“Κάθε ελληνική επιχείρηση που κατακτά μία θέση στις πιο απαιτητικές αγορές του κόσμου δεν ισχυροποιεί μόνο τον εαυτό της. Ισχυροποιεί και την Ελλάδα”, τόνισε ο υπουργός, υπογραμμίζοντας ότι η επόμενη μεγάλη πρόκληση για την ελληνική οικονομία είναι η δημιουργία περισσότερων επιχειρήσεων με μέγεθος, παραγωγικότητα, καινοτομία και διεθνή παρουσία.

Ο κ. Πιερρακάκης επισήμανε ότι τα τελευταία χρόνια η χώρα έχει αποκαταστήσει τη δημοσιονομική της αξιοπιστία, έχει ανακτήσει την επενδυτική βαθμίδα, μειώνει σταθερά το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, περιορίζει την ανεργία σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα και αναπτύσσεται με ρυθμούς υψηλότερους από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.Play Video

Όπως ανέφερε, η επόμενη φάση της ανάπτυξης προϋποθέτει επιχειρήσεις που επενδύουν συστηματικά, αυξάνουν την παραγωγικότητά τους, καινοτομούν και διευρύνουν την παρουσία τους στις διεθνείς αγορές. Παράλληλα, σημείωσε ότι ο ρόλος της Πολιτείας είναι να διαμορφώνει ένα σταθερό και προβλέψιμο περιβάλλον, με αποτελεσματικούς θεσμούς, σύγχρονο κράτος, ανθρώπινο δυναμικό με σύγχρονες δεξιότητες και καλύτερη πρόσβαση στη χρηματοδότηση.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη σημασία της χρηματοδότησης της πραγματικής οικονομίας, επισημαίνοντας ότι η επόμενη αναπτυξιακή φάση απαιτεί περισσότερα κεφάλαια για επενδύσεις, καινοτομία και επιχειρήσεις που επιδιώκουν να αποκτήσουν κλίμακα και διεθνή παρουσία. Όπως είπε, τα κεφάλαια κατευθύνονται σε οικονομίες που εμπνέουν εμπιστοσύνη, σταθερότητα και προοπτική.

Ο υπουργός χαρακτήρισε την εμπιστοσύνη ως το σημαντικότερο κεφάλαιο μιας οικονομίας, τονίζοντας ότι χωρίς αυτήν οι επενδύσεις αναβάλλονται, ενώ με αυτήν πολλαπλασιάζονται.

Σημαντικό μέρος της ομιλίας του αφιέρωσε στο ανθρώπινο δυναμικό, υποστηρίζοντας ότι το ισχυρότερο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των επιχειρήσεων είναι οι εργαζόμενοί τους. Κάλεσε τις επιχειρήσεις να επενδύσουν στις δεξιότητες και στις αποδοχές των ανθρώπων τους, σημειώνοντας ότι “οι καλύτεροι μισθοί δεν είναι κυρίως κόστος, αλλά επένδυση στην παραγωγικότητα, στην αφοσίωση και στη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητα”.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη, η ψηφιοποίηση, η ενεργειακή μετάβαση και οι γεωπολιτικές εξελίξεις αλλάζουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο παράγεται αξία, επισημαίνοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των τεχνολογικών εξελίξεων.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Πιερρακάκης συνεχάρη τις επιχειρήσεις που διακρίθηκαν στα φετινά βραβεία, σημειώνοντας ότι αποτελούν παραδείγματα της Ελλάδας που δημιουργεί, καινοτομεί και αναπτύσσεται. “Κάθε επιτυχημένη επιχείρηση ανοίγει τον δρόμο για την επόμενη, μεταφέρει τεχνογνωσία, δημιουργεί ευκαιρίες και αποδεικνύει ότι η καινοτομία, η εξωστρέφεια και η ανάπτυξη μπορούν να έχουν ελληνική υπογραφή”, ανέφερε.

Ο υπουργός Οικονομικών και πρόεδρος του Eurogroup εκφράζει τη συμπαράστασή του στην Αφροδίτη, τον Ζήση, τον Σάββα και τις οικογένειές τους, καθώς και στους πολίτες που βρίσκονταν στο σημείο των επιθέσεων.

Παράλληλα, τονίζει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να τρομοκρατηθεί, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η συγκεκριμένη ημέρα απαιτεί κάτι περισσότερο από απλές δηλώσεις καταδίκης. Όπως αναφέρει, η Πολιτεία οφείλει να δώσει οριστικό τέλος σε κάθε απομεινάρι της τρομοκρατίας και της πολιτικής βίας.

Στην ανάρτησή του υπογραμμίζει ακόμη ότι δεν είναι ώρα για «μισόλογα, θεωρητικές αναλύσεις ή ιδεολογικές υπεκφυγές», αλλά για την εξάλειψη κάθε μορφής τρομοκρατίας, κάθε δικτύου που τη στηρίζει, κάθε περιβάλλοντος που την ανέχεται και κάθε αφηγήματος που, όπως σημειώνει, επιχειρεί να της προσφέρει άλλοθι.

Καταλήγοντας, αναφέρει ότι αυτό αποτελεί υποχρέωση απέναντι στους ανθρώπους που δίνουν μάχη για τη ζωή τους, στις οικογένειές τους, αλλά και σε κάθε πολίτη που έχει δικαίωμα να ζει σε μια χώρα όπου ο φόβος δεν θα χρησιμοποιείται ποτέ ξανά ως πολιτικό όπλο.

Η ανάρτηση του Κυριάκου Πιερρακάκη

«Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη δεν είχαν στόχο να εκφοβίσουν. Είχαν στόχο να αφαιρέσουν ζωές. Έχουμε ανθρώπους που παλεύουν για τη ζωή τους και οικογένειες που ζουν ώρες αγωνίας.

Σε αυτούς τους ανθρώπους είναι σήμερα στραμμένη η σκέψη όλων μας. Εκφράζω τη συμπαράστασή μου στην Αφροδίτη, τον Ζήση, τον Σάββα και τις οικογένειές τους, καθώς και στους πολίτες που βρίσκονταν στο σημείο των επιθέσεων.

Η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να τρομοκρατηθεί. Αλλά η σημερινή ημέρα επιβάλλει κάτι περισσότερο από δηλώσεις καταδίκης. Οφείλουμε ως Πολιτεία να τελειώνουμε οριστικά με κάθε απομεινάρι της τρομοκρατίας και της πολιτικής βίας.

Δεν είναι ώρα για μισόλογα, θεωρητικές αναλύσεις ή ιδεολογικές υπεκφυγές. Είναι ώρα να ξεριζωθεί κάθε μορφή τρομοκρατίας, κάθε δίκτυο που τη στηρίζει, κάθε περιβάλλον που την ανέχεται και κάθε αφήγημα που επιχειρεί να της προσφέρει άλλοθι.

Το οφείλουμε πρώτα απ’ όλα στους ανθρώπους που αυτή τη στιγμή δίνουν μάχη για τη ζωή τους. Το οφείλουμε στις οικογένειές τους. Και το οφείλουμε σε κάθε πολίτη που έχει δικαίωμα να ζει σε μια χώρα όπου ο φόβος δεν θα χρησιμοποιείται ποτέ ξανά ως πολιτικό όπλο».

Ο Κυριάκος Πιερρακάκης περιγράφει την ελληνική κρίση ως μία τραυματική αλλά και διδακτική εμπειρία, υποστηρίζοντας ότι η χώρα έχει πλέον αφήσει πίσω της τη δεκαετία της κατάρρευσης και έχει εισέλθει σε φάση σταθερότητας, μεταρρυθμίσεων και επενδυτικής αναβάθμισης.

«Πληρώσαμε πολύ ακριβά τον λαϊκισμό», δηλώνει ο Κυριάκος Πιερρακάκης στο L’ Express, τονίζει όμως ότι «έχει συντελεστεί μια ουσιαστική αλλαγή νοοτροπίας. Έχει εμπεδωθεί η αντίληψη ότι δεν πρέπει να μένουμε στάσιμοι, αλλά ότι μπορούμε να προχωρήσουμε στην υλοποίηση ενός μεγάλου αριθμού μεταρρυθμίσεων», δίνοντας έμφαση στις επενδύσεις, την καινοτομία, τις τεχνολογίες και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.

Αναφερόμενος στην εμπειρία της ελληνικής κρίσης, θυμίζει ότι η χώρα έχασε το 25% του ΑΕΠ της, σε μια δοκιμασία που, όπως αναφέρει, κανείς δεν περίμενε ότι θα διαρκούσε μια ολόκληρη δεκαετία. Αποτέλεσμα ήταν, όπως σημειώνει, η Ελλάδα να χρειαστεί να επανεξετάσει τόσο το οικονομικό της μοντέλο όσο και τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού της συστήματος.

Όπως τονίζει, το προ κρίσης παραγωγικό μοντέλο ήταν προσανατολισμένο κυρίως στην κατανάλωση και δεν στηριζόταν επαρκώς ούτε στην καινοτομία ούτε στις εξαγωγές. Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι, από τις τέσσερις χώρες της Ευρωζώνης που μπήκαν σε πρόγραμμα χρηματοδοτικής στήριξης, οι τρεις χρειάστηκαν μόνο ένα πρόγραμμα, ενώ η Ελλάδα τρία, κάτι που, κατά τον ίδιο, αποδεικνύει ότι το πολιτικό σύστημα δεν διαχειρίστηκε σωστά την κρίση.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Κυριάκος Πιερρακάκης χαρακτηρίζει το δημοψήφισμα του 2015 «αποτυχημένο» και επισημαίνει ότι «πληρώσαμε πολύ ακριβά τον λαϊκισμό, και μάλιστα με ιδιαίτερα οδυνηρό τρόπο».

Την ίδια στιγμή, προσθέτει ότι η περίοδος εκείνη άφησε και πολύτιμα διδάγματα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την ίδια την Ευρώπη, καθώς, όπως λέει, χωρίς τα μαθήματα της κρίσης χρέους δεν θα είχαν δημιουργηθεί στη συνέχεια κρίσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία για την αντιμετώπιση μεταγενέστερων κρίσεων, ιδίως της πανδημίας.

Ο υπουργός εμφανίζεται ιδιαίτερα αιχμηρός απέναντι στον σκεπτικισμό για τις προοπτικές της χώρας, υποστηρίζοντας ότι οι σημερινοί αριθμοί τεκμηριώνουν την αλλαγή πορείας. Όπως αναφέρει, από το 2019, όταν ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση, έχουν δημιουργηθεί περισσότερες από μισό εκατομμύριο θέσεις εργασίας, ενώ η χώρα πλησιάζει το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στη σύγχρονη ιστορία της.

Παράλληλα, σημειώνει ότι η πρόβλεψη για την ανάπτυξη το 2026 παραμένει, παρά την αναθεώρησή της λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, σε επίπεδο διπλάσιο από εκείνο της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως εξηγεί, η κυβερνητική πρόβλεψη μειώθηκε από 2,4% σε 2% για το 2026, ενώ για το 2027 αυξήθηκε από 1,7% σε 2%.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο κ. Πιερρακάκης στη σταδιακή αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους. Υπενθυμίζει ότι το 2020 το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ξεπερνούσε το 200% του ΑΕΠ και εκτιμά ότι φέτος θα υποχωρήσει κάτω από το 140%, ενώ το 2029 κάτω από το 120%. Όπως επισημαίνει, μέσω της διατήρησης πρωτογενών πλεονασμάτων και της πρόωρης αποπληρωμής παλαιότερων και ακριβότερων δανείων, η κυβέρνηση στέλνει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα: «δεν έχουμε καμία πρόθεση να μεταβιβάσουμε αυτό το βάρος στην επόμενη γενιά».

Σε ό,τι αφορά τους λόγους που, κατά τον ίδιο, εξηγούν τη μεταστροφή της ελληνικής οικονομίας, αναφέρεται πρώτα στην πολιτική σταθερότητα, πάνω στην οποία, όπως λέει, οικοδομήθηκε η δημοσιονομική σταθερότητα.

«Καταφέραμε πρώτα να εξασφαλίσουμε την πολιτική σταθερότητα, πάνω στην οποία οικοδομήσαμε τη δημοσιονομική σταθερότητα. Στη συνέχεια, μπορέσαμε να εδραιώσουμε μια κουλτούρα μεταρρυθμίσεων, μικρών και μεγάλων, σε όλους τους τομείς. Προσπαθούμε να προωθούμε νέες μεταρρυθμίσεις κάθε εβδομάδα» τονίζει ο υπουργός.

«Αυτό που απομένει είναι να ολοκληρώσουμε τον μετασχηματισμό του παραγωγικού μας μοντέλου. Ήδη σήμερα οι εξαγωγές αντιστοιχούν στο 42% του ΑΕΠ μας, δηλαδή στο διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με το 2009. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται στο 51%, επομένως η πορεία μας είναι ιδιαίτερα θετική, αλλά μπορούμε να πετύχουμε ακόμη περισσότερα», τονίζει.

Την ίδια ώρα, αναφέρει ότι οι επενδύσεις αυξήθηκαν από περίπου 11% του ΑΕΠ, όταν η κυβέρνηση ανέλαβε πριν από επτά χρόνια, σε περίπου 17% σήμερα.

Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, συνδέει την αναπτυξιακή στρατηγική με την ανάγκη προσέλκυσης μεγάλης κλίμακας άμεσων ξένων επενδύσεων και με την ενίσχυση των διασυνοριακών συγχωνεύσεων και εξαγορών. Όπως τονίζει, η Ευρώπη χρειάζεται επιχειρήσεις μεγαλύτερης κλίμακας, κάτι που, όπως σημειώνει, αποτελεί βασικό συμπέρασμα των εκθέσεων Ντράγκι και Λέτα.

Στο πλαίσιο αυτό, παραπέμπει σε πρόσφατες κινήσεις στην Ελλάδα, όπως η απόκτηση σημαντικού ποσοστού της Alpha Bank από τη UniCredit και η εξαγορά του Χρηματιστηρίου Αθηνών από την Euronext. «Θέλουμε η Ελλάδα να λειτουργήσει ως καταλύτης για τη δημιουργία ευρωπαϊκών πρωταθλητών», δηλώνει χαρακτηριστικά.

Ερωτηθείς για την αισιοδοξία που εκφράζει, ο υπουργός απαντά ότι πιστεύει μόνο σε «αισιοδοξία που βασίζεται σε απτά αποτελέσματα». Στο πλαίσιο αυτό, παρουσιάζει ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τον ψηφιακό μετασχηματισμό του κράτους και της οικονομίας, θυμίζοντας ότι το υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, το οποίο είχε ο ίδιος αναλάβει από το 2019 έως το 2023, δημιουργήθηκε με οριζόντια δομή που καλύπτει το σύνολο των τομέων δημόσιας πολιτικής.

Ως εμβληματικό παράδειγμα φέρνει την πλατφόρμα gov.gr, που, όπως αναφέρει, προσφέρει σήμερα περισσότερες από 2.200 δημόσιες υπηρεσίες σε ψηφιακή μορφή, με τον αριθμό αυτό να αναμένεται να διπλασιαστεί. Κατά τον ίδιο, η πλατφόρμα αυτή, που λειτούργησε από την περίοδο του πρώτου lockdown, έχει αλλάξει την καθημερινότητα των πολιτών.

Στο φορολογικό πεδίο, ο κ. Πιερρακάκης υποστηρίζει ότι η φοροδιαφυγή μειώνεται χρόνο με τον χρόνο, χάρη στην ανεξαρτησία της φορολογικής διοίκησης, στις θεσμικές αλλαγές της τελευταίας δεκαετίας και στην ψηφιοποίηση. Ξεχωρίζει μάλιστα τη διασύνδεση των POS των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με το φορολογικό σύστημα, λέγοντας ότι παίζει καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματικότερη είσπραξη των φορολογικών εσόδων.

Συνδέει δε την πορεία αυτή με την κατάργηση ή μείωση 83 φόρων και επιβαρύνσεων την τελευταία επταετία. Ειδική αναφορά κάνει στις φορολογικές ελαφρύνσεις που ανακοινώθηκαν το 2025, τις οποίες χαρακτηρίζει τις μεγαλύτερες στην ιστορία της χώρας, επισημαίνοντας ως βασικότερο μέτρο τη μείωση του φόρου εισοδήματος ανάλογα με τη σύνθεση της οικογένειας: ο εισαγωγικός φορολογικός συντελεστής μειώθηκε στο 0% για οικογένειες με τέσσερα ή περισσότερα παιδιά και στο 9% για οικογένειες με τρία παιδιά.

Τι αλλάζει στην Ευρωζώνη

Ιδιαίτερη πολιτική και συμβολική βαρύτητα αποδίδει ο υπουργός στην εκλογή του στην προεδρία του Eurogroup. Όπως λέει, δέκα χρόνια μετά το σημείο στο οποίο η Ελλάδα βρέθηκε ένα βήμα πριν από την έξοδο από την Ευρωζώνη, η εκλογή Έλληνα υπουργού στην προεδρία του οργάνου έχει ισχυρό συμβολισμό, ο οποίος έγινε αισθητός στην ελληνική κοινωνία πέρα από κομματικές γραμμές. Ωστόσο, προσθέτει ότι αν υπάρχει μία λέξη που συνοδεύει αυτή την εξέλιξη, αυτή είναι η «ευθύνη».

Ο κ. Πιερρακάκης υπογραμμίζει ότι οι ευρωπαϊκές πολιτικές πρέπει να γίνονται αισθητές στην καθημερινότητα των πολιτών.

Από αυτή τη σκοπιά, σημειώνει ότι ένας νέος επιχειρηματίας πρέπει να μπορεί να ιδρύσει και να αναπτύξει μια startup στην Ευρώπη χωρίς να αναγκάζεται να μεταφέρει τη δραστηριότητά της στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για να συμβεί αυτό, όπως υπογραμμίζει, η Ευρώπη χρειάζεται μεγαλύτερες και ισχυρότερες τράπεζες, που θα διοχετεύουν περισσότερη ρευστότητα στην οικονομία και περισσότερη χρηματοδότηση τόσο στις μεγάλες όσο και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, επισημαίνει ότι τεχνικές συζητήσεις μεταξύ υπουργών Οικονομικών, όπως εκείνες για τη χρηματοδότηση, την τραπεζική ένωση ή τις κεφαλαιαγορές, έχουν στην πραγματικότητα βαθιά κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες. «Πρέπει να προχωρήσουμε όσο το δυνατόν ταχύτερα», αναφέρει.

Αναφερόμενος στη Γαλλία, αποφεύγει να κάνει ευθείες συγκρίσεις με την Ελλάδα της προ κρίσης περιόδου, σημειώνοντας ότι πρόκειται για χώρα άλλης κλίμακας και με πολύ ισχυρή ικανότητα καινοτομίας. Ως πρόεδρος του Eurogroup, όπως αναφέρει, φιλοδοξεί να συμβάλει στη διαμόρφωση κοινών ευρωπαϊκών προτεραιοτήτων, ιδίως στους τομείς της ανάπτυξης και της στρατηγικής κυριαρχίας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εντάσσει και τη συνεργασία του με τη γαλλική κυβέρνηση για την προώθηση του ψηφιακού ευρώ και της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η οποία, όπως σημειώνει, βασίζεται σε προηγούμενες πρωτοβουλίες όπως η Ένωση Κεφαλαιαγορών και η Τραπεζική Ένωση. Χαρακτηρίζει τη σχετική πρωτοβουλία «εξαιρετικά σημαντική ευκαιρία» και εκτιμά ότι πρέπει να προχωρήσει γρήγορα, προς όφελος όλων των κρατών-μελών και της Ευρώπης συνολικά.

Κλείνοντας, συνδέει το ζήτημα αυτό με την ίδια την ευρωπαϊκή κυριαρχία, λέγοντας ότι παρέχει τα μέσα χρηματοδότησης των κοινών στρατηγικών προτεραιοτήτων, ιδίως της άμυνας. Και θέτει ένα ευρύτερο πολιτικό ερώτημα: «ως Ευρωπαίοι, θα συνεχίσουμε να διαχειριζόμαστε τον κόσμο που ανήκει στο παρελθόν ή θα επιδιώξουμε να διαμορφώσουμε τον κόσμο του μέλλοντος; Για εμένα, η απάντηση είναι ξεκάθαρη».

Είναι ήδη 14.000 δανειολήπτες που έχουν προχωρήσει σε αίτηση ένταξης αλλά θα δοθεί παράταση με το τρέχον νομοσχέδιο, σύμφωνα με τα όσα είπε ο Κυριάκος Πιερρακάκης στα «Παραπολιτικά FM».

«Η ρύθμιση δεν θα αλλάξει. Το ζήτημα το συζητούσαμε εδώ και πολλά χρόνια, υπάρχει και κούρεμα, και μια αντιμετώπιση ανάλογα με το επίπεδο του εισοδήματος. Η ρύθμιση ήταν σωστή και θα δοθεί περισσότερος χρόνος, μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στην ίδια συνέντευξη, ο υπουργός είπε επίσης, ότι για τα υβριδικά ΙΧ στο νομοσχέδιο υπάρχει πρόβλεψη για τα plug-in ηλεκτρικά. Παρατείνεται για 6 μήνες το καθεστώς της κλιμακωτής έκπτωσης 50%- 75%. Αυτό αφορά και όσα έχουν αγοραστεί το τελευταίο 6μηνο και δεν έχουν ταξινομηθεί, προκειμένου να μην υπάρξει αιφνιδιασμός. «Από 1/1/2027 θα ισχύει έκπτωση 50% για τα plug-in αυτοκίνητα», τόνισε ο υπουργός.

Μέτρα για το ιδιωτικό χρέος

Για τον Φορέα Επαναμίσθωσης Ακινήτων, ο κ. Πιερρακάκης ανέφερε ότι «…είμαστε στο τελικό στάδιο υλοποίησης, 29 Μαΐου υποβλήθηκαν οι τελικές προσφορές, έχει ξεκινήσει η διαδικασία αξιολόγησής τους. Ο φορέας είναι εργαλείο προστασίας της πρώτης κατοικίας, δίνει τη δυνατότητα στον μισθωτή να μείνει για 12 χρόνια, με κρατική επιδότηση ενοικίου και δυνατότητα επαναγοράς του ακινήτου από τον μισθωτή. Το φθινόπωρο θα λειτουργήσει ο Φορέας, ενώ για όλο το ενδιάμεσο διάστημα δεν έμεινε κανείς απροστάτευτος. Παράλληλα, ο εξωδικαστικός μηχανισμός είναι εργαλείο προστασίας α’ κατοικίας».

Για τον «νόμο Κατσέλη», είπε ότι «βιάστηκε η αντιπολίτευση, είναι μια περίπλοκη απόφαση. Τα στελέχη του υπουργείου μελετούν σε βάθος την απόφαση, πιθανότατα στην αντιπολίτευση δεν την έχουν διαβάσει. Η απόφαση του Αρείου Πάγου θα εφαρμοστεί, η συζήτηση είναι ο τρόπος εφαρμογής, είμαστε στη μελέτη της απόφασης, υπάρχει μεγάλη περιπτωσιολογία. Θα βρούμε τον βέλτιστο τρόπο εφαρμογής της».

Τέλος, αναφέρθηκε στο ιδιωτικό χρέος σημειώνοντας ότι «συστημικά είναι χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μ.ό., είμαστε στο 94,5% του ΑΕΠ, ενώ στην Ευρώπη είναι στο 121%, αλλά δεν μπορεί το υπουργείο και η κυβέρνηση να μην ασχοληθεί. Είναι χιλιάδες άνθρωποι. Δίνουμε τα κατάλληλα εργαλεία στον κόσμο, προκειμένου από τη μία να μην αλλάξει η κουλτούρα, που πλέον δημιουργεί πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά χρειάζεται να βγάλουμε «ανθρώπους από το νερό». Χρειάζεται η χρυσή τομή, ένα κράτος που δίνει το χέρι και που δεν κουνάει το δάχτυλο. Ο κόσμος αγκαλιάζει τη ρύθμιση για το ελβετικό φράγκο, για τον εξωδικαστικό μηχανισμό, καθώς σχεδιάστηκαν με βάση τις ανάγκες του κόσμου».

Ειδικότερα, απόψε στο δείπνο εργασίας των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης προσκεκλημένος θα είναι ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και πρώην πρόεδρος του Eurogroup, Ζαν- Κλοντ Γιουνκέρ. Η συζήτηση αναμένεται να επικεντρωθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ευρώπη και στις προοπτικές της ευρωπαϊκής οικονομίας σε ένα περιβάλλον διαρκών γεωπολιτικών και οικονομικών μεταβολών.

Οι υπουργοί της ευρωζώνης θα εξετάσουν τις πρόσφατες μακροοικονομικές και δημοσιονομικές εξελίξεις, ενώ στην ατζέντα περιλαμβάνονται επίσης η ευρωπαϊκή τεχνολογική κυριαρχία και οι οικονομικές της προεκτάσεις.

Στο πλαίσιο του Eurogroup, η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα, θα παρουσιάσει τα συμπεράσματα της ετήσιας διαβούλευσης του Ταμείου για τις πολιτικές της ευρωζώνης. Ο νέος υπουργός Οικονομικών της Λετονίας, Māris Kučinskis, και ο νέος υπουργός Οικονομικών της Σλοβενίας, Andrej Šircelj, θα ενημερώσουν τους ομολόγους τους για τις προτεραιότητες των κυβερνήσεων τους στον τομέα της οικονομικής πολιτικής.

Στο επίκεντρο του ECOFIN θα βρεθούν ζητήματα που συνδέονται με την πράσινη μετάβαση, την οικονομική ασφάλεια και τη δημοσιονομική πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υπουργοί αναμένεται να επιδιώξουν συμφωνία για την επέκταση του Μηχανισμού Συνοριακής Προσαρμογής ‘Ανθρακα (CBAM) και σε τελικά προϊόντα, με στόχο την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του ευρωπαϊκού πλαισίου για τη μείωση των εκπομπών.

Παράλληλα, οι συζητήσεις θα επικεντρωθούν στην πρόοδο υλοποίησης του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Στην ατζέντα περιλαμβάνονται επίσης η εαρινή δέσμη μέτρων του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου 2026, η εφαρμογή του νέου ευρωπαϊκού δημοσιονομικού πλαισίου και η χρηματοδότηση των αμυντικών αναγκών της Ευρώπης.

Οι υπουργοί θα συζητήσουν επίσης τη δέσμη μέτρων για την ολοκλήρωση και την εποπτεία της αγοράς, βασικό στοιχείο της στρατηγικής για την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (Savings and Investments Union- SIU), καθώς και τις ευρύτερες πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της ανθεκτικότητας και της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν οι οικονομικές και δημοσιονομικές πτυχές της ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής, υπό το φως των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Χάγης για την αύξηση της χρηματοδότησης της άμυνας, καθώς και των σημαντικών βημάτων που έχουν γίνει σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η ενεργοποίηση της εθνικής ρήτρας διαφυγής.

Κατά τη συνάντηση, εξετάστηκαν οι οικονομικές διαστάσεις της χρηματοδότησης της άμυνας και οι συμφωνημένοι στόχοι αύξησης των αμυντικών δαπανών στο πλαίσιο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη στενότερη συνεργασία ΝΑΤΟ- ΕΕ, στον καλύτερο συντονισμό των κοινών προσπαθειών, καθώς και στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας, μέσω κοινών προμηθειών που μπορούν να αξιοποιήσουν οικονομίες κλίμακας και να καλύψουν αποτελεσματικότερα τις αυξημένες ανάγκες ασφάλειας.

Οι κ. Πιερρακάκης και Ρούτε αντάλλαξαν επίσης απόψεις για τις ευρύτερες γεωπολιτικές εξελίξεις και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή οικονομία σε ένα περιβάλλον αυξημένης διεθνούς αβεβαιότητας, που καθορίζεται από τη συνεχιζόμενη ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία, την κρίση στη Μέση Ανατολή, και την ένταση στα Στενά του Ορμούζ, με αισθητές επιπτώσεις για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και την ενεργειακή ασφάλεια. Χωριστή αναφορά έγινε στην αύξηση των υβριδικών απειλών και στις νέες προκλήσεις που διαμορφώνουν το σύγχρονο περιβάλλον ασφάλειας, όπως η Τεχνητή Νοημοσύνη και οι κυβερνοεπιθέσεις, καθώς και στην ανάγκη χρηματοδότησης της κυβερνοάμυνας.

Σύμφωνα με το υπουργείο, η συνάντηση επιβεβαίωσε τη σημασία της στενής συνεργασίας μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΝΑΤΟ, σε μια περίοδο κατά την οποία η ασφάλεια, η οικονομική ανθεκτικότητα και η δημοσιονομική υπευθυνότητα αποτελούν αλληλένδετες προτεραιότητες τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και για τη Βορειοατλαντική Συμμαχία.

Ο κ. Πιερρακάκης θα συμμετάσχει στις συζητήσεις, οι οποίες θα επικεντρωθούν στην παγκόσμια οικονομία και ιδιαίτερα στις μακροοικονομικές επιπτώσεις της κατάστασης στη Μέση Ανατολή.

Η ατζέντα των συζητήσεων περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη στήριξη προς την Ουκρανία και τη μείωση των παγκόσμιων ανισορροπιών.

Ενόψει της συμμετοχής του στη σύνοδο, ο κ. Πιερρακάκης δήλωσε:

«Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή αναδεικνύει πόσο εκτεθειμένες είναι οι αλληλοσυνδεόμενες οικονομίες μας σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς. Οι σημερινές οικονομικές προκλήσεις συνιστούν παγκόσμιες προκλήσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνάντηση των Υπουργών Οικονομικών της G7 προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία για την Ευρωπαϊκή Ένωση να έρθει σε διάλογο με τους διεθνείς εταίρους της και να αναζητήσει κοινές λύσεις προς όφελος της παγκόσμιας οικονομίας.

 Το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και ο οριστικός τερματισμός της σύγκρουσης είναι ύψιστης σημασίας για τον περιορισμό των επιπτώσεων στην οικονομία. Η ευρωπαϊκή οικονομία έχει αποδείξει την ανθεκτικότητά της απέναντι σε αυτή την ενεργειακή κρίση. Ωστόσο, η παγκόσμια οικονομία θα δεχθεί πιέσεις, ακόμη και αν η σύγκρουση επιλυθεί γρήγορα.

 Οι παγκόσμιες μακροοικονομικές ανισορροπίες πρέπει να εξεταστούν σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Η ευρωπαϊκή ατζέντα για την εμβάθυνση των κεφαλαιαγορών μας ώστε να καταστεί η ευρωπαϊκή οικονομία πιο ελκυστική για επενδύσεις, θα συμβάλλει στη διαμόρφωση πιο βιώσιμων επιπέδων μακροοικονομικών ανισορροπιών. Ωστόσο, η μείωση αυτών των ανισορροπιών αποτελεί κοινή ευθύνη όλων των μεγαλύτερων οικονομικών δυνάμεων του κόσμου».

    Η συζήτηση, για το μέλλον της ανταγωνιστικότητας στην ΕΕ, πραγματοποιήθηκε σε εκδήλωση που συνδιοργάνωσαν το ΕΛΙΑΜΕΠ, το ΙΟΒΕ και το IE Competitiveness Hub, με αφορμή την συμπλήρωση 40 ετών από την υπογραφή της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Πράξης. Συντονίστρια ήταν η επικεφαλής του Γραφείου του Bloomberg στην Αθήνα, Βικτώρια Δενδρινού.

    Όμως, όπως είπε παράλληλα ο υπουργός, το πραγματικό πεδίο της μάχης είναι η τεχνολογία. «Και στον τομέα της τεχνολογίας», πρόσθεσε, για να είμαστε ειλικρινείς, βρισκόμαστε ήδη στο «σχέδιο Β», διότι καθυστερήσαμε υπερβολικά. Η Ευρώπη χρειάζεται μια κοινή στρατηγική γι’ αυτό που αποκαλούμε τεχνολογική κυριαρχία. Δεν θα το χαρακτήριζα ακριβώς ως δόγμα, γιατί ρεαλιστικά δεν είναι δυνατόν να αναπτύξουμε ευρωπαϊκή εκδοχή όλων των τεχνολογιών».

    Σύμφωνα με τον κ. Πιερρακάκη, συνολικά, υπάρχουν τρεις κατευθύνσεις, αλλά η βασική ιδέα είναι μία: χρειάζεται νοοτροπία κλίμακας και νοοτροπία ευρωπαϊκών πρωταθλητών. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, να επιτραπεί σε εθνικούς πρωταθλητές να εξελιχθούν σε ευρωπαϊκούς πρωταθλητές. Η τραπεζική ενοποίηση αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της προσπάθειας. Το ίδιο ισχύει και για τις ευρωπαϊκές νεοφυείς επιχειρήσεις. Μπορούμε, είπε ο υπουργός, να δημιουργούμε startups στην Ευρώπη και να τις βοηθούμε να αναπτύσσονται, με σημαντική συμβολή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων.

    Η συζήτηση των κ. Πιερρακάκη και Λέτα, έχει ως εξής:

     «Ερώτηση: Κύριε Πιερρακάκη, βρίσκεστε στο τιμόνι αυτών των συζητήσεων εδώ και καιρό, συμμετέχετε σε αυτές τις συναντήσεις εδώ και αρκετό διάστημα. Με βάση το πώς διαβάζετε το κλίμα, πιστεύετε ότι η Ευρώπη έχει ό,τι χρειάζεται για να ανταγωνιστεί τις Ηνωμένες Πολιτείες σε αυτή τη συγκυρία; Δηλαδή, έχουμε ακούσει πόσο σπουδαίο ήταν το παρελθόν, αλλά το ερώτημα είναι αν αυτό μπορεί να συνεχιστεί στο μέλλον, μέσα σε αυτό το περιβάλλον.

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Δεν θα το διατύπωνα απαραίτητα ως «να ανταγωνιστούμε τις ΗΠΑ». Αυτό που θα προσπαθούσα να κάνω, αυτό που θα προσπαθούσα να διευκολύνω, είναι η οικοδόμηση ικανοτήτων, η ικανότητα δράσης. Καταρχάς, να πω ότι είναι μεγάλο προνόμιο να μοιράζομαι τη σκηνή με τον Ενρίκο Λέτα.

    Απευθυνόμενος στον Ε. Λέτα, είπε: «Ήμασταν μαζί στις Βρυξέλλες, όπως είπες, την περασμένη εβδομάδα και πολλές φορές στο παρελθόν. Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που το έθεσες, γιατί νομίζω ότι σε πολύ μεγάλο βαθμό το λεξιλόγιο κυριαρχεί στη συζήτηση. Αυτό που έκανε ο Ενρίκο με την έκθεσή του, και ο Μάριο Ντράγκι με τη δική του έκθεση, είναι ουσιαστικά να διαμορφώσουν το λεξιλόγιο γύρω από το τι πρέπει να μπορέσουμε να πετύχουμε εμείς, ως 27 διοικήσεις υπουργείων Οικονομικών στο ECOFIN και στο Eurogroup, και ποιο θα πρέπει να είναι το κοινό μας συμφέρον.

    Η κοινή γλώσσα είναι κρίσιμη, γιατί πρέπει να κάνουμε τα ίδια πράγματα όταν τα περιγράφουμε. Πρέπει να έχουμε έναν κοινό βορρά στην πυξίδα μας. Και αυτό μπορεί να ακούγεται αυτονόητο, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι. Γι’ αυτό ακριβώς, την περασμένη εβδομάδα, λόγω της ιταλικής σου καταγωγής, σας περιέγραψα εσένα και τον Μάριο Ντράγκι ως τους δύο «πάπες» της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αλλά τώρα που σε έχουμε στην Αθήνα να κηρύττεις το ευαγγέλιο, θα έλεγα ότι είσαι ο «’Αγιος Παύλος» της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».

    Σε γενικές γραμμές, όμως, ξεκινάμε καθυστερημένα. Έχουμε καθυστερήσει πολύ στην υλοποίηση των αλλαγών. Το να εξηγήσεις στους πολίτες τι είναι η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η SIU, είναι εξαιρετικά δύσκολο. Στην ουσία πρόκειται για μια μετονομασία της Ένωσης Κεφαλαιαγορών και της Τραπεζικής Ένωσης, τις οποίες δεν καταφέραμε να υλοποιήσουμε εγκαίρως.

    Πριν από λίγο περισσότερο από έναν μήνα επισκέφθηκα τη Χάγη και ο Ολλανδός συνάδελφός μου, ο Έλκο Χάινεν, μου είπε ότι η Ένωση Κεφαλαιαγορών ήταν ήδη προτεραιότητα της ολλανδικής προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2016. ‘Αρα πρόκειται για μια καθυστερημένη συζήτηση, αλλά και για μια αυτονόητη συζήτηση, γιατί ουσιαστικά πρέπει να χτίσουμε ικανότητες σε όλους αυτούς τους τομείς.

    Ορισμένα πράγματα είναι προφανή, και εδώ θα έλεγα ότι υπάρχουν αρκετές ομοιότητες με την ελληνική περίπτωση όταν αναλάβαμε τη διακυβέρνηση το 2019. Υπάρχει κάτι στην πολιτική που θα το περιέγραφα ως «το μέρισμα του προφανούς». Δηλαδή, το προφανές πράγμα που δεν έκανες, που βρίσκεται εκεί και περιμένει, και το οποίο, επειδή έχει συσσωρευτεί επί χρόνια, μπορεί, αν το κάνεις, να αποδώσει ένα αναπτυξιακό μέρισμα, πέρα από την ιδανική ή μη ιδανική αντίδρασή σου σε όσα δεν μπορούσες να προβλέψεις, στις απρόβλεπτες κρίσεις. ‘Αρα κάθε υπεύθυνος χάραξης πολιτικής στον κόσμο σήμερα πρέπει να έχει αυτή τη διττή προσέγγιση, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και η Ευρώπη έχει ένα πιθανό μέρισμα αν υλοποιήσει τα αυτονόητα: την εξάλειψη αυτών των κρυφών εμποδίων.

    Το ΔΝΤ υπολόγισε- και αναφερόμαστε συχνά σε αυτή τη μελέτη- ότι αυτά τα εμπόδια αντιστοιχούν περίπου σε δασμούς: στις υπηρεσίες 110% και στη μεταποίηση 44%. Ακόμη κι αν θεωρεί κανείς ότι αυτή η μέθοδος υπολογισμού δεν είναι απολύτως ακριβής, μας αναδεικνύει το τι πρέπει να πετύχουμε.

    ‘Αρα η SIU έχει πολλά στοιχεία. Ποια είναι αυτά; Χρειάζεται ενοποίηση των χρηματιστηρίων. Ο καγκελάριος Μερτς είπε ότι στην ΕΕ θα πρέπει να υπάρχει ένα ενιαίο χρηματιστήριο. Χρειαζόμαστε τραπεζική ενοποίηση. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες τράπεζες. Χρειαζόμαστε περισσότερη διασυνοριακή ενοποίηση στην Ευρώπη. Η διασυνοριακή ενοποίηση στην Ευρώπη έχει μειωθεί από το 2008, όπως είδαμε και σε ένα διάγραμμα σε προηγούμενο Eurogroup. Αν συγκρίνετε τις τεχνολογικές επενδύσεις των ευρωπαϊκών τραπεζών με εκείνες των αμερικανικών και κινεζικών τραπεζών, οι ευρωπαϊκές είναι πολύ χαμηλότερες. Και αυτός είναι ένας τομέας που επίσης έχει μετασχηματιστεί από την τεχνολογία.

    ‘Αρα, το να αποκτήσουμε κοινή κατανόηση όλων αυτών των ζητημάτων, και ναι, να τα επικοινωνήσουμε σωστά, είναι εκ των ων ουκ άνευ όρος για να προχωρήσουμε. Τα άστρα ευθυγραμμίζονται, γιατί υπάρχουν πολλά εξωγενή γεγονότα, από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία μέχρι τη συνολική απώλεια της γεωπολιτικής αθωότητας σε σχέση με το ποιος πρέπει να πληρώνει για το κόστος της ασφάλειάς μας.

    Αν τα προσθέσεις όλα αυτά μαζί, υπάρχει σήμερα ένα πολιτικό ρεύμα που ευνοεί την υλοποίηση αυτών των σχεδίων. Αυτό που πρέπει να προσπαθήσουμε να πετύχουμε εμείς ως υπουργοί είναι η πραγματική πολιτική εφαρμογή. Γιατί όλοι θεωρητικά συμφωνούμε με την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, αλλά υπάρχει πάντα ένας αστερίσκος που συνήθως αντανακλά ένα εθνικό συμφέρον.

    ‘Αρα, θα εστιάσεις στο κόστος ευκαιρίας της μη υλοποίησης ή θα εστιάσεις στον αστερίσκο; Αυτό είναι που θα καθορίσει πόσο γρήγορα θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Δεν θα είναι ένα ζήτημα «ναι ή όχι». Δεν θα είναι «άσπρο ή μαύρο». Θα είναι ζήτημα του πόση απόσταση θα καλύψουμε στο πεδίο. Και η αίσθησή μου είναι ότι σε πολλούς από αυτούς τους τομείς, είτε πρόκειται για το πακέτο επικουρικών συντάξεων που θα συζητηθεί είτε για το πακέτο εποπτείας των αγορών, θα υπάρξει πρόοδος. Το ερώτημα θα είναι το μέγεθος της προόδου και η ταχύτητα.

    Ερώτηση: ‘Αρα, κύριε Πιερρακάκη, καμία πίεση να μη χαθεί αυτή η ευκαιρία. Θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για τους εθνικούς και τους ευρωπαϊκούς πρωταθλητές. Πιστεύετε ότι η Ευρώπη μπορεί ρεαλιστικά να ανταγωνιστεί σε παγκόσμιο επίπεδο αν δεν υπάρξει μεγαλύτερη συγκέντρωση και αν δεν δημιουργηθούν εταιρείες αρκετά μεγάλες ώστε να λειτουργήσουν ως ευρωπαϊκοί πρωταθλητές;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Νομίζω ότι η ίδια η ερώτηση είναι, κατά κάποιο τρόπο, ρητορική. Δεν μπορείς να αποκτήσεις το αναγκαίο μέγεθος αν συνεχίζεις να έχεις 27 διαφορετικές εκδοχές εθνικών πρωταθλητών. Αυτή η συζήτηση συνδέεται άμεσα τόσο με την τεχνολογία όσο και με τη διασυνοριακή ολοκλήρωση. Περισσότερη ενοποίηση επιχειρήσεων και τραπεζών είναι απολύτως αναγκαία.

    Σε αυτό το μέτωπο, είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανοι που η Ελλάδα έχει επιδείξει πολύ θετική στάση, τόσο σε σχέση με την αύξηση της συμμετοχής της UniCredit στην Alpha Bank, όσο και σε σχέση με τη συνεργασία της Euronext με το Ελληνικό Χρηματιστήριο. Αυτό είναι, λίγο- πολύ, αυτό που πρέπει να συμβεί σε κάθε αγορά και σε κάθε κλάδο στην Ευρώπη. Χρειαζόμαστε μεγαλύτερη κλίμακα και ευρωπαϊκούς πρωταθλητές που να μπορούν να ανταγωνίζονται διεθνώς.

    Όμως το πραγματικό πεδίο της μάχης είναι η τεχνολογία. Και στον τομέα της τεχνολογίας, για να είμαστε ειλικρινείς, βρισκόμαστε ήδη στο «σχέδιο Β», διότι καθυστερήσαμε υπερβολικά. Η Ευρώπη χρειάζεται μια κοινή στρατηγική γι’ αυτό που αποκαλούμε τεχνολογική κυριαρχία. Δεν θα το χαρακτήριζα ακριβώς ως δόγμα, γιατί ρεαλιστικά δεν είναι δυνατόν να αναπτύξουμε ευρωπαϊκή εκδοχή όλων των τεχνολογιών.

    Σε ορισμένους τομείς βρισκόμαστε πολύ πίσω. Σε άλλους, όμως, διαθέτουμε ήδη ευρωπαϊκούς πρωταθλητές που είναι έτοιμοι να αναπτυχθούν και να δημιουργήσουν γύρω τους ισχυρά οικοσυστήματα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τους αξιοποιούμε και δεν προχωρούμε αρκετά γρήγορα στην υλοποίηση.

    Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι υποδομές 5G. Κατά την πρώτη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ, οι αμερικανικές πολιτικές στόχευσαν ουσιαστικά κινεζικές εταιρείες. Ποιοι ήταν οι βασικοί ανταγωνιστές τους; Όχι αμερικανικές εταιρείες, αλλά δύο ευρωπαϊκές: Ericsson και Nokia. Η ιδανική ευρωπαϊκή απάντηση θα ήταν να υπάρχει ένας ενιαίος τηλεπικοινωνιακός ρυθμιστής, μία ενιαία δημοπρασία φάσματος σε όλη την Ευρώπη και η αξιοποίηση μέρους των εσόδων, μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, για τη χρηματοδότηση εφαρμογών 5G. Αυτή είναι μια συζήτηση που θα έπρεπε να είχε γίνει το 2010, όχι το 2026.

    Στην τεχνολογία, ο στόχος δεν είναι να γίνουμε πλήρως αυτόνομοι, με ορισμένες μόνο εξαιρέσεις. Ο στόχος είναι να μην βρισκόμαστε σε σχέση ασύμμετρης εξάρτησης. Υπάρχουν τεχνολογίες στις οποίες προηγούνται οι Ηνωμένες Πολιτείες, άλλες στις οποίες προηγείται η Κίνα και ορισμένες στις οποίες η Ευρώπη μπορεί να ηγηθεί. Σε αυτές ακριβώς πρέπει να επενδύσουμε. Πρέπει να χρηματοδοτήσουμε τους νικητές και να βοηθήσουμε τους ευρωπαϊκούς πρωταθλητές να αναπτυχθούν σε παγκόσμια κλίμακα.

    Υπάρχουν, βεβαίως, τομείς όπου απαιτείται μεγαλύτερη αυτονομία για λόγους εθνικής ασφάλειας ή όπου η Ευρώπη μπορεί να αποκτήσει σαφές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η Airbus είναι ένα τέτοιο παράδειγμα. Το Galileo είναι ένα ακόμη. Στους υπόλοιπους τομείς, η Ευρώπη πρέπει να λειτουργήσει ως έξυπνος και τεχνολογικά καταρτισμένος ρυθμιστής.

    Συνολικά, υπάρχουν τρεις κατευθύνσεις, αλλά η βασική ιδέα είναι μία: χρειαζόμαστε νοοτροπία κλίμακας και νοοτροπία ευρωπαϊκών πρωταθλητών. Αυτό σημαίνει, μεταξύ άλλων, να επιτρέψουμε σε εθνικούς πρωταθλητές να εξελιχθούν σε ευρωπαϊκούς πρωταθλητές.

    Η τραπεζική ενοποίηση αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της προσπάθειας. Το ίδιο ισχύει και για τις ευρωπαϊκές νεοφυείς επιχειρήσεις. Μπορούμε να δημιουργούμε startups στην Ευρώπη και να τις βοηθούμε να αναπτύσσονται, με σημαντική συμβολή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Όμως, σε κάποιο σημείο, πολλές από αυτές αδυνατούν να επεκταθούν περαιτέρω λόγω του κατακερματισμού της ευρωπαϊκής αγοράς. Και συχνά, σε ένα επόμενο στάδιο, μετατρέπονται σε εταιρείες του Delaware και εξαρτώνται σχεδόν αναγκαστικά από αμερικανική χρηματοδότηση. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αρνητικό. Θα πρέπει, όμως, να αποτελεί επιλογή και όχι μονόδρομο. Ο στόχος, λοιπόν, είναι να δημιουργήσουμε ισότιμους όρους ανταγωνισμού, καταργώντας τα εμπόδια που εξακολουθούν να υπάρχουν.

    Αυτό ακριβώς επιδιώκει η Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων. Οι start-ups πρέπει να μπορούν να εξελίσσονται σε scale-ups εντός της Ευρώπης. Και όλοι οι Ευρωπαίοι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής οφείλουν να αλλάξουν νοοτροπία. Πρέπει να σκεφτόμαστε ευρωπαϊκά όταν μιλάμε για τους πρωταθλητές μας. Και πρέπει να το κατανοήσουμε γρήγορα. Διότι, διαφορετικά, κινδυνεύουμε να χάσουμε ακόμη μία εξαιρετικά σημαντική ευκαιρία- χωρίς να υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο.

    Ερώτηση: Μερικές σκέψεις ενόψει του επόμενου Eurogroup. Μία τελευταία ερώτηση. Μιλήσαμε για τις μεγάλες χώρες, ή για χώρες που δεν γνωρίζουν ότι είναι μικρές. Μπορούν τα μικρότερα κράτη- μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να έχουν λόγο και ενεργό ρόλο στη διαμόρφωση αυτής της ατζέντας; Ή τελικά όλα εξαρτώνται από το τι θέλουν να κάνουν η Γαλλία και η Γερμανία;

    Κυριάκος Πιερρακάκης: Απολύτως. Όχι μόνο μπορούν, αλλά μπορούν να διαδραματίσουν ακόμη μεγαλύτερο ρόλο. Ένα σημαντικό μέρος αυτής της ατζέντας αφορά ακριβώς τις μικρότερες χώρες. Ανέφερα, για παράδειγμα, την ηγετική στάση που επιδιώκει να επιδείξει η Ελλάδα στον τομέα της διασυνοριακής ενοποίησης και των συγχωνεύσεων και εξαγορών. Πολλές μικρότερες χώρες, παρότι συχνά θεωρείται ότι εξαιρούνται από τις μεγάλες εξελίξεις, έχουν καταφέρει να πρωτοπορήσουν και να φέρουν απτά αποτελέσματα. Αρκεί να δει κανείς τι έχουν πετύχει οι χώρες της Βαλτικής στον ψηφιακό μετασχηματισμό ή τι έχουν επιτύχει άλλες χώρες σε διαφορετικούς τομείς.

    Γενικότερα, παραμένω αισιόδοξος. Δεν θα ήθελα να σχολιάσω την πολιτική διάσταση, γιατί μέρος της δουλειάς μου είναι να φέρνω αποτελέσματα και όχι να περιγράφω απλώς πώς αυτά ενδέχεται να επιτευχθούν. Στην ουσία, το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο μπορούμε να ευθυγραμμίσουμε τις βραχυπρόθεσμες αντιδράσεις μας στις πολλαπλές κρίσεις που αναδύονται με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές μας προτεραιότητες.

    Για να είμαι ειλικρινής, τον τελευταίο χρόνο παρουσιάσαμε μια ανάλυση για την αποτελεσματικότητα των μέτρων που λάβαμε το 2022 στον τομέα της ενέργειας, με μεικτά συμπεράσματα. Ωστόσο, ένα από τα βασικά ευρήματα ήταν ότι ο αρνητικός αντίκτυπος της σημερινής κρίσης είναι κατά 12% μικρότερος εξαιτίας των μέτρων που έχει λάβει στο μεταξύ η Ευρωπαϊκή Ένωση: επενδύσεις στα δίκτυα, στις υποδομές και στη διαφοροποίηση από τις ρωσικές πηγές ενέργειας.

    Αυτό δείχνει ότι, όταν οι βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις ευθυγραμμίζονται με τη μακροπρόθεσμη στρατηγική, τα αποτελέσματα είναι ουσιαστικά. Το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας ήταν ακριβώς μια τέτοια περίπτωση: μια άμεση αντίδραση σε μια κρίση, η οποία ενσωμάτωνε τις μακροπρόθεσμες ευρωπαϊκές προτεραιότητες για την πράσινη και την ψηφιακή μετάβαση.

    Μέρος της δουλειάς μας, λοιπόν, είναι να παραδίδουμε αποτελέσματα. Και βασικό στοιχείο αυτού του μηχανισμού είναι να συμφωνούμε όλοι προς ποια κατεύθυνση δείχνει η πυξίδα, ποιος είναι ο κοινός μας βορράς.

    Παράλληλα, πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη όλες τις εθνικές ιδιαιτερότητες και ευαισθησίες που υπάρχουν σε πολλά ζητήματα. Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, διαπιστώνω σαφή πολιτική βούληση από την πλευρά των Ευρωπαίων ηγετών. Είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω τις προτεραιότητες του Eurogroup και στους 27 ηγέτες και ήταν εμφανές στη Σύνοδο Κορυφής του Ευρώ ότι υπάρχει ισχυρή ώθηση, τόσο από τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου όσο και από όλους τους ηγέτες, ώστε οι υπουργοί Οικονομικών να παραδώσουν συγκεκριμένα αποτελέσματα σύντομα.

    Το ψηφιακό ευρώ, για παράδειγμα, εκτιμάται ότι θα είναι πραγματικότητα έως το 2029, ενώ πολλά στοιχεία της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων θα αρχίσουν επίσης να υλοποιούνται σύντομα. Το ερώτημα, βεβαίως, είναι πόσο γρήγορα και σε ποιο βαθμό.

    Όπως είπε ο Γιόγκι Μπέρα, και είναι ένα από τα αγαπημένα μου αποφθέγματα: «Είναι πολύ δύσκολο να κάνεις προβλέψεις, ιδιαίτερα όταν αφορούν το μέλλον». Οι πολιτικοί, εξ ορισμού, δεν είναι οι καλύτεροι στις προβλέψεις. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι, όπως ανέφερε και ο Ενρίκο Λέτα, αυτή τη στιγμή τα άστρα έχουν ευθυγραμμιστεί. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά μια θεωρία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, τον νεολειτουργισμό, σύμφωνα με την οποία η Ευρώπη προχωρούσε σε βαθύτερη ενοποίηση μέσα από κάθε κρίση που αντιμετώπιζε.

    Η συνήθης κριτική είναι ότι, κατά κανόνα, κάθε κρίση συνοδεύεται από μια απάντηση που δεν είναι η βέλτιστη. Αυτό έχει λειτουργήσει σε ορισμένες περιπτώσεις, ενώ σε άλλες λιγότερο αποτελεσματικά. Συνολικά, όμως, μέσα από κάθε κρίση που έχουμε αντιμετωπίσει, έχουμε καταφέρει να ενισχύσουμε τους θεσμούς μας και να εμβαθύνουμε την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

    Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αντιμετωπίζουμε πολλαπλές αναδυόμενες κρίσεις και πολλά ανοιχτά ζητήματα, αλλά ταυτόχρονα έχουμε γύρω από το τραπέζι ηγέτες που επιθυμούν πραγματικά να δουν συγκεκριμένη πρόοδο. Διότι κατανοούν ότι κάθε καθυστέρηση έχει κόστος. Και, κυρίως, ότι το κόστος ευκαιρίας της αδράνειας έχει πλέον γίνει απολύτως απτό και ορατό.

    Από πλευράς του, ο Ενρίκο Λέτα, εστιάζοντας στην ανάγκη της ολοκλήρωσης της Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων (SIU), διευκρίνισε ότι «το βασικό σημείο είναι ότι, όταν συζητάμε αυτά τα θέματα και προσπαθούμε να προωθήσουμε την Ένωση Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, η αίσθηση της κλίμακας δεν είναι εύκολη. Το πολύ απλό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι ότι η αίσθηση αυτής της διάστασης σήμερα είναι εντελώς διαφορετική από την προσέγγιση που έχουμε.

    Διότι στην Ευρώπη μας αρέσουν τα μικρά σχέδια. Είμαστε μικρές χώρες. Είμαστε γεμάτοι από μικρές πόλεις. Είμαστε το βασίλειο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Και είμαι πολύ χαρούμενος που η χώρα μου είναι το βασίλειο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Και πάντα ζούσα σε μικρές πόλεις. Και μου αρέσει πολύ αυτή η μικρή κλίμακα. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα. Το γεγονός ότι ο κόσμος έχει αλλάξει εντελώς ως προς την κλίμακα. Και εμείς, ως Ευρωπαίοι, δεν προχωρήσαμε στην ενοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών μας».

    Σε άλλο σημείο, ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας, τόνισε τα εξής: «Σήμερα υποχωρούμε λόγω της έλλειψης κλίμακας. Και αυτή η έλλειψη κλίμακας είναι απολύτως θεμελιώδης. Εξαρτόμαστε από την αμερικανική τεχνολογία. Εξαρτόμαστε από την αμερικανική χρηματοδότηση. Εξαρτιόμασταν από τη ρωσική ενέργεια. Εξαρτόμαστε- και συνεχίζουμε να εξαρτόμαστε- από την κινεζική μεταποίηση».

    Και πρόσθεσε: «η ανεξαρτησία, στον σημερινό κόσμο, σημαίνει την ικανότητα να αποκτήσουμε το αναγκαίο μέγεθος. Σημαίνει να ενώσουμε το μικρό με το μεγάλο. Αν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό, μπορούμε να πετύχουμε. Και πρέπει να ξεκινήσουμε από τη χρηματοδότηση».

    «Αν με ρωτούσατε πριν από τρεις μήνες, ίσως να ήμουν λιγότερο αισιόδοξος. Σήμερα, όμως, βλέπω ξεκάθαρα τον δρόμο. Μίλησα με την ιρλανδική προεδρία. Η ιρλανδική προεδρία για το επόμενο εξάμηνο είναι απολύτως αποφασισμένη να συνεχίσει και να επιταχύνει προς αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχει, λοιπόν, η αίσθηση ότι δημιουργείται δυναμική. Και αυτή ακριβώς τη δυναμική τη βλέπουμε ήδη στην πράξη. Φυσικά, μπορούμε να σπαταλήσουμε αυτή τη δυναμική. Δεν πρέπει, όμως, να χάσουμε αυτή τη στιγμή.

    Δεν υπάρχει εναλλακτικό σχέδιο. Αν χάσουμε αυτή την ευκαιρία, πιστεύω ότι ίσως μπορέσουμε να ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος αργότερα. Όμως αυτή τη στιγμή έχουμε μπροστά μας μια σπουδαία ευκαιρία», υπογράμμισε επίσης ο κ. Ε. Λέττα.

    Ιδιαίτερη μνεία στον πρόεδρο του Εurogroup Κυριάκο Πιερρακάκη έκανε ο Ε. Λέτα, μιλώντας με πολύ θετικούς χαρακτηρισμούς για την ανάληψη των καθηκόντων του. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ μαζί με τον Κυριάκο, γιατί αισθάνομαι ότι βρίσκομαι δίπλα σε κάποιον που γράφει ευρωπαϊκή ιστορία. Προσπαθώντας να πει τα πράγματα με το όνομά τους, καταφέρνει να κάνει τη διαφορά».»

Όπως τόνισε ο Κυριάκος Πιερρακάκης, η αντιμετώπιση κρίσεων, όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, απαιτεί στενό ευρωπαϊκό συντονισμό, τον οποίο χαρακτήρισε απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική διαχείριση κρίσιμων ζητημάτων ενώ μίλησε για τα μέτρα στήριξης, στοχευμένα και προσωρινά, σύμφωνα με τους δημοσιονομικούς κανόνες και τους στόχους της Πράσινης Μετάβασης, όπως είπε. «Η διατήρηση αυτής της ισορροπίας δεν είναι εύκολη, αλλά είναι απολύτως απαραίτητη», αναγνώρισε ο Κ. Πιερρακάκης.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στα συμπεράσματα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σημειώνοντας ότι «όταν τα μέτρα δεν είναι στοχευμένα, τελικά ωφελούν πολύ περισσότερο τους πλούσιους παρά τους φτωχούς». Όπως τόνισε, αυτό αποτελεί ένα σημαντικό μάθημα πολιτικής και επιβεβαιώνει τη γραμμή που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως είπε, σύμφωνα με το ΔΝΤ, «περίπου το 70% του συνολικού κόστους των μέτρων του 2022 είτε δεν ήταν στοχευμένα είτε στρέβλωσαν τις τιμές», ενώ προειδοποίησε για τις ανισότητες στις επιδοτήσεις ενέργειας, όπου αν δεν είναι σωστά σχεδιασμένες, μπορεί να ωφελήσουν δυσανάλογα τα υψηλότερα εισοδήματα.

Καταλήγοντας, ο Κυριάκος Πιερρακάκης υπογράμμισε τη σημασία της ενεργειακής μετάβασης, σημειώνοντας ότι τα ευρωπαϊκά νοικοκυριά έχουν ήδη επωφεληθεί από τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης και τη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές. Η ΕΕ, όπως είπε, ενισχύει τη στρατηγική της για ενεργειακή ανεξαρτησία, επενδύοντας σε καθαρές μορφές ενέργειας, διασυνδέσεις και κοινά δίκτυα.

«Βρισκόμαστε σε μια στασιμοπληθωριστική τάση», ανέφερε απαντώντας σε σχετικό ερώτημα σημειώνοντας ότι οι προβλέψεις αναθεωρούνται προς τα κάτω για την ανάπτυξη και προς τα πάνω για τον πληθωρισμό, γεγονός που επιβεβαιώνει την πίεση που δέχονται οι ευρωπαϊκές οικονομίες.

Από την πλευρά του, ο Επίτροπος Οικονομίας, Βλάντις Ντομπρόβσκις, παραδέχτηκε ότι αυτό που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη είναι ένα «σοκ στασιμοπληθωρισμού», που σημαίνει επιβράδυνση της οικονομικής ανάπτυξης με ταυτόχρονη αύξηση του πληθωρισμού. Αναφερόμενος στα πιο πρόσφατα στοιχεία, τόνισε ότι ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη βρίσκεται στο 3%, κάτι το οποίο οφείλεται κυρίως στην άνοδο των τιμών ενέργειας, με αύξηση κατά 10,9% σε ετήσια βάση και επιβαρύνοντας περαιτέρω την οικονομική δραστηριότητα.

Ο Ντομπρόβσκις υπογράμμισε ότι «ως αποτέλεσμα του πολέμου στη Μέση Ανατολή, οι τιμές της ενέργειας έχουν εκτιναχθεί», με το πετρέλαιο να ξεπερνά τα 125 δολάρια το βαρέλι. Όπως είπε, οι υψηλότερες τιμές ενέργειας επηρεάζουν κάθε παράγοντα της ευρωπαϊκής οικονομίας, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, οδηγώντας την ΕΕ σε πορεία ασθενέστερης ανάπτυξης και υψηλότερου πληθωρισμού. Πρόσθεσε ότι οι συνολικές προοπτικές παραμένουν εξαιρετικά αβέβαιες, με περισσότερες λεπτομέρειες να αναμένονται στις εαρινές οικονομικές προβλέψεις της Επιτροπής που θα δημοσιοποιηθούν εντός του μήνα.

Τέλος, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), Πιερ Γκραμένια προειδοποίησε για αυξημένη αβεβαιότητα και πιέσεις στις αγορές. Όπως ανέφερε, «τις τελευταίες εβδομάδες η αντίδραση των αγορών φάνηκε υπερβολικά αισιόδοξη», ωστόσο η πρόοδος για την επαναλειτουργία του Στενού του Ορμούζ έχει επιβραδυνθεί, οδηγώντας εκ νέου σε άνοδο των τιμών του πετρελαίου. Παράλληλα, σημείωσε ότι τα spreads των κρατικών ομολόγων στην ευρωζώνη διευρύνονται, αν και με ηπιότερο ρυθμό σε σχέση με τον Μάρτιο, υπογραμμίζοντας ότι «ακόμη και αν η σύγκρουση επιλυθεί σύντομα, οι οικονομικές της επιπτώσεις θα διαρκέσουν περισσότερο από την ίδια τη σύγκρουση». Προειδοποίησε, επίσης, ότι μια πιο απότομη ανατιμολόγηση από τις αγορές θα μπορούσε να επιβαρύνει περαιτέρω τις χρηματοπιστωτικές συνθήκες, επηρεάζοντας αρνητικά την ανάπτυξη και περιορίζοντας ακόμη περισσότερο τα ήδη στενά περιθώρια άσκησης πολιτικής.

«Κι επειδή ακούμε πολλά τελευταία στο πολιτικό λεξιλόγιο γύρω από τη λέξη Ιθάκη. Εγώ θα πω ότι το νόημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να βρει την Ιθάκη. Είναι να τη φτάσει χωρίς να ξαναζήσει Οδύσσεια. Και αυτό είναι σίγουρα ένα προαπαιτούμενο από τη δική μου γενιά που είναι στα πολιτικά πράγματα», υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ο Κυριάκος Πιερρακάκης.

Αναλυτικά η ομιλία του Κυρ. Πιερρακάκη:

«Κυρίες και κύριοι, 

Είναι ιδιαίτερη χαρά, ιδιαίτερο προνόμιο να βρίσκομαι σήμερα στη Λάρισα, στην καρδιά της Θεσσαλίας, έναν τόπο ο οποίος διαχρονικά υποστηρίζει την παραγωγή, την εργασία και την πραγματική οικονομία. 

Ο ελληνικός γεωργικός τομέας αναπνέει στη Θεσσαλία, στο Θεσσαλικό κάμπο, που είναι πεδίο αγώνων και προσφοράς. 

Η Θεσσαλία μοχθεί, δημιουργεί και χτίζει. Με ανθρώπους που επενδύουν και επιμένουν, ακόμη και κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες. 

Και εδώ, επιτρέψτε μου, να ξεκινήσω με μία σκέψη, με βάση τα όσα άκουσα και πριν. Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά από τα χρόνια των σπουδών μου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών όταν πρωτοέμαθα για την εφημερίδα σας από Λαρισαίους συμφοιτητές μου, οι οποίοι είχαν την αγωνία να λαμβάνουν την “Ελευθερία” στα χέρια τους πολύ περισσότερο ακόμα και οι πιο πολιτικοποιημένοι αλλά και όχι, όχι μόνο, από τις αθηναϊκές εφημερίδες. Αυτό έδειχνε κάτι σε σχέση με την ταυτότητα της περιοχής και σε σχέση με τον ρόλο που επιτελεί το συγκεκριμένο μέσο διαχρονικά για τον τόπο του. 

Και υπό αυτή την έννοια πιστεύω πάρα πολύ στο ρητό του Λαμπεντούζα που λέει ότι “για να μένουν όλα ίδια πρέπει να αλλάζουν” και είναι πολύ ενδιαφέρον το ότι βλέπουμε ένα τόσο ιστορικό έντυπο να παρουσιάζεται σε ένα βίντεο μαζί με χρήση Τεχνητής Νοημοσύνης. Όλα αυτά έρχονται για να επικουρήσουν όμως. Ο πυρήνας είναι πάντα η ψυχή και ο πυρήνας είναι πάντα η κουλτούρα και η πεποίθηση ότι μπορείς να παρέμβεις στο πεδίο, στον τόπο. 

Σήμερα, εργαζόμαστε για να δώσουμε μια νέα δυναμική στη Λάρισα και στη Θεσσαλία. Με σχέδιο, με έργα και με παρεμβάσεις που βελτιώνουν τις συνθήκες της καθημερινότητας, αλλά και τις ευκαιρίες για μια πιο ισχυρή και εξωστρεφή περιφερειακή οικονομία.

Κυρίες και κύριοι,

Στην εποχή μας οι λέξεις περισσεύουν, οι πράξεις είναι αυτές που δοκιμάζονται, ειδικά από εμάς τους πολιτικούς. Η πολιτική πολύ συχνά εγκλωβίζεται σε συνθήματα, οι κοινωνίες ζητούν κάτι διαφορετικό, ζητούν αποτελέσματα. Γι’ αυτό και σήμερα δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνει κανείς, ειδικά ένα στέλεχος της κυβέρνησης, γνωστές διαπιστώσεις. Έχει νόημα να μιλήσουμε για το τι άλλαξε πραγματικά. Και κυρίως, για το πώς αυτή η πορεία μπορεί να συνεχιστεί, να βελτιωθεί όπου χρειάζεται και να αποδώσει περισσότερα αποτελέσματα εκεί που οι εκκρεμότητες υφίστανται. 

Η δική μας αφετηρία είναι γνωστή και είναι σαφής. Η πολιτική είναι η ικανότητα να μετατρέπεις τη γνώση σε δράση, τη δουλειά σε αποτέλεσμα και την πρόθεση σε πράξη. Αυτή είναι μια επιλογή ευθύνης και, επιτρέψτε μου να πω, ένας τρόπος ζωής για πολλούς από εμάς και είμαι βέβαιος και για πολλούς από εσάς. Αυτό είναι άλλωστε που μας ενώνει. Η πεποίθηση ότι στο χώμα δεν φυτρώνει τίποτα χωρίς μόχθο και δουλειά. Η φαντασία δεν μπορεί να δαμάσει τον καιρό και να υποτάξει τη γη. H πράξη το κάνει. Η φαντασία βέβαια είναι προαπαιτούμενο για να το κάνεις ακόμα καλύτερα.

Όταν το 2019 αναλάβαμε τη διακυβέρνηση, η Ελλάδα βρισκόταν στην κόψη του ξυραφιού, σε μια λεπτή ισορροπία. 

Οι πληγές της κρίσης ήταν ακόμη ανοιχτές, στην οικονομία, στους θεσμούς, μα πάνω απ’ όλα στην αυτοπεποίθηση της κοινωνίας που ήταν τραυματισμένη. Είχαμε πάψει να πιστεύουμε ότι η σταθερότητα μπορούσε να διατηρηθεί πάνω από μερικούς μήνες. 

Και τότε, σχεδόν αμέσως, ήρθαν νέες δοκιμασίες. Μια πανδημία που παρέλυσε τον πλανήτη. Ένας πόλεμος στην ευρωπαϊκή ήπειρο που επανέφερε τη γεωπολιτική αβεβαιότητα. Ενεργειακές αναταράξεις. Πληθωριστικές πιέσεις που δοκίμασαν κάθε νοικοκυριό. Υπό αυτές τις συνθήκες, τίποτα δεν ήταν εγγυημένο. Το πιθανότερο σενάριο ήταν η οπισθοδρόμηση, όπως συνέβη και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Και όμως, αυτό εδώ δεν συνέβη.

Δεν συνέβη γιατί υπήρξε μια σταθερή αρχή που ακολουθούμε. Ταχύτητα των αποφάσεων και στρατηγικό βάθος, πίστη και αποφασιστικότητα. 

Από τη μία πλευρά, προχωρήσαμε σε μεταρρυθμίσεις που άγγιξαν παθογένειες δεκαετιών. Από την άλλη, διατηρήσαμε σταθερό προσανατολισμό, χωρίς παλινδρομήσεις και χωρίς εύκολες υπαναχωρήσεις μπροστά στις δυσκολίες.

Και ίσως το πιο κρίσιμο στοιχείο ήταν ότι δεν επιτρέψαμε στο απρόβλεπτο να μας αιφνιδιάσει. Το αντιμετωπίσαμε ως μέρος της πραγματικότητας. Γιατί σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, η ικανότητα προσαρμογής είναι προϋπόθεση για να μπορείς να επιβιώνεις.

Η πανδημία, για παράδειγμα, δεν ήταν μόνο μια κρίση υγείας. Ήταν και μια κρίση διοικητικής επάρκειας. Και μέσα από αυτή τη δοκιμασία, η Ελλάδα έκανε ένα άλμα που θα απαιτούσε χρόνια υπό άλλες συνθήκες. Αναφέρομαι στη μετάβαση στο ψηφιακό κράτος. Η σχέση κράτους-πολίτη άλλαξε. Η σχέση κράτους-πολίτη ορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το πριν και μετά του gov.gr. 

Εγώ θα σας έλεγα ότι κομμάτι της κριτικής που λαμβάνουμε πλέον, είναι το ανάποδο είναι για όλα όσα ακόμα δεν βρίσκονται εκεί και πρέπει να βρεθούν ακόμα με μεγαλύτερη ταχύτητα για να μην χρειάζεται κανείς να μεταβαίνει περιττά σε δημόσιες υπηρεσίες του κεντρικού κράτους, σε περιφέρειες ή του Δήμιου. 

Αντίστοιχα, οι γεωπολιτικές προκλήσεις δεν αντιμετωπίστηκαν με αμηχανία. Αντιμετωπίστηκαν με ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος και με ενεργό διπλωματική παρουσία. Με πρωτοβουλίες που έδειξαν ότι η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας και επιρροής. Αυτός είναι ο πυρήνας μιας πολιτικής που δεν μένει στη θεωρία, αλλά μετατρέπει την πρόκληση σε πρόοδο. 

Κυρίες και κύριοι,

Ο κόσμος στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα δεν μοιάζει με εκείνον που γνωρίζαμε πριν από δέκα ή ακόμη και πριν από πέντε χρόνια. Εγώ θα σας πω δεν μοιάζει και με εκείνον που γνωρίζαμε πριν από ένα χρόνο με δεδομένες τις τεχνολογίες τις εξελίξεις και τις μεγάλες αλλαγές. Οι ισορροπίες μεταβάλλονται, οι συμμαχίες επαναπροσδιορίζονται, ο ανταγωνισμός εντείνεται και απλώνεται σε νέα πεδία, στην τεχνολογία, στην ενέργεια, στην παραγωγή. Η τεχνητή νοημοσύνη, οι αλυσίδες αξίας, η πράσινη μετάβαση, οι νέες μορφές βιομηχανίας, είναι οι νέοι «όροι ισχύος». Στον κόσμο που διαμορφώνεται, καμία χώρα δεν έχει την πολυτέλεια της αδράνειας.

Βέβαια, θέλω να πω το εξής επειδή έγινε αναφορά στον αείμνηστο Πέτρο Μολυβιάτη και θυμάμαι μια ιστορία η οποία είναι η εξής: όταν διαμορφώναμε το νέο Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης μία ομάδα, τότε, συνεργατών μου και εγώ έπρεπε να καθίσουμε να μελετήσουμε, με την έγκριση του Πρωθυπουργού, το τι είχε συμβεί σε κάθε άλλη χώρα για να δούμε τι μοντέλο θα εφαρμόσουμε στην Ελλάδα. Κι έτσι διαβάζαμε πολλά τεχνικά εγχειρίδια για το πώς είχε ψηφιοποιηθεί η Αγγλία, ο Καναδάς, πολλές χώρες στον κόσμο, ειδικά η Εσθονία. Για εμένα ένα απαραίτητο κείμενο το οποίο έδωσα στους συνεργάτες μου ήταν ένα το οποίο απέκτησα από τον Πέτρο Μολυβιάτη. Ήταν το κομμάτι από το αρχείο του Κωνσταντίνου Καραμανλή το οποίο αφορούσε τη θητεία του στα Δημόσια έργα το 1952 και όταν ζήτησα από τον αείμνηστο Μολυβιάτη το αντίγραφο του αρχείου για να το δώσω σε μηχανικούς πληροφορικής μου λέει “Κύριε Υπουργέ γιατί το θέλετε αυτό; Τι σχέση έχει αυτό με τη δουλειά σας;” Και του απάντησα ότι “εάν δεν είναι έμπνευση για τα ψηφιακά έργα του 21ου αιώνα το τι έκανε αυτή η τεράστια φυσιογνωμία στον 20ο αιώνα με τα Δημόσια έργα, τότε κύριε Υπουργέ τι είναι;” . 

Και νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι και ένα πάγιο μάθημα, όλα αλλάζουν, αλλά όλα μένουν ίδια. 

Και πρέπει να μπορεί κανείς να βρίσκει στο παρελθόν έμπνευση, κατά βάση αυτό, την πρώτη ύλη της έμπνευσης για να μπορεί να παρεμβαίνει στο χώρο. Αυτό είναι και το θεμελιώδες μάθημα, νομίζω, και της παράταξης που εκπροσωπώ. Το να μπορείς να παρεμβαίνεις με τη βούλησή σου σε ισορροπίες τις οποίες θέλεις να ανατρέψεις. Το να ξηλώσεις ένα τραμ μπορεί να αφορά την πολιτική για τις μεταφορές αλλά επί της ουσίας αφορά πολλά περισσότερα. Αφορά την επιβολή της βούλησής σου μέσα στο χώρο για να ανατρέψεις ακόμη και πράγματα τα οποία μπορεί να φαίνονται δύσκολα, απαισιόδοξα έως και αδύνατα. Η δουλειά της πολιτικής δεν είναι να είναι μόνο η τέχνη του εφικτού, είναι να καθιστά και το αδύνατο αναπόφευκτο. Και νομίζω ότι αυτό ήταν εκείνο το θεμελιώδες μάθημα σε εκείνα τα κείμενα, αυτό ήταν τουλάχιστον για εμένα και τους συνεργάτες μου. 

Η επιλογή με βάση τα σημερινά δεδομένα είναι ξεκάθαρη: ή θα είμαστε παράγοντες των εξελίξεων ή αποδέκτες τους. Το μέλλον ή το σχεδιάζεις ή το υφίστασαι. Και καλό θα είναι να κάνουμε το πρώτο και όχι το δεύτερο. 

Έχουμε ως Ελλάδα επιλέξει τον πρώτο δρόμο. Έχουμε επιλέξει να έχουμε μία χώρα παρούσα, αξιόπιστη και ενεργή. Να συμμετέχουμε στις μεγάλες αποφάσεις ως ισότιμος συνομιλητής. Και ταυτόχρονα, υπερασπιζόμαστε μια σταθερή αρχή που επιτάσσει ότι η διεθνής τάξη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην ισχύ, αλλά πρέπει να στηρίζεται στο δίκαιο. Αλλά, ταυτόχρονα, δίκαιο χωρίς ισχύ είναι ευάλωτο. Και η ισχύς χωρίς δίκαιο είναι επικίνδυνη.

Γι’ αυτό και η δική μας προσέγγιση δεν είναι διλημματική. Είναι συνθετική. 

• Ενισχύουμε την οικονομία μας. 

• Ενισχύουμε τη διπλωματία μας. 

• Ενισχύουμε την άμυνά μας. 

Για να μπορούμε να υπερασπιζόμαστε τις αρχές μας με αξιοπιστία. 

Άλλωστε η προσήλωση στις συνθέσεις είναι κυρίαρχο στοιχείο της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Η σύνθεση και η συνεννόηση σφραγίζουν τις αποφάσεις και τις πολιτικές αυτής της κυβέρνησης που απευθύνεται σε όλους τους Έλληνες χωρίς αποκλεισμούς. 

Κυρίες και κύριοι,

Πίσω από όλα αυτά υπάρχει ένα βαθύτερο ερώτημα. Τι χώρα θέλουμε να είμαστε τα επόμενα δέκα χρόνια; Μια χώρα που θα συνεχίσει με συνέπεια και σταθερότητα; Ή μια χώρα που θα επιστρέψει σε κύκλους αβεβαιότητας; 

Η ιστορία μάς διδάσκει ότι η πρόοδος δεν είναι γραμμική συνθήκη. Κατακτιέται σήμερα, αλλά χάνεται αύριο. Μας διδάσκει ακόμα η ιστορία ότι δεν είμαστε μόνοι μας στον κόσμο. Δεν αρκεί να προοδεύουμε απλώς. Πρέπει να προοδεύουμε και σε σχέση με τις άλλες χώρες, σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο και σε σχέση με την γειτονιά μας. 

Γι’ αυτό και η πρόκληση της επόμενης περιόδου δεν είναι μόνο να διατηρήσουμε όσα πετύχαμε. Είναι να τα θωρακίσουμε και να τα καταστήσουμε μη αναστρέψιμα. Και ταυτόχρονα, να θέσουμε έναν πιο φιλόδοξο στόχο ο οποίος δεν είναι άλλος από το να αλλάξουμε ακόμη περισσότερο το παραγωγικό πρότυπο της χώρας.

Για δεκαετίες, η ελληνική ανάπτυξη στηρίχθηκε κυρίως στην κατανάλωση. Το δεδομένο παραγωγικό μοντέλο είχε αποτελέσματα, αλλά είχε και όρια. Όρια τα οποία συναντήσαμε το 2010. Το επόμενο βήμα είναι η δυναμική έμφαση στην παραγωγή. Η δημιουργία και η εξωστρέφεια.

Η Ελλάδα δεν είναι προορισμένη να καταναλώνει όσα κυρίως παράγουν οι εμπορικοί μας εταίροι. Μπορεί να κατακτήσει η ίδια έναν πιο κεντρικό ρόλο στο πεδίο της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας παραγωγής. Μπορεί να καινοτομεί περισσότερο και μπορεί να εξάγει γνώση, τεχνολογία και αγαθά.

Δεν είναι εύκολο. Αλλά είναι απολύτως εφικτό και απολύτως απαραίτητο.

• Απαιτεί επενδύσεις,
• εκπαίδευση, 
• θεσμική σταθερότητα. 
• Απαιτεί μια νέα νοοτροπία. 

Έχει σημασία να δει κανείς ότι τα πράγματα όντως έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια , είμαστε σε αυτή την κατεύθυνση. Οι επενδύσεις ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν 11% το 2019, τώρα είναι στο 17% του 2025, αυτό σημαίνει ότι κλείνει η ψαλίδα με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, οποίος είναι 21% και πρέπει να τον φτάσουμε. Έχουμε, δηλαδή, δρόμο μπροστά μας για να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Αλλά υπάρχουν τρόποι για να τα καταφέρουμε.

Και εάν δει κανείς πιο ήταν το μοντέλο εκείνο το οποίο πρακτικά χρεοκόπησε ως οικονομικό μοντέλο το 2010 ήταν ένα μοντέλο με ελάχιστες εξαγωγές. Ήταν μόλις το 20% του ΑΕΠ, τώρα είναι 42% αλλά ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 51%. Άρα έχουμε επίσης δουλειά μπροστά μας. 

Κυρίες και κύριοι,

Η οικονομία είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίζεται κάθε κοινωνική πολιτική. Και σήμερα, αυτό το θεμέλιο είναι πιο ισχυρό. Η ανάπτυξη παραμένει πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, σχεδόν διπλάσια. Η ανεργία είναι κοντά να φτάσει στο ιστορικό χαμηλό και οι εκτιμήσεις είναι ότι αυτό θα το έχουμε πετύχει πάρα πολύ σύντομα.

Αλλά το πιο σημαντικό, και ειδικά για τους ανθρώπους που δοκιμάζονται εγώ θα πω, δεν είναι να ακούς αριθμούς είναι η ποιότητα πίσω από τους αριθμούς. Είναι οι ανθρώπινες ιστορίες πίσω από τους αριθμούς. Εγώ θα έλεγα σε σχέση με την ποιότητα αυτής της μεταβολής ότι δεν στηρίζεται σε δανεισμό ή σε πρόσκαιρα μέτρα, αλλά σε βαθιές, διαρθρωτικές αλλαγές: στη μείωση της φοροδιαφυγής, στην ψηφιοποίηση των συναλλαγών, στην ενίσχυση της διαφάνειας ως προς την άσκηση της διοίκησης. Όλα αυτά διαμορφώνουν έναν νέο τρόπο λειτουργίας της οικονομίας.

Και βέβαια όλα αυτά έρχονται μετά από μία δεκαετία κατά την οποία ο ελληνικός λαός δεν ίδρωσε, μάτωσε. Άρα, ήρθε με πάρα πολύ κόπο από την μεριά των πολιτών. 

Ταυτόχρονα όμως είμαστε σε θέση ενώ έχουμε μια πάρα πολύ σημαντική ενεργειακή κρίση έχοντας τα Στενά του Ορμούζ κλειστά και με δεδομένες τις πληθωριστικές πιέσεις από αυτήν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών να είμαστε μία από τις χώρες που συζητάει με όρους πλεονάσματος και όχι με όρους ελλειμμάτων και με όρους πώς μπορούμε να στηρίξουμε τους πιο ευάλωτους σε σύγκριση με άλλες χώρες που δεν έχουν τέτοιου τύπου δυνατότητες γιατί τα δημοσιονομικά τους στοιχεία δεν βρίσκονται σε καλή κατάσταση ή σε τόσο καλή κατάσταση γιατί δεν μπόρεσαν να κάνουν κατά το παρελθόν τις δύσκολες επιλογές όπως τις κάναμε εμείς. 

Και εδώ, επειδή αναφερθήκαμε στα Στενά, πολύ γρήγορα να αναφέρω το εξής σε συνάρτηση με την τεχνολογική συζήτηση από την οποία εμπνεύστηκα από το βίντεό σας ότι ανήκω σε μία γενιά η οποία πίστευε πάρα πολύ στην έννοια του ψηφιακού αλλά η οποία κατά το ήμισυ επιβεβαιώθηκε και κατά το ήμισυ διαψεύστηκε. Επιβεβαιωθήκαμε ως προς το ότι η τεχνολογική αλλαγή είναι φοβερά γρήγορη ακόμη γρηγορότερη από ότι ο ανθρώπινος νους αντιλαμβάνεται. Ο ανθρώπινος νους αντιλαμβάνεται την ζωή γραμμικά, λέμε στα μαθηματικά. Οι αλλαγές αυτές είναι εκθετικές, σε λίγες εβδομάδες αλλάζουν τα πάντα, πλέον, στην τεχνολογία. Εκεί που διαψευστήκαμε είναι στο ρόλο που παίζουν οι κλασικές αξίες όπως η γη, το έδαφος, η γεωπολιτική στην παγκόσμια οικονομία. 

Είμαι κομμάτι μιας γενιάς που πίστευε ότι τα πάντα θα είναι κομμάτι της παγκοσμιοποίησης, έτσι διδασκόταν με όρους αμιγώς τεχνολογικούς, ψηφιακούς, ταχύτητας. Και εδώ έχουμε μια βίαιη επιστροφή της γεωπολιτικής η οποία αλλάζει τελείως τις συντεταγμένες του παιχνιδιού και το κάνει εν παραλλήλω με τη μεγάλη αυτή τεχνολογική αλλαγή. Και άρα απαιτεί και πολλαπλάσιες δεξιότητες από όλους εμάς για να μπορέσουμε να χειριστούμε όλα τα διακυβεύματα της εποχής μας. Γιατί από τη μία πρέπει να λύνουμε τις εκκρεμότητες του χθες που έχουν ιστορικά συσσωρευτεί και από την άλλη πρέπει να έχουμε τα αντανακλαστικά για να ανταποκρινόμαστε σε όλα εκείνα που δεν μπορεί κανείς να προβλέψει και ένα κομμάτι τους απαιτεί τελείως νέο σκεπτικό, ένα κομμάτι τους απαιτεί να έχεις διαβάσει πολύ καλά την ιστορία για να μπορείς να ξέρεις τι μαθήματα μπορείς να αντλήσεις από εκείνη. 

Φυσικά για να γυρίσω πίσω στην οικονομία, οι κατακτήσεις είναι όντως σημαντικές γιατί όλα γίνονται πάνω σε αυτή την πολύ μεγάλη σκακιέρα την οποία περιέγραψα πριν. 

Ο κατώτατος μισθός αυξήθηκε σωρευτικά κατά 46% από το 2021 έως το 2027. Οι καθαρές αποδοχές ενισχύονται, οι συνταξιούχοι στηρίζονται και οι εργαζόμενοι βλέπουν βελτίωση στο διαθέσιμο εισόδημά τους. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις οικογένειες με παιδιά και στους νέους. Οι ασφαλιστικές εισφορές μειώνονται, ενώ η φορολογική πολιτική γίνεται πιο δίκαιη και πιο αναπτυξιακή. Τα τεκμήρια περιορίζονται, ο ΕΝΦΙΑ μειώνεται δραστικά και σε μικρούς οικισμούς εξαλείφεται πολύ, εδώ στη Θεσσαλία. Στηρίζονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι αγρότες, καθώς και οι νησιωτικές και ακριτικές περιοχές.

Η φορολογική μεταρρύθμιση που ο Πρωθυπουργός εξήγγειλε στη ΔΕΘ που πέρασε και εφαρμόσαμε από την 1η Ιανουαρίου, είχε αυτή τη φιλοσοφία, ήταν μια δημογραφική μεταρρύθμιση του συστήματος φορολογίας, ήταν μια τομή γιατί αναγνώριζε το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας μας το οποίο δεν είναι άλλο από το δημογραφικό. Πήγαμε και είπαμε ότι το πως φορολόγησε θα αλλάζει ανάλογα με το πόσα παιδιά έχεις, ανάλογα με το ποια είναι η ηλικία σου, πόσο νέος είσαι, ανάλογα ως προς τον ΕΝΦΙΑ ή ως προς το ΦΠΑ στα νησιά, με το πού μένεις γιατί θέλαμε να στηρίξουμε και την ακριτική Ελλάδα και τα χωριά μας. Όλο αυτό είχε μία ενιαία φιλοσοφία και προσπαθήσαμε να κάνουμε ένα πολύ ουσιαστικό βήμα πάνω στο διαθέσιμο δημοσιονομικό χώρο που είχαμε. Ήταν η μεγαλύτερη φοροαπαλλαγή που έχει γίνει στην ιστορία της χώρας, η μεγαλύτερη μείωση της άμεσης φορολογίας σε μία κίνηση. Η μεγαλύτερη παρέμβαση στη φορολογία φυσικών προσώπων εδώ και δεκαετίες. Η πρόοδος που πετύχαμε λειτουργεί ως ανάχωμα απέναντι στην αβεβαιότητα που προκάλεσε ο πόλεμος στο Ιράν. Και μπορέσαμε να ενισχύσουμε τον τελευταίο μήνα τους πολίτες με 800 εκ. ευρώ και με ένα μείγμα πολιτικής που συνδυάζει σταθερότητα και κοινωνική στήριξη, με μέτρα για το εισόδημα, το κόστος ζωής και το ιδιωτικό χρέος. 

Οκτώ μέτρα, δηλαδή, με έναν καθαρό στόχο: να στηρίξουμε το εισόδημα, να μειώσουμε το κόστος ζωής και να δώσουμε πραγματικές λύσεις στο ιδιωτικό χρέος για το οποίο μιλάμε λιγότερο σε σχέση με το Δημόσιο ιστορικά στην πατρίδα μας, αλλά που είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για πολλούς συμπολίτες μας. Αυτό άκουγα κι εγώ γυρνώντας την Ελλάδα ή ερχόμενος σε μέρη όπως η Λάρισα. 

Και θέλω να υπογραμμίσω ότι αυτά τα μέτρα δεν είναι μια άθροιση αριθμών, αλλά μια συνεκτική πολιτική επιλογή. 

• Είναι η απόδειξη ότι η δημοσιονομική σοβαρότητα μπορεί και πρέπει να συναντά την κοινωνική ευαισθησία. 
• Ότι μια οικονομία που στέκεται όρθια οφείλει να δίνει δύναμη στην κοινωνία. 
• Και ότι μια κοινωνία που υποστηρίζεται από την ανάπτυξη που παράγει γίνεται η ίδια ικανή να υποστηρίξει την επόμενη φάση της ανάπτυξης.

Σε ό,τι αφορά τις νέες παρεμβάσεις, θέλω να σταθώ στο ιδιωτικό χρέος. Γιατί ξέρουμε καλά ότι για πολλούς συμπολίτες μας, για επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι εκκρεμότητες του παρελθόντος εξακολουθούν να βαραίνουν το παρόν και να περιορίζουν το μέλλον. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν αρνούνται τις υποχρεώσεις τους. Θέλουν να ρυθμίσουν. Θέλουν να είναι συνεπείς. Θέλουν να ξαναμπούν στην κανονική οικονομική ζωή. Αλλά χρειάζονται ένα ρεαλιστικό πλαίσιο για να το πράξουν. Χρειάζονται ένα κράτος που τους δίνει το χέρι και που δεν τους κουνάει το δάχτυλο. 

Σε αυτούς απευθυνόμαστε. Όχι στους στρατηγικούς κακοπληρωτές. Αλλά σε όσους προσπαθούν. 

Σε όσους θέλουν να σταθούν ξανά στα πόδια τους.

• Γι’ αυτό δίνουμε δυνατότητα άρσης της κατάσχεσης τραπεζικού λογαριασμού, όταν ο οφειλέτης εξοφλεί τουλάχιστον το 25% της οφειλής του και ρυθμίζει το υπόλοιπο. 
• Γι’ αυτό διευρύνουμε τον εξωδικαστικό μηχανισμό, ώστε να ενταχθούν για πρώτη φορά και οφειλέτες με χρέη από 5.000 έως 10.000 ευρώ — περίπου 300.000 συμπολίτες μας που μέχρι σήμερα έμεναν εκτός. 
• Γι’ αυτό θεσπίζουμε νέα ρύθμιση έως 72 δόσεων για παλαιές αρρύθμιστες οφειλές έως το τέλος του 2023, με σταθερούς όρους, χαμηλή ελάχιστη δόση και ενιαίο επιτόκιο. Μια δυνατότητα που αφορά πάνω από 1,5 εκατομμύριο φυσικά και νομικά πρόσωπα. 

Αυτή είναι μια πολιτική δεύτερης ευκαιρίας. Αλλά ουσιαστικά είναι μια πολιτική οικονομικής επανένταξης.

Στη στήριξη του εισοδήματος και στη μείωση του κόστους ζωής έγιναν παρεμβάσεις.

Πρώτα, οι συνταξιούχοι. Η ετήσια ενίσχυση του Νοεμβρίου αυξάνεται από 250 σε 300 ευρώ καθαρά, ενώ διευρύνονται ουσιαστικά τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια. Έτσι, καλύπτεται περίπου το 85% των συνταξιούχων άνω των 65 ετών, με 420.000 περισσότερους δικαιούχους.

Είναι πράξη αναγνώρισης της διαχρονικής προσφοράς τους, είναι στήριξη σε μια γενιά που κράτησε την κοινωνία όρθια στα δύσκολα χρόνια. Και είναι, ταυτόχρονα, στήριξη στην οικογένεια συνολικά. Γιατί όταν ο παππούς και η γιαγιά μπορούν να καλύψουν με μεγαλύτερη ασφάλεια τις δικές τους ανάγκες, τότε υποστηρίζεται και το παιδί, και το εγγόνι, και ολόκληρο το νοικοκυριό.

Δεύτερον, η στέγη. Αυξήσαμε σημαντικά τα εισοδηματικά όρια για την επιστροφή ενοικίου, ώστε να καλύπτεται πλέον περίπου το 86% των ενοικιαστών, περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες. Ξέρουμε ότι το κόστος στέγασης πιέζει. Γνωρίζουμε ότι οι παρεμβάσεις πρέπει να συνεχιστούν. Και αυτό κάνουμε: αξιολογούμε, διορθώνουμε, συμπληρώνουμε. Δεν ισχυριζόμαστε ότι ένα μέτρο λύνει μόνο του ένα σύνθετο πρόβλημα. Αλλά κάθε ουσιαστική παρέμβαση μειώνει την πίεση και χτίζει πάνω στην προηγούμενη παρέμβαση. Κι εγώ θα πω ότι αυτό είναι ένα θέμα που ζήτησα να μπει και στην ατζέντα του Eurogroup, το επόμενο διάστημα, παρότι δεν είναι ευρωπαϊκή η διάρθρωση αυτής της πολιτικής αμιγώς, είναι κάτι από το οποίο ο καθένας μπορεί να διδαχθεί και να αντλήσει από τον άλλον, εμείς οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης. 

Τρίτον, οι οικογένειες με παιδιά. Θεσπίζουμε έκτακτη ενίσχυση 150 ευρώ για κάθε εξαρτώμενο τέκνο, χωρίς αίτηση, με εισοδηματικά κριτήρια που καλύπτουν περίπου το 80% των οικογενειών με παιδιά. Το μέτρο αφορά σχεδόν ένα εκατομμύριο νοικοκυριά, με 3,3 εκατομμύρια μέλη.

Για εμάς, η οικογένεια δεν είναι ένα «παράρτημα» της κοινωνικής πολιτικής. Είναι πυρήνας της οικονομίας, αλλά και προπαντός της εθνικής προοπτικής. Η στήριξη των παιδιών, των νέων γονιών, των νοικοκυριών με περισσότερες ανάγκες, είναι μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής για το δημογραφικό και το μέλλον της χώρας.

Παράλληλα, συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε εκεί όπου η συγκυρία πιέζει περισσότερο: στην ενέργεια και στο κόστος παραγωγής. Επεκτείνουμε την επιδότηση στο diesel για τον Μάιο και συνεχίζουμε τη στήριξη στα λιπάσματα έως τον Αύγουστο. Ένα αίτημα το οποίο ήρθε από πολλούς που βρίσκονται και μέσα σε αυτή την αίθουσα, νομίζω ότι ήταν απολύτως υπαρξιακό αυτό με δεδομένο ότι το 1/3 των λιπασμάτων παγκοσμίως περνάνε από τα Στενά του Ορμούζ συνεπώς υπάρχει μεγάλη πίεση στο κόστος. Η στήριξη του πρωτογενούς τομέα δεν αφορά μόνο τους παραγωγούς. Αφορά την τροφική αλυσίδα, τις τιμές, την περιφέρεια, την αντοχή της πραγματικής οικονομίας.

Κυρίες και κύριοι,

Δεν θα κρύψουμε τις δυσκολίες. Η διεθνής εικόνα έχει αλλάξει τους τελευταίους μήνες. Αναθεωρούμε την ανάπτυξη για το 2026 από το 2,4% στο 2,0%. Ο πληθωρισμός αυξάνεται προσωρινά, λόγω διεθνών εξελίξεων, ενεργειακών πιέσεων και επιπτώσεων στις αλυσίδες εφοδιασμού. Αυτή δεν είναι ελληνική ιδιαιτερότητα. Αυτή είναι ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

Όμως το κρίσιμο είναι ότι η ελληνική οικονομία παραμένει σε τροχιά δυναμικής. Για το 2027, με τα νέα δεδομένα, αναθεωρούμε ανοδικά την ανάπτυξη από το 1,7% στο 2,0%, ενώ ο πληθωρισμός αποκλιμακώνεται. Οι επενδύσεις ενισχύονται. Το συγχρηματοδοτούμενο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων αυξάνεται στα 7 δισεκατομμύρια ευρώ το 2027, από 6,35 δισεκατομμύρια, με νέους ευρωπαϊκούς πόρους, όπως το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο και το Ταμείο Εκσυγχρονισμού.

Αυτό είναι το μήνυμά μας. Ότι μέσα σε ένα δύσκολο περιβάλλον, η Ελλάδα δεν χάνει τον βηματισμό της. Προσαρμόζεται, στηρίζει, επενδύει και προχωρά.

Κυρίες και κύριοι,

Όλα τα ανωτέρω συνιστούν μια στρατηγική. Δεν ωραιοποιούμε την πραγματικότητα. Οι διεθνείς εξελίξεις δημιουργούν νέες πιέσεις. Η αβεβαιότητα είναι υπαρκτή. Αλλά υπάρχει μια ουσιαστική διαφορά σε σχέση με το παρελθόν: η Ελλάδα δεν είναι πλέον ευάλωτη. Έχει αποκτήσει αντοχές. Έχει ενισχύσει την αξιοπιστία της. Έχει χτίσει μια βάση που της επιτρέπει να αντέχει και να προσαρμόζεται. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Υπάρχουν. Και πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αλλά αντιμετωπίζονται από μια διαφορετική αφετηρία: από μια χώρα που κινείται προς τα εμπρός. Και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό κεκτημένο.

Φίλες και φίλοι, 

Η πολιτική, τελικά, δεν κρίνεται από τις προθέσεις, αλλά από τα αποτελέσματα. Και τα αποτελέσματα είναι αδιαμφισβήτητα. Δεν αλλάζουν με ρητορική, ούτε ανατρέπονται με συνθήματα. Αυτό που αλλάζει την πραγματικότητα είναι οι επιλογές, οι αποφάσεις και η συνέπεια.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία, να συνεχίσουμε σε μια πορεία που έχει αρχίσει να αποδίδει. Μια πορεία που απαιτεί σταθερότητα, συνέχεια και εμπιστοσύνη.

Αυτή η σταθερότητα συνδέεται με μια συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση. Γιατί η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έστησε την πατρίδα και πάλι στα πόδια της. Και τώρα μπορεί η χώρα αυτή να τρέξει πιο γρήγορα και πιο μπροστά. 

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι απλό αλλά και κρίσιμο: θα συνεχίσουμε σε αυτή την κατεύθυνση ή θα ρισκάρουμε την επιστροφή σε γνώριμα λάθη; Γιατί η επιλογή αφορά το μέλλον μας. Γιατί αυτή τη φορά, η ευκαιρία είναι πραγματική. Και δεν πρέπει να χαθεί.

Κι επειδή ακούμε πολλά τελευταία στο πολιτικό λεξιλόγιο γύρω από τη λέξη Ιθάκη. Εγώ θα πω ότι το νόημα για την Ελλάδα δεν είναι μόνο να βρει την Ιθάκη. Είναι να τη φτάσει χωρίς να ξαναζήσει Οδύσσεια. Και αυτό είναι σίγουρα ένα προαπαιτούμενο από τη δική μου γενιά που είναι στα πολιτικά πράγματα. 

Κυρίες και κύριοι,

Η Ελλάδα αλλάζει , η Θεσσαλία αλλάζει. 

Αναφερθήκατε πριν στο κομμάτι το οποίο αφορά το Τελωνείο το οποίο ήταν ένα διαχρονικό αίτημα του Δήμου. Είχα την ευκαιρία να το πω και στο Δήμαρχο και στον Περιφερειάρχη να φύγει δηλαδή το τελωνείο από την πόλη όπως είναι το διαχρονικό σας αίτημα. Αυτή είναι μια ανακοίνωση που έγινε σήμερα αλλά να πω πολύ απλά ότι δεν θα μείνουμε στις ανακοινώσεις, θα υπάρχει συγκεκριμένο και σφιχτό χρονοδιάγραμμα για να μπορέσει να υλοποιηθεί. Είμαι ήδη σε επαφή με τον Διοικητή της ΑΑΔΕ τον κ. Πιτσιλή για να έρθουν τα στελέχη της ΑΑΔΕ, το είπα στον Δήμαρχο, για αυτοψία την επόμενη εβδομάδα.

Να πω ευρύτερα για τη Θεσσαλία, την περίοδο 2019–2025 η οικονομία της Θεσσαλίας κατέγραψε σαφή βελτίωση, με αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας αλλά και σημαντικές διαφοροποιήσεις σε σχέση με τον εθνικό μέσο όρο. 

• Ο κύκλος εργασιών στο λιανικό εμπόριο αυξήθηκε 28%, ενώ 
• στο τουρισμό καταγράφηκε 55% άνοδος στα καταλύματα και 65% στην εστίαση . 
• Την ίδια στιγμή, η αγορά εργασίας παρουσίασε εντυπωσιακή βελτίωση, με την ανεργία να μειώνεται δραστικά από 18,5% σε 6,2% , ποσοστό μικρότερο από τον εθνικό μέσο όρο. 

Η Θεσσαλία όμως αλλάζει και με έργα που διαμορφώνουν ένα αναπτυξιακό τοπίο για ολόκληρη την Περιφέρεια. 

Σήμερα, εξελίσσεται ένα εκτεταμένο πρόγραμμα με εκατοντάδες έργα και πόρους που ξεπερνούν τα 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν πρόκειται απλώς για επενδύσεις σε υποδομές. Πρόκειται για μια συνολική επανεκκίνηση της Περιφέρειας, με ορίζοντα το 2030.

Κοιτάξτε τις μεταφορές. 

• Ο Ε65 που συνδέει τα Τρίκαλα με την Εγνατία, 
• η αναβάθμιση βασικών οδικών αξόνων, 
• η ολοκλήρωση της Περιφερειακής Βόλου, 
• η αναβάθμιση της σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι την Καλαμπάκα. 

Αυτά τα έργα δεν μειώνουν απλώς τις αποστάσεις. Ενώνουν την Περιφέρεια με τα μεγάλα δίκτυα της χώρας και της Ευρώπης. Την καθιστούν κόμβο μεταφορών και εμπορίου. Ανοίγουν δρόμους για επενδύσεις.

Αλλά και στον πρωτογενή τομέα. Μεγάλα αρδευτικά έργα, φράγματα, σύγχρονα δίκτυα διαχείρισης νερού. Μιλάμε για ασφάλεια στην παραγωγή, για ανθεκτικότητα απέναντι στην κλιματική κρίση, για έναν αγροτικό τομέα πιο ισχυρό, πιο αποδοτικό, πιο βιώσιμο.

Και ταυτόχρονα, ενισχύεται η εξωστρέφεια. Το λιμάνι του Βόλου και το αεροδρόμιο της Νέας Αγχιάλου αποκτούν νέο ρόλο. Η Θεσσαλία δεν είναι πλέον μια περιφέρεια στο εσωτερικό της χώρας. Καθίσταται πύλη. Γίνεται σημείο σύνδεσης με αγορές, επενδύσεις, νέες δυνατότητες.

Θα ήθελα ακόμα να προσθέσω και την ανταπόκριση της πολιτείας στις προκλήσεις που σημειώθηκαν εξαιτίας των καταστροφών, αλλά και στις προκλήσεις που μας θέτει η κλιματική αλλαγή. Είχαμε την ευκαιρία να το συζητήσουμε αναλυτικά με τον Περιφερειάρχη πριν. Θα δουλέψουμε σε αυτό το νέο πεδίο αρκετά τα επόμενα χρόνια, για να μετατρέψουμε απειλές, προκλήσεις και κινδύνους, σε νέες ευκαιρίες. Δεσμεύομαι γι’ αυτό και προσωπικά. 

Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης και η διάσταση της ενεργειακής πολιτικής. Η στροφή στην πράσινη ενέργεια, η αξιοποίηση υδάτινων πόρων, η επανεκκίνηση του φράγματος της Μεσοχώρας. Να πω εδώ ότι αυτό είναι και θέμα με το οποίο είχα προσωπικά ασχοληθεί με την προηγούμενη ιδιότητά μου πριν βρεθώ στην πολιτική ως Διευθυντής Ερευνών της ΔιαΝΕΟσις. Είχαμε κάνει μια φοβερά ενδιαφέρουσα έρευνα τότε για το φράγμα της Μεσοχώρας και για τη συνολική δυναμική που μπορούσε να αναπτύξει ευρύτερα για την περιφέρεια και για τη χώρα και είναι κάτι που με ενδιαφέρει πολύ και προσωπικά. Εγώ θα πω ότι σε όλα αυτά συνδέεται η παραγωγή με την ενέργεια. Η ανάπτυξη με τη βιωσιμότητα.

Αυτό είναι το νέο πρόσωπο δηλαδή που θέλουμε για την Περιφέρεια. Μια Περιφέρεια που δημιουργεί ανάπτυξη.

Μια Περιφέρεια που αποκτά νέα πνοή, νέα αυτοπεποίθηση, νέο ρόλο. Και αυτή η δυναμική δεν αφορά μόνο τη Θεσσαλία.

Αφορά όλη τη χώρα.

Κυρίες και κύριοι, 

Είναι προφανές ότι η Θεσσαλία δεν αναζητεί ευκαιρίες. Είναι ένας τόπος που τις δημιουργεί. Και σήμερα βρίσκεται μπροστά σε μια νέα ιστορική φάση, όπου η ανθεκτικότητα μετατρέπεται σε προοπτική και η προσπάθεια σε αποτέλεσμα. 

Η Θεσσαλία δεν είναι απλώς ένας τόπος με ιστορία. Είναι ένας τόπος με μέλλον. 

Και αυτό που βλέπουμε σήμερα εδώ είναι μια πορεία ανάκαμψης. Μια πορεία υπέρβασης. 

Είναι η απόδειξη ότι μπορούμε να μετατρέπουμε τις δυσκολίες σε δύναμη και την προσπάθεια σε αποτέλεσμα.

Για τη Θεσσαλία.

Για την Ελλάδα.

Για όλους τους πολίτες.

Σας ευχαριστώ πολύ».