Ειδικότερα, όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα, οι συζητήσεις και αντεγκλήσεις των τελευταίων ημερών για το νέο πρόσωπο που εμφανίστηκε στην ελληνική Αριστερά μας θύμισε τηρουμένων των αναλογιών ένα ποίημα του Κ. Καβάφη.

Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Άρεσε γενικώς στην Αλεξάνδρεια,

τες δέκα μέρες που διέμεινεν αυτού,

ο ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης

Αριστομένης, υιός του Μενελάου.

Ως τ’ όνομά του, κι η περιβολή, κοσμίως, ελληνική.

Δέχονταν ευχαρίστως τες τιμές, αλλά

δεν τες επιζητούσεν, ήταν μετριόφρων.

Αγόραζε βιβλία ελληνικά,

ιδίως ιστορικά και φιλοσοφικά.

Προπάντων δε άνθρωπος λιγομίλητος.

Θα ‘ταν βαθύς στες σκέψεις, διεδίδετο,

κι οι τέτοιοι το ‘χουν φυσικό να μη μιλούν πολλά.

Μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε.

Ένας τυχαίος, αστείος άνθρωπος.

Πήρε όνομα ελληνικό, ντύθηκε σαν τους Έλληνας,

έμαθ’ επάνω, κάτω σαν τους Έλληνας να φέρεται,

κι έτρεμεν η ψυχή του μη τυχόν

χαλάσει την καλούτσικην εντύπωσι

μιλώντας με βαρβαρισμούς δεινούς τα ελληνικά,

κι οι Αλεξανδρινοί τον πάρουν στο ψιλό, οι απαίσιοι.

Γι’ αυτό και περιορίζονταν σε λίγες λέξεις,

προσέχοντας με δέος τες κλίσεις και την προφορά,

κι έπληττεν ουκ ολίγον έχοντας

κουβέντες στοιβαγμένες μέσα του.

Κωνσταντίνος Καβάφης (1928)

Ο Σωτήρης Τσιόδρας ανακοίνωσε χθες τη διακοπή των καθημερινών ενημερώσεων για τον κορονοϊό, σημειώνοντας πως έως τα τέλη Μαΐου θα υπάρχουν καθημερινές γραπτές ανακοινώσεις για τις εξελίξεις και κλείνοντας αυτό τον «τηλεοπτικό κύκλο» αποχαιρέτισε διαβάζοντας το επίμαχο ποίημα…

«Μπορώ να γίνω ευτυχισμένος με τα πιο απλά πράγματα

και με τα πιο μικρά..

Και με τα καθημερινότερα των καθημερινών.

Μου φτάνει που οι εβδομάδες έχουν Κυριακές

Που οι χειμώνες έχουν πέτρινα, χιονισμένα σπίτια.

Που ξέρω ν’ ανακαλύπτω τα κρυμμένα πετροράδικα στις κρυψώνες τους.

Μου φτάνει που μ’ αγαπάνε τέσσερις άνθρωποι.

Πολύ…

Μου φτάνει που αγαπάω τέσσερις ανθρώπους.

Πολύ…

Που ξοδεύω τις ανάσες μου μόνο γι’ αυτούς.

Που δεν φοβάμαι να θυμάμαι.

Που δε με νοιάζει να με θυμούνται.

Που μπορώ και κλαίω ακόμα.

Και που τραγουδάω… μερικές φορές…

Που υπάρχουν μουσικές που με συναρπάζουν.

Και ευωδιές που με γοητεύουν…» 

Ωστόσο η πατρότητα και γνησιότητα του συγκεκριμένου ποιήματος σχετικά με το αν ανήκει στον Οδυσσέα Ελύτη έχει καταρριφθεί απ’ τα ελληνικά hoaxes. 

Όπως προκύπτει από δημοσίευση των ellinikahoaxes στις 9 Ιανουαρίου 2019: Δεν έγραψε ο Ελύτης το ποίημα με τίτλο “Στην απλότητα κρύβεται η ευτυχία”. Δεν το βρίσκουμε σε καμία από τις ποιητικές συλλογές του.