Δείτε την ανάρτηση:

«Ακόμα μία φορά το ελληνικό πόλο μας γεμίζει χαρά και υπερηφάνεια με το χάλκινο μετάλλιο της Εθνικής μας ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Με δουλειά, επιμονή και ομαδικό πνεύμα οι αθλητές μας και η προπονητική ομάδα, απέδειξαν για ακόμα μια φορά ότι το ελληνικό πόλο είναι δίκαια στην κορυφή και αξίζει τη στήριξη από την Πολιτεία.

Θερμά συγχαρητήρια!».

«Θερμά συγχαρητήρια στην Εθνική Ομάδα Πόλο Ανδρών για την ιστορική κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα! Είμαστε συγκινημένοι και υπερήφανοι», έγραψε ο πρωθυπουργός.

Θερμά συγχαρητήρια στην Εθνική Ομάδα Πόλο Ανδρών για την ιστορική κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα! Είμαστε συγκινημένοι και υπερήφανοι.

Σας ευχαριστούμε! 🇬🇷

— Prime Minister GR (@PrimeministerGR) January 25, 2026

Το ντέρμπι κορυφής του ΣΤ΄ ομίλου της Β΄ φάσης θα δώσει στον νικητή το εισιτήριο για την τετράδα και θα αφήσει τον ηττημένο να περιμένει τα ματς της τελευταίας αγωνιστικής (Τετάρτη 21/1), για να μάθει αν θα εξασφαλίσει μία από τις δύο προνομιούχες θέσεις.

Με το απόλυτο βαθμών σε τέσσερα παιχνίδια και τη σπουδαία νίκη επί της Κροατίας στην Α΄ φάση, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έχει την ευκαιρία με “ τρίποντο” απέναντι στους “ σετεμπέλο” να διασφαλίσει, όχι μόνο την πρόκριση, αλλά και την πρώτη θέση του ομίλου. Η εθνική “ σφραγίζει” το εισιτήριο για την τετράδα και με νίκη στα πέναλτι (θα χρειαστεί μετά νίκη επί της Ρουμανίας για την πρωτιά), ενώ ακόμη και με ένα βαθμό, δηλαδή ήττα στα πέναλτι, θα έχει στα χέρια της την πρόκριση στα ημιτελικά, εφόσον περάσει χωρίς απώλειες το εμπόδιο της Ρουμανίας. Αντίθετα, σε περίπτωση ήττας στον κανονικό αγώνα, η ελληνική ομάδα θα πρέπει να περιμένει το ντέρμπι της Τετάρτης (21/1), μεταξύ Ιταλίας και Κροατίας, αφού θα εγκυμονεί ο κίνδυνος τριπλής ισοβαθμίας, που πιθανόν να την αφήσει στην τρίτη θέση του ομίλου.

Ο Θοδωρής Βλάχος καταστρώνει τα πλάνα του χωρίς τον Ντίνο Γενηδουνιά, αφού ο αρχηγός της “ γαλανόλευκης” θα εκτίσει τη δεύτερη και τελευταία αγωνιστική της ποινής που του επιβλήθηκε, μετά την αποβολή του στο ματς με την Κροατία. Η απουσία του πολύπειρου περιφερειακού σε ένα τέτοιο ματς είναι σίγουρα σημαντική και θα χρειαστεί κάποιοι παίκτες (πέραν του μόνιμου πρωταγωνιστή Στέλιου Αργυρόπουλου) να βγουν μπροστά για να καλύψουν το κενό.

Η Ιταλία μετράει κι αυτή τέσσερις νίκες σε ισάριθμα ματς, χωρίς όμως να έχει αντιμετωπίσει ως τώρα κάποιον πολύ δύσκολο αντίπαλο. Στην Α΄ φάση νίκησε κατά σειρά την Τουρκία (19-8), τη Σλοβακία (17-12) και τη Ρουμανία (20-6), ενώ στην πρεμιέρα της Β΄ φάσης δυσκολεύτηκε αρκετά απέναντι στη Γεωργία, την οποία τελικά νίκησε με 16-14.

Οι “ σετεμπέλο”, με δώδεκα μετάλλια (τρία χρυσά, δύο ασημένια και επτά χάλκινα) στην ιστορία των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων και τρίτοι πριν δύο χρόνια στο Ζάγκρεμπ, αποτελούσαν εξ αρχής το μεγάλο ερωτηματικό της διοργάνωσης. Η ρήξη του Σάντρο Καμπάνια με έναν σημαντικό αριθμό έμπειρων παικτών, στο περσινό Παγκόσμιο της Σιγκαπούρης, έφερε σαρωτικές αλλαγές στο ρόστερ, καθώς ο Ιταλός ομοσπονδιακός “ τελείωσε” τον αρχηγό Φραντσέσκο Ντι Φούλβιο και τους Νικόζια, Νταμόντε, Κανέλα, Πρεσούτι και Βελότο. Για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ο Καμπάνια επανέφερε τον πολύπειρο τερματοφύλακα Μάρκο Ντελ Λούνγκο και κάποιους ακόμη παλαιότερους πολίστες (Ντόλτσε, Αλεζιάνι), γενικά όμως η Ιταλία παρουσιάζεται αρκετά ανανεωμένη και με διαφορετικό στιλ παιχνιδιού, δίνοντας έμφαση στην ταχύτητα. Ο Φραντσέσκο Κοντέμι και ο Εντοάρντο Ντι Σόμα είναι οι κυριότερες επιθετικές αιχμές από την περιφέρεια, όμως το “ κλειδί” είναι ο περιορισμός του φουνταριστού, Λορέντζο Μπρούνι, που κάνει εξαιρετικό τουρνουά. Ιστορικά βέβαια, η ελληνική ομάδα σπανίως χάνει ματς από τη δράση του αντίπαλου φουνταριστού…

Οι δύο ομάδες είχαν αναμετρηθεί και στο Ευρωπαϊκό του 2024, στη φάση των ομίλων, με την εθνική να γνωρίζει βαριά ήττα με 15-8. Η ομάδα του Θοδωρή Βλάχου πήρε “ ηχηρή” ρεβάνς στον προημιτελικό του περσινού Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, όταν επιβλήθηκε με χαρακτηριστική άνεση (17-11) των “ σετεμπέλο”, στο δρόμο για την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου.

Μάλιστα, περιπολικά της ΕΛΑΣ έχουν στήσει μπλόκα στην παλαιά εθνική οδό Πατρών – Κορίνθου προκειμένου να τους εντοπίσουν και να τους απαγορεύσουν το ταξίδι προς την Αθήνα. 

Οι παίκτες της Εθνικής πόλο των Ανδρών επέστρεψαν με τα μετάλλια κρεμασμένα στο στήθος τους.

Όλοι τους ήταν χαμογελαστοί, παρότι στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν τον απίστευτο τρόπο με τον οποίο ηττήθηκαν στα ημιτελικά από τη μετέπειτα παγκόσμια πρωταθλήτρια, Ισπανία.

Στο «Ελ. Βενιζέλος» περίμεναν την ομάδα συγγενείς και φίλοι και την αποθέωσαν. Στο αεροδρόμιο ήταν και ο ΓΓΑ Γιώργος Μαυρωτάς.

«Έγραψε ιστορία η Εθνική ομάδα Πόλο των Γυναικών με τη νίκη στον τελικό κόντρα στην Ουγγαρία στο Παγκόσμιο υγρού στίβου της Σιγκαπούρης!», τόνισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

«Θερμά συγχαρητήρια στις αθλήτριές μας και στον προπονητή XάρηΠαυλίδη γι’ αυτήν την ανεπανάληπτη επιτυχία!», συμπλήρωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Και τώρα, 14 χρόνια μετά, η εθνική υδατοσφαίρισης των γυναικών επιστρέφει σε έναν τελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος και ονειρεύεται να μιμηθεί τη «χρυσή» ομάδα του 2011. Από την Έλενα Κούβδου, τη Χριστίνα Τσουκαλά, την Άντι Μελιδόνη, την Ηλέκτρα Ψούνη, την Κική Λιόση, την Άλκηστη Αβραμίδου, την Αλεξάνδρα Ασημάκη, την Αντιγόνη Ρουμπέση, την Αγγελική Γερόλυμου, τη Φιλιώ Μανωλιουδάκη, τη Σταυρούλα Αντωνάκου, τη Γιούλη Λαρά και την Ελένη Γούλα, στην Ιωάννα Σταματοπούλου, την Ελευθερία Πλευρίτου, τη Φωτεινή Τριχά, τη Στεφανία Σάντα, την Αθηνά Γιαννοπούλου, την Έλενα Ξενάκη, την Ειρήνη Νίνου, τη Μαρία Πάτρα, τη Χριστίνα Σιούτη, τη Βάσω Πλευρίτου, τη Σοφία Τορνάρου, τη Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη, την Αλεξία Τζούρκα, τη Ντένια Κουρέτα και τη Νεφέλη Κρασσά, που το 2011 ήταν μόλις τριών ετών. Από τον Γιώργο Μορφέση και τον Σάκη Κεχαγιά, στον Χάρη Παυλίδη και τον Αντώνη Βλοντάκη. Ένα αόρατο νήμα, μία άτυπη σκυτάλη που καταλήγει στην κορυφή του κόσμου.

Το τελευταίο εμπόδιο που καλείται να υπερκεράσει η εθνική, στο δρόμο για το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, είναι η Ουγγαρία, στον τελικό που θα γίνει την Τετάρτη (23/7), στις 16:35. Η ομάδα από την οποία το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ηττήθηκε (10-9) στην πρεμιέρα της διοργάνωσης, αλλά και η ομάδα την οποία η «γαλανόλευκη» νίκησε 13-9, ανήμερα το Πάσχα (20/4), στον τελικό του World Cup στην Κίνα. Κανείς στην αρχή της χρονιάς δεν θα χαρακτήριζε αυτές τις δύο ομάδες φαβορί, όμως η παρουσία τους στον τελικό δύο διαδοχικών διεθνών διοργανώσεων μάλλον παύει οποιαδήποτε συζήτηση εν τη γενέσει της. Μένει να αποδειχθεί ποια από τις δύο είναι η καλύτερη, αν και ο Χάρης Παυλίδης δεν έχει πολλές αμφιβολίες, γι’ αυτό και ήθελε τις Μαγυάρες ως αντίπαλο, αφού «… κάτι τους χρωστάμε».

Μετά την ήττα της πρεμιέρας, η εθνική πέτυχε τρεις εύκολες νίκες επί της Κροατίας (31-7), της Ιαπωνίας (25-15) και της Γαλλίας (23-9). Στο ματς με τις «τρικολόρ», για την ακρίβεια στο δεύτερο ημίχρονο, φαίνεται ότι «γύρισε ο διακόπτης». Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έκανε πολύ κακή εμφάνιση για δύο οκτάλεπτα, αλλά η συνέχεια ήταν σαρωτική και έδειξε το δρόμο για τη συνέχεια. Η πανίσχυρη Αυστραλία, ουσιαστικά η ίδια ομάδα που κατέκτησε πέρυσι το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες, «λύγισε» από το γκολ της Μυριοκεφαλιτάκη στο φινάλε (8-7), ενώ οι ανανεωμένες ΗΠΑ προσπάθησαν να κρατηθούν «ζωντανές» στον ημιτελικό, αλλά δεν άντεξαν ως το τέλος (14-10). Η ελληνική ομάδα έχει ήδη εξασφαλίσει μετάλλιο, για δεύτερη φορά σε 15 συμμετοχές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, αλλά, όταν παίζεις τελικό, δεν αρκείσαι στη δεύτερη θέση.

Αν η νίκη επί της εθνικής στην πρεμιέρα έδωσε ψυχολογία στην Ουγγαρία και της χάρισε την απευθείας πρόκριση στην οκτάδα, το ματς που σημάδεψε την πορεία της ήταν αναμφίβολα ο ημιτελικός με την Ισπανία. Απέναντι στην πανίσχυρη «χρυσή» Ολυμπιονίκη, το συγκρότημα του Σάντορ Τσεχ πραγματοποίησε μυθική εμφάνιση, έφτασε ακόμη και στο +9 και τελικά πήρε τη νίκη με 15-9. Με ανάλογη απόδοση και με την αυτοπεποίθηση που απέκτησαν, οι Μαγυάρες θα είναι πολύ δύσκολος αντίπαλος, ενώ και τακτικά είναι σίγουρο ότι μπορούν να αντεπεξέλθουν καλύτερα από τις Αυστραλές και τις Αμερικανίδες στα τρικ του Παυλίδη. Ο ομοσπονδιακός προπονητής, βέβαια, πιστεύει στην ανωτερότητα της ομάδας του και αυτό θέλει να δει στην πισίνα του OCBC Aquatic Center της Σιγκαπούρης.

Η αντίπαλος της εθνικής παρατάσσεται με μία μίξη έμπειρων και νεαρών παικτριών. Η εμβληματική Ρίτα Κέστελι, μία από τς κορυφαίες πολίστριες του κόσμου εδώ και χρόνια, ηγείται στα 34 της χρόνια της ομάδας, στην οποία συνεχίζουν από την «παλιά φρουρά» οι Κριστίνα Γκάρντα, Ντόρα Λαϊμέτερ και Ντόροτια Σίλαγκι, καθώς και οι κάπως νεότερες Βάντα Βάλι και Νατάσα Ριμπάνσκα. Παράλληλα, όμως, έχει προστεθεί «νέο αίμα» με τις 19χρονες Εστερ Βαρό, Κάτα Χάιντου και Λούκα Τόρμα, καθώς και τη 18χρονη Πάνα Τίμπα, που όλες έχουν καταγράψει σημαντικές επιτυχίες με τις «μικρές» εθνικές ομάδες. Θεωρητικά αδύναμο σημείο της Ουγγαρίας είναι η θέση της τερματοφύλακα, όμως η 23χρονη Μπογκλάρκα Νέσμελι, με ποσοστό αποκρούσεων 57%, αποδεικνύεται άξια διάδοχος της Αλντα Μαγκιάρι.

Οι Μαγυάρες έφτασαν στον τελικό με το απόλυτο των πέντε νικών σε ισάριθμα παιχνίδια. Μετά το ματς με την εθνική, νίκησαν εύκολα την Ιαπωνία (33-13) και την Κροατία (22-6), ενώ στον προημιτελικό επικράτησαν 12-9 της Ιταλίας, για να ακολουθήσει ο θρίαμβος επί της Ισπανίας.

Για την Ουγγαρία, η φετινή είναι η έκτη συμμετοχή σε τελικό Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Κέρδισε το 1994 στη Ρώμη και το 2005 στο Μόντρεαλ και έχασε το 2001 στη Φουκουόκα από την Ιταλία και δύο φορές την προηγούμενη τριετία (2022 και 2024) από τις ΗΠΑ. Το αξιοσημείωτο είναι ότι η εθνική δεν έχει νικήσει ποτέ τις Μαγυάρες σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, μετρώντας (μαζί με τη φετινή) έξι ήττες σε ισάριθμες αναμετρήσεις. Η πιο οδυνηρή ήταν πέρυσι στη Ντόχα, όταν η ελληνική ομάδα έχασε 13-11 στα πέναλτι στον ημιτελικό, αφού πρώτα ισοφαρίστηκε (9-9) στα 21 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη.

Η εθνική ομάδα γυναικών της Ελλάδας έχει αγωνιστεί στο παρελθόν σε εννέα τελικούς μεγάλων διοργανώσεων, με απολογισμό τέσσερις νίκες και πέντε ήττες -οι τέσσερις εκ των οποίων σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα. Την Ουγγαρία δεν την είχε συναντήσει ποτέ σε αγώνα χρυσού μεταλλίου μέχρι το φετινό World Cup και τώρα οι δυο τους ανανεώνουν το… ραντεβού τους για ένα ακόμη μεγαλύτερο έπαθλο.

Αναλυτικά οι τελικοί της εθνικής γυναικών σε μεγάλες διοργανώσεις:

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ            ΠΟΛΗ         ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ     ΣΚΟΡ

26/08/2004 Ολυμπιακοί Αγώνες     Αθήνα        Ιταλία        9-10 (παρ.)

21/08/2005 World League          Κίρισι       Ρωσία        13-10

10/09/2011 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα  Ζάγκρεμπ     Ρωσία         6-11

29/07/2011 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα  Σανγκάη      Κίνα          9-8

28/01/2012 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα  Αϊντχόφεν    Ιταλία       10-13

24/03/2018 Europa Cup            Ποντεβέδρα   Ρωσία         9-8

27/07/2018 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα  Βαρκελώνη    Ολλανδία      4-6

09/09/2022 Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα  Σπλιτ        Ισπανία       6-9

20/04/2025 World Cup             Τσενγκντού   Ουγγαρία     13-9

Συγκινημένος και ο Θοδωρής Βλάχος μετά τον «άδικο» αποκλεισμό της Εθνικής απέναντι στην Ισπανία (9-11), μίλησε για την αδράνεια της τελευταίας φάσης που έκρινε το ματς.

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε στην ΕΡΤ:

«Είναι ίσως η πρώτη φορά που θα πω ότι αξίζαμε να πάρουμε την πρόκριση. Τα παιδιά έκαναν μια συγκλονιστική εμφάνιση μετά την αποβολή, απέναντι μιας σπουδαίας ομάδας. Αξίζαμε να πάρουμε τη νίκη. Μια αδράνεια στην τελευταία φάση, δεχτήκαμε γκολ που είναι σπεσιαλιτέ αυτού του παίκτη. Πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά. Είχαν τρομερά αποθέματα σε άμυνα και επίθεση. Αυτή η ομάδα έχει πολύ καλά αμυντικά χαρακτηριστικά. Κρίμα θα ήταν η μεγαλύτερη ανατροπή που είχε γίνει. Θα ήμασταν τώρα στον τελικό.

Νιώσαμε όλοι ότι μας αξίζει η νίκη. Μας είπε ο Ισπανός προπονητής ότι μας άξιζε να κερδίσουμε. Δεν γίνεται συχνά να μένεις πίσω με 4 γκολ και να μην σκοράρει ο αντίπαλος για πάρα πολλά λεπτά. Τα κάναμε όλα πάρα πολύ καλά αλλά δεν προκριθήκαμε. Υπάρχει ικανοποίηση για αυτό που παρουσιάζουμε, για την κατάθεση ψυχής. Θα προσπαθήσουμε να μην φύγουμε με άδεια χέρια από τη Σιγκαπούρη. Θα περάσουμε δύσκολα σήμερα, αλλά θα βρούμε τα ψυχικά αποθέματα και από αύριο θα σκεφτούμε τον μικρό τελικό».

Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δίνει τη δική του μεγάλη μάχη την Τρίτη (22/7, 12:35) απέναντι στην πολύ ισχυρή Ισπανία, με στόχο να προκριθεί στον τελικό της Πέμπτης (24/7) και να διεκδικήσει αυτό που του λείπει: ένα χρυσό μετάλλιο σε μεγάλη διοργάνωση. Αν η ομάδα του Θοδωρή Βλάχου τα καταφέρει, το ελληνικό πόλο θα έχει να υπερηφανεύεται για ένα σπάνιο επίτευγμα, να έχει δηλαδή άνδρες και γυναίκες στον τελικό της ίδιας διοργάνωσης, κάτι που στο παρελθόν έχουν καταφέρει μόνο τρεις χώρες (η Ιταλία το 2003, η Ουγγαρία το 2005 και η Ισπανία το 2019).

Μετά από ένα μάλλον προβληματικό ξεκίνημα και τις ήττες από Μαυροβούνιο και Κροατία στην πρώτη φάση, η εθνική έδειξε τελείως διαφορετικό πρόσωπο στο πιο κρίσιμο παιχνίδι του τουρνουά. Ο προημιτελικός απέναντι στην Ιταλία ήταν ένα από τα καλύτερα ματς της «γαλανόλευκης», το -σχεδόν- τέλειο παιχνίδι, όπως το χαρακτήρισε ο Θοδωρής Βλάχος, που κι ο ίδιος δυσκολευόταν να πιστέψει πόσο εύκολα έφτασαν οι παίκτες του στο τελικό 17-11. Το παιχνίδι αυτό δίνει μεγάλη ψυχολογική ώθηση στους διεθνείς, που καλούνται να «σπάσουν» την… κατάρα των χαμένων ημιτελικών. Σε έξι παρουσίες στην τετράδα ενός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, η ελληνική ομάδα έχει καταφέρει να πανηγυρίσει μόνο μία πρόκριση, το 2023 στη Φουκουόκα, όταν επικράτησε εύκολα της Σερβίας 13-7, πριν ηττηθεί με δραματικό τρόπο από την Ουγγαρία στον τελικό (14-13 στα πέναλτι). Η νίκη επί των «πλάβι», μαζί με εκείνη επί των Μαγυάρων στους Ολυμπιακούς του Τόκιο, είναι οι μοναδικές της «γαλανόλευκης» σε ημιτελικά μεγάλων διοργανώσεων (1/2 σε Ολυμπιακούς Αγώνες, 1/6 σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 0/2 σε Ευρωπαϊκά).

Η εθνική θα βρει απέναντί της την ομάδα που, βάσει υλικού και απόδοσης, φαντάζει ως το φαβορί του τουρνουά. Από το 2018 κι έπειτα, η Ισπανία κυριαρχεί στο διεθνές προσκήνιο της υδατοσφαίρισης, με μοναδικό «μελανό» σημείο το ότι δεν κατάφερε να πάρει Ολυμπιακό μετάλλιο, ούτε στο Τόκιο (4η), ούτε στο Παρίσι (6η). Κατά τα άλλα, μετράει στα τελευταία τέσσερα Παγκόσμια Πρωταθλήματα ένα χρυσό (το 2022 στη Βουδαπέστη), ένα ασημένιο και δύο χάλκινα, στα τελευταία τέσσερα Ευρωπαϊκά ένα χρυσό (πέρυσι στο Ζάγκρεμπ), δύο ασημένια και ένα χάλκινο, ενώ έχει κατακτήσει τον τίτλο στα δύο τελευταία World Cup, το φετινό μάλιστα νικώντας 16-14 την ελληνική ομάδα στον τελικό. Συνολικά, στην ιστορία των Παγκοσμίων Πρωταθλημάτων, οι Ίβηρες έχουν συμμετάσχει 20 φορές (απουσίασαν από τη διοργάνωση του 2015) και έχουν στη συλλογή τους δέκα μετάλλια (3-4-3), λιγότερα μόνο από την Ουγγαρία.

Ο Νταβίντ Μαρτίν έχει στα χέρια του μία ομάδα χωρίς -εμφανείς τουλάχιστον- αδυναμίες. Μία περιφέρεια «φωτιά» με τους Άλβαρο Γρανάδος, Αλμπέρτο Μουναρίθ και Μπερνάτ Σαναούχα, δύο πολύ δυνατούς φουνταριστούς (Μιγκέλ Ντε Τόρο και Ρότζερ Ταούλ), τον κορυφαίο ίσως τερματοφύλακα του κόσμου, Ουνάι Αγκίρε, και βεβαίως τον θρύλο του αθλήματος Φελίπε Περόνε, που θέλει να κλείσει την τεράστια καριέρα του με ακόμη μία διάκριση. Η «ρόχα» έχει δύναμη, ταχύτητα, παίζει τρομερή άμυνα με ασφυκτικό πρέσινγκ που μπορεί να «στραγγαλίσει» οποιονδήποτε αντίπαλο και το μοναδικό της «ψεγάδι» είναι ότι δεν αντιδρά πάντα καλά όταν βρίσκεται υπό πίεση. Αυτό ενδεχομένως να αποδειχθεί το κλειδί του ημιτελικού για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, που χρειάζεται να «ρίξει» το ρυθμό, να μείνει κοντά στο σκορ και να αγχώσει τους Ίβηρες, που μπαίνουν στο ματς με τον «αέρα» του θεωρητικού φαβορί.

Η Ισπανία μπήκε -όπως και η Ελλάδα- σε έναν απαιτητικό όμιλο (Β΄), αλλά κατάφερε να πάρει την πρώτη θέση, νικώντας κατά σειρά την Ιαπωνία (22-16), την Αυστραλία (10-7) και στο ντέρμπι την Ουγγαρία (10-9), Πέρασε απευθείας στα προημιτελικά και εκεί έκανε την καλύτερη εμφάνισή της μέχρι τώρα, «σκορπίζοντας» με 14-5 το Μαυροβούνιο.

Οι δύο ομάδες έχουν αναμετρηθεί στο παρελθόν οκτώ φορές σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, με την εθνική να μετράει τρεις νίκες και πέντε ήττες, περιέργως όμως όλες οι συναντήσεις τους ήταν, είτε σε φάση ομίλων, είτε σε ματς κατάταξης, ποτέ σε σημαντικό νοκ-άουτ όπως το σημερινό. Όπως προαναφέρθηκε, τελευταίο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων ήταν τον Απρίλιο, στον τελικό του World Cup, όπου η «ρόχα» επικράτησε 16-14.

Το άλλο ζευγάρι των ημιτελικών φέρνει αντιμέτωπες τη «χρυσή» Ολυμπιονίκη Σερβία και την πρωταθλήτρια κόσμου του 2023 Ουγγαρία, σε μία σύγκρουση μεταξύ δύο «γιγάντων» του παγκόσμιου πόλο. Αμφότερες τερμάτισαν δεύτερες στη φάση των ομίλων, πίσω από Ιταλία και Ισπανία, αντίστοιχα, πέρασαν από τη φάση των νοκ-άουτ και στα προημιτελικά ξεπέρασαν μάλλον εύκολα τα εμπόδια των ΗΠΑ και της Κροατίας.

Συνοπτικά το σημερινό (22/7) πρόγραμμα:

04:00 Βραζιλία-Καναδάς (Θέσεις 11-12)

05:35 Ιαπωνία-Ρουμανία (Θέσεις 9-10)

11:00 Ιταλία-Μαυροβούνιο (Θέσεις 5-8)

12:35 ΕΛΛΑΔΑ-Ισπανία (Ημιτελικός)

15:00 ΗΠΑ-Κροατία (Θέσεις 5-8)

16:35 Σερβία-Ουγγαρία (Ημιτελικός)

Η καλή αμυντική προσπάθεια έφτανε και περίσσευε για την εθνική υδατοσφαίρισης των ανδρών, προκειμένου να «σφραγίσει» την πρόκριση για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος της Σιγκαπούρης. Το συγκρότημα του Θοδωρή Βλάχου επικράτησε άνετα της Βραζιλίας με 17-5, στον νοκ-άουτ αγώνα για πρόκριση στην οκτάδα, αλλά θα χρειαστεί βελτιωμένη εικόνα στην επίθεση, αν θέλει να διεκδικήσει με αξιώσεις το εισιτήριο για τους «4», στον κρίσιμο προημιτελικό της Κυριακής (20/7, 11:00) με την Ιταλία.

Η ελληνική ομάδα δεν είχε για άλλη μία φορά ρυθμό στην επίθεση, αλλά η άμυνά της ήταν υποδειγματική και, με γκολ των Γκιουβέτση και Καλογερόπουλου στον παίκτη παραπάνω, προηγήθηκε 2-0 στο πρώτο οκτάλεπτο. Χωρίς να βελτιώσει ιδιαίτερα την απόδοσή της (σε σημείο που ο Θοδωρής Βλάχος πήρε τάιμ-άουτ για να κάνει δριμείες παρατηρήσεις στους παίκτες του για την έλλειψη κίνησης στην επίθεση), η εθνική κατάφερε να ξεφύγει 7-0 στο ημίχρονο και να «καθαρίσει» εύκολα το ματς. Είναι χαρακτηριστικό ότι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα κράτησε αλώβητη την εστία του, με τον τερματοφύλακα Μάνο Ανδρεάδη να έχει μόλις μία απόκρουση και τους Βραζιλιάνους να έχουν επιχειρήσει όλα κι όλα οκτώ σουτ.

Η «σελεσάο» κατόρθωσε να σημειώσει δύο συνεχόμενα γκολ στην τρίτη περίοδο, μειώνοντας σε 7-2. Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα δεν απειλήθηκε ποτέ, αλλά προκάλεσε αρνητική εντύπωση το γεγονός ότι, παρά τα αρκετά κλεψίματα στην περιφέρεια, δεν μπόρεσε να σκοράρει ούτε μία φορά στην κόντρα (μόνο προς το τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει δύο πέναλτι).

Τα οκτάλεπτα (με πρώτη την τυπικά γηπεδούχο Βραζιλία): 0-2, 0-5, 4-5, 1-5

Η εξέλιξη του σκορ: 0-1 Γκιουβέτσης (π.π.), 0-2 Καλογερόπουλος (π.π.), 0-3 Καλογερόπουλος (πέναλτι), 0-4 Αργυρόπουλος (π.π.), 0-5 Κάκαρης (φουνταριστός), 0-6 Γενηδουνιάς (περιφέρεια), 0-7 Χαλυβόπουλος (περιφέρεια), 1-7 Σίλβα (π.π.), 2-7 Φαρίας (περιφέρεια), 2-8 Γενηδουνιάς (πέναλτι), 2-9 Αργυρόπουλος (περιφέρεια), 3-9 Ρεάλ (περιφέρεια), 3-10 Χαλυβόπουλος (περιφέρεια), 3-11 Γκίλλας (περιφέρεια), 4-11 Αντράντε (πέναλτι), 4-12 Πούρος (περιφέρεια), 4-13 Κάκαρης (π.π.), 5-13 Ρεάλ (π.π.), 5-14 Γενηδουνιάς (π.π.), 5-15 Γκιουβέτσης (περιφέρεια), 5-16 Γκίλλας (πέναλτι), 5-17 Χαλυβόπουλος (περιφέρεια).

Η εθνική είχε 5/6 με παίκτη παραπάνω, 3/4 πέναλτι, 8 γκολ από την περιφέρεια και 1 από θέση φουνταριστού.
Η Βραζιλία είχε 2/11 με παίκτη παραπάνω, 1/1 πέναλτι και 2 γκολ από την περιφέρεια.

Με τρεις ποινές αποβλήθηκε ο Καμπράλ (5΄36΄΄ πριν τη λήξη του αγώνα).

Διαιτητές: Μαργκέτα (Σλοβενία), Μπάρμπερ (Νότια Αφρική)

Οι συνθέσεις:
ΒΡΑΖΙΛΙΑ (Τιάγκο Νασιμέντο): Σιλβέιρα, Καμπράλ, Ντα Σίλβα, Κουτίνιο, Φρέιτας, Πεντρόσο, Φαρίας 1, Ρεάλ 2, Ολιβέιρα, Αντράντε 1, Γκιμαράες, Σίλβα 1, Φερνάντες, Λέμε
ΕΛΛΑΔΑ (Θοδωρής Βλάχος): Τζωρτζάτος, Γενηδουνιάς 3, Σκουμπάκης, Γκιουβέτσης 2, Αργυρόπουλος 2, Χαλυβόπουλος 3, Γκίλλας 2, Καλογερόπουλος 2, Αλαφραγκής, Κάκαρης 2, Νικολαΐδης, Ανδρεάδης, Πούρος 1, Γαρδίκας

* Εκτός ελληνικής 14άδας έμεινε αυτή τη φορά ο Νίκος Παπανικολάου.