Ο Ναδάλ εισήλθε υπό τις αποδοκιμασίες του πλήθους, πήρε θέση στο κέντρο του γηπέδου, ενώ οι οθόνες του Philippe Chatrier έπαιζαν τις πιο αξέχαστες στιγμές του στο Παρίσι.

Ένα χρυσό βάθρο στο κέντρο του γηπέδου ήταν το σημείο αναφοράς, με τον Ναδάλ να βουρκώνει το συγκινητικό βίντεο που είχαν ετοιμάσει οι διοργανωτές…

«Καλησπέρα σε όλους, δεν ξέρω από πού να αρχίσω. Τα τελευταία είκοσι χρόνια, απόλαυσα, κέρδισα, έχασα, συγκινήθηκα κάθε φορά που είχα την τύχη να βρίσκομαι εδώ», δήλωσε ο Ραφαέλ Ναδάλ στα γαλλικά, ξεκινώντας την ομιλία του, προτού ευχαριστήσει στα αγγλικά τους διοργανωτές του τουρνουά.

«Το 2005 κατάφερα επιτέλους να παίξω εδώ για πρώτη φορά. Ήμουν 18 ετών. Η πρώτη μου μεγάλη εμπειρία ήταν ο αγώνας απέναντι στον αντίπαλο και παιδικό μου φίλο Ρισάρ Γκασκέ. Από τότε, κατάλαβα πλήρως τι σημαίνει το Ρολάν Γκαρός», συνέχισε ο Ισπανός.

«Είχα την τύχη να αντιμετωπίσω αντιπάλους όπως ο Άντι (Μάρεϊ), ο Νόβακ (Τζόκοβιτς), ο Ρότζερ (Φέντερερ) και πολλοί άλλοι. Τίποτα δεν θα ήταν τόσο συναρπαστικό χωρίς αυτές τις αντιπαλότητες που μας ώθησαν να βελτιωνόμαστε κάθε μέρα. Εδώ, σε αυτήν την εξέδρα που μου προσφέρθηκε, βρίσκονται πολλοί άνθρωποι που με συνόδευσαν. Φίλοι, η ομάδα μου, οι δικοί μου, που πάντα υπήρξαν πολύ σημαντικοί πυλώνες για μένα – τους ευχαριστώ.»

Πολύ συγκινημένος, ο Ναδάλ ευχαρίστησε στη συνέχεια τον θείο του και πρώην προπονητή του: «Τόνι, εσύ είσαι ο λόγος που βρίσκομαι εδώ. Σε ευχαριστώ που αφιέρωσες ένα μεγάλο μέρος της ζωής σου για να με προπονείς. Με έκανες να υποφέρω, με έκανες να γελάσω, με πίεσες στα όριά μου. Αυτά που ζήσαμε δεν ήταν πάντα εύκολα, αλλά άξιζαν τον κόπο. Δυσκολευόμαστε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, αλλά θέλω να ξέρεις ότι ήσουν ο καλύτερος προπονητής που θα μπορούσα να έχω.»

Από το μυαλό του, αλλά κι από τους χιλιάδες θεατές (ανάμεσα τους η οικογένεια του, ο Κάρλος Αλκαράθ και πολλοί άλλοι) όλες οι μεγάλες στιγμές με το επόμενο βίντεο να τις αποτυπώνει και να κλείνει με το μήνυμα των άλλων τριών… σωματοφυλάκων του τένις Φέντερερ, Μάρεϊ, Τζόκοβιτς οι οποίοι δεν μπορούσαν να λείψουν από την γιορτή του…

«Για μένα σημαίνει πολλά που είστε εδώ. Μου έχετε δημιουργήσει δύσκολες στιγμές στο γήπεδο, αλλά εκτίμησα πολύ το γεγονός ότι με ωθούσατε να ξεπερνάω τα όριά μου κάθε μέρα για να σταθώ αντάξιος. Στο τέλος, το τένις είναι απλώς ένα παιχνίδι. Σημαίνει πάρα πολλά που είστε όλοι εδώ – είναι ένα όμορφο μήνυμα το ότι μπορούμε να είμαστε καλοί φίλοι, ακόμη κι αν ήμασταν αντίπαλοι. Σας ευχαριστώ για όλα, όλα αυτά τα χρόνια.»

Ο Ράφα Ναδάλ βραβεύτηκε από τους διοργανωτές του Roland Garros έχοντας δίπλα του Φέντερερ, Τζόκοβιτς και Μάρεϊ.

Special man, special guests ✨#RolandGarros pic.twitter.com/Dw5fc2NdCV

— Roland-Garros (@rolandgarros) May 25, 2025

Στη συνέντευξη Τύπου πριν την αναμέτρηση της Ισπανίας με την Ολλανδία, ο κάτοχος 22 Grand Slam τίτλων μίλησε με ειλικρίνεια για την απόφασή του, εξηγώντας ότι πλέον νιώθει πως δεν μπορεί να είναι όσο ανταγωνιστικός επιθυμεί. «Δεν είμαι πια ο καλός μου εαυτός», παραδέχτηκε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι προτιμά να αποσυρθεί όσο ακόμα το όνομά του είναι συνώνυμο της κορυφής.

Όσον αφορά το φινάλε της καριέρας του, ο Ναδάλ ήταν ρεαλιστής: «Είναι δύσκολο για έναν αθλητή να ζήσει το ιδανικό τέλος. Αυτά συμβαίνουν μόνο στις ταινίες». Παρά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, οι αναμνήσεις που έχει χαρίσει στο τένις και οι επιτυχίες του τον καθιστούν έναν από τους σπουδαιότερους όλων των εποχών.

Το Davis Cup 2024 αναμένεται να είναι μια γιορτή προς τιμήν του, με τον Ναδάλ αποφασισμένο να αποχαιρετήσει τους φίλους του αθλήματος με μια ακόμα λαμπρή εμφάνιση.

Οι δηλώσεις του Ράφα Ναδάλ

«Προσπάθησα να δουλέψω όσο το δυνατόν σκληρότερα τον τελευταίο ενάμιση μήνα. Προσπαθώ να προετοιμαστώ όσο το δυνατόν καλύτερα για αυτό το γεγονός.

Όταν δεν παίζεις πολύ ανταγωνιστικά, είναι δύσκολο να διατηρήσεις ένα σταθερό επίπεδο. Αλλά βελτίωση υπάρχει κάθε μέρα, πιστεύω σε αυτό».

Μπορείτε να αναφέρετε λεπτομερώς τους λόγους που σας οδήγησαν να αποσυρθείτε μετά από αυτό το Davis Cup αφού προσπαθήσατε τόσο σκληρά να επιστρέψετε στους αγώνες; «Δεν είμαι πλέον αρκετά ανταγωνιστικός και δεν απολαμβάνω πλέον την καθημερινή ευχαρίστηση που χρειάζεται για να γίνω ξανά ανταγωνιστικός στο υψηλότερο επίπεδο. Θα μπορούσα να αντέξω άλλο ένα χρόνο, αλλά για ποιο σκοπό; Να κάνω ένα τουρ αποχαιρετιστήριο από τουρνουά σε τουρνουά; Δεν έχω αυτό τον εγωισμό. Είναι ένα συναίσθημα που με έκανε να αναρωτιέμαι για πολύ καιρό και σήμερα, δεν υπάρχει πια νόημα να συνεχίσω γνωρίζοντας καλά ότι δεν έχω πλέον καμία πιθανότητα να γίνω ξανά ανταγωνιστικός επίπεδο θέλω να είμαι. Γιατί το σώμα μου δεν μου το επιτρέπει πια».

Πώς αντιμετωπίζετε αυτές τις τελευταίες μέρες ως επαγγελματίας παίκτης; «Κανονικά. Στο τέλος της ημέρας, η ζωή συνεχίζεται και όλοι οι επαγγελματίες αθλητές περνούν από αυτή τη διαδικασία. Είμαι απλώς ένας άλλος αθλητής που θα αλλάξει τη ζωή του. Αλλά που θα συνεχίσει να απολαμβάνει το άθλημα του. Με άλλο τρόπο, επειδή είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, δεν με κούρασε το τένις όπως άλλους.Θα συνέχιζα να παίζω τένις, αλλά είμαι πολύ ήρεμος. Αυτό που είπα έγινε πραγματικότητα, ότι κανονικά θα ήταν η τελευταία μου χρονιά, ξέρω ότι έκανα ό,τι μπορούσα και ότι ήρθε η ώρα μου. Θα φύγω από το επαγγελματικό κύκλωμα με την ηρεμία και την προσωπική ικανοποίηση να έχω δώσει τον καλύτερο εαυτό μου κάθε στιγμή.

Τι θα σας λείψει περισσότερο από το να μην είστε πλέον επαγγελματίας τενίστας; «Δεν ανησυχώ για το επόμενο κεφάλαιο της ζωής μου. Πάντα ήμουν χαρούμενος χωρίς τένις και είχα πολλές φορές στη ζωή μου που δεν μπορούσα να παίξω τένις επειδή από τους τραυματισμούς μου. Αλλά μάλλον θα έλεγα την αίσθηση του ανταγωνισμού, του να βγαίνεις στο γήπεδο και να βλέπεις τους φιλάθλους, την ατμόσφαιρα όταν παίζεις μεγάλους αγώνες. Η αδρεναλίνη που νιώθεις πριν, στο τέλος και κατά τη διάρκεια του αγώνα.Η αδρεναλίνη είναι δύσκολο να βρεθεί εκτός του επαγγελματικού αθλητισμού».

Ποιο θα ήταν το ιδανικό τέλος της καριέρας σας για εσάς; «Δεν υπάρχει ιδανικό τέλος για μια καριέρα. Τα ιδανικά τελειώματα συμβαίνουν συνήθως στις αμερικανικές ταινίες. Αυτό που θέλω είναι η ομάδα να είναι ανταγωνιστική και να μπορεί να κερδίσει το Davis Cup. Το καλύτερο αντίο θα ήταν το χαρά της νίκης με όλους, αλλά δεν ξέρω αν θα παίξω έναν αγώνα ή όχι».

Πιστεύετε ότι είστε σε θέση να διαχειριστείτε ή ακόμα και να συγκρατήσετε τα συναισθήματά σας; «Εάν είμαι στο γήπεδο, ελπίζω να μπορώ να ελέγξω τα συναισθήματά μου. Δεν είμαι εδώ για να αποσυρθώ. Είμαι εδώ για να βοηθήσω την ομάδα να κερδίσει. Αυτή είναι η τελευταία μου αγωνιστική εβδομάδα, ως ομάδα. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να βοηθήσω την ομάδα Τα συναισθήματα θα έρθουν στο τέλος πριν και μετά, θα συγκεντρωθώ σε αυτό που πρέπει να κάνω».