Ειδικότερα, στη χθεσινή προγραμματισμένη συνάντηση, που είχαν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη με αντικείμενο τον νέο Πτωχευτικό Νόμο, ο οποίος τίθεται σε ισχύ – στο σύνολό του, δηλαδή και για τα φυσικά πρόσωπα – από την 1η Ιουνίου, αποφασίστηκε για την πρώτη κατοικία των ευάλωτων νοικοκυριών (ετήσιο εισόδημα από 7.000 ευρώ -21.000 ευρώ) να χορηγείται επιδότηση από 70 ευρώ έως 210 ευρώ, αναλόγως την οικογενειακή κατάσταση, μέχρι τη σύσταση του Φορέα, που υπολογίζεται περί το πρώτο τρίμηνο του 2022.

Έστω, λοιπόν, πως η δόση του δανείου ανέρχεται σε 300 ευρώ το μήνα. Το κράτος θα καταβάλει τα 210 ευρώ και το νοικοκυριό (5μελής οικογένεια) τα υπόλοιπα 90 ευρώ, αποφεύγοντας τον πλειστηριασμό της κατοικίας του.

Σε κάθε περίπτωση, τις επόμενες ημέρες αναμένεται να εκδοθεί Κοινή Υπουργική Απόφαση, που θα περιγράφει τις λεπτομέρειες του πλαισίου, το οποίο θα κινείται στη λογική του Φορέα και τα προβλεπόμενα κριτήρια.

Υπενθυμίζεται ότι τα κριτήρια, για να κριθεί ένας οφειλέτης ευάλωτος, είναι:

Α) Εισοδηματικά: Έως 7.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό και προσαυξάνεται κατά 3.500 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος. Στη μονογονεϊκή οικογένεια, για το πρώτο ανήλικο μέλος του νοικοκυριού ορίζεται προσαύξηση 7.000 ευρώ. Στα νοικοκυριά με απροστάτευτα τέκνα ορίζεται προσαύξηση 7.000 ευρώ, για κάθε απροστάτευτο τέκνο. Οροφή είναι οι 21.000 ευρώ τον χρόνο, ανεξάρτητα από τη σύνθεση του νοικοκυριού.

Β) Περιουσιακά: Συνολική φορολογητέα αξία της ακίνητης περιουσίας του νοικοκυριού έως τις 120.000 ευρώ για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενη κατά 15.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως τις 180.000 ευρώ. Συνολικό ύψος καταθέσεων ή/και τρέχουσα αξία μετοχών, ομολόγων κ.ά. έως 7.000 ευρώ, προσαυξανόμενη κατά 3.500 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού. Η προσαύξηση για το πρώτο ανήλικο τέκνο μονογονεϊκής οικογένειας, ορίζεται στις 7.000 ευρώ. Η ίδια προσαύξηση ισχύει για κάθε απροστάτευτο τέκνο στα νοικοκυριά.

Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες, τράπεζες και funds δεν αναμένεται να προχωρήσουν σε κινήσεις που αφορούν την 1η κατοικία, τουλάχιστον προς το παρόν, αν και από 1η του επόμενου μήνα, υπάρχει πλήρης απελευθέρωση, οπότε και θα ξεκινήσει η εφαρμογή του νέου πτωχευτικού.

Περίοδος…χάριτος
Όπως ανέφεραν στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» παράγοντες της τραπεζικής αγοράς, η μεγάλη μάζα πλειστηριασμών αναμένεται να ξεκινήσει μέσα στον επόμενο Σεπτέμβριο και θα αφορά κάποιες χιλιάδες ακινήτων, τα οποία θα βγούν στο «σφυρί».

Πρακτικά, όπως εξηγούσε αρμόδιο κυβερνητικό στέλεχος στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», από την 14η Μαΐου θα μπορούσε να ξεκινήσει κάποια διαδικασία πλειστηριασμού, ακόμη και 1ης κατοικίας, η οποία δεν εντάχθηκε στο πρόγραμμα «Γέφυρα 1».

Αξίζει να σημειωθεί πως ήδη είχε δοθεί μία περίοδος αναστολής των πλειστηριασμών και των λοιπών μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, η οποία υπερβαίνει τους 6 μήνες, αν υπολογιστεί ότι τα μέτρα αυτά παραμένουν «παγωμένα» από τις 7 Νοεμβρίου 2020, με απόφαση της κυβέρνησης στις 6/11/2020.

Το ζήτημα είναι το πότε θα αρχίσουν οι διαδικασίες πλειστηριασμού. Υπενθυμίζεται το συνταγματικό δικαίωμα των οφειλετών να προσφύγουν κατά των πλειστηριασμών, ασκώντας ανακοπή και παρατείνοντας τις διαδικασίες κατά 45 ημέρες, ενώ και ο «νεκρός» Αύγουστος μεταθέτει τις όποιες εξελίξεις για αργότερα.

• Επιπλέον σημειώνεται ότι οι διατάξεις του πρόσφατου νόμου, με τον οποίο το «πάγωμα» των πλειστηριασμών τοποθετήθηκε μέχρι τις 13 Μαΐου και τις 31 Μαΐου ειδικά για τους πληττόμενους από την πανδημική κρίση, ορίζουν ότι για τους πλειστηριασμούς που έχουν ματαιωθεί από τις 7 Νοεμβρίου του 2020 έως τις 13 Μαΐου 2021, η διενέργεια πλειστηριασμού δεν μπορεί να γίνει νωρίτερα από τις 16 Ιουλίου.

Για αυτό και πολλοί παράγοντες της τραπεζικής αγοράς θεωρούν ότι μετά το καλοκαίρι θα έχουν ωριμάσει οι συνθήκες, για να προχωρήσουν χιλιάδες πλειστηριασμοί ακινήτων.

Άλλωστε, οι τράπεζες που επιθυμούν να προχωρήσουν σε ρευστοποιήσεις περιουσιακών στοιχείων για τις ανακτήσεις οφειλών, έχουν ένα μέσο υλοποίησης του πλάνου τους.

Ο πτωχευτικός
Παράλληλα, αρχές καλοκαιριού, θα εφαρμοστεί και ο νέος πτωχευτικός. Είναι γεγονός ότι πλέον δεν υφίσταται προστασία της κύριας κατοικίας.

Όσοι χαρακτηρίζονται ευάλωτοι (εισόδημα 7.000 – 21.000 ευρώ, ακίνητη περιουσία 120.000 – 180.000 ευρώ, κινητή περιουσία 7.000 – 21.000 ευρώ, ανάλογα με τη σύνθεση του νοικοκυριού κ.ά.) θα μπορούν να μη χάσουν το σπίτι τους ως εξής: Θα πρέπει να πληρώνουν ενοίκιο στον Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης Ακινήτων, στου οποίου τα “χέρια” θα έχει περάσει η κατοικία.

Η διάρκεια της ενοικίασης θα είναι 12 έτη.

Μάλιστα, ο ιδιωτικός φορέας μπορεί να ζητήσει την έξωση του μισθωτή, εάν ο τελευταίος καθυστερήσει τρία ενοίκια και μετά την όχλησή του δεν εξοφλήσει το ληξιπρόθεσμο χρέος εντός ενός μηνός.

Μετά τη λήξη των 12 ετών της μίσθωσης, δίνεται η δυνατότητα στον μισθωτή να επαναγοράσει την κατοικία του στις τρέχουσες εμπορικές τιμές.

Και μάλιστα, χωρίς να αφαιρείται το ποσό που έχει αποπληρωθεί στο δάνειο αλλά ούτε και τα ενοίκια που κατέβαλε τόσα χρόνια.

Πηγή: OT

Θεωρητικά, ο νέος Πτωχευτικός Κώδικας που κατά την ψήφισή του η κυβέρνηση είχε ονοματίσει – κατ’ ευφημισμό; – νόμο περί «Ρύθμισης Οφειλών και προσφοράς Δεύτερης Ευκαιρίας», θέλει να βοηθήσει τους οφειλέτες να ξεμπερδέψουν με τα χρέη τους, επιτυγχάνοντας μια ευνοϊκή ρύθμιση ή και το μερικό «κούρεμα» των οφειλών τους προς τις τράπεζες, το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία, έτσι ώστε η κάθε επιχείρηση ή επαγγελματίας, ή ακόμη κι ένας απλός μισθωτός δανειολήπτης, να μπορεί μέσα σε μια 3ετία να ξεμπερδέψει με το βάρος της υπερχρέωσης.

• Αυτό όμως γίνεται πρακτικά αδύνατο, καθώς ο νόμος θέτει όρους ετεροβαρείς υπέρ των τραπεζών και των funds που έχουν εξαγοράσει κόκκινα τραπεζικά δάνεια και συντριπτικούς σε βάρος κάθε αδυνάμου μέρους της ελληνικής επιχειρηματικότητας και κοινωνίας. Συγκεκριμένα, ο νέος Πτωχευτικός, στο όνομα της επιτάχυνσης των διαδικασιών, έρχεται να καταργήσει την αρμοδιότητα των δικαστηρίων να διατυπώνουν κρίση ως προς το δίκαιο ή το άδικο της κατάληξης μιας οικονομικής διαφοράς μεταξύ δύο ή περισσότερων ιδιωτών (ενός πολίτη ή επιχειρηματία και μιας ή περισσότερων τραπεζών) και δίνει τη δυνατότητα στις τράπεζες να παίρνουν μόνες τους τις σχετικές αποφάσεις, χωρίς κανόνες, χωρίς καν να δεσμεύονται από τις προϋποθέσεις που ο ίδιος νόμος θέτει, χωρίς λογοδοσία στα δικαστήρια, κι έτσι να οδηγούν σε πτώχευση επιχειρήσεις και νοικοκυριά με συνοπτικές διαδικασίες, με τα δικαστήρια να αναλαμβάνουν μόνο τη διεκπεραίωση της πτώχευσης.

Αυτό επιτυγχάνεται με την εισαγωγή, για πρώτη φορά, αντικειμενικών κριτηρίων τεκμαρτής παύσης πληρωμών. Ο νέος πτωχευτικός ορίζει ότι ο οφειλέτης, με ύψος οφειλών προς τράπεζες, Δημόσιο και Ασφαλιστικά Ταμεία άνω των 30.000 ευρώ, που για ένα εξάμηνο δεν καταβάλλει τουλάχιστον το 60% (αν είναι φυσικό πρόσωπο ή μικρή επιχείρηση) ή το 40% (αν είναι μεσαία επιχείρηση) των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς έναν από αυτούς τους φορείς, βρίσκεται σε στάση πληρωμών, άρα οποιοσδήποτε πιστωτής, έστω κι ένας, μπορεί τον βγάλει σε πτώχευση.

Αν και οι προβλέψεις του νέου Πτωχευτικού είναι από μόνες τους προβληματικές, ακόμη μεγαλύτερο είναι προφανώς το πρόβλημα που θα προκύψει από την εφαρμογή του νόμου στην παρούσα συγκυρία – πριν τελειώσει η πανδημία, πριν γίνει η εκκίνηση της οικονομίας, πριν να έρθει η ανάκαμψη, συνθήκες οι οποίες έχουν οδηγήσει το σύνολο της αγοράς σε υπερχρέωση. Μέσα σε μια συνθήκη ιστορικής υπερχρέωσης λοιπόν των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κι ενώ οι φορείς της αγοράς επαναφέρουν διαρκώς το αίτημα για γενναίο «κούρεμα» του ιδιωτικού χρέους – χωρίς να βρίσκουν την επιθυμητή ανταπόκριση – η εφαρμογή του Πτωχευτικού είναι απολύτως βέβαιο ότι θα λειτουργήσει σαν «καρμανιόλα».

Για το ενδεχόμενο αυτό έχουν προειδοποιήσει άλλωστε όχι μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και το σύνολο των ενώσεων προστασίας καταναλωτών και δανειοληπτών καθώς και τα περισσότερα επιμελητήρια, ιδιαιτέρως όμως ο φορέας των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων. Η ΓΣΕΒΕΕ έχει ζητήσει μάλιστα μετ’ επιτάσεως την απόσυρση του νέου Πτωχευτικού, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι οι fast track διαδικασίες των «πτωχεύσεων μικρού αντικειμένου» θα οδηγήσουν στην πτώχευση και την ολική ρευστοποίηση της προσωπικής περιουσίας ένα σημαντικό κομμάτι της μικρής επιχειρηματικότητας, ή κατά την εκτίμηση του προέδρου της ΓΣΕΒΕΕ Γιώργου Καββαθά, τουλάχιστον μία στις τρεις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις.

Πηγή: documentonews.gr