Τα κόμματα της αντιπολίτευσης τον κατηγόρησαν ότι τροφοδοτεί τη διχόνοια με απαράδεκτα σχόλια που, όπως τα χαρακτηρίζουν, ρατσιστικά και «ανάξια ενός καγκελαρίου».

Ο Μερτς έκανε το σχόλιο, για το οποίο τον κατηγορούν τα άλλα κόμματα, κατά τη διάρκεια της επίσημης επίσκεψής του στο Βρανδεμβούργο, αφού ερωτήθηκε στην πρωτεύουσα του κρατιδίου Πότσνταμ σχετικά με την άνοδο του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) .

Κατά τη διάρκεια εμφάνισής του στο Πότσνταμ νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ο συντηρητικός πολιτικός είχε δηλώσει ότι η κυβέρνησή του διορθώνει τα λάθη της προηγούμενης μεταναστευτικής πολιτικής και μειώνει τον αριθμό των μεταναστών κατά 60% σε ετήσια βάση. «Αλλά εξακολουθούμε να έχουμε αυτό το πρόβλημα στο αστικό τοπίο και γι’ αυτό ο υπουργός Εσωτερικών εργάζεται για την πραγματοποίηση απελάσεων μεγάλης κλίμακας», ανέφερε.

Μιλώντας στην Ομοσπονδιακή Βουλή, η επικεφαλής των Πρασίνων στο κοινοβούλιο, Καταρίνα Ντρογκέ, αμφισβήτησε τον Μερτς, αφού χαρακτήρισε τη μετανάστευση ως «πρόβλημα» στο αστικό τοπίο.

«Τι ακριβώς εννοούσατε με αυτό — πώς υποτίθεται ότι βλέπετε αυτό το «πρόβλημα» εκτός από το χρώμα του δέρματος των ανθρώπων; Πώς θέλετε να αναγνωρίσετε αυτό το «πρόβλημα»; Αυτή η δήλωση είναι απολύτως προσβλητική, μεροληπτική και άσεμνη. Θα περίμενα από εσάς, κύριε Μερτς να σταθείτε εδώ σήμερα και να έχετε το θάρρος να ζητήσετε συγγνώμη για αυτήν την πρόταση — ότι έχετε προσβάλει τόσους πολλούς ανθρώπους σε αυτή τη χώρα. Αυτό διχάζει την κοινωνία μας και, τελικά, βλάπτει τη Γερμανία. Πάρτε πίσω αυτήν την πρόταση. Ζητήστε συγγνώμη», ανέφερε.

Ο συμπρόεδρος του Πράσινου Κόμματος, Φέλιξ Μπανάσακ, δήλωσε στο πρακτορείο ειδήσεων DPA ότι το σχόλιο του Καγκελάριου «στέλνει ένα καταστροφικό μήνυμα». Το χαρακτήρισε «ασεβές, επικίνδυνο και ανάξιο ενός καγκελάριου», προσθέτοντας ότι ο Μερτς αμφισβητεί το κατά πόσον τα άτομα με μεταναστευτικό υπόβαθρο ανήκουν πραγματικά στη Γερμανία. Τον προέτρεψε να ζητήσει συγγνώμη.

Ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Αριστερού Κόμματος, Σέρεν Πέλμαν, συμμετείχε στην απαίτηση για συγγνώμη στο κοινοβούλιο. «Το προφανές λάθος στη διατύπωσή σας δεν ήταν μόνο άστοχο αλλά έβαλε ένα ακόμη αγκάθι στη δημοκρατία μας», είπε.

‘Οπου σήμερα, πραγματοποιείται δημόσια ακρόαση για τις παράνομες παρακολουθήσεις στην Ελλάδα και μολονότι, όπως αναφέρει ο κ. Ανδρουλάκης είναι ο μοναδικός ευρωβουλευτής μέχρι τώρα στον οποίο βρέθηκε να έχει γίνει απόπειρα παγίδευσης στο κινητού του τηλεφώνου με το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό Predator, κι ενώ, όπως αποκαλύφθηκε συγχρόνως, τον παρακολουθούσε και η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών.
«Δεν θέλουν να ακουστεί η αλήθεια», τονίζει και προσθέτει ότι αυτή είναι η επιδίωξη από την πρώτη στιγμή της κυβέρνησης και των φιλικών προς αυτή Μέσων, να υποβαθμίσουν και να γελοιοποιήσουν την καταγγελία του.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης σημειώνει ότι οι υπουργοί Επικρατείας Γ. Γεραπετρίτης και Ψηφιακής Διακυβέρνησης Κ. Πιερρακάκης, μαζί με τον τότε διοικητή της ΕΥΠ, Π. Κοντολέοντα, προσπάθησαν να παραπλανήσουν την ελληνική Βουλή. «Όμως χάρη στην έρευνα της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ), στις 5 Αυγούστου αποκαλύφθηκε πως οι μυστικές υπηρεσίες της ίδιας μου της χώρας με παρακολουθούσαν για “λόγους εθνικής ασφάλειας”, από τον Σεπτέμβριο του 2021 μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του 2021. Η περίοδος συμπίπτει απόλυτα με την απόπειρα παγίδευσης του κινητού μου (21 Σεπτεμβρίου) αλλά και την προεκλογική περίοδο για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, στο οποίο εκλέχτηκα πρόεδρος στις 12 Δεκεμβρίου 2021. Η παρακολούθησή μου τερματίστηκε λίγες ημέρες μόνο μετά», επισημαίνει.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ εκθέτει αναλυτικά τα γεγονότα που ακολούθησαν επικρίνοντας έντονα την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό, Κυρ. Μητσοτάκη, καθώς υποστηρίζει ότι «ακόμα και σήμερα ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση αρνούνται να πουν δημόσια το λόγο της παρακολούθησής μου, προτάσσοντας λόγους εθνικής ασφαλείας. Το ίδιο έκαναν και ενώπιον της Βουλής όπου οι υπαίτιοι προέβαλαν λόγους απορρήτου, θέτοντας εαυτούς και τις μυστικές υπηρεσίες της χώρας υπεράνω του κοινοβουλευτικού και δημοκρατικού ελέγχου».
Δηλώνει ότι θα επιμείνει μέχρι τέλους στην αποκάλυψη της αλήθειας και δεν θα επιτρέψει σκιές σε μια πορεία αξιοπρέπειας. «Από την πρώτη στιγμή έχω ξεκαθαρίσει ότι η υπόθεση παρακολούθησής μου δεν είναι ένα προσωπικό ζήτημα. Είναι ζήτημα δημοκρατίας και προστασίας των θεσμών. Για αυτό πρέπει να πέσει άπλετο φως», τονίζει ο κ. Ανδρουλάκης και καλεί την κυβέρνηση να απαντήσει δημόσια στα εξής ερωτήματα:

• Γιατί ενώ επί 8 χρόνια ως ευρωβουλευτής δεν ήμουν εθνικός κίνδυνος, έγινα ξαφνικά μόλις έθεσα υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ και σταμάτησα να είμαι με την εκλογή μου;
• Ποιος είναι ο λόγος της παρακολούθησής μου;
• Παρακολουθούνται και άλλοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι;
• Ποιος έχει και για λογαριασμό ποιου χρησιμοποιεί το κατασκοπευτικό «υπερόπλο» κόστους εκατομμυρίων ευρώ Predator, το οποίο μπορεί να βιντεοσκοπεί τη ζωή ενός ανθρώπου μέσω του κινητού του 24 ώρες το 24ωρο;

Σοσιαλδημοκράτες (SPD), Πράσινοι και Φιλελευθέροι (FDP) παρουσίασαν το απόγευμα στο Βερολίνο σε συνέντευξη τύπου τη συμφωνία κυβερνητικού συνασπισμού. Κεντρικός στόχος της κυβερνητικής τους θητείας θα είναι η σταδιακή αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ο ψηφιακός εκσυγχρονισμός της χώρας. Οι τρεις εταίροι θα επιδιώξουν να καταργηθεί η χρήση του άνθρακα ως το 2030, οκτώ χρόνια νωρίτερα απ’ ότι έχει προγραμματιστεί. Ένας επιπλέον στόχος είναι το 2030 να κυκλοφορούν στη Γερμανία 15 εκατομμύρια ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Κεντρικό ρόλο για την επιτυχία αυτού του εγχειρήματος θα διαδραματίσει το «υπερυπουργείο» Κλίματος και Οικονομίας. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, επικεφαλής αυτού του υπουργείου θα είναι ο συμπρόεδρος των Πρασίνων, Ρόμπερτ Χάμπεκ. Δεδομένου ότι οι Πράσινοι είναι δεύτερο κόμμα, ο κ. Χάμπεκ θα αναλάβει μάλλον και το αξίωμα του αντικαγκελάριου. Η άλλη συμπρόεδρος του κόμματος, Ανναλένα Μπέρμποκ, προορίζεται για υπουργός Εξωτερικών.

Η κατανομή των υπουργείων

Για τη θέση του υπουργού Οικονομικών η ΚΟ των Φιλελευθέρων έχει προτείνει τον πρόεδρο του κόμματος, Κρίστιαν Λίντνερ. Πρόκειται για έναν πολιτικό που δίνει μεγάλο βάρος στην τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, τόσο στη Γερμανία όσο και στη ΕΕ. Θα πρέπει να αναμένεται ότι αυτή η οπτική γωνία θα χαρακτηρίζει τους χειρισμούς του στην Ευρωζώνη. Όπως ενδεικτικά δήλωσε στη συνέντευξη τύπου ο κ. Λίντνερ, η Γερμανία θα παραμείνει «συνήγορος υγιών δημοσιονομικών». Τα τρία κόμματα συμφώνησαν να τηρείται από το 2023 ξανά το συνταγματικά κατοχυρωμένο «φρένο χρέους», που επιβάλλει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς. Παρ’ όλα αυτά διαβεβαίωσαν ότι είναι εξασφαλισμένοι οι πόροι για τις αναγκαίες επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως και για τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό της χώρας. Σε αυτό το πλαίσιο ανακοινώθηκε ότι δεν πρόκειται να μειωθούν οι συντάξεις, ότι αυξάνεται το κατώτατο ωρομίσθιο στα 12 ευρώ και ότι ετησίως θα κατασκευάζονται 400.000 διαμερίσματα, από αυτά τα 100.000 με κρατική επιδότηση. Τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων θα πρέπει να εγκριθούν από τα αρμόδια όργανα των τριών κομμάτων. SPD και FDP προγραμματίζουν συνέδρια για αρχές Δεκεμβρίου, ενώ οι Πράσινοι θα διεξαγάγουν κομματικό δημοψήφισμα. Στόχος είναι να εκλεγεί ο Όλαφ Σολτς καγκελάριος ως το τέλος της δεύτερης εβδομάδας του Δεκέμβρη.

Επίμαχο θέμα των διαπραγματεύσεων των τριών κομμάτων ήταν ο καταμερισμός των υπουργείων ανάμεσα στα κόμματα. Η συμφωνία που επιτεύχθηκε προβλέπει επτά υπουργεία για τους Σοσιαλδημοκράτές: Καγκελαρίας, Εσωτερικών, Άμυνας, Εργασίας και Κοινωνικής Πρόνοιας, Οικονομικής Συνεργασίας, Υγείας και το νεοσύστατο υπουργείο Δημοσίων Έργων και Στέγασης. Οι Πράσινοι δικαιούνται πέντε υπουργεία: Κλίματος και Οικονομίας, Εξωτερικών, Οικογένειας-Ηλικιωμένων-Γυναικών-Νεολαίας, Περιβάλλοντος-Πυρηνικής Ασφάλειας-Προστασίας του Καταναλωτή όπως και Τροφίμων και Γεωργίας. Οι δε Φιλελεύθεροι αναλαμβάνουν τέσσερα υπουργεία: Οικονομικών, Δικαιοσύνης, Παιδείας και Έρευνας όπως και Μεταφορών που συμπεριλαμβάνει τα ζητήματα της ψηφιοποίησης. Κάθε ένα από τα δύο κόμματα αναλαμβάνει το ίδιο να ανακοινώσει τα ονόματα των υποψήφιων υπουργών. Στους Φιλελευθέρους η ΚΟ έχει καταθέσει ήδη τις προτάσεις της, την Πέμπτη ακολουθούν οι Πράσινοι και κάποια στιγμή αργότερα οι Σοσιαλδημοκράτες.

Γερμανική κατοχή και Τουρκία

Μετά από επιμονή των Πρασίνων στο κείμενο της συμφωνίας των τριών κομμάτων συμπεριλήφθηκε αναφορά στις ελληνογερμανικές σχέσεις αναφορικά με τη γερμανική κατοχή. Στο σχετικό κεφάλαιο οι μελλοντικοί κυβερνητικοί εταίροι δεσμεύονται να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη για ιστορικά γεγονότα του παρελθόντος. Όπως ενδεικτικά δηλώνουν, την «κουλτούρα της μνήμης» την αντιλαμβάνονται «ως προσφορά στη Δημοκρατία και το κοινό μέλλον.» Συγκεκριμένα αναφέρονται ο εθνικοσοσιαλισμός, το ολοκαύτωμα, το σοσιαλιστικό καθεστώς στην πρώην Ανατολική Γερμανία, η ιστορία της μετανάστευσης στη Γερμανία. Σε αυτό το πλαίσιο τονίζεται ότι τα τρία κόμματα αισθάνονται «μια ιδιαίτερη ευθύνη για τους ευρωπαίους γείτονες. Αλλά και η σημερινή συζήτηση, για παράδειγμα στην Ελλάδα και στην Ουκρανία, δείχνει ότι η από κοινού αντιμετώπιση δεν έχει ολοκληρωθεί.» Βέβαια, από τη διατύπωση δεν προκύπτει ότι η νέα γερμανική κυβέρνηση διατίθεται να διαπραγματευτεί αποζημιώσεις και επανορθώσεις. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Αλλά τουλάχιστον, αναγνωρίζεται ότι η γερμανική κατοχή παραμένει ένα ανοιχτό θέμα. Το ζητούμενο είναι, πως θα αντιμετωπιστεί;

Σχετικά με την Τουρκία, στη συμφωνία τονίζεται ότι «παρά τις ανησυχητικές εξελίξεις στο εσωτερικό και τις εντάσεις στην εξωτερική πολιτική παραμένει ένα σημαντικός γείτονας της ΕΕ και εταίρος στο ΝΑΤΟ.» Δεδομένου όμως ότι «η Δημοκρατία, το κράτος δικαίου όπως και τα ανθρώπινα αλλά και τα δικαιώματα των γυναικών και των μειονοτήτων έχουν σε μεγάλο βαθμό περιοριστεί», δεν πρόκειται στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την Τουρκία «να κλείσει κεφάλαιο ή να ανοίξει καινούργιο.» Θα επιδιωχθεί όμως να διευρυνθεί η ατζέντα διαλόγου της ΕΕ με την Τουρκία σε ότι αφορά την κοινωνία των πολιτών και προγράμματα ανταλλαγής για τη νεολαία.

Πηγή: DW

Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος του κόμματος, Κρίστιαν Λίντνερ, έπειτα από σχετικές συζητήσεις στο Βερολίνο. Το τι θα αποφασίσουν τα δύο κόμματα είναι κομβικής σημασίας, δεδομένου ότι για να σχηματιστεί κυβέρνηση, χρειάζεται ένας ευρύς συνασπισμός.

«Από τη μία πλευρά, οι μεγαλύτερες διαφορές πολιτικής υπάρχουν μεταξύ του FDP και των Πρασίνων, από την άλλη πλευρά, και τα δύο κόμματα ήταν περισσότερο αντίθετα στο status quo του μεγάλου συνασπισμού. Θα πρέπει συνεπώς να εξεταστεί εάν αυτό θα μπορούσε να γίνει το προοδευτικό κέντρο ενός νέου συνασπισμού. Μετά από αυτές τις διαβουλεύσεις με του Πρασίνους, το FDP είναι ανοιχτό σε πρόσκληση από το CDU/CSU και το SPD για περαιτέρω συζητήσεις », είπε με νόημα ο Λίντερ.

Τόσο ο κ. Σολτς όσο και ο κ. Λάσετ έχουν εκφράσει την πρόθεση να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού με αυτά τα δύο κόμματα. Οι δε Πράσινοι θα προτιμούσαν μια κυβέρνηση με τη συμμετοχή των Σοσιαλδημοκρατών, ενώ το FDP με τα χριστιανικά κόμματα CDU/CSU. Ταυτόχρονα όμως, ούτε οι Πράσινοι αποκλείουν να εισέλθουν σε μια κυβέρνηση Λάσετ και ούτε οι Φιλελεύθεροι σε μια κυβέρνηση Σολτς.

Πράσινοι και FDP ανακοίνωσαν, ότι θα διεξαγάγουν τις επόμενες ημέρες προκαταρκτικές συνομιλίες, προκειμένου να εντοπίσουν κοινά σημεία αναφοράς αλλά και να εξετάσουν πιθανούς συμβιβασμούς σε θέματα που διαφωνούν. Αιτιολογώντας αυτή την πρωτοβουλία ο πρόεδρος των Φιλελευθέρων, Κρίστιαν Λίντνερ, επεσήμανε ότι οι διαφορές του κόμματός του με τους Πράσινους είναι μεγαλύτερες απ΄ ότι με τους Σοσιαλδημοκράτες και τους Χριστιανοδημοκράτες. Όπως υποστήριξε, ό λόγος που το κόμμα του αποχώρησε από τις διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης με τους Πράσινους και τους Χριστιανοδημοκράτες το 2017 ήταν αντιθέσεις με τους Πράσινους, προπαντός σε ό,τι αφορά φορολογικά ζητήματα. Σε σημερινές του δηλώσεις ο γενικός γραμματέας των Φιλελευθέρων, Φόλκερ Βίσινγκ, διαμήνυσε πάντως ότι το κόμμα του θα διεξαγάγει τις συνομιλίες με διάθεση για συμβιβασμούς – ακόμη και στα φορολογικά.

Ο Σολτς ζητά «πραγματισμό»

Στο μεταξύ ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών Όλαφ Σολτς τόνισε σήμερα για μια ακόμη φορά ότι έχει τη θέληση να είναι ο επόμενος καγκελάριος της Γερμανίας σε έναν συνασπισμό με τους Πράσινους και το FDP: Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα τα τρία αυτά κόμματα έχουν καταφέρει να αυξήσουν την εκλογική τους δύναμη. Η δε ανάδειξη του SPD σε πρώτο κόμμα συνιστά, σύμφωνα με τον Ό. Σολτς, «ξεκάθαρη εντολή» των ψηφοφόρων να ηγηθεί της επόμενης κυβέρνησης. Ο κ. Σολτς θεωρεί ότι τα τρία κόμματα έχουν πολλά κοινά σημεία για μια κυβερνητική συνεργασία. Το ζητούμενο τώρα είναι να επιδείξουν «πραγματισμό». Στο επίκεντρο δεν θα πρέπει να είναι οι «ευαισθησίες» του κάθε κόμματος, αλλά η χάραξη της πορείας της Γερμανίας για αυτή τη δεκαετία, ειδικά σε ό,τι αφορά το βιομηχανικό εκσυγχρονισμό της χώρας και την προστασία του κλίματος.

Αισιόδοξος ότι τα χριστιανικά κόμματα θα πετύχουν το σχηματισμό κυβέρνησης με Πράσινους και FDP δήλωσε και ο γενικός γραμματέας των Χριστιανοδημοκρατών, Πάουλ Τσίμιακ. Το ζητούμενο είναι ένα «σχέδιο για το μέλλον». Όπως διαβεβαίωσε, ο κάθε εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού θα είναι αναγνωρίσιμος. Ο Άρμιν Λάσετ απέδειξε ως πρωθυπουργός της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, όπου κυβερνά με το FDP, ότι είναι σε θέση να διασφαλίζει τη συνοχή ενός συνασπισμού.

Πηγή: DW

Tα αποτελέσματα των γερμανικών εκλογών, όπως αναφέρουν αναλυτές, είναι βέβαιο πως θα επηρεάσουν ευρύτερα τις πολιτικές ισορροπίες στην Ευρώπη και ειδικότερα στην οικονομία.

Με ποιους θα μπορούσε να συγκυβερνήσει ο υποψήφιος των Σοσιαλδημοκρατών Όλαφ Σολτς;

Κατά πόσο είναι εφικτός ένας συνασπισμός «Κόκκινου-Κόκκινου-Πράσινου» (από τα χρώματα των εν λόγω κομμάτων) σε ομοσπονδιακό επίπεδο; Η 67χρονη Άγκελα Μέρκελ είχε δηλώσει ότι «υπό τη δική της καγκελαρία δεν θα μπορούσε ποτέ να υπάρξει συγκυβέρνηση με την Αριστερά». Ο υποψήφιος των Σοσιαδημοκρατών στο τηλεοπτικό ντιμπέιτ με τον Άρμιν Λάσετ, διάδοχο της Μέρκελ, και την υποψήφια των Πρασίνων Αναλένα Μπέρμποκ δεν απάντησε θετικά αλλά ούτε και αρνητικά σε σχετικό ερώτημα. Ωστόσο ανέφερε ως προϋπόθεση μιας τέτοιας συνεργασίας τη δέσμευση της Αριστεράς για το ΝΑΤΟ. Από την πλευρά της η Αριστερά στο προεκλογικό της μανιφέστο «απαιτεί τη διάλυση του ΝΑΤΟ και την αντικατάστασή του από ένα σύστημα συλλογικής ασφάλειας με τη συμμετοχή της Ρωσίας».

Πιθανή κυβερνητική συμμαχία Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς θα μπορούσε να υπάρξει μόνο εάν η Αριστερά υποχωρούσε στο σημείο αυτό, κάτι για το οποίο δεν υπάρχουν ακόμη ενδείξεις.Σε πρόσφατη συνέντευξή της στην DW η υποψήφια της Αριστεράς Ζανίν Βίσλερ επανέλαβε την απόρριψη του ΝΑΤΟ από το κόμμα της. Οι αποκλίσεις σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας με την Αριστερά φαίνονται ακόμη ανυπέρβλητες. Εάν η Αριστερά παρέμενε ανυποχώρητη στις θέσεις για το ΝΑΤΟ, τα σενάρια συγκυβέρνησης θα τέλειωναν. Αλλά ακόμη κι αν άλλαζε ριζικά στάση, πάλι θα έπρεπε να διευκρινιστούν κι άλλα ζητήτημα, όπως η συμμετοχή του γερμανικού στρατού σε αποστολές στο εξωτερικό, στο οποίο η Αριστερά εναντιώνεται κατηγορηματικά. Μια συμβιβαστική φόρμουλα για τους Σοσιαλδηκράτες και τους Πρασίνους θα μπορούσαν να θεωρηθούν οι ανθρωπιστικές επιχειρήσεις υπό την ηγεσία του ΟΗΕ.

Πιθανή σύγκλιση για κλιματική πολιτική, εκπαίδευση, φόρους

Πέρα από το πεδίο της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας, σε άλλους τομείς όπως η κλιματική ή η εκπαιδευτική πολιτική ή η οικονομία φαίνεται ότι πιο πιθανή μια σύγκλιση. Και τα τρία κόμματα τάσσονται υπέρ μιας πλήρους μετάβασης σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και περισσότερης ψηφιοποίησης στη δημόσια διοίκηση, την εκπαίδευση και τις επιχειρήσεις. Τάσσονται υπέρ μιας αύξησης του κατώτατου μισθού και της φορολόγησης των πλουσιότερων. Κοινά σημεία υπάρχουν και στην μεταναστευτική πολιτική, αν και οι Σοσιαλδημοκράτες δεν απορρίπτουν το ενδεχόμενο απελάσεων Αφγανών υπό προϋποθέσεις. «Είναι αλήθεια ότι κάποιος που τέλεσε σοβαρά εγκλήματα, δεν μπορεί να υπολογίζει στο γεγονός ότι μπορεί να μείνει εδώ» ανέφερε ο υποψήφιος καγκελάριος του SPD Όλαφ Σολτς σε συνέντευξή του στην DW.

Aξίζει πάντως να σημειωθεί ότι προς το παρόν σε τρία από τα 16 ομόσπονδα γερμανικά κρατίδια (Βερολίνο, Βρέμη, Θουριγγία) υπάρχουν ήδη συνασπισμοί «Κόκκινου-Κόκκινου-Πράσινου», ωστόσο τα κρατίδια δεν διαθέτουν αρμοδιότητες επί της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας. Αυτοί οι τομείς εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

Σενάρια συνεργασιών

Στη Γερμανία πιο ευέλικτα κόμματα για κυβερνητικές συμμαχίες θεωρούνται οι Σοσιαλδημοκράτες και οι Πράσινοι, που απορρίπτουν κατηγορηματικά μόνο τη συνεργασία με την εθνολαϊκιστική Εναλλακτική για τη Γερμανία. Από την άλλη τα Χριστιανικά Κόμματα (CDU/CSU) και οι Φιλελεύθεροι (FDP)απορρίπτουν κατηγορηματικά όποια συνεργασία με την Αριστερά. Για τους Χριστιανοδημοκράτες του Άρμιν Λάσετ φαίνεται να υπάρχει ελπίδα για συμμαχία με τους Πράσινους και τους Φιλευθέρους.

Πιθανή από μαθηματική άποψη θα μπορούσε να θεωρηθεί και μια συμμαχία Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Φιλελευθέρων, που φαίνεται να συγκεντρώνει γύρω στο 54%, έναντι 47% για το σενάριο Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων και Αριστεράς. Αν και ορισμένα μέλη από τη δεξιά πτέρυγα του SDP θα προτιμούσαν μια συνεργασία με το FDP, εντούτοις αναλυτές, όπως ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Όσκαρ Ντιτερμάιερ, δεν αποκλείει το ενδεχομένο συμμαχίας Σοσιαλδημοκρατών, Πρασίνων, Αριστεράς, διότι και στα τρία αυτά κόμματα υπάρχουν στελέχη που είναι «πρόθυμα για συμβιβασμούς»

Πηγή: DW

Η επικεφαλής του κόμματος των Πρασίνων και ο σύζυγός της, ο Ντάνιελ Χόλεφλαϊς, έχουν δύο κόρες, 5 και 9 ετών.

Η κυρία Μπέρμποκ εξήγησε πως ο σύζυγος χειρίζεται ήδη τη φροντίδα των παιδιών και του νοικοκυριού: “ο σύζυγός μου ανέλαβε πλήρως την ευθύνη και τις δουλειές στο σπίτι. Έχει ήδη μειώσει τις εργάσιμες ώρες του τα τελευταία χρόνια, επειδή συχνά φεύγω από το σπίτι νωρίς το πρωί και επιστρέφω αργά το βράδυ”.

Στην τελική φάση της προεκλογικής εκστρατείας, ο σύζυγος της πολιτικού προγραμματίζει να βρίσκεται στο σπίτι συνεχώς, “για να είναι επίσης εκεί ως πατέρας όταν η μικρότερη κόρη μας ξεκινήσει το σχολείο”, σημείωσε.

Η κυρία Μπέρμποκ είπε πως έδωσε στον σύζυγό της δικαίωμα να θέσει βέτο όταν εξέταζε το ενδεχόμενο να θέσει υποψηφιότητα για την καγκελαρία, “επειδή αυτό θα άλλαζε ολόκληρη την οικογενειακή μας ζωή”.
Η εργασία του κ. Χόλεφλαϊς έχει αντικείμενο την εκπροσώπηση των ειδικών συμφερόντων των γερμανικών ταχυδρομείων, της δημόσιας επιχείρησης Deutsche Post.

Ήρθε αναπάντεχα και πρόκειται αναμφίβολα για μια ιστορικών διαστάσεων δικαστική απόφαση. Και την ίδια ώρα μια μεγάλη νίκη κυρίως νεαρής ηλικίας ακτιβιστών για το περιβάλλον. Λίγους μήνες πριν τις βουλευτικές εκλογές το γερμανικό Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο με έδρα την Καρλσρούη έδωσε ένα ηχηρό ράπισμα στην κυβέρνηση με επενέργειες που θα νιώσουν στο “πετσί” τους τα μέλη της νυν και της επόμενης κυβέρνησης. Οι συνταγματικοί δικαστές διαπίστωσαν ότι οι πολιτικοί πρέπει να εντείνουν τις ενέργειές τους για να πετύχουν τους στόχους προστασίας του κλίματος, όπως αποφασίστηκαν στη Συμφωνία των Παρισίων για την Κλιματική Αλλαγή.Και να προχωρήσουν άμεσα και με αποφασιστικά βήματα στη μείωση των βλαβερών ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, χωρίς καμιά αναβολή σε βάρος της νέας γενιάς. Με άλλα λόγια, η πολιτική θα πρέπει να προχωρήσει σε βελτιώσεις του σχετικού νόμου. Η προθεσμία που έδωσαν οι δικαστές είναι μέχρι τέλος του 2022.

Η απόφαση πυροδότησε καταρχήν διάλογο για την αυστηροποίηση των μέτρων προστασίας του περιβάλλοντος. Κυρίως όμως οι υπουργοί της κυβέρνησης του μεγάλου συνασπισμού αντάλλαξαν κατηγορίες για ολιγωρίες και παραλείψεις, καταλογίζοντας ευθύνες ο ένας στον άλλο. Αντίθετα, περιβαλλοντολογικές οργανώσεις ζητωκραύγαζαν εξω από το δικαστήριο, γιατί δεν περίμεναν μια τόσο “πρωτάκουστη” και „μνημειώδη” απόφαση. “Μια απίστευτα μεγάλη ημέρα για πολλούς”, σχολίασε η Λουίζα Νοϊμπάουερ, η γερμανίδα Γκρέτα Τούνμπεργκ από το κίνημα „Fridays for Future”, στο οποίο ανήκουν εκείνοι που προσέφυγαν στο δικαστήριο. “Το κίνημα λοιδορήθηκε, έγινε αντικείμενο χλευασμού”. Τώρα όμως δεν επιδέχεται καμιάς αμφισβήτησης. Η προστασία του κλίματος είναι υπόθεση δικαιοσύνης ανάμεσα στις γενεές, γιατί το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι “στους νεαρής ηλικίας προσφεύγοντες παραβιάζεται το δικαίωμα στην ελευθερία από τους όρους του νόμου προστασίας του κλίματος. Οι προβλέψεις του συγκεκριμένου νόμου μεταθέτουν τον στόχο μείωσης των ρύπων για το διάστημα μετά το 2030, … για να επιτευχθεί ο στόχος μείωσης της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, και ίσως κάτω από τον 1,5 βαθμό σε σύγκριση με προβιομηχανικά επίπεδα μέχρι το 2050, θα πρέπει ο νομοθέτης να πάρει μέτρα μείωσης των ρύπων του αργότερο μέχρι τέλος του 2022”.

Κεντρική πρόταση της απόφασης αναφέρει ότι “δεν θα πρέπει να εναπόκειται στη δικαιοδοσία μιας γενιάς να καταναλώνει μεγάλες ποσότητες CO2, θέτοντας χαμηλά όρια μείωσης των ρύπων, όταν η επόμενη γενιά θα πρέπει, για να καλύψει τη διαφορά, να λάβει αυστηρότερα μέτρα (μείωσης των ρύπων) και να εκτεθεί έτσι σε μεγάλους περιορισμούς άσκησης των ελευθεριών της”. Ο νόμος προστασίας του κλίματος προβλέπει επιτρεπόμενες ετήσιες ποσότητες εκπομπών ρύπων μέχρι το 2030 σε τομείς, όπως τη βιομηχανία, τη συγκοινωνία ή την γεωργία. Σε περίπτωση που οι στόχοι δεν επιτυγχάνονται, θα πρέπει να επέμβουν τα αρμόδια υπουργεία. Πρόκειται για έναν μηχανισμό που τίθεται σε εφαρμογή για πρώτη φορά, γιατί μόνο στα κτήρια δεν επιτεύχθηκε ο στόχος εξοικονόμησης ενέργειας. Σε όλους τους άλλους τομείς οι στόχοι επιτεύχθηκαν, αλλά οφείλεται στις επιπτώσεις της πανδημίας, επειδή η κινητικότητα, είτε με το αυτοκίνητο είτε με το αεροπλάνο έχει κατά πολύ περιοριστεί.

Ανναλένα Μπέρμποκ: “Θα ευθυγραμμίσουμε τη χώρα με τους όρους της Συμφωνίας των Παρισίων για την Κλιματική Αλλαγή

Μέχρι τώρα ο νόμος προέβλεπε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να εγκρίνει αυστηρότερα δεσμευτικά όρια μείωσης των ρύπων το 2025 για το διάστημα μετά το 2030. Αλλά ο συνταγματικός δικαστής αποφάνθηκε τώρα ότι αυτό δεν αρκεί. Τα μέτρα μείωσης θα πρέπει να ληφθούν μέχρι τέλος του 2022 για το διάστημα μετά το 2030. Οι πολιτικές επιπτώσεις σε μια προεκλογική χρονιά είναι μεγάλες. Και φαίνεται ότι ο νυν συνασπισμός CDU/CSU και SPD δεν θα μπορέσει χρονικά να φέρει εις πέρας ακόμη μια μεταρρύθμιση του νόμου. Φάνηκε από τα πεπραγμένα της κυβέρνησης της προηγούμενης εβδομάδας που στοχοποιήθηκε ο υπουργός Οικονομίας Πέτερ Αλτμάιερ από το SPD για μια συμφωνία κάλυψης μεγαλύτερων ποσοτήτων ενέργειας από το λεγόμενο “πράσινο” ρεύμα, που όμως δεν ήταν μεγαλόπνοο. Η υπουργός Περιβάλλοντος Σβένια Σούλτσε από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα υπενθύμισε ότι προσπάθησε ήδη το 2019 για έναν ενδιάμεσο στόχο 30 χρόνων, αλλά δεν έτυχε κοινής αποδοχής. Και ο αντικαγκελάριος, υπουργός Οικονομικών και υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών Όλαφ Σόλτς προανήγγειλε ότι θα καταθέσει το καλοκαίρι τα βασικά σημεία για την μετεξέλιξη του νόμου προστασίας του κλίματος. Το ίδιο εξήγγειλε και ο υπουργός Οικονομίας Πέτερ Αλτμάιερ.

Και επειδή όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει, το πιο πιθανόν είναι ότι το θέμα θα περάσει στα χέρια της νέας κυβέρνησης που θα προκύψει από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου. Αποφασιστικό ρόλο θα μπορούσαν να παίξουν οι Πράσινοι. Η υποψηφία καγκελάριος των Πρασίνων Ανναλένα Μπέρμποκ σήκωσε το μπαλάκι που έριξε το Συνταγματικό Δικαστήριο και δήλωσε: “Θα ευθυγραμμίσουμε τη χώρα με τους όρους της Συμφωνίας των Παρισίων για την Κλιματική Αλλαγή και θα μεταβάλλουμε ανάλογα τη νομοθεσία”. Αλλά τι σημαίνει στην πράξη μεγαλύτερη προστασία του κλίματος; Ένα από τα μεγαλύτερα θέματα είναι η επίσπευση επέκτασης και χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως ο ήλιος και ο αέρας. Αυτό σημαίνει περισσότερες ανεμογεννήτριες στη ξηρά και τη θάλασσα, περισσότεροι ηλιακοί συσσωρευτές. Ήδη από τώρα όμως υπάρχουν αντιδράσεις και διαμαρτυρίες πολιτών, πολλοί εκ των οποίων προσφεύγουν στη δικαιοσύνη. Εκτός όλων αυτών οι διαδικασίες αδειοδοτήσεων είναι χρονοβόρες. Η πολιτική θα πρέπει να επιταχύνει το διάλογο για μια πιο γρήγορη “απανθρακοποίηση” της οικονομίας.

Ο μέχρι τώρα στόχος είναι το αργότερο μέχρι το 2038. Αλλά φτάνει; Μήπως θα έπρεπε η Γερμανία να αποχωριστεί πιο γρήγορα τα ορυκτά καύσιμα; Οι ερωτήσεις είναι πολλές. Θα καταργηθούν οι πτήσεις εσωτερικού όπως ζητούν οι Πράσινοι; Θα μπει όριο ταχύτητας στα αυτοκίνητα; Το μόνο βέβαιο είναι ότι το θέμα απασχολήσει πολύ τον προεκλογικό αγώνα.

Πηγή: DW

του Μιχάλη Ψύλου

Μια αναμέτρηση που φυσικά και δεν αφορά μόνο τη Γερμανία, αλλά ολόκληρη την Ευρώπη. Με δεδομένη την επιρροή του Βερολίνου στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι , οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολίτες ελπίζουν άλλωστε να μπει τέλος στην 16χρονη ηγεμονία των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών στην ΕΕ. Μια πολιτική που δυστυχώς μόνο δεινά απέφερε, ενισχύοντας τις διαλυτικές τάσεις στην ΕΕ. 

Η Ευρώπη θέλει επειγόντως να αναπνεύσει από την “Μερκελική”  πολιτική της σκληρής λιτότητας, των μνημονίων και του εξουθενωτικού ζουρλομανδύα του Συμφώνου Σταθερότητας και το ερώτημα είναι; Θα είναι η 40χρονη Ανναλένα Μπέρμποκ  η διάδοχος της Ανγκελα Μέρκελ; Και αν ναι, σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί; «Αν οι  δημοσιονομικοί κανόνες είναι πολύ αυστηροί, δεν έχουν νόημα να αποτρέψουν αυτό που απαιτείται πολιτικά, άρα πρέπει να αλλάξουν», τόνισε η Μπέρμποκ σε άρθρο που υπέγραψε από κοινού με τον συμπρόεδρο των Πρασίνων Ρόμπερτ Χαμπεκ στην Frankfurter Allgemeine Zeitung. Όλα αυτά θα κριθούν στην πορεία φυσικά, αλλά το σίγουρο είναι ,κατ` αρχήν, ότι μια Πράσινη καγκελάριος μέχρι χθες φάνταζε όνειρο θερινής νυκτός. Και μάλιστα μια ηλικιακά νεότερη υποψήφια καγκελάριος στην ιστορία της χώρας.

Για πρώτη φορά άλλωστε οι Πράσινοι κατεβαίνουν στις εκλογές με υποψήφιο για την Καγκελαρία. Και όπως φαίνεται οι Γερμανοί πολίτες το επικροτούν, αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις ,
τουλάχιστον.

Οι Πράσινοι θα κέρδιζαν την πρώτη θέση αν διεξάγονταν σήμερα εκλογές στη Γερμανία , σύμφωνα με δημοσκόπηση του ινστιτούτου Forsa, που δείχνει ταυτόχρονα , κατάρρευση των Χριστιανοδημοκρατών.

Μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Μπέρμποκ ,οι  Πράσινοι εκτοξεύτηκαν στην πρώτη θέση με 28% , αυξάνοντας το ποσοστό τους κατά  πέντε ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με ανάλογη έρευνα της 13ης Απριλίου. Το μεγάλο ζήτημα που απασχολεί την κοινή γνώμη και στη Γερμανία είναι η κρίση του κορονοϊού και οι συνέπειές της. Με τους Χριστιανοδημοκράτες να έχουν αποτύχει πλήρως και τους συγκυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες να μοιράζονται αντικειμενικά την ευθύνη, οι ψηφοφόροι στρέφονται πλέον στην μοναδική εναλλακτική που έχει απομείνει.

Καταρρέουν οι Χριστιανοδημοκράτες

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η Ένωση  Χριστιανοδημοκρατών/Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) χάνει  επτά ποσοστιαίες μονάδες και υποχωρεί από 28% στο 21% . Το ίδιο φαινόμενο θα αντιμετωπίσουν άλλωστε όλα τα κυβερνητικά κόμματα που απέτυχαν στη δοκιμασία της πανδημίας.  Η Ενωση CDU/CSU ,επιλέγοντας όμως και  τον  60χρονο «μερκελιστή»,αλλά «άχρωμο και βαρετό», Αρμιν Λάσετ ως υποψήφιο για την καγκελαρία , είναι σαν να ρίχνει από τώρα λευκή πετσέτα στο ριγκ της εκλογικής μάχης. «Η Ενωση συσπειρώνεται γύρω από έναν αδύναμο άνθρωπο» γράφει η ιταλική HuffPost. Δεν είναι τυχαίο που μόλις το  32% των ερωτηθέντων στη δημοσκόπηση του ινστιτούτου Forsa θεωρεί καλή την επιλογή Λάσετ ως υποψηφίου . Το  47% θα προτιμούσε ως υποψήφιο της Ενωσης τον 52χρονο Βαυαρό πρωθυπουργό Μάρκους Ζέντερ, ο οποίος παρά τις δήθεν διαμαρτυρίες του, έκανε πίσω. Γιατί κατάλαβε ότι και το ίδιο το «βαθύ σύστημα» ευνοεί πλέον μια αλλαγή στην καγκελαρία για λόγους που έχουν να κάνουν με την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται παγκοσμίως ιδιαίτερα μετά την εκλογή του Τζο Μπάιντεν στην αμερικανική προεδρία. «Ο Λάσετ δεν μπορεί να ενώσει το κόμμα και ενώ απομένουν μόλις πέντε μήνες πριν τις εκλογές ,δεν υπάρχει κανένα εκλογικό πρόγραμμα, ούτε καν ευφορία μεταξύ των οπαδών» γράφει η εφημερίδα Handelsblatt, που παραδοσιακά εκπροσωπεί την γερμανική οικονομική ελίτ.

Σημειώνει μάλιστα με έμφαση ότι τα τρία τέταρτα των πολιτών (74%),δεν πιστεύουν ότι τα χαμηλά ποσοστά των δημοσκοπήσεων για τον Λάσετ και την Ένωση θα βελτιωθούν σημαντικά έως την ημέρα των εκλογών τον Σεπτέμβριο».
Το σίγουρο είναι ότι «μετά την αποχώρηση της Άνγκελα Μέρκελ , η Καγκελαρία θα παραμένει στα χέρια των γυναικών» γράφει η Aachener Zeitung και προσθέτει: «Αυτή η προοπτική είναι  ρεαλιστική από την περασμένη Δευτέρα και είναι δελεαστική για πολλούς ανθρώπους εκτός των Πρασίνων.

Και τώρα γίνεται ακόμη πιο ελκυστική για τους  περισσότερους οπαδούς του CDU και της CSU» τονίζει η γερμανική εφημερίδα. «Συνολικά, οι Πράσινοι έχουν γίνει μέρος του ιστού της γερμανικής κοινωνίας. Απευθύνονται  όχι μόνο στην παραδοσιακή αριστερή βάση τους,αλλά και στους κεντρώους ψηφοφόρους που νοιάζονται για το περιβάλλον και έχουν κουραστεί από τους Χριστιανοδημοκράτες », λέει ο Κάρλ Αρζχάιμερ, καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς.

Κυβέρνηση «φωτεινού σηματοδότη»

Φαίνεται πλέον ότι και το ισχυρότερο τμήμα της γερμανικής οικονομικής ελίτ αποδέχεται , έστω και αναγκαστικά ,
εγκαταλείπει τους Χριστιανοδημοκράτες στην  τύχη τους  και προσανατολίζεται πλέον σε μια νέα κυβέρνηση με τους Πράσινους στο επίκεντρο.  Μια κυβέρνηση Πρασίνων, Σοσιαλδημοκρατών (SPD) και Ελευθέρων Δημοκρατών (FDP) με τη στήριξη ακόμη και της Αριστεράς.

Η επονομαζόμενη κυβέρνηση «φωτεινού σηματοδότη» από το πράσινο, το κόκκινο του SPD και το πορτοκαλί του FDP, η οποία θα συγκέντρωνε ισχυρή πλειοψηφία άνω του 53% ,όπως εκτιμά “Frankfurter Rundschau”. Η γερμανική εφημερίδα αποκλείει μάλιστα το ενδεχόμενο σύμπραξης των Πρασίνων με τους Χριστιανοδημοκράτες , όπως ελπίζουν κάποιοι κύκλοι: «Ο συνδυασμός μαύρου( CDU/CSU) και πράσινου στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι επιλογή. Επειδή αυτό θα σήμαινε για τους Πράσινους ότι έχουν ένα καλό σχέδιο, αλλά δεν το πιστεύουν πραγματικά» γράφει η Frankfurter Rundschau και προσθέτει: «Τα τεράστια προβλήματα – κλιματική αλλαγή, πανδημία και οι συνέπειές της, η αυξανόμενη κοινωνική ανισότητα, η εξάπλωση του δεξιού εξτρεμισμού-μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο από φρέσκα πρόσωπα με καθαρό προφίλ»!

Και η υποψήφια των Πρασίνων «έχει περισσότερο αέρα στα πανιά της, ενώ ο υποψήφιος της Ενωσης έχει ήδη φθαρεί από τον εσωκομματικό αγώνα, και ο υποψήφιος του SPD, Ολαφ Σολτς έχει ένα κόμμα για ανοικοδόμηση» γράφει χαρακτηριστικά η Haffpost στην ιταλική της έκδοση.

Μητέρα δύο μικρών παιδιών ,η  Ανναλένα Μπέρμποκ θα μπορούσε επίσης να παρομοιαστεί με την Γιάσιντα Αρντερν, την συμπονετική και πανίσχυρη πρωθυπουργό της Νέας Ζηλανδίας. Είναι μια νεαρή γυναίκα που μπορεί να κατανοήσει προσωπικά τις καθημερινές ανάγκες των οικογενειών με μικρά παιδιά και να μετουσιώσει σε πολιτική τα προβλήματά τους.

Με σπουδές στα νομικά ,αλλά Πρώην πρωταθλήτρια στο  τραμπολίνο (τρεις φορές χάλκινο μετάλλιο στα γερμανικά πρωταθλήματα), η Ανναλένα Μπέρμποκ  εντάχθηκε στους Πράσινους το 2005- τη χρονιά που το κόμμα της επέστρεψε στην αντιπολίτευση μετά από επτά χρόνια στην κυβέρνηση υπό τον σοσιαλδημοκράτη καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ και με υπουργό Εξωτερικών τον «Πράσινο» Γιόσκα Φίσερ.

Η άνοδός της στο κόμμα ήταν πολύ γρήγορη , το 2013 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής και τον Ιανουάριο του 2018 συμπρόεδρος των Πρασίνων μαζί με τον Ρόμπερτ Χάμπεκ. Αν και δεν έχει κυβερνητική εμπειρία, έχοντας θητεύσει επί πολλά χρόνια ως βοηθός ευρωβουλευτή στο Ευρωπαικό Κοινοβούλιο έχει βαθιά γνώση των ευρωπαϊκών θεμάτων .

Κοινή γραμμή με τον Μπάιντεν

Φυσικά, και με την Μπέρμποκ καγκελάριο «δεν θα υπάρξουν κατολισθήσεις ή εκπλήξεις στη στάση της Γερμανίας απέναντι στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, για μια πιο ενωμένη και ισχυρότερη Ευρώπη» τονίζει η HuffPost. Θα αλλάξει όμως ο δρόμος, η πορεία προς αυτή την κατεύθυνση. «Είμαι βαθιά πεπεισμένη ότι η χώρα  και η Ευρώπη χρειάζονται ένα νέο ξεκίνημα» τόνισε η Μπέρμποκ στην πρώτη τηλεοπτική της συνέντευξη ως υποψήφια καγκελάριος. Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική, οι Πράσινοι αναμένεται να  εξισορροπήσουν τις δεσμεύσεις ανάμεσα στην οικονομία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προτείνουν μάλιστα  μια πιο παρεμβατική προσέγγιση από την  Μέρκελ, η οποία είχε δώσει προτεραιότητα μόνο στη συνεχή πρόσβαση των γερμανικών εταιρειών στις εξαγωγικές αγορές.

Δεν δίστασε μάλιστα να επικρίνει τον Τούρκο πρόεδρο Ερντογάν για την αυταρχική του πολιτική, ιδιαίτερα απέναντι στα δικαιώματα των γυναικών. «Το ζήτημα των δικαιωμάτων των γυναικών είναι πάντα ζήτημα δημοκρατίας και κράτους δικαίου» τόνισε χαρακτηριστικά, χαρακτηρίζοντας «παράλογο» τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν κατά την επίσκεψή της στην Αγκυρα. «Υπάρχουν πολλές  αυταρχικές εξουσίες σε όλο τον κόσμο» πρόσθεσε η υποψήφια των Πρασίνων. Εκφράζοντας επίσης την αντίθεσή της στην εσωτερική  πολιτική του Ρώσου προέδρου Πούτιν . Οι Γερμανοί Πράσινοι έχουν ταχθεί άλλωστε και κατά της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2 από τη Ρωσία στη Γερμανία, γεγονός που έχει γίνει δεκτό με ικανοποίηση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σύμφωνα με ανάλυση του BBC «η Μπέρμποκ έχει εστιάσει ένα σημαντικό μέρος της πολιτικής της ενέργειας στις διεθνείς υποθέσεις, ακολουθώντας μια κεντρική γραμμή στην άμυνα και πιέζει για μια ισχυρότερη κοινή εξωτερική πολιτική της ΕΕ. «Εάν αποτύχει η φωνή της Γερμανίας στην εξωτερική πολιτική – είτε πρόκειται για τις εντάσεις στην Ουκρανία είτε για τη στάση απέναντι στη Ρωσία, ή για το έργο Nord Stream 2 – τότε η Ευρώπη θα καταστραφεί”, τόνισε χαρακτηριστικά . Αν και οι Πράσινοι έχουν  εγκαταλείψει προηγούμενες αντιρρήσεις για ένταξη στο ΝΑΤΟ, θέλουν να τερματιστεί η «συμφωνία πυρηνικής ανταλλαγής», σύμφωνα με την οποία ορισμένα αμερικανικά πυρηνικά όπλα  εξακολουθούν να αποθηκεύονται στο γερμανικό έδαφος.

Η Ανναλένα Μπέρμποκ βλέπει την προεδρία Μπάιντεν ως «ευκαιρία να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο» στις σχέσεις της ΕΕ με τις ΗΠΑ. Σε συνέντευξή της στην  DW τον Ιανουάριο , η Μπέρμποκ είχε εκφράσει την ικανοποίησή της για την απόφαση του νέου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Τζο Μπάιντεν για την επιστροφή της Ουάσιγκτον στη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα. Όπως είπε, «πρέπει τώρα να διατυπώσουμε τις δικές μας προτάσεις για μια ευρωπαϊκή διατλαντική Πράσινη Συμφωνία». Είναι καιρός άλλωστε η αντι -νεοφιλελεύθερη γραμμή του Τζο Μπάιντεν να περάσει τον Ατλαντικό και να κυριαρχήσει και στην Ευρώπη.

Πρώτη δημοσίευση: δημοκρατία