Το θέμα αυτό προφανώς προκαλεί πονοκέφαλο στην Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, καθώς η ίδια προωθεί με όλες της, τις δυνάμεις την αύξηση του πολεμικού εξοπλισμού δημιουργώντας τεράστια ελλείψεις στα υπόλοιπα διαρθρωτικά ταμεία. Η αμφισβήτηση αυτή δεν γίνεται από ένα κόμμα αλλά από ευρωβουλευτές 4 διαφορετικών κομμάτων της Ευρωβουλής.

Η επιστολή, που μέρος της δημοσίευσε, το γερμανικό μέσο agrarheute, υπογράφεται από τέσσερις κοινοβουλευτικές ομάδες. Την υπογράφουν ευρωβουλευτές του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ), των Σοσιαλδημοκρατών (S&D), της φιλελεύθερης ομάδας Renew Europe και των Πρασίνων/EFA. Οι 4 κοινοβουλευτικές ομάδες, όπως σημειώνει η γερμανική ιστοσελίδα, απειλούν να διακόψουν τις διαπραγματεύσεις για το επταετές δημοσιονομικό πλαίσιο, εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν ικανοποιήσει τα επτά βασικά της αιτήματα.

Συγκεκριμένα, οι ευρωβουλευτές απαιτούν:

Καμία επανεθνικοποίηση. «Είμαστε κατά μιας Ένωσης à la carte, στην οποία οι κεντρικές εθνικές αποφάσεις αγνοούν τις προτεραιότητες της ΕΕ και υπονομεύουν την προστιθέμενη αξία της ΕΕ».

Καμία ανάμειξη περιφερειακής πολιτικής/πολιτικής συνοχής και γεωργικής πολιτικής. «Η πολιτική συνοχής και η ΚΑΠ χρειάζονται ένα σύγχρονο όραμα βασισμένο στην καινοτομία, την ανταγωνιστικότητα, τη βιωσιμότητα και την ενεργειακή απόδοση, με στόχο την εμβάθυνση της ενιαίας αγοράς, την προώθηση της σύγκλισης και τη μείωση των ανισοτήτων».

Ενίσχυση του ρόλου των περιφερειών και των τοπικών αρχών. «Η πολιτική συνοχής δεν μπορεί να σχεδιαστεί και να διαχειριστεί αποκλειστικά από τις εθνικές κεντρικές κυβερνήσεις. Ο ρόλος των περιφερειών και των τοπικών αρχών πρέπει επομένως να ενισχυθεί και να οριστεί πολύ καλύτερα στη νομοθεσία της πρότασης».

Ενιαία πρότυπα για τη γεωργική στήριξη και πολιτική. «Η Κοινή Γεωργική Πολιτική πρέπει να διατηρεί ισότιμους όρους ανταγωνισμού για τους αγρότες, αντί να επιδιώκει την τρέχουσα πρόταση με ελάχιστους κοινούς κανονισμούς».

Καμία υπονόμευση της θέσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: «Η ονοματολογία του προϋπολογισμού πρέπει να είναι πολύ πιο λεπτομερής και να συνδέεται σαφώς με τους γενικούς και ειδικούς στόχους των δαπανών, ώστε να καθίσταται δυνατή η ουσιαστική λήψη αποφάσεων, ο έλεγχος και η διαφάνεια όλων των λειτουργικών δαπανών».

Ρυθμιζόμενος έλεγχος των κονδυλίων της ΕΕ. «Ο κανονισμός περί αιρεσιμότητας και η τήρηση των αξιών της ΕΕ πρέπει να ισχύουν για ολόκληρο τον προϋπολογισμό της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των μελλοντικών εθνικών σχεδίων για την πολιτική συνοχής και την ΚΓΠ, και δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται σε παράλληλα μέσα». Πρόκειται για τη διασφάλιση ότι τα κονδύλια της ΕΕ ρέουν μόνο σε χώρες που τηρούν τις αξίες της ΕΕ – ιδίως το κράτος δικαίου.

Κριτική για το δημοκρατικό έλλειμμα. «Το μοντέλο «χρήματα για μεταρρύθμιση» έχει ένα εγγενές δημοκρατικό έλλειμμα, επειδή δεν υπάρχει έλεγχος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – ως την αρμόδια για τον προϋπολογισμό και την απαλλαγή αρχή – και από τα εθνικά ή περιφερειακά αιρετά όργανα». Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θέλει να ζητείται η γνώμη του όταν δαπανώνται χρήματα της ΕΕ.

Τώρα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να δει τι θα κάνει ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συνεδριάσει για την επόμενη σύνοδό στις 12 και 13 Νοεμβρίου 2025. «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να το δεχτεί αυτό ως βάση για διαπραγματεύσεις», ανέφεραν ευρωβουλευτές, που το υπογράφουν, διατυπώνοντας ξεκάθαρα πως αν δεν υπάρξουν βήματα βελτίωσης, θα έρθουν σε αντιπαράθεση.

Τώρα είναι η σειρά της Επιτροπής να δείξει σημάδια συμβιβασμού με τους ευρωβουλευτές που λαμβάνουν διαρκώς παράπονα από τις εθνικές τους αντιπροσωπείες και να βάλει νερό στο κρασί της, αντί για τον τωρινό προϋπολογισμό, που με τα μέχρι στιγμής στοιχεία ωφελεί τις εταιρείες στρατιωτικών εξοπλισμών, αλλά ξεχνά πως υπάρχουν κι Ευρωπαίοι πολίτες.

Τα κράτη μέλη έχουν προθεσμία έως το 2026 για να υποβάλουν τις αξιολογήσεις τους πριν το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο επιστρέψει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις αρχές του 2027.

Ωστόσο οι ευρωβουλευτές με την κίνησή τους αυτή αμφισβητούν ευθέως την πρόταση της Επιτροπής για τον προϋπολογισμό της ΕΕ για τα έτη 2028 έως 2034. Σύμφωνα με αυτήν την πρόταση, ο προϋπολογισμός θα ανέλθει σε σχεδόν δύο τρισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που θα αποτελούσε σημαντική αύξηση σε σύγκριση με τον τρέχοντα προϋπολογισμό.

Το κύριο σημείο διαφωνίας είναι πως εκτός από το γεγονός ότι η χρηματοδότηση για τη γεωργία πάει στο ναδίρ προβλέπεται σχέδιο συγχώνευσης , που θα καταρρακώσει κι άλλο και τον αγροτικό τομέα και τις Περιφέρειες με κεντρικά εθνικά προγράμματα συνολικού ύψους 865 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μία τέτοια συγχώνευση θα σήμαινε άλλο ένα χτύπημα κάτω από τη ζώνη για τους Ευρωπαίους παραγωγούς αλλά και συνολικότερα για την ύπαιθρο, που με τη συμφωνία που υπέγραψε η Κοινότητα, ήδη θα ζήσουν νέες πιέσεις στις τιμές εξαιτίας της συμφωνίας Mercosur.

Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης σε ανακοίνωσή του:

Από τον e-ΕΦΚΑ:

– στις 27 και στις 29 Οκτωβρίου θα καταβληθούν 2.355.352.129 ευρώ σε 4.219.280 δικαιούχους για την πληρωμή κύριων και επικουρικών συντάξεων μηνός Νοεμβρίου 2025,

– στις 30 Οκτωβρίου θα καταβληθούν 3.200.000 ευρώ σε 8.600 δικαιούχους για την προκαταβολή συντάξεων μηνός Νοεμβρίου 2025,

– στις 31 Οκτωβρίου θα καταβληθούν 2.000.000 ευρώ σε 1.600 δικαιούχους για την επιστροφή εισφορών μη μισθωτών και

– από τις 27 έως τις 31 Οκτωβρίου θα καταβληθούν 15.500.000 ευρώ σε 700 δικαιούχους σε συνέχεια έκδοσης αποφάσεων για εφάπαξ.

Από τη ΔΥΠΑ θα καταβληθούν:

– 18.000.000 ευρώ σε 30.000 δικαιούχους για επιδόματα ανεργίας και λοιπά επιδόματα,

– 13.000.000 ευρώ σε 17.000 μητέρες για επιδοτούμενη άδεια μητρότητας,

– 16.000.000 ευρώ σε 15.000 δικαιούχους στο πλαίσιο επιδοτούμενων προγραμμάτων απασχόλησης,

– 400.000 ευρώ σε 50 φορείς για την πληρωμή εισφορών στο πλαίσιο υλοποίησης προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα και

– 83.000 ευρώ σε 1 δικαιούχο του προγράμματος «Σπίτι μου».

Μαρίν Λεπέν και Εμανουέλ Μακρόν, εκπροσωπούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετα προγράμματα- Οικονομία, θεσμοί, Ευρώπη περιλαμβάνονται στα σχέδια των δύο φιναλίστ στις προεδρικές εκλογές, τα οποία αποκλίνουν σε πολλά σημεία, ακόμα κι αν υπάρχουν κάποιες συγκλίσεις.

Πέντε χρόνια μετά, η αφίσα για τον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών είναι η ίδια. Ο Εμανουέλ Μακρόν και η Μαρίν Λεπέν τερμάτισαν πρώτοι στον πρώτο γύρο ψηφοφορίας την Κυριακή 10 Απριλίου. Οι ψηφοφόροι θα πρέπει να αποφασίσουν στις 24 Απριλίου ανάμεσα σε δύο προγράμματα, συνολικά, ριζικά αντίθετα, ακόμη και αν υπάρχουν ορισμένα θέματα σύγκλισης.

Οι δύο φιναλίστ του δεύτερου γύρου μοιράζονται ορισμένες συγκλίσεις απόψεων για την οικονομία. Έτσι, και οι δύο υποστηρίζουν μια οικονομική πολιτική που άλλοτε είναι φιλελεύθερη, άλλοτε παρεμβατική. Και οι δύο τάσσονται επίσης υπέρ της μείωσης του φόρου κληρονομιάς και της κατάργησης του τέλους της άδειας οπτικοακουστικής.

Η Μαρίν Λεπέν, ωστόσο, ξεχωρίζει από τον Εμανουέλ Μακρόν σε ορισμένα σημεία. Για παράδειγμα, υποστηρίζει την κατάργηση του φόρου στον πλούτο της ακίνητης περιουσίας για την αντικατάστασή του με έναν νέο φόρο στον οικονομικό πλούτο. Προτείνει τη μείωση του ΦΠΑ στο 5,5% στην ενέργεια. Θέλει επίσης επανεθνικοποίηση των αυτοκινητοδρόμων.

Από την άλλη, ο Εμμανουέλ Μακρόν, θέλει να τριπλασιάσει το ποσό του έκτακτου μπόνους που απαλλάσσεται από χρεώσεις και φόρους. Θέλει επίσης να εξαρτήσει την καταβολή του ενεργού εισοδήματος αλληλεγγύης (RSA) σε «αποτελεσματική δραστηριότητα» και να προσαρμόσει τους κανόνες της ασφάλισης ανεργίας ανάλογα με την κατάσταση της αγοράς εργασίας.

Πάνω απ’ όλα, οι δύο υποψήφιοι διαφωνούν για τις συντάξεις, που πιθανότατα θα είναι ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης μεταξύ των δύο γύρων. Η υποψήφια του RN υπερασπίζεται μια νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης 60 ετών ( για όσους εργάστηκαν πριν από την ηλικία των 20 ετών και για σαράντα χρόνια ). Ο Εμμανουέλ Μακρόν, θέλει να το ανεβάσει στα 65 και εξακολουθεί να εξετάζει μια ευρύτερη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Ο Εμανουέλ Μακρόν υπερασπίζεται στο πρόγραμμά του την αναβίωση της γαλλικής πυρηνικής βιομηχανίας, με την κατασκευή των πρώτων έξι σταθμών ηλεκτροπαραγωγής νέας γενιάς. Ευνοεί επίσης την ανάπτυξη της ηλιακής και αιολικής ενέργειας (συμπεριλαμβανομένων πενήντα υπεράκτιων αιολικών πάρκων έως το 2050) καθώς και του υδρογόνου. Θέλει επίσης να εισαγάγει φόρο άνθρακα στα σύνορα της Ευρώπης και να προσφέρει μια σειρά από ηλεκτρικά ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα σε προσιτές τιμές.

Η Μαρίν Λεπέν είναι επίσης υπέρ της πυρηνικής ενέργειας. Θέλει, ωστόσο, ένα μορατόριουμ για την αιολική και την ηλιακή ενέργεια. Στο πρόγραμμά της περιλαμβάνεται και η συνταγματική αναγνώριση του νομικού καθεστώτος των ζώων.

Και οι δύο υποψήφιοι έχουν επικριθεί από πολλές ανεξάρτητες οργανώσεις για τις ελλείψεις των περιβαλλοντικών τους προτάσεων. Η δεξαμενή σκέψης The Shift Project αμφισβήτησε «την αξιοπιστία της στρατηγικής που πρότεινε» η Μαρίν Λεπέν όσον αφορά την περιβαλλοντική μετάβαση. Όσο για τον Εμανουέλ Μακρόν, τους απάντησε καθυστερημένα , οπότε η ένωση δεν ανέλυσε το πρόγραμμά του. Το Climate Action Network έχει επίσης αμφισβητήσει τις δεσμεύσεις των δύο φιναλίστ στις προεδρικές εκλογές στην ανάλυσή του για τα περιβαλλοντικά τους προγράμματα.

Σταθερές στο πρόγραμμα του Εθνικού Συλλαλητηρίου (RN) είναι οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις που επιθυμεί η Μαρίν Λεπέν. Πρώτον, η χρήση του δημοψηφίσματος για να επιτρέψει στη λαϊκή ψήφο να διευθετήσει ορισμένα ζητήματα, είτε με πρωτοβουλία της κυβέρνησης είτε με πρωτοβουλία των ψηφοφόρων, με δημοψήφισμα πρωτοβουλίας πολιτών. Η υποψήφια της Ακροδεξιάς θέλει επίσης να εισαγάγει την αναλογική εκπροσώπηση και να επιστρέψει στη μη ανανεώσιμη επταετή θητεία.

Ο Εμανουέλ Μακρόν, από την άλλη, δεν είναι μεγάλος υποστηρικτής του δημοψηφίσματος. Δεν το χρησιμοποίησε κατά την πενταετή θητεία του. Ωστόσο, έχει ήδη μπει σε διαβούλευση μετά την κοινωνική κρίση των «κίτρινων γιλέκων». Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του, ο υποψήφιος πρόεδρος επιβεβαίωσε επανειλημμένα ότι ήθελε να εμπλέξει περισσότερο τους πολίτες στη λήψη πολιτικών αποφάσεων, με μια «νέα μεγάλη συζήτηση» , η οποία θα ήταν «μόνιμη» , για μεγάλες μεταρρυθμίσεις.

Οι αποκλίσεις για την Ευρώπη

Το 2022, όπως και το 2017, ο Εμμανουέλ Μακρόν τοποθετείται ως ανοιχτά φιλοευρωπαίος υποψήφιος . Ο απερχόμενος πρόεδρος έχει εκμεταλλευτεί και τη σημερινή γαλλική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για να αναδείξει αυτόν τον άξονα του προγράμματός του. Ειδικότερα, προτείνει τη διασφάλιση της ενεργειακής αυτονομίας της Ευρώπης και την ενίσχυση των ικανοτήτων του ευρωπαϊκού στρατού.

Η Μαρίν Λεπέν δεν προτείνει πλέον ευθέως έξοδο από την ΕΕ ή εγκατάλειψη του ευρώ. Όμως, ο υποψήφιος αντιμετωπίζει δυσκολίες για αυτό το λόγο, αφού ένα μεγάλο μέρος του προγράμματός του θα παρέμενε, ως έχει, ανεφάρμοστο στο πλαίσιο των σημερινών ευρωπαϊκών συνθηκών. Επίσημα, παρακαλεί να επαναδιαπραγματευτεί αυτά τα κείμενα. Αλλά ισχυρίζεται επίσης ότι θέλει να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα των γαλλικών νόμων έναντι των ευρωπαϊκών νόμων, με κίνδυνο να εξοστρακίσει τη Γαλλία από την ΕΕ .

Σχετικά με τη μετανάστευση, η Μαρίν Λεπέν είναι πολύ πιο ριζοσπαστική

Ο Εμανουέλ Μακρόν όπως και η Μαρίν Λεπέν βρίσκονται σε μια γραμμή που συνίσταται στον περιορισμό του δικαιώματος ασύλου. Ο πρώτος προτείνει τη διευκόλυνση της απέλασης των απορριφθέντων ατόμων, η δεύτερη θέλει αυτά τα αιτήματα να εξετάζονται από τις γαλλικές πρεσβείες στο εξωτερικό, πριν από οποιαδήποτε μετανάστευση.

Ομοίως, οι δύο υποψήφιοι τάσσονται υπέρ της σκλήρυνσης της πρόσβασης στη γαλλική ιθαγένεια, αν και σε διαφορετικές αναλογίες: ο απερχόμενος πρόεδρος θέλει να την εξαρτήσει από τη γνώση της γαλλικής γλώσσας, η αντίπαλός του θέλει να καταργήσει το δικαίωμα του εδάφους και την αυτόματη απόκτηση ιθαγένειας μέσω γάμου. Σκοπεύει επίσης να συμπεριλάβει στο Σύνταγμα τις συνθήκες που οδηγούν στην έκπτωση της ιθαγένειας.

Η Μαρίν Λεπέν τάσσεται επίσης υπέρ της συστηματικής απέλασης «παράνομων μεταναστών, παραβατών και αλλοδαπών εγκληματιών» , καθώς και ανηλίκων χωρίς χαρτιά. Ισχυρίζεται επίσης ότι εξοικονομεί περισσότερα από 15 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως εφαρμόζοντας την «εθνική προτίμηση» στην κοινωνική βοήθεια, αποκλείοντας τους ξένους δικαιούχους (πράγμα που αντίκειται στην αρχή της ισότητας που κατοχυρώνεται στο ισχύον Σύνταγμα και ως εκ τούτου θα απαιτούσε συνταγματική αναθεώρηση).

Η εξωτερική πολιτική

Ο Εμανουέλ Μακρόν, όπως η Μαρίν Λεπέν, έχουν εκφράσει την επιθυμία τους για ταχεία επίλυση του πολέμου στην Ουκρανία και αρνούνται να υπάρξει γαλλικη εμπλοκή στον πόλεμο. Όμως, ενώ ο σημερινός πρόεδρος υπήρξε η κινητήρια δύναμη στην εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, η πρόεδρος του RN πιστεύει ότι αυτές απειλούν την αγοραστική δύναμη των Γάλλων.

Ο Εμανουέλ Μακρόν επιθυμεί να μην σπάσει ο διάλογος με τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Η Μαρίν Λεπέν, το κόμμα της οποίας συνεχίζει να αποπληρώνει δάνειο σε Ρώσο πιστωτή, προχωρά παραπέρα και προτείνει στο πρόγραμμά της να επιδιώξει μια «συμμαχία με τη Ρωσία σε ορισμένα ουσιαστικά ζητήματα» , όπως η ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Οι δύο υποψήφιοι στον δεύτερο γύρο φαίνεται πως συμμερίζονται την επιθυμία του Κρεμλίνου να μην ενταχθεί η Ουκρανία στο ΝΑΤΟ. Αλλά σε αντίθεση με τον απερχόμενο πρόεδρο, η κ. Λεπέν κάνει επίσης εκστρατεία υπέρ της αποχώρησης της Γαλλίας μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, στο όνομα της ανεξαρτησίας και της στρατιωτικής κυριαρχίας.

Οι φιναλίστ στις προεδρικές εκλογές αντιτίθενται επίσης στις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου. Η Λεπέν υποσχέθηκε να αντιταχθεί στις υπό διαπραγμάτευση συνθήκες, όπως η CETA, η οποία πρέπει να δεσμεύει την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά, ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν πιστεύει ότι αυτή η συμφωνία πηγαίνει “στη σωστή κατεύθυνση” και πρέπει να ολοκληρωθεί, παρά τις επικρίσεις για την πιθανές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Οι δύο υποψήφιοι τόνισαν επίσης την αντίθεσή τους στο ριζοσπαστικό Ισλάμ. Ο κ. Μακρόν σκοπεύει να πολεμήσει ενάντια στον «αποσχιστισμό» , ελέγχοντας αυστηρά την ξένη χρηματοδότηση για τη λατρεία. Η πρόεδρος του RN προχωρά παραπέρα και ζητά την απαγόρευση της χρήσης πέπλου στο δρόμο και κατά τη διάρκεια των σχολικών συνοδειών.

Πηγή: Le Monde