Η μνήμη του “κυρ Γιάννη”, του δημάρχου, του πολίτη, του οραματικού ανθρώπου των ανοιχτών οριζόντων, συγκέντρωσε πολύ κόσμο στην παρουσίαση του βιβλίου του Λεωνίδα Μακρή. Έδωσε, μεταξύ άλλων, την δυνατότητα στον πρώην πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να υπενθυμίσει ταυτίσεις και έντιμες διαφωνίες μαζί του, έδρασε και ως ευκαιρία στον Χάρη Δούκα να εκδηλώσει την διαφωνία του με τη στάση του ΠΑΣΟΚ για τη Συμφωνία των Πρεσπών.

Αν ζούσε ο Γιάννης Μπουτάρης, κι αν ήταν πολιτικά δρων, θα είχε πολλά να πει για το πυκνό σύννεφο της τοξικότητας, της μισαλλοδοξίας και του προσωποκεντρικού (δήθεν) αντισυστημισμού των ημερών. Από την άλλη, η απουσία του ενισχύει το αίσθημα της στέρφας πολιτικής γης, του οραματικά άνυδρου τοπίου και της αδυναμίας να βρεθούν κοινοί τόποι και συγκλίσεις στο αυτονόητο.

Διότι η ανεκτικότητα και αυτός ο κοσμοπολιτισμός του Μπουτάρη κινούνται διαμετρικά αντίθετα με την περίκλειστη εγωπάθεια των “αυθεντικών” και τον βαθύ συντηρητισμό -ασχέτως κομματικής καταγωγής- του πολιτικού συστήματος. Για τον ιστορικό δήμαρχο Θεσσαλονίκης η εξουσία ήταν εργαλείο μετάβασης και δημιουργίας, με την ίδια ευκολία που την διεκδίκησε, την απεμπόλησε κιόλας.

Αυτό είναι που απουσιάζει από την πολιτική σήμερα. Ο ορθολογισμός και η μετρημένη διαχείριση μαζί με το μεγαλεπήβολα γοητευτικό σχέδιο που μπορεί να εκλαϊκεύεται και να προσαρμόζεται στο πραγματικό.

Όσοι εξυμνούν τον Μπουτάρη, είτε βρέθηκαν στην εκδήλωση είτε όχι, είτε είναι στην αντιπολίτευση είτε στην κυβέρνηση, είναι λογικό να συμφωνούν και να διαφωνούν -παράλληλα και ταυτόχρονα- με εκφάνσεις του “κόσμου” του. Σκληρά αυτοκριτικός, άλλωστε, κι ο ίδιος, παραδομένος στα πάθη του, άλλοτε νικητής κι άλλοτε ηττημένος.

Λοιδωρήθηκε για τις Πρέσπες και για άλλα από αρκετούς εξ αυτών που σήμερα τον μνημονεύουν με επαίνους, θεωρήθηκε εύπλαστος και ευέλικτος από άλλους, ήταν πάντοτε όμως μαγνήτης του νέου και αμείλικτος αντίπαλος του αναχρονιστικού και όλων των εκδοχών του φασισμού- θύμα πογκρόμ, άλλωστε, της σκοτεινής πλευράς της πόλης.

Ο Μπουτάρης είναι ένα καλό παράδειγμα όσων θα έπρεπε να αποφύγουμε την ώρα που φουσκώνει το τοξικό ρεύμα της εξαλλοσύνης και της αλαζονείας. Και στην εποχή μας μάλλον χρειαζόμαστε πολλούς μικρούς “Μπουτάρηδες”…

Ο 17χρονος ανασύρθηκε με σοβαρά τραύματα από τα συντρίμμια του οχήματος και αρχικά διακομίστηκε στο νοσοκομείο της Φλώρινας. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής του, κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά του στο νοσοκομείο «Παπανικολάου» στη Θεσσαλονίκη, όπου και παραμένει διασωληνωμένος.

Το τροχαίο είχε τραγική κατάληξη, καθώς από τη σφοδρή σύγκρουση έχασαν τη ζωή τους ο 18χρονος οδηγός του αυτοκινήτου και ένας 16χρονος συνεπιβάτης που καθόταν στο πίσω κάθισμα.

Τραγική ειρωνεία: Ο πατέρας ενός εκ των θυμάτων, ο οποίος εργάζεται ως διασώστης του ΕΚΑΒ στο Κέντρο Υγείας Πρεσπών, ήταν από τους πρώτους που έφτασαν στο σημείο της τραγωδίας. Ο ίδιος μετέφερε τον γιο του, αδυνατώντας να του προσφέρει οποιαδήποτε βοήθεια.

Η συγκλονιστική μαρτυρία της πρώτης γιατρού που έφτασε στο σημείο

Συγκλονίζει η γιατρός που έφτασε πρώτη στον τόπο της τραγωδίας. Όπως είπε στον ΑΝΤ1, ο οδηγός του ασθενοφόρου και πατέρας του ενός θύματος, παρότι αναγνώρισε το παιδί του, έλεγε σε όλους «κάντε ότι μπορείτε για να σώσετε το τρίτο παιδί».

«Φτάνουμε εκεί, μια κατάσταση… η αστυνομία… το αυτοκίνητο σφηνωμένο σε δέντρο, η κόρνα ακόμη να ηχεί, σφηνωμένο, στραπατσαρισμένο. Το μπροστινό το καπό είχε φτάσει μέχρι μέσα από τις θέσεις. Είχε γύρει και σε χαντάκι, είχε καρφωθεί σε δέντρο, είχε γύρει και σε χαντάκι αριστερά. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο να βγούνε… βγήκε ο οδηγός μας και το που έφτασε είδε το αυτοκίνητό του και φυσικά το αναγνώρισε, είδε και την πινακίδα του αυτοκινήτου του και ο άνθρωπος το αναγνώρισε και παρόλα αυτά βοήθησε με μία ψυχραιμία και έναν επαγγελματισμό απίστευτο, απίστευτο και έλεγε κάντε ό,τι μπορείτε να σωθεί το τρίτο. Αρχαία τραγωδία. Ό,τι να πεις είναι λίγο, λίγο», είπε στον Ant1 η γιατρός.

Ο ορίζοντας δεξιά, καθώς κινούμαι από το Λέχοβο προς το Αμύνταιο με τελικό προορισμό τις λίμνες των Πρεσπών, αχνοφαίνεται κάτω από το λευκό πέπλο της πρωινής πάχνης. Τέλη Οκτωβρίου και ακόμη ο κανονικός φλωρινιώτικος χειμώνας, ή, έστω το φθινόπωρο, αρνείται να έρθει καθώς η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της ημέρας ανεβαίνει μέχρι και τους 25 βαθμούς Κελσίου. Οι αποχρώσεις των φύλλων στα δέντρα αρχίζουν δειλά να πορτοκαλίζουν εδώ και εκεί. Ο δρόμος είναι καλοφτιαγμένος.

Όλοι οι δρόμοι στο Δήμο Αμυνταίου αλλά και στις γειτονικές περιοχές είναι σε εξαιρετική κατάσταση. Καλή, στιβαρή άσφαλτος, ευδιάκριτες διαγραμμίσεις, σήμανση παντού και όχι μόνο για τη μείωση της ταχύτητας, καθώς άγρια ζώα διασχίζουν απροειδοποίητα τους δρόμους. Η μαύρη φιγούρα της αρκούδας, μερικές φορές με τα μικρά της, αποτυπώνεται στις ανακλαστικές πινακίδες κάθε λίγα χιλιόμετρα. Οι ντόπιοι κάτοικοι το γνωρίζουν, ανταποκρίνονται αυτόματα πια. Οι προειδοποιήσεις απευθύνονται κυρίως στους ανήξερους και ορεξάτους για ταχύτητα επισκέπτες.

Η Αναστασία Τσάμου/Photo: Νίκος Κόκκας

Η Ιωάννα Τζουβάρα φτιάχνει πρασόπιτα στο Λέχοβο/Photo: Νίκος Κόκκας

Photo: Νίκος Κόκκας

Καθώς οδηγώ μια από τις ομορφότερες διαδρομές της Βόρειας Ελλάδας, από τη Φλώρινα προς τις Πρέσπες, έχοντας στα αριστερά μου το όρος Βέρνο, ή Βίτσι, με τη σχεδόν παρθένα φύση του να γεμίζει το κάδρο, σκέφτομαι τη χθεσινή μου άφιξη στην περιοχή και συγκεκριμένα στο ιστορικό χωριό του Λεχόβου. Σε μια μικρή εσωτερική αυλή κοντά στην πλατεία της εκκλησίας με περίμεναν η Ιωάννα Τζουβάρα και η Αναστασία Τσάμου με την παραδοσιακή πρασόπιτα σε πλήρη διαδικασία παρασκευής. Στους τοίχους είναι ήδη στοιβαγμένα τα κομμένα ξύλα, προετοιμασία έγκαιρη για το χειμώνα που, κάποια στιγμή, θα έρθει.

Photo: Νίκος Κόκκας

Photo: Νίκος Κόκκας

Λέχοβο/Photo: Νίκος Κόκκας

Πιπεριές κόκκινες αποξηραμένες, όχι Φλωρίνης καθώς το Π.Ο.Π. προϊόν είναι άλλο είδος, κρέμονται από καρφιά στον κάτασπρο ασβεστωμένο τοίχο. Τα λιτά, μεταλλικά εργαλεία για το κόψιμο του ζυμαριού φανερώνουν την απλότητα και την αγάπη προς την παράδοση. Ο φούρνος ζεσταίνεται, η μυρωδιά απλώνεται. Το κεσεδάκι με το γιαούρτι συμπληρώνει το γεύμα καλωσορίσματος μέσα στην απλή και πεντακάθαρη, χαμηλοτάβανη κουζίνα. Η περιοχή όλη αναμένει τη γιορτή της πίτας που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο, τελευταίο Σάββατο του Οκτωβρίου.

Αγία Παρασκευή, Πισοδέρι/Photo: Νίκος Κόκκας

Το μονοπάτι Ε4 στις Πρέσπες και φασολιές/Photo: Νίκος Κόκκας

Η διαδρομή προς τις λίμνες των Πρεσπών περνά από το χιονοδρομικό κέντρο της Βίγλας, πράσινο, πορτοκαλί, νωπό και άχιονο ακόμη, μαρτυρά στη φαντασία τις ολόλευκες διαδρομές του αφού έρθει το χιόνι. Το Πισοδέρι, σκαρφαλωμένο στην πλαγιά με τους ξενώνες και τα ταβερνάκια του να αναμένουν τους επισκέπτες της περιοχής, σηματοδοτεί την κάθοδο προς τις λίμνες. Σε μια στροφή, κάτω από μια ημίγυμνη βουνοκορφή, μια σειρά από ανεμογεννήτριες αγγίζουν τον ουρανό. Ο ορίζοντας ανοίγει φτάνοντας στο επίπεδο του νερού στις μοιρασμένες λίμνες των Πρεσπών. Φασολιές παντού, ένα δεκαήμερο πριν την έναρξη της συγκομιδής του πιο γνωστού οσπρίου της περιοχής, αλλού χλωρές και πράσινες, αλλού πιο ξερές και καφετί, σαν παγανιστικές κατασκευές με τα καλάμια που τις στηρίζουν, ορθώνονται όπου και να γυρίσει το βλέμμα. Το μονοπάτι Ε4 περνά από εδώ, μια υπέροχη στάση στο αμέτρητο ταξίδι του.

Photo: Νίκος Κόκκας

Photo: Νίκος Κόκκας

Κάνω κι εγώ μια στάση πριν συνεχίσω τη διαδρομή μου προς τη Μικρή Πρέσπα για λίγη ξεκούραση και μια μικρή δόση ενέργειας. Λίγα κομματάκια από την αγαπημένη μου σοκολάτα ΙΟΝ με Στέβια προσφέρουν την απαραίτητη γλύκα για να με «ξυπνήσουν» και να με κρατήσουν σε εγρήγορση. Νόστιμη και λαχταριστή, βρίσκεται σχεδόν πάντα στο σακίδιο των αποδράσεών μου, τόσο η γάλακτος όσο και η αμυγδάλου.

Μικρολίμνη Μικρής Πρέσπας/Photo: Νίκος Κόκκας

Μικρή Πρέσπα, κοντά στον Άγιο Αχίλλειο/Photo: Νίκος Κόκκας

Μικρή Πρέσπα, κοντά στον Άγιο Αχίλλειο/Photo: Νίκος Κόκκας

Στη Μικρολίμνη της Μικρής Πρέσπας, τα ήρεμα, σχεδόν ακούνητα νερά ρυτιδιάζουν από την «Πόπη», τη βάρκα του Ανδρέα Γράτσου καθώς επιστρέφει με τα καφάσια του γεμάτα γριβάδια, ήδη δοσμένα σε αυτούς που τα παρήγγειλαν. Στο μόλο τον περιμένει η Σοφία Γράτσου, βοηθώντας τον να δέσει, να μαζέψει και να βγάλει στο σανίδι τα φρέσκα, γυαλιστερά γλυκά ψάρια. Ο ορίζοντας αλλάζει στις λίμνες, ανάλογα στις καιρικές συνθήκες. Κάποιες φορές, σε μια ανακατωσούρα συννεφιάς και ομίχλης, αντιλαμβάνεται κανείς την απόλυτη οπτική έκφραση των Βαλκανίων, ακόμη και μέσα από το φακό του Θεόδωρου Αγγελόπουλου.

Ανδρέας και Σοφία Γράτσου/Photo: Νίκος Κόκκας

Πεζοπορία στο Νυμφαίο/Photo: Νίκος Κόκκας

Νυμφαίο/Photo: Nίκος Κόκκας

Πρωί τον Οκτώβριο, το φως σπάει το σκοτάδι γύρω στις 6:30’. Ο ορίζοντας ροδίζει πριν αποκτήσει ένα πορτοκαλί και μετά ένα ψυχρό γαλάζιο χρώμα πριν οι ακτίνες του ήλιου τα αλλάξουν όλα αυτά με την πρώτη εμφάνισή τους. Το Νυμφαίο, ένα από τα ομορφότερα χωριά στην Ευρώπη, βλαχοχώρι με αστικές καταβολές, υπέροχη αρχιτεκτονική, καλλιτεχνικό και εμπορικό υπόβαθρο, βρίσκεται ακριβώς μετά από μια στροφή. Ο κάμπος στα αριστερά, με το ίχνος από τις καμινάδες των εργοστασίων λιγνίτη της Πτολεμαΐδας να διαγράφονται στον ορίζοντα, δίνει τη θέση του στο πέτρινο χωριό, με την ιστορία του αναβιωμένη, την τουριστική του ανάπτυξη φανερή και την ένωσή του με τη φύση να επιβεβαιώνεται από τα καταφύγια προστασίας άγριας ζωής του «Αρκτούρου».

Νυμφαίο/Photo: Nίκος Κόκκας

Νυμφαίο/Photo: Nίκος Κόκκας

Άγιος Νικόλαος, Νυμφαίο/Photo: Nίκος Κόκκας

Το Νυμφαίο ανήκει σε αυτήν την κατηγορία σημείων στο χάρτη όπου νομίζει κανείς ότι στήθηκε λίγο πριν την άφιξη του επισκέπτη απλώς για να το δει και να ενθουσιαστεί και κατόπιν, τη νύχτα, κάποιοι το μαζεύουν μέσα σε μια αποθήκη, σαν σκηνικό. Τόσο όμορφο είναι. Τα αυτοκίνητα απαγορεύονται ευγενικά στα καλοφτιαγμένα πλακόστρωτά του, εκτός από αυτά των λιγοστών μόνιμων κατοίκων, αλλά, όπως παντού στην όμορφη χώρα μας, κάποιοι αγνοούν την προτροπή μη θέλοντας να κάνουν ούτε βήμα στα πέτρινα καλντερίμια του. Το πάρκινγκ στην είσοδο του χωριού πάντως, χωράει τους πάντες και ο καθαρός αέρας εισβάλλει στα πνευμόνια ευεργετικά.

Ο Μανώλης Πέγιου/Photo: Νίκος Κόκκας

Συγκομιδή φασολιών στο Βαρικό/Photo: Nίκος Κόκκας

Κλεισούρα/Photo: Νίκος Κόκκας

Τελευταία ημέρα στην περιοχή και η κωδική ονομασία λέγεται «προϊόντα». Στο Βαρικό, κάτω από τη σκιά του ιστορικού χωριού της Κλεισούρας, η συγκομιδή φασολιών έχει ξεκινήσει ήδη, δέκα ημέρες πριν την περιοχή των Πρεσπών. Ο Μανώλης και η Καλλιόπη Πέγιου ακούγονται μέσα στις φασολιές αλλά είναι δύσκολο να τους διακρίνει κανείς από το δρόμο. Τα φυτά ενώνονται μεταξύ τους με φυλλωσιές και σχοινιά, σαν να είναι ζωντανά προσπαθώντας να αιχμαλωτίσουν τα πόδια καθώς κινούμαι ανάμεσά τους μέχρι να προσεγγίσω το ζεύγος. Τα φασόλια μαζεύονται σε τσουβάλια, μεταφέρονται στους δρόμους του χωριού, απλώνονται στον ήλιο και κατόπιν πατιούνται μέχρι να εμφανιστεί ο άσπρος ξερός πασίγνωστος καρπός. Ο ήχος κάτω από τα παπούτσια, πατώντας τα, μοιάζει με πατατάκια που συνθλίβονται στο παρκέ.

Αμπελοτόπια στο Αμύνταιο, στο βάθος η Λίμνη Πετρών/Photo: Νίκος Κόκκας

Λίμνη Βεγορίτιδα/Photo: Νίκος Κόκκας

Ψάρεμα στη Λίμνη Βεγορίτιδα/Photo: Νίκος Κόκκας

Απομένει η επίσκεψη σε μια από τις πιο εμβληματικές οινοποιητικές περιοχές της χώρας, στο Αμύνταιο, με τα ατελείωτα αμπελοτόπια να απλώνονται σε ασταμάτητες ευθείες ανάμεσα στις λίμνες Βεγορίτιδα και Πετρών. Σημαντικά οινοποιεία στεγάζονται στην περιοχή, το επικλινές έδαφος και οι κλιματολογικές συνθήκες επιτρέπουν ακόμη και πειραματικές καλλιέργειες ποικιλιών. Η περιοχή είναι ζωντανή, πάλλεται από διαδικασίες οι οποίες βρίσκονται σε εξέλιξη και προμηνύουν το μέλλον.

Photo: Nίκος Κόκκας

Photo: Νίκος Κόκκας

Πριν συνεχίσω το ταξίδι μου για να εξερευνήσω το σύμπαν της πιπεριάς Φλωρίνης, βρίσκω την ευκαιρία να τελειώσω την ΙΟΝ γάλακτος με Στέβια που έχω ήδη ξετυλίξει από πριν.

Η γεύση της πάντα αναγνωρίσιμη και κάπως «παρηγορητική», γίνεται η καλύτερη παρέα στη διαδρομή.

Πιπεριά Κόμπρα, καυτερή, στη βιοτεχνία Ναουμίδη/Photo: Νίκος Κόκκας

Πιπεριές στον φούρνο στη βιοτεχνία Ναουμίδη/Photo: Νίκος Κόκκας

Σιδηροδρομικός Σταθμός στο Αμύνταιο/Photo: Νίκος Κόκκας

Στο εργοστάσιο επεξεργασίας και τυποποίησης πιπεριάς Φλωρίνης, λίγο έξω από τον Άγιο Παντελεήμονα της Βεγορίτιδας, ο Άγγελος Ναουμίδης βγάζει από το κοτέτσι στο πίσω μέρος της μονάδας, ολόφρεσκα αβγά, σπάζοντας ένα μπροστά μου για να δω τον κόκκινο κρόκο από την διατροφή των πτηνών με πιπεριές Φλωρίνης. Η πραγματικότητα, όσο παράδοξη και να φαίνεται, δεν παύει να είναι αληθινή. Η διαδρομή προς τη Θεσσαλονίκη περνά ανάμεσα από ατελείωτες καλλιέργειες βαμβακιού, μια εικόνα που μου είχε μείνει ακόμη και από την πρώτη φορά που είχα επισκεφθεί την περιοχή, τότε με το τρένο, φτάνοντας στον όμορφο, αλλά παροπλισμένο σήμερα, σταθμό του Αμυνταίου.

Πηγή: travel.gr

Η φωτιά καίει σε δασική έκταση στο Βροντερό Πρεσπών και στο σημείο επιχειρούν 15 πυροσβέστες με 1 ομάδα πεζοπόρου τμήματος της 8ης ΕΜΟΔΕ, 4 οχήματα, και 1 ελικόπτερο.

Στο σημείο έσπεσαν 15 πυροσβέστες, 1 ομάδα πεζοπόρου τμήματος της 8ης ΕΜΟΔΕ και 4 οχήματα.

Από αέρος επιχειρεί και ένα ελικόπτερο.

Ο Κυριάκος Βελόπουλος ενόψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου, δήλωσε ότι «σήμερα από το πρωί βρέθηκε κλιμάκιο της Ελληνικής Λύσης στις αγορές της Θεσσαλονίκης. Το μήνυμα των ευρωεκλογών, το μήνυμα του κόσμου που ακούμε εμείς, είναι ένα και μοναδικό: Η Ελλάδα χρειάζεται μια ευρωπαϊκή εκπροσώπηση: Πατριωτική, λαϊκή, κοινωνική, εθνική. Αυτή η εκπροσώπηση είναι η Ελληνική Λύση, γιατί για εμάς στις 9 Ιουνίου το ραντεβού με το μέλλον λέει ένα πράγμα: Θα κάνουμε την Ελλάδα μεγαλύτερη και τους Έλληνες υπερήφανους».

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης σχολιάζοντας δήλωση του Αλβανού πρωθυπουργού, Έντι Ράμα, ανέφερε πως «αποδεικνύει ότι ουσιαστικά στηρίζει τον κ. Μητσοτάκη στις εκλογές που έρχονται» και πως «είναι ωμή παραβίαση στην εκλογική διαδικασία στην χώρα μας» που «ουσιαστικά δημιουργεί πρόπλασμα μειονότητας αλβανικής στην Ελλάδα, οδηγώντας όλους αυτούς με την δήλωσή του προς τη ΝΔ». Σύμφωνα με τον Κυριάκο Βελόπουλο αυτό «αποδεικνύει, ότι η Ελλάδα είναι ένα ξέφραγο αμπέλι στις ορέξεις οποιουδήποτε σωβινιστή, μιλιταριστή και γι’ αυτό ο κ. Ράμα, ο οποίος επηρεάζει το εκλογικό αποτέλεσμα, πρέπει να είναι ανεπιθύμητος στην χώρα». Τέλος, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης αναφερόμενος στον Κυριάκο Μητσοτάκη επισήμανε ότι «όταν ο εχθρός σου σε στηρίζει, τότε ο λαός σε μαυρίζει».

Η Δ/νση Δασών Φλώρινας, μετά από ενημέρωση, χθες το μεσημέρι στις 14:00 μ.μ,. από την Μονάδα Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Πρεσπών και Προστατευόμενων Περιοχών Δυτικής Μακεδονίας, ενεργοποίησε την Ομάδα Άμεσης Επέμβασης, η οποία είναι αρμόδια για τη διαχείριση περιστατικών προσέγγισης αρκούδας και άλλων ειδών άγριας πανίδας σε κατοικημένες περιοχές.

Στο σημείο κατέφθασαν, στελέχη του Δασαρχείου Φλώρινας της Επιθεώρησης Εφαρμογής Δασικής Πολιτικής Ηπείρου – Δυτ. Μακεδονίας του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, της Εταιρείας Προστασίας Πρεσπών και της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης ΚΑΛΛΙΣΤΩ και απεγκλώβισαν το ζώο, αφού πρώτα το αναισθητοποίησαν.

Το ζώο δεν έφερε τραύματα, εκτιμήθηκε ότι δε χρήζει περίθαλψης, επανάκτησε τις αισθήσεις του και απελευθερώθηκε, ενώ στην περιοχή εμφανίστηκε και η μητέρα αρκούδα.

Θερμό τετ-α-τετ με τον Ζόραν Ζάεφ είχε και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, όταν έφτασε στον χώρο του συνεδρίου. Μάλιστα, κατά την ομιλία του, ο κ. Τσίπρας ανέφερε ότι “ο Ζόραν Ζάεφ και ο Νίκος Κοτζιάς έκαναν το πατριωτικό τους καθήκον στη Συμφωνία των Πρεσπών”.

Πρώτον, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών κλήθηκε στο συνέδριο μετασχηματισμού ως επικεφαλής της Κίνησης “Πράττω”, γεγονός που αποκαθιστά την επικοινωνία μεταξύ τους, η οποία είχε διακοπεί με τραυματικό τρόπο αφού η Κουμουνδούρου δεν εδέησε ποτέ να απαντήσει ούτε καν στις επιστολές-προτάσεις της δεύτερης εδώ και πολλούς μήνες.

Δεύτερον, ο Νίκος Κοτζιάς ανταποκρίθηκε στην πρόταση-κάτι που δεν ήταν ποτέ δεδομένο, αφού η στάση κάποιων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι γνωστό πως τον είχε εξοργίσει.

Όμως, από τη στιγμή που ο Αλέξης Τσίπρας ανέδειξε ως προμετωπίδα του πολιτικού ρεαλισμού της διακυβέρνησής του την Συμφωνία των Πρεσπών, προσκαλώντας, μάλιστα, στο συνέδριο τον Ζόραν Ζάεφ, θα ήταν παράλογο να μην αναφερθεί ονομαστικά και γενναία και στον πρώην υπουργό Εξωτερικών, όπως το έκανε για τον πρώην πρωθυπουργό της Βόρειας Μακεδονίας. Άλλωστε Ζάεφ και Κοτζιάς κάθησαν ο ένας δίπλα στον άλλο, στην πρώτη σειρά του συνεδρίου, και συνομίλησαν αρκετά για την εποχή των Πρεσπών.

Το ερώτημα για πολλούς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είναι εάν η αβροφροσύνη -έστω και με καθυστέρηση- προς τον Κοτζιά συνιστά και μία πορεία σύγκλισης, ίσως και εκλογικής συνεργασίας με το “Πράττω”. Ακόμα δεν έχει αποσαφηνιστεί αλλά μην το θεωρείτε απίθανο, καθώς, όπως πληροφορείται το Backstage, το όνομα Κοτζιάς θεωρείται από τα πλέον δημοφιλή στις εσωτερικές έρευνες σχετικά με την εκλογική βάση του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Εάν, μάλιστα, δεν παρεμβληθούν οι “καλοθελητές” που προαναφέραμε και την πιθανότητα σύγκλισης την χειριστούν μόνο οι Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Κοτζιάς, είναι μάλλον βέβαιο πως κάτι καλό θα προκύψει.

Ο Μίτσκοσκι, σε συνέντευξη Τύπου σήμερα στα Σκόπια, υποστήριξε ότι η διεξαγωγή πρόωρων βουλευτικών εκλογών το συντομότερο δυνατό είναι απαραίτητη προκειμένου, όπως είπε, να σχηματιστεί μία σταθερή κυβέρνηση, ικανή να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα.

Ο αρχηγός του VMRO-DPMNE, στην ίδια συνέντευξη Τύπου σήμερα Τετάρτη, αναφερόμενος στη Συμφωνία των Πρεσπών παραδέχθηκε ότι αποτελεί πραγματικότητα, η οποία όμως δεν αρέσει στον ίδιο και θα ήθελε να την αλλάξει αν έρθει στην εξουσία, όμως αν αυτή δεν γίνεται σεβαστή θα υπάρξουν προβλήματα.

«Μας αρέσει αυτή η πραγματικότητα; Όχι δεν μας αρέσει, σας λέω ότι δεν μας αρέσει. Όμως εάν αυτή η πραγματικότητα δεν γίνει σεβαστή στο πλαίσιο της διοικητικής λειτουργίας των θεσμικών οργάνων του κράτους, τότε θα έχουμε πρόβλημα με άλλες περιπτώσεις – με την εισαγγελία, τη δικαιοσύνη κλπ. Εάν με ρωτάτε αν θα εργαστούμε προκειμένου αυτή την πραγματικότητα, μία μέρα που θα έχουμε την ευκαιρία να την αλλάξουμε, σας λέω ναι θα εργαστούμε να την αλλάξουμε. Αλλά στην παρούσα φάση αυτή είναι η πραγματικότητα στην οποία λειτουργούμε όλοι εμείς ως πολίτες της ‘Μακεδονίας’ και αυτή η πραγματικότητα είναι τόσο οδυνηρή, ταπεινωτική για όλους εμάς που νιώθουμε τη ‘Μακεδονία’ και μόνο τη ‘Μακεδονία’ ως πατρίδα μας» ανέφερε ο Μίτσκοσκι, κληθείς να απαντήσει εάν το VMRO-DPMNE θα σεβαστεί τη Συμφωνία των Πρεσπών σε περίπτωση που έρθει στην εξουσία.

Του Σωτήρη Μπολάκη

Η κυβέρνηση «παρακολουθεί» είπε αρχικά ο Γιάννης Οικονόμου στην πρώτη του ενημέρωση των διαπιστευμένων συντακτών απαντώντας σε ερώτημα για τη σύναψη της αμυντικής συμφωνία Σκοπίων – Άγκυρας εξαντλώντας σε μια μόνο λέξη ουσιαστικά το ζήτημα από την πλευρά του επίσημου κράτους.

• Η εξόφθαλμη προσπάθεια να προσπεράσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος  τη σημασία της συμφωνίας αυτής δεν κρίνεται άξια σχολιασμού από το ΣΥΡΙΖΑ γιατί όπως έχουν πράξει στο παρελθόν έτσι και τώρα οι επιτελείς της Κουμουνδούρου δείχνουν ως βασική αιτία αυτής της στάσης της κυβέρνησης στο «φόβο» του κ. Μητσοτάκη για τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά και όσων περιστοιχίζονται πέριξ του στο ζήτημα της εφαρμογής της Συμφωνίας των Πρεσπών.

Ο Γιάννης Οικονόμου μάλιστα αν και δεν είναι της σχολής Σαμαρά ωστόσο φρόντισε να χρησιμοποιήσει μια γλώσσα καθαρά εσωτερικής κατανάλωσης για ένα ζήτημα ύψιστης εθνικής σημασίας σχολιάζουν από το ΣΥΡΙΖΑ.

• «Πολύ αφελείς ή απλοϊκές οι απόψεις που υποστηρίζουν ή που υποστήριζαν ότι η ΣτΠ θα αποτελούσε τον φράχτη εισόδου με οποιαδήποτε συνεργασία της Τουρκίας με τη γειτονική χώρα» δήλωσε από το πόντιουμ της γενικής γραμματείας ενημέρωσης.

Δεν ήταν μάλιστα λίγοι στο ΣΥΡΙΖΑ όσοι επισήμαναν ότι ακόμη και από τα επίσημα κρατικά στόματα δεν προφέρεται ούτε τώρα τρία χρόνια μετά τη σύναψη της Συμφωνίας το όνομα της Βόρεια Μακεδονίας ως επίσημη πλέον ονομασία του κράτους, αλλά όπως παρατηρούσαν δηκτικά μέχρι και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υιοθέτησε χαμηλής πολιτικής ρητορική αποκαλώντας τη «γειτονική χώρα».

Τρεις συμφωνίες περιμένουν 2 χρόνια

Όμως οι σύμβουλοι του Αλέξη Τσίπρα επιμένουν να αναδεικνύουν την αδυναμία του ίδιου του Πρωθυπουργού να φέρει στη Βουλή τρεις καίριας σημασίας επιμέρους συμφωνίες που απορρέουν από τη Συμφωνία των Πρεσπών και λύνουν ακριβώς τέτοιας φύσης ζητήματα ασφάλειας στα βόρεια σύνορα.

Ζητήματα όμως που μένουν πίσω και δεν προωθούν την ουσία της Συμφωνίας των Πρεσπών που είναι ακριβώς η εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας ακριβώς για να περιοριστεί η επιρροή της Τουρκίας στα Βαλκάνια με συμφωνίες όπως η ανάληψη της αεράμυνάς της από ελληνικά πολεμικά αεροσκάφη, η εκπαίδευση ειδικών δυνάμεων, αλεξιπτωτιστών και δυτών, η εκπαίδευση στην κυβερνοάμυνα και οι κοινές ασκήσεις των δύο χωρών.

Με αυτό τον τρόπο σχολιάζουν πολλοί υπονομεύεται η ίδια η ασφάλεια της χώρας.

Προσφυγικό

Μπορεί ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνούν επι της αρχής στην ενιαία στάση που πρέπει να τηρήσει η ΕΕ και αντιμετωπίσει το ζήτημα της επικείμενης προσφυγικής κρίσης στα ανατολικά σύνορά της, ωστόσο το ζήτημα περιπλέκεται όταν η κυβέρνηση στέλνει διπλό μήνυμα αποτροπής εντός και εκτός χώρας.

Ο Ερντογάν, όσο κι αν ομόθυμα οι Ευρωπαίοι και εμφατικά η ελληνική κυβέρνηση επισημαίνουν ότι δεν θα επιτραπεί στην Τουρκία να εργαλειοποιήσει το νέο κύμα Αφγανών προσφύγων, άρχισε ήδη το παζάρι με την Κομισιόν. Σε δήλωσή του ξεκαθάρισε ότι η Τουρκία δεν θα γίνει αποθήκη για την Ευρώπη ανοίγοντας έτσι και επίσημα τη διαδικασία διατίμησης του προβλήματος.   

• Στην Αθήνα ωστόσο ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έστρεφε το βλέμμα του στο εσωτερικό ακροατήριο σπεύδοντας να ξεκαθαρίσει ότι «στη χώρα δεν θα επιτρέψουμε να ξαναζήσουμε σκηνές του 2015 ούτε στα νησιά, ούτε στις πύλες εισόδου, ούτε στις σιδηροδρομικές γραμμές» παραπέμποντας πίσω στις εικόνες των χιλιάδων Σύρων προσφύγων που έκανα απόβαση από τα μικρασιατικά παράλια στα ελληνικά νησιά και από εκεί ξεκινούσαν το καραβάνι για την κεντρική Ευρώπη.

Ο αναπληρωτής τομεάρχης εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ δεν άφησε να περάσει ανώδυνα η δήλωση αυτή αναδεικνύοντας με εύσχημο αλλά σαφή τρόπο την προσήλωση της ΝΔ να αξιοποιεί κάθε ευκαιρία για να ξεπεράσει το επικοινωνιακό πρόβλημα των πυρκαγιών χαϊδεύοντας το ξενοφοβικό ακροατήριο.

Θα θέλαμε η κυβέρνηση να έχει φωνή «που να μην είχε αναλάβει με προθυμία την εργολαβία της απόκρουσης και της διαχείρισης των προσφυγικών πληθυσμών, για να μπορούν μερικές βορειότερες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να καλοπιάνουν ξενοφοβικούς ψηφοφόρους» σχολίαζε ο κ. Μπουρνούς που γνωρίζει σε βάθος το προσφυγικό μεταναστευτικό ζήτημα.

Στο σόου αυτό μάλιστα που στήνεται εντάσσεται και η επίσκεψη σήμερα στο φράχτη του Έβρου των δυο συναρμόδιων υπουργών Άμυνας και Προστασίας του Πολίτη με την κυβέρνηση να βλέπει στήνεται νέο σκηνικό έντασης στη μεθοριακή γραμμή με την Τουρκία να κατευθύνει τα κύματα των κυνηγημένων Αφγανών στο φράχτη με την Ελλάδα.

• Η ρητορική είναι ανέξοδη παρατηρούν πολλοί μια και δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί άσυλο σε πρόσφυγα από εμπόλεμη ζώνη και το Αφγανιστάν βρίσκεται σε πόλεμο και οι Ταλιμπάν είναι μια τρομοκρατική οργάνωση.

Δεν βέβαιο ωστόσο ότι οι Αφγανοί θα επιλέξουν τα χερσαία σύνορα για τη διέλευσή τους σε ελεύθερο έδαφος. Τα νησιά δεν αποκλείεται να αποτελέσουν για μια ακόμη φορά όπως και το 2015 τη βασική οδό διαφυγής.

• «Η Ελλάδα δεν θα ξαναϋπάρξει ξέφραγο αμπέλι» συμπλήρωνε χθες ο κ. Οικονόμου, ωστόσο αν τελικά γεμίσει βάρκες το Αιγαίο η αποτροπή στη θάλασσα και μάλιστα πλεούμενων με πρόσφυγες δεν είναι εύκολη υπόθεση τι στιγμή μάλιστα που η διεθνής κοινότητα και οι ΜΚΟ θα έχουν στραμμένη την προσοχή τους και τα φώτα της δημοσιότητας διεθνώς πάνω στην Ελλάδα.