Δραματικά πλάνα από το Πεκίνο που αναρτήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειχναν συντρίμμια να πέφτουν από τον 109 ορόφων πύργο CITIC Tower, γνωστό και ως China Zun, καθώς και ένα τμήμα της ουράς του αεροπλάνου και ένα σπασμένο παράθυρο ενός ταξί στο έδαφος.

Το αεροσκάφος καταστράφηκε ολοσχερώς κατά την πρόσκρουση, και τα συντρίμμια του μαζί με μικρές εστίες φωτιάς έπεσαν κοντά στην ανατολική είσοδο του πύργου. Το κτίριο εκκενώθηκε.

Σύμφωνα με τις προκαταρκτικές αναφορές, επέβαινε ένας πιλότος. Οι πληροφορίες σχετικά με θύματα ή τραυματισμούς δεν έχουν ακόμη επιβεβαιωθεί επίσημα.

Τα αίτια της συντριβής βρίσκονται υπό διερεύνηση.

Από την 1η Μαΐου, η κινεζική πρωτεύουσα είναι ουσιαστικά ελεύθερη από drone βάσει σαρωτικών νέων κανόνων. Οι κάτοικοι δεν επιτρέπεται να αγοράζουν, να νοικιάζουν ή να πετούν drone χωρίς κυβερνητική έγκριση εντός της εκτεταμένης δικαιοδοσίας της πόλης.

O Σι υποστήριξε ότι Κίνα και Ρωσία πρέπει να ενισχύσουν τον «συνολικό στρατηγικό συντονισμό» τους, παρουσιάζοντας τις διμερείς σχέσεις ως παράγοντα σταθερότητας σε ένα όλο και πιο ασταθές διεθνές περιβάλλον.

Ο Σι αναφέρθηκε επίσης ευθέως στον πόλεμο μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, τονίζοντας ότι ο «γρήγορος τερματισμός» της σύγκρουσης θα συμβάλει στη μείωση των αναταράξεων στις ενεργειακές αγορές, στις αλυσίδες εφοδιασμού και στο διεθνές εμπόριο.

«Η πλήρης παύση του πολέμου δεν μπορεί να καθυστερήσει, η επανέναρξη των εχθροπραξιών είναι ακόμη λιγότερο επιθυμητή και η συνέχιση των διαπραγματεύσεων είναι ιδιαίτερα σημαντική», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η επίσκεψη του Βλαντίμιρ Πούτιν πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία Μόσχα και Πεκίνο έχουν ενισχύσει σημαντικά τη συνεργασία τους σε επίπεδο εμπορίου, διπλωματίας και ασφάλειας. Πρόκειται για την 25η επίσημη επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στην Κίνα στα περίπου 25 χρόνια της πολιτικής κυριαρχίας του στη Ρωσία.

H ατζέντα των συνομιλιών

Σύμφωνα με αναλυτές, οι συνομιλίες των δύο ηγετών αναμένεται να επικεντρωθούν όχι μόνο στην περαιτέρω ανάπτυξη της διμερούς συνεργασίας, αλλά και στις εξελίξεις γύρω από τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή, καθώς και στην πρόσφατη επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο.

Σχέδιο για την κατασκευή μεγάλου αγωγού αερίου, ονόματι «Ισχύς της Σιβηρίας 2», που θα συνδέσει τα μεγαλύτερα ρωσικά κοιτάσματα στη βόρεια Σιβηρία με την Κίνα μέσω Μογγολίας, αναμένεται επίσης να εξεταστεί. Αυτό χαρακτηρίζεται κεφαλαιώδες για τη Ρωσία, που θέλει να αυξήσει τις εξαγωγές υδρογονανθράκων, με φόντο τις κυρώσεις της Ευρώπης στη Μόσχα εξαιτίας του πολέμου στην Ουκρανία. Όμως η υλοποίηση αργεί.

Για τον Σι Τζινπίνγκ, η φιλοξενία τόσο του προέδρου των ΗΠΑ όσο και του Ρώσου ηγέτη μέσα σε διάστημα λίγων ημερών ενισχύει την εικόνα της Κίνας ως διεθνούς διαμεσολαβητή με αυξανόμενο γεωπολιτικό βάρος.

Η τελετή υποδοχής του Πούτιν έξω από το επιβλητικό Μέγαρο του Λαού είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας υψηλού επιπέδου κρατικής επίσκεψης, αντίστοιχης με εκείνης που επιφύλαξε το Πεκίνο στον Ντόναλντ Τραμπ την περασμένη εβδομάδα. Ο Σι και κορυφαία στελέχη της κινεζικής ηγεσίας υποδέχθηκαν τον Ρώσο πρόεδρο, ενώ οι δύο ηγέτες στάθηκαν δίπλα-δίπλα κατά τη διάρκεια στρατιωτικών τιμών και κανονιοβολισμών, με στρατιωτική μπάντα να παίζει και τις σημαίες Κίνας και Ρωσίας να κυματίζουν στο φόντο.

Παιδιά κρατώντας σημαίες και λουλούδια χαιρετούσαν επίσης τους δύο ηγέτες κατά τη διέλευσή τους, εικόνα που είχε επαναληφθεί και κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Τραμπ.

Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, ο Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι οι σχέσεις Ρωσίας και Κίνας βρίσκονται σε «άνευ προηγουμένου υψηλό επίπεδο», επαναλαμβάνοντας μια διατύπωση που χρησιμοποιεί συχνά η ρωσική πλευρά στις δημόσιες τοποθετήσεις της.

Ωστόσο, το Πεκίνο εμφανίζεται πιο προσεκτικό στη γλώσσα που χρησιμοποιεί για τη σχέση με τη Μόσχα, όπως επισημαίνει το BBC. Ο Σι Τζινπίνγκ χαρακτηρίζει συνήθως τον Πούτιν «παλιό φίλο» και περιγράφει τους δεσμούς των δύο χωρών ως «ακλόνητους», αποφεύγοντας πιο θριαμβευτικούς τόνους.

Αναλυτές επισημαίνουν ότι, παρά την ενίσχυση του διμερούς εμπορίου σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, η Κίνα διατηρεί σαφές πλεονέκτημα στη σχέση, διαθέτοντας την οικονομική ισχύ και τη διπλωματική επιρροή ώστε να καθορίζει τον τόνο και τους όρους της συνεργασίας με τη Ρωσία.

Σπύρος Σιδέρης

Η εικόνα αυτή αποτυπώνει μια βαθιά μετατόπιση ισχύος στο διεθνές σύστημα. Ανεξάρτητα από αντιπαραθέσεις, ανταγωνισμούς ή στρατηγικές διαφορές, σχεδόν όλες οι μεγάλες δυνάμεις θεωρούν πλέον την Κίνα έναν αναντικατάστατο συνομιλητή. Κι όμως, την ίδια στιγμή, οι Βρυξέλλες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν το Πεκίνο περισσότερο ως απειλή παρά ως στρατηγικό εταίρο, εγκλωβισμένες σε μια πολιτική «απο-εξάρτησης» που συχνά μοιάζει περισσότερο με έναν ακήρυχτο οικονομικό πόλεμο.

• Η έντονη διπλωματική κινητικότητα γύρω από την Κίνα μόνο τυχαία δεν είναι. Η επίσκεψη του Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο και η σχεδόν άμεση άφιξη του Βλαντίμιρ Πούτιν δημιουργούν μια εξαιρετικά σπάνια εικόνα στη μεταψυχροπολεμική εποχή: οι ηγέτες των δύο ισχυρότερων πυρηνικών δυνάμεων του κόσμου επιλέγουν διαδοχικά την κινεζική πρωτεύουσα ως βασικό σταθμό στρατηγικών διαβουλεύσεων.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι αυτή η τάση δεν περιορίζεται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Ρωσία. Ηγέτες από ολόκληρη την Ευρώπη, από την Ασία αλλά και από άλλες περιοχές του κόσμου συρρέουν στο Πεκίνο αναζητώντας οικονομικές συμφωνίες, επενδύσεις και πολιτικό συντονισμό. Η Κίνα έχει πλέον εξελιχθεί σε βασικό πυλώνα της παγκόσμιας οικονομίας, της τεχνολογικής αλυσίδας και της ενεργειακής ισορροπίας.

Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίζεται ακόμη και από χώρες που διατηρούν σοβαρές διαφωνίες με το Πεκίνο. Παρά τις εντάσεις των τελευταίων ετών, η Ουάσιγκτον επιδιώκει πλέον μια πιο σταθερή σχέση με την Κίνα, αναγνωρίζοντας ότι μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση μεταξύ των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου θα είχε καταστροφικές συνέπειες για το παγκόσμιο εμπόριο, τις αγορές και τη διεθνή σταθερότητα.

• Το ίδιο ισχύει και για τη Ρωσία, η οποία βλέπει στη στρατηγική συνεργασία με την Κίνα ένα κρίσιμο στήριγμα απέναντι στη δυτική πίεση. Οι σχέσεις Πεκίνου–Μόσχας βρίσκονται σήμερα στο υψηλότερο επίπεδο της σύγχρονης ιστορίας τους, με κοινές πρωτοβουλίες στην ενέργεια, στις υποδομές, στην τεχνολογία και στη γεωπολιτική συνεργασία στην Ευρασία.

Και ενώ όλες οι μεγάλες δυνάμεις προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο συνεννόησης με την Κίνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται ολοένα και πιο επιθετική απέναντί της.

Οι Βρυξέλλες εντείνουν τους περιορισμούς κατά κινεζικών επιχειρήσεων, προωθούν νέους μηχανισμούς ελέγχου επενδύσεων και υιοθετούν πολιτικές που, στο όνομα της «απο-επικινδυνότητας», οδηγούν ουσιαστικά σε μια στρατηγική οικονομικής αποσύνδεσης. Οι κινεζικές εταιρείες στους τομείς των ηλεκτρικών αυτοκινήτων, των φωτοβολταϊκών, των μπαταριών και της πράσινης τεχνολογίας βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο ευρωπαϊκών ερευνών και περιορισμών.

• Το πρόβλημα για την Ευρώπη είναι ότι αυτή η στρατηγική συγκρούεται με την ίδια την οικονομική πραγματικότητα.

Η ΕΕ επιχειρεί να προωθήσει την πράσινη μετάβαση, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει την πρόσβαση σε κινεζικές τεχνολογίες και βιομηχανικά προϊόντα που είναι κρίσιμα για αυτή τη μετάβαση. Προσπαθεί να μειώσει το ενεργειακό κόστος και να ενισχύσει τη βιομηχανική της ανταγωνιστικότητα, αλλά παράλληλα αυξάνει το κόστος εισαγωγών και παραγωγής μέσα από προστατευτικές πολιτικές και νέους κανονισμούς.

Στην πράξη, η Ευρώπη μοιάζει παγιδευμένη ανάμεσα σε δύο αντικρουόμενες στρατηγικές: από τη μία αναγνωρίζει ότι η κινεζική αγορά είναι απαραίτητη και από την άλλη επιχειρεί να περιορίσει την κινεζική επιρροή με πολιτικά εργαλεία.

• Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι ότι ακόμη και Ευρωπαίοι ηγέτες που στηρίζουν σκληρές γραμμές απέναντι στην Κίνα συνεχίζουν να επισκέπτονται το Πεκίνο αναζητώντας οικονομικά οφέλη, πρόσβαση στην κινεζική αγορά και επενδυτικές συμφωνίες. Η αντίφαση αυτή αποκαλύπτει τη βαθύτερη αδυναμία της ευρωπαϊκής στρατηγικής: η Ευρώπη γνωρίζει ότι δεν μπορεί να αποκοπεί από την Κίνα, αλλά δυσκολεύεται να αποδεχθεί τον νέο συσχετισμό ισχύος στον κόσμο.

Την ίδια στιγμή, η Κίνα αξιοποιεί τη διπλωματική της δυναμική για να εμφανιστεί ως παράγοντας σταθερότητας σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από πολέμους, οικονομικές κρίσεις και γεωπολιτική αβεβαιότητα. Το Πεκίνο επενδύει συστηματικά στην εικόνα μιας δύναμης που προωθεί τον πολυπολικό κόσμο, την οικονομική συνεργασία και την αποφυγή ακραίων συγκρούσεων.

Η κινεζική ηγεσία γνωρίζει ότι η επιρροή της δεν βασίζεται μόνο στην οικονομική ισχύ, αλλά και στην ικανότητά της να παρουσιάζεται ως αναγκαίος συνομιλητής για όλους: για τις Ηνωμένες Πολιτείες, για τη Ρωσία, για την Ευρώπη, αλλά και για τον λεγόμενο «Παγκόσμιο Νότο».

• Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η ευρωπαϊκή στάση μοιάζει όλο και περισσότερο με μια μορφή γεωπολιτικής εθελοτυφλίας. Ενώ το κέντρο βάρους της διεθνούς πολιτικής μετακινείται σταθερά προς την Ασία και ενώ οι μεγαλύτερες δυνάμεις του πλανήτη επιδιώκουν διαύλους επικοινωνίας με το Πεκίνο, η ΕΕ συνεχίζει να αντιμετωπίζει την Κίνα κυρίως μέσα από το πρίσμα της καχυποψίας και της αντιπαράθεσης.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι αν η Ευρώπη κινδυνεύει τελικά να απομονωθεί στρατηγικά, τη στιγμή που ο υπόλοιπος κόσμος προσαρμόζεται στη νέα πραγματικότητα. Διότι στη διεθνή πολιτική, οι μεγάλες δυνάμεις σπάνια περιμένουν όσους αρνούνται να δουν προς τα πού αλλάζει ο κόσμος.

Πριν καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών, ο Τραμπ και ο Σι περπάτησαν για περίπου δέκα λεπτά στους κήπους του συγκροτήματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αμερικανός πρόεδρος, περνώντας δίπλα από πράσινες κολόνες και διακοσμητικές αψίδες, σχολίασε ότι «αυτά είναι τα πιο όμορφα τριαντάφυλλα που έχει δει ποτέ», με τον Σι να απαντά αργότερα πως θα του στείλει σπόρους τριαντάφυλλων «ως δώρο».

Ο Τραμπ χαρακτήρισε την επίσκεψή του στην Κίνα «απίστευτη», δηλώνοντας ότι «προέκυψαν πολλά καλά από αυτήν». Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι δύο πλευρές πέτυχαν «φανταστικές εμπορικές συμφωνίες και για τις δύο χώρες» και ότι επιλύθηκαν προβλήματα «που άλλοι δεν θα μπορούσαν να λύσουν». Ο Αμερικανός πρόεδρος περιέγραψε επίσης τη σχέση του με τον Σι Τζινπίνγκ ως «πολύ ισχυρή». Κατά τη διάρκεια των δηλώσεών του στο Ζονγκνανχάι, ο Τραμπ ανέφερε ότι οι δύο ηγέτες συζήτησαν και το θέμα του Ιράν, σημειώνοντας ότι συμφωνούν πως η Τεχεράνη δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικό όπλο και ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά. «Θέλουμε να τελειώσει όλο αυτό, γιατί η κατάσταση εκεί είναι τρελή», πρόσθεσε χαρακτηριστικά.

Trump’s China finale: Zhongnanhai respect & big business.

Just hours before wheels up, President Xi personally hosted Trump at his official residence , the first foreign leader to tour the highly guarded Zhongnanhai grounds in years 🇨🇳 🇺🇸 pic.twitter.com/1ngHWpPHLp

— War Intel (@war_intell) May 15, 2026

Η ασφάλεια στην περιοχή παραμένει εξαιρετικά αυστηρή, με κάμερες παρακολούθησης να καλύπτουν κάθε σημείο και ισχυρές δυνάμεις ασφαλείας, ένστολες και με πολιτικά, να περιπολούν διαρκώς. Κινέζος συνοδός της αποστολής χαρακτήρισε το Ζονγκνανχάι ως «ένα πολύ ιδιωτικό μέρος», υπογραμμίζοντας τον ιδιαίτερα προστατευμένο χαρακτήρα της συνάντησης μεταξύ των δύο ηγετών.

Ο Τραμπ για τσάι με τον Σι Τζινπίνγκ στο άδυτο της κινεζικής ηγεσίας: «Λύσαμε προβλήματα που άλλοι δεν θα μπορούσαν»

Ο Τραμπ και ο Σι προχωρούν στον δεύτερο γύρο των συνομιλιών τους σήμερα, ο οποίος πραγματοποιείται σε πιο κλειστό πλαίσιο, κατά τη διάρκεια συνάντησης για τσάι.

Σε αντίθεση με τις ευρείες αντιπροσωπείες που συμμετείχαν στις συνομιλίες της Πέμπτης, οι δύο πλευρές συμμετέχουν αυτή τη φορά με μικρότερα σχήματα ανώτερων αξιωματούχων, σε μια συνεδρίαση που θεωρείται πιθανό να έχει εντατικό χαρακτήρα.

NOW: President Trump arrives at Zhongnanhai Garden to meet with Chinese President Xi. pic.twitter.com/C0FHEm8wXg

— Fox News (@FoxNews) May 15, 2026

Από αμερικανικής πλευράς, τον Ντόναλντ Τραμπ συνοδεύουν ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο υπουργός Οικονομικών Σκοτ Μπέσεντ, ο εμπορικός αντιπρόσωπος των ΗΠΑ Τζέιμισον Γκριρ, καθώς και ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κίνα Ντέιβιντ Περντιού.

Από κινεζικής πλευράς, δίπλα στον Σι Τζινπίνγκ βρίσκονται ο επικεφαλής του γραφείου του Τσάι Τσι, ο υπουργός Εξωτερικών Γουανγκ Γι, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Χε Λιφένγκ, που θεωρείται βασικός διαπραγματευτής για τα εμπορικά ζητήματα, καθώς και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μα Ζαοξού και ο πρέσβης της Κίνας στις ΗΠΑ Σιε Φενγκ.

Ο Σι Τζινπίνγκ είναι γνωστός για την ιδιαίτερη προτίμησή του στο τσάι και στο παρελθόν έχει διοργανώσει προσεκτικά σχεδιασμένες τελετές τσαγιού για ξένους ηγέτες που επισκέπτονται την Κίνα.

Η Κίνα δίνει ιδιαίτερη σημασία στην παράδοση του τσαγιού, με ιστορία χιλιάδων ετών και εκατοντάδες διαφορετικές ποικιλίες. Για την κινεζική διπλωματία, η προσφορά τσαγιού σε ξένο ηγέτη θεωρείται ένδειξη σεβασμού, ειλικρίνειας και ευγένειας, ενώ λειτουργεί και ως συμβολική προβολή της κινεζικής κουλτούρας.

Λίγο πριν από τις 01:00 τα ξημερώματα της Παρασκευής ώρα Ελλάδας, ο Ντόναλντ Τραμπ δημοσίευσε εκτενή ανάρτηση στην πλατφόρμα Truth Social με αναφορές στον Σι Τζινπίνγκ, στην αμερικανική οικονομία και στη στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν.

Ο Αμερικανός πρόεδρος επιτέθηκε στον προκάτοχό του, Τζο Μπάιντεν, υποστηρίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονταν σε περίοδο παρακμής πριν από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο.

«Όταν ο πρόεδρος Σι αναφέρθηκε πολύ κομψά στις Ηνωμένες Πολιτείες ως πιθανόν ένα έθνος σε παρακμή, αναφερόταν στην τεράστια ζημιά που υποστήκαμε κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών του “Υπναρά Τζο Μπάιντεν” και της κυβέρνησης Μπάιντεν και σε αυτό είχε 100% δίκιο», έγραψε χαρακτηριστικά.

Στη συνέχεια ο Τραμπ έκανε αναφορά στη μεταναστευτική πολιτική, στη φορολογία, στην εγκληματικότητα και στις πολιτικές διαφορετικότητας στις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι η χώρα «αναγεννήθηκε» μέσα στους πρώτους 16 μήνες της δικής του διακυβέρνησης.

• Το σημείο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη αίσθηση ήταν η αναφορά του Αμερικανού προέδρου στο Ιράν.

Ο Τραμπ υποστήριξε ότι η κυβέρνησή του πέτυχε «στρατιωτική νίκη» και έκανε λόγο για «στρατιωτική συντριβή του Ιράν», προσθέτοντας τη φράση «συνεχίζεται», η οποία ερμηνεύτηκε ως προειδοποίηση ότι ενδέχεται να ακολουθήσουν νέες επιθέσεις.

«Ο πρόεδρος Σι δεν αναφερόταν στην απίστευτη άνοδο που έχουν επιδείξει οι Ηνωμένες Πολιτείες στον κόσμο κατά τους 16 θεαματικούς μήνες της κυβέρνησης Τραμπ, που περιλαμβάνουν ιστορικά υψηλά στο χρηματιστήριο και στα συνταξιοδοτικά προγράμματα 401(k), στρατιωτική νίκη και ακμάζουσα σχέση στη Βενεζουέλα, τη στρατιωτική συντριβή του Ιράν (συνεχίζεται!)», ανέφερε στην ανάρτησή του.

Παράλληλα, χαρακτήρισε τις ΗΠΑ «την ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη στον κόσμο», ενώ σημείωσε ότι η αμερικανική οικονομία βρίσκεται ξανά σε τροχιά ισχυρής ανάπτυξης.

«Πριν από δύο χρόνια ήμασταν πράγματι ένα έθνος σε παρακμή. Σε αυτό συμφωνώ πλήρως με τον πρόεδρο Σι. Αλλά τώρα οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι το πιο δυναμικό έθνος στον κόσμο και ελπίζω ότι η σχέση μας με την Κίνα θα είναι ισχυρότερη και καλύτερη από ποτέ», πρόσθεσε.

Οι δηλώσεις Τραμπ έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η εκεχειρία ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.

Πριν αναχωρήσει για το Πεκίνο, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε δηλώσει ότι η κατάπαυση του πυρός βρίσκεται σε «μηχανική υποστήριξη», αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι συνομιλίες με την Τεχεράνη δεν εξελίσσονται ομαλά.

Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, δήλωσε από την πλευρά του ότι «σημειώνεται πρόοδος», ωστόσο παραμένουν σημαντικές διαφωνίες γύρω από το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν και την αμερικανική απαίτηση να μην αποκτήσει ποτέ πυρηνικά όπλα.

Το Ιράν στο επίκεντρο των συνομιλιών Τραμπ – Σι

Το ζήτημα του Ιράν βρέθηκε στο επίκεντρο των συνομιλιών ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Σι Τζινπίνγκ στο Πεκίνο, επισκιάζοντας ακόμη και τα ζητήματα εμπορίου και τεχνολογίας.

Σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο, οι δύο ηγέτες συμφώνησαν ότι το Ιράν δεν πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα και ότι τα Στενά του Ορμούζ πρέπει να παραμείνουν ανοικτά για τη διεθνή ναυσιπλοΐα και τη μεταφορά ενέργειας.

Ο Τραμπ δήλωσε επίσης ότι ο Σι Τζινπίνγκ τον διαβεβαίωσε πως η Κίνα δεν θα προμηθεύσει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Τεχεράνη και ότι το Πεκίνο επιθυμεί να βοηθήσει στην αποκλιμάκωση της κρίσης.

«Το Ιράν θα είχε τώρα πυρηνική βόμβα»

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής του στον Σον Χάνιτι του Fox News, ο Ντόναλντ Τραμπ επέμεινε ότι τα αμερικανικά πλήγματα απέτρεψαν το Ιράν από το να αποκτήσει πυρηνικό όπλο.

Όταν ρωτήθηκε εάν η απειλή ήταν τόσο άμεση, ο Αμερικανός πρόεδρος απάντησε: «Εγώ το πίστευα».

«Το Ιράν ήταν πολύ κοντά στο να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Τραμπ υποστήριξε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης βασιζόταν κυρίως σε τρεις εγκαταστάσεις που αποτέλεσαν στόχο των αμερικανικών επιθέσεων.

«Όλα ξεκινούσαν από εκείνες τις τρεις εγκαταστάσεις που χτυπήσαμε και τις χτυπήσαμε δυνατά», ανέφερε.

Παράλληλα, ισχυρίστηκε ότι καμία άλλη χώρα δεν θα μπορούσε να καταστρέψει αυτούς τους στόχους, «ίσως μόνο η Κίνα», όπως είπε.

«Δεν θα είμαι για πολύ ακόμη υπομονετικός»

Ο Αμερικανός πρόεδρος επανέλαβε τις πιέσεις προς την Τεχεράνη να συμφωνήσει σε συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το πυρηνικό της πρόγραμμα.

«Δεν πρόκειται να είμαι για πολύ ακόμη υπομονετικός», προειδοποίησε.

«Πρέπει να κάνουν συμφωνία. Οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος θα έκανε συμφωνία, αλλά μπορεί να είναι τρελοί», πρόσθεσε.

Ο Τραμπ αναφέρθηκε και στις εσωτερικές εξελίξεις στο Ιράν, υποστηρίζοντας ότι στο εσωτερικό του καθεστώτος επικρατεί μεγάλη αναταραχή.

Ο Αμερικανός πρόεδρος έκανε επίσης αναφορά σε ενδεχόμενες αλλαγές στην ηγετική δομή της Ισλαμικής Δημοκρατίας μετά τα αμερικανικά πλήγματα.

«Η τρίτη βαθμίδα με την οποία έχουμε να κάνουμε τώρα είναι στην πραγματικότητα πολύ πιο λογική και με πολλούς τρόπους πιο έξυπνη από την πρώτη και τη δεύτερη βαθμίδα, που πλέον δεν υπάρχουν», δήλωσε.

Η αναφορά αυτή ερμηνεύεται από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ως υπαινιγμός για σοβαρές απώλειες ή αποδυνάμωση ανώτερων στελεχών του ιρανικού μηχανισμού εξουσίας μετά τις πρόσφατες εξελίξεις.

Ο ρόλος της Κίνας και η συνομιλία με τον Σι

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναφέρθηκε εκτενώς και στις συνομιλίες του με την κινεζική ηγεσία, υποστηρίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «βοηθούν» ουσιαστικά και το Πεκίνο μέσω της πίεσης που ασκούν στο Ιράν.

«Δεν πιστεύω ότι η Κίνα θέλει το Ιράν να αποκτήσει πυρηνικό όπλο», είπε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Σι Τζινπίνγκ δεσμεύθηκε ότι η Κίνα δεν θα προμηθεύσει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Τεχεράνη.

«Μου είπε ότι δεν πρόκειται να δώσει στρατιωτικό εξοπλισμό. Αυτή είναι μια πολύ σημαντική δήλωση», τόνισε ο Αμερικανός πρόεδρος.

Ωστόσο, σημείωσε ότι ο Κινέζος πρόεδρος ξεκαθάρισε πως το Πεκίνο επιθυμεί να συνεχίσει να αγοράζει πετρέλαιο από το Ιράν.

«Ταυτόχρονα είπε ότι αγοράζουν πολύ πετρέλαιο από εκεί και θα ήθελαν να συνεχίσουν να το κάνουν», ανέφερε ο Τραμπ.

Σενάρια νέας στρατιωτικής κλιμάκωσης

Παρά τις διπλωματικές επαφές, διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι η Ουάσινγκτον εξακολουθεί να διατηρεί ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής επέμβασης.

Ο ίδιος ο Τραμπ έχει επανειλημμένα απορρίψει τις ιρανικές προτάσεις για συμφωνία ως «εντελώς απαράδεκτες», ενώ έχει προειδοποιήσει ότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις μπορούν να συνεχιστούν εάν η Τεχεράνη δεν αποδεχθεί τους όρους της Ουάσινγκτον.

Η φράση «συνεχίζεται!» θεωρείται από αμερικανικά μέσα ενημέρωσης το πιο σαφές μέχρι στιγμής μήνυμα ότι ο Λευκός Οίκος δεν αποκλείει επανάληψη των επιχειρήσεων μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης Τραμπ στην Κίνα.

Η άφιξη του Τραμπ, ο οποίος πριν κατέβει από το αεροσκάφος χαιρέτησε τεντώνοντας τη γροθιά του, πραγματοποιήθηκε με ιδιαίτερη επισημότητα και τελετουργικό, στοιχείο που παραδοσιακά εκτιμά ο Αμερικανός πρόεδρος. Στο αεροδρόμιο τον υποδέχθηκαν ο αντιπρόεδρος της Κίνας Χαν Ζενγκ (θεωρείται ευρέως ως απεσταλμένος του Σι σε διπλωματικές εκδηλώσεις και πέρυσι παρέστη στην ορκωμοσία του Τραμπ ως προέδρου), καθώς και ανώτεροι Κινέζοι και Αμερικανοί αξιωματούχοι.

JUST IN: President Trump departs Air Force One after landing in Beijing for his long-awaited talks with Chinese President Xi Jinping.

It marks his first visit in nearly nine years, with both sides putting diplomacy on full display before negotiations begin. pic.twitter.com/KlsSQJYqw1— Fox News (@FoxNews) May 13, 2026

Μεταξύ αυτών ήταν ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κίνα Ντέιβιντ Περντιού, ο Κινέζος πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες, Σιέ Φενγκ και ο εκτελεστικός υφυπουργός Εξωτερικών της Κίνας Μα Ζαοσού. Πίσω από τον Αμερικανό πρόεδρο, περπάτησαν στο κόκκινο χαλί, μεταξύ άλλων, ο γιος του, Έρικ, ο επικεφαλής της Tesla, Έλον Μασκ, ο CEO της nVidia, Γένσεν Χουάνγκ.

NOW: Trump is in China, and Elon Musk is with him too. pic.twitter.com/TkYDKXdteT— Clash Report (@clashreport) May 13, 2026

Η τελετή υποδοχής περιλάμβανε στρατιωτικό άγημα, στρατιωτική μπάντα και περίπου 300 Κινέζους νέους με ομοιόμορφες μπλε και λευκές στολές, οι οποίοι παρατάχθηκαν κατά μήκος του διαδρόμου κρατώντας κινεζικές και αμερικανικές σημαίες.

Elon Musk just arrived in Beijing, China aboard Air Force One with President Donald J. Trump. pic.twitter.com/S2fy2egzZz— David Soiza (@SoizaDavid) May 13, 2026

Η επίσημη υποδοχή του Τραμπ από τον Σι Τζινπίνγκ έχει προγραμματιστεί για το πρωί της Πέμπτης ώρα Κίνας.

Οι συνομιλίες των δύο ηγετών αναμένεται να επικεντρωθούν στις εμπορικές σχέσεις ΗΠΑ – Κίνας, στις τεχνολογικές αντιπαραθέσεις, στο ζήτημα της Ταϊβάν και στον πόλεμο με το Ιράν, ο οποίος επηρεάζει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας και τις ισορροπίες ασφαλείας στην Ασία και τη Μέση Ανατολή.

Τι επιδιώκει ο Τραμπ

Για τον Ντόναλντ Τραμπ, το ταξίδι στην Κίνα απέχει αρκετά από τον αρχικό σχεδιασμό του Λευκού Οίκου. Η σύνοδος κορυφής με τον Σι Τζινπίνγκ που είχε ήδη αναβληθεί μία φορά επρόκειτο να επικεντρωθεί κυρίως στην οικονομία, το εμπόριο και την εθνική ασφάλεια. Ωστόσο, η κλιμάκωση της αμερικανικής εμπλοκής στη σύγκρουση με το Ιράν έχει αλλάξει τα δεδομένα και έχει περιπλέξει τη στρατηγική του Αμερικανού προέδρου.

Με τον πόλεμο να διανύει πλέον τον τρίτο μήνα, τις διεθνείς τιμές πετρελαίου να παραμένουν σε υψηλά επίπεδα και κάθε προοπτική συμφωνίας με την Τεχεράνη να μοιάζει απομακρυσμένη, η Ουάσινγκτον αναζητά επειγόντως διπλωματικά στηρίγματα.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ αναμένεται να ζητήσει από το Πεκίνο να ασκήσει πίεση στο Ιράν ώστε να ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ και να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για αποκλιμάκωση και επανέναρξη συνομιλιών.

Παράλληλα όμως, στην αμερικανική πλευρά υπάρχει προβληματισμός ότι ο Σι προσέρχεται στις συνομιλίες από θέση ισχύος. Αμερικανοί αξιωματούχοι φοβούνται ότι η Κίνα θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει την πίεση που αντιμετωπίζει ο Τραμπ, ζητώντας ανταλλάγματα σε ζητήματα ζωτικής σημασίας για το Πεκίνο — κυρίως στο θέμα της Ταϊβάν.

Ο ίδιος ο Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι περιμένει πίεση από τον Κινέζο ηγέτη στο συγκεκριμένο μέτωπο. «Νομίζω ότι θα θέσει το θέμα της Ταϊβάν περισσότερο από ό,τι εγώ», είπε χαρακτηριστικά σε δημοσιογράφους στο Οβάλ Γραφείο.

Η στάση των ΗΠΑ απέναντι στην Ταϊβάν παραμένει διαχρονικά περίπλοκη και σκόπιμα ασαφής. Η Ουάσινγκτον αναγνωρίζει τη θέση της Κίνας ότι το νησί αποτελεί μέρος της κινεζικής επικράτειας, χωρίς όμως να έχει αποδεχθεί επίσημα την κυριαρχία του Πεκίνου στην Ταϊπέι. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εξοπλίζουν την Ταϊβάν, αποφεύγοντας ωστόσο να ξεκαθαρίσουν αν θα παρενέβαιναν στρατιωτικά σε περίπτωση κινεζικής επίθεσης.

Τι θέλει ο Σι

Για το Πεκίνο, η συγκυρία θεωρείται εξαιρετικά ευνοϊκή. Σύμφωνα με κινεζικές πηγές, η σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν σε συνδυασμό με την πολιτική πίεση που αντιμετωπίζει ο Τραμπ ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών δημιουργούν μια σπάνια ευκαιρία για την Κίνα να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση.

Η κινεζική ηγεσία εκτιμά ότι ο Τραμπ χρειάζεται απτές επιτυχίες που θα μπορεί να παρουσιάσει στο εσωτερικό των ΗΠΑ: μεγάλες αγορές αμερικανικών αγροτικών προϊόντων, συμφωνίες για αεροσκάφη Boeing και επενδυτικά ανοίγματα που θα μεταφραστούν σε πολιτικά οφέλη.

Το Πεκίνο επιδιώκει αρχικά να σταθεροποιήσει την εύθραυστη εμπορική «εκεχειρία» που συμφωνήθηκε στη Νότια Κορέα, ενώ παράλληλα εμφανίζεται έτοιμο να χρησιμοποιήσει ως μοχλό πίεσης την τεράστια εγχώρια αγορά του αλλά και την κυριαρχία του στις σπάνιες γαίες — κρίσιμα υλικά για τη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας.

Στο τραπέζι αναμένεται να τεθεί και το ζήτημα των αμερικανικών περιορισμών στις εξαγωγές προηγμένης τεχνολογίας προς την Κίνα, με το Πεκίνο να πιέζει για χαλάρωση των περιορισμών αυτών.

Παράλληλα, η κινεζική πλευρά αναμένεται να ζητήσει αλλαγές στην αμερικανική στάση απέναντι στην Ταϊβάν: λιγότερες πωλήσεις όπλων, πιο ήπια πολιτική στήριξη προς την Ταϊπέι και σαφέστερη αντίθεση σε οποιοδήποτε ενδεχόμενο ανεξαρτητοποίησης του νησιού.

Η Κίνα επιθυμεί επίσης μεγαλύτερη πρόσβαση των δικών της εταιρειών συμπεριλαμβανομένων των κατασκευαστών ηλεκτρικών οχημάτων στην αμερικανική αγορά, καθώς και την αφαίρεση κινεζικών ομίλων από αμερικανικές «μαύρες λίστες».

Για τον Σι, μια πιο σταθερή σχέση με τις ΗΠΑ θεωρείται απαραίτητη για τη συνέχιση της κινεζικής ανόδου. Και με τον Τραμπ ξανά στον Λευκό Οίκο, το Πεκίνο εκτιμά ότι οι προσωπικές σχέσεις των δύο ηγετών μπορούν να αξιοποιηθούν ώστε να μειωθούν οι εντάσεις και να ανοίξει ένας νέος κύκλος συνεννόησης.

Στο επίκεντρο το εμπόριο και η τεχνητή νοημοσύνη

Το εμπόριο αναμένεται να κυριαρχήσει στις συνομιλίες. Οι δύο πλευρές εξετάζουν συμφωνίες που αφορούν την αεροδιαστημική, τη γεωργία και την ενέργεια, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται και η δημιουργία κοινών συμβουλίων εμπορίου και επενδύσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.

Ιδιαίτερο βάρος αναμένεται να δοθεί και στην τεχνητή νοημοσύνη, καθώς Ουάσινγκτον και Πεκίνο βρίσκονται σε μια ανοιχτή μάχη τεχνολογικής υπεροχής για την ανάπτυξη των πιο προηγμένων συστημάτων AI.

Η αντιπαράθεση αυτή θεωρείται στρατηγικής σημασίας, όχι μόνο οικονομικά αλλά και γεωπολιτικά, καθώς η κυριαρχία στην τεχνητή νοημοσύνη αναμένεται να καθορίσει την ισορροπία ισχύος των επόμενων δεκαετιών.

Ευκαιρίες αλλά και μεγάλα ρίσκα

Το μεγάλο ερώτημα είναι πλέον αν οι δύο ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη μπορούν να αξιοποιήσουν τη συγκυρία για να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους ή αν οι γεωπολιτικές συγκρούσεις θα οδηγήσουν σε νέα περίοδο έντασης.

Για να υπάρξει ουσιαστική πρόοδος, Τραμπ και Σι καλούνται να βρουν κοινό έδαφος σε έναν κόσμο που γίνεται ολοένα πιο ασταθής με ανοιχτά μέτωπα στη Μέση Ανατολή, ανταγωνισμό στην Ασία και έναν παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο που παραμένει σε πλήρη εξέλιξη.

«Η κυριαρχία, η ασφάλεια και η εδαφική ακεραιότητα των χωρών του Κόλπου στη Μέση Ανατολή θα πρέπει να γίνονται ειλικρινά σεβαστές», δήλωσε ο Σι, σύμφωνα με το κρατικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο CCTV.

Θα πρέπει να ενισχύσουμε την επικοινωνία, να εδραιώσουμε την αμοιβαία εμπιστοσύνη, να συνεργαστούμε στενά, να αντιταχθούμε στην οπισθοδρόμηση του κόσμου στον νόμο της ζούγκλας και να διαφυλάξουμε από κοινού μια γνήσια πολυμέρεια», δήλωσε ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ κατά τη διάρκεια δεξίωσης για τον Ισπανό πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού.

«Η διεθνής τάξη καταρρέει», είπε ο Σι, προσθέτοντας ότι οι βαθύτεροι δεσμοί ήταν σε συμφέροντα τόσο της Κίνας όσο και της Ισπανίας.

Ο Σάντσες είπε ότι το διεθνές δίκαιο επανειλημμένα αμφισβητείται και ζήτησε στενότερους δεσμούς για την προώθηση της ειρήνης και της ευημερίας.

«Είναι πιο απαραίτητο σήμερα από ποτέ, και έτσι ώστε μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε έναν ακόμη ισχυρότερο δεσμό μεταξύ της Κίνας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», είπε ο Σάντσες, που επισκέπτεται για τέταρτη φορά το Πεκίνο σε διάστημα τριών ετών.

Ομόλογοί του από τη Βρετανία, τον Καναδά, τη Φινλανδία και την Ιρλανδία βρέθηκαν επίσης στο Πεκίνο.

Η Ταϊβάν που έχει δημοκρατική διακυβέρνηση, ενώ η Κίνα τη θεωρεί δική της περιοχή, αναφέρει κινεζική στρατιωτική δραστηριότητα γύρω της, σχεδόν σε καθημερινή βάση, συμπεριλαμβανομένων και των πτήσεων κινεζικών drones, τα οποία, σπανίως εισέρχονται στον εναέριο χώρο της.

Το υπουργείο Άμυνας της Ταϊβάν ανέφερε ότι το κινεζικό αναγνωριστικό drone εντοπίστηκε περίπου τα ξημερώματα σήμερα, να προσεγγίζει τα νησιά Πράτας, καθώς πετούσε στον εναέριο χώρο της Ταϊβάν για οκτώ λεπτά και σε ύψος εκτός του βεληνεκούς των αντιαεροπορικών όπλων.

Σπύρος Σιδέρης

Ανάμεσα στην προοπτική μιας στρατηγικής συνεργασίας για την ανασυγκρότηση, την ανάγκη πολιτικής σταθεροποίησης και τις σοβαρές ανησυχίες του Πεκίνου για την αυξανόμενη παρουσία ξένων μαχητών, η κινεζο-συριακή σχέση αναδεικνύεται σε μια από τις πιο περίπλοκες και κρίσιμες μεταβλητές της «νέας Συρίας» που διαμορφώνεται μετά από περισσότερο από μία δεκαετία συγκρούσεων.

Η Δαμασκός, επιχειρώντας να ισορροπήσει μεταξύ Δύσης και Ανατολής, κάνει τολμηρά βήματα για να επανασυνδέσει τα διπλωματικά της νήματα. Μετά την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, ο ΥΠΕΞ Ασάντ αλ-Σιμπάνι μετέβη στο Πεκίνο, σε μια επίσκεψη που το συριακό Υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε «πρώτη του είδους της» και ενταγμένη στη διαδικασία «επαναδιόρθωσης» των σχέσεων με την Κίνα. Η επιλογή της λέξης δεν είναι τυχαία: επί χρόνια, η Κίνα υπήρξε ένας από τους πιο κρίσιμους πυλώνες πολιτικής στήριξης του καθεστώτος Άσαντ, όμως μετά την αλλαγή ηγεσίας στη Δαμασκό το Πεκίνο δείχνει να κινείται με προσεκτικές, σταθμισμένες κινήσεις.

• Ο αλ-Σιμπάνι έχει επανειλημμένα τονίσει ότι η Συρία επιδιώκει να «ανοίξει μια νέα σελίδα» με την Κίνα, υπογραμμίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας στο πλαίσιο των προσπαθειών ανασυγκρότησης. Για τη Δαμασκό, η Κίνα δεν είναι απλώς ένας ακόμα εταίρος, αλλά ένας παίκτης με δύο κρίσιμες ιδιότητες:
• — Πολιτική ισχύ, ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
• — Οικονομικο-τεχνολογική ισχύ, με δυνατότητα να υποστηρίξει μεγάλης κλίμακας έργα ανοικοδόμησης.

• Παρά τις δημόσιες επιφυλάξεις του Πεκίνου, οι επαφές έχουν πυκνώσει. Από τον Φεβρουάριο, όταν ο Κινέζος πρέσβης στη Δαμασκό Σι Χονγκ συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Αχμάντ αλ-Σαράα, έως τον Μάιο, με την επίσκεψη του ανώτερου διπλωμάτη Τσεν Γουέι Τσινγκ, η Κίνα δείχνει ότι δεν επιθυμεί ρήξη με τη Συρία. Ωστόσο, η στάση της στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 6 Νοεμβρίου ήταν ενδεικτική μιας νέας, πιο προσεκτικής τακτικής: αντί να μπλοκάρει με βέτο, το Πεκίνο απείχε από την ψηφοφορία για την άρση κυρώσεων εις βάρος του Προέδρου Αχμάντ αλ-Σαράα και του Υπουργού Εσωτερικών Άνας αλ-Χιτάμπ.

Ο Κινέζος πρέσβης στα Ηνωμένα Έθνη, Φου Κονγκ, εξήγησε την κινεζική στάση εκφράζοντας έντονη ανησυχία για την παρουσία «ξένων τρομοκρατών μαχητών» στη Συρία και τη δυνατότητά τους να εκμεταλλευτούν το εύθραυστο περιβάλλον ασφαλείας. Η αναφορά αυτή αγγίζει το πιο ευαίσθητο σημείο της Κίνας: τους μαχητές Ουιγούρους, οι οποίοι επί χρόνια συμμετείχαν σε συριακές οργανώσεις, με σημανικότερη το Ισλαμικό Κόμμα Τουρκεστάν.

Η ανησυχία του Πεκίνου έχει ενταθεί μετά από δύο καίριες συριακές κινήσεις:

• -Την προαγωγή του στρατιωτικού ηγέτη των Ουιγούρων, Αμπντουλαζίζ Νταούντ Χουνταμπερντί (γνωστού ως Αμπού Μοχάμεντ αλ-Τουρκιστάνι), σε βαθμό ταξιάρχου στον συριακό στρατό.

• -Την ανακοίνωση, τον Ιούνιο, για ένταξη 3.500 ξένων μαχητών, κυρίως Ουιγούρων, σε νέα στρατιωτική μονάδα της Συρίας.

• Για το Πεκίνο, η ενσωμάτωση Ουιγούρων στον τακτικό στρατό δεν είναι απλώς «ενοχλητική». Συνιστά —όπως το έθεσε ο Φου Κονγκ— ένα ρίσκο επιπέδου «εκτροφής τίγρης που μπορεί να στραφεί εναντίον του ιδιοκτήτη της». Η Κίνα φοβάται τρία ενδεχόμενα:
• — Ενίσχυση ριζοσπαστικών δικτύων με προέλευση την κινεζική επαρχία Σιντζιάνγκ.
• — Μεταφορά εμπειρίας και οπλισμού πίσω στην Κίνα ή στην Κεντρική Ασία.
• — Μετατροπή της Συρίας σε βάση εκπαίδευσης και συντονισμού αντικινεζικών ομάδων.

Ο Σύρος αναλυτής διεθνών σχέσεων Φιράς Φαχάμ εκτιμά ότι η αποχή της Κίνας στην κρίσιμη ψηφοφορία αποτελεί σημάδι μερικής αποκλιμάκωσης των ανησυχιών, χωρίς όμως να συνεπάγεται πλήρη πολιτική στήριξη. Κατά τον Φαχάμ, η Δαμασκός χρειάζεται την Κίνα σε δύο επίπεδα: για την αναβίωση της συμφωνίας διαχωρισμού δυνάμεων του 1974 με το Ισραήλ, όπου οι ψήφοι των μόνιμων μελών του Σ.Α. είναι κρίσιμες, αλλά και για την εξασφάλιση εναλλακτικών οικονομικών διαύλων, καθώς η πλήρης άρση των δυτικών κυρώσεων δεν θεωρείται πιθανή βραχυπρόθεσμα.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν το ταξίδι του αλ-Σιμπάνι στο Πεκίνο μπορεί πραγματικά να κατευνάσει τους κινεζικούς φόβους. Ο δρόμος μοιάζει δύσκολος. Η Κίνα συνεχίζει να υποστηρίζει μια «πλήρη πολιτική μετάβαση» στη Συρία, βάσει του ψηφίσματος 2254 του ΟΗΕ, και ζητά απομάκρυνση των ξένων μαχητών από τη χώρα. Παράλληλα, η Δαμασκός δηλώνει ότι η ένταξη των Ουιγούρων έχει στόχο την «ενσωμάτωσή τους σε θεσμικά πλαίσια και τον τερματισμό της παρανομίας», μια εξήγηση που δύσκολα πείθει το Πεκίνο.

Την ίδια στιγμή, όμως, η Κίνα δεν επιθυμεί να χάσει την ευκαιρία να διευρύνει την επιρροή της στη Μέση Ανατολή σε μια συγκυρία όπου οι ΗΠΑ επαναπροσδιορίζουν τη στάση τους στη Συρία. Η χώρα βρίσκεται στην καρδιά των κινεζικών σχεδίων για τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού, ενώ η εμπλοκή της σε μεγάλα έργα ανασυγκρότησης – ενέργεια, υποδομές, ψηφιακά δίκτυα – είναι προς το στρατηγικό συμφέρον και των δύο πλευρών.

• Το Πεκίνο, λοιπόν, βρίσκεται μπροστά σε ένα δίλημμα:
• Η στρατηγική ευκαιρία της συνεργασίας με τη νέα συριακή ηγεσία συγκρούεται με τον υπαρξιακό φόβο μιας πιθανής εστίας ριζοσπαστικοποίησης στα σύνορά του.

Το αν η Δαμασκός θα καταφέρει να καθησυχάσει την Κίνα και να μετατρέψει τις ανησυχίες της σε κοινό έδαφος συνεργασίας θα φανεί τους επόμενους μήνες. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η επίσκεψη αλ-Σιμπάνι δεν αποτελεί απλώς μια διπλωματική χειρονομία, αλλά κρίσιμο τεστ για το μέλλον της συριακής ανασυγκρότησης, την πολιτική σταθεροποίηση και τον ρόλο που θα επιλέξει η Κίνα στη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα της Μέσης Ανατολής.

Οι δηλώσεις των Σι και Πούτιν, καθώς και ο τρόπος με τον οποίο καλύπτεται η διμερής συνάντηση από τον ρωσικό και τον κινεζικό Τύπο αποτελούν την τελευταία «επίδειξη αλληλεγγύης» μεταξύ Πεκίνου και Μόσχας, σε μια περίοδο που ο Πούτιν αγνοεί τις πιέσεις της Δύσης να τερματίσει τον πόλεμό της στην Ουκρανία και ο Σι παρουσιάζει τη χώρα του ως νέο παγκόσμιο «ηγέτη». Και αυτό, «σε μια εποχή που η εξωτερική πολιτική του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, ανατρέπει τον κόσμο», όπως ανέφερε το CNN στο πρώτο σχόλιό του για τη συνάντηση.

Οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν στη Μεγάλη Αίθουσα του Λαού στο Πεκίνο, ανέφερε το κινεζικό κρατικό ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο CCTV.

Οι σχέσεις Κίνας και Ρωσίας είναι υποδειγματικές για τις σχέσεις μεταξύ δύο μεγάλων δυνάμεων που χαρακτηρίζονται από φιλία μεταξύ γειτόνων, ολοκληρωμένο στρατηγικό συντονισμό και αμοιβαία επωφελή συνεργασία, ανέφερε ρεπορτάζ των μέσων ενημέρωσης.

Ο πρόεδρος της Κίνας Σι Τζινπίνγκ αποκάλεσε τον Ρώσο Βλαντιμίρ Πούτιν «αγαπητό φίλο» κατά την έναρξη της συνάντησής τους, σύμφωνα πάντα με το ρεπορτάζ.

Ο Σι πρόκειται να φιλοξενήσει αύριο, Τετάρτη, τη μεγαλύτερη στρατιωτική παρέλαση που έχει γίνει ποτέ στην Κίνα, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την 80ή επέτειο από την παράδοση των Ιαπώνων στην Κίνα στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Κάτι που εντάσσεται στο πλαίσιο της προσπάθειας του Πεκίνου να προβάλει την ισχύ του στη διεθνή σκηνή – όχι μόνο ως της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας στον κόσμο, αλλά και ως διπλωματικής αλλά και στρατιωτικής υπερδύναμης, όπως σχολιάζει το BBC.

Ο Σι τόνισε τον ρόλο της Κίνας ως σταθερού εμπορικού εταίρου, τη στιγμή που οι δασμοί του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ «έχουν ανατρέψει τις οικονομικές σχέσεις», ανέφερε το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο.

Σημειώνεται πως ο Σι και ο Πούτιν επέκριναν τις δυτικές κυβερνήσεις κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης χθες, με τον Κινέζο πρόεδρο να καταδικάζει τη «συμπεριφορά εκφοβισμού» ορισμένων χωρών – συγκαλυμμένη αναφορά στις ΗΠΑ. Ο Πούτιν, από πλευράς του, υπερασπίστηκε την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία και κατηγόρησε τη Δύση για την πυροδότηση της σύγκρουσης.

• Η επίσκεψη του Ρώσου προέδρου στην Κίνα αναμένεται επίσης να τον φέρει δίπλα στον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν. Και οι δύο βρίσκονται στην κορυφή της λίστας ξένων αξιωματούχων που θα συνοδεύσουν τον Σι στη στρατιωτική παρέλαση αύριο.

Η επίσκεψη στην Κίνα αποτελεί τη μεγαλύτερη σε διάρκεια επίσκεψη του Ρώσου ηγέτη σε μία μόνο χώρα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, σύμφωνα με αρχείο του Κρεμλίνου για τις επισκέψεις στο εξωτερικό.

Πριν από τη συνάντηση του Σι με τον Πούτιν πραγματοποιήθηκε τριμερής συζήτηση με τον Μογγόλο πρόεδρο Ουχναγκίν Χουρελσούχ. Κατά τη διάρκεια της τριμερούς, ο Πούτιν δήλωσε ότι οι τρεις χώρες είναι «καλοί γείτονες» με αναπτυσσόμενους πολιτικούς και οικονομικούς δεσμούς.

Σε παράλληλα εξέλιξη, συμφωνία για την αύξηση των ετήσιων προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου στην Κίνα υπέγραψαν η Gazprom και η Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου της Κίνας ανέφερε σήμερα, Τρίτη, το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Το Reuters ανέφερε τον περασμένο μήνα ότι η Κίνα επιδιώκει να αγοράσει περισσότερο ρωσικό φυσικό αέριο μέσω υπάρχοντος αγωγού, καθώς οι συνομιλίες μεταξύ των δύο χωρών δεν έχουν αποφέρει πρόοδο στην κατασκευή δεύτερης σύνδεσης.

Οι συμφωνίες υπογράφηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του Πούτιν στην Κίνα.

Το RIA, επικαλούμενο τον διευθύνοντα σύμβουλο της Gazprom, Αλεξέι Μίλερ, δήλωσε ότι η Gazprom και η CNPC συμφώνησαν να αυξήσουν τις προμήθειες μέσω του αγωγού «Δύναμη της Σιβηρίας».

Επιπλέον, οι δύο συμφώνησαν να αυξήσουν τις προμήθειες φυσικού αερίου μέσω της Απω Ανατολής.

Ο Μίλερ δήλωσε επίσης ότι έχει υπογραφεί νομικά δεσμευτικό μνημόνιο για την κατασκευή του αγωγού «Η Δύναμη της Σιβηρίας 2» προς την Κίνα και του αγωγού φυσικού αερίου Soyuz Vostok μέσω της Μογγολίας.