Ο ΟΠΕΚ+ –το μπλοκ του Οργανισμού Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών και δέκα άλλων χωρών παραγωγών—δεν έχει σχολιάσει την αποχώρηση των ΗΑΕ, που ανακοινώθηκε την Τρίτη, παρά το γεγονός ότι η χώρα αποτελούσε πυλώνα του και μία από τις δύο χώρες μέλη που ήταν πιο πιθανό να αυξήσει την ποσότητα πετρελαίου που αντλεί.

Κατά συνέπεια η ανακοίνωση Τύπου της συνεδρίασης, που διεξάγεται διαδικτυακά, αναμένεται με ακόμη περισσότερη προσοχή απ’ ό,τι η ίδια η απόφαση του ΟΠΕΚ+, την οποία η αγορά ήδη περίμενε με αγωνία.

Συνολικά, η Σαουδική Αραβία, η Ρωσία, το Ιράκ, το Κουβέιτ, το Καζακστάν, η Αλγερία και το Ομάν αναμένεται να αυξήσουν τις ποσοστώσεις τους «κατά 188.000 βαρέλια την ημέρα», εξηγεί ο Αρν Λόμαν Ράσμουσεν αναλυτής στην Global Risk Management.

Συνεπώς, θα πρόκειται για παρόμοια αύξηση με αυτήν που ανακοινώθηκε τον Μάρτιο και ανανεώθηκε τον Απρίλιο, από την οποία πρέπει να αφαιρεθεί το μερίδιο της αύξησης που προερχόταν από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η παραγωγή σε μείωση

Αυτή η αύξηση στα χαρτιά πιθανότατα όμως δεν θα μετατραπεί σε επιπλέον παραγωγή: οι κύριες ανεκμετάλλευτες ικανότητες του ΟΠΕΚ+ βρίσκονται στις χώρες του Κόλπου, των οποίων οι εξαγωγές εμποδίζονται από τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ, που έχει επιβάλει το Ιράν μετά την έναρξη του πολέμου στη Μέση Ανατολή.

Στις χώρες του ΟΠΕΚ+ που υπόκεινται σε ποσοστώσεις, η παραγωγή «μειώθηκε στα 27,68 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα τον Μάρτιο», ενώ το άθροισμα των ποσοστώσεών τους για τον ίδιο μήνα προβλεπόταν στα 36,73 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα, «ένα έλλειμμα περίπου 9 εκατομμυρίων βαρελιών την ημέρα», εξηγεί η Πρίγια Γουάλια αναλύτρια στην Rystad Energy.

Προβλήματα στην εξαγωγή πετρελαίου αντιμετωπίζουν η Σαουδική Αραβία, το Ιράκ, το Κουβέιτ και φυσικά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Η Ρωσία, η δεύτερη μεγαλύτερη παραγωγός του μπλοκ, είναι αυτή που ωφελείται περισσότερο από την κατάσταση και τις αυξημένες τιμές ενέργειας, αλλά μοιάζει ήδη να δυσκολεύεται να πετύχει τις ισχύουσες ποσοστώσεις της. Η ρωσική πετρελαϊκή βιομηχανία είναι αντιμέτωπη με την αποεπένδυση των Δυτικών μετά την εισβολή της στην Ουκρανία το 2022 και προβλήματα στην παραγωγή λόγω των πληγμάτων ουκρανικών drones.

Ο ΟΠΕΚ+ αποδυναμωμένος

Για το μπλοκ η αποχώρηση των ΗΑΕ αποτελεί «ένα σημαντικό γεγονός», ακόμη σοβαρότερο από την αποχώρηση του Κατάρ το 2019 και στη συνέχεια αυτή της Ανγκόλας, εκτιμά η Αμένα Μακρ αναλύτρια στην Kpler.

Εκτός του ότι ήταν ο τέταρτος μεγαλύτερος παραγωγός του ΟΠΕΚ+, το Αμπού Ντάμπι διαθέτει μεγάλες ανεκμετάλλευτες ικανότητες παραγωγής, σημαντικό μοχλό για το μπλοκ όταν πρέπει να ρυθμίσει την αγορά.

Ήδη από το 2021 «τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα είχαν εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά τους για τις ποσοστώσεις τους», υπογραμμίζει η Μπακρ.

Η χώρα έχει κάνει σημαντικές επενδύσεις στις υποδομές της τα τελευταία χρόνια και η εθνική πετρελαϊκή εταιρεία Adnoc σχεδιάζει παραγωγική δυναμικότητα 5 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως έως το 2027, πολύ πάνω από την προηγούμενη ποσόστωσή της των 3,447 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως.

«Έχουν ήδη βιώσιμη ικανότητα 4,3 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως» και φιλοδοξούν να την αυξήσουν στα 5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως έως το 2027, δηλώνει στο AFP ο Φράνσις Περίν ερευνητής στο IRIS.

Το γεγονός αυτό καθιστά το Αμπού Ντάμπι έναν ανταγωνιστικό παράγοντα στην αγορά, έναν παράγοντα που είναι επίσης ικανός να παράγει με πολύ χαμηλό κόστος και που θα μπορούσε να περιορίσει τον αντίκτυπο των μέτρων που λαμβάνονται από το Ριάντ και τους συμμάχους του μόλις η αγορά επιστρέψει σε κάποια κανονικότητα μετά το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ.

Για τον ΟΠΕΚ+, ο κίνδυνος είναι επίσης ότι και άλλες χώρες μπορεί να μπουν στον πειρασμό να αποχωρήσουν: το Καζακστάν και το Ιράκ, για παράδειγμα, έχουν ήδη δεχθεί επικρίσεις επανειλημμένα επειδή υπερβαίνουν τις ποσοστώσεις τους.

Η εταιρεία παρακολούθησης κατονόμασε το πλοίο ως «Huge» και ανέφερε ότι διασχίζει αυτή τη στιγμή το Στενό Λομπόκ της Ινδονησίας προς το Αρχιπέλαγος Ριάου, διαφεύγοντας του αμερικανικού αποκλεισμού που ανακοινώθηκε στις 13 Απριλίου.

Το 2022, όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, υπήρχαν φόβοι ότι θα χάνονταν από την αγορά περίπου 3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως — κάτι που τελικά δεν συνέβη ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, το πετρέλαιο ξεπέρασε τα 120 δολάρια το βαρέλι και η βενζίνη στις ΗΠΑ άγγιξε τα 5 δολάρια το γαλόνι.

Σήμερα, μετά το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν, περίπου 14 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως βγήκαν άμεσα εκτός αγοράς — η μεγαλύτερη διαταραχή προσφοράς στην ιστορία. Κι όμως, το πετρέλαιο κινείται κοντά στα 110 δολάρια το βαρέλι, ενώ η βενζίνη διαμορφώνεται στα 4,39 δολάρια το γαλόνι στις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα η τιμή της βενζίνης διαμορφώνεται πέριξ των 2 ευρώ ανά λίυρο.

Στην αρχή του πολέμου, οι αναλυτές προέβλεπαν ότι το πετρέλαιο θα είχε ήδη φτάσει τα 150 δολάρια. Ορισμένες πιο επιθετικές εκτιμήσεις έβλεπαν ακόμη υψηλότερες τιμές.

«Θα περίμενα οι τιμές να βρίσκονται πάνω από τα 200 δολάρια. Είναι τρελό», δήλωσε ο Ματ Σμιθ, επικεφαλής αναλυτής πετρελαίου της Kpler. «Όλοι προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει».

Τι συμβαίνει λοιπόν;

Οι αναλυτές του αμερικανικού δικτύου μάς καλούν να ξεχάσουμε για λίγο τις βασικές μας γνώσεις γύρω από την επιστήμη των οικονομικών: η προσφορά και η ζήτηση από μόνες τους δεν αρκούν για να εξηγήσουν όσα συμβαίνουν.

Οι αριθμοί δεν βγαίνουν. Κάτι άλλο επηρεάζει την αγορά.

Προσφορά και ζήτηση

Τα πιθανά σενάρια:

Πρώτον, ο κόσμος παράγει περισσότερο πετρέλαιο.

Η παραγωγή αργού στις ΗΠΑ, στη Λατινική Αμερική και σε άλλες περιοχές εκτός Περσικού Κόλπου έχει αυξηθεί — ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου η άνοδος είναι ιστορική. Ωστόσο, η επιπλέον παραγωγή δεν επαρκεί ούτε κατά διάνοια για να καλύψει την απώλεια των 14 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως.

Οι δύο χώρες με τη μεγαλύτερη δυνατότητα αύξησης παραγωγής είναι η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ωστόσο, δεν μπορούν να αυξήσουν σημαντικά τις εξαγωγές τους όσο τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν κλειστά. Επιπλέον, τα διυλιστήρια παγκοσμίως λειτουργούν ήδη στα όρια της δυναμικότητάς τους — εφόσον δεν έχουν πληγεί από τον πόλεμο.

Άρα, αυτή η εξήγηση απορρίπτεται εύκολα: δεν πρόκειται για ζήτημα αυξημένης παραγωγής.

Δεύτερον, υπάρχει ήδη πολύ πετρέλαιο αποθηκευμένο.

Πριν από τον πόλεμο, τεράστιες ποσότητες αργού — περίπου 580 εκατομμύρια βαρέλια σύμφωνα με την JPMorgan — βρίσκονταν αποθηκευμένα είτε σε δεξαμενόπλοια είτε σε χερσαίες εγκαταστάσεις. Αυτά τα αποθέματα δημιούργησαν ένα σημαντικό «μαξιλάρι» προσφοράς.

«Πρέπει να θυμόμαστε ότι πριν από τον πόλεμο η αγορά πετρελαίου βρισκόταν γενικά σε υπερπροσφορά», δήλωσε ο Τζο Μπρουσουέλας, επικεφαλής οικονομολόγος της RSM US. «Μερικές φορές είναι καλύτερο να είσαι τυχερός παρά καλός».

Η μαζική αποδέσμευση πετρελαίου από στρατηγικά αποθέματα, καθώς και η απόφαση της κυβέρνησης Τραμπ να άρει κυρώσεις στο ρωσικό και ιρανικό πετρέλαιο, πρόσθεσαν ακόμη μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια βαρέλια στην αλυσίδα εφοδιασμού, προσφέροντας προσωρινή ανακούφιση στην αγορά.

Ωστόσο, ακόμη και όλα αυτά μαζί καλύπτουν μόνο περίπου 8 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από το κενό προσφοράς, σύμφωνα με τη Νατάσα Κανέβα, επικεφαλής στρατηγικής εμπορευμάτων της JPMorgan.

Τρίτον, η ζήτηση για πετρέλαιο μειώνεται.

Η ζήτηση έχει μειωθεί κατά τουλάχιστον 4,3 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, σύμφωνα με την JPMorgan. Για σύγκριση, κατά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2009 η μείωση της ζήτησης ήταν μόλις 2,5 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως, ακόμη και όταν το πετρέλαιο είχε ξεπεράσει τα 140 δολάρια.

Μέρος των καταναλωτών περιορίζει τη χρήση καυσίμων λόγω του υψηλού κόστους. Όμως οι τιμές δεν είναι αρκετά υψηλές ώστε να εξηγούν τόσο μεγάλη πτώση στη ζήτηση.

Μία εξήγηση είναι ότι η κατάρρευση της προσφοράς είναι τόσο απότομη ώστε αποτυπώνεται πλέον και στη ζήτηση. Σε ορισμένες περιοχές του κόσμου — ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή και την Ασία — το πετρέλαιο και τα καύσιμα απλώς τελειώνουν.

Η Ευρώπη προειδοποιεί ήδη για επικείμενες ελλείψεις καυσίμων αεροσκαφών. Ελλείψεις πρώτων υλών για πλαστικά έχουν αναγκάσει ασιατικές χώρες να μειώσουν την παραγωγή ή ακόμη και να κλείσουν εργοστάσια. Η κατανάλωση υγραερίου στην Ινδία — βασικού καυσίμου για μαγείρεμα — έχει μειωθεί κατά 13%, σύμφωνα με την JPMorgan.

Δεν μπορούν να ζητήσουν προϊόντα που κυριολεκτικά δεν μπορούν να βρουν. Όταν η ζήτηση πέφτει, οι τιμές υποχωρούν επίσης.

Trump effect

Ακόμη και με 8 εκατομμύρια βαρέλια πρόσθετης προσφοράς και 4 εκατομμύρια βαρέλια μείωσης ζήτησης, η αγορά εξακολουθεί να απέχει από την αναπλήρωση των 14 εκατομμυρίων βαρελιών που χάθηκαν λόγω του αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ.

Άρα το πετρέλαιο θα έπρεπε να βρίσκεται πολύ υψηλότερα. Γιατί δεν συμβαίνει αυτό;

Η απάντηση είναι η κερδοσκοπία.

Το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών στα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου πραγματοποιείται από επενδυτές που θέλουν να εξασφαλίσουν μελλοντικές παραδόσεις αργού. Ωστόσο, περίπου το 11% των ανοιχτών θέσεων ελέγχεται από traders με κερδοσκοπικούς σκοπούς, οι οποίοι δεν ενδιαφέρονται ούτε να παραλάβουν φυσικό πετρέλαιο ούτε να προσφέρουν ρευστότητα βραχυπρόθεσμα στην αγορά.

Αυτές οι συναλλαγές έχουν δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στις τιμές. Και σήμερα, οι traders στοιχηματίζουν ότι ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, θα απεμπλακεί γρήγορα από τη σύγκρουση με το Ιράν, περιορίζοντας έτσι την άνοδο των τιμών.

«Πιστεύω ότι ο Λευκός Οίκος έχει καταφέρει να πείσει ένα τμήμα της αγοράς ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σύντομα», δήλωσε η Χελίμα Κροφτ, επικεφαλής στρατηγικής εμπορευμάτων της RBC Capital Markets και πρώην αναλύτρια της CIA.

Γιατί οι τιμές μπορεί να εκτοξευθούν ξανά

Μέχρι στιγμής, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αποδειχθεί σχετικά προστατευμένες από τις ελλείψεις που καταγράφονται σε άλλες περιοχές του κόσμου. Με τη βενζίνη στα 4,30 δολάρια το γαλόνι, οι τιμές είναι υψηλές αλλά όχι σε ακραία επίπεδα, ενώ ακόμη και τα χαμηλότερα εισοδήματα συνεχίζουν σε γενικές γραμμές να διατηρούν τις συνήθεις καταναλωτικές τους συνήθειες, σύμφωνα με τη Bank of America.

Ωστόσο, τα αποθέματα που λειτουργούσαν ως «αμορτισέρ» εξαντλούνται γρήγορα. Τα αμερικανικά αποθέματα αργού μειώθηκαν απροσδόκητα κατά 6,2 εκατομμύρια βαρέλια την περασμένη εβδομάδα, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφοριών Ενέργειας των ΗΠΑ. Σημαντική πτώση καταγράφηκε επίσης στα αποθέματα βενζίνης και ντίζελ.

Τα αποθέματα που στηρίζουν σήμερα την αγορά μπορεί να επαρκούν μόνο για λίγους ακόμη μήνες.

Παρότι οι τιμές της βενζίνης εξαρτώνται λιγότερο από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής σε σχέση με άλλα προϊόντα όπως τα πλαστικά ή τα καύσιμα αεροσκαφών, το αργό πετρέλαιο παραμένει η βασική πρώτη ύλη — και ήδη καταγράφει νέα ανοδική πορεία, με άνοδο 20% μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες.

Οι περιορισμοί στη λειτουργία των διυλιστηρίων θα εντείνουν ακόμη περισσότερο την πίεση όσο πλησιάζει το καλοκαίρι. Και οι ελλείψεις σε άλλες περιοχές του κόσμου αναμένεται αναπόφευκτα να επηρεάσουν και τις Ηνωμένες Πολιτείες, έστω και με χρονική καθυστέρηση.

«Ένα πράγμα είναι βέβαιο: έρχεται μια παγκόσμια κρίση προσφοράς και αυτό δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί πλήρως στις τιμές», δήλωσε ο Σμιθ.

«Η απόφαση της αδελφής χώρας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων να αποσυρθεί από την ΟΡΕΚ και την ΟΡΕΚ+ δεν θα είναι μια παροδική πετρελαϊκή απόφαση, αλλά ένα βήμα που μπορεί να φέρει μεγάλο οικονομικό και στρατηγικό κόστος» δηλώνει σε μήνυμά του στο X o Μανσούρ Αλμαλίκ ένας από τους πιο επιδραστικούς Σαουδάραβες αναλυτές στον τομέα της ενέργειας. 

Αυτό (το κόστος) περιλαμβάνει:

1. Απώλεια του συντονισμού με τους μεγάλους παραγωγούς
2. Μεγαλύτερη αστάθεια στις τιμές 
3. Μείωση της επιρροής εντός της αγοράς ενέργειας
4. Πιθανότητα κλιμάκωσης του ανταγωνισμού για τα μερίδια παραγωγής. 
5. Απώλεια ευκαιριών συνεργασίας με σημαντικά μέλη της οργάνωσης σε ζητήματα ενέργειας. 

»Η ισχύς δεν βρίσκεται μόνο στην (πετρελαιοπαραγωγική) ικανότητα… αλλά επίσης και στις συμμαχίες» τονίζει ο Αλμαλίκ, ο οποίος έχει βαθιές διασυνδέσεις με την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας καθώς έχει υπηρετήσει ως Σύμβουλος στο Υπουργείο Πετρελαίου (νυν Υπουργείο Ενέργειας) της χώρας.

Ο αναλυτής Daan Struyven δήλωσε σε σημείωμα σε πελάτες ότι η παραγωγή είναι πιθανό να ανακάμψει ως επί το πλείστον εντός λίγων μηνών από το άνοιγμα, αλλά μόνο υπό βασικές προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης της μη ανανέωσης επιθέσεων σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις και ενός πλήρους και ασφαλούς ανοίγματος του Στενού.

Η Goldman Sachs εντοπίζει τη χωρητικότητα μεταφοράς και τους ρυθμούς ροής των πηγαδιών ως τους κρίσιμους περιορισμούς, εκτιμώντας ότι η διαθέσιμη κενή χωρητικότητα δεξαμενόπλοιων στον Κόλπο έχει ήδη μειωθεί κατά περίπου 50%, ή περίπου 130 εκατομμύρια βαρέλια, από την έναρξη του πολέμου.

«Όσο μεγαλύτερη η διάρκεια του κλεισίματος, τόσο πιο αργή η αύξηση της παραγωγής», ανέφερε η Goldman. Η τράπεζα σημειώνει ότι οι αναγκαστικοί περιορισμοί μπορούν να οδηγήσουν σε επιπλοκές στα κοιτάσματα που απαιτούν παρέμβαση και εργασίες επισκευής πριν τα πηγάδια μπορέσουν να ανοίξουν ξανά, με την προμήθεια εξαντλημένων εισροών όπως σωλήνες γεώτρησης να προσθέτει περαιτέρω καθυστερήσεις.

Από την πιο αισιόδοξη πλευρά, ο Struyven επισήμανε τις περιορισμένες δημόσια αναφερόμενες φυσικές ζημιές σε πετρελαϊκά κοιτάσματα, τα εποικοδομητικά σχόλια από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Saudi Aramco τον Μάρτιο που υποδηλώνουν μια σχετικά γρήγορη αύξηση, και την ιστορική τάση της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ να αξιοποιούν εφεδρική χωρητικότητα για τη σταθεροποίηση των αγορών.

Ωστόσο, η εταιρεία επισημαίνει σημαντικούς κινδύνους. Ο μέσος όρος εξωτερικών προβλέψεων από τον EIA και τον IEA δείχνει ανάκαμψη μόλις 70% της χαμένης παραγωγής μετά από τρεις μήνες ανοίγματος και 88% μετά από έξι μήνες.

Η Goldman προειδοποιεί επίσης ότι «ο κίνδυνος μεγάλης βλάβης στην παραγωγική ικανότητα πετρελαίου μπορεί να αυξηθεί εάν οι εχθροπραξίες επαναληφθούν», ένα σενάριο που η εταιρεία δεν θεωρεί ως το βασικό της σενάριο αλλά το θεωρεί σημαντικό.

Όπως αναφέρει το Axios, το απόθεμα αυτό, που αυξήθηκε σημαντικά πέρυσι, αναδεικνύεται σε στρατηγικό πλεονέκτημα καθώς ο κόσμος αντιμετωπίζει ένα σοκ στην αγορά πετρελαίου, με τα Στενά του Ορμούζ σε μεγάλο βαθμό κλειστά.

Έτσι, η Κίνα αναδεικνύεται σε μεγάλο «κερδισμένο» του πολέμου με το Ιράν, περισσότερο λόγω της ενεργειακής της στρατηγικής, συμπεριλαμβανομένων των αποθεμάτων πετρελαίου.

Ενώ πληροφορίες αναφέρουν επίσης, ότι διαθέτει πάνω από το 70% των παγκόσμιων εφοδιαστικών αλυσίδων σε ηλιακή ενέργεια, αιολικά, μπαταρίες και ηλεκτρικά οχήματα. Όλοι αυτοί οι τομείς ενισχύονται καθώς χώρες που εξαρτώνται από εισαγωγές στρέφονται από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

«Ο πόλεμος ήταν το τεστ αντοχής για το οποίο σχεδιάστηκε η ενεργειακή στρατηγική του Πεκίνου», έγραψε ο συνιδρυτής και CEO του Axios, Jim VandeHei.

Σημειώνεται ότι η αύξηση των αποθεμάτων της Κίνας το 2025 οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, σύμφωνα με μελέτη του Oxford Institute for Energy Studies. Συγκεκριμένα σε:

• Σχετικά χαμηλές τιμές πετρελαίου λόγω ασθενέστερης ζήτησης
• Αυξανόμενοι γεωπολιτικοί κίνδυνοι, όπως διαταραχές από κυρώσεις σε βασικούς προμηθευτές (Ρωσία, Βενεζουέλα, Ιράν)
• Νέος εγχώριος ενεργειακός νόμος που υποχρεώνει τις εταιρείες να διατηρούν μεγαλύτερα αποθέματα

Ακόμη, η Κίνα πρόσθεσε κατά μέσο όρο 1,1 εκατ. βαρέλια αργού πετρελαίου ημερησίως στα στρατηγικά της αποθέματα το 2025, τα οποία έφτασαν σχεδόν τα 1,4 δισ. βαρέλια τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με την Υπηρεσία Ενεργειακών Πληροφοριών των ΗΠΑ.

Πριν από τη σύγκρουση με το Ιράν (που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου), προκαταρκτικά στοιχεία δείχνουν ότι η Κίνα συνέχισε να αυξάνει τα αποθέματά της και το 2026.

Η Κίνα δεν δημοσιεύει επίσημα στοιχεία για τα αποθέματά της, γι’ αυτό οι εκτιμήσεις βασίζονται σε δεδομένα εισαγωγών, εξαγωγών, διύλισης και πληροφορίες από τρίτες πηγές.

Ενώ, στη μεγαλύτερη, μέχρι σήμερα, απελευθέρωση αποθεμάτων πετρελαίου, διαθέτοντας έως και 400 εκατ. βαρέλια, που έκανε ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (IEA) στις 11 Μαρτίου, η Κίνα δεν συμμετείχε, παρόλο που είναι μέλος του Οργανισμού.

Πάντως, σημειώνει το Axios, το ενδιαφέρον σημείο είναι ότι το στρατηγικό απόθεμα των ΗΠΑ, με δυνατότητα αποθήκευσης περίπου 714 εκατ. βαρελιών, βρισκόταν στα 413 εκατ. τον Δεκέμβριο και υποχώρησε περίπου στα 409 εκατ. μετά την απελευθέρωση.

Ωστόσο, παραμένει αρκετά κάτω από τη μέγιστη χωρητικότητα, μετά τη μεγάλη απομείωση του 2022 λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ η αναπλήρωση γίνεται σταδιακά εν αναμονή χαμηλότερων τιμών. Αυτό όμως δεν φαίνεται πιθανό στο άμεσο μέλλον, όσο συνεχίζεται ο πόλεμος με το Ιράν.

Η διακοπή των ροών από το Καζακστάν θα προσέθετε μεγαλύτερη αβεβαιότητα στον εφοδιασμό της Γερμανίας με καύσιμα, καθώς ο πόλεμος με το Ιράν διαταράσσει τις μεταφορές ενέργειας από τη Μέση Ανατολή, λίγα μόνο χρόνια αφότου οι δεκαετιών ενεργειακοί δεσμοί του Βερολίνου με τη Ρωσία έχουν διαταραχθεί από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Οι εξαγωγές πετρελαίου του Καζακστάν προς τη Γερμανία μέσω του ρωσικού αγωγού Ντρούζμπα ανήλθαν σε 2.146 εκατομμύρια μετρικούς τόνους, ή περίπου 43.000 βαρέλια ημερησίως, το 2025, σημειώνοντας αύξηση 44% από το 2024, και 730.000 τόνους το πρώτο τρίμηνο του 2026.

Μια πλήρης διακοπή θα αφαιρούσε περίπου το 17% των έως και 12 εκατομμυρίων μετρικών τόνων πετρελαίου ετησίως που επεξεργάζεται το διυλιστήριο PCK της Γερμανίας – ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας – στη βορειοανατολική πόλη Σβέντ (Schwedt) , καύσιμο από το οποίο τροφοδοτούνται 9 στα 10 αυτοκίνητα στην περιοχή του Βερολίνου και του Βρανδεμβούργου.

Το υπουργείο Ενέργειας της Ρωσίας δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό. Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, δήλωσε ότι δεν γνώριζε κάποια κίνηση για τη διακοπή των εξαγωγών πετρελαίου.

«Θα προσπαθήσουμε να το ελέγξουμε», δήλωσε ο Πεσκόφ στους δημοσιογράφους κατά την διάρκεια της καθημερινής ενημέρωσης μέσω τηλεδιάσκεψης.

Το υπουργείο Ενέργειας του Καζακστάν και η γερμανική κυβέρνηση δεν απάντησαν αμέσως σε αιτήματα για σχολιασμό.

Οι πολιτικές και επιχειρηματικές σχέσεις της Ρωσίας με τη Γερμανία έχουν διαταραχθεί εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία. Οι παραδόσεις ρωσικού πετρελαίου σταμάτησαν μετά την έναρξη του πολέμου και το Βερολίνο έθεσε το 2022 τις τοπικές μονάδες του μεγαλύτερου παραγωγού πετρελαίου της Ρωσίας, Rosneft, υπό επιτροπεία .

Το Καζακστάν προμηθεύει πετρέλαιο στο διυλιστήριο PCK μέσω της βόρειας διακλάδωσης του αγωγού Druzhba, ο οποίος διασχίζει την Πολωνία, από το 2023, αλλά οι προμήθειες έχουν διακοπεί επανειλημμένα από ουκρανικές επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο ρωσικό τμήμα του αγωγού.

Ένας εκπρόσωπος του πολωνικού φορέα εκμετάλλευσης αγωγών PERN δήλωσε στο Reuters ότι η εταιρεία είναι έτοιμη να μεταφέρει πετρέλαιο για μη Ρώσους μετόχους του PCK μέσω του λιμανιού του Γκντανσκ, εάν του ζητηθεί. Στους κατόχους διυλιστηρίων Schwedt περιλαμβάνονται οι Rosneft, Shell και Eni.

«Θα νιώθουμε τις επιπτώσεις του πολέμου με το Ιράν για πολύ καιρό ακόμα», εκτίμησε.

Σχολιάζοντας την ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία, ο Μερτς ανέφερε πως «το αποτέλεσμα των εκλογών στέλνει σημαντικά σήματα κατά του δεξιού λαϊκισμού».  

«Είμαι ανακουφισμένος που το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν τόσο σαφές. Δείχνει οι δημοκρατικές μας κοινωνίας είναι ανθεκτικές στη ρωσική προπαγάνδα», επισήμανε. 

Ο Γερμανός καγκελάριος ανέφερε επίσης πως άλλα μέτρα που συμφωνήθηκαν από τους εταίρους της κυβερνητικής συμμαχίας κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, όπως το νομοσχέδιο για την υποχρεωτική ασφάλιση υγείας, θα ψηφιστεί στα τέλη Απριλίου. 

Συγκεκριμένα, ο κ. Τσακίρης σημείωσε πως αυτή τη στιγμή οι τιμές πετρελαίου (…) είναι λίγο πιο κάτω από τα 100 δολάρια/βαρέλι, αν και είχαν πέσει από τα 110 στα 90.

«Τώρα οδεύουν πάλι προς το 100, λόγω της ασάφειας που επικρατεί σχετικά με τους όρους της εκεχειρίας (…)».

Ως προς το αν μπορεί να κάνει μια εκτίμηση για το τι θα γίνει και το που πάμε, σε περίπτωση που προχωρήσει η εκεχειρία, επισήμανε:

«Αν προχωρήσει η εκεχειρία και έχουμε ομαλοποίηση των ροών-το οποίο σημαίνει ότι θα πρέπει να φθάσουμε μετά από εβδομάδες, βέβαια ή ημέρες ή μέσα σε μία ή δύο εβδομάδες, σε μία προπολεμική ροή που είναι γύρω στα 135 πλοία που χρησιμοποιούν και για είσοδο και για έξοδο από τα Στενά τη συγκεκριμένη όδευση η κατάσταση θα διατηρηθεί και θα αρχίσει να βαίνει μειούμενη, δεδομένου ότι ήδη έχει υπάρξει κινητοποίηση στρατηγικών αποθεμάτων, οπότε έχει μπει κάποιο πετρέλαιο στην αγορά και έχουν αρθεί και οι κυρώσεις, οι οποίες διευκολύνουν ακόμη περαιτέρω τη ροή ρωσικού πετρελαίου, όπως και υπάρχουν και οι αμερικανικές εξαγωγές, πιστεύω ότι θα αρχίσουμε να βλέπουμε μια σταθεροποίηση των τιμών και σταδιακή αποκλιμάκωσή τους, η οποία θα λαμβάνει χώρα παράλληλα με την επί του πεδίου εφαρμογή του ανοίγματος των Στενών».

Πριν μερικές ημέρες ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι “οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να πάρουν το πετρέλαιο του Ιράν”, ενώ σε άλλη δήλωσή του παραδέχτηκε κυνικά ότι από τις ελλείψεις καυσίμων λόγω του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ η Αμερική πλουτίζει. Δεν εννοεί μόνο την ανάγκη για περισσότερο και ακριβότερο αμερικανικό LNG αλλά αποκαλύπτει έμμεσα και το σύστημα κερδοσκοπίας που απ΄ ότι φαίνεται βασίζεται σε κάποια “εσωτερική πληροφόρηση” σχετικά με τις κινήσεις στο πολεμικό πεδίο και το παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων.

Σύμφωνα με το Reuters, ένα στοίχημα 950 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 815 εκατομμύρια ευρώ) τέθηκε στην πτώση της τιμής του πετρελαίου λίγες ώρες πριν από την ανακοίνωση της κατάπαυσης του πυρός.

Γύρω στις 7:45 μ.μ. GMT την Τρίτη, οι επενδυτές πούλησαν 8.600 παρτίδες συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης Brent και αμερικανικού αργού πετρελαίου, σύμφωνα με στοιχεία της LSEG, τα οποία ανέφερε το Reuters. Η διετής εκεχειρία ανακοινώθηκε λιγότερο από τρεις ώρες αργότερα…

Όταν άνοιξαν οι αγορές το πρωί της Τετάρτης, τα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης αργού μειώθηκαν κατά περίπου 15% σε λιγότερο από 100 δολάρια ανά βαρέλι.

Ενώ η διαπραγμάτευση μεγάλων ποσών σε συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου δεν είναι ασυνήθιστη, όπως λένε οι αναλυτές, συνήθως οι επενδυτές κατανέμουν τα στοιχήματά τους σε πολλά χρηματιστήρια και τα εκτελούν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Οι ασυνήθιστες συναλλαγές της Τρίτης ακολούθησαν ένα παρόμοιο περιστατικό στις 23 Μαρτίου, όταν πουλήθηκαν συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης πετρελαίου αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων μόλις 15 λεπτά πριν ο Τραμπ ανακοινώσει ότι θα καθυστερήσει τις επιθέσεις σε ιρανικές υποδομές, κάτι που οδήγησε επίσης στην πτώση της τιμής του αργού πετρελαίου κατά περίπου 15%.

Η επιστήμη της πολεμικής κερδοσκοπίας και ο κυνισμός της υπερδύναμης, ως απάντηση σε αφελείς που θεωρούσαν πώς ο σκοπός ήταν “αγνός” και αφορούσε μόνο στο ξήλωμα του καταπιεστικού θεοκρατικού καθεστώτος…