Η έρευνα ξεκίνησε μετά από δημόσιες δηλώσεις της μητέρας του θανόντος, η οποία εξέφρασε υποψίες για εγκληματική ενέργεια σε βάρος του γιου της.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες του Mega η κατάθεση της μητέρας θα αφορά το εάν πρόκειται για εγκληματική ενέργεια σύμφωνα με τα όσα είχε δηλώσει η ίδια ενώ πρόκειται να αποσυνδέσει τον θάνατο του γιου της από την υπόθεση των Τεμπών.

Επιπλέον, αναμένεται να απαντήσει στο εάν είχε δεχτεί οποιαδήποτε απειλή που να σχετίζεται με δικαστική έρευνα που είχε κάνει λίγο καιρό πριν την εξαφάνιση του Βασίλη Καλογήρου και αν ναι για ποιο λόγο δεν το είχε αναφέρει από την αρχή των ερευνών.

Η φαρμακευτική ουσία

Τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν δείχνουν δολοφονία, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά τι έχει συμβεί, αν δεν γίνουν γνωστά τα αποτελέσματα των τοξικολογικών και των ιστολογικών εξετάσεων.

Επίσης αναμένεται να ανοίξει και ο ιατρικός φάκελος του 39χρονου, αφού στο πρώτο στάδιο των τοξικολογικών εξετάσεων εντοπίστηκε φαρμακευτική ουσία.

Μάλιστα δεν αποκλείεται, όπως λένε οι ειδικοί να συνέβαλε και στην εξαφάνιση του.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Live News, η ουσία που εντοπίστηκε φέρεται να αντιστοιχεί σε φάρμακα για σοβαρό ψυχιατρικό νόσημα με τους επιστήμονες να περιμένουν να αντιπαραβάλουν τα ευρήματα με κάποια φαρμακευτική αγωγή που τυχόν λάμβανε ο 39χρονος.

Η έλλειψη προσανατολισμού

Παράλληλα στην εκπομπή Live News έγινε γνωστή και μια μαρτυρία από το σχολικό περιβάλλον που εργαζόταν ο 39χρονος ψυχολόγος και σύμφωνα με αυτή ο Βασίλης Καλογήρου είχε δυσκολία στον προσανατολισμό του.

«Έφευγε από το γραφείο και έκανε βόλτες στο προαύλιο με τα χέρια στις τσέπες, σκυφτός έτσι, 2 φορές πήγε να πάει τουαλέτα και αποπροσανατολίστηκε, δεν μπορούσε να βρει την πόρτα, τον πήγε συνάδελφος, καθόταν σαν χαμένος. Πήγε στην τουαλέτα και δεν μπορούσε να προσανατολιστεί να βρει την πόρτα, μπέρδευε τα κλειδιά, δεν μπορούσε να ανοίξει την πόρτα, εν τω μεταξύ μία τουαλέτα 10 τετραγωνικά όλο και τον πήγε ένας συνάδελφος και την δεύτερη φορά τον ξαναπήγε πάλι ένας συνάδελφος».

Και συμπληρώνει η μαρτυρία: «Το άλλο το περιστατικό, όταν σχόλασαν μετά πήγε να βγει και αντί να πάει προς την έξοδο του σχολείου, πήγε προς τις τουαλέτες πάλι και του είπε εκεί πέρα ο συνάδελφος: ‘’Βασίλη από εδώ είναι η έξοδος’. Πρόβλημα προσανατολισμού. Εγώ θα το χαρακτήριζα πρόβλημα προσανατολισμού και έλλειψη επικοινωνίας. Έκανε μπαμ, μπαμ έκανε, ότι κάτι τέτοιο συνέβαινε».

Το μυστηριώδες τετράδιο του 39χρονου

Πληροφορίες από το σχολικό περιβάλλον κάνουν λόγο για ένα τετράδιο στο οποίο Βασίλης Καλογήρου έγραφε συχνά.

«Είχε ένα τετράδιο, στο οποίο έγραφε, έγραφε συνέχεια, νευρικά, έγραφε, έγραφε. Τι έγραφε εκεί μέσα δεν γνωρίζω. Έγραφε συνέχεια. Είπα και στην Ασφάλεια αν μπορέσετε να βρείτε αυτό το τετράδιο. Δεν ξέρω τι έγραφε, έγραφε συνέχεια, έγραφε, έγραφε και έγραφε και στο διάλειμμα σε αυτό πολλές φορές. Έγραφε, έγραφε, έγραφε, νευρικό γράψιμο. Αλλά δεν ξέρω τι έγραφε εκεί μέσα».

Τι ερευνά η αστυνομία για τα σκυλιά της στάνης

Σε σχέση με το γεγονός γιατί τα σκυλιά δεν γάβγισαν νωρίτερα παρά μόνο τις 3-4 τελευταίες ημέρες, ο Βασίλης Λαμπρόπουλος ανέφερε πως τα σκυλιά αντιμετώπιζαν ένα πρόβλημα και βρίσκονταν κλεισμένα μέσα στην στάνη και όχι στον εξωτερικό χώρο.

Επιπλέον, ο αστυνομικός συντάκτης ανέφερε πως ο πρόεδρος του συλλόγου κυνηγών της περιοχής αναμένεται να καταθέσει πως η συγκεκριμένη περιοχή δεν ήταν ποτέ κυνηγότοπος και τα όσα διατυπώνονται για τα σκυλιά που περνούσαν συχνά, δεν ευσταθούν καθώς οι κυνηγότοποι ήταν σε διαφορετικό σημείο.

Γιατί τον ακολουθούσε παντού ο πατέρας του

Συγγενής του Βασίλη Καλογήρου μίλησε στην κάμερα του MEGA και ξεθόλωσε το τοπίο καθώς εξήγησε τον λόγο που ο πατέρας του ήταν η «σκιά» του αλλά και γιατί πάντα υπήρχε ένας σωματοφύλακας κοντά στην οικογένεια.

Συγκεκριμένα, ο ίδιος αρχικά είπε: «Η μητέρα του εδώ και χρόνια είχε σωματοφύλακα κάτω από το σπίτι. Όπου πήγαινε είχε σωματοφύλακα, ακόμη και στον Βόλο που ερχόταν για γάμους, κηδεία, μνημόσυνο, οτιδήποτε από κάπου κοντά ήταν ο σωματοφύλακας. Πάντα υπήρχε πολύ διακριτικά.

Εκ των πραγμάτων λόγω του επαγγέλματος της Σοφίας (μητέρας), έπρεπε να υπάρχει προστασία.

Η άποψη μου είναι πως ο θείος μου πήγαινε πάντα και παντού μαζί του ήταν γιατί μακρυά από το σπίτι δεν υπήρχε προστασία. Για κάποιον αυτό θα φανεί περίεργο, αλλά για εμάς -που γνωρίζαμε- δεν φαινόταν περίεργο».

Παράλληλα, αναφέρθηκε και στις δικές της εικασίες για την υπόθεση και για την τύχη του αδικοχαμένου ξαδέρφου του. «Δεν μου βγάζεις από το μυαλό πως τον παρακολουθούσαν», είπε χαρακτηριστικά.

«Εμένα δεν μου βγάζεις από το μυαλό πως μπορεί να τον παρακολουθούσαν από πριν.Γιατί το λέω αυτό; Γιατί έφυγαν πριν τα Χριστούγεννα να πάνε στο χωριό πάνω, πέρασαν όλα τα Χριστούγεννα στα χιόνια στο Περιβόλι, γύρισαν και την ίδια ημέρα χάθηκε. Έφαγαν, πήγε βόλτα και εξαφανίστηκε».

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ:

Στον σημερινό κόσμο υπάρχουν, ταξινομημένα, δέκα βασικοί τύποι εθνικής ανάπτυξης. Τα κριτήρια διαφοροποίηση είναι ως προς τους θεσμούς, την ανταγωνιστικότητα, τα δικαιώματα και τις ελευθερίες. Οι χώρες με υψηλή ειδίκευση, ισχυρή δημοκρατία, στέρεες ελευθερίες, καλή δικαιοσύνη και σταθεροποιημένο σε υψηλό επίπεδο κοινωνικό κράτος είχαν κατά μέσο όρο τα υψηλότερα εισοδήματα και τους υψηλότερους μέσους όρους μισθών.

Αντίθετα οι χώρες που προσπαθούσαν να μειώσουν τους μισθούς με αυταρχισμό και περιορισμό των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων βρισκόντουσαν στον πάτο των προοπτικών ανάπτυξης. Η οδός της ανταγωνιστικότητας μέσω της υποτίμησης εισοδημάτων και δικαιωμάτων, καθώς και αύξησης των ανισοτήτων είναι σαφώς ο πλέον αναποτελεσματικός δρόμος για ένα κράτος.

Νέα ποιότητα στον δημόσιο διάλογο

Σήμερα, η Ελλάδα, για άλλη μια φορά, μετά από πολλαπλές κρίσεις, βρίσκεται σε ένα μεγάλο σταυροδρόμι ως προς την κατεύθυνση που θα πάρει. Για να είναι οι αποφάσεις της αποτελεσματικές πρέπει να αλλάξει η κουλτούρα του δημόσιου διαλόγου ώστε να ξεφύγει από την κυριαρχία του κουτσομπολιού, της μικροπολιτικής, των ανεύθυνων κατηγοριών, των ψεύτικων ειδήσεων και των εμμονών για «δολοφονία χαρακτήρων». Ο δημόσιος διάλογος να είναι ουσιαστικός και να αφορά τα θεμελιακά ζητήματα, όπως το που θέλουμε να πάει η χώρα, πώς θα αναβαθμιστεί στο διεθνές σύστημα.

Προκειμένου να υπάρξει ένας ουσιαστικός διάλογος και μια ορθολογική επιλογή δρόμου, η Ελλάδα έχει ανάγκη μιας ικανής ηγεσίας που στο μυαλό της να μην έχει πώς θα ευχαριστήσει μικρές ομάδες, όπως την Ολιγαρχία, ούτε του πώς θα διασώσει τα προνόμιά τους. Αντίθετα στο μυαλό της οφείλει να έχει το πώς θα κάνει πιο δημοκρατική και δίκαιη τη λειτουργία των θεσμών και της οικονομίας. Πώς θα αντιστραφεί η πορεία της τελευταίας δεκαετίας με την οποία μεγάλωσε και άλλο η κοινωνική ανισότητα. Πώς θα τερματιστεί η σημερινή πορεία συρρίκνωσης της χώρας (δημογραφικά, παραγωγικά, ΑΕΠ). Πώς θα διαμορφωθεί ένα κλίμα που να χαρακτηρίζεται από μια θετική και ηθική στάση, με γνώση και πνευματικότητα.

Ενα ερώτημα είναι γιατί δεν προσελκύονται τα νέα ταλέντα στην πολιτική. Ασφαλώς φταίει ο τρόπος που γίνεται αυτή στη χώρα μας, αλλά και οι στόχοι που θέτουν οι πολιτικοί. Και αυτό διότι δεν είναι στόχοι για το μέλλον της χώρας, αλλά εξυπηρέτηση των ίδιων και της «παρέας τους», κοινωνική και κομματική. Ακόμα χειρότερα, οι νέοι άνθρωποι βλέπουν πώς υβρίζεται ο καθένας που παράγει στρατηγική, σχέδια, ιδέες. Πώς τον απομονώνουν και επιδιώκουν πολλοί (κομματικοί, μέσα ενημέρωσης, ολιγαρχία) να τους εξοντώσουν και να τους πετάξουν εκτός παιχνιδιού. Για αυτό και αποφεύγουν να εμπλακούν στα πολιτικά. Αυτό που βλέπουν δεν τους είναι ελκυστικό. Και, όμως, η πολιτική τους χρειάζεται άμεσα.

Με τη συμβολή όλων μας, πρέπει να φροντίσουμε ώστε ο διάλογος στη δημόσια ζωή να περιστραφεί γύρω από τα πραγματικά προβλήματα της χώρας και το μέλλον της.

Μια άλλη ηγεσία για την χώρα

Στην ηγεσία της χώρας, ξεκινώντας από το υπουργικό συμβούλιο και το κοινοβούλιο έχει μειωθεί σε μεγάλο βαθμό η παρουσία δύο ομάδων που η παρουσία τους είναι απαραίτητη για την πραγματική ανάκαμψη της χώρας. Η πρώτη ομάδα είναι τα φτωχότερα τμήματα του πληθυσμού, της μισθωτής εργασίας και των ανθρώπων που εργάζονται σε μεγάλες επιχειρήσεις, ιδιαίτερα σε εργοστάσια δεν έχουν επαρκή εκπροσώπηση στη Βουλή και σε άλλους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς. Πρόκειται για ένα πρόβλημα που οξύνεται από τη συνέχιση της πολιτικής έντασης των ανισοτήτων. Οι ανισότητες είναι παράγοντας περιορισμού των δυνατοτήτων συμμετοχής του κόσμου του μόχθου στην «μεγάλη πολιτική», ενώ, ταυτόχρονα, τον αποτρέπει από μια τέτοια συμμετοχή.

Δεύτερη ομάδα που απουσιάζει σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική σκηνή είναι οι ενασχολούμενοι με τους νέους κλάδους της κοινωνίας και της οικονομίας. Που έχουν γνώσεις, εμπειρίες και παραστάσεις από τις αλλαγές της εποχής μας. Αλλαγές από την γεωπολιτική μέχρι τις καινούργιες τεχνολογίες. Η Λ.Δ. της Κίνας που έχει σειρά προβλημάτων ως προς το πολιτικό της σύστημα, διαθέτει, ταυτόχρονα, ένα ισχυρό πλεονέκτημα. Η πλειοψηφία της ηγεσίας της είναι άνθρωποι υψηλής μόρφωσης στις νέες τεχνολογίες και στις εφαρμογές τους. Για αυτό σε κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα τους «παράγουν» ένα μεγάλο project. Αντίθετα στην Ελλάδα μεγάλο μέρος της ηγεσίας της είναι άνθρωποι χωρίς πραγματική μόρφωση σε σύγχρονα ζητήματα, ενώ η τυπική τους μόρφωση συνδέεται με τα παραδοσιακά επαγγέλματα. Η απάντησή τους στα πιο πολλά προβλήματα είναι η πολλαπλή νομοθεσία και η συγκρότηση επιτροπών.

Ένας νέος προσανατολισμός

Για να πάρει έναν ουσιαστικό δρόμο κοινωνικής ανάπτυξης η χώρα χρειάζεται όχι μόνο διαφορετικούς πολιτικούς, αλλά και διαφορετικό θεσμικό σύστημα και πολιτικές. Θα επιδρούσε θετικά εάν οι θεσμοί εξυπηρετούσαν τις νέες πολιτικές ανάγκες, όπως αν διοργανώνονταν μια συζήτηση στη Βουλή για την Ελλάδα του 21ου αιώνα.

Ακόμα περισσότερο, αν τελειώναμε άμεσα με τον σκοταδισμό της νυν υπουργού παιδείας και συζητούσε η εκπαιδευτική κοινότητα πώς θα οργανώσει την ποιοτική τεχνολογική αναβάθμιση της εκπαίδευσης της χώρας. Αν η χώρα και η κυβέρνηση σχεδίαζε και ενέκρινε ένα σχέδιο ανάπτυξης συγκεκριμένων κλάδων, όπως ρομποτική, νανοτεχνολογία, ψηφιακή ιατρική, βιογενετική και νέα υλικά. Εξίσου ανάγκη είναι να συμφωνήσουμε ότι θα πάψει η πολιτεία να φτιάχνει φτηνές πανεπιστημιακές σχολές που οι απόφοιτοί τους δεν έχουν επαγγελματικές προοπτικές.

Και όπως επιμένω εδώ και δεκαετίες, ας συνδεθούν αυτές οι σχολές με νέες επιχειρήσεις για τη διάχυση των νέων τεχνολογιών και την παραγωγή αγαθών υψηλής προστιθέμενης αξίας. Ουδείς κέρδισε το μέλλον με σκοταδισμό. Τέλος, θα πρέπει μαζί με τις υπηρεσίες να εκσυγχρονιστεί και αναδιοργανωθεί η αγροτική παραγωγή.

Για να γίνουν τα πιο πάνω χρειάζεται η χώρα μια πολιτική ηγεσία που να καταλαβαίνει τις ανάγκες να ανοίξει ένας δρόμος «μέλλοντος» για τη χώρα και της κοινωνικής δικαιότητας και ευαισθησίας. Όσο η χώρα είναι προσανατολισμένη να εξυπηρετεί μερικούς λίγους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες, παράσιτα και αεριτζήδες, τόσο θα χάνει την επαφή της με το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Για αυτό είναι ανάγκη στο κέντρο της προσοχής της πολιτείας και των χρηματοδοτήσεών της, να μην βρεθούν πάλι οι ίδιοι για να κάνουν τα ίδια. Αλλά οι τομείς τεχνολογικής αιχμής και οι νέοι άνθρωποι του κόσμου της εργασίας και δημιουργίας που έχουν εργατικότητα, γνώσεις, θετική στάση ζωής.