Στα 40 του χρόνια, ο αρχηγός και τερματοφύλακας της αφρικανικής ομάδας πραγματοποίησε μία εκπληκτική εμφάνιση στο ιστορικό 0-0 απέναντι στην Ισπανία, κρατώντας όρθια την ομάδα του απέναντι στους πρωταθλητές Ευρώπης.

Οι επεμβάσεις του όχι μόνο χάρισαν έναν πολύτιμο βαθμό στο Πράσινο Ακρωτήρι, αλλά αποτέλεσαν και το θεμέλιο για το πρώτο θετικό αποτέλεσμα της χώρας σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, στο παρθενικό της παιχνίδι στη διοργάνωση.

Πήρε το παρατσούκλι Βοζίνια σε νεαρή ηλικία χάρη στους παππούδες και τις γιαγιάδες του οι οποίοι ήταν και αυτοί που τον μεγάλωσαν καθώς ο πατέρας του υπηρετούσε στον στρατό και η μητέρα του έπρεπε να εργάζεται πολλές ώρες.

Στους παππούδες και τις γιαγιάδες του και τη μητέρα του άλλωστε αφιέρωσε τη μεγάλη εμφάνισή του δηλώνοντας «κλαίω γιατί δυστυχώς οι παππούδες και οι γιαγιάδες μου δεν ζουν για να με δουν καθώς πέθαναν πριν από λίγα χρόνια. Ήταν τα πάντα για μένα, έδωσαν τα πάντα για μένα».

Ειδικά, δε, για τη μητέρα του αποκάλυψε ότι δεν είναι μαζί του «λόγω της βίζα. Δεν καταφέραμε να συγκεντρώσουμε έγκαιρα τα χρήματα για να εξασφαλίσουμε βίζα. Θα ήθελα να ήταν εδώ».

Σημειώνεται ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έβαλε το Πράσινο Ακρωτήρι στη λίστα με τις χώρες οι πολίτες των οποίων έπρεπε να πληρώσουν 15.000 δολάρια για να ταξιδέψουν στην Αμερική, πέραν του κόστους για την έκδοση βίζα.

Βάσει της κατάταξης της Ισπανίας και του Πράσινου Ακρωτηρίου από τη FIFA, η ισοπαλία της Δευτέρας ήταν η τέταρτη μεγαλύτερη έκπληξη στην ιστορία των Μουντιάλ καθώς η αφρικανική χώρα μπήκε στο τουρνουά από την 67η θέση ενώ οι Ίβηρες από τη 2η.

Ο Βοζίνια γεννήθηκε στις 3 Ιουνίου 1986 στο Μιντέλο, στο νησί Σάο Βισέντε, και χρειάστηκε να διανύσει μια μακρά διαδρομή σχεδόν δύο δεκαετιών στις επαγγελματικές κατηγορίες μέχρι να φτάσει στη μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του. Στην πορεία του φόρεσε τη φανέλα συλλόγων από το Πράσινο Ακρωτήρι, την Αγκόλα, τη Μολδαβία, την Πορτογαλία, την Κύπρο, όπου αγωνίστηκε με την ΑΕΛ Λεμεσού από το 2017 έως το 2022, καθώς και τη Σλοβακία, πριν συνεχίσει την καριέρα του στην Τσάβες.

Από το 2012 αποτελεί σταθερό στέλεχος της εθνικής ομάδας του Πράσινου Ακρωτηρίου, έχοντας ξεπεράσει τις 80 διεθνείς συμμετοχές και έχοντας λάβει μέρος σε τέσσερις διοργανώσεις του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής (2013, 2015, 2021 και 2023).

Η εμφάνισή του απέναντι στην Ισπανία είχε και ιστορική διάσταση, καθώς έγινε ένας από τους γηραιότερους ποδοσφαιριστές που πραγματοποίησαν ντεμπούτο σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, σε ηλικία 40 ετών.

Για μια χώρα με πληθυσμό λίγο μεγαλύτερο από μισό εκατομμύριο κατοίκους, η παρουσία στο Μουντιάλ αποτελούσε ήδη ένα ποδοσφαιρικό όνειρο. Για τον Βοζίνια, όμως, η βραδιά της Δευτέρας (15/6) στο «Mercedes-Benz Stadium» της Ατλάντα εξελίχθηκε σε κάτι πολύ περισσότερο: μια προσωπική δικαίωση μιας ολόκληρης πορείας στα γήπεδα.

Μετά το τελευταίο σφύριγμα απέναντι στη «Ρόχα», οι συμπαίκτες του έσπευσαν να τον αγκαλιάσουν και να τον ευχαριστήσουν για τη σπουδαία εμφάνιση που χάρισε στη χώρα τους μια ιστορική στιγμή. Όταν μάλιστα ενημερώθηκε πως αναδείχθηκε MVP της αναμέτρησης από τη FIFA, ο επιβλητικός γκολκίπερ (1,89 μ.) δεν μπόρεσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του, αφήνοντας να φανεί όλη η συγκίνηση και η ένταση μιας μοναδικής στιγμής.

Ο Βοζίνια ολοκλήρωσε τον αγώνα με επτά αποκρούσεις, πολλές από τις οποίες απέτρεψαν σχεδόν βέβαια γκολ, επιβεβαιώνοντας πως αποτέλεσε τον καθοριστικό παράγοντα για το αποτέλεσμα. Λίγη ώρα αργότερα, η εμφάνισή του είχε ήδη γίνει παγκόσμιο θέμα, με τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram να κερδίζει περίπου ένα εκατομμύριο νέους ακολούθους.

Ο πρώτος μεγάλος πρωταγωνιστής του Μουντιάλ 2026 έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του. Και ο Βοζίνια απέδειξε για ακόμη μία φορά πως στο ποδόσφαιρο η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός.

Η τρέλα με τον Βοζίνια αποτυπώθηκε στον λογαριασμό του στο Instagram καθώς από τους 50.000 followers που είχε πριν τον αγώνα με την Ισπανία, έχει πλέον ξεπεράσει τους 5 εκατομμύρια.

Αλλά οι κακές επιλογές στο τελευταίο τρίτο, η σφιχτή άμυνα του Πράσινου Ακρωτηρίου και ο 40χρονος γκολκίπερ Βοζίνια κράτησαν τους Ίβηρες στο μηδέν στην πρεμιέρα του Group H.

Από το ξεκίνημα του ματς η Ισπανία επέβαλε τον δικό της ρυθμό, ωστόσο παρότι έφτασε ως τα όρια της περιοχής, οι τελικές ενέργειες των παικτών της «Ρόχα» ήταν απογοητευτικές. Απέναντι σε ένα καλά οργανωμένο Πράσινο Ακρωτήρι που δεν άφηνε χώρους οι παίκτες του Ντε Λα Φουέντε προβλημάτιζαν στην επίθεση καθώς δυσκολεύονταν να δημιουργήσουν ευκαιρίες παίζοντας χωρίς εξτρέμ. Μάλιστα μέχρι το πρώτο μισάωρο ένα διαγώνιο σουτ του Κουκουρέγια που πέρασε πάνω από το οριζόντιο ήταν ό,τι καλύτερο είχαν να επιδείξουν οι Ίβηρες,.

Η Ρόχα, έχοντας «πετάξει« το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου, πάτησε… γκάζι στα τελευταία λεπτά πιέζοντας ασφυκτικά το Πράσινο Ακρωτήρι και δημιουργώντας πολλές καλές στιγμές χωρίς όμως να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα. Αρχικά στο 39′ μετά από κεφαλιά πάσα του Κουκουρέγια ο Φεράν Τόρες πλάσαρε στο οριζόντιο δοκάρι και στη συνέχεια ο Βοζίνια απέκρουσε εντυπωσιακά την κεφαλιά του Ογιαρθάμπαλ. Στο 45′ ο Φεράν Τόρες πάλι με πλασέ βρήκε σε ετοιμότητα τον 40χρονο γκολκίπερ του Πράσινου Ακρωτηρίου, ο οποίος στο δεύτερο λεπτό των καθυστερήσεων είπε «όχι» και στην κεφαλιά του Λαπόρτ μετά από κόρνερ.

Η Ρόχα το έπιασε από εκεί που το είχε αφήσει, ούσα συνεχώς στην επίθεση με την έναρξη του δευτέρου μέρους και έχοντας ως κύριο εκτελεστή τον Φαμπιάν Ρουίθ, ωστόσο αδυνατούσε να βρει καθαρό μυαλό για να ανοίξει το σκορ στις δύο με τρεις στιγμές που δημιούργησε ως τη συμπλήρωση μιας ώρας παιχνιδιού. Η κλεψύδρα άδειαζε με την Ισπανία να ασκούσε πίεση με κάθε τρόπο χωρίς αποτέλεσμα.

Μπαίνοντας στο τελευταίο εικοσάλεπτο ο Ντε Λα Φουέντε έριξε στο ματς τον Γιαμάλ, ο οποίος δεν είχε ξεκινήσει καθώς δεν ήταν απόλυτα έτοιμος και κατευθείαν πήρε επιθετικές πρωτοβουλίες, ενώ και ο Μερίνο που μόλις είχε περάσει αλλαγή απείλησε με πλασέ στο 73′ που βρήκε τον Βοζίνια πάλι σε ετοιμότητα.

Η Ισπανία είχε προκαλέσει… ασφυξία στον αντίπαλό της, αλλά το Πράσινο Ακρωτήρι κράταγε έχοντας παρκάρει… πούλμαν στην περιοχή του. Στο 88′ ο Ογιαρθάμπαλ είδε την προσπάθειά του να κοντράρει σε αντίπαλο και να περνάει δίπλα από το δοκάρι, με τους Ίβηρες να προσπαθούν ως το τέλος, αλλά να μην αποφεύγουν την γκέλα. Μάλιστα στο 91′ η Ρόχα πήγε να πάθει «κάζο», αλλά ο Σιμόν μπλόκαρε την κεφαλιά του Ντίνεϊ.

«Το Πράσινο Ακρωτήριο και η Βραζιλία έχουν μια ιστορία και μια κουλτούρα που πάνε χέρι-χέρι, δεδομένου ότι είναι δύο αδελφές χώρες, που συνδέονται με τη γλώσσα και άλλα πολλά. Και με το θάνατο του Εντσον Αράντες ντο Νασιμέντο, του βασιλιά Πελέ, που γεννήθηκε στη Βραζιλία, αλλά έγινε νωρίς παγκόσμια φιγούρα, μια μαζική εικόνα που δείχνει ότι ο αθλητισμός έχει τη δύναμη να ενώσει τον κόσμο, τώρα επιθυμούμε να τον τιμήσουμε», αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.

Επιπλέον, πρόσθεσε: «Ο Πελέ ήταν και θα είναι πάντα σημείο αναφοράς στη Βραζιλία και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, όντας ένα είδωλο που συνδέει πολλές γενιές. Ως φόρο τιμής και αναγνώριση αυτής της εικόνας, εκφράζω την πρόθεσή μου να ονομάσω το εθνικό μας στάδιο ως «στάδιο Πελέ» («Pelé Stadium»), μια πρωτοβουλία που πιστεύω ότι θα μας ακολουθήσουν αρκετές χώρες σε όλο τον κόσμο. Έχουμε ήδη κοινοποιήσει την πρόθεσή μας στη FIFA, γιατί αυτός ο θεσμός ήταν που ξεκίνησε την πρόκληση και ελπίζουμε να μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε σύντομα αυτή τη συμβολική πράξη», κατέληξε ο πρωθυπουργός.

Όπως είναι γνωστό ο Τζιάνι Ινφαντίνο, λίγο μετά το πέρασμά του από το φέρερο του Πελέ στο στάδιο της Σάντος «Vila Belmiro», είχε πει-μεταξύ άλλων-, ότι «θα να ζητήσουμε από τα 211 μέλη της FIFA να ονομάσουν ένα γήπεδο με το όνομα του Πελέ, ώστε σε 30, 40, 50 χρόνια όλοι να γνωρίζουν ακόμα τη σημασία του. Ο Πελέ είναι αιώνιος. Η FIFA σίγουρα θα τιμήσει τον “βασιλιά” όπως του αξίζει».

Έτσι μετά την ανακοίνωση του Πρωθυπουργού του Πράσινου Ακρωτηρίου έγραψε στον λογαριασμό του στο instagram:
 «Ευχαριστώ πολύ το Πράσινο Ακρωτήριο! Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρωθυπουργό,τον Υπουργό Αθλητισμού, την ποδοσφαιρική ομοσπονδία του Πράσινου Ακρωτηρίου, για το γεγονός ότι το Πράσινο Ακρωτήριο ανακοίνωσε την πρόθεσή του να ονομάσει το εθνικό στάδιο με το όνομα του Πελέ.
 Αυτή η πρωτοποριακή χειρονομία δείχνει την αξιοπρέπεια της χώρας και τιμά τη μνήμη του Πελέ. Ελπίζω ότι περισσότερα γήπεδα και ποδοσφαιρικοί χώροι σε όλο τον κόσμο μπορούν επίσης να συμμετάσχουν σε αυτό το παγκόσμιο αφιέρωμα. Να ζήσει ο βασιλιάς!