Ο Κωστής Μαραβέγιας και η Τόνια Σωτηροπούλου ενώθηκαν το απόγευμα της Τρίτης με τα δεσμά του γάμου, στο αγαπημένο τους νησί, την Ύδρα.

Το ζευγάρι διατηρεί πολύ χαμηλό προφίλ στην προσωπική του ζωή και επέλεξε ο γάμος τους να γίνει υπό άκρα μυστικότητα σε στενό κύκλο. Ο γάμος είναι πολιτικός . Πραγματοποιήθηκε στο ξενοδοχείο «Υδραία» – το παλιό αρχοντικό Οικονόμου, ιδιοκτησίας Αδαμαντίου Πολέμη. Το ζευγάρι πάντρεψε ο αντιδήμαρχος της Ύδρας, Γιάννης Μπελεγρής. Το ζευγάρι είναι από χθες στο νησί, με μία παρέα στενών τους φίλων, γύρω στα 10 άτομα.

Μαραβέγιας και Σωτηροπούλου αποφάσισαν ότι ήθελαν έναν γάμο «πριβέ», χωρίς τα φλας των φωτογράφων. Έτσι, ειδοποίησαν τους φωτογράφους που περίμεναν έξω από το ξενοδοχείο ότι δεν επρόκειτο να γίνουν δεκτοί στην αίθουσα όπου πραγματοποιήθηκε η τελετή – έσπευσαν ωστόσο να τους στείλουν τούρτα και κρασί.

Αν και στο παρελθόν κι οι δύο είχαν δηλώσει πως δεν τους ενδιαφέρει ο γάμος, καθώς ζουν ήδη σαν παντρεμένοι, τελικά πήραν την μεγάλη απόφαση. Ο Κωστής Μαραβέγιας άλλωστε, έχει δηλώσει ουκ ολίγες φορές ότι νιώθει την Τόνια Σωτηροπούλου σαν οικογένειά του.

«Η Τόνια άλλαξε την ζωή μου προς το καλύτερο, γιατί η συντροφικότητα, όταν υπάρχει μια σταθερότητα και μια βάση, σε κάνει να αισθάνεσαι καλά και με τα υπόλοιπα. Με την Τόνια νιώθουμε ασφαλώς οικογένεια. Πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο. Είναι μια μεγάλη δοκιμασία για ένα ζευγάρι το 24 ώρες, 7 ημέρες συγκατοίκηση. Για καλή μας τύχη, μάλλον επειδή είμαστε δυο ταυράκια που τα βρίσκουν γενικά, πιο πολύ μας έδεσε αυτό που περάσαμε παρά μας δημιούργησε δονήσεις. Μας δημιούργησε θετικές δονήσεις, μια χαρά ανακάλυψης και μοιραστήκαμε πιο πολύ χρόνο απ’ ότι πριν», είχε δηλώσει στο παρελθόν ο γνωστός τραγουδιστής για την αγαπημένη του.

Μια συζήτηση επίκαιρη όσο ποτέ μετά τις επιπτώσεις της πανδημίας, το κίνημα #metoo, τους βιασμούς, τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις, τη γυναικοκτονία της Καρολάιν, την ψήφιση -όπως όπως- της Διεθνούς Σύμβασης για τη Βία και την Παρενόχληση στην Εργασία. Ομιλητές από τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν οι Ειρήνη Αγαθοπούλου, Ευκλείδης Τσακαλώτος, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Θεανώ Φωτίου, Μερόπη Τζούφη, Χαρά Καφαντάρη, Ραλλία Χριστίδου και Πάνος Σκουρλέτης.

Η Ειρήνη Αγαθοπούλου κατά την εισαγωγική της ομιλία τόνισε ότι η υποβάθμιση των πολιτικών ισότητας, εντοπίζεται σε όλο το φάσμα των πολιτικών που ασκεί η ΝΔ, αρχής γενομένης από την απαξίωση των δύο βασικών της φορέων, της ΓΓΙΦ και του ΚΕΘΙ, της μη απόδοσης αρμοδιοτήτων στην υφυπουργό Μαρία Συρεγγέλα και κυρίως μέσα από την υπαγωγή των πολιτικών ισότητας στη δημογραφική και οικογενειακή πολιτική.

• Υπογράμμισε ότι η επιδοματική πολιτική των 2000 ευρώ, «τύπου χαρτζιλίκι», δεν προωθεί την ισότητα, ούτε επηρεάζει, όπως είπε «την απόφαση των νέων ανθρώπων να κάνουν ή να μην κάνουν οικογένεια, αφού γι’ αυτό χρειάζονται οριζόντιες πολιτικές και συνολικότερη στήριξη, τόσο οικονομική όσο και εργασιακή, κάτι που εσείς δυστυχώς αποδομείτε συνεχώς, με αποκορύφωμα το τελευταίο αντεργατικό σας νομοσχέδιο».

Η βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρθηκε επίσης στην πάγια τακτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη να ξηλώνει ουσιαστικά μέτρα και θετικές δράσεις υπέρ των γυναικών, που είχε θεσπίσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως πχ των ποσοστώσεων φύλου στα ΔΣ των αθλητικών σωματείων, πλήρης απαξίωση του ΚΕΘΙ ως ερευνητικού Φορέα, κατάργηση πολιτικών ισότητας στην Εκπαίδευση, κοκ.

Όσον αφορά στις πολιτικές ΛΟΑΤΚΙ, τόνισε ότι αυτές εξαντλούνται στην διαφήμιση ομοφυλόφιλων Yπουργών, ως εάν «αυτό συνιστά κατόρθωμα από μόνο του», ενώ δεν παρέλειψε να τονίσει την δέσμευση και την προσήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στην προώθηση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ, λέγοντας ότι «σήμερα βγάζει σε δημόσια διαβούλευση το σχέδιο νόμου για τον πολιτικό γάμο και την παιδοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, που είχε προαναγγείλει ο πρόεδρός μας, Αλέξης Τσίπρας, κάποιους μήνες πριν».

• Επεσήμανε παράλληλα ότι αντί η ΝΔ, να δίνει την αιγίδα της σε ακροδεξιάς λογικής συνέδρια, και να καταψηφίζει το δικαίωμα στην άμβλωση ως απαράδεκτο, θα έπρεπε να προωθήσει ουσιαστικές πολιτικές ισότητας και ισόρροπης συμμετοχής ανδρών και γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, όχι για λόγους επικοινωνιακούς, αλλά «για να ακουστεί πλέον η φωνή μας», «για να μην υπερισχύσουν οι πατριαρχικές φωνές που ξεπλένουν τη ματσίλα, λέγοντας ότι μπορεί ένας άνδρας να κακοποιεί τη γυναίκα του αλλά ταυτόχρονα να είναι καλός πατέρας», όπως είπε χαρακτηριστικά.

«Να αναγνωριστεί νομικά η γυναικοκτονία και να εισαχθεί στον Ποινικό Κώδικα ως νέο αδίκημα»
Η αναπληρώτρια τομεάρχισσα Παιδείας και Θρησκευμάτων Μερόπη Τζούφη, παίρνοντας το λόγο αναφέρθηκε στη συζήτηση που γίνεται γύρω από τον όρο “γυναικοκτονία” και που μάλιστα προκαλεί δυσανεξία σε αρκετούς. Μάλιστα οι εναλλακτικοί δεξιοί και ακροδεξιοί αμφισβητούν ευθέως τον όρο, προσπαθώντας μάταια να μετριάσουν την εγκληματική πράξη λόγω του φύλου.

• Όπως τόνισε στην ουσία το πρόβλημα δεν είναι γλωσσικό, ούτε είναι ζήτημα ορολογίας. «Είναι βαθιά πολιτικό και αντανακλά την προσπάθεια να υποκρύψουν πως πρόκειται για την κοινωνική, πολιτισμική συνθήκη της πατριαρχίας, που διαπερνά την οικογένεια, τους μηχανισμούς κοινωνικού ελέγχου, το σχολείο και τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Συσκοτίζει την ιδιαιτερότητα και τη γενεσιουργό αιτία του εγκλήματος, που είναι η έμφυλη ανισότητα».

Υπογράμμισε ότι πρόκειται για εκείνους, που θεωρούν τη γυναίκα κτήμα του πατρός ή του ανδρός, υποχρεωμένη να κάνει παιδιά, να δουλεύει μόνο επικουρικά για να συνεισφέρει επικουρικά στον προϋπολογισμό της οικογένειας και να θεωρεί τη χειροδικία και το ξύλο από τον άνδρα – αφέντη συμβατή με το γυναικείο της ρόλο.

Αναφερόμενη στα στοιχεία του ΟΗΕ σημείωσε ότι γίνονται 137 γυναικοκτονίες κάθε μέρα σε παγκόσμιο επίπεδο. Στην Ελλάδα είχαμε 13 το 2019, 8 το 2020 και το πρώτο 6μηνο του 2021 είχαμε 4 γυναικοκτονίες. «Είναι λοιπόν επιτακτικό να ικανοποιηθεί το αίτημα του γυναικείου κινήματος, να αναγνωριστεί και νομικά και να εισαχθεί στον Ποινικό Κώδικα ως νέο αδίκημα», κατέληξε η Μερόπη Τζούφη.

Θεανώ Φωτίου: Η κυβέρνηση της ΝΔ βλάπτει ανεπανόρθωτα την ισότητα των γυναικών
Η κυβέρνηση της ΝΔ, λόγω ιδεολογικών καθηλώσεων και νεοφιλελεύθερων κοινωνικών πολιτικών, βλάπτει ανεπανόρθωτα την ισότητα των γυναικών, τόνισε στην ομιλία της η Αναπλ. Τομεάρχισσα για την Κοιν. Αλληλεγγύη Θεανώ Φωτίου, σημειώνοντας ότι η απελευθέρωση και ισότητα των γυναικών δεν μπορεί να υπάρξει με νεοφιλελεύθερες πολιτικές στο κοινωνικό κράτος: στην υγεία, την πρόνοια , την παιδεία, τον πολιτισμό.

Η Θεανώ Φωτίου επισήμανε ότι η κυβέρνηση επιμένει στο δόγμα της πατριαρχίας, απόδειξη ο πρόσφατος νόμος για τη συνεπιμέλεια. Τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της γυναίκας πηγάζουν αποκλειστικά από την ιδιότητα συζύγου και μητέρας.

Αναφερόμενη σε στοιχεία είπε ότι στην περίοδο της πανδημίας, η ανεργία των γυναικών αυξήθηκε στο 21,2% και των ανδρών μειώθηκε στο 12,3%. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΣΤΑΤ, για πρώτη φορά εδώ και 11 χρόνια συνέβη το παράδοξο, η ανεργία των γυναικών να αυξάνεται και των ανδρών να πέφτει.

Υποστήριξε ότι η ισότητα των γυναικών περνάει από ισχυρό προνοιακό κράτος. Αλλιώς ο οικογενειακός προΰπολογισμός τινάζεται στον αέρα και η οικονομική εξίσωση είναι εις βάρος της εργασίας της γυναίκας.

• Τέλος η βουλεύτρια ρώτησε τον υπουργό Εργασίας και Κοιν. Υποθέσεων τι προτίθεται να κάνει για τη συνέχιση των κοινωνικών πολιτικών που υλοποίησε ο ΣΥΡΙΖΑ διευρύνοντάς τις διαρκώς, για τους Βρεφονηπιακούς σταθμούς, για τα σχολικά γεύματα, αν θα υλοποιήσει τα 150 Κέντρα Ολοκληρωμένης Φροντίδας Ηλικιωμένων, για τα οποία είχε εξασφαλιστεί από το 2018 χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, αν θα ιδρύσει τα 100 Κέντρα Στήριξης Οικογένειας, για περιστατικά ενδο-οικογενειακής βίας, για τα οποία υπάρχει εγκεκριμένη χρηματοδότηση ΕΣΠΑ, αν θα προχωρήσει στη υλοποίηση των 160 ΣΥΔ και ΣΑΔ, μείζονος μέτρου αποϊδρυματοποίησης, αν θα ασχοληθεί με τις «αόρατες» γυναίκες, τις προσφυγοπούλες μετανάστριες, αν θα συνεχίσει τις δράσεις για βοήθεια στις γυναίκες Ρομά, να μην τεκνοποιούν από τα 12 χρόνια τους και τέλος αν θα έδωσαν έστω και ένα παιδί για υιοθεσία ή αναδοχή σε μια γυναίκα μόνη; Ή σε ανάδοχο ομοφυλόφιλο ζευγάρι;

Τον λόγο στη συζήτηση έλαβε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Ευκλείδης Τσακαλώτος, που αναφέρθηκε ονομαστικά στις γυναικοκτονίες που έχουν σημειωθεί στη χώρα, τη βία κατά των γυναικών, τις ανισότητες φύλου, την πολιτική οικονομία της φροντίδας.

Βεβαίως, ακόμα κι αυτή την πρόταση που εφάπτεται των προσπαθειών αριστερών και φιλελεύθερων κομμάτων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο βουλευτής την “φιλτράρει” μέσα από την πολιτική σκοπιμότητα να έρθει σε δύσκολη θέση ο ΣΥΡΙΖΑ και να του αφαιρεθούν τα επιχειρήματα σχετικά με θέματα δικαιωμάτων. Βεβαίως, όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε φέρει το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης, μόνο 19 βουλευτές της Ν.Δ το είχαν ψηφίσει, ουδείς, φυσικά, εκ της σκληρής δεξιάς πτέρυγας της την οποία εκπροσωπεί και ο βουλευτής της Α’ Αθήνας.

Λέει χαρακτηριστικά:

Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν́ για τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η παράταξή μας ποτέ δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της. Με τη νομική αναγνώριση του πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφύλων, μπορούμε να διασφαλίσουμε στην πράξη την ισονομία. Και μπορούμε να ακυρώσουμε μια και καλή τους τζάμπα μάγκες του φωνακλάδικου δήθεν δικαιωματισμού της αριστεράς.

Πιθανότατα το άρθρο Μπογδάνου, όπως και η συνέντευξη Πατέλη αποτελούν πολιτικό προοίμιο μιας προσπάθειας της κυβέρνησης να προσεταιρισθεί τον χώρο του κέντρου, με νομοσχέδια που θα έχουν “άρωμα δικαιωμάτων” και στο πλαίσιο ενός τακτικισμού με στόχο τον ΣΥΡΙΖΑ και λιγότερο το ΚΙΝΑΛ, όπως ακριβώς τον περιιγράφει ο βουλευτής.

Το άρθρο Μπογδάνου στην “Καθημερινή”:

Οι συντηρητικοί φιλελεύθεροι δεν φοβόμαστε να επιχειρηματολογούμε από θέση αρχής – αντιθέτως, το επιδιώκουμε. Δεν αποστρέφουμε το βλέμμα μας από τον κόσμο και τον άνθρωπο όπως στην πραγματικότητα είναι για να καταφύγουμε σε βολικές αφαιρέσεις. Δεν διστάζουμε, όπως δεν δίστασε και ο Εντμουντ Μπερκ όταν στα τέλη του 18ου αιώνα υποστήριξε τους επαναστάτες Αμερικανούς έναντι της δικής του αποικιακής Βρετανίας, να καταγγείλουμε την αδικία, την καταπίεση και το παράλογο όπου τα εντοπίζουμε. Σε αντίθεση με τους δήθεν δικαιωματιστές του ρηχού νερού και της κακιάς ώρας, εμείς δεν μετράμε το δίκιο ανάλογα με το αν απέναντί μας έχουμε δικούς μας ή όχι. Είπαμε: μας αρέσουν οι αρχές – οι γενικές, αφηρημένες, καθολικής εφαρμογής αρχές της νομοκρατίας και της ισονομίας.

Και θέμα νομοκρατίας και ισονομίας είναι το ζήτημα του πολιτικού –και τονίζω εδώ το «πολιτικού»– γάμου μεταξύ ομοφύλων στη χώρα μας. Μιας ληξιαρχικής πράξης δηλαδή που αναγνωρίζει από πλευράς του κράτους τον δεσμό ζωής μεταξύ ενός ζευγαριού. Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος ένα ομόφυλο ζευγάρι να μην κάνει για παράδειγμα κοινή φορολογική δήλωση, να μην μπορεί να διεκδικήσει ισότιμα κοινές ημέρες άδειας διακοπών, να μην είναι και κατά νόμο ζεύγος εγγυτέρων συγγενών στα κληρονομικά και τις κρίσιμες αποφάσεις ζωής και θανάτου. Δεν υπάρχει κανένας λόγος η κατά νόμο αναγνώριση ενός δεσμού ζωής μεταξύ δύο συναινούντων ενηλίκων να εξαρτάται σήμερα από το φύλο τους.

Ο κ. Πατέλης μίλησε στη συνέντευξη που έδωσε πρόσφατα στην «Κ» για τον σύζυγό του. Ορισμένοι ίσως βιάστηκαν να προκαταλάβουν αδιακρίτως τη στάση όσων δεν δηλώνουν καλά και ντε προοδευτικοί. Γιατί όμως να δυσανασχετήσουν, ή να σοκαριστούν, οι ετεροφυλόφιλοι συντηρητικοί φιλελεύθεροι; Και να το πω κι αλλιώς: Πόσοι άραγε στ’ αλήθεια σοκαρίστηκαν; Πόσοι στ’ αλήθεια φοβήθηκαν για την ακεραιότητα της δικής τους ετεροφυλόφιλης ταυτότητας;

Αντιθέτως, αυτό που θα έπρεπε να μας σοκάρει και να μας εξοργίζει είναι ότι μια καθαρή υπόθεση νομοκρατίας και ισονομίας –των θεμελίων δηλαδή της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας– την έχουμε παραδώσει βορά σε ακραίους και μισαλλόδοξους φανατικούς της αριστεράς (οι οποίοι βέβαια ως κυβέρνηση δεν τόλμησαν να αναγνωρίσουν τον πολιτικό γάμο μεταξύ ομοφύλων). Θα έπρεπε να μας σοκάρει και να μας εξοργίζει ότι χιλιάδες ομόφυλα ζευγάρια στην πατρίδα μας, άνθρωποι πολλοί από αυτούς φιλελεύθεροι και συντηρητικοί, νοικοκυραίοι και πατριώτες, αισθάνονται ότι τα αυτονόητα δικαιώματά τους σήμερα τολμά να τα προάγει –έστω και στα λόγια– ένα τσούρμο ακραίων.

Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν́ για τη Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η παράταξή μας ποτέ δεν κρύφτηκε πίσω από το δάχτυλό της. Με τη νομική αναγνώριση του πολιτικού γάμου μεταξύ ομοφύλων, μπορούμε να διασφαλίσουμε στην πράξη την ισονομία. Και μπορούμε να ακυρώσουμε μια και καλή τους τζάμπα μάγκες του φωνακλάδικου δήθεν δικαιωματισμού της αριστεράς. Η κοινωνία μας είναι πια ώριμη για να κάνουμε αυτό το συμβολικό και ουσιαστικό βήμα νομοκρατίας. Ας το τολμήσουμε, καθώς μόνο εμείς το μπορούμε!