Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο πατέρας Αντώνιος προσπάθησε να δώσει στο παιδί αρκετά χρήματα την επόμενη ημέρα, μετά από όλα όσο είχε δει, για να μην πει τίποτα.

Χαρακτηριστικά, ο μάρτυρας δήλωσε στο OPEN: «Μετά από όλα όσα είδα να γίνονται μέσα στο δωμάτιο, την επόμενη κιόλας ημέρα, ο πατέρας Αντώνιος με πλησίασε για να με χρηματίσει για να μην μιλήσω και να μην πω πουθενά όσα είχα δει. Συγκεκριμένα μου είχε πει ότι θα μου δώσει χιλιάδες ευρώ για να ξεχάσω όσα είδα. Αυτό που είδα πρέπει να γινόταν συστηματικά. Μάλιστα, το ίδιο βράδυ που τους είδα μέσα στο δωμάτιο, ο φίλος μου ήρθε και μου είπε τα πάντα, αλλά ακόμα φοβόταν να μιλήσει. Χαίρομαι τελικά που μας άκουσε και βρήκε τη δύναμη να τον καταγγείλει».

O 19χρονος που καταγγέλλει τον πατέρα Αντώνιο υποστήριξε: «Καθώς έκανε πως με έπνιγε στο νερό, άρχισε να βάζει το χέρι του μέσα στο μαγιό μου. Στην αρχή προσπάθησα να το δικαιολογήσω με την αγάπη που του είχα και δεν έλεγα τίποτα. Στην πορεία φοβόμουν και δεν ήξερα πώς να το αντιμετωπίσω. Κι αυτό στη θάλασσα, όσο περνούσε ο καιρός, το έκανε με μεγαλύτερη συχνότητα, μέχρι που έφτασε να μου το κάνει σε μία μέρα 10 φορές.

Τα πρωινά που πήγαινα στον πατέρα, εκεί που καθόμασταν στο σαλόνι του τρίτου ορόφου, με έπαιρνε ο ύπνος στον καναπέ, ο οποίος είναι γωνιακός και εκεί καθόταν ο πατήρ. Μια μέρα, ενώ ξύπνησα, είχα το κεφάλι μου στο μπούτι του πατέρα και τραβήχτηκα αμέσως. Ένα άλλο πρωινό, εκεί που κοιμόμουν, κατάλαβα ότι ο πατήρ έτριβε το γεννητικό του όργανο στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, πάνω από τα ρούχα του. Εγώ ξύπνησα, κοπάνησα το χέρι μου από τα νεύρα μου και κάθισα απέναντί του».

Στην κατάθεση του ο 19χρονος υποστηρίζει ότι δεν είναι το μοναδικό θύμα: «Θεωρώ ότι ο πατήρ Αντώνιος είναι παιδόφιλος, αφού παρενοχλούσε εμένα που ήμουν 16,5 και το άλλο παιδί που ήταν 15,5 ετών. Μιλώντας τηλεφωνικά με άλλη κυρία η οποία είναι στον Βόλο, μου είπε ότι ο πατήρ Αντώνιος κλείνεται με τις ώρες στο δωμάτιο του με ένα παιδί, ο οποίος είναι τώρα στην Α΄ Γυμνασίου».

Με ανακοίνωση της Κιβωτού, ωστόσο, ο πατέρας Αντώνιος διαψεύδει τα δημοσιεύματα και δηλώνει ότι θα προσφύγει στην δικαιοσύνη: «Θέλουμε να δηλώσουμε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο ότι οι καταγγελίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας και φιλοξενούνται σε Κυριακάτικη εφημερίδα είναι παντελώς ψευδείς και συκοφαντικές (…) Για την Κιβωτό, το θέμα δεν είναι νομικό, αλλά πρωτίστως ηθικό. Παρά ταύτα οφείλουμε να προστατεύσουμε τα παιδιά μας, τον οργανισμό, τους εθελοντές και τους εργαζόμενους, γι’ αυτό και θα ακολουθήσει άμεσα μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και ψεύδη καταμήνυση».

Για πολλά, αν όχι για το σύνολο των παιδιών, η παραμονή μέσα στις δομές ισοδυναμούσε με έναν εφιάλτη διαρκείας. Οι αρχές αναμένεται να λάβουν κατάθεση από τον επικεφαλής της «Κιβωτού του Κόσμου», πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, χωρίς να προσδιορίζεται προς το παρόν η ιδιότητα με την οποία θα τη δώσει. Δηλαδή, ως οιονεί κατηγορούμενος ή μάρτυρας, ανάλογα με τα στοιχεία που έχουν στην κατοχή τους οι ανακριτικές αρχές.

Ο 18χρονος πρώην τρόφιμος σε δομή της ΜΚΟ και ο 16χρονος μάρτυρας, που κατέληξαν στην Υποδιεύθυνση Προστασίας Ανηλίκων, φέρεται να τον εμπλέκουν σε συγκεκριμένα αδικήματα που περιέγραψαν στους αστυνομικούς. Στην κατάθεσή του ο 18χρονος κάνει λόγο για υψηλόβαθμο στέλεχος που τον έχει κακοποιήσει σεξουαλικά, κάτι το οποίο επιβεβαιώνει με τη μαρτυρία του και ο 16χρονος. Πληροφορίες αναφέρουν ότι το ίδιο πρόσωπο επιθυμούσε και σε πολλές περιπτώσεις κατάφερνε να έχει τα παιδιά υπό τον απόλυτο έλεγχό του. Κάποια εξ αυτών αναλάμβαναν και το καθήκον να του φορούν τα… παπούτσια. Ηταν, δηλαδή, σαν να είχε μετατρέψει παιδιά σε προσωπικούς του μπάτλερ.

Την ίδια ώρα, εργαζόμενος τη δομής φέρεται να γνώριζε τι συνέβαινε, ενώ έχει δει με τα μάτια του και περιγράφει κάποια από τα αδικήματα.

Όσον αφορά στις σοβαρές καταγγελίες για ξυλοδαρμούς και κακοποιητικές συμπεριφορές, στο μικροσκόπιο μπαίνουν τρεις εργαζόμενοι της Κιβωτού του Κόσμου. Πρόκειται για άτομα που φέρονται να ανήκουν στο στενό περιβάλλον του στελέχους της ΜΚΟ που ελέγχεται για τις σεξουαλικές κακοποιήσεις. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι το στέλεχος είχε τους τρεις αυτούς εργαζομένους σαν οικογένειά του.

• Και οι τρεις είχαν υπάρξει ως παιδιά φιλοξενούμενοι της Κιβωτού, μέχρι που μετά από πολλά χρόνια αποφασίστηκε να παραμείνουν στις δομές ως εργαζόμενοι.

Αυτοί οι τρεις εργαζόμενοι φαίνεται ότι αναλάμβαναν να χειριστούν δύσκολες καταστάσεις που προέκυπταν εντός των δομών, όσον αφορά σε συμπεριφορές που κρίνονταν ότι ήταν εκτός κανόνων της ΜΚΟ ή παραβατικές.

Ο φάκελος της υπόθεσης βρίσκεται στα χέρια του Εισαγγελέα Ανηλίκων που επιχειρεί να αποκτήσει εικόνα για το σύνολο των καταγγελιών στις δομές της Κιβωτού του Κόσμου.

Πάντως το τι αναφέρεται στην πολυσέλιδη έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη είναι τρομακτικό για μια οργάνωση που υποτίθεται βοηθούσε τα παιδιά.

Ειδικότερα μιλά για:

• Ανελέητους ξυλοδαρμούς σε παιδιά με ασήμαντη μορφή που έφτασαν σε βαθμό βασανιστηρίου. Δυνατά χτυπήματα με σιδερολοστούς στα καλάμια των ποδιών ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Η βία είχε γίνει, δυστυχώς, καθημερινότητα.
• Τιμωρίες για ψύλλου πήδημα. Προβλέπονταν παραμονή σε σκοτεινά δωμάτια, εξύβριση και υποτιμητικά σχόλια, διακοπή της επικοινωνίας με την οικογένεια του κάθε παιδιού.
• Βαριές, για παιδιά (αλλά και ενήλικες ακόμα) δουλειές. Παράδειγμα: Καταγράφηκε η συνήθεια (που εκπορευόταν από ψηλά) τα παιδιά στη Χίο να ξυπνούν πολύ νωρίς και να σπάνε πέτρες όπως έκαναν οι κρατούμενοι στη Μακρόνησο και στη Γυάρο!
• Διακοπή της φοίτησής τους από το σχολείο με τη δικαιολογία ότι δεν τα καταφέρνουν. “Θα σου βρούμε εμείς μια δουλειά για να ζήσεις” ήταν η μόνιμη επωδός.
• Ως θύτες σύμφωνα με τις καταγγελίες περιγράφονται κυρίως δύο άνθρωποι οι οποίοι, και εδώ έχουμε να κάνουμε μ’ ένα σοκαριστικό στοιχείο, ήταν παιδιά που είχαν μεγαλώσει στην Κιβωτό του Κόσμου και είχαν την απόλυτη εμπιστοσύνη της ηγεσίας του οργανισμού.

Ο 18χρονος, που βρήκε το κουράγιο και την απίστευτη δύναμη να καταθέσει, έχει περάσει πολλά. Εκβιαζόταν μάλιστα από το σύστημα ότι αν μιλήσει η τύχη των δικών του ανθρώπων (που αντιμετωπίζουν προβλήματα υγείας) θα ήταν αβέβαιη.

Το χειρότερο; Έπεσε θύμα ξυλοδαρμού έξω, όταν πια είχε φύγει από τις δομές, από ανθρώπους που ήθελα να τον “προειδοποιήσουν”. Ευτυχώς έψαξε μέσα του και βρήκε το σθένος να συνεχίσει σε συνεργασία με τις αρχές.

Είναι χαρακτηριστικό, και πρέπει να αναφερθεί, ότι το τεράστιο βάρος της επιχείρησης αποκάλυψης, το ανέλαβαν παιδιά που έχουν περάσει πρόσφατα από τις δομές. Το θεώρησαν ως προσωπικό τους χρέος απέναντι στα παιδιά που διαβιούν σήμερα κάτω από αυτές τις τραγικές συνθήκες που περιγράφησαν πιο πάνω να βοηθήσουν έτσι ώστε το απόστημα να σπάσει.

• Αντιθέτως, η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων παρέμεινε αμέτοχη. Ήξεραν, έβλεπαν αλλά δεν θέλησαν, υπό τον φόβο της απόλυσης, να μιλήσουν.

Όταν, τέλος, μετά από μεθοδική δουλειά έξι μηνών από τις αρχές, έφτασαν η ώρα των κρίσιμων ερωτήσεων, οι απαντήσεις δεν έφτασαν ποτέ. Η Κιβωτός, σύμφωνα με πηγές που δεν επιδέχονται αμφισβήτηση, δεν απάντησε ποτέ στα συγκεκριμένα ερωτήματα που υπέβαλε γραπτώς ο Συνήγορος.