Ποιήματά της έχουν μελοποιηθεί από τους Μίμη Πλέσσα ( “Πες μου” 1978), τους Αδελφούς Κατσιμίχα ( “Της αγάπης μαχαιριά” 1994), Γιάννη Νικολάου ( “Το κακό παιδί” 1998, “Πεντόβολα” 2000 σε συνεργασία με το Τοσίτσειο Αρσάκειο Δημοτικό Εκάλης), Γιώργο Αλτή κι έχουν ερμηνευθεί από τους Γιώργο Νταλάρα, Νίκο Νομικό, Βασιλική Λαβίνα, Παντελή Θαλασσινό, Γιάννη Νικολάου, Μίλτο Πασχαλίδη, Καλλιόπη Βέτα.

Η Λένα Παππά γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932 και σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και Γαλλική Φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών. Παρακολούθησε μαθήματα Ιστορίας Τέχνης στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και μετεκπαιδεύτηκε με υποτροφία στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα Ιστορίας της Μοντέρνας Τέχνης, παίρνοντας το Diplôme d’ Études Approfondies [Πλήρες Δίπλωμα Σπουδών].

Εργάστηκε αρχικά ως υπάλληλος διοικητικού στη Γραμματεία του Α.Σ.Δ.Υ. και στη συνέχεια διορίστηκε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, όπου υπηρέτησε ως Έφορος (Διευθύντρια) Βιβλιοθήκης και βοηθός του Καθηγητή της Ιστορίας της Τέχνης Παντελή Πρεβελάκη. Από το 1980 μέχρι το 1990 άσκησε τα καθήκοντα της Προϊσταμένης Γραμματείας της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών (Γενικού Γραμματέως).

Υπήρξε μέλος της Εθνικής Εταιρείας των Ελλήνων Λογοτεχνών και ιδρυτικό μέλος της Δελφικής Ακαδημίας.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη στις 10 το πρωί  από το Α’ Νεκροταφείο.

Η Λένα Παππά είχε εκδώσει τις εξής ποιητικές συλλογές:

ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1956

ΛΑΜΠΗΔΟΝΕΣ 1960

ΨΙΘΥΡΟΙ 1963 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΑΥΤΟΓΡΑΦΑ 1967

POÉSIES (Ποιήματα) 1969 (Éditions Pierre Seghers, Paris Collection:Autour du monde)

συλλογή του Παρισιού: σε όλο τον κόσμο)

ΚΑΘ’ ΟΔΟΝ 1973 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΘΑΛΑΜΟΣ 1979 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΕΝΔΟΦΩΝΑ 1982 (Εκτός εμπορίου)

PALABRAS DE VIDRIO (Γυάλινα Λόγια)1984 (Εκδόσεις Los Vientos Barcelona)

ΜΕΣΑ ΣΕ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ 1984(Εκδόσεις Αστρολάβος – Ευθύνη)

ΑΡΤΕΣΙΑΝΑ 1988 (Εκδόσεις των Φίλων)

ΟΥΡΑΝΟΔΡΟΜΙΟΝ 1992 (Εκτός εμπορίου)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1956-1992 (Α τόμος Απάντων) 1994 (Εκδόσεις Αρμός)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Β τόμος Απάντων) 1997(Εκδόσεις Αρμός)

ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ 1999 (Εκδόσεις Ιωλκός – Παιδικά ποιήματα)

ΦΑΡΜΑΚΙ ΜΕ ΖΑΧΑΡΗ (Εκδόσεις Ιωλκός)

ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (Γ τόμος Απάντων) 2001 (Εκδόσεις Αρμός)

SIBYLLE DANS LE VENT 2001 (Γαλλία Atelier Vivant)

ΑΙΧΜΗΡΑ ΚΑΙ ΔΡΙΜΥΓΕΥΣΤΑ 2006 (Εκδόσεις Αρμός)

ΔΙΑΤΤΟΝΤΕΣ 2013 (Εκδόσεις Ηρόδοτος)

ΧΡΥΣΟΜΥΓΕΣ 2016 (Εκδόσεις Λειμών- Παιδικά ποιήματα)

Εκτός από τις ποιητικές συλλογές, έχει εκδώσει και τις συλλογές διηγημάτων:

Βιορρυθμοί [εκδόσεις Αρμός] (1982)

Ξενοδοχείον Δ΄ Κατηγορίας [εκδόσεις Αρμός] (1996)

Με θέα στο αθέατο [εκδόσεις Ιωλκός] (2002)

Αντικατοπτρισμοί [εκδόσεις Ηρόδοτος] (2013)

τα μυθιστορήματα:

ΧΩΡΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ, Εκδόσεις Λιβάνη, 1999

ΤΑ ΧΑΡΤΙΝΑ ΓΑΝΤΙΑ, Εκδόσεις Ηρόδοτος, 2013

και τα βιβλία:

ΦΑΡΜΑΚΙ ΜΕ ΖΑΧΑΡΗ, Εκδόσεις Ιωλκός, 1999

ΠΙΚΡΑΜΥΓΔΑΛΑ, Εκδόσεις Ηρόδοτος, 2013

ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ, Εκδόσεις Αρμός, 2008 (μια συλλογή από παραμύθια κι ιστορίες για μικρά και μεγάλα παιδιά)

Το ποίημα της “Στους σκοτωμένους σπουδαστές του Νοεμβρίου”, γραμμένο για τον Διομήδη Κομνηνό, είχε ανθολογηθεί σε σχολικά εγχειρίδια και ποιήματά της έχουν περιληφθεί στην Τράπεζα Θεμάτων του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

Ποιήματά της έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, ισπανικά, πολωνικά, αγγλικά, βουλγαρικά και βραζιλιάνικα και έχουν δημοσιευθεί σε ανθολογίες και περιοδικά του εσωτερικού και εξωτερικού. Το μυθιστόρημά της “ΧΩΡΙΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ” μεταφράστηκε στα πολωνικά το 2016 από τις Εκδόσεις KSIAZKOWE KLIMATY σε μετάφραση της Εwa Szyler.

Βραβεία και διακρίσεις

Το 1976 βραβεύτηκε στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Λυρικής Ποίησης των Cavalieri per l’ Europa στην Ιταλία.

1981 Βραβείο Λυρικής Ποίησης “Λάμπρου Πορφύρα” της Ακαδημίας Αθηνών

1983 και 1986 Βραβείο Ποίησης Ειρήνης και Φιλίας Αμπντί Ιπεκτσί

1984 βραβείο Giovanni Vacaro στην Ιταλίακαι Α’ βραβείο ποίησης του Συλλόγου Δελφικών Αμφικτυονιών στην Αθήνα

1985 Ειδικό τιμητικό βραβείο στον 3ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ποιήσεως Ulivo d’ Oro στο Τορίνο Ιταλίας

1986 Médaille d’ Orde l’Académie de Lutèce στη Γαλλία για τα βιβλία της “Μέσα σε καθρέφτες” και “Βιορυθμοί”

1988 Βραβείο Ποιήσεως Συλλόγου Δελφικών Αμφικτυονιών

1993 Α’ Βραβείο Ποιήσεως της Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων για το “Ουρανοδρόμιο”

1995 Βραβείο Ποιήσεως Ιδρύματος Κώστα Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών για τον Α’ τόμο των Απάντων της

2000 Αριστείο της τάξεως των Γραμμάτων και Καλών Τεχνών του Καριπείου Ιδρύματος Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού

2001 Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας της Ελληνικής Εταιρείας Χριστιανικών Γραμμάτων για το βιβλίο της ΠΕΝΤΟΒΟΛΑ

Είχε εντρυφήσει σε πολλά είδη λόγου, όμως η ποίηση παρέμεινε πάντα «ο βασικός δημιουργικός του δρόμος».

Η Εταιρεία Συγγραφέων εκφράζει στους οικείους του θανόντος με ανακοίνωση της θερμά συλλυπητήρια.

Ο Παπαγεωργίου σπούδασε νομικά και φιλολογία. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε με την ποιητική συλλογή Ποιήματα το 1966. Εργάστηκε ως δικηγόρος από το 1972 ως το 1978 στη συνέχεια όμως, ασχολήθηκε αποκλειστικά με την λογοτεχνία και με ό,τι αμέσως ή εμμέσως σχετιζόταν μ’ αυτήν.

Εργάστηκε στην Ελληνική Ραδιοφωνία, ως σύμβουλος σε θέματα λογοτεχνίας και ως επιμελητής λογοτεχνικών εκπομπών και εκδηλώσεων στο Τρίτο Πρόγραμμα. Παράλληλα, εργάστηκε ως καθηγητής στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών, διδάσκοντας Ιστορία Θεάτρου και Λογοτεχνίας.

Συνεργάστηκε με κάποια από τα πιο σημαντικά λογοτεχνικά περιοδικά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης («Αντί», «Λέξη», «Δέντρο», «Διαβάζω», «Εντευκτήριο», «Τραμ» κ.α.) και συνδιεύθυνε, μαζί με τον ποιητή Γιώργο Μαρκόπουλο, το περιοδικό Ποιητικά (εκδ. Γκοβόστη). Στα χρόνια της χούντας, είχε διατελέσει συνυπεύθυνος στη σύνταξη των ετήσιων ομαδικών αντιδικτατορικών εκδόσεων Κατάθεση ’73 και Κατάθεση ’74.

Ο θάνατος υπήρξε πάντα καθοριστικός στην ποίησή του. Έτσι το 1995 συνέταξε, μαζί με τον ποιητή Γιάννη Βαρβέρη, την Ελληνική ποιητική ανθολογία θανάτου του εικοστού αιώνα.

Άσκησε συστηματικά λογοτεχνική κριτική από περιοδικά και εφημερίδες.

Από το 1982 ως το 1998 εξέδιδε και διηύθυνε το περιοδικό Γράμματα και Τέχνες.

Ποιήματά του μελοποιήθηκαν και κυκλοφόρησαν σε δίσκους από τον Θάνο Μικρούτσικο («Ιχνογραφία»), από τον Νίκο Τάτση («Έρανα»), καθώς και από τον Χάρη Κατσιμίχα. Είχε βραβευτεί το 2001 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης και με το Βραβείο Ποίησης του περιοδικού Διαβάζω για το βιβλίο Κλεμμένη Ιστορία, το 2009 με το Βραβείο Ιδρύματος Πέτρου Χάρη της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο του έργου του και το 2012 με το Βραβείο Νουβέλας-Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω.

Η Εταιρεία Συγγραφέων εξέφρασε στους οικείους του θανόντος με ανακοίνωση της θερμά συλλυπητήρια. Ανάλογες ανακοινώσεις και από την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και τον αναπληρωτή τομεάρχη Πολιτισμού του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Πάνο Σκουρολιάκο.

Έργα του:

Ποιήματα, Αθήνα 1966, Συλλογή, Αθήνα, Φέξης 1970,

Επί πυγήν καθίσαι, Κέδρος 1972.

Ιχνογραφία, Κέδρος 1975, 3η έκδοση 1983,

Το οικογενειακό δέντρο, Κέδρος 1978,

Το σκοτωμένο αίμα, Κέδρος 1982,

Κάτω στον ύπνο, Κέδρος 1986,

Ραμμένο στόμα, Κέδρος 1990,

Ποιήματα (1972-1990), συγκεντρωτική έκδοση, Αθήνα, Κανάκη 1995,

Πατρίδα το αίμα, Καστανιώτης 1996,

Κλεμμένη ιστορία, Κέδρος 2000,

Ποιήματα (1972-2000), Αλεξάνδρεια 2004,

Πεζογραφία:

Το γιοτάπατο, Κέδρος 1977,

Των Αγίων Πάντων, Κέδρος 1992,

’Αννα, τώρα κοιμήσου, Γνώση 1995,

Ελληνικά Γράμματα, 2001,

Πήρε φως, Κέδρος 1998,

Αντί σιωπής, Σειρά: «Γράμματα για σένα», Ελληνικά Γράμματα, 2003