«Εγώ το παιδί μου το έχασα, να κηρυχθεί ένοχος ο 54χρονος και η γυναίκα του. Αυτή τα έκανε όλα. Αυτή παρακολουθούσε τον γιο μου, τι έκανε, που είχε το αυτοκίνητό του. Ό,τι λεφτά βγουν από το τροχαίο να μπλοκαριστούν και να πάνε στο “Χαμόγελο του Παιδιού”, αυτό θέλω», δήλωσε ο πατέρας του αδικοχαμένου Νικήτα στο Mega.

«Σήμερα έμαθα ότι αυτός είναι ναρκέμπορος και έμπορος όπλων», αποκάλυψε ο πατέρας του Νικήτα για τον 54χρονο δράστη.

«Αν γυρνούσε το παιδί του πίσω, ας μου το σκότωνε το παιδί μου. Του είπα “γιατί να μην σκοτωθεί το παιδί μου να ζήσει το παιδί σου” εκείνη την ημέρα στο νοσοκομείο. Μιλούσαμε, είχαμε πάει στο μνημόσυνο», πρόσθεσε ο πατέρας του Νικήτα.

«Τρια χρόνια είναι η ιστορία. Δεν πάω σε γάμους, δεν έχω προσωπική ζωή. (…)», είπε κλείνοντας και κατέληξε, απευθύνοντας έκκληση για βοήθεια: «Βοηθήστε με σας παρακαλώ, ότι λεφτά είναι να βγάλει η ασφάλεια λεφτά για το παιδί του να πάνε σε ίδρυμα, διότι θα σκοτώσει και άλλους δικούς μου. Και να ελεγχθεί η αστυνομία στην Αμμουδάρα γιατί έχει δικούς του ανθρώπους μέσα και γι αυτό τον κάλυπταν».

Πρόκειται για δύο νηπιαγωγούς, οι οποίες κατηγορούνται για έκθεση ανηλίκου σε κίνδυνο, καθώς και για τέσσερις γονείς, οι οποίοι αντιμετωπίζουν την κατηγορία της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκου.

Υπενθυμίζεται ότι η ιατροδικαστική εξέταση που είχε διενεργηθεί το 2024 είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο 5χρονος κακοποιήθηκε σεξουαλικά.

Η κατάθεση του πατέρα 

Κατά την έναρξη της δίκης, η οποία  όπως προαναφέρθηκε διακόπηκε για τις 24 Ιουνίου,  η κατάθεση του πατέρα του μικρού αγοριού προκάλεσε ρίγη συγκίνησης, καθώς περιέγραψε τη στιγμή που το παιδί βρήκε το θάρρος να μιλήσει για όσα βίωσε.

«Όταν ήρθε ο μικρός να μου εκμυστηρευτεί το περιστατικό, μου είπε: “Μπαμπά, θα με αγαπάς ακόμη αν σου πω τι έγινε;”. Όσα μου είπε τα επανέλαβε και στους γιατρούς και τους νοσηλευτές αργότερα. Το σχολείο, δυστυχώς, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ήταν και είναι ακόμη μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδος για εμάς. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, ό,τι περνάει από το χέρι μας, για να ξεπεράσει το παιδάκι μας το τραύμα. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα είναι μια ανοιχτή πληγή», ανέφερε ο πατέρας του παιδιού όπως μετέδωσε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Star.

Η δικηγόρος της οικογένειας, Ανθούλα Ανάσογλου μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό κατήγγειλε πως η δημόσια ψυχολόγος που είχε αναλάβει το παιδί διέκοψε τη διαδικασία επικαλούμενη «πρόβλημα κατανόησης της γλώσσας».

«Η δημόσια λειτουργός, η ψυχολόγος που το παρακολουθούσε, το εγκατέλειψε λέγοντας ότι υπήρχε πρόβλημα κατανόησης της γλώσσας. Ένα παιδάκι που παλεύει ακόμη και δεν εισπράττει την αγάπη της Πολιτείας», σημείωσε η κυρία Ανάσογλου.

Το τραγικό περιστατικό συνέβη στις 10 Ιανουαρίου 2025 – λίγο πριν την δεύτερη ορκωμοσία του Αμερικανού προέδρου –  και η υπόθεση ερευνάται τώρα από το Ιατροδικαστικό Δικαστήριο του Τσέσαϊρ.

Ο Κρις Χάρισον – ο οποίος είχε μετακομίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν η κόρη του ήταν παιδί και είχε προβλήματα αλκοολισμού- πυροβόλησε στο στήθος και σκότωσε τη Λούσι Χάρισον,  η οποία τον είχε επισκεφθεί με τον σύντροφό της, Σαμ Λίτλερ για λίγες ημέρες. 

Πατέρας και κόρη είχαν έναν έντονο καβγά για την οπλοκατοχή και λίγες ώρες αργότερα ο Κρις πυροβόλησε την Λούσι στο υπόγειο του σπιτιού του. 

Όπως κατέθεσε ο φίλος της άτυχης κοπέλας, η Λούσι συχνά αναστατωνόταν με τον πατέρα της,  όταν αυτός μιλούσε υπερήφανα για το όπλο που κατείχε.

Σύμφωνα με τον Λίτλερ, το πρωί της 10ης Ιανουαρίου, κατά τη διάρκεια του καβγά για τον Τραμπ, η Λούσι ρώτησε τον πατέρα της: «Πώς θα ένιωθες αν ήμουν εγώ το κορίτσι σε αυτή την κατάσταση και είχα δεχθεί σεξουαλική επίθεση;».

Εκείνος φέρεται να απάντησε ότι έχει άλλες δύο κόρες που ζουν μαζί του και ότι «δεν θα τον επηρέαζε τόσο».

Τότε η Λούσι «αναστατώθηκε πολύ» και ανέβηκε τρέχοντας στον επάνω όροφο. Αργότερα την ίδια ημέρα, περίπου μισή ώρα πριν φύγουν για το αεροδρόμιο για να εποστρέψουν στην Βρετανία, η 23χρονη βρισκόταν στην κουζίνα όταν ο πατέρας της την έπιασε από το χέρι και την οδήγησε στο υπνοδωμάτιό του, στο ισόγειο.

Περίπου 15 δευτερόλεπτα αργότερα, ο Λίτλερ άκουσε έναν δυνατό κρότο και στη συνέχεια άκουσε τον Χάρισον να φωνάζει με ουρλιαχτά την σύζυγό του, Χέδερ. 

Όταν έτρεξε στο δωμάτιο, είδε την κοπέλα του πεσμένη στο πάτωμα,  ενώ ο πατέρας της «ούρλιαζε ασυνάρτητα».

Η αστυνομία διερευνά τον θάνατο της Λούσι ως «ενδεχόμενη ανθρωποκτονία εξ αμελείας», ωστόσο δεν ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά του πατέρα της, αφού το σώμα ενόρκων στην κομητεία Κόλιν αρνήθηκε να του απαγγείλει κατηγορίες.

«Εύχομαι να αναρρώσει γρήγορα το παλικάρι, να δει την οικογένειά του. Εγώ προσωπικά θα τον επισκεφτώ. Μακάρι να γίνει γρήγορα καλά, να γυρίσει στην οικογένειά του γερός και δυνατός. Να μην ξανατύχει τίποτα άλλο σε άλλη οικογένεια», είπε στον ΑΝΤ1 ο πατέρας του Ραφαήλ.

Ο 39χρονος επιλοχίας νοσηλεύεται στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο και σύμφωνα με τον ΑΝΤ1 έχει ακρωτηριαστεί στο ένα του χέρι από τον αγκώνα και κάτω. Στο πλευρό του βρίσκεται διαρκώς η σύζυγός του.

Ο πατέρας μιλώντας στο reader.gr υποστήριξε κατηγορηματικά ότι η κόρη του «αποκλείεται να ήταν έγκυος» και ότι δεν υπήρξε καμία άσκηση βίας από τη μητέρα της. «Δεν ξέρω γιατί είπε η… αυτά τα ψέματα. Μάλλον γιατί είχε κλεφτεί και όταν η μητέρα της βρήκε το σπίτι όπου κρυβόταν, τότε η ίδια πήρε τηλέφωνο στην αστυνομία και είπε αυτά τα ψέματα», ανέφερε, ξεκαθαρίζοντας μάλιστα πως «δεν συναντήθηκαν καν η γυναίκα μου και η κόρη μου».

Ο ιατροδικαστής δεν εντοπίζει σημάδια αποβολής

Την ίδια στιγμή, ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί η εκτίμηση του ιατροδικαστή που εξέτασε την 14χρονη, σύμφωνα με την οποία δεν εντοπίζονται στοιχεία που να πιστοποιούν αποβολή.

Για την ολοκλήρωση του πορίσματος, ωστόσο, απαιτούνται εργαστηριακές εξετάσεις τόσο στο κορίτσι όσο και στο βιολογικό υλικό που η ίδια παρέδωσε στους αστυνομικούς.

Έως τότε, το τοπίο παραμένει θολό και τα δεδομένα είναι ακόμη υπό διερεύνηση.

Με βάση τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, το πιθανότερο είναι ο εισαγγελέας να διατάξει τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, ώστε να διαπιστωθεί τι ακριβώς συνέβη, να αξιολογηθούν οι αντικρουόμενοι ισχυρισμοί και να συγκεντρωθούν όλα τα επιστημονικά στοιχεία.

Ο νεαρός στρατιώτης έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια άσκησης στο πεδίο βολής, όταν εξερράγη χειροβομβίδα.

«Άλλη φωτογραφία ήθελα να σου βάλω
του γάμου σου αγάπη μου
Να χω χαρές να κάνω…
Γιε μου σε ευχαριστώ για τις όμορφες στιγμές που μας χάρισες
αλλά δεν σου συγχωρώ την πίκρα που μας έδωσες …
καλή αντάμωση……» έγραψε ο πατέρας, συγκλονίζοντας με τον σπαθωμένο αποχαιρετισμό του.

Η σορός του 19χρονου αναμένεται να φτάσει αύριο στην Κρήτη με αεροσκάφος C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας. «Το μόνο που θέλω είναι να έρθει το παιδί μου όσο πιο σύντομα γίνεται στο Ηράκλειο», είπε στο Creta24 ο πατέρας, ζητώντας παράλληλα να μάθει τι ακριβώς συνέβη κατά τη μοιραία άσκηση και εκφράζοντας την αγωνία του για τον σοβαρά τραυματισμένο ΕΠΟΠ Επιλοχία.

Η κηδεία του Ραφαήλ θα τελεστεί την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου, στις 11 το πρωί, στον Ιερό Ναό Αγίου Τίτου, στο Τυμπάκι.

Πώς συνέβη το δυστύχημα – Το σφάλμα χειρισμού και η πρόωρη ενεργοποίηση

Το τραγικό συμβάν σημειώθηκε στο πεδίο βολής στην περιοχή Αφάντου Ρόδου, κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης άσκησης του 6ου ΕΤΕΘ με αμυντικές χειροβομβίδες. Όπως δείχνουν οι πρώτες ενδείξεις, πρόκειται για σφάλμα χειρισμού που οδήγησε σε πρόωρη ενεργοποίηση της χειροβομβίδας, με την έκρηξη να πραγματοποιείται σε πολύ μικρή απόσταση από τους δύο στρατιωτικούς.

Ο 19χρονος βρέθηκε στο επίκεντρο της ωστικής και θραυσματικής δράσης, ενώ ο 39χρονος ΕΠΟΠ υπέστη σοβαρούς ακρωτηριασμούς και πολλαπλά τραύματα σε κορμό και άκρα. Μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο, όπου παραμένει διασωληνωμένος σε κρίσιμη κατάσταση. Ο τραυματίας είναι πατέρας δύο παιδιών, γεγονός που προσθέτει δραματικό βάρος στην υπόθεση.

Τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις

Με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια, οι Ένοπλες Δυνάμεις τελούν σε τριήμερο πένθος από τις 26 έως τις 28 Νοεμβρίου. Ο υπουργός εξέφρασε τη βαθύτατη θλίψη του για την απώλεια του νεαρού ΕΠΟΠ στρατιώτη, ενώ διαβεβαίωσε ότι θα υπάρξει πλήρης στήριξη προς την οικογένεια και τους συναδέλφους του.

Μελανιές, σημάδια από καύση τσιγάρου και τραύματα σε διάφορα σημεία του σώματός της ήταν μερικά από αυτά, τα οποία η ίδια δικαιολογούσε κάθε φορά ως «ατυχήματα» από απροσεξία, όταν την ρωτούσαν, σύμφωνα με πληροφορίες από το gegonota.news.

H υπόθεση οδηγήθηκε στην Αστυνομία όταν συνέβη ακραίο περιστατικό βίας σε βάρος της ανήλικης, η οποία είχε στο σώμα της εκτεταμένους μώλωπες που φαίνονταν με γυμνό μάτι.

Οι καθηγητές της ήταν εκείνοι που χειρίστηκαν σωστά την κατάσταση, αφού μετά το τελευταίο περιστατικό κινητοποιήθηκαν και ενημέρωσαν αμέσως την Εισαγγελία Ανηλίκων Βόλου καθώς και την Αστυνομία.

Το ανήλικο κορίτσι μάλιστα ομολόγησε στους καθηγητές του ότι οι μώλωπες που είχε στα χέρια της ήταν από χτυπήματα που της προκάλεσε ο πατέρας της, ενώ η επίσης ανήλικη αδελφή της μέσα σε διάστημα 6 μηνών είχε σπασμένο χέρι, τρεις φορές.

Το κορίτσι εξομολογήθηκε επίσης στον ψυχολόγο του σχολείου ότι η μητέρα εκείνης και της αδελφής της είχε φύγει από το σπίτι, διότι ήταν επίσης θύμα βίας του πατέρα.

Η Αστυνομία διερευνά την υπόθεση προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια των δύο ανήλικων κοριτσιών.

«Αντίο αγαπημένε μας Τζιοβάνι. Πάλεψες ένα χρόνο με την αρρώστια αλλά τελικά δεν τα κατάφερες… Έφυγες ήρεμος, γαλήνιος και κυρίως γεμάτος αγάπη από τα παιδιά σου, τον Μάξιμο και τον Σάντρο, τη Συλβάνα, τα εγγόνια σου. Από όλους εμάς που σε αγαπούσαμε τόσο. Πήγες τώρα δίπλα στην μεγάλη σου αγάπη, την γυναίκα σου την Γκρατσιέλλα που έφυγε τόσο νωρίς, τόσο άδικα. Θέλω να σου πω ένα τεράστιο ευχαριστώ.

Γιατί αν και έχασες τη γυναίκα σου νέος, μεγάλωσες μόνος σου με τον πιο υποδειγματικό τρόπο τα δυο σου παιδιά, δύο υπέροχους ανθρώπους. Και είμαι τυχερή που ο Μάξιμος έγινε ο άντρας της ζωής μου. Μας έδωσες τόση αγάπη. Γενναιόδωρα. Με χαμόγελο. Με αισιοδοξία. Ήσουν η χαρά της ζωής. Θα σε θυμόμαστε πάντα με αγάπη. Αναπαύσου εν ειρήνη αγαπημένε μας» έγραψε χαρακτηριστικά η Νάντια Γιαννακοπούλου.

Ο Μασκ ήταν ένας από τους ομιλητές, μαζί με τον Ρώσο Υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, τον ολιγάρχη Κονσταντίν Μαλοφέγιεφ, τη δημοσιογράφο Αικατερίνα Αντρέεβα, καθώς και δυτικούς πολιτικούς που έχουν εκφραστεί υπέρ της ιδεολογίας του Ντούγκιν.

Κριτική στον Έλον Μασκ για τη διαμάχη με τον Τραμπ

Σε δηλώσεις του στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, ο Έρολ Μασκ επέκρινε τον γιο του για τη δημόσια αντιπαράθεσή του με τον Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζοντας τη στάση του “λάθος”. «Περνούν απίστευτο στρες εδώ και πέντε μήνες. Αφήστε τους να ηρεμήσουν για λίγο», δήλωσε, αναφερόμενος στον Τραμπ και την ομάδα του.

Ο πατέρας του Έλον εξέφρασε την πεποίθηση ότι η διαμάχη δεν είναι σοβαρή και εκτίμησε ότι θα επιλυθεί σύντομα. Όπως είπε, ο γιος του “δεν επιτρέπει στους Δημοκρατικούς να εφαρμόζουν τις ανόητες ιδέες τους”.

Εγκώμια για τους Ρώσους και τον Πούτιν

Σε συνέντευξή του σε ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο, ο Έρολ Μασκ εξήρε τους Ρώσους, αποκαλώντας τους “από τους εξυπνότερους ανθρώπους στον κόσμο”.

Επανέλαβε επίσης δηλώσεις που είχε κάνει τον Απρίλιο στο BBC, όπου είχε αναφέρει πως η οικογένειά του “τρέφει έναν βαθμό θαυμασμού” για τον Βλαντίμιρ Πούτιν. «Αν δεις τον Πούτιν ως άνθρωπο, έξω από τα πλαίσια της παγκόσμιας πολιτικής, είναι δύσκολο να μη νιώσεις σεβασμό», είχε δηλώσει.

Όταν ο δημοσιογράφος του BBC τού υπενθύμισε ότι ο Πούτιν ξεκίνησε τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο Έρολ Μασκ απάντησε: «Μόνο ο χρόνος θα δείξει ποιος τον ξεκίνησε πραγματικά».

Το σημείο που συγκλονίζει η ανάρτηση είναι όταν ο Γιάννης Καλλιάνος έμαθε πώς αισθάνθηκε όταν είδε τον άνθρωπό του νεκρό μέσα στο φέρετρο και ποια είναι η συνήθεια που κάνει κάθε πρωί.

Η ανάρτηση του Γιάννη Καλλιάνου:

«Ένας χρόνος χωρίς τον πατέρα μας. Πριν έναν χρόνο, στις 25 Απριλίου 2024, έφυγε από τη ζωή ο πατέρας μου. Ήταν ο άνθρωπος που μαζί με τη μητέρα μου με στήριξαν όσο κανείς άλλος, που με εξέθρεψε -θεωρώ- όπως έπρεπε, που με ενθάρρυνε καθημερινά, που ήταν αυστηρός, αλλά και δίκαιος, που παρόλο που δεν ήταν πλούσιος, δεν μας έλειψε ποτέ τίποτα, που έκανε 2 δουλειές για να μας προσφέρει όσα περισσότερα μπορούσε στο μεγάλωμά μας, που πάντα με πίστευε όταν ξεκινούσα να χτίζω το κάθε όνειρό μου. Εδώ και έναν χρόνο υπάρχουν κάποιες στιγμές που κουβαλάω μέσα μου σαν ανεξίτηλες εικόνες. Είναι οι στιγμές που με πόνεσαν όσο τίποτε άλλο, αλλά και που με δένουν για πάντα μαζί του. Σήμερα θέλω να τις μοιραστώ μαζί σας. (…)

Όταν έφυγε ο πατέρας μου, με πήρε ο αδελφός μου τηλέφωνο, μόλις τον είχαν ενημερώσει από την εντατική. Εκείνες τις ώρες με καλούσαν και κάποιοι δημοσιογράφοι που ήθελαν να μάθουν για την πορεία της υγείας του. Σε έναν από αυτούς, το είπα. Ότι “έφυγε”. Και έτσι η είδηση κυκλοφόρησε σχεδόν αμέσως στο διαδίκτυο. Εκείνη την ώρα η μητέρα μου είχε κατέβει από το αυτοκίνητο για να πάρει ένα μπουκαλάκι νερό από το περίπτερο. Όταν επέστρεψε, το τηλέφωνό της άρχισε να χτυπάει ασταμάτητα από φίλους, συγγενείς, ανθρώπους που είχαν ήδη διαβάσει για τον θάνατο του πατέρα μου στο ίντερνετ. Δεν την άφηνα να το σηκώσει, της έπαιρνα το τηλέφωνο από τα χέρια κι εκείνη, χωρίς να ξέρει, μου έλεγε: “Κάθισε, μήπως είναι από την Εντατική, για να μας πουν πώς πάει ο μπαμπάς”. Δεν της απαντούσα. Οδηγούσα. Ήμουν κι εγώ χαμένος, σαν να ζούσα σε εφιάλτη. Σταμάτησα κάποια στιγμή, δεξιά. Δεν ήξερα πώς να της το πω. Γύρισα και της είπα: “Μαμά… ο μπαμπάς δεν τα κατάφερε”. Με κοίταξε και μου είπε: “Σίγουρα;”. Δεν το πίστευε. Της απάντησα: “Ναι…”. Ακόμη θυμάμαι το βλέμμα της και τον τρόπο που κοιταχτήκαμε. Εκείνη τη στιγμή σταμάτησαν όλα. (…)

Η ψυχή μου ήταν μαύρη γιατί το σπίτι μας δεν θα ξανάβλεπε ποτέ τον πατέρα μου. Την ημέρα της κηδείας, στο χωριό μας στο Δρέπανο της Αργολίδας, εκεί που γεννήθηκε ο πατέρας μου, μπήκαμε στην εκκλησία και μας πλησίαζε ο κόσμος για συλλυπητήρια. Το φέρετρο ήταν κλειστό. Ένιωθα ότι ζούσα μια ταινία, δεν είχα επαφή με το περιβάλλον. Κανείς μας δεν είχε. Προς το τέλος, κάποιοι συγγενείς ζήτησαν να ανοίξει το φέρετρο, για να τον αποχαιρετήσει ο κόσμος. Έλεγα μέσα στην εκκλησία: “Όχι, μην το ανοίξετε!”. Ήθελα να τον θυμάμαι όπως εγώ ήθελα. Αλλά κάποιοι επέμεναν. Και το άνοιξαν. Έφυγα μακριά, δεν άντεχα να τον δω. Όμως, λίγο πριν βγω από την εκκλησία, κάτι μέσα μου είπε ότι αυτό δεν είναι σωστό. Ότι δεν του άξιζε να μην τον αποχαιρετήσω. Γύρισα πίσω. Η γυναίκα μου με κρατούσε, με τραβούσε να μην πάω, ήξερε πως δεν θα το άντεχα. Αλλά είχα πάρει την απόφασή μου. Πλησίασα. Η μητέρα μου κι ο αδελφός μου τον χάιδευαν στο κεφαλάκι του. Τον είδα… Μου κόπηκε η αναπνοή. Άρχισα να κλαίω, αλλά δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Ένιωθα τα πνευμόνια μου να μη δουλεύουν σωστά. Ένα βάρος στο στήθος. Βγήκα έξω. Οριακά δεν έχασα τις αισθήσεις μου, δεν είχα ούτε αναπνοή ούτε έβλεπα καλά ούτε άκουγα. Όμως, τον είδα. Και δεν θα τον ξεχάσω ποτέ.»