Σε αίτημα για πληροφορίες, το οποίο είδε το Γαλλικό Πρακτορείο, εισαγγελέας του Μιλάνου αναφέρει πως βρήκε τσάντες, πορτοφόλια ή ρούχα απ’ αυτές τις διάφορες μάρκες στη διάρκεια ερευνών σε ιταλικά εργαστήρια που απασχολούν «κινέζους εργάτες σε σοβαρές συνθήκες εκμετάλλευσης».

Η σημερινή διαδικασία αφορά μάρκες του γαλλικού ομίλου Kering (Gucci, Yves Saint Laurent και Alexander McQueen), του Givenchy (όμιλος LVMH), αλλά επίσης την Prada και το νέο απόκτημά της, την Versace, καθώς και τις Ferragamo, Pinko, Dolce & Gabbana, Missoni, Off-White, την εταιρεία δερμάτινων ειδών Coccinelle, καθώς και τη γιγάντια εταιρεία αθλητικών ειδών Adidas.

Η τάση αυτή, η οποία ξεκίνησε στο εξωτερικό ως αντίδραση στη «γρήγορη μόδα» (fast fashion) και κερδίζει έδαφος και στην Ελλάδα, και για λόγους οικονομικούς αλλά και φιλοπεριβαλλοντικούς. Υπάρχουν νέοι που προτιμούν στις κρεμάστρες ρούχα που είναι πιο πολυτελή αλλά λιγότερο ακριβά, ακόμη κι αν είναι από δεύτερο χέρι.

Ορισμένοι θεωρούν πως η στροφή ενός μεγάλου ποσοστού της Γενιάς Ζ προς vintage και μεταχειρισμένα ρούχα συνέβη από την περίοδο του κορωνοϊού και έπειτα, όταν οι νέοι είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο για να διευρύνουν τα ενδιαφέροντά τους, να δουν νέα πράγματα και να επανεκτιμήσουν τις επιλογές τους.

Η Μιχαέλα Κληρονόμου, 22 ετών, φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη, εξήγησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ γιατί επέλεξε τα ψώνια από «thrift» καταστήματα.

«Τα καταστήματα με ρούχα από δεύτερο χέρι συνδυάζουν τη γοητεία της μοναδικότητας και της αυθεντικότητας που ψάχνω σε ένα κομμάτι χωρίς να ξεφύγω από τον προϋπολογισμό μου», τονίζει, υπογραμμίζοντας και την πτυχή της «ηθικής αγοράς» και κατανάλωσης ρουχισμού και αξεσουάρ.

Όπως εξηγεί τα μαγαζιά, που προτιμούν την γρήγορη μόδα «παράγουν μαζικά πληθώρα προϊόντων που ακολουθούν τα τελευταία trends της αγοράς, επιβαρύνοντας το περιβάλλον, ενώ εκμεταλλεύονται και το ανθρώπινο δυναμικό».

Για τη νεαρή φοιτήτρια, το «thrifting» (αποταμίευση) είναι πια μέρος της καθημερινότητας. «Ξεκίνησα να ψωνίζω ρούχα από δεύτερο χέρι, όταν ήρθα στη Θεσσαλονίκη, τέσσερα χρόνια πριν. Από τότε έχει γίνει χόμπι και τρόπος να περνάω τον χρόνο μου. Μου αρέσει να ψάχνω με τις ώρες τις κρεμάστρες, να φαντάζομαι πώς θα φορούσα ένα συγκεκριμένο κομμάτι και αν μπορεί να έχει θέση στη συλλογή μου», σημειώνει η κ. Κληρονόμου.

Η ίδια χαίρεται και τη διαδικασία επιλογής και προσαρμογής των ρούχων και των αξεσουάρ πάνω στο προσωπικό της γούστο. Ωστόσο, αναγνωρίζει και τις δυσκολίες που συνοδεύουν αυτή την εναλλακτική, όπως η αφιέρωση αρκετού χρόνου και υπομονής στην αναζήτηση του κατάλληλου ρούχου, τα περιορισμένα μεγέθη και η κατάσταση των ρούχων.

Πολύ συχνά τα μεγέθη είναι μπερδεμένα στις κρεμάστρες και μπορεί κάποιος να ψάχνει αρκετή ώρα, για να βρει κάτι που τον ενδιαφέρει.

Η τάση αυτή έχει βρει ανταπόκριση και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη αλλά και σε επαρχιακές πόλεις με ολοένα και περισσότερες Vintage μπουτίκ και επιχειρήσεις με μεταχειρισμένα ρούχα για κοινό, που αναζητά ρούχα αξιόλογα σε χαμηλές τιμές. Στο κέντρο της Αθήνας κι όχι μόνο υπάρχουν αρκετά τέτοια μαγαζιά. Παλαιότερα ψώνιζαν κυρίως μετανάστες και φοιτητές αλλά τώρα τα προτιμούν ακόμη κι άτομα άλλων ηλικιών, πέραν της γενιάς Ζ ή για τα παιδιά τους.

Ο Αλέξανδρος Λαζαρίδης, ιδιοκτήτης της αλυσίδας second-hand «Ζύγισε το Φόρεσε το», θυμάται ότι όταν ξεκίνησε το 2018 υπήρχαν ελάχιστα παρόμοια καταστήματα στη Θεσσαλονίκη, πόσο μάλλον σε κεντρικούς δρόμους. «Στόχος μου ήταν να ανοίξω καταστήματα σε φωτεινά, κεντρικά σημεία, τα οποία να σε προσκαλούν, να μην αισθάνεται κανείς άβολα να μπει σε ένα second hand», σημειώνει.

Η μεγάλη αλλαγή, σύμφωνα με τον ίδιο, ήρθε μετά την πανδημία. «Πριν το 2020 το βασικό μας κοινό ήταν 35-55, τώρα και οι κάτω των 25 μπήκαν δυναμικά στα καταστήματά μας, με φοιτητές να ψάχνουν ιδιαίτερα κομμάτια και οικονομικές λύσεις», εξηγεί ο κ. Λαζαρίδης. Παράλληλα, όμως, οι νέοι καταναλωτές έφεραν και νέες απαιτήσεις. Η Gen Z συχνά αναζητά όχι μόνο ρούχα προηγούμενων δεκαετιών, αλλά και πρόσφατες συλλογές επώνυμων εταιρειών. Όπως αναφέρει ο κ. Λαζαρίδης, «στην Ελλάδα υπάρχει η τάση να ψάχνουν και ό,τι είναι τώρα στη μόδα, απλά σε καλύτερη τιμή, οπότε αναγκαζόμαστε να προσαρμόζουμε το μείγμα των ρούχων μας». Αυτή η λογική όμως είναι αντίθετη με την ιδεολογία του «thrifting», όπου ο καταναλωτής πρέπει να είναι ανοιχτός σε όλες τις πιθανές επιλογές.

Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό της ελληνικής αγοράς, αποτελεί το φαινόμενο να δημιουργούνται θεματικά Vintage καταστήματα με προϊόντα από συγκεκριμένες δεκαετίες, με αυτό που κυριαρχεί σήμερα να είναι το Y2K, το στιλ από τα τέλη του 1990 μέχρι τις αρχές του 2000. Η Μαρία Τσαχλάρη είναι ιδιοκτήτρια του 90s Closet, ενός καταστήματος με vintage μεταχειρισμένα ρούχα απευθυνόμενο σε θηλυκότητες, που αρχικά ξεκίνησε ως σελίδα μεταπώλησης στο instagram και εξελίχθηκε σε φυσικό κατάστημα, χάρη στην προτίμηση του κοινού.

Η πελατεία της είναι κυρίως νεανική, από ηλικίες 11 μέχρι 25, ενώ θεωρεί ότι αυτή η προτίμηση δεν συνδέεται τόσο με την οικολογική συνείδηση των καταναλωτών αλλά με την αναζήτηση μοναδικών ρούχων που θα βελτιώσουν το προσωπικό τους στιλ, προσθέτοντας και το αίσθημα νοσταλγίας για μια εποχή που δεν έζησαν, σαν μια γέφυρα πολιτισμικής μνήμης που μεταφέρεται μέσω του στιλ.

Βεβαίως, υπάρχει και η αγορά μέσω των social media, κι ανθρώπων που πωλούν ρούχα ή άλλα προσωπικά τους αντικείμενα είτε διότι έχουν ανάγκη για χρήματα είτε για να ξεκαθαρίσουν τις ντουλάπες τους.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο σε αυτό το φαινόμενο. Στις πλατφόρμες, όπως το Instagram και το TikTok, έχει γίνει τάση influencers και δημιουργοί περιεχομένου που φορούν vintage ρούχα να προβάλουν τις αγορές και την αξιοποίηση των ρούχων, προκαλώντας το ενδιαφέρον και την επιθυμία των ακολούθων τους για παρόμοια ευρήματα. Hashtags όπως #vintagefashion και #thrifted έχουν κερδίσει έδαφος, καθοδηγώντας τους νέους που ενδιαφέρονται για τη μόδα να εξερευνήσουν τοπικά καταστήματα μεταχειρισμένων ειδών και διαδικτυακές πλατφόρμες, όπου μπορούν να βρουν μοναδικά κομμάτια, επανεκτιμώντας τις αγοραστικές τους συνήθειες.

Από την πλευρά των επιχειρηματιών, τα social media αποτελούν εργαλείο ανάπτυξης. «Η Gen Z είναι εξαιρετικά δεκτική σε αυτό το περιεχόμενο. Οι νέοι βλέπουν ένα βίντεο και έρχονται στο κατάστημα να βρουν κάτι αντίστοιχο», λέει ο κ. Λαζαρίδης. Αντίστοιχα, η κ. Τσαχλάρη συμπληρώνει ότι «χωρίς τα social media είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνεις τον κόσμο να έρθει στο μαγαζί σου, θέλει προσπάθεια να τον δελεάσεις αρκετά».

Το ερώτημα που γεννάται είναι αν η άνθηση των vintage και second hand καταστημάτων είναι μια περαστική μόδα ή μια βαθύτερη αλλαγή. Αν τα παιδιά αυτά που μεγάλωσαν μέσα σε οικονομικές δυσκολίες, τελικά έμαθαν να εκτιμούν και διαφορετικά το χρήμα.

Παρά τις δυσκολίες του χώρου, οι ιδιοκτήτες και οι αγοραστές βλέπουν μέλλον στον κλάδο. «Πιστεύω ότι η αγορά second hand δεν είναι μια παροδική μόδα αλλά ένας τρόπος ζωής που θα παραμείνει. Η βιωσιμότητα είναι πλέον ανάγκη, όχι επιλογή», τονίζει ο κ. Λαζαρίδης.

Η κ. Τσαχλάρη βλέπει μακροπρόθεσμη προοπτική, με το ελληνικό παράδειγμα ίσως να καταφέρει να εναρμονιστεί με τις χώρες του εξωτερικού. Από την άλλη, η κ. Κληρονόμου καταλήγει ότι «όσοι το κάνουν με τα σωστά κίνητρα θα συνεχίσουν να “ θριφτάρουν” και ν’ αναζητούν μοναδικά κομμάτια, για τους υπόλοιπους είναι μία φάση».

Η μόδα του vintage και του second hand, δεν είναι απλώς αισθητική επιλογή, αλλά ένας συνδυασμός οικολογικής συνείδησης, οικονομίας και προσωπικής ταυτότητας, Καθώς η τάση συνεχίζει να κερδίζει έδαφος, σηματοδοτεί μια πολλά υποσχόμενη αλλαγή στο τοπίο της μόδας στην Ελλάδα, ενθαρρύνοντας τόσο τους καταναλωτές όσο και τους επιχειρηματίες να υιοθετήσουν μια πιο βιώσιμη και εξατομικευμένη προσέγγιση στην ένδυση. Με τη γενιά Z να ηγείται της προσπάθειας, φαίνεται ότι αυτή η αναγέννηση του vintage και του second hand ήρθε για να μείνει.

“Όπως και το 2021 άλλωστε, αλλά και φέτος τα πεντάστερα ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα “τρέχουν” με υψηλές πληρότητες, σημειώνει στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος της ΠΟΞ Γρηγόρης Τάσιος. Αν και είναι η μειοψηφία στο ξενοδοχειακό χαρτοφυλάκιο, καθώς το 60% των 10.000 ξενοδοχείων είναι μικρά ξενοδοχεία και κάτω των 3 αστέρων, αναφέρει ο πρόεδρος της ΠΟΞ, εν τούτοις τα ξενοδοχεία των 5 αστέρων πρωταγωνιστούν και σε πληρότητες και τιμολογιακά το 2022″.

Μάλιστα, τα πεντάστερα ξενοδοχεία αφήνουν και τα περισσότερα τουριστικά έσοδα στην ελληνική οικονομία, αφού έχουν τις υψηλές τιμές διάθεσης των δωματίων τους, συμπληρώνει ο κ. Τάσιος και υπογραμμίζει ότι αυτές οι μονάδες έχουν και την δυνατότητα να ανταπεξέλθουν καλύτερα στην ενεργειακή κρίση.

Ανέκαθεν η Ελλάδα προσέλκυε πελάτες που αναζητούσαν υψηλής αξίας υπηρεσίες φιλοξενίας

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι πεντάστερες μονάδες φιλοξενίας στην Ελλάδα, το 2019 πέτυχαν τζίρο 3,078 δισ. ευρώ, όντας μόλις το 21% του συνολικού ξενοδοχειακού δυναμικού της χώρας. Την ίδια στιγμή ο τζίρος για τα 4 αστέρων ξενοδοχεία ήταν 1,51 δισ. ευρώ το 2021, για τα 3 αστέρων ήταν 697 περίπου εκατ. ευρώ και 377 εκατ. ευρώ για τα ξενοδοχεία των 2 αστέρων το 2021. Τα ξενοδοχεία 1 αστεριού είχαν τζίρο 70 περίπου εκατομμύρια ευρώ το 2021.

Ανέκαθεν η Ελλάδα προσέλκυε πελάτες που αναζητούσαν υψηλής αξίας υπηρεσίες φιλοξενίας, αναφέρει στο Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τουριστικών Γραφείων Λύσσανδρος Τσιλίδης. Η Ελλάδα διαθέτει εκπληκτικές υπηρεσίες και αυτό θα συνεχίσει να αναγνωρίζεται και στο μέλλον, συμπληρώνει ο κ. Τσιλίδης. 

Μέσω των τουριστικών γραφείων έρχονται οι “πεντάστεροι” πελάτες στην Ελλάδα

Μάλιστα σημειώνει τον καταλυτικό ρόλο που διαδραματίζουν τα διεθνή τουριστικά γραφεία σε συνεργασία με τα ελληνικά, καθώς αποτελούν το διαμεσολαβητή για την έλευση τους στην Ελλάδα. “Αυτοί οι πελάτες αναζητάνε την διαφορετικότητα, που δεν την συναντάνε στις μεγάλες πλατφόρμες κρατήσεων. Αυτό γίνεται μέσω της φυσικής παρουσίας του πελάτη με τον διοργανωτή ταξιδίων”, αναφέρει ο κ. Τσιλίδης.

Αναφορικά με τις πράξεις που διενεργούν τα γραφεία τουρισμού, με τη συγκεκριμένη μερίδα επισκεπτών, αυτές αφορούν κρατήσεις για ιδιωτικές ξεναγήσεις-επισκέψεις σε πολιτιστικούς χώρους, κρατήσεις σε σκάφη αναψυχής για επισκέψεις σε νησιωτικούς παραδείσους της Ελλάδας, αλλά και κρατήσεις σε πολυτελή καταλύματα.

“Αd Ηoc” υπηρεσίες απολαμβάνουν οι επισκέπτες των πεντάστερων ξενοδοχείων

Αλιεύοντας μερικές από τις υπηρεσίες που προσφέρουν σε αυτούς τους πελάτες τα πεντάστερα ξενοδοχεία, ξεχωρίζουν οι προσωποποιημένες υπηρεσίες, για τη διατροφή, την διαμονή, αλλά και τις μετακινήσεις από και προς το ξενοδοχείο.

Οι ιδιωτικές πισίνες, τα πλουσιοπάροχα πρωινά αλλά και τα γεύματα με βιολογικά προϊόντα είναι στην βάση των υπηρεσιών που προσφέρουν. Η υπηρεσία ιδιωτικής εστίασης, ο προσωπικός Butler είναι μερικές από τις υπηρεσίας που αναζητούν κάποιοι πελάτες, προκειμένου να απογειώσουν την εμπειρία στη διαμονής τους.

Για 1,5 δωμάτιο σε πεντάστερο ξενοδοχείο απαιτούνται 5 εργαζόμενοι

Ενδεικτικό της σημασίας που δίνουν τα πεντάστερα ξενοδοχεία στην ικανοποίηση του επισκέπτη είναι και οι απαιτήσεις στο προσωπικό που χρειάζονται για να προσφέρουν τη μέγιστη δυνατή εμπειρία. Σύμφωνα με στοιχεία του ΞΕΕ, για 1,5 δωμάτιο σε πεντάστερο ξενοδοχείο απαιτούνται 5 εργαζόμενοι όταν στο τριάστερο για 3,1 δωμάτια απαιτούνται 3 εργαζόμενοι. Στα ενός αστεριού ξενοδοχεία για κάθε 4 ,3 δωμάτια απαιτείται μόλις 1 εργαζόμενος.

Στο σημείο αυτό ο Ανδρέας Μεταξάς, διευθύνων σύμβουλος του Metaxa Hospitality Group, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ εστιάζει στη σημασία του ανθρώπινου δυναμικού των ξενοδοχειακών μονάδων, πάντα σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση των επισκεπτών. Μάλιστα αναφέρει ότι οι επισκέπτες στα ξενοδοχεία του ομίλου, όταν επιστρέφουν σε αυτά γνωρίζουν με τα μικρά τους ονόματα τους εργαζόμενους, ενδεικτικό της σχέσης που έχουν αναπτύξει και φυσικά αναγνωρίζουν την εξυπηρέτηση που έχουν λάβει από αυτούς.

Ο χάρτης των πεντάστερων μονάδων ανά περιφέρεια στην Ελλάδα σε πρόσφατη έρευνα του Insete

Νότιο Αιγαίο 175 πεντάστερες μονάδες, 23.502 δωμάτια 50.092 κλίνες

Κρήτη 107 πεντάστερες μονάδες, 18.685 δωμάτια πεντάστερα και 40.033 κλίνες πεντάστερες

Ιόνια νησιά: 31 πεντάστερες μονάδες, 18,685 δωμάτια και 40,003 κλίνες

Κεντρική Μακεδονία: 49 πεντάστερες μονάδες, 8,385 δωμάτια και 18,222 κλίνες

Αττική: 34 πεντάστερα. 6,415 δωμάτια και 12,191 κλίνες

Πελοπόνησος 22 πεντάστερες μονάδες, 2,919 δωμάτια, 6,388 κλίνες

Θεσαλία 27 πεντάστερες μονάδες, 1200 δωμάτια 2587 κλίνες

Στερεά Ελλάδα 12 πεντάστερες μονάδες, 766 δωμάτια και 1752 κλίνες

Αν. Μακεδονία & Θράκη 12 πεντάστερες μονάδες, 1049 δωμάτια και 2134 κλίνες

Βόρειο Αιγαίο, 6 παντάστερες μονάδες, 782 δωμάτια και 1655 κλίνες

Δυτική Ελλάδα 5 πεντάστερες μονάδες, 2070 δωμάτια 4606 κλίνες

Ηπειρος 13 πεντάστερες μονάδες, 1042 δωμάτια και 2191 κλίνες

Δυτική Μακεδονία 3 πεντάστερες μονάδες, 61 δωμάτια και 137 κλίνες

Σε ό,τι αφορά τους δυο δημοφιλείς προορισμούς της Ελλάδας για διακοπές πολυτελείας, τη Μύκονο και τη Σαντορίνη, η μεν Μύκονος διαθέτει 64 πεντάστερες μονάδες, που σημαίνει 6.857 κλίνες πολυτελείας, η δε Σαντορίνη διαθέτει 129 πεντάστερες μονάδες, κάτι που συνεπάγεται σε 12.672 κλίνες πολυτελείας. Πάντως πρέπει να τονιστεί ότι οι παραδοσιακοί ξενώνες στην Σαντορίνη (όλη η Οια δηλαδή) λογίζονται ως ξενοδοχεία πέντε αστέρων.

Γιατί η Μύκονος δεν είναι απλώς μία μόδα αλλά ένα τοπόσημο στο διεθνές τουριστικό στερέωμα.

Στην παρέμβαση του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ανδρέας Φιορεντίνος, επικεφαλής θεματικού τομέα Τουρισμού της Ν.Δ και πρώην πρόεδρος των ξενοδόχων στο νησί των ανέμων δίνει το στίγμα του νησιού στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη. Η Μύκονος, σε αντίθεση με επώνυμους παγκόσμιους προορισμούς που έχουν παρακμάσει, τονίζει ο κ. Φιορεντίνος, παραμένει στην συνείδηση Ελλήνων και ξένων ως ο προορισμός των διάσημων και πλούσιων, των VIPs, των επώνυμων γενικά που επιλέγουν τον καλύτερο προορισμό για τις διακοπές τους.

Εξυπακούεται ότι για να συνθέσει ένας προορισμός αυτή την εξεζητημένη προσφορά και μάλιστα διαχρονικά, κάποιοι επιχειρηματίες έχουν κάνει σοβαρές επενδύσεις με όραμα. Με στόχο να καλύψουν κάθε ανάγκη των επώνυμων που επισκέπτονται το νησί. Και είναι φυσικό επακόλουθο η Μύκονος να είναι ακριβή. Διότι απευθύνεται σε ιδιαίτερο κοινό που επιλέγει υψηλού επιπέδου -και κόστους- υπηρεσίες, σύμφωνα πάντα με τον κ. Φιορεντίνο.

Όσοι ασχολούνται με τον Τουρισμό γνωρίζουν ότι εάν ένα προϊόν ή μία υπηρεσία δεν ανταποκρίνονται στην ζήτηση ή είναι υπερ-τιμολογημένα, τότε σύντομα θα βγουν εκτός αγοράς. Γιαυτό η υπεραπλούστευση που θέλει την Μύκονο αδικαιολόγητα ακριβό προορισμό δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Γιατί η Μύκονος δεν είναι απλώς μία μόδα αλλά ένα τοπόσημο στο διεθνές τουριστικό στερέωμα, υπογραμμίζει ο κ. Φιορεντίνος.

Στο μεταξύ ο κ. Φιορεντίνος σημειώνει ότι η Μύκονος είναι ένας προορισμός που εδώ και δεκαετίες προσελκύει διάσημη πελατεία η οποία συνήθως επιστρέφει στο νησί (επαναλαμβανόμενη πελατεία). Και αυτό σημαίνει ότι η Μύκονος έχει στιβαρό brand το οποίο αντέχει στον χρόνο, όπως λέει και εξηγεί πως όλο αυτό το δημιούργημα δεν είναι θέμα τύχης ή συγκυρίας αλλά αποτέλεσμα προσεκτικής μελέτης και συνεπούς σχεδιασμού. Ενός σχεδιασμού που επιχειρεί να προβλέπει τις τάσεις και τις επιθυμίες των διάσημων επισκεπτών του. Χωρίς όμως να αποσυνδέεται από τις αξίες και τον μοναδικό χαρακτήρα του νησιού.

Τέλος εστιάζει στις μεγάλες προκλήσεις του νησιού για το μέλλον υπογραμμίζοντας ότι η μεγάλη πρόσκληση για την Μύκονο είναι ο συγκερασμός της υψηλής ζήτησης με τους στόχους της βιωσιμότητας του προορισμού και των τουριστικών/φυσικών του πόρων. Είναι μία πρόσκληση με την οποία το νησί θα πρέπει να αναμετρηθεί και να την υπερβεί. Γιατί τότε θα επιτύχει η Μύκονος την ολική αναβάθμιση του brand της μέσα από την αειφόρο τουριστική ανάπτυξη.

Συνολικά πέντε κτίρια αποτελούν το όλο συγκρότημα, το οποίο εκτείνεται σε επιφάνεια 85.000 τετραγωνικών μέτρων.

Η συνολική του αξία, σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο site του αρχιτέκτονα που ανέλαβε το σχεδιασμό, ανέρχεται στα 640 εκατομμύρια τουρκικές λίρες, δηλαδή κάτι περισσότερο από 73 εκατομμύρια δολάρια!

Διαθέτει, επίσης, ιδιωτική παραλία, πισίνα και αίθουσες συνεδριάσεων σε περίπτωση που προκύψει έκτακτο γεγονός και ο Ερντογάν δεν προλαβαίνει να μετακινηθεί στην Αγκυρα.