Ακόμη, σημειώνει στο δελτίο Τύπου που δημοσιοποίησε πως βρίσκεται σε επαφή με διπλωμάτες «άλλων χωρών», καθώς και με την πλοιοκτήτρια εταιρεία για τον συντονισμό των προσπαθειών προκειμένου να βρεθούν και να σωθούν οι όμηροι.

Σύμφωνα με το Πολεμικό Ναυτικό της Δανίας, μια από τις φρεγάτες του, η Esbern Snare, που εκτελεί περιπολίες στην περιοχή από τον Νοέμβριο, καταδίωξε τους πειρατές, που εγκατέλειψαν το Tonsberg με μικρό πλεούμενο πάνω στο οποίο βρίσκονταν οι όμηροι.

Ελικόπτερο της φρεγάτας τους ακολούθησε –από απόσταση, για να μην τεθεί η ζωή των ομήρων σε κίνδυνο–, όμως αναγκάστηκε να σταματήσει όταν οι πειρατές εισήλθαν στα χωρικά ύδατα της Νιγηρίας, καθώς οι κανόνες εμπλοκής της αποστολής του ΠΝ της Δανίας δεν επιτρέπουν να εισέρχεται στα ύδατα της χώρας αυτής.

Εκτός των έξι ομήρων, ένα άτομο που τραυματίστηκε διασώθηκε και δέχθηκε ιατρικές περιποιήσεις πάνω στη φρεγάτα, ενώ άλλα 14 μέλη του πληρώματος είναι σώα και αβλαβή και παραμένουν ακόμη πάνω στο Tonsberg, είπε στο πρακτορείο ειδήσεων Ritzau της Δανίας εκπρόσωπος του ΠΝ της χώρας.

Σύμφωνα με τον εξειδικευμένο ιστότοπο Marine Traffic, το Tonsberg βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα ανοικτά των ακτών του Μπενίν.

Οι επιθέσεις εναντίον πλοίων με σκοπό την απαγωγή μελών των πληρωμάτων τους για να αποσπαστούν λύτρα έχουν γίνει πολύ συχνές τα τελευταία χρόνια στον Κόλπο της Γουινέας, ο οποίος εκτείνεται κατά μήκος 5.700 χιλιομέτρων στη δυτική Αφρική. Τις διαπράττουν κυρίως πειρατές από τη Νιγηρία.

Στον βυθό του Κόλπου, που εκτείνεται από τη Σενεγάλη μέχρι την Ανγκόλα, βρίσκονται μεγάλα κοιτάσματα υδρογονανθράκων, ενώ η περιοχή είναι επίσης πλούσια σε αλιεύματα.

Η περιοχή αυτή έχει μετατραπεί στο παγκόσμιο επίκεντρο των παράνομων θαλάσσιων δραστηριοτήτων: εκεί συγκεντρώθηκε το 99% των απαγωγών ναυτικών από πειρατές το 2020, σύμφωνα με έκθεση του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών για τον Έλεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος και του ινστιτούτου μελετών Stable Seas, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα προχθές Τρίτη.

Τι είδους διάλογο και με ποιο περιεχόμενο μπορεί να κάνει οιαδήποτε ελληνική κυβέρνηση με τον Τούρκο πρόεδρο που μόλις προσέβαλλε την παγκόσμια κοινότητα και το αίσθημα των Ελλήνων μετατρέποντας την Αγία Σοφία σε ισλαμικό τέμενος; Πως να συνομιλήσεις με μια χώρα που τις επόμενες εβδομάδες απειλεί να ξεκινήσει γεωτρήσεις νοτιοδυτικά της Κύπρου, ενεργοποιώντας το τουρκολιβυκό σύμφωνο που θεωρείται παράνομο από την διεθνή κοινότητα; Που μόλις προ ημερών άνοιξε και θέμα σχετικά με την μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Και όταν μεθοδικά οικοδομεί μια ατζέντα παρανοϊκών διεκδικήσεων, από την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λωζάνης, μέχρι την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, την “γκριζοποίηση” του Αιγαίου και την επήρεια του Καστελόριζου.

Είναι προφανές πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης δέχεται ισχυρές πιέσεις από την Άνγκελα Μέρκελ να συρθεί σε απευθείας διερευνητικές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία. Το ταξίδι Μπορέλ στην Άγκυρα ήταν ιδιαιτέρως αποκαλυπτικό αυτών των προθέσεων που άρχισαν να ξετυλίγονται και θα ενταθούν κατά την διάρκεια του εξαμήνου της γερμανικής προεδρίας.

Διέπραξε μείζον στρατηγικό και διαπραγματευτικό σφάλμα παρασυρόμενος σε μια μυστική συνάντηση (Σουρανή-Καλίν) στο Βερολίνο, την ώρα που κινητοποιούσε -υποτίθεται- την διεθνή κοινότητα εναντίον του Ερντογάν για την Αγία Σοφία. Διαπραγματεύεσαι για το χρώμα βαφής των τοίχων με κάποιον που έχει εισβάλλει στο σπίτι σου και εγκαταστάθηκε στο σαλόνι;

Δημιουργούνται υπόνοιες πως ο πρωθυπουργός έχει αποδεχθεί να συνομιλήσει με τον Ταγίπ Ερντογάν κάτω από αυτές τις συνθήκες γεωπολιτικής ομηρίας, υπό την πίεση της Γερμανίδας καγκελαρίου. Και μόνο η μυστική συνάντηση του Βερολίνου θα κλόνιζε οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση κατά το παρελθόν. Εν προκειμένω “δεν ανοίγει ρουθούνι”, τα δε κόμματα της αντιπολίτευσης περιορίζονται σε ανακοινώσεις, το δε Μέγαρο Μαξίμου αναμασά τις θριαμβευτικές δημοσκοπήσεις.

Ενώ έχουν περάσει τρεις ημέρες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ενημερώσει την αντιπολίτευση για την τριμερή του Βερολίνου και την ατζέντα της προωθούμενης γερμανικής διαμεσολάβησης. Η δε Πρόεδρος της Δημοκρατίας περί άλλα τυρβάζει. Η κοινωνία, τέλος, υποπληροφορημένη και θύμα του επικοινωνιακού αποπροσανατολισμού (με Novartis και Καλογρίτσες), εμφανίζεται αμήχανη, αν όχι παραιτημένη.

Ουδέποτε τα ελληνοτουρκικά βρέθηκαν σε τέτοια γεωπολιτική αιχμή, σε μια καμπή κρίσιμη από την οποία θα κριθεί η εθνική μας θέση τα χρόνια που έρχονται. Δεν θα ήταν στοιχειώδης οφειλή του πρωθυπουργού προς την Δημοκρατία και τον κοινοβουλευτισμό μια σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών; Ή θα προτιμήσει να συνεχίσει να συνομιλεί στο παρασκήνιο με τους ασεβείς και τους πειρατές;

Σεραφείμ Κοτρώτσος