Προς το παρόν η δικογραφία αναφέρει αιφνίδιους θανάτους από παθολογικά αίτια και για το λόγο αυτό η υπόθεση ανατέθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Κηφισιάς και όχι στο Τμήμα Ασφαλείας. Εφόσον διαπιστωθεί ότι κάποιος από τους δύο θανάτους οφείλεται σε αυτοχειρία, τότε και μόνο τότε ο φάκελος μπορεί να αλλάξει χέρια και να ανατεθεί στην Ασφάλεια.

• Η Λίμπερτυ Λέτη ήταν ένας κοινωνικός άνθρωπος που παρακολουθούσε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και φρόντιζε να διατηρεί τις επαφές της με τους καλλιτέχνες με τους οποίους είχε συνεργαστεί. Τη στεναχωρούσε ότι η αγαπημένη της κόρη της ήταν άρρωστη και το γεγονός ότι σε μία τέτοια ηλικία το παιδί της νόσησε από σοβαρή ασθένεια και έπρεπε να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρώτα επήλθε ο θάνατος της κόρης και στη συνέχεια ο θάνατος της μητέρας. Αυτό τουλάχιστον φάνηκε από τη μακροσκοπική εξέταση. Η 41χρονη κόρη της ιστορικού τέχνης και σκηνογράφου αντιμετώπιζε χρόνια και σοβαρά προβλήματα υγείας. Κατά πληροφορίες το πόρισμα του γιατρού γράφει ως αιτία θανάτου την ανακοπή καρδιάς.

• Σε δεύτερο χρόνο πέθανε η μητέρα της, η οποία βρέθηκε νεκρή στον ίδιο χώρο. Η Αστυνομία ειδοποιήθηκε από συγγενείς που ανησύχησαν γιατί δεν είχαν σημάδια ζωής από τις δύο γυναίκες. Οι αστυνομικοί απέκλεισαν κατά την αυτοψία που έκαναν την εγκληματική ενέργεια και για το λόγο αυτό δεν μετέβη επί τόπου ιατροδικαστής.

Στο χώρο βρέθηκαν συσκευασίες από χάπια, χωρίς κανείς να είναι σε θέση να γνωρίζει εάν καταναλώθηκαν είτε από τη μητέρα είτε από την κόρη.

“Έτσι μου δόθηκε τελικά η ζωή. Όχι μόνο να διανύω τα 42.195 μέτρα, όχι μόνο να τερματίζω τον καρκίνο του μαστού που πέρασα, αλλά κυρίως όμως να καταφέρνω να βγαίνω νικήτρια από την μεγαλύτερη μάχη που έδωσα. Με την κακοποίηση”, δήλωσε χαρακτηριστικά, μιλώντας στο Mega.

“Γεννήθηκα στην Πάτρα ο πατέρας μου ήταν ψαράς, δούλευε σκληρά αλλά ήταν πάμπτωχος. Ο πατέρας μου ήταν άγριος στην όψη και στους τρόπους. Δεν ήταν ψηλός, μάλλον μετρίου αναστήματος. Είχε σκούρα επιδερμίδα και το καλοκαίρι μαύριζε περισσότερο λόγω δουλειάς. Είχε μαύρα μαλλιά και μούσια που τον έκαναν ακόμη πιο τρομακτικό. Έπινε και, όταν μεθούσε, γινόταν βίαιος. Μας χτυπούσε και τον τρέμαμε όλοι. Εμένα από την ηλικία των 11-12 ετών με βίαζε” γράφει στο βιβλίο της με τίτλο “Μην τα παρατάς”.
Το 1996 έγινε η πρώτη Ελληνίδα που αγωνίστηκε στον Μαραθώνιο σε Ολυμπιακούς αγώνες στην Ατλάντα. Τότε μπήκε στον αγωνιστικό χώρο κρατώντας την ελληνική σημαία.
Το 2010 ήταν η πρώτη γυναίκα από την αρχαιότητα γυναίκα που αναβίωσε το Φειδιππίδειο άθλο. Έτρεξε την διαδρομή 524 χιλιομέτρων (Αθήνα – Σπάρτη – Αθήνα Τύμβος Μαραθώνα) στην επέτειο των 2,5 χιλιάδων χρόνων από τη Μάχη του Μαραθώνα.

“Με σωσίβιο τον αθλητισμό τα όνειρα και τους στόχους μου κατάφερα να βγω από τη μαυρίλα και να προχωρήσω στη θέση που ήθελα εγώ να βάλω τον εαυτό μου” ανέφερε η Μαρία Πολύζου, κατά τη συνέντευξή της στον τηλεοπτικό σταθμό.