Μέχρι εδώ καλά. Όμως δεν θα μπορούσε πάντως κάποιος να μην επισημάνει _κάτι που δεν είναι νέο αλλά φαίνεται πως στην παρούσα ορκωμοσία έχει ξεπεράσει τα ειωθότα- την εμπορευματοποίηση μιας θεσμικής διαδικασίας σύμβολο για τη Δημοκρατία. Ενδεικτικό είναι ότι… κόβονται εισιτήρια, τα οποία -εφόσον κάποπιος ενδιαφέρεται- έχουν εξαντληθεί με τους επιχειρηματίες να πληρώνουν μεγάλα ποσά για VIP θέσεις.

ΑΚΟΜΗ:

• Αν κάποιος δωρητής δώσει 100.000 δολάρια θα βγάλει μια φωτογραφία με τον νέο πρόεδρο, ενώ θα γίνουν 12-13 χοροί, στους οποίους θα λάβει μέρος το προεδρικό ζεύγος και θα χορέψει.
• Τα εισιτήρια των VIP έχουν γίνει sold out, ενώ οι μεγάλοι οίκοι διεκδικούν την Μελάνια Τραμπ, με τι θα φορέσει να είναι αίνιγμα.
• Δεν προβλέπεται η παρουσία ξένων ηγετών στην ορκωμοσία καθώς το πρωτόκολλο το αποφεύγει.
• Έχουν αυτοπροσκληθεί πολλοί, σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, ενώ από ηγέτες δεν έχει προσκληθεί κάποιος ειδικά από τον ίδιο τον πρόεδρο.
• Όσον αφορά τους Ελληνοαμερικανούς, θέση θα έχει ο Τζον Κατσιματίδης, στενός φίλος του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος συμμετέχει και στα δείπνα που κάνει τακτικά ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ.

“Φουλ” της… Ακροδεξιάς

Αρκετές προσωπικότητες της Ακροδεξιάς έχουν δηλώσει δημόσια ότι θα παραβρεθούν στην τελετή εδραιώνοντας τη σύνδεση του Τραμπ με το ιδεολογικό τους πλαίσιο. Μεταξύ αυτών, ο Νάιτζελ Φάρατζ, επικεφαλής του Reform UK και γνωστός για τις λαϊκιστικές του θέσεις, αλλά και ο ηγέτης της γαλλικής ακροδεξιάς Ερίκ Ζεμούρ, ο οποίος θεωρείται ακόμη πιο ακραίος από τη Μαρίν Λεπέν. Επιπλέον, ο πρώην πρόεδρος της Βραζιλίας Ζαΐρ Μπολσονάρο, παρά την αφαίρεση του διαβατηρίου του, φέρεται να έχει αποδεχθεί την πρόσκληση, αν και μένει να φανεί αν θα του επιτραπεί η έξοδος από τη χώρα.

Από την Ευρώπη, θεωρείται πιθανό ότι θα παραστούν εκπρόσωποι του γερμανικού κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD). Προσκλήσεις έχουν λάβει και ηγέτες όπως ο Χαβιέ Μιλέι από την Αργεντινή, ο Βίκτορ Όρμπαν από την Ουγγαρία, η Τζόρτζια Μελόνι από την Ιταλία και ο Ναγίμπ Μπουκέλε από το Ελ Σαλβαδόρ. Στη λίστα των ξένων ηγετών περιλαμβάνεται και ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, αν και παραμένει άγνωστο αν έχει σταλεί πρόσκληση και στον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Τελετή και δρακόντεια μέτρα

Η Εθνοφρουρά σχεδιάζει να αναπτύξει περίπου 7.800 στρατιώτες, οι οποίοι θα αναλάβουν αρμοδιότητες όπως:

• Έλεγχο κυκλοφορίας.
• Περιπολία σε σταθμούς του υπόγειου σιδηρόδρομου.
• Επιπλέον, χιλιάδες ομοσπονδιακοί πράκτορες, αστυνομικοί και άλλοι αξιωματούχοι επιβολής του νόμου θα είναι σε πλήρη ετοιμότητα, για να διασφαλίσουν την ομαλή διεξαγωγή της εκδήλωσης.

Μετά την επίσημη τελετή υπογραφής και ένα εναρκτήριο γεύμα που παραδοσιακά περιλαμβάνει εδέσματα από τις πολιτείες καταγωγής του προέδρου και του αντιπροέδρου, ο Ντόναλντ Τραμπ θα ηγηθεί της προεδρικής πομπής από το Καπιτώλιο προς τον Λευκό Οίκο. Η διαδρομή κατά μήκος της Λεωφόρου Πενσιλβάνια αναμένεται να αποτελέσει σημαντικό σημείο εορτασμού, με τη συμμετοχή χιλιάδων πολιτών.

Η παρέλαση, που έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει περίπου στις 15:00 τοπική ώρα, είναι μια από τις πιο πολυαναμενόμενες εκδηλώσεις της ημέρας, συγκεντρώνοντας εκατομμύρια θεατές τόσο στην Ουάσιγκτον όσο και σε ολόκληρη τη χώρα μέσω τηλεοπτικής κάλυψης. Η ημέρα θα ολοκληρωθεί με μια σειρά δεξιώσεων και επίσημων εκδηλώσεων στην πρωτεύουσα.

Η Μικτή Επιτροπή του Κογκρέσου για τις τελετές εγκαινίων έχει διαθέσει περιορισμένο αριθμό δωρεάν εισιτηρίων στο κοινό, μέσω των μελών του Κογκρέσου. Τα εισιτήρια επιτρέπουν στους τυχερούς παραλήπτες να παρακολουθήσουν την τελετή ορκωμοσίας στους χώρους του Καπιτωλίου, όπου ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος θα αναλάβουν επίσημα τα καθήκοντά τους.

Κάθε τελετή ορκωμοσίας του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτελεί μια μεγάλη πολιτική και πολιτιστική στιγμή, προσελκύοντας διάσημους ερμηνευτές που είτε τραγουδούν τον εθνικό ύμνο είτε συμμετέχουν στις διάφορες εκδηλώσεις της ημέρας. Στο παρελθόν, καλλιτέχνες όπως η Beyoncé, η Lady Gaga και το ροκ συγκρότημα 3 Doors Down έχουν αφήσει το στίγμα τους σε αυτές τις εκδηλώσεις.

• Το 2017, η ορκωμοσία του Ντόναλντ Τραμπ φάνηκε να αντιμετωπίζει προκλήσεις στη συμμετοχή διάσημων καλλιτεχνών. Πολλά μεγάλα ονόματα, όπως ο Elton John, η Celine Dion και ο Andrea Bocelli, αρνήθηκαν δημοσίως να παραστούν. Τελικά, ο τραγουδιστής της κάντρι Toby Keith αποτέλεσε το μεγαλύτερο όνομα στη σύνθεση, ενώ η κλασική τραγουδίστρια Jackie Evancho, γνωστή από τη συμμετοχή της στο America’s Got Talent, τραγούδησε τον εθνικό ύμνο.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχουν επιβεβαιώσεις για το ποιοι θα εμφανιστούν στην επόμενη τελετή ορκωμοσίας. Ο τραγουδιστής Kid Rock, ένθερμος υποστηρικτής του Τραμπ, αποτελεί μια πιθανή επιλογή. Επίσης, η τραγουδίστρια Mary Millben, η οποία έχει τραγουδήσει σε προηγούμενες εκδηλώσεις του Τραμπ, όπως στο Madison Square Garden και στο Εθνικό Συνέδριο των Ρεπουμπλικανών, θεωρείται υποψήφια να εμφανιστεί και αυτή τη φορά.

Η εμπορευματοποίηση της ορκωμοσίας

Και μετά το τελετουργικό το… “ζουμί”. Διότι μπορεί η ορκωμοσία του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών να αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές και συμβολικές στιγμές στην αμερικανική πολιτική που συνδυάζει το τελετουργικό, την ιστορική κληρονομιά και τη δημοκρατική μετάβαση της εξουσίας, ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες, η τελετή αυτή έχει αποκτήσει έναν έντονα εμπορικό χαρακτήρα, γεγονός που προκαλεί ανησυχίες σχετικά με τη φύση και τη σημασία της.

• Αρχικά, η ορκωμοσία του Προέδρου ήταν μια λιτή και αυστηρά επίσημη τελετή. Ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ, ορκίστηκε το 1789 σε μια απλή διαδικασία στη Νέα Υόρκη, χωρίς φαντασμαγορικές εκδηλώσεις. Με την πάροδο του χρόνου, η τελετή εξελίχθηκε, αποκτώντας στοιχεία που την καθιστούσαν πιο εντυπωσιακή και προσβάσιμη στο ευρύ κοινό, όπως παρελάσεις, δεξιώσεις και συναυλίες.

Σήμερα, η ορκωμοσία του Προέδρου δεν είναι απλώς μια πολιτική και θεσμική διαδικασία, αλλά και ένα γεγονός με έντονο οικονομικό και εμπορικό ενδιαφέρον. Από την κάλυψη της τελετής από τα μέσα ενημέρωσης μέχρι την πώληση αναμνηστικών ειδών και τη χορηγία μεγάλων εταιρειών, η εμπορευματοποίηση είναι διάχυτη.

Ας αναφέρουμε κάποια στοιχεία:

• Χορηγίες και δωρεές: Οι οργανωτές της ορκωμοσίας συχνά βασίζονται σε μεγάλες χρηματικές δωρεές από εταιρείες και εύπορους ιδιώτες για τη χρηματοδότηση της τελετής. Αυτό δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με την επιρροή που μπορεί να έχουν αυτοί οι χορηγοί στην πολιτική ηγεσία.
• Πώληση προϊόντων: Κατά τη διάρκεια της ορκωμοσίας πωλούνται χιλιάδες προϊόντα, όπως σημαίες, μπλουζάκια, καπέλα και άλλα αναμνηστικά, που φέρουν το όνομα και το λογότυπο του νέου Προέδρου.
• Μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τηλεοπτική κάλυψη: Η τηλεοπτική μετάδοση της ορκωμοσίας, σε συνδυασμό με τη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, έχει μετατρέψει την εκδήλωση σε ένα παγκόσμιο θέαμα, συνοδευόμενο από διαφημιστικές καμπάνιες και εμπορικές συνεργασίες.

Έτσι εύλογα τίθενται ερωτήματα και ανησυχίες όπως ότι εμπορευματοποίηση ενδέχεται να υποβαθμίσει τη θεσμική σημασία της τελετής, μετατρέποντάς την σε εμπορικό γεγονός αντί για δημοκρατικό ορόσημο. Επίσης είναι τουλάχιστον εύγλωττο ότι οι χορηγίες και οι μεγάλες δωρεές ενδέχεται να αυξήσουν την επιρροή των οικονομικά ισχυρών στις πολιτικές αποφάσεις. Τέλος η διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων καθώς η έμφαση στις πολυτελείς εκδηλώσεις και στα εμπορικά προϊόντα ενδέχεται να αποξενώσει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας, που δεν μπορούν να συμμετάσχουν ή να ταυτιστούν με τέτοιες πρακτικές.

Για αυτούς που χτυπούν τη καμπάνα του εκφυλισμού ίσως η ισορροπία ανάμεσα στη θεαματικότητα και τη θεσμικότητα να αποτελεί κρίσιμο στοιχείο ώστε η ορκωμοσία να παραμείνει ισχυρό και παγκόσμιο σύμβολο (δεδομένης της θέσης των ΗΠΑ) της Δημοκρατίας. Όπως και ότι η ενίσχυση της διαφάνειας σχετικά με τις πηγές χρηματοδότησης θα μπορούσε να συμβάλει στη διασφάλιση της ακεραιότητας της διαδικασίας.

Ίσως πάλι να έχει χαθεί το παιχνίδι καθώς στην παροδο των ετών η εμπορικότητα και η οικονομική επιτυχία της τελετής κυριαρχεί όλο και περισσότερο και έχει μεγαλύτερη αξία από τη δημοκρατική ουσία της…

Υπήρξαν τέσσερις επιτυχημένες δολοφονίες των προέδρων των Ηνωμένων Πολιτειών (του Αβραάμ Λίνκολν, του Τζέιμς Γκάρφιλντ, του Ουίλιαμ Μακίνλεϊ και του Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι) και πολυάριθμες αποτυχημένες απόπειρες, στη ζοφερή λίστα των οποίων μπορεί να προστεθεί η χθεσινή νύχτα. Μετά την απόπειρα δολοφονίας του Ρόναλντ Ρέιγκαν το 1981, η δημοφιλία του στις δημοσκοπήσεις εκτινάχθηκε από το 59% στο 70%. Η Washington Post ανέφερε δύο ημέρες μετά την επίθεση, ότι «οι πυροβολισμοί που τραυμάτισαν τον Ρέιγκαν πυροδότησαν μια αστραπιαία και μεγάλη άνοδο στη δημοφιλία του», μόλις 69 μέρες αφού ανέλαβε την προεδρία.

Ο τότε πρόεδρος απάντησε στην επίθεση λέγοντας στη σύζυγό του «Αγάπη μου, ξέχασα να σκύψω». Οι Αμερικανοί ενθουσιάστηκαν με αυτή τη απλοϊκή απάντηση. Όπως συμβαίνει και με τον Τζο Μπάιντεν σήμερα, κάποιοι ισχυρίζονταν ότι ο νεοεκλεγμένος πρόεδρος έχανε τις πνευματικές του ικανότητες. Ένας δημοσιογράφος της Baltimore Sun έγραψε αργότερα, «Θα ήταν δύσκολο για τους αντιπάλους του να ισχυριστούν ότι είναι υπερήλικας ένας υποψήφιος που στην πρόσφατη μνήμη των ψηφοφόρων έχει καταγραφεί ως ένας άνθρωπος που μπορεί να χαμογελά και να κάνει αστεία στο δρόμο του μέσα και έξω από το χειρουργείο αφού βρέθηκε τόσο κοντά στον θάνατο.» Πρόσθεσε, «Κανένας στρατηγός δεν θα το σχεδίαζε με αυτόν τον τρόπο. Αλλά τόσο οι σημερινοί πολιτικοί όσο και τα χθεσινά ιστορικά βιβλία υποδεικνύουν ότι η απόπειρα δολοφονίας του προέδρου Ρέιγκαν θα βοηθήσει αντί να βλάψει το ευρύ νομοθετικό του πρόγραμμα».

Η απόπειρα δολοφονίας κατά του Ντόναλντ Τραμπ θα βοηθήσει την τρίτη προεδρική υποψηφιότητά του; Είναι πολύ νωρίς για να περιληφθεί σε δημοσκοπήσεις η απόπειρα εναντίον του, αλλά ο Τραμπ προηγείτο ήδη έναντι του Μπάιντεν. Η υποστήριξη προς τον πρόεδρο έχει μειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες καθώς αυξάνονται οι ανησυχίες για την πνευματική του κατάσταση. Οι ψηφοφόροι υποστηρίζουν τον Τραμπ κατά 49% έναντι 41% του Μπάιντεν. Η απόπειρα δολοφονίας ενισχύει ένα βασικό μήνυμα της εκστρατείας του Τραμπ, ότι ο πρώην πρόεδρος στοχοποιείται, ότι είναι μάρτυρας του πολιτικού συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο, η απόπειρα δολοφονίας μπορεί να καταλήξει να μοιάζει περισσότερο με αυτή του Άντριου Τζάκσον παρά του Ρέιγκαν. Το 1835, ένας άνεργος μπογιατζής από την Αγγλία προσπάθησε να πυροβολήσει με δύο πιστόλια τον εν ενεργεία πρόεδρο, αλλά και τα δύο έπαθαν αφλογιστία. Ο Τζάκσον επιτέθηκε με το μπαστούνι του στον άνδρα, ο οποίος αργότερα κρίθηκε αθώος λόγω παραφροσύνης.

«Πριν να περάσουν δύο ώρες, το όνομα σχεδόν κάθε διαπρεπούς πολιτικού είχε συνδεθεί με αυτό του φτωχού μανιακού που προκάλεσε τον σάλο», έγραψε η Χάριετ Μαρτινό, μια Βρετανίδα κοινωνική θεωρητικός που ταξίδευε εκείνη την εποχή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έγραψε επίσης ότι ο Τζάκσον, «διαμαρτυρήθηκε έντονα, παρουσία πολλών αγνώστων, ότι δεν υπήρχε παράνοια στην υπόθεση. Υποστήριξε ότι υπήρχε συνωμοσία και ότι ο δράστης ήταν εργαλείο άλλων». Στην 180η επέτειο της επίθεσης, το περιοδικό Time έγραψε ότι: «Αν και ο Τζάκσον πίστευε ότι η απόπειρα δολοφονίας ήταν το αποτέλεσμα μιας συνωμοσίας του αντίπαλου κόμματος εναντίον του, αποδείχθηκε ότι ήταν ένας ψυχικά άρρωστος άνδρας, που ενεργούσε μόνος.»

Η τρέλα χαρακτήριζε πολλούς επίδοξους δολοφόνους. Ο άνδρας που πυροβόλησε τον Ρέιγκαν είχε εμμονή με την ηθοποιό Τζόντι Φόστερ και την ταινία Taxi Driver με τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο. Το 1881, ο ψυχίατρος Έντουαρντ Τσαρλς Σπίτσκα κατέθεσε υπέρ του Τσαρλς Τζούλιους Γκουιτό, του δολοφόνου του προέδρου Τζέιμς Γκάρφιλντ. Ο Σπίτσκα ήταν ο μόνος γιατρός που εξέτασε τον Γκουιτό και τον έκρινε «νοσηρό εγωιστή» ο οποίος πίστευε ότι τα παγκόσμια γεγονότα συνδέονται περίπλοκα με τη δική του ζωή. Ο ψυχίατρος ήταν σίγουρος ότι η συμπεριφορά του δολοφόνου ήταν το αποτέλεσμα «μιας συγγενούς δυσπλασίας του εγκεφάλου». Ο Γκουιτό κρεμάστηκε στη Ουάσιγκτον, δύο ημέρες πριν από την επέτειο της δολοφονίας του Γκάρφιλντ.

Ο γιος του Σπίτσκα, επίσης Έντουαρντ Σπίτσκα, έκανε την αυτοψία στον εγκέφαλο του Λέον Τσόλγκος, ο οποίος εκτελέστηκε στην ηλεκτρική καρέκλα το 1901 για τη δολοφονία του προέδρου Ουίλιαμ Μακίνλεϊ. Ο εγκέφαλός του βρέθηκε τυπικός, χωρίς ανωμαλίες. Αντίθετα, παρακινήθηκε από τον πολιτικό αναρχισμό και τη δολοφονία του βασιλιά Ουμπέρτο Α της Ιταλίας τον προηγούμενο χρόνο. Ο Τσόλγκος είπε στη συνέχεια: «Σκότωσα τον πρόεδρο γιατί ήταν εχθρός των καλών ανθρώπων, των καλών εργαζομένων. Δεν λυπάμαι για το έγκλημά μου.» Ο αναρχισμός έχει πλέον παραδοθεί ως επί το πλείστον στην ιστορία, αποτέλεσμα της δημόσιας αποστροφής για τέτοιες πράξεις πολιτικής βίας. Στην ομιλία του Τέντι Ρούσβελτ στο Κογκρέσο, όταν αναλάμβανε την προεδρία μετά από τον Μακίνλεϊ, είπε: «από τους τελευταίους επτά εκλεγμένους προέδρους, είναι ο τρίτος που δολοφονήθηκε και η απλή αναφορά αυτού του γεγονότος αρκεί για να δικαιολογηθεί η σοβαρή ανησυχία όλων των πιστών Αμερικανών πολιτών».

Θα κατευναστεί η οργή των Αμερικανών μετά από αυτή την τελευταία απόπειρα κατά της ζωής ενός προέδρου; Μια έρευνα που διεξήχθη στα τέλη του περασμένου μήνα από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο εντόπισε και στις δύο πλευρές του πολιτικού φάσματος, μια εδραιωμένη εμμονή στη βία. Ένας στους δέκα Αμερικανούς, 26 εκατομμύρια άνθρωποι, υποστηρίζουν τη βία κατά του Τραμπ, ενώ το 7%, ή 18 εκατομμύρια άνθρωποι, υποστηρίζουν τη βία υπέρ του Τραμπ. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έκθεση του Chatham House, «οι μισοί (54%) αυτοαποκαλούμενοι «σκληροί» Ρεπουμπλικανοί στην Αμερική πιστεύουν τώρα ότι είναι πολύ ή κάπως πιθανό να υπάρξει ένας εμφύλιος πόλεμος στις ΗΠΑ μέσα στην επόμενη δεκαετία. Τέσσερις στους δέκα (40%) «σκληροί» Δημοκρατικοί συμφωνούν.» Τέτοια στοιχεία, για να παραθέσω τον Ρούσβελτ, αρκούν για να δικαιολογηθεί η σοβαρή ανησυχία όλων των πιστών Αμερικανών πολιτών.

Πηγή: Spectator/απόδοση KREPORT

Εκεί λοιπόν, συναντήθηκαν τυχαία ο γιος προέδρου μεγάλης ΠΑΕ με πρόεδρο άλλης μεγάλης ομάδας της SuperLeague και υπήρξε μεγάλη ένταση…

Μάλιστα, ο πρώτος έφτυσε τον άλλον άνδρα που είχε απέναντί του, με τον πρόεδρο να απαντάει με βρισιές και κλωτσιές στο αυτοκίνητο του… αντιπάλου του.

Η όλη ένταση εκτονώθηκε όταν οι συνοδοι του νεαρού τον πήραν για να φύγουν, με τον πρόεδρο να προλαβαίνει να φωτογραφίσει τρεις από αυτούς.

Ο συντάκτης είναι ποδοσφαιρικός παράγοντας και αναφέρεται στην προηγούμενη σεζόν και στο πρωτάθλημα της Super League 1. 

Σύμφωνα με τον επιστολογράφο, δύο από τους προέδρους στοιχημάτισαν από κοινού στον μεταξύ τους αγώνα. Μάλιστα περιορίστηκαν στο αποτέλεσμα του πρώτου ημιχρόνου που είχε ευρύ σκορ.

Ένας τρίτος πρόεδρος και ιδιοκτήτης ΠΑΕ πόνταρε δύο φορές (επιτυχώς!) στην ήττα της ομάδας του. 

Άλλοι δύο στοιχημάτισαν μέσω των κωδικών του κυκλώματος σε αποτελέσματα των ομάδων τους που διαμορφώθηκαν στα τελευταία λεπτά των αγώνων. 

Η επιστολή θα συσχετισθεί με τις έρευνες της Eurojust, της Interpol, της Εισαγγελίας Αθηνών και της Οικονομικής Αστυνομίας. Μάλιστα θα υπάρξει ταυτοποίηση με τις νομίμως υποκλαπείσες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και τα στοιχεία από τα κατασχεμένα κινητά και ψηφιακά μέσα.