και διαχείρισης ανά προϊόν, στοιχείο που «φορτώνεται» στην τιμή.
• Τουριστική ζήτηση: Στα νησιά με μεγάλη τουριστική κίνηση, η αυξημένη ζήτηση σε περιόδους αιχμής μπορεί να ανεβάσει τις τιμές σε βασικά προϊόντα. Παράλληλα, όμως, υπάρχει και προσπάθεια των σούπερ μάρκετ να προσεγγίσουν διαφορετικά καταναλωτικά κοινά (τουρίστες και ντόπιους), προσφέροντας ποικιλία τιμών.
• Εγκαταστάσεις και λειτουργικό κόστος: Σε ορισμένες περιοχές με δυσκολίες εύρεσης προσωπικού ή με υψηλότερο κόστος ενοικίασης ή αγοράς εμπορικού χώρου, το λειτουργικό κόστος του σούπερ μάρκετ αυξάνεται και μεταφέρεται στις τιμές.

Η επένδυση είναι επικερδής 

Αν είναι έτσι όμως, γιατί οι μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ συνεχίζουν να ανοίγουν υποκαταστήματα στα ελληνικά νησιά (ακόμα και αλυσίδες που απέφευγαν κάτι τέτοιο τα προηγούμενα χρόνια όπως ο Σκλαβενίτης);

Μία απάντηση μπορεί να δώσει η διαπίστωση ότι παρά το αυξημένο κόστος λειτουργίας στα νησιά, τα σούπερ μάρκετ πετυχαίνουν μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους (έως και 7,5%) σε σύγκριση με τα καταστήματα στις πόλεις όπως η Αθήνα, όπου τα καθαρά περιθώρια συνήθως είναι γύρω στο 2%. Πρόκειται για σχεδόν τριπλάσιο περιθώριο κέρδους, δεδομένο που φυσικά δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο.

Εκτός αυτού, σύμφωνα με στοιχεία του ιστοτόπου thetotalbusiness, τα ελληνικά νησιά συνιστούν μια αγορά σούπερ μάρκετ αξίας περίπου 2,3 δισ. ευρώ (στοιχεία 2024), που αντιστοιχεί στο 15,6% του συνολικού εθνικού τζίρου σούπερ μάρκετ.

Η αγορά αυτή αναπτύσσεται με ρυθμό 6,5% στα νησιά, υψηλότερο από πολλές άλλες περιοχές, λόγω της τουριστικής κίνησης. Κοινώς, στα νησιά για τα σoύπερ μάρκετ υπάρχει περαιτέρω χρήμα να διεκδικηθεί γιατί προστίθενται στον κατάλογο των πελατών και οι ξένοι τουρίστες, οι οποίοι κατά κανόνα διαθέτουν υψηλότερη αγοραστική δύναμη από τους Ελληνες.

Έτσι, απολύτως αναμενόμενα, οι μεγάλες (και γνωστές σε όλους μας) αλυσίδες έχουν ενισχύσει την παρουσία τους στα νησιά με δεκάδες καταστήματα (π.χ. Μασούτης με 48 καταστήματα, Σκλαβενίτης με 35, ΑΒ με 39, κ.α.) και επενδύουν στη διεύρυνση της δραστηριότητας. Γιατί; Διότι υπάρχει πίτα για ακόμη υψηλότερα κέρδη και γιατί η γενικευμένη ακρίβεια στην εστίαση προκαλεί αλλαγή στις συμπεριφορές των τουριστών σε ότι αφορά τη διατροφή τους.

Θα έλεγε κανείς πάντως ότι τα “θύματα” αυτής της ανάπτυξης αποτελούν οι Ελληνες τουρίστες.

Η στροφή στα ψώνια στα σούπερ μάρκετ και κατά τη διάρκεια των διακοπών γίνεται περίπου αναγκαστικά, επιλογή που όμως οδηγεί σε πιο ακριβές αγορές σε σχέση με αυτές της Αθήνας, ακόμα και σε είδη πρώτης ανάγκης όπως είναι το γάλα, τα μακαρόνια, τα τυριά και τα κρέατα.

Τουτέστιν, γίνεται προσπάθεια απλώς να περιοριστεί η “χασούρα” που προκαλεί η μεγάλη ακρίβεια στην εστίαση και στην εν γένει διασκέδαση. Το κόστος των διακοπών στα ελληνικά νησιά είναι, σε τελική ανάλυση, τρομακτικά βαρύ για τη μέση ελληνική οικογένεια. 

Νίκος Γιαννόπουλος

Με κάποιο τρόπο το πρόβλημα είχε αντιμετωπιστεί. Οι μέρες της ραστώνης όμως (ως προς αυτό το θέμα) έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.

Ο εφιάλτης της λειψυδρίας πλανάται πάνω από τις πόλεις μας και πάλι. Και όχι μόνο πάνω από τις πόλεις. Ο καθηγητής στο τμήμα πολιτικών μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και διευθυντής του εργαστηρίου υδρολογίας και ανάλυσης υδατικών συστημάτων Νικήτας Μυλόπουλος εξηγεί, πιστεύουμε απολύτως κατανοητά, το γιατί.

“Πρέπει να διευκρινίσουμε” τονίζει στο Libre o κ. Μυλόπουλος “ότι το πρόβλημα είναι απολύτως υπαρκτό. Δεν ενέχει κάποια υπερβολή ο ισχυρισμός. Η απάντηση στην ερώτηση τι είναι αυτό που προξενεί το πρόβλημα είναι μάλλον απλή. Το μοντέλο παραγωγής. Μπορούμε να πούμε πολύ απλά ότι έχουμε ξεζουμίσει τη φύση. Το νερό υπάρχει παντού ως πρώτη ύλη γι’ αυτό και τείνει να εξαντληθεί”.

Είναι φανερό λοιπόν ότι για να αντιμετωπίσουμε δραστικά το πρόβλημα θα πρέπει να διαφοροποιήσουμε αυτό το μοντέλο: “Αφού παντού τα υδατικά ισοζύγια είναι αρνητικά και η φέρουσα ικανότητα των συστημάτων έχει ήδη ξεπεραστεί, το μοντέλο της ανάπτυξης πρέπει να αλλάξει. Αυτό που χρησιμοποιούμε τώρα πολύ απλά έφτασε στα όριά του” υπογραμμίζει ο Ελληνας πανεπιστημιακός.

“Η κλιματική κρίση, που είναι φυσικά παρούσα, εντείνει το φαινόμενο της λειψυδρίας, δεν το προκαλεί. Καλό είναι να ξεκαθαριστεί αυτό γιατί στη δημόσια σφαίρα ακούγονται διάφορα. Το ότι υπήρχε λειψυδρία πριν από 35 χρόνια στη χώρα αλλά εν συνεχεία δεν λέγαμε κάτι γι’ αυτό, δεν σημαίνει ότι το πρόβλημα λύθηκε. Ισχύει το αντίθετο, η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη στις μέρες μας. Η μείωση της στάθμης των ταμιευτήρων, οι λίμνες που στεγνώνουν, τα ποτάμια που εξαφανίζονται δεν είναι δείγματα φυσικής ξηρασίας” επισημαίνει.

Και ολοκληρώνει αυτό το συλλογισμό με μία πολύ ενδιαφέρουσα σκέψη που έχει σχέση με την τρέχουσα επικαιρότητα: “Τα φαινόμενα που περιέγραψα παραπάνω συμπίπτουν με την ενίσχυση των αγροτικών επιδοτήσεων. Το πρόβλημα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχει να κάνει τόσο με τα 500εκ του προστίμου αλλά με το γεγονός ότι δεν θα μπορέσουμε εύκολα να ξαναστήσουμε τον πρωτογενή τομέα”. Κλείνει η παρένθεση.

Υπάρχει την ίδια ώρα μία στρεβλή εντύπωση σε πολύ κόσμο ότι η μεγάλη σπατάλη νερού γίνεται στις πόλεις και στα νοικοκυριά. “Το 86% του νερού στην Ελλάδα” τονίζει ο κ. Μυλόπουλος “ξοδεύεται στην αγροτική παραγωγή. Είμαστε άλλωστε η χώρα με ένα από τα πιο μεγάλα υδάτινα αποτυπώματα παγκοσμίως. Ξοδεύουμε πραγματικά πολύ νερό. Παρατηρείται υπεράρδευση και φυσικά σπατάλη”.

“Αυτό δεν σημαίνει” συνεχίζει “ότι στις πόλεις δεν σπαταλάται νερό. Γίνεται και εκεί σπατάλη. Αλλά η ποσότητα του νερού είναι σαφώς μικρότερη. Στις πόλεις το νερό χάνεται, σε ποσοστά που μπορεί να φτάνουν ακόμη και το 50%, στα δίκτυα. Είναι παλιά, παρουσιάζουν ρηγματώσεις κτλ. Αλλά αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Παρατηρείται παγκοσμίως”.  Επιπρόσθετα, στην Ελλάδα παίζει σαφέστατο ρόλο στην ένταση του προβλήματος και ο υπερτουρισμός, ιδιαίτερα στα νησιά στα οποία τα υδάτινα αποθέματα είναι περιορισμένα.

Υπάρχουν λύσεις; Κατά τον κ. Μυλόπουλο, η κατάσταση “δεν είναι βιώσιμη. Η λειψυδρία είναι ένα φαινόμενο που λειτουργεί σωρευτικά. Για τη λύση πρέπει να κοιτάξουμε περισσότερο στη φύση. Το νερό είναι φυσικό πράγμα, άρα οφείλουμε να βελτιώσουμε τη σχέση μας με τη φύση. Χωρίς να θέλω να παρουσιαστώ τεχνοφοβικός, που έτσι και αλλιώς δεν είμαι, δεν μπορούμε να αφήνουμε τα πάντα στην τεχνολογία. Τέτοιες λύσεις θα μας οδηγήσουν σε μοντέλα στα οποία το νερό θα είναι πολύ πιο ακριβό.

Αρα, λέμε ναι, λύσεις όπως τα νέα φράγματα και οι αφαλατώσεις, όπου είναι εφικτές, θα βοηθήσουν αλλά δεν αποτελούν πανάκεια. Πρέπει απλά να είναι μέρη μίας ολιστικής προσέγγισης στο πρόβλημα. Μιλώντας ιδιαίτερα για την αφαλάτωση ο κόσμος θα πρέπει να γνωρίζει ότι ως λύση είναι ενεργοβόρα ενώ αφήνει περιβαλλοντικό αποτύπωμα, δεν είναι απολύτως καθαρή. Αυτό, δηλαδή, που λέγεται απλοϊκά ότι μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα με τόσο όγκο θαλασσινού νερού δεν ισχύει. Οι λύσεις πρέπει να κατευθύνονται και να αναπροσαρμόζονται σύμφωνα με τα φυσικά διάθεσιμα”.

Ρωτήσαμε τέλος τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για τη ρύθμιση που ετοιμάζει η κυβέρνηση η και η οποία προβλέπει ενοποίηση των δημοτικών εταιριών που έχουν ως έργο την ύδρευση σε όλη την Ελλάδα. Ο κ. Μυλόπουλος είναι το λιγότερο επιφυλακτικός: “Μου ακούγεται ως μοντέλο ιδιωτικοποίησης και ως μία προσπάθεια να υπάρχει απόλυτος έλεγχος. Η κεντρική εξουσία θα απαλλαχθεί από την… ενοχλητική τοπική αυτοδιοίκηση. Το μοντέλο αυτό εφαρμόστηκε με τους φορείς προστασίας περιβάλλοντος και οι φορείς ουσιαστικά διαλύθηκαν”.

Νίκος Γιαννόπουλος

Εχουν λάβει χώρα δεκάδες, εκατοντάδες καλύτερα, περιστατικά σε όλη την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Παίζουν σαν σε λούπα σε sites και εφημερίδες αλλά σχεδόν κανείς δεν δίνει την ανάλογη σημασία. Κακώς.

Στο περιστατικό των Φιλιατρών (και σε πολλά άλλα) συμπυκνώνεται το σύνολο της αδιαφορίας της κεντρικής διοίκησης αλλά και της τοπικής αυτοδιοίκησης για τη σωστή συντήρηση των σχολικών κτιρίων. Μία αδιαφορία που από τύχη δεν έχει στοιχίσει μέχρι στιγμής ανθρώπινη ζωή.

Τι έγινε στα Φιλιατρά;

Σ’ ένα κτίριο σχεδόν 80 χρόνων (δόθηκε για πρώτη φορά σε λειτουργία στα τέλη της δεκαετίας του 40!) ο Δήμος Τριφυλλίας με μειοδοτικό διαγωνισμό ανέθεσε έργο βελτίωσης των τεσσάρων από τις έξι αίθουσες του σχολείου.

Οι σχετικές εργασίες έλαβαν χώρα κατά τις διακοπές του Πάσχα, διάστημα κατά το οποίο το σχολείο ήταν κλειστό. Οπως φαίνεται και από τη φωτογραφία που δημοσίευσε ο κ. Μαρίνης τοποθετήθηκε ένα πλέγμα στην οροφή το οποίο εν συνεχεία σοβατίστηκε. Πάνω σ’ αυτό το πλέγμα τοποθετήθηκαν και τα φώτα της αίθουσας.

Αυτή ακριβώς η κατασκευή κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος στο χρονικό διάστημα από την Τρίτη το απόγευμα μέχρι την Τετάρτη πρωί όταν, ευτυχώς, δεν βρισκόταν κανείς στην αίθουσα.

Είναι φανερό ότι πρόκειται για κακοτεχνία. Και το πρώτο ερώτημα που γεννάται είναι το ποιος ελέγχει αυτούς που αναλαμβάνουν τέτοιου είδους μικροεργολαβίες στα σχολεία; Ποιος από το δήμο πέρασε και πιστοποίησε ότι πράγματι όλα έγιναν όπως έπρεπε και ότι η αίθουσα μπορεί και πάλι να χρησιμοποιηθεί; Ποιος είναι τέλος πάντων αυτός ο ελεγκτικός μηχανισμός που διασφαλίζει το προφανές;

• Στην εν λόγω περίπτωση παιδιά και εκπαιδευτικοί είχαν άγιο. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να διαπιστώσει ότι αν το πλέγμα μαζί με τις λάμπες έπεφτε σε ανθρώπινο κεφάλι, θα το άνοιγε σαν τριαντάφυλλο. Και αν αυτό συνέβαινε, ποιος τελικά θα έπαιρνε την ευθύνη;

Ο συνδικαλιστικός φορέας των εκπαιδευτικών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση της Μεσσηνίας έχει συλλέξει και καταγράψει όλα τα παρόμοια περιστατικά που έχουν λάβει χώρα από την αρχή του σχολικού έτους μέχρι και σήμερα. Είναι πάρα πολλά.

• Για το θέμα διεξάγει έρευνα, όπως πληροφορήθηκε το Libre, η εισαγγελική αρχή του νομού.  Με ενδιαφέρον αναμένεται το σχετικό της πόρισμα.

Για την ιστορία, τέλος, παραθέτουμε το σχετικό ποστάρισμα του Σπύρου Μαρίνη, μαζί με τη σχετική σοκαριστική φωτογραφία:

“Ένα ακόμα σοβαρό περιστατικό κατάρρευσης σε σχολική τάξη με κίνδυνο τη ζωή των μαθητών μας. Η απαξίωση των σχολικών υποδομών και η λογική του κόστους μέσα από την οποία αντιμετωπίζονται οι ανάγκες συντήρησης και ασφάλειας των σχολείων είναι επικίνδυνη και εγκληματική. Αυτή είναι η «αξιολόγηση» που γίνεται κάθε μέρα στη κυβερνητική πολιτική.

Αυτά τα μεγάλα προβλήματα επιχειρεί να συγκαλύψει η κυβέρνηση και το Υπουργείο Παιδείας στοχοποιώντας τους εκπαιδευτικούς που αγωνίζονται για ένα σχολείο σύγχρονο, ασφαλές, δημόσιο και δωρεάν που θα μορφώνει και δε θα εξοντώνει”.

Νίκος Γιαννόπουλος

Οπως ενημέρωσε ο σύλλογος με ανακοίνωσή του, τα μέλη του (Πρόεδρος και Γραμματέας) απέσπασαν την (προφορική) δέσμευση από τον Ελληνα ΥΠΕΞ ότι το θέμα θα λυθεί οριστικά με την άμεση υπογραφή της σχετικής συμφωνίας.

Αναλυτικά, η ανακοίνωση, όπως δημοσιεύτηκε στο Δορυφόρο του Μονάχου, αναφέρει τα εξής:

Χθες, 15 Φεβρουαρίου 2025, ο πρόεδρος του Συλλόγου μας συναντήθηκε με τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας κ. Γεραπετρίτη, ο οποίος βρίσκεται στην πόλη μας λόγω της έκτακτης συνάντησης των Υπουργών Εξωτερικών των κρατών μελών της ΕΕ, στο περιθώριο της Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου.

Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως για την ευγενική συζήτηση με τον κ. Υπουργό, από την οποία κρατάμε την ουσία: τη δέσμευση του Υπουργού Εξωτερικών ως προς τη λύση του στεγαστικού ζητήματος, την υπόσχεσή του, πως αρχές της επόμενης εβδομάδας το θέμα του συμβολαίου μίσθωσης του κτηρίου επί της Max-Diamand-Str. 7, θα λυθεί ΟΡΙΣΤΙΚΑ με την άμεση υπογραφή της συμφωνίας.

Είμαστε σε αναμονή, ο αγώνας συνεχίζεται.

Η τελευταία φράση της ανακοίνωσης (“είμαστε σε αναμονή, ο αγώνας συνεχίζεται) είναι και η πλέον χαρακτηριστική. Η δέσμευση, όπως τονίστηκε παραπάνω, ήταν δεσμευτική, γι’ αυτό και μέχρι την υπογραφή της σχετικής συμφωνίας οι Ελληνες ομογενείς του Μονάχου συνιστούν υπομονή.

Ανάλογη δέσμευση, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Libre, υπήρχε και το προηγούμενο καλοκαίρι από την Ζέτα Μάκρη μετά από τηλεδιάσκεψη. Ωστόσο αυτή η δέσμευση της Υφυπουργού Παιδείας δεν βρήκε ποτέ εφαρμογή, γεγονός που προκάλεσε απογοήτευση και οργή στις τάξεις των Ελλήνων ομογενών.

• Θυμίζουμε ότι μέλη του Συλλόγου Γονέων προχώρησαν σε καθιστική διαμαρτυρία και συμβολική κατάληψη στο κτίριο του ελληνικού προξενείου στο Μόναχο. Προς γενική κατάπληξη, οι διαμαρτυρόμενοι αντιμετωπίστηκαν και εκδιώθηκαν την Παρασκευή από δυνάμεις της βαυαρικής αστυνομίας, κάτι που επιβάρυνε την ατμόσφαιρα.

Μένει να δούμε ποια λύσει θα επιλέξει το Υπουργείο Εξωτερικών (αν και τυπικά το πρόβλημα της σχολικής στέγης στο εξωτερικό δεν αποτελεί δική του αρμοδιότητα). Το μεγάλο αγκάθι είναι ότι το κτίριο στο οποίο προορίζεται να μετεγκατασταθούν το 4ο Δημοτικό και το 1ο Γυμνάσιο Μονάχου χρειάζεται έξτρα μετατροπές για να εγκριθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες του βαυαρικού δημοσίου. Το κόστος αυτών των εργασιών αναμένεται να φτάσει τις 300 με 400.000 ευρώ.

• Η λύση φαινομενικά φαντάζει απλή. Κάποιος κρατικός φορέας πρέπει να εγκρίνει το σχετικό κονδύλι. Το ύψος του ποσού πέρα από κάθε αμφιβολία δεν είναι σπουδαίο. Αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει δοθεί από κανέναν έτσι ώστε να πέσουν οι υπογραφές και τα έργα να ξεκινήσουν.

Η ανάγκη, εν τω μεταξύ, είναι κάτι παραπάνω από επιτακτική. Το συμβόλαιο με το παρόν κτίριο λήγει το προσεχές καλοκαίρι και ο ιδιοκτήτης του έχει προχωρήσει ήδη σε συμφωνία με άλλον μισθωτή όπως είχε το δικαίωμα βάσει νόμου. Είναι επίσης εξαιρετικά σημαντικό τα δύο σχολεία να στεγαστούν στο ίδιο κτίριο, όπως άλλωστε συνέβαινε μέχρι τώρα έτσι ώστε να διευκολυνθούν οι γονείς στις μετακινήσεις

• Τα μέλη του Συλλόγου Γονέων του Μονάχου έχουν ήδη ξεκαθαρίσει ότι δεν θα περιμένουν πολύ και ότι θα κλιμακώσουν τις κινητοποιήσεις τους αν η συμφωνία δεν υπογραφεί άμεσα για να “τρέξουν” οι εξελίξεις.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Κοινότητας Μονάχου και Περιχώρων είχε θυμίσει, ήδη από την Παρασκευή, ότι “δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από την άμεση εύρεση κτιρίου, που θα στεγάσει όλα τα παιδιά και των δύο σχολείων από Σεπτέμβρη στο βόρειο Μόναχο !!!

Οποιαδήποτε άλλη λύση βάζει σε κίνδυνο τη συνέχιση της εκπαιδευτικής λειτουργίας για όλα τα σχολεία του Μονάχου“.

Ρούλα Σκουρογιάννη

Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση της Διοίκησης ανέφερε τα εξής:

«Το Διοικητικό Συμβούλιο του Γ.Ν.Π.Α. «Π. & Α. Κυριακού» συνελθόν σήμερα 24.05.2024 και ώρα 12:00 σε Έκτακτη Συνεδρίαση με θέμα: «Ενημέρωση και λήψη απόφασης σχετικά με την αναστολή των τακτικών χειρουργείων του Νοσοκομείου»και αφού έλαβε υπόψιν τουτην κατηγορηματική διαβεβαίωση τόσο της Διευθύντριας Ιατρικής Υπηρεσίας όσο και του Διευθυντή Χειρουργικού Τομέα, ότι με το υπάρχον προσωπικό δεν τίθεται θέμα ασφαλείας και δύνανται να λειτουργούν καθημερινά οι τρεις χειρουργικές τράπεζες, Ομόφωνα Αποφάσισε την μη αναστολή των τακτικών χειρουργικών περιστατικών, από Δευτέρα 27.05.2024.  

Σε συμφωνία με τη διοίκηση και το υπουργείο Υγείας ήρθαν οι γιατροί του νοσοκομείου Παίδων «Αγία Σοφία», προκειμένου να μην ανασταλλούν τα τακτικά χειρουργεία από 1ης Ιουνίου, όπως είχε αναφέρει σε ανακοίνωσή της η 5μελής Επιτροπή ΕΙΝΑΠ του παιδιατρικού νοσοκομείου στις 16/05/2024.

Υπενθυμίζουμε ότι το τελευταίο διάσημα οι εργαζόμενοι και στα δύο Παιδιατρικά Νοσοκομεία («Αγλαΐα Κυριακού» και «Αγία Σοφία») καταγγέλλουν ότι «δουλεύουν πια πέρα από τα όρια τους, σε συνθήκες υπερεφημέρευσης, εξοντωτικές για τους ίδιους και επισφαλείς για την ομαλή λειτουργία του νοσοκομείου».

Στο libre, ήδη από την Τρίτη, είχε διατυπώσει τις εκτιμήσεις της η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ, Ματίνα Παγώνη, για τις εντατικές προσπάθειες που γίνονται για να διοριστούν αναισθησιολόγοι και στα 2 Παιδιατρικά Νοσοκομεία και για πως το θέμα βρίσκεται σε εξέλιξη και οι αποφάσεις για αναστολή των χειρουργείων ίσως ανακληθούν, υπό προϋποθέσεις.

Παράλληλα, πηγές του libre που πρόσκεινται στη διοίκηση του νοσοκομείου «Αγία Σοφία», υποστηρίζαν ότι δεν θα υλοποιηθεί η απόφαση για λουκέτο στα χειρουργεία από την 1η Ιουνίου, αναφέροντας πως γίνονταν προσπάθειες από τον χειρουργικό τομέα του νοσοκομείου, που ήταν σε εξέλιξη, και εξέφραζαν τη βεβαιότητα ότι για το θέμα θα υπάρξει λύση έως το τέλος του τρέχοντος μήνα.