Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε χθες στο Αμφιθέατρο «Μ. Θεοδωράκης» του Δημαρχείου Παπάγου – Χολαργού.

Πρόκειται για έναν θεσμό προς τιμήν του Περικλή αλλά και όλης της μοναδικής σπουδαιότητας περιόδου της αρχαίας ελληνικής ιστορίας, που είναι γνωστή ως ο «Χρυσός Αιώνας του Περικλή». Φέτος οι «Ημέρες Περικλέους» είναι αφιερωμένες στο δημοκρατικό πολίτευμα.

Παραλαμβάνοντας το βραβείο, ο Πρόεδρος της Βουλής έκανε μια σύντομη αναδρομή σε προσωπικές στιγμές από τη μακρά πορεία του στην πολιτική, αναφέροντας πως το «βάπτισμα του πυρός» ουσιαστικά το πήρε το 1982, στον Δήμο Χολαργού, όπου και κατοικούσε τότε και ήταν υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος.

Ο κ. Ν. Κακλαμάνης αναφέρθηκε συγκινημένος στον «πολιτικό του πατέρα», όπως τον χαρακτήρισε, τον Ευάγγελο Αβέρωφ, μιλώντας για τον ρόλο που έπαιξε αυτή η εμβληματική φυσιογνωμία στην πολιτική του πορεία.

Όπως είπε χαρακτηριστικά, «αυτός ο άνθρωπος με πήρε απ’ το χέρι, αλλά δεν πρόλαβε να με δει βουλευτή. Ο Αβέρωφ πέθανε 10 Ιανουαρίου του 1990, εγώ εξελέγην βουλευτής τον Απρίλιο του 1990, αλλά είχε προλάβει να έρθει να με προλογίσει αρχές Δεκεμβρίου του 1989, στην παρθενική μου ομιλία στο Χίλτον». Και συνέχισε: «Εκεί λοιπόν που τον περίμενα στο πεζοδρόμιο της Βασιλίσσης Σοφίας για να τον υποδεχθώ, ήρθε μου βάζει ένα φάκελο μες στην τσέπη μου και μου λέει “πρόσεχε να μην τον χάσεις, θα πας στο σπίτι και θα τον ανοίξεις”. Ο φάκελος αυτός είχε μια επιστολή που μου ευχόταν επιτυχία στις εκλογές και πολιτικές παραινέσεις που κάποια άλλη φορά που θα βρεθούμε θα σας τις πω για να δείτε πόσο τραγικά επίκαιρες είναι ακόμη και σήμερα αυτά που μου έδινε σαν παραινέσεις τότε ο Αβέρωφ».

Ο Πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε στη συνέχεια στον ρόλο του Κοινοβουλίου, στην προσφορά του στην κοινωνία και στην αρνητική εικόνα του που παρουσιάζεται συχνά από τα ΜΜΕ. Όπως τόνισε, «βλέπετε μόνο την άσχημη πλευρά της Βουλής από τα Μέσα Ενημέρωσης. Όταν ανταλλάσσουμε μεταξύ μας κάποια “γαλλικά” γίνονται πρώτη είδηση σε όλα τα κανάλια. Όταν γίνονται σοβαρές τοποθετήσεις από συναδέλφους από όλα τα κόμματα δεν γράφεται πουθενά, ή αν γραφτεί θα είναι κάπου ανάμεσα στις αγγελίες των φαρμακείων και των γάμων. Όταν η Βουλή κάνει άλλα πράγματα πάρα πολύ σημαντικά επίσης κανείς δεν ασχολείται και δεν γράφει για αυτά».

Ο κ. Ν. Κακλαμάνης είπε χαρακτηριστικά: «Κανείς δεν θυμάται σήμερα ότι η Βουλή έγινε αιτία να σωθούν εκατοντάδες ζωές συνανθρώπων μας στην εποχή της μεγάλης πανδημίας του κορωνοϊού. Η Βουλή δίνοντας από το δικό της προϋπολογισμό 8 εκατομμύρια ευρώ τότε έφτιαξε 50 κλίνες ΜΕΘ στο Σωτηρία που έσωσαν ζωές εκατοντάδων συνανθρώπων μας και αυτό έχει ξεχαστεί».

Ο Πρόεδρος της Βουλής αναφέρθηκε επίσης και σε άλλες σημαντικές προσφορές της Βουλής που έχουν στηριχτεί ομόφωνα από όλα τα κόμματα, όπως η ανακαίνιση της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ο εκσυγχρονισμός των γραφείων της Μεραρχίας στον Έβρο, η δημιουργία αθλοπαιδιών στο στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ στην Κύπρο, η αγορά 15 οδοντιατρικών καρεκλών για την εκπαίδευση των φοιτητών στην Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η ανακαίνιση τεσσάρων χειρουργείων του Ερυθρού Σταυρού, αλλά και η ανακαίνιση των κοιτώνων και η δημιουργία γηπέδων αθλοπαιδιών στις φυλακές ανηλίκων στον Αυλώνα, αλλά και τόσα άλλα.

«Να την αγαπάτε τη Βουλή και να τη στηρίζετε. Και να μας καταχεριάζετε, να μας ασκείτε κριτική, αλλά εκεί που πρέπει και να στηρίζετε τη Βουλή επίσης εκεί που πρέπει. Οι καιροί είναι δύσκολοι, βλέπετε τι γίνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη όπου ξεπηδούν ακραία πολιτικά κόμματα τα οποία δεν πιστεύουν στο κοινοβουλευτισμό, τα οποία δεν πιστεύουν ούτε στην Ευρώπη και πρέπει αυτό το πράγμα να το αποφύγουμε στην Ελλάδα, πάση θυσία» τόνισε με έμφαση ο Νικήτας Κακλαμάνης.

Και κατέληξε: «Ως Πρόεδρος της Βουλής έχω πάρει μια απόφαση: να υπερασπιστώ, μη υποκύπτοντας στον λαϊκισμό, την αξιοπρέπεια του Κοινοβουλίου και των συναδέρφων μου».

Την εκδήλωση πλαισίωσε μουσικά η μπάντα της Πολεμικής Αεροπορίας, ενώ παρόντες ήταν μεταξύ άλλων, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, κ. Βύρων Πολύδωρας, ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Υπουργός Επικρατείας, κ. Κωστής Χατζηδάκης, ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και κυβερνητικός εκπρόσωπος, κ. Παύλος Μαρινάκης, ο πρώην Υπουργός, βουλευτής και Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της ΝΔ, κ. Δημήτρης Καιρίδης, ο Επίτιμος Αρχηγός ΓΕΕΘΑ κ. Κωνσταντίνος Φλώρος, εκπρόσωποι των επικεφαλής των Σωμάτων των Ενόπλων Δυνάμεων, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, του ιατρικού κόσμου και της Εκκλησίας.

Σοκ και αποτροπιασμό προκαλεί στην Ουκρανία η δολοφονία του βουλευτή Αντρίι Παρούμπι, πρώην προέδρου του κοινοβουλίου, ο οποίος έπεσε νεκρός από πυρά το απόγευμα του Σαββάτου (30/08) στους δρόμους του Λβίβ, στο δυτικό τμήμα της χώρας.

Ο πρώην Πρόεδρος της ουκρανικής Bουλής Αντρίι Παρούμπι, κεντρικό πρόσωπο της φιλοευρωπαϊκής επανάστασης της Μεϊντάν το 2014, σκοτώθηκε από σφαίρες σήμερα στο δυτικό τμήμα της χώρας, ανακοίνωσαν οι ουκρανικές αρχές, προσθέτοντας πως οι αρχές έχουν εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό και τη σύλληψη του δράστη.

Ο ύποπτος τράπηκε σε φυγή και μια «ειδική επιχείρηση» ξεκίνησε για τον εντοπισμό του,. Ήταν ντυμένος ως διανομέας και οδηγούσε ένα ηλεκτρικό ποδήλατο, μετέδωσε το κρατικό ραδιοτηλεοπτικό μέσο Suspilné επικαλούμενο ανώνυμες πηγές.

Δεν είναι η πρώτη φορά που επιχείρησαν να τον δολοφονήσουν. Αυτή τη φορά τα κατάφεραν.

Ukrayna Parlamentosu'nun eski başkanı ve Ulusal Güvenlik Konseyi eski sekreteri Andriy Parubiy, Lviv'de uğradığı suikast sonucu öldürüldü. pic.twitter.com/M8RIMrWqlP

— Gündem X (@gundemxtr) August 30, 2025

εκτός από την Νέα Δημοκρατία υπέρ της εκλογής του Νικήτα Κακλαμάνη αποφάσισαν να ψηφίσουν οι κοινοβουλευτικές ομάδες το ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ ενώ θετικά διακείμενη ήταν η Ελληνική λύση όπως και οι περισσότεροι από τους ανεξάρτητους βουλευτές. Το «παρών» επέλεξαν το ΚΚΕ, η Νέα Αριστερά και η Πλεύση Ελευθερίας.

Η ομιλία του Νικήτα Κακλαμάνη ως νέος Πρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου:

Κύριε Πρόεδρε της Κυβέρνησης,
Κυρίες και Κύριοι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων,
Κυρίες και κύριοι βουλευτές,

Αγαπητές και αγαπητοί μου συνάδελφοι,

Είναι μεγάλη η χαρά, η τιμή και η ευθύνη να αναλαμβάνω σήμερα τα καθήκοντα του 14ου κατά σειρά Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων.

Η ψήφος σας ένωσε και πάλι το κοινοβούλιο απ’άκρη σ’άκρη. Η σταθερή, πεισματική πίστη στο πρόσωπό μου όλα αυτά τα χρόνια με συγκινούν βαθιά και αποδεικνύουν ότι η αλήθεια της πορείας και των προθέσεών μου δε διαψεύστηκε ποτέ.

Αν γυρνούσα τον χρόνο πίσω στο 1990, όταν εξελέγην για πρώτη φορά βουλευτής της     Α’Αθηνών, δε θα μπορούσα να φανταστώ αυτό που ζω και αισθάνομαι σήμερα.

Ακόμα περισσότερο, δε θα μπορούσα ποτέ να διανοηθώ ως μικρό παιδί που κάποτε  έπαιρνε το πλοίο από την Άνδρο για να σπουδάσει και να γίνει γιατρός, ότι θα ζούσε σήμερα μια τέτοια κορυφαία στιγμή. Μια στιγμή που σηματοδοτεί τον τερματισμό ενός πολιτικού μαραθώνιου δρόμου.

Για όλα αυτά οφείλω ένα μεγάλο “ευχαριστώ”. (Τόσο σε εσάς, όσο και στον Κυριάκο Μητσοτάκη). Όπως οφείλω και ένα ακόμα πιο μεγάλο “ευχαριστώ” στους Αθηναίους. Στους ανθρώπους που με έζησαν και τους έζησα επί δεκαετίες. Σε αυτούς που εξακολουθούν μέχρι σήμερα να επενδύουν σε μένα με μια ψήφο καρδιάς.

Όλη μου η μακρά διαδρομή, από τη νεολαία της ΕΡΕ στα μαθητικά μου χρόνια μέχρι και την ημέρα αυτή, επισφραγίζεται σήμερα για να ολοκληρώσει έναν κύκλο όπου έζησα και έπραξα σύμφωνα με έναν ακλόνητο κώδικα αξιών. Χωρίς εκπτώσεις, χωρίς αναδιπλώσεις, χωρίς “ναι μεν, αλλά”. Πάντα με οδηγό την πίστη στην Ελλάδα και τους Έλληνες. Πάντα με θάρρος, με αδιαπραγμάτευτο το αίσθημα του δικαίου, με πολλή δουλειά και με απόλυτη συναίσθηση της ευθύνης μου.

Αυτό εξάλλου με δίδαξε και το λειτούργημα που επέλεξα να ασκήσω στη ζωή. Αυτό μετέφερα στην πολιτική μου διαδρομή. Και αυτό θα συνεχίσω να κάνω μέχρι το τέλος της.

Όταν πριν από μερικούς μήνες είχα ερωτηθεί τι είναι αυτό που μου λείπει περισσότερο από την κοινοβουλευτική εμπειρία του Προεδρείου, είχα απαντήσει πως “αισθάνομαι σαν πατέρας που του λείπουν τα παιδιά του”.

Γι’αυτό λοιπόν, τώρα που ξαναβρίσκω όλους εσάς από αυτή τη θέση, θέλω να μου επιτρέψετε να σας απευθύνω δυο λόγια “πατρικά”.

Ο καθένας από εμάς που βρίσκεται σήμερα στην αίθουσα αυτή κρατά στα χέρια του δύο πολύτιμα δώρα. 
Το πρώτο είναι η τιμή και συνάμα το ειδικό βάρος της ψήφου από τον ελληνικό λαό, ο οποίος του έδωσε το δικαίωμα να βρίσκεται σήμερα εδώ. Ένα δικαίωμα που γεννά όχι ίσες, αλλά πολλαπλάσιες υποχρεώσεις απέναντί του.

Το δεύτερο δώρο έχει ταξιδέψει από τα βάθη του χρόνου, μέσα από μια μακραίωνη, περιπετειώδη πορεία για να βρεθεί τελικά στα χέρια μας. Πρόκειται για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, ως μετεξέλιξη της Αθηναϊκής, την οποία κληθήκαμε εμείς να υπηρετήσουμε.

Πριν από εμάς, το ίδιο δώρο, στα ίδια έδρανα ακούμπησαν τα ινδάλματά μας. Τα ιερά τέρατα της πολιτικής από όλες τις παρατάξεις, που κόσμησαν αυτήν την αίθουσα. Και μόνο αυτή η σκέψη αρκεί για να αντιληφθούμε το βάρος της ευθύνης που φέρει η κληρονομιά μας…

Είναι αλήθεια πως πολλά έχουν αλλάξει από τότε και σίγουρα θα αλλάξουν ακόμα περισσότερα, όμως ο κινητήρας της Δημοκρατίας εξακολουθεί να τροφοδοτείται από το ίδιο καύσιμο: την αρχή της λαϊκής κυριαρχίας. Από αυτή την αφετηρία μεταφέρεται και αντανακλάται στο Κοινοβούλιο.

Γι’αυτό άλλωστε η Βουλή, ως κορυφαίο πολιτειακό όργανο, δε νοείται ως κάτι μονοσήμαντο ή επιδερμικό. Δεν είναι ένα στείρο νομοθετικό όργανο ή μια πολιτική παλαίστρα, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός με διευρυμένη αποστολή και ιδιαίτερη φυσιογνωμία.

Υπό αυτή την έννοια το κοινοβουλευτικό σώμα, εκτός της τυπικής του αποστολής, κατέχει και έναν κοινωνικά φορτισμένο ρόλο: αυτόν της διαπαιδαγώγησης. Γιατί ως “καθρέφτης” αντανακλά το εκλογικό σώμα και την ίδια στιγμή αντανακλάται ως παράδειγμα ήθους και πράξης στον λαό. Εκεί ακριβώς έγκειται και η πολλαπλάσια ευθύνη  μας: στη διάπλαση του ατομικού και συλλογικού ήθους μέσα από το δημόσιο παράδειγμά μας.

Η πολιτική ως η «μεγίστη τέχνη» και η «καλλίστη αρετή», κατά τον Σωκράτη, απαιτεί σήμερα από εμάς τις ηθικές και διανοητικές αρετές του Αριστοτέλη: θάρρος, εγκράτεια, προσφορά, μεγαλοψυχία, σύνεση, δικαιοσύνη, σεβασμό.

Αυτές είναι οι απαρέγκλιτες αρχές που πρέπει να συγκροτούν το σύγχρονο κοινοβουλευτικό ήθος. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, είναι ανάγκη να δώσουμε το παράδειγμα, λειτουργώντας ως διαμορφωτές του κοινοβουλευτικού πολιτισμού και κατ’επέκταση της ελληνικής συνείδησης. Τόσο ο καθένας ξεχωριστά, όσο και συνολικά ως Σώμα, μπορούμε να αναλάβουμε μαζί κοινωνική δράση, πέρα από τα στενά κοινοβουλευτικά μας καθήκοντα. Η Βουλή των Ελλήνων έχει τόσο τη δύναμη, όσο και την υποχρέωση να το πράξει, όπως έκανε και στο παρελθόν. Με κοινές πρωτοβουλίες, με φρέσκιες ή δοκιμασμένες ιδέες και με το βλέμμα στραμμένο στη μεγάλη εικόνα της Ελλάδας, μακριά από στεγανά και μικροπολιτικές.

Αλλά πάνω από όλα με ενότητα, γιατί αυτό είναι το ζητούμενο στις παράξενες εποχές που ζούμε. Κάποτε ο  Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε πως “η  Ιστορία διδάσκει ότι οι Έλληνες ό,τι κερδίζουν στον πόλεμο το χάνουν στην ειρήνη. Παράδειγμα το 1920, το 1940 και τόσα άλλα. Και το χάνουμε γιατί έχουμε την κακή συνήθεια να καθιστούμε τα εθνικά μας θέματα αντικείμενο έντονων πολιτικών ανταγωνισμών, οι οποίοι πολλές φορές παίρνουν τη μορφή της πατριδοκαπηλίας και καταλήγουν σε διχασμούς”.

Σήμερα λοιπόν, από τη θέση αυτή, σας προκαλώ ανοιχτά να τον διαψεύσουμε όλοι μαζί.

Γιατί αν βλέπατε σε αυτή την αίθουσα αυτό που βλέπω εγώ, θα ήσασταν σίγουροι ότι μπορούμε. Στην αίθουσα αυτή λοιπόν, δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι, μικροί ή μεγάλοι, γαλάζιοι, πράσινοι, ή κόκκινοι… Υπάρχουν απλώς 300 πρόσωπα που μπορούν να αποτελέσουν πρότυπα για τον ελληνικό λαό. Αρκεί να το θέλουν. Αρκεί να συνομολογήσουν την πίστη τους στα γνήσια δημοκρατικά ιδεώδη, στην ανθρωπιά, την ακεραιότητα και την φιλοπατρία. Ίσως πείτε πως είμαι ρομαντικός. Όμως προσωπικά, λόγω εμπειρίας, προτιμώ να τάσσομαι στο πλευρό του Καβάφη που έγραφε πως πρέπει “να βλέπουμε κι αθώα κάποτε τα πράγματα, και ήπια”, και όχι “στες ραδιουργίες μας (να) πρέπει να πάμε πάλι —να ξαναπιάσουμε την ανιαρά πολιτική μας πάλη”…

Οι καιροί που έρχονται θα γεννήσουν νέες προκλήσεις. Και όλοι εμείς καλούμαστε να αναμετρηθούμε με δυο αράδες από το έργο του μεγάλου Αλεξανδρινού.

“Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις αν δεν μπορείς,
με δισταγμό και προφυλάξεις να τες ακολουθείς.
Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι”.

Σας ευχαριστώ.

Η διαδικασία ανάδειξης του νέου Προέδρου της Βουλής διεξήχθη στην Ολομέλεια με ονομαστική ηλεκτρονική ψηφοφορία, προεδρεύοντος του Α’ αντιπροέδρου της Βουλής (εκτελούντος χρέη Προέδρου του Κοινοβουλίου) Γιάννη Πλακιωτάκη.

Κατά την ψηφοφορία εκλογής, οι βουλευτές, οι οποίοι συμφωνούν στο πρόσωπο του Νικήτα Κακλαμάνη ψηφίζοτν «ναι», ενώ όσοι επιφυλάσσονται ή δεν δίνουν θετική ψήφο στον προτεινόμενο από το κυβερνών κόμμα, τοποθετούνται με το «παρών», καθώς «καθαρή» αρνητική ψήφος, δεν προβλέπεται από τον Κανονισμό της Βουλής, σε αυτή την διαδικασία.

Θα ακολουθήσει η καθιερωμένη τελετή παράδοσης – παραλαβής στο Γραφείο του Προέδρου της Βουλής και από εκεί θα γίνουν και οι σχετικές δηλώσεις. Στην τελετή, θα παραστεί ο Κωνσταντίνος Τασούλας όπως και οι επτά αντιπρόεδροι, οι οποίοι απαρτίζουν το προεδρείο της Βουλής.

Ποιος είναι ο Νικήτας Κακλαμάνης

Γεννήθηκε στην Άνδρο, την 1η Απριλίου 1946.

Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1971 και ειδικεύτηκε στον τομέα της Ακτινοθεραπείας – Ογκολογίας. Το 1981, ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1989 εξελέγη ομόφωνα Επίκουρος Καθηγητής της Ιατρικής Σχολής Αθηνών στην Ογκολογία – Ακτινοθεραπεία. Ομιλεί την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα.

Για πρώτη φορά, εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 1990, της οποίας διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.

Στις εκλογές του Οκτωβρίου 1993, επανεξελέγη βουλευτής στην Α’ Περιφέρεια Αθηνών και τον Ιούνιο του 1994 εξελέγη ευρωβουλευτής, με το κόμμα της Πολιτικής Άνοιξης.

Κατά τη θητεία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Μεταφορών και Τουρισμού και τακτικό μέλος της Επιτροπής Προϋπολογισμών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Επίσης, διετέλεσε τακτικό μέλος των μεικτών Επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με την Τουρκία και την Κύπρο. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, επισκέφθηκε επισήμως δέκα φορές την Τουρκία και είχε συναντήσεις με όλη την πολιτική ηγεσία της χώρας, προσπαθώντας να προωθήσει λύσεις στα χρόνια προβλήματα του ελληνισμού της Πόλης.

Στις εκλογές του 2000, εξελέγη βουλευτής στην Α’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία και στη συνέχεια, ανέλαβε την ευθύνη της λειτουργίας του Τομέα Υγείας – Πρόνοιας του κόμματος. Ύστερα από έναν χρόνο, εξελέγη συντονιστής της ΟΔΕ Κοινωνικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας.

Στις εκλογές του 2004, επανεξελέγη βουλευτής στην Α’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία, κερδίζοντας μία εκ των κορυφαίων θέσεων στην εμπιστοσύνη των συμπολιτών του.

Στις 17 Ιουνίου 2012, εκλέχθηκε εκ νέου βουλευτής Α’ Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία.

Το 2015, στις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου, εξελέγη βουλευτής Α’ Αθηνών και στις 6 Φεβρουαρίου 2015 εξελέγη Δ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής, με 247 ψήφους. Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, επανεξελέγη Δ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής, συγκεντρώνοντας 267 ψήφους από το σύνολο των βουλευτών.

Στις εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019, εξελέγη εκ νέου βουλευτής Α’ Αθηνών και στις 18 Ιουλίου, εξελέγη Α’ Αντιπρόεδρος της Βουλής, καθώς ψηφίσθηκε από 290 βουλευτές, αριθμό που αποτελεί ρεκόρ για τα κοινοβουλευτικά χρονικά.

Από το 1975 έως και το 2008, υπηρέτησε στο Νοσοκομείο «Αρεταίειο», όπου από το 1983 ήταν υπεύθυνος ενός από τα δύο τμήματα Ακτινοθεραπείας του Νοσοκομείου. Έχει μεγάλο επιστημονικό – ερευνητικό έργο και είναι μέλος σε πολλές επιστημονικές εταιρείες.

Από το 1975 έως το 1989, ασχολήθηκε με τον ιατρικό συνδικαλισμό εκλεγόμενος συνεχώς πρώτος σε όλα τα συνδικαλιστικά όργανα των ιατρών. Κορύφωση της πορείας αυτής είναι η εκλογή του το 1987, για δεύτερη φορά, στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου με το πρωτοφανές ποσοστό του 93% των ψήφων της παράταξης με την οποία εξελέγη.

Το 1986, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας και το 1987, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του κόμματος.

Το Μάρτιο του 2004, ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θέση στην οποία υπηρέτησε έως τον Φεβρουάριο του 2006.

Στις Νομαρχιακές και Δημοτικές εκλογές της 15ης Οκτωβρίου 2006, εξελέγη Δήμαρχος Αθηναίων με το συνδυασμό «Αθήνα, Πόλη της Ζωής μας» και ανέλαβε επισήμως καθήκοντα τον Ιανουάριο του 2007, έως τον Ιανουάριο του 2010.

Την 15η Μαΐου 2007, εξελέγη Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδος, έως τον Οκτώβριο του 2011.

Έτσι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναζητεί πολιτικό πρόσωπο πρόθυμο να αναλάβει την προεδρία της Βουλής και να “αναμετρηθεί” με την χαοτική κατάσταση που είναι βέβαιο πως θα δημιουργείται. Για παράδειγμα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου φέρεται αποφασισμένη να εξαντλήσει τα περιθώρια της διπλής ιδιότητάς της (πρόεδρος κόμματος και πρώην πρόεδρος Βουλής) που εκ του κανονισμού της δίνει την δυνατότητα να παρεμβαίνει όποτε και όσο θέλει. Γι’ αυτό και υπάρχουν σκέψεις για αλλαγή του κανονισμού ώστε να της αφαιρεθεί η δυνατότητα αυτή βάση του προνομίου της πρώην προέδρου της Βουλής.

Οι κακές γλώσσες λένε πως ήδη το έχει προτείνει στον Νίκο Δένδια που ούτε καν το συζήτησε. Επίσης ζήτησε να αναλάβει την θέση ο Μάκης Βορίδης που κι αυτός δεν χάρηκε ιδιαιτέρως. Πιθανότατα τα πρωτοκλασσάτα στελέχη της Ν.Δ να θεωρούν τέτοιου είδους θεσμικές θέσεις κάποιο είδος …πολιτικής αποστρατείας. Ίσως πάλι να μην επιθυμούν να ικανοποιούν τα αιτήματα που θα γίνονται κάθε φορά από το Μέγαρο Μαξίμου και να εκτίθενται. Ποιος ξέρει.

Να σας θυμίσουμε πάντως ότι με βάση τον τελευταίο νόμο για τις παρακολουθήσεις της ΕΥΠ ο εκάστοτε πρόεδρος της Βουλής πρέπει να δίνει έγκριση όταν η ΕΥΠ επιθυμεί να «επισυνδέσει» κάποιο πολιτικό πρόσωπο.

Ωστόσο, στο μυαλό του κ. Μητσοτάκη υπάρχουν τρία ακόμα πρόσωπα: ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Τσιάρας που έχει το κύρος που απαιτείται, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος που δεν απορρίπτει μία τέτοια πρόταση -εάν του γίνει τελικά-, και, ως έσχατη λύση η παραμονή του Κωνσταντίνου Τασούλα στο θεσμικό αξίωμα, αν και λέγεται πως ο τελευταίος έχει εκμαιεύσει δέσμευση πως θα είναι αντιπρόεδρος της κυβέρνησης όπως ήταν στην προηγούμενη ο Παναγιώτης Πικραμμένος.

Ωστόσο, όλοι γνωρίζουν πως η θέση αυτή ισοδυναμεί με “τιμητική αποστρατεία” και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών πόρρω απέχει από μία τέτοια διάθεση.

Με 100.000 ψήφους στο νότιο τομέα της Αθήνας, κάτι που αποτελεί ρεκόρ, είναι σαφές πως έχει την πολυτέλεια να πει “όχι” στον Κυριάκο Μητσοτάκη, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως μπορεί τελικά να μείνει εκτός κυβέρνησης. Όχι, φυσικά, πως το επιθυμεί, όμως από την στιγμή που το υπουργείο Εξωτερικών έχει πιθανότατα “κλειδώσει” για τον Κωστή Χατζηδάκη (πρώτος με μεγάλη διαφορά από τον Άδωνι Γεωργιάδη στον βόρειο τομέα), ο Νίκος Δένδιας θα συμβιβαζόταν μόνο με δύο υπουργεία: το Ανάπτυξης ( ο Άδωνις μάλλον οδεύει προς το υπουργείο Ναυτιλίας…), και το Άμυνας (στο οποίο, όμως, είναι πιθανόν να μετακινηθεί ο Χρήστος Σταϊκούρας).

“Ιδεολογικός επόπτης”

Εφόσον κάτι τέτοιο δεν σταθεί εφικτό είναι μάλλον βέβαιο πως θα προτιμήσει να ενισχύσει την κοινοβουλευτική του παρουσία και να κρατήσει έναν ρόλο “ιδεολογικού επόπτη” της παράταξης, ιδιαίτερα επειδή αποστρατεύονται πολιτικά οι Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής (ο δεύτερος και ουσιαστικά αφού δεν θα είναι στη νέα Βουλή), οπότε είναι ο μοναδικός της παλαιότερης φρουράς που παραμένει ενεργός και ισχυρός.

«Συγγνώμη, έχασα την ψυχραιμία μου λόγω μιας προσβολής εναντίον μου», έγραψε χθες Πέμπτη o 43χρονος πρόεδρος της Βουλής στην Αρμενία σε ανάρτηση στο facebook.

Μεταξύ πολλών που κάλεσαν τον Σιμονιάν να παραιτηθεί ήταν ο πρώην πρόεδρος της χώρας, Λεβόν Τερ-Πετροσιάν.

Το περιστατικό συνέβη νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, όταν ένας πολίτης στον δρόμο φέρεται να αποκάλεσε τον Σιμονιάν προδότη. Ο πρόεδρος της Βουλής έδωσε εντολή στους σωματοφύλακές του να πιάσουν τον πεζό άνδρα και ο Σιμονιάν τότε τον έφτυσε κατάμουτρα, υποστήριξε αργότερα ο άνδρας.

Ο ίδιος ο Σιμονιάν δεν αρνήθηκε την ενέργειά του, αλλά η πρώτη του αναφορά για το περιστατικό ήταν: «Βάλτε καλά στο μυαλό σας ότι η αναίδειά σας δεν θα μένει αναπάντητη, μια προσβολή με στόχο τις νόμιμες κρατικές αρχές θα λαμβάνει έννομη απάντηση».

Αφότου το περιστατικό έγινε γνωστό από τον Τύπο, ο πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης και ηγετικό μέλος του κυβερνώντος κόμματος Πολιτικό Συμβόλαιο βρίσκεται υπό έντονες πολιτικές πιέσεις.

Η αρμενική κυβέρνηση του πρόεδρου Νικόλ Πασινιάν θεωρείται αποδυναμωμένη μετά την ήττα της χώρας στον πόλεμο με το γειτονικό Αζερμπαϊτζάν για τον διαφιλονικούμενο θύλακα Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020. Ο πόλεμος εκείνος βύθισε την Αρμενία σε βαθιά κρίση.

Πολλοί Αρμένιοι θεωρούν προδοσία μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που υπέγραψε ο Πασινιάν, συμφωνία που οδήγησε την Αρμενία να εκχωρήσει μεγάλα τμήματα του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Επικαλούμενος σειρά συνταγματολόγων ο Ηλίας Κασιδιάρης χαρακτηρίζει αντισυνταγματική την τροπολογία του υπουργείου Εσωτερικών κάνοντας λόγο για διάταξη που στρέφεται ενάντια στο Σύνταγμα και στις ελεύθερες εκλογές και καλεί τον Πρόεδρο της Βουλής να αποσύρει την τροπολογία.

Κύκλοι της Βουλής, αναφερόμενοι στο εξώδικο Κασιδιάρη προς τον Κώστα Τασούλα, σχολίαζαν πως επιβεβαιώνεται και με δικαστικό κλητήρα ποιος είναι ο πραγματικός επικεφαλής της εγκληματικής οργάνωσης, προσθέτοντας ότι επιβεβαιώνει το σκεπτικό της τροπολογίας.

Το μεγάλο φαβορί για να διαδεχτεί στη θέση αυτήν τη Νάνσι Πελόζι δεν μπόρεσε να πείσει τους τραμπικούς βουλευτές που δεν τον θεωρούν «αρκετά συντηρητικό», ένδειξη των διαφωνιών στους κόλπους της αντιπολίτευσης.

Οι βουλευτές θα συνεχίσουν τις ψηφοφορίες μέχρι να εκλεγεί ο νέος πρόεδρος του Σώματος.

Για την εκλογή του προέδρου της Βουλής, του τρίτου στην ιεραρχία του αμερικανικού πολιτικού συστήματος μετά τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, απαιτείται πλειοψηφία 218 ψήφων.

Στον πρώτο γύρο, ο Μακάρθι έλαβε μόνο 203 ψήφους, αφού 19 τραμπικοί δεν τον στήριξαν, ενώ ο επικεφαλής της μειοψηφίας των Δημοκρατικών Χακίμ Τζέφρις έλαβε 212 ψήφους. «Ο Κέβιν δεν πιστεύει τίποτα, δεν έχει ιδεολογία», είπε για τον υποψήφιο του κόμματός του ο Ματ Γκετς από τη Φλόριντα.

Οι Ρεπουμπλικάνοι, αφού κατάφεραν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη Βουλή μετά τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, δεσμεύτηκαν ότι θα χρησιμοποιήσουν την εξουσία τους για να ξεκινήσουν μια σειρά ερευνών σε βάρος του προέδρου Τζο Μπάιντεν, για παράδειγμα, σχετικά με τον τρόπο που χειρίστηκε την πανδημία. Όμως για να το κάνουν αυτό θα πρέπει προηγουμένως να συμφωνήσουν μεταξύ τους και να εκλέξουν τον πρόεδρο της Βουλής.

Η εκλογή του προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων μπορεί να είναι ζήτημα μερικών ωρών ή ακόμη και μερικών… εβδομάδων: το 1856 οι βουλευτές κατάφεραν τελικά να συμφωνήσουν έπειτα από δύο μήνες και 133 συνεχόμενες ψηφοφορίες.

Όπως αναφέρει μάλιστα ρεπορτάζ του skai.gr, πηγές προσκείμενες στον Πρόεδρο της Βουλής ανέφεραν ότι η ενημέρωση για την παρουσία των δυο Ουκρανών στρατιωτικών δόθηκε σήμερα λίγο πριν την ομιλία Ζελένσκι, ενώ ουδέποτε υπήρχε ενημέρωση ότι επρόκειτο για μαχητή του τάγματος Αζόφ.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες ο Αντώνης Σαμαράς, σε πηγαδάκι στη Βουλή φέρεται να είπε ότι ήταν «μεγάλο λάθος αυτό που έγινε».

Σύμφωνα με το avgi,gr η Όλγα Γεροβασίλη εμφανίστηκε δέκα λεπτά πριν ξεκινήσει η διάσκεψη των προέδρων και τους ενημέρωσε για την επιστολή που έστειλαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προς τον κ. Τασούλα.

Η αντίδραση του προέδρου της Βουλής ήταν να δώσει συγχωροχάρτι στον Κωνσταντίνο Μπογδάνο λέγοντας, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι: «Εγώ τον είδα. Με έπεισε είναι πολύ μετανοιωμένος».

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υπέρ της πρότασης των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να κινηθούν οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες τάχτηκε ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Λύσης Βασίλης Βιλιάρδος ενώ δεν τοποθετήθηκαν επί του θέματος οι Σοφία Σαρακοράφα από το Μέρα25 και Νίκος Καραθανασόπουλος του ΚΚΕ.

Από τη διάσκεψη των προέδρων απουσίαζαν οι εκπρόσωποι του ΚΙΝΑΛ λόγω ΔΕΘ.